အခန်း (၂၅၇-၂၅၈)

အပိုင်း ၂၅၇

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဘောလုံးအသင်းတစ်သင်းကို အောင်မြင်အောင် တည်ထောင်ပြီး ကမ္ဘာ့ဖလားအဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်တာဟာ လုံထန်ဂရုရဲ့ အမှတ်တံဆိပ် ယဉ်ကျေးမှုကို ပုံဖော်ရာမှာ ဖော်ပြလို့မရနိုင်တဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရှိလာမှာပါ"

လင်းဖန်က စူးရှတဲ့မျက်ဝန်းတွေနဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ကလည်း တရုတ်လူမျိုးတစ်ယောက် ဖြစ်နေတော့ လက်ရှိ တရုတ်လက်ရွေးစင်အသင်းရဲ့ အခြေအနေအပေါ်မှာ ကိုယ်ပိုင်အမြင်လေးတွေ ရှိတာပေါ့။"

ဒါကို ကြားတော့ လျူယွီတုန်နဲ့ မာဟွားထန်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး တစ်ဖက်လူ ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

"လင်းညီလေးရာ... မင်းက တရုတ်ဘောလုံးလောကကို ကူညီချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ဒါက အရမ်းကို ကြီးကျယ်လွန်းမနေဘူးလား"

မာဟွားထန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလာသည်။

"လက်ရှိ ဘောလုံးပတ်ဝန်းကျင်အရဆိုရင် ပိုက်ဆံတွေ အပုံလိုက်ပုံပြီး နိုင်ငံခြားသား ကစားသမားကောင်းတွေ ခေါ်မှပဲ အခြေအနေက ပြောင်းလဲမှာလေ။"

တကယ်တော့ နိုင်ငံခြားသား ကစားသမားတွေ ခေါ်ယူတာဟာ ခေတ္တခဏအတွက်ပဲ အဆင်ပြေစေတာပါ။ နိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ ဘောလုံးလောကဟာ တခြားနိုင်ငံရဲ့ အကူအညီကိုပဲ အမြဲအားကိုးနေရမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရေရှည်တိုးတက်နိုင်ပါ့မလဲ။

"လူငယ်မျိုးဆက်သစ် လေ့ကျင့်ရေးပေါ့။"

လင်းဖန်က မာဟွားထန်ကို ပြုံးပြီး ကြည့်လိုက်သည်။

"သစ်ပင်တစ်ပင် ဖြစ်ထွန်းဖို့ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု ကြာတယ်၊ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ထွန်းဖို့တော့ ရာစုနှစ်တစ်ခု ကြာပါတယ်။ လူငယ်လေ့ကျင့်ရေးဆိုတာ ဘောလုံးအသင်းတစ်သင်းရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ။ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံအတွက်လည်း အတူတူပါပဲ။"

"ဆယ်နှစ်၊ နှစ်ဆယ်အတွင်းမှာ ရလဒ်တွေက သိပ်မထူးခြားနိုင်ပေမဲ့ ဇွဲရှိရှိ လုပ်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ အောင်မြင်မှုက ရမှာ သေချာပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော်က မန်ယူနိုက်တက်လို အသင်းကြီးကို အရင်ဝယ်ပြီး နိုင်ငံခြားက အကူအညီတွေကို အားသွန်ခွန်စိုက် ခေါ်ယူရတာပါ။"

လောကကြီးမှာ ဘယ်အရာမဆို နာမည်မရှိရင် လူမသိပေ။ နာမည်မရှိတဲ့ အသင်းတစ်သင်းဟာ ပရိသတ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ချေ။

ပရိသတ်မရှိရင် လူငယ်လေ့ကျင့်ရေးစင်တာကို ဘယ်သူက လာပါ့မလဲ။ ကလေးတွေရဲ့ မိဘတွေကလည်း လူအတွေ မဟုတ်တော့။ သူတို့ကလေးမှာ ပါရမီရှိတယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မရှိတဲ့ အသင်းမှာ သွားမထားချင်ကြတာ သဘာဝပါ။

ဒါကြောင့် နာမည်ကျော် အသင်းကြီးတစ်သင်း ဖြစ်လာဖို့က လူငယ်လေ့ကျင့်ရေးရဲ့ အစပျိုးခြင်းပါပဲ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ လူငယ်လေ့ကျင့်ရေး ကောင်းပါတယ်ဆိုတဲ့ အသင်းတွေအားလုံးဟာ အရင်ဆုံး နာမည်ကြီးအောင် လုပ်ပြီးမှ ဒါကို တဖြည်းဖြည်း တည်ဆောက်ခဲ့ကြတာပါ။

"ဟင်း... ဒါကတော့ အဆုံးမရှိတဲ့ ကျင်းကြီးပါပဲ လင်းညီလေးရာ... မင်းကတော့ တကယ်ကို..."

