အခန်း (၂၅၃-၂၅၄)

အပိုင်း ၂၅၃

ဘရာဇီးလ်ဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘောလုံးကို အသေအချာဆုံး အစွဲအလမ်းဆုံးနိုင်ငံဆိုတာ ငြင်းစရာမရှိပေ။

ဘောလုံးဟာ သူတို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတင်မကဘဲ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်လို ဖြစ်နေတာပါ။

ဒီနိုင်ငံမှာဆိုရင် လမ်းမတွေပေါ်မှာရော၊ ကျောင်းတွေမှာပါ ကလေးတွေ ဘောလုံးကစားနေတာကို နေရာအနှံ့ မြင်နိုင်သည်။ ဆင်းရဲသားဖြစ်ဖြစ်၊ သူဌေးဖြစ်ဖြစ် လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်ဘောလုံးတစ်လုံးစီ ရှိကြသည်။ လက်ရှိ ဘရာဇီးလ်မှာ အမျိုးသားအဆင့် ဘောလုံးသမား ၂၂,၀၀၀ ခန့် ရှိပြီး ပါရမီရှင်တွေလည်း အများကြီးပင်။

ကမ္ဘာကျော် ဘောလုံးစူပါစတား အများစုဟာလည်း ဒီနိုင်ငံက ထွက်ပေါ်လာတာ ဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် ဘရာဇီးလ်ဟာ မျိုးဆက်သစ် ပါရမီရှင်တွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ အင်မတန် အလေးထားသည်။ နိုင်ငံအနှံ့မှာ ဘောလုံးအကယ်ဒမီတွေ ရှိပြီး အသက် ၁၂-၁၃ နှစ်အရွယ် ကလေးတွေကို အဆင့်မြင့် နည်းပညာတွေနဲ့ အခြေခံအရည်အချင်းတွေကို ကျွမ်းကျင်နည်းပြတွေက အသေအချာ သင်ကြားပေးနေတာပါ။

"လင်းည်ိအစ်ကို၊ ဘရာဇီးလ်က ကစားသမားတွေကရော တကယ် လာချင်ပါ့မလား"

ဝမ်ချောင်က သူ့ခေါင်းကို မော့ပြီး မယုံကြည်နိုင်တဲ့ လေသံနဲ့ မေးလိုက်သည်။

ဘရာဇီးလ်နဲ့ ယှဉ်ရင် တရုတ်ဘောလုံးလောကဟာ ကမ္ဘာမှာ အညံ့ဆုံးစာရင်းဝင်နေတာ လူတိုင်းအသိပါ။ ကမ္ဘာ့ဖလားမှာ ချန်ပီယံတွေကသာ အမြဲပြောင်းလဲနေပေမဲ့ တရုတ်အသင်းကတော့ ကမ္ဘာ့ဖလားကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးတာကတော့ အပြောင်းအလဲမရှိတဲ့ အချက်ပင်။

ဒီလို အခြေအနေမှာ ဘယ်သူကများ သူတို့ရဲ့ တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်ကို စတေးပြီး ဘောလုံးအားနည်းတဲ့ နိုင်ငံကို လာပါ့မလဲ။

"ဟဲဟဲ"

ဒါကို ကြားတော့ လင်းဖန်က လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း "သူတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ ရှိလို့လား" လို့ ပြန်မေးသည်။

တကယ်တော့ ဘောလုံးအင်ပါယာကြီး ဖြစ်တဲ့အတွက် ဘရာဇီးလ်မှာ ပီလီ (Pelé) တို့၊ ရော်နယ်ဒို (Ronaldo) တို့လို ပါရမီရှင်တွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ပါရမီရှင်တွေ များလွန်းတဲ့အတွက် ပြိုင်ဆိုင်မှုကလည်း ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။ ပါရမီရှိလျက်နဲ့ ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေတဲ့သူတွေ အများကြီးပင်။

ကမ္ဘာ့ဖလားကို ဝေလာဝေး၊ ဥရောပလိဂ်တွေမှာတောင် ကစားခွင့်မရတဲ့သူတွေ အပုံအပင်။

အဲဒီလူတွေအတွက် 'မန်ယူ'နိုက်တက်ကို လာမယ်ဆိုရင် တရုတ်ရဲ့ ဒုတိယတန်းလိဂ်တင်မကဘဲ ထိပ်သီးလိဂ်တွေမှာပါ ကစားခွင့်ရမယ့်အပြင်၊ တခြားနိုင်ငံငယ်လေးတွေရဲ့ နိုင်ငံကိုယ်စားပြုအဖြစ်တောင် ကမ္ဘာ့ဖလား ဝင်ကစားနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိသွားမှာပါ။

