ရှန်းယီ၏ရှင်းပြချက်

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ အတိအကျ ရှင်းပြပါဦး"

ဖုန်းရှီက လူတိုင်းကိုတိတ်ဆိတ်စွာနေရန် လက်ကိုမြှောက်ကာအချက်ပြလိုက်ပြီးနောက် ကုတင်စွန်းတွင်ထိုင်ကာ ဝူရှန်းကို တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူ ထိုက်ယီအစစ်အမှန်မသေမျိုး ဖြစ်ရာ မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးရှိ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာန၏အထင်ရှားဆုံးသော အမည်ခံစစ်သူကြီးများ ထဲတွင် ပါဝင်သည်။ ယခုအခါ သူအပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိကာပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သဖြင့် တိုက်ပွဲတစ်ခုဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေ၏။

ထိုက်ယီအစစ်အမှန်မသေမျိုးတစ်ပါးဖြစ်သော သူပင်လျှင် သတိလစ်မေ့မြောသွားခဲ့ရရာ နန်ယန်ကဲ့သို့လူငယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူ့ကို မည်သို့ ပြန်ခေါ်လာနိုင်ခဲ့သနည်း။

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝူရှန်း၏စိတ်ထဲတွင် ကြီးမားမြင့်မားလှသော ရွှေရောင်ဘီလူးကြီးသုံးကောင်ကိုနောက်တစ်ကြိမ် မြင်ယောင်လာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အနက်မှ နဂါးမြည်ဟီးသံနှင့် ကျားဟိန်းဟောက်သံများထွက်ပေါ်နေသော ပုံရိပ်က သူ့အပေါ် နက်ရှိုင်းသော သက်ရောက်မှုတစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

ဗောဓိဂိုဏ်း၏အစစ်အမှန် ကျမ်းစာများကို ဤလောကတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးအဖြစ် သတ်မှတ်ကြပြီး မဟာကျမ်းစာကိုကျင့်ကြံသူများက မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ သာမန်လူများ မဟုတ်ကြချေ။

ထိုသူက မဟာအာဟတ်နှစ်ပါးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လွှမ်းမိုးနိုင်သောစွမ်းအားကို ပြသကာ အခြားသူများကို လွယ်ကူစွာဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့ပြီး စတုတ္ထအဆင့်၏အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေခြင်းဟူသည် အတိအကျမည်သို့သောအရာဖြစ်ကြောင်းကို ဝူရှန်းအား မျက်မြင်တွေ့ရှိခွင့် ပေးခဲ့လေ၏။

သူ၏ရွယ်တူများကြားတွင် ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ အနိုင်ယူ၍မရနိုင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

ဝူရှန်း ဗောဓိသတ္တတစ်ပါး၏စွမ်းအားအဖြားရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာဟောင်းများ ပိုမို ဆိုးရွားလာကာ သတိလစ်မေ့မြောသွားခဲ့ခြင်းသာဖြစ်ပြီး မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း မဟုတ်ချေ။ သူ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးကို လွယ်ကူစွာပြန်လည်ပြောပြနိုင်ပြီး မသေမျိုးစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍မြင်ကွင်းကိုပင်ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတံတွေးကို ခက်ခဲစွာမျိုချလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

သတိမလစ်မီလေးတွင် သူ၏နားထဲ၌ ကြားလိုက်ရသော ရင်းနှီးသည့် အသံက တစ်စုံတစ်ဦးကို သူ၏ စိတ်ထဲသို့ မလွှဲမရှောင်သာရောက်ရှိလာစေခဲ့သည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ထိုသူ ပြောခဲ့သော စကားများပင်။

"ကျွန်တော်လည်း စကားပြောနိုင်ပါတယ်... ဂိုဏ်းထဲ ဝင်နိုင်တယ်..."

"ဟူး"

ဝူရှန်း သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေသည်ကို ခံစားရင်း အသက်ရှူထုတ်လိုက်၏။

အကယ်၍ သူ၏ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ခဲ့မည်ဆိုပါက သူ၏အသက်၊ ဝူရှန်းအသက်ကို ကယ်တင်ရန်ပေးဆပ်ခဲ့ရသော တန်ဖိုးမှာကြီးမားလွန်းလှပြီး ထိုတန်ဖိုးမှာ အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် အသံထွက် ပြောဆိုရန်ပင် ခက်ခဲလှကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့ရ၏။

ဂျူနီယာတစ်ဦးအဖြစ် သူအမြဲတစေဆက်ဆံခဲ့သော ထိုလူငယ်လေးက နတ်ဘုရားမင်းဆက် မှ ထွက်ခွာကာ သူ၏အသွင်ယူထားမှုကို ချွတ်ချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်လမ်းစဉ်သုံးသွယ်၏ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များဟု ခေါ်ဆိုသူများက သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် နောက်ပြောင်မှုတစ်ခုအဖြစ်သာဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ...

