အခန်း (၇၇-၇၈)

ကံတရားကိုရောင်းစားမယ်

အခန်း (၇၇) - နေအိမ်သစ်၊ ဖုန်းမင်းတောင်

လီယွဲ့မွန်ကျောင်းတော် တပည့်များ၏ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုကြောင့် ဝူမင်းဆက်နှင့်

ဖုန်းမင်းဆက်တို့၏ တတိယအကြိမ်မြောက် တိုက်ပွဲတွင် ဝူမင်းဆက်က

အသာစီးရသွားခဲ့သည်။ ဖုန်းမင်းဆက်၏ မြို့တော်တွင်မူ

ဟူယန်ရှောင်နှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုမှ ချုံးတို့မှာ စစ်ရှုံးနိမ့်မှုအတွက်

တိုင်ပင်နေကြသည်။ ချုံးမှာ ပိုးကောင်များကို ထိန်းချုပ်သည့် အတတ်ပညာတွင်

ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး သူ၏ အစွမ်းအစများမှာ “သူဌေး” ဟုခေါ်သော

လီယွဲ့နှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။

တစ်ဖက်တွင် ဝူမင်းဆက်၏ ဘုရင်မှာ ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့နေသော

စစ်ပွဲသတင်းများကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်နေသည်။ လီယွဲ့၏

ဆိုင်မှ ရလာသော “သံလူသား” ရုပ်တုနှင့် အခြားပစ္စည်းများ၏ စွမ်းအားမှာ

အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားနေသဖြင့် ဘုရင်မှာ အဆိုပါ ပစ္စည်းများကို

တုပထုတ်လုပ်ရန်ပင် စိတ်ကူးနေမိသည်။

ထိုစဉ် နဂါးမည်းမင်းက ဖုန်းမင်းတောင်တွင် နေထိုင်ခွင့်ပြုရန် ဘုရင်ထံ လာရောက်

အကူအညီတောင်းသည်။ ဝူမင်းဆက်၏ ဘုရင်မှာ အခွင့်ကောင်းကို မလွတ်တမ်း

ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

“ဖုန်းမင်းတောင်မှာ နေဖို့ဆိုရင် စည်းကမ်းချက်တစ်ခု ရှိတယ်” “ဘာပါလဲ ဘုရင်မင်းမြတ်”

“မင်းတို့မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးက စစ်ပွဲမှာ သုံးကြိမ် ပါဝင်ပေးရမယ်”

နဂါးမည်းမင်းမှာ မကျေနပ်သော်လည်း လီယွဲ့၏ အနီးအနားတွင် နေထိုင်နိုင်ရန်အတွက်သာမက

တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့်အတွက် သဘောတူလိုက်ရသည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်မှာ

အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားပြီး နဂါးမည်းမင်းကို ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်တွင်

အကောင့်ဖွင့်ရန်နှင့် လီယွဲ့ကို ဆက်သွယ်ရန် လမ်းညွှန်ပေးလိုက်သည်။

နဂါးမည်းမင်းမှာ ထိုအရာများကို နားမလည်ဘဲ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေရှာသည်။

ညပိုင်းတွင် နဂါးမည်းမျိုးနွယ်စုမှာ ဖုန်းမင်းတောင်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာကြသည်။

အကြီးအကဲ ယွဲ့ဟဲ့က ကြယ်တာရာ စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍

နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်များအားလုံးကို

တောအုပ်တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်သွားစေသည်။ သူမ၏

မျက်လုံးများမှာ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် အတိတ်ကို

လွမ်းဆွတ်ခြင်းတို့ဖြင့်

ပြည့်နှက်နေ၏။

“ရှေးဟောင်းဘိုးဘေး... ဘယ်တော့များမှ နိုးထလာမလဲ”

နောက်တစ်နေ့တွင် လီယွဲ့နိုးလာသောအခါ အိမ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

အောက်ထပ်တွင်မူ ယွဲ့ရုရီတစ်ယောက် ဆိုင်ကို စနစ်တကျ

ကြည့်ရှုပေးနေသည်။ ဆိုင်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင်

ချန်ကျူးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ဂဏန်းများ ထိုင်တွက်ရင်း တပန်းပန်း

ဖြစ်နေသည်။

“ချန်ကျူး... အဲ့ဒီဝဝတုတ်တုတ်က တစ်နာရီကျော်ကြာအောင် အဲ့ဒီအတိုင်း ထိုင်တွက်နေတာပဲ၊

တကယ်ပဲ ကြိုးစားတာပဲ”