လင်းဖန် အဓိက သဘောကျတာကတော့ ဘရာဇီးလ်လူမျိုးတွေရဲ့ သွေးထဲမှာ "တိုက်စစ်" စိတ်ဓာတ် ကိန်းအောင်းနေတာပါပဲ။ သူတို့အတွက် ဘောလုံးမှာ ခံစစ်ဆိုတာ မရှိသလောက်ပါပဲ။

သူတို့ဆီက ခံစစ်ကစားသမားတွေတောင် တိုက်စစ်စွမ်းရည်က အပြည့်ပါ။ တောင်ပံလူတွေဆိုရင်တော့ ကမ္ဘာ့အဆင့် တိုက်စစ်ဆင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

သူတို့နိုင်ငံက ထွက်တဲ့ နောက်တန်းကစားသမားတွေ ဘယ်လောက်တောင် တိုက်စစ်မှာ ကောင်းသလဲဆိုတာ ကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်သည်။

"လင်းညီအစ်ကို၊ ငါတို့က ဘရာဇီးလ်လူမျိုးတွေချည်းပဲ သွင်းလာရင် ဗြိတိန်ဘောလုံးလောကမှာ ပြဿနာတက်နိုင်မလား"

ချင်လင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလာသည်။

ဘယ်နိုင်ငံက အသင်းမဆို နိုင်ငံခြားသား ကစားသမားတွေချည်းပဲ သုံးလို့မရချေ။ ကိုယ့်နိုင်ငံက ကစားသမားတွေ ပါရမယ်ဆိုတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ရှိသည်။ ဗြိတိန်ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်မှာလည်း အလုပ်ပါမစ်ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိသည်။ အီးယူမဟုတ်တဲ့ နိုင်ငံတွေက ကစားသမားတွေကို ခေါ်မယ်ဆိုရင် သူတို့က နိုင်ငံလက်ရွေးစင် ပုံမှန်ကစားသမား ဖြစ်ရမည်၊ ဒါမှမဟုတ် ပါရမီရှင်အထူးစည်းမျဉ်း နဲ့ လျှောက်ထားရသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအထူးစည်းမျဉ်းက တစ်ရာသီမှာ တစ်ယောက်ပဲ ခွင့်ပြုတာပါ။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ကျန်းလင်းနဲ့ ဆွေးနွေးကြည့်မယ်။ ငါတို့အသင်းကို တရုတ်အသင်းလို့ အမည်ပြောင်းလို့ ရမလားဆိုတာ။"

ယလင်းဖန်က ဂရုမစိုက်သလို လက်ယမ်းပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ တရုတ်မှာတော့ အဲဒီလို ကန့်သတ်ချက်တွေ မရှိသလောက်ပါပဲ။

"ဒါဆို နည်းပြချုပ်က ဘယ်သူဖြစ်မလဲ"

ဝမ်ချောင်က မေးသည်။

အသင်းတစ်သင်းရဲ့ အဓိကအသက်သွေးကြောက ကစားသမားတွေမဟုတ်ဘဲ နည်းပြချုပ်သာ ဖြစ်သည်။

"ဒီယေဂို ဆီမြွန်နီ (Diego Simeone) နဲ့ မာဆယ်လို ဘီယဲလ်ဆာ (Marcelo Bielsa)။" လင်းဖန်က နာမည်နှစ်ခုကို ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

ဘောလုံးပရိသတ်တိုင်း ဒီနာမည်တွေကို သိကြမှာပင်။ ဒီယေဂို ဆီမြွန်နီ ဆိုတာ သံမဏိစိတ်ဓာတ်ရှိတဲ့ ကစားသမားဟောင်းဖြစ်သလို နည်းပြဘဝမှာလည်း အောင်မြင်မှု အထွတ်အထိပ်ရောက်ခဲ့သူပါ။