လျူယွီတုန်တစ်ယောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။ တရုတ်ပြည်မှာ အရင်က အချမ်းသာဆုံး ဝမ်တို့၊ အခု အချမ်းသာဆုံး ရှုတို့နဲ့ မားယွန်းတို့ပဲ ဘောလုံးလောကထဲ ရောက်နေတာပါ။ သူတို့မှာ ငွေလည်းရှိသလို စိတ်ကူးလည်း ရှိကြတာကိုး။ လျူယွီတုန်သာဆိုရင် ဒီလိုမျိုး စိန်ခေါ်မှုကြီးကို စကားတောင် ဟရဲမှာ မဟုတ်ပေ။

"အစ်ကိုလျူမစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ကျွန်တော် ဒါကို နားလည်ပါတယ်။"

လင်းဖန်က အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောသည်။ "ဘောလုံးကိစ္စဆိုတာ အခုချိန်မှာ လူနေမှုဘဝတင်မကဘဲ အမျိုးသားရေးကိစ္စကြီး တစ်ခုလို ဖြစ်နေတာ။ နောင်မှာ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံရဲ့ ဘောလုံးလောကဟာ ပိုပိုပြီးတော့ အားကောင်းလာမှာပါ။"

"ဟင်"

မာဟွားထန်က ဒီစကားကို ကြားတော့ မျက်နှာက ပိုပြီး တည်ကြည်သွားရသည်။ "မင်းပြောတာက 'အထက်' က လူကြီးတွေရဲ့ သဘောထားကို ပြောတာလား"

မယုံနိုင်သလို မေးလိုက်သည်။

မာဟွားထန်ဟာ စီးပွားရေး အာရုံခံစားမှုမှာတော့ ထိပ်တန်းကပါ။ လင်းဖန်ရဲ့ အဖြေက သူ့ရဲ့ သံသယတွေကို ချက်ချင်း ရှင်းလင်းသွားစေသည်။

"ဘောလုံးဈေးကွက်သာ တကယ် ပေါက်ကွဲသွားပြီဆိုရင် မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ပိုက်ဆံသုံးသုံး အကုန်ပြန်ရမှာပါ"

လျူယွီတုန်ကလည်း စီးပွားရေး မျက်စိနဲ့ ချက်ချင်း တွက်ချက်လိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် နောက်သုံးနှစ်အတွင်းမှာ ယွမ် ၁၀၀ ဘီလီယံ (၁ သိန်းနီးပါး) ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရမယ်ဆိုရင်တောင် ကျွန်တော် မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ပါဘူး။"

လင်းဖန်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းအစွန်းတွေက အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားသည်။

"ဘာ"

မာဟွားထန် တစ်ယောက် ဆွံ့အသွားရသည်။

"သုံးနှစ်အတွင်း ယွမ် ၁၀၀ ဘီလီယံ ဟုတ်လား ဘုရားရေ... အဲဒီပိုက်ဆံဆိုရင် ကမ္ဘာကျော် အသင်းကြီး သုံးလေးသင်းလောက်ကို အပိုင်ဝယ်လို့ရတယ်"

လျူယွီတုန်က မယုံနိုင်သလို အော်ဟစ်လာသည်။

၂၀၁၈ ခုနှစ် Forbes စာရင်းအရ မန်ယူ၊ ရီးရဲလ်မက်ဒရစ်နဲ့ ဘာစီလိုနာ အသင်းသုံးသင်းပေါင်းရဲ့ တန်ဖိုးကတောင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁၂ ဘီလီယံကျော်ပဲ ရှိတာပါ။ လင်းဖန် ပြောတဲ့ ယွမ် ၁၀၀ ဘီလီယံဆိုတာ ဒေါ်လာ ၁၇ ဘီလီယံလောက် ရှိတာကြောင့် ဒီအသင်းကြီး သုံးသင်းလုံးကို ဝယ်ပြီး ပိုက်ဆံတောင် အများကြီး ပိုနေပါဦးမယ်။

"အသင်းဝယ်တာတင် မကပါဘူး၊ ကွင်းတွေကော၊ လူငယ်လေ့ကျင့်ရေး စင်တာတွေကော အကုန်လုံး လုံထန် ပိုင်ရမယ်။ ဒါမှ တကယ့် ကစားကွက်ပဲ"