အပြင်ဘက်မှ လူအချို့က ချန်ကျူးကို ချီးကျူးနေကြသော်လည်း အချို့ကမူ သူ့ကို

လိမ်ညာသူဟု သတ်မှတ်ကာ ဝေဖန်နေကြသည်။ ချန်ကျူးမှာမူ

ဂရုမစိုက်နိုင်ပါ။ သူသည် လောင်းကစားကံစမ်းမဲတွင်

အောင်မြင်မှုရရန် မိမိ၏ ခွန်အားနှင့် ဉာဏ်ပညာတို့ကို

အစွမ်းကုန် သုံးစွဲနေလေတော့သည်။

ကံတရားကိုရောင်းစားမယ်

အခန်း (၇၈) - သူလျှို

လောင်းကစားကံစမ်းမဲ၏ ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ဆိုင်ရှေ့၌ လူအုပ်ကြီး

ပွက်လောရိုက်သွားသည်။ ချန်ကျူးမှာ သူ၏ လက်မှတ်ကို တင်းကျပ်စွာ

ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး “ရှစ်၊ ရှစ်၊ ရှစ်” ဟု ရေရွတ်နေမိသည်။ ရလဒ်မှာ “ရှစ်၊ ရှစ်၊

ခြောက်” ဖြစ်နေသဖြင့် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်မှာ တစ်ဖန် လွဲချော်သွားပြန်သည်။

ထိုအချိန်တွင် နဂါးမည်းမင်းမှာ ဆိုင်သို့ အလောတကြီး ရောက်လာပြီး ယွဲ့ရုရီအား

“ဆိုရှယ်မီဒီယာ ပလပ်ဖောင်း” အကြောင်း မေးမြန်းသည်။ ယွဲ့ရုရီက

ဖုန်းအကြောင်း ရှင်းပြပေးလိုက်ရာ နဂါးမည်းမင်းမှာ

အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အကောင့်ဖွင့်၍ ဝူမင်းဆက်

ဘုရင်မင်းမြတ်နှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည်

“ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များ” အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ အဖွဲ့ထဲတွင်

ရှေးဟောင်းဘိုးဘေးများ၊ ဂိုဏ်းချုပ်များ၏ လှောင်ပြောင်သည့်

စကားလုံးများကြောင့် နဂါးမည်းမင်း၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင်

မည်းမှောင်လာတော့သည်။

ဆိုင်ဝင်းထဲသို့ ချူဟဲ့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ ဘေးတွင်မူ

“သံလက်သီးဂိုဏ်း” မှ တပည့်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်

“အက်တမ်” ပါလာသည်။ သူသည် အက်တမ်ကို ဆိုင်အတွင်း

ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ကံစမ်းမဲ လက်မှတ်များ

ဝယ်ယူစေသည်။

“အစ်ကိုကြီး... ဒီလက်မှတ်တွေက တကယ့်ကို တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ရတနာတွေကို လဲလှယ်လို့ရတာ။

အရည်အသွေးမြှင့်ဆေးရည်တွေ၊ သက်တမ်းတိုးဆေးတွေအထိ ရနိုင်တယ်” ချူဟဲ့က

မျက်လုံးအရောင်လက်လျက် ပြောပြသည်။

အက်တမ်မှာ မယုံကြည်သော်လည်း ရန်သူ့နယ်မြေတွင် သတိထားရမည် ဖြစ်သဖြင့် ဟန်ဆောင်ကာ

လက်မှတ်ဆယ်အုပ်စာ (ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းဖိုး) ကို ဝယ်ယူလိုက်ရသည်။ ချူဟဲ့၏

ရည်ရွယ်ချက်မှာမူ မိမိကိုယ်တိုင် မနိုင်သရွေ့ အခြားသူများကိုလည်း အလွယ်တကူ

မနိုင်စေလိုသည့် စိတ်ဖြင့် အတင်းအကျပ် ဝယ်ခိုင်းခြင်းပင်

ဖြစ်သည်။

အက်တမ်မှာ ငွေပေးချေလိုက်ရသဖြင့် နှမြောသော်လည်း လီယွဲ့၏ နောက်ကြောင်းကို

စုံစမ်းရန်နှင့် ဆိုင်အတွင်း လေ့လာရန်အတွက် သည်းခံလိုက်သည်။

ချူဟဲ့မှာမူ အက်တမ်ကို ကြည့်ကာ အတွင်းစိတ်၌ ကျေနပ်နေသည်။

“ဒီလူတွေကတော့... သူဌေးရဲ့ ဆိုင်မှာပဲ အချိန်ကုန်နေကြတော့မှာပဲ”

အက်တမ်မှာ လီယွဲ့ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ဆိုင်အတွင်း လူအများအပြား

ရှိနေသဖြင့် မည်သူက သူဌေးဖြစ်မှန်း မခွဲခြားနိုင်သေးပေ။ သူသည်

ဆိုင်အတွင်း သတိရှိရှိဖြင့် လေ့လာရင်း လီယွဲ့၏ တကယ့်အစွမ်းကို

ဖော်ထုတ်ရန် ကြံစည်နေလေတော့သည်။