သူဟာ စူပါစတားတွေ အပြည့်ရှိတဲ့ ရီးရဲလ်မက်ဒရစ် (Real Madrid) နဲ့ ဘာစီလိုနာ (Barcelona) တို့ရဲ့ ချန်ပီယံနေရာကို ဖြုတ်ချနိုင်ခဲ့တဲ့သူ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ယောက်ကတော့ မာဆယ်လို ဘီယဲလ်ဆာဖြစ်ပြီး လူသိနည်းပေမဲ့ သူ့ကို "ရူးသွပ်တဲ့နည်းပြ" လို့ ခေါ်ကြသည်။

သူက အရမ်းဇွတ်တရွတ်နိုင်သလို သူ့ရဲ့ တိုက်စစ်ဆင်တဲ့ နည်းဗျူဟာကိုပဲ အစွဲအလမ်းကြီးစွာ ကိုင်စွဲထားသူပါ။ သူ့ရဲ့ ဘောလုံးဒဿနမှာ "တိုက်စစ်၊ တိုက်စစ်၊ အမြဲတမ်းတိုက်စစ်" ဆိုတာပဲ ရှိသည်။

သူက ခံစစ်မတတ်တာ မဟုတ်ပေ..ဒါပေမဲ့ သူကိုင်တွယ်တဲ့ အသင်းတိုင်းက တိုက်စစ်မှာ အရမ်းအားကောင်းလွန်း၍ ခံစစ်ကို မေ့နေသယောင် ဖြစ်နေတာပါ။ သူဟာ ချီလီနိုင်ငံလို ဘောလုံးသိပ်မထင်ရှားတဲ့ နိုင်ငံရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေကို ကမ္ဘာက အံ့အားသင့်အောင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သူဖြစ်ပြီး ချီလီအသင်းကို ကမ္ဘာ့ဖလား ၁၆ သင်းအဆင့်အထိ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့တဲ့ နည်းပြကြီး ဖြစ်သည်။

.........................................................

အပိုင်း ၂၅၄

နည်းပြချုပ်ရွေးချယ်မှုနဲ့ ပတ်သက်ရင် လင်းဖန်မှာ အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်တဲ့ အာဏာအရှိဆုံးဖြစ်သည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့ရဲ့ အချက်အလက်တွေအရ ဒီအသင်းသစ်အတွက် အထက်ပါပုဂ္ဂိုလ်တွေထက် ပိုသင့်တော်တဲ့သူ မရှိလို့ပါပဲ။

"အဟမ်း... ကျွန်တော်ကတော့ အဲဒီလူတွေကို မသိပေမဲ့ လင်းညီအစ်ကို ရွေးတဲ့သူဆိုရင်တော့ နာမည်ကြီးတွေ ဖြစ်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ဆီ တကယ်ပဲ လာပါ့မလား"

ချင်လင်းက နည်းနည်းတော့ မယုံကြည်နိုင်သလို ဝေခွဲမရတဲ့ မျက်နှာနဲ့ မေးသည်။

လင်းဖန်က အနည်းငယ်ပြုံးပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲ ပြန်ပြောသည်။

"အဲဒီအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ မယုံရင် ဟန်ဒါအသင်းကိုပဲ နမူနာကြည့်လိုက်လေ။"

တကယ်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်းမှာ ဒီလိုအဆင့်မြင့်နည်းပြတွေ တရုတ်ကိုလာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တရုတ်ဘောလုံးလောကရဲ့ အဆင့်အတန်းက တကယ့်ကို အခြေခံအဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးလို့ပါ။

ဒါပေမဲ့ ဟန်ဒါအသင်းဟာ အာရှရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ခဲ့ဖူးသည်။

ကမ္ဘာ့ဘောလုံးသမိုင်းမှာ တရုတ်နိုင်ငံဟာ ကမ္ဘာကျော်နည်းပြတွေကို အများဆုံး ငှားရမ်းတဲ့နိုင်ငံ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့ဖလားရဖူးတဲ့သူတွေ၊ ထိပ်သီးလိဂ်ချန်ပီယံတွေနဲ့ ချန်ပီယံလိဂ်ဖလား ရဖူးတဲ့ နည်းပြတွေဟာ တရုတ်ကို လာရောက်ကိုင်တွယ်ဖို့ ဝန်မလေးကြချေ။

တချို့က အသက်အရွယ်ရလာလို့ ဖိအားနည်းတဲ့နေရာကို လာတာမျိုး ရှိနိုင်ပေမဲ့ တရုတ်ဘောလုံးလောကရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကလည်း အထိုက်အလျောက် ရှိနေတာကို ပြသနေတာပါ။