လင်းဖန်က ထပ်ရှင်းပြလိုက်သည်။

ရန်ကျင်း၊ ရှန်ချန်းနဲ့ မော်မှန်မြို့တွေမှာ တည်ဆောက်မယ့် ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့် ကွင်းကြီး သုံးလုံးတင် ယွမ် ၅၀ ဘီလီယံကျော် ကုန်မှာပါ။ အဲဒီနောက်မှာ ဘရာဇီးလ် နည်းပြတွေနဲ့ ကစားသမားတွေကို ခေါ်ဖို့ ကုန်ကျစရိတ်တွေ ပေါင်းလိုက်ရင်တော့ ကိန်းဂဏန်းတွေက နက္ခတ်ဗေဒင်အလား တုန်လှုပ်စရာပါပဲ။

"အဟမ်း... မင်းရဲ့ ကစားကွက်က အရမ်းကြောက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ။ စောစောကတော့ ငါလည်း အသင်းတစ်သင်းလောက် ဝယ်ကစားမလို့ စဉ်းစားနေတာ"

မာဟွားထန်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုမာ...ထားလိုက်ပါဗျာ၊ အစ်ကိုက ဘောလုံးဝါသနာပါလို့လား။ အစ်ကို ဝယ်လိုက်လို့ အသင်းကြီး ချည့်နဲ့သွားမှာ မကြောက်ဘူးလား"

လျူယွီတုန်က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ငါတို့ကိုပဲ ကြည့်လေ၊ ငါတို့ကမှ တကယ့် ဝါသနာရှင်တွေပဲ.. အပြင်လူတွေကတောင် ငါတို့ ဘောလုံးအကြောင်း နားလည်တယ်လို့ ပြောကြတာ။ ငါတို့ အသင်းဝယ်ရင်တော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး။"

..........................................

အပိုင်း ၂၅၈

"ဟဲဟဲ"

မာဟွားထန်က တဟဲဟဲနဲ့ လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး

"အစ်ကိုလျူ... အစ်ကိုကတော့ ဘောလုံးကန်တတ်မှာ သေချာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်လို တကယ့်ဘောလုံးဝါသနာရှင်စစ်စစ်တော့ မဟုတ်ဘူးဗျ"

ဒီစကားက လျူယွီတုန်ရဲ့ နှလုံးသားကို တည့်တည့်မှန်သွားတာကြောင့် ဒေါသထွက်လွန်းလို့ နှာခေါင်းကြီးတောင်နီရဲတက်လာသည်။

"ငါက ဘောလုံးကန်တတ်တာ သေချာတယ်" ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..ကောင်းပြီလေ... မင်းက ဘောလုံးဝါသနာရှင်ဆိုရင် ပြောစမ်းပါဦး။ အခု ရီးရဲလ်မက်ဒရစ်ရဲ့ ပွဲထွက်လူစာရင်းက ဘယ်သူတွေလဲ"

"ရီးရဲလ်... ရီးရဲလ်က..."

ရုတ်တရက် မာဟွားထန် တစ်ယောက် အကြံအိုက်သွားရသည်။ သူက ကွန်ပျူတာပရိုဂရမ်တွေကိုပဲ အရူးအမူးချစ်တဲ့ "Computer Nerd" တစ်ယောက်မဟုတ်လား။ ဘောလုံးအကြောင်း တကယ် ဘယ်လိုလုပ် သိပါ့မလဲ။

"ဟားဟားဟား" လျူယွီတုန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ "မင်းကမှ ဘောလုံးဝါသနာရှင် ဘယ်လိဂ်တွေကို ကြည့်နေတာလဲ လူငယ်တွေရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ဘောလုံးပွဲတွေကိုပဲ ကြည့်နေတာလား။ ရီးရဲလ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှန်းတောင် မင်း သိပုံမရဘူး။"

"ပေါက်ကရ"

မာဟွားထန်က ဘောလုံးကို အသေအလဲ ဝါသနာမပါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ပင်ဂွင်းဂရုမှာ ဗီဒီယိုလုပ်ငန်းတွေ ရှိနေတာပါ။ ဥရောပထိပ်သီးလိဂ် ၅ ခုနဲ့ ချန်ပီယံလိဂ်တွေကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေတာဖြစ်လို့ လုံးဝမသိဘူးဆိုတာတော့ မဟုတ်ပေ။ အသေးစိတ် လိုက်မကြည့်အားတာပဲ ရှိသည်။

"တော်ကြပါတော့ဗျာ၊ နှစ်ယောက်စလုံး အတူတူပါပဲ"

လင်းဖန်က ကြားကနေ ဖြန်ဖြေပေးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ အစ်ကိုတို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အမြန်ဆုံးလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ အခုချိန်မှာ ရွေးချယ်စရာ အသင်းတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ နောက်တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်ဆိုရင်တော့ ရွေးချယ်စရာ ရှိရင်တောင် ဈေးက အရမ်းကြီးသွားလိမ့်မယ်။"

"ဒါကတော့ တကယ် စဉ်းစားရမယ့် ကိစ္စပဲ"