မဟာကပ်ဘေးကြီး တစ်ခု၏အလယ်တွင် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိသော ဤပါရမီရှင်က နတ်ဘုရားမင်းဆက်အတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုအဖြစ် နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနသို့ ရှင်းလင်းစွာ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဗောဓိသတ္တတစ်ပါး၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ချေသည်။

"ငါ့ကို ဘယ်သူပြန်ခေါ်လာတာလဲ" ဝူရှန်းက နောက်တစ်ကြိမ် အတည်ပြုချင်ခဲ့သည်။

စိတ်အားထက်သန်စွာစောင့်ဆိုင်းနေသူများက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြပြီးနောက် ဖုန်းရှီက သူတို့၏မေးခွန်းများကို ကြားဖြတ်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်ပါသည်။ "နန်ယန် ပါ"

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝူရှန်း၏မျက်နှာတစ်ခုလုံး တွန့်လိမ်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူကအက်ကွဲသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "သူ ဘယ်မှာလဲ။ ကျွန်တော့် ဒဏ်ရာတွေက ပြင်းထန်ပြီး စိတ်က နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးနေလို့ သူ့ကိုပဲလာပြီးရှင်းပြခိုင်းလိုက်ပါ"

နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့သဖြင့် သူ နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏သဘာဝကို မည်သူ့ထက်မဆိုပို၍ကောင်းစွာ သိရှိထားချေ၏။

အကြီးအကဲယန် နှင့် သခင်မဖုန်းတို့နှင့်ဆိုလျှင် အဆင်ပြေနိုင်သော်လည်း ရန်မင်လီက ဗောဓိသတ္တ၏လက်အောက်ရှိ အစောင့်အရှောက်အာဟတ်တစ်ပါးကို အမည်ခံစစ်သူကြီးအဖြစ် ဆက်လက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခွင့် လုံးဝပြုမည်မဟုတ်သကဲ့သို့ အခြေအနေများပို၍ပင် ဆိုးရွားသွားနိုင်လေသည်။

"မှတ်မိသလောက် ပြောပါ" ရန်မင်လီ အစမှအဆုံးတိုင်အောင် ဝူရှန်း၏အမူအရာများကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ယခုမှသာတစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်းခံစားမိသဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့လေသည်။

"သခင်ရန် ၊ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမှတ်မိတော့ဘူး" ဝူရှန်း ခါးသီးစွာပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ခေါင်းမာသော အလင်းတန်းတစ်ခုခဏတာမျှ တောက်ပသွားခဲ့၏။

ကိစ္စရပ်၏ကြီးလေးမှုကို သူ သိရှိထားပါသည်။ နန်ယန် နတ်ဘုရားမင်းဆက်အပေါ် စိတ်နှလုံးအပြည့်အဝဖြင့်သစ္စာရှိလျှင်ပင် ဗောဓိသတ္တ၏နည်းလမ်းများက သာမန်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဆန့်ကျင်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ချေ။

သို့တိုင်အောင် တစ်ဖက်လူက သူ၏အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည် မဟုတ်လော။

သူ၏အသက်၊ ဝူရှန်းအသက်က တန်ဖိုးမရှိလျှင်ပင် သူ၏ကယ်တင်ရှင်ကို သစ္စာဖောက်ရန် သူ မလုပ်ရက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ယခုအခါ မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးက ခွဲထွက်သွားပြီဖြစ်ရာ ဆွေးနွေးစရာ တစ်စုံတစ်ရာရှိပါက သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အိမ်တွင် တံခါးပိတ်ဆွေးနွေးသင့်လေ၏။

"..."

ရန်မင်လီ၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားပြီး အခြားသော အမည်ခံစစ်သူကြီးများက အချင်းချင်းအကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြလေသည်။

ဝူရှန်းနိုးလာလာချင်း ပြောခဲ့သော ပထမဆုံး စကားက အရာအားလုံးကိုမေ့သွားသူတစ်ဦးနှင့် မတူလှပေ။ သူ ဘာကို ဖုံးကွယ်ထားသနည်း။

ထိုအချိန်မှာပင် ချောင်းဆိုးသံနှင့်အတူ အသံတစ်သံက တံခါးအပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"နန်ယန်ကို သွားခေါ်လိုက်" ဖြူရော်နေသော မျက်နှာနှင့်လက်များကို နောက်ပစ်ထားသော လူအိုကြီးက တံခါးဝတွင်ရပ်နေသည်။ ထိုသူမှာ တံခါးပိတ်ကုသမှုခံယူနေခဲ့သော ယန်လန်ထင်ပင်။