ဒါကြောင့် လင်းဖန်ကတော့ နာမည်ကြီးနည်းပြတွေကို ဖိတ်ခေါ်ဖို့ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။

အဓိကကတော့ သူ့မှာ ငွေရှိသလို ရည်မှန်းချက်လည်း ကြီးတာကြောင့်ပင်။ "လာရုံသာလာခဲ့၊ လစာ ဘယ်လောက်လိုချင်လဲ ပြော၊ ဘယ်လိုကစားသမားမျိုး လိုချင်လဲ ပြော၊ အကုန်ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်" ဆိုတာမျိုးက နည်းပြတွေအတွက် အင်မတန် ဆွဲဆောင်မှုရှိစေသည်။

တကယ်တော့ နည်းပြအများစုဟာ သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မယ့် လွတ်လပ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးကို လိုချင်ကြသည်။ အသင်းပိုင်ရှင်က အပြည့်အဝ ထောက်ခံပေးမယ်ဆိုရင် သူတို့ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်တဲ့ အသင်းတစ်သင်းနဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရယူချင်ကြတာပင်။ ဒါဟာ တစ်ရာသီ၊ နှစ်ရာသီနဲ့ မပြီးဘဲ နှစ်ရှည်စီမံကိန်းမျိုးနဲ့ အသင်းရဲ့ ခေတ်တစ်ခေတ်ကို တည်ထောင်ချင်ကြတာပါ။

"အရင်က သရဲနီတွေက ခေတ်တစ်ခေတ် မဟုတ်ခဲ့ဘူးလား။ နည်းပြကြီးဖာဂူဆန်ဟာ ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီပြီး အချိန်ယူကာ မန်ယူကို ကမ္ဘာ့ထိပ်သီးအသင်းကြီး ဖြစ်အောင် တည်ဆောက်ခဲ့တာပါ။"

လူတိုင်းက အဲဒီလို နည်းပြမျိုး ဖြစ်ချင်ကြသည်။ ဥရောပမှာ ကိုင်တွယ်ရတာက အောင်မြင်ရင် ထောင်သောင်းချီတဲ့သူတွေက အားပေးကြပေမဲ့ အခြေအနေ နည်းနည်းလေး ဆိုးတာနဲ့ ချက်ချင်း အထုတ်ခံရတတ်တဲ့ ဖိအားတွေ ရှိသေးသည်။

လင်းဖန် ပေးနိုင်တာကတော့ အဲဒီလို ဖိအားတွေထက်စာရင် လွတ်လပ်ပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ လုပ်ငန်းခွင် ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးပါ။

"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။ ဒါကို ကျွန်တော့်ကိုပဲ လွှတ်ထားလိုက်ပါ"

ချင်လင်းက အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒါနဲ့ ရာဖေးလ် ဘင်နီတက်ဇ် (Rafael Benitez) ဆိုတာကိုလည်း မင်းတို့ သိမှာပါ။ သူ့ကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်ကြည့်ပါဦး၊ သူပါရင် ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်"

လင်းဖန်က ထပ်လောင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" နာမည်ကျော် "ဖက်တီးဘင်" ကို ဘယ်သူက မသိဘဲ နေမလဲ။ သူဟာလည်း နည်းဗျူဟာပိုင်းမှာ အင်မတန် ကျွမ်းကျင်တဲ့ နည်းပြတစ်ဦးပါ။ လင်းဖန်ကတော့ ဒီလိုနည်းပြမျိုးသာ လာမယ်ဆိုရင် သူ မကိုင်တွယ်နိုင်တော့တဲ့ အချိန်အထိတောင် စာချုပ်ချုပ်ထားဖို့ ဝန်မလေးချေ။

နောက်တစ်နေ့မှာတော့ မီဒီယာတွေရဲ့ သတင်းအနံ့ခံနိုင်စွမ်းက ချက်ချင်း အစွမ်းပြလာသည်။

ပြည်တွင်းသတင်းစာ တစ်စောင်မှာ ခေါင်းကြီးပိုင်း သတင်းအဖြစ် ဖော်ပြလာတာကတော့-

"မန်ယူအသင်း ပိုင်ရှင်အသစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ"