မာဟွားထန်က အတည်ပြောလာသည်။ ပင်ဂွင်းဂရုအတွက် အသင်းတစ်သင်း ဝယ်ဖို့က မခက်ပေမဲ့ ရှယ်ယာရှင်တွေကို နားဝင်အောင် ပြောဖို့တော့လိုအပ်ပေသည်။

"ငါကတော့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ အခုချက်ချင်း စုံစမ်းခိုင်းလိုက်မယ်၊ သင့်တော်တဲ့အသင်းတွေ့ရင် ချက်ချင်းစမယ်"

လျူယွီတုန်က ပိုပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလာသည်။

"လက်ရှိ တရုတ်ဘောလုံးဈေးကွက်က အရမ်းကို အသက်ဝင်နေတာပဲ။"

"အစ်ကိုလျူက အဲဒီ 'ရှု'ဆိုတဲ့လူနဲ့ ရင်းနှီးလား"

လင်းဖန်က ပြုံးစစနဲ့ မေးလိုက်သည်။

"မရင်းနှီးပါဘူး"

အခုချိန်မှာ ဟန်ဒါရဲ့ ရှုကျားယင်ကို မသိတဲ့သူ မရှိသလောက်ပါပဲ။ သူဟာ ဘောလုံးအသင်းကို စီးပွားရေးကုမ္ပဏီပုံစံနဲ့ စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲပြီး အောင်မြင်အောင် လုပ်ပြခဲ့တဲ့ စံပြပုဂ္ဂိုလ်ပါ။ အဲဒီလို အောင်မြင်မှုတွေကြောင့်ပဲ အထက်လူကြီးတွေရဲ့ အမြင်မှာ သူက မျက်နှာပန်းလှပြီး စီးပွားရေးလမ်းကြောင်းက ပိုဖြောင့်ဖြူးနေသည်။

ဒါတွေဟာ ဘောလုံးမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေပါပဲ။

"အားတဲ့တစ်နေ့ကျရင် အားလုံးဆုံပြီး ပွဲလေးဘာလေး လုပ်ကြတာပေါ့။ ကျွန်တော်လည်း သူတို့ဆီက ကစားသမား အချို့ကို လူဝင်စုချင်သေးတယ်"

လင်းဖန်က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

စကားပြောနေရင်းနဲ့ပဲ သူတို့ဟာ ဟောင်ကောင်နယ်စပ်ကို ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဆိပ်ကမ်းမှာတော့ ကားတန်းကြီးနဲ့အတူ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ သက်တော်စောင့်တွေက အသင့်စောင့်ကြိုနေကြလေသည်။

ဟောင်ကောင်ဆိုတာ အပြင်ပန်းကြည့်ရင် ငြိမ်သက်နေသလိုရှိပေမဲ့ လုံခြုံရေးအရတော့ ပေါ့ဆလို့မရချေ။ အရင်က သူဌေးကြီး လီခါရှင်းရဲ့သားတောင် ပြန်ပေးဆွဲခံခဲ့ရဖူးသည်။ အခု လင်းဖန်တို့လို ဘီလီယံနာတွေ လာတာဆိုတော့ ရှယ်ယာရှင်တွေက လုံခြုံရေးကို အထူးဂရုစိုက်ပြီး စီစဉ်ပေးထားကြသည်။

အဲဒီ သက်တော်စောင့်အုပ်စုထဲမှာတော့ ထူးထူးခြားခြား လူနှစ်ယောက် ရပ်နေသည်။ တစ်ယောက်ကတော့ လီခါရှင်းရဲ့ သားကြီးဖြစ်ပြီး ဆက်ခံသူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရတဲ့ လီကျယ်ကျွီပါပဲ။

လီကျယ်ကျွီဟာ လင်းဖန်ကို မြင်တဲ့အခါ စိတ်ထဲမှာ ဖော်ပြမပြတ်တဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အရင်က သူ အထင်မကြီးခဲ့တဲ့ ဒီလူငယ်ဟာ တကယ်တမ်းမှာတော့ အံ့မခန်း စွမ်းဆောင်ရည်တွေ ရှိနေခဲ့တာပါ။

လပိုင်းအတွင်းမှာတင် သူ့ညီဖြစ်သူ လီကျယ်ခိုင်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ကောင်းကင်အထိ ရောက်အောင် မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့တဲ့အထိပါပဲ။

"ဥက္ကဋ္ဌလင်း၊ ကြိုဆိုပါတယ်ဗျာ"

လီကျယ်ကျွီက လေသံပျော့ပျော့နဲ့ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ အရင်ကလို အထက်စီးဆန်တဲ့အကြည့်တွေ မရှိတော့ဘဲ လေးစားမှုအချို့ အစားထိုးဝင်ရောက်နေသည်။

.........................................................