သူ၏နွမ်းနယ်နေသော အသွင်အပြင်ကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသတင်းရရှိချိန်တွင် သူ၏ကုသမှုကို ရပ်တန့်ခဲ့ပြီးပြန်လည်သက်သာလာခြင်းထက် ဒဏ်ရာများပိုမို ဆိုးရွားသွားစေခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းလှသည်။

သူကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ ရန်မင်လီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်ကို ဘေးသို့ လွှဲလိုက်၏။

သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းထန်သော သံသယများ ရှိနေသော်လည်း ရန်မင်လီကိုယ်တိုင်က ခွဲထွက်ရေး စကားများကိုပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ဤနေရာသည် ယန်အုပ်စု၏စီမံအုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းစီရင်စုဖြစ်ချေသည်။

"သခင်ကြီးရဲ့အမိန့်ကိုနာခံပါ့တယ်" တံခါးဝတွင် စောင့်နေသော နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအရာရှိက အလျင်အမြန်ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေ၏။ ဝူရှန်း၏ အံ့ဖွယ် အသက်ရှင်သန်လာမှုသည် မျှော်လင့်မထားသော ဝမ်းမြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ လေထုမှာ အနည်းငယ်အနေရခက်လာခဲ့သည်။

အချိန်မည်မျှကြာသွားသည်မသိပေ။

လူတိုင်း၏စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများအောက်တွင် လူအုပ်ကြီးနှင့် အနည်းငယ် စိမ်းသက်နေသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်က နောက်ဆုံးတွင် အခန်းထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"နန်ယန် က သခင်တို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ရှန်းယီ ငြိမ်သက်စွာရပ်နေပြီး အခန်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ အခြေအနေကို ခန့်မှန်းနားလည်သွားခဲ့လေသည်။

"မင်းက ဝူရှန်းကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်၊ နတ်ဘုရားမင်းဆက်အတွက် ကောင်းမှုတစ်ခုပဲ။ အရမ်းယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး၊ ထိုင်ပါ"

ဖုန်းရှီက သူမ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ယကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှန်းယီကို ညင်သာစွာပြုံးပြလိုက်ရာ သူမ၏ စကားလုံးများက ဤကိစ္စအတွက် လေသံကို ချက်ချင်း သတ်မှတ်ပေးလိုက်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုလူက နတ်ဘုရားမင်းဆက် မှ တစ်ယောက်တည်းထွက်ခွာကာ လူတစ်ဦးကို ကယ်တင်ရန် စွန့်စားခဲ့လေ၏။ စီနီယာများဖြစ်ကြသော သူတို့က သူ၏နှလုံးသားကို မည်သို့လုပ်၍ အေးစက်သွားစေနိုင်မည်နည်း။

"ငါတို့ကဘာတွေ အတိအကျဖြစ်သွားလဲဆိုတာကို နားလည်ချင်ရုံသက်သက်ပါ၊ ဒါမှ ငါတို့ ပြင်ဆင်ထားလို့ ရမှာ"

ထိုအခါ အခြားသူများသည် တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး သူတို့၏အကြည့်များကို ရှန်းယီထံသို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော် သတင်းစကားတစ်ခု ရခဲ့တယ်၊ တစ်ခုခုမှားနေတာကို သတိထားမိပြီး နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကနေ သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် လိုက်သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီဘုန်းကြီးအိုက အာဟတ် ရွှေရောင်ခန္ဓာကို ဆင့်ခေါ်ပြီးဘုန်းကြီးတွေက တုတ်တစ်သောင်းနတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်အစီအရင်ကို တည်ဆောက်ပြီး စစ်သူကြီးဝူရှန်းကို လမ်းမှာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာကို ကျွန်တော် တွေ့ရှိခဲ့တယ်"

"စစ်သူကြီးဝူရှန်း နဲ့ အာဟတ်ရဲ့ နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုအပြီးမှာ ပထမလူက အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရပြီးသတိလစ်သွားတယ် နောက်လူက ပွဲချင်းပြီးသေဆုံးသွားတယ်။ဘုန်းကြီးတွေ ပရမ်းပတာဖြစ်နေတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တုတ်တစ်သောင်းအစီအရင်ကို ချိုးဖျက်ပြီး စစ်သူကြီးဝူရှန်းကို ရွှေရောင်အလင်းစီရင်စုဆီ ကျွန်တော် ပြန်ခေါ်လာခဲ့တယ်"

အတိုချုပ်ရှင်းပြပြီးနောက် ရှန်းယီ ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။

အခြားသူများက သူတို့၏တာဝန်များကို ပြန်လည်ပြောပြသောအခါအခြေအနေကို အဆတစ်ရာပို၍ အန္တရာယ်များကြောင်းဖော်ပြချင်ကြလေ၏။