သတင်းအနှစ်ချုပ်ကတော့ ရိုးရှင်းသည်။ လင်းဖန်က ဒီအသင်းကို ဝယ်ယူလိုက်ပြီ ဆိုတာပါပဲ။ လင်းဖန်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ

မီဒီယာတွေက သူ့အကြောင်းကို အသေးစိတ် ဖော်ပြလာကြသည်။

• လုံထန်ဂရုရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ။

• အသက် ၂၀ အရွယ်နဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ရှင်။

• တန်ရွမ်စနစ်ကို ဖန်တီးသူများထဲက တစ်ဦး။

• သူ့ရဲ့ ကြွယ်ဝမှုဟာ ယွမ် တစ်ထရီလီယံ (အမေရိကန်ဒေါ်လာနဲ့ တွက်ရင်တောင် အဲဒီလောက် ရှိနိုင်တယ်လို့ ခန့်မှန်းကြသည်။)

ဒီခန့်မှန်းချက်တွေက အနည်းငယ် ချဲ့ကားထားတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ လုံထန်ရဲ့ အနာဂတ် ဖြစ်နိုင်ခြေတွေကို တွက်ချက်ထားတာပါ။

အဓိက အရေးကြီးတာကတော့ လုံထန်ဂရုလို အင်အားကြီး ကုမ္ပဏီက ဝယ်ယူလိုက်ပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီအသင်းဟာ နောင်ကို ငွေကြေးပြဿနာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘဲ စူပါစတားတွေ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရောက်လာတော့မယ်ဆိုတာ လူတိုင်း သတိပြုမိသွားကြရသည်။

ဒုတိယနေ့မှာတော့ သတင်းထောက်တွေဟာ ဝမ်ချောင်နဲ့ ချင်လင်းတို့ကို ဝိုင်းမေးကြတော့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကလည်း ခပ်ပြတ်ပြတ်ပဲ ပြန်ဖြေကြသည်။

"စူပါစတားတွေနဲ့ နာမည်ကြီးနည်းပြတွေ အသေအချာ လာမှာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့မှာ ပိုက်ဆံ မရှားလို့ပဲ။"

ဒီရိုးရှင်းတဲ့ အဖြေကပဲ အသင်းရဲ့ အနာဂတ်ကို ပုံဖော်ပေးလိုက်တော့သည်။ ဒီအသင်းဟာ တရုတ်လိဂ်မှာ အဓိက ပြိုင်ဘက်ကောင်းကြီး ဖြစ်လာတော့မှာပါ။ သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ဟာ တရုတ်ပြည်တွင်းတင် မဟုတ်ဘဲ အာရှကို ကျော်လွန်ပြီး ကမ္ဘာ့အဆင့်အထိ သွားဖို့ဆိုတာ ထင်ရှားနေသည်။

တကယ်တော့ အာရှကလပ်အသင်းတစ်သင်းအတွက် ကမ္ဘာ့အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ဆိုတာ ကမ္ဘာ့ကလပ်ဖလား (Club World Cup) တစ်ခုပဲ ရှိသည်။ ဥရောပအသင်းကြီးတွေအတွက် ဒါဟာ အရေးမပါတဲ့ ပြိုင်ပွဲလို့ ထင်ရပေမဲ့ ဖီဖာ (FIFA) ကတော့ ဒီဖလားရတဲ့ အသင်းကို ဂျာစီပေါ်မှာ "ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံ" ဆိုတဲ့ တံဆိပ် တပ်ဆင်ခွင့် ပေးထားသည်။

ကမ္ဘာ့ဖလား (World Cup) ချန်ပီယံနဲ့ စကားလုံး တစ်လုံးပဲ ကွာပေမဲ့ "ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံ" ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကတော့ တကယ့်ကို ခန့်ညားလှပေသည်။ ဒီပြိုင်ပွဲမှာသာ စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်းပြနိုင်မယ်ဆိုရင် အာရှကနေ ကမ္ဘာကို ထိုးဖောက်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းပဲ ဖြစ်တော့သည်။ ကမ္ဘာ့ဖလားကတော့ နိုင်ငံလက်ရွေးစင်အသင်းတွေရဲ့ ကိစ္စဖြစ်ပြီး ဒါကတော့ ကလပ်အသင်းတွေရဲ့ အောင်မြင်မှု လမ်းစဉ်ပဲ ဖြစ်သည်။

.....................................................