အခန်း (၇၈၁-၇၈၃)

အခန်း (၇၈၁) ဝူချင်းရှီဖြင့် ဘိုးဘေးတို့၏ တောက်ပမှုကို တုန်လှုပ်စေခြင်း။ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်။ (၂)

ထို့ပြင် မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ မိစ္ဆာတံခါးတွင်လည်း မည်သည့် ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ အပြင်ပန်းအားဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် ရှယန်မိသားစု၏ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ အမြင်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် နဂါးအသွင်ပြောင်း တံခါးကို လုယူပြီးနောက် ရှယန်မိသားစုအတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားသည်။ သူ၏ အစစ်အမှန် တည်နေရာမှာ သေးငယ်လှသော ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတွင် ရှိနေသည်ကို သိသူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ... အရှိန်အဟုန်ပြင်းတဲ့ ဒီရေတက်ချိန်မှာဆိုရင် အရင်ကထက် ခြောက်ဆ၊ ခုနစ်ဆလောက် ပိုပြီး သိပ်သည်းလာတယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်ရင်း အသီးအပွင့်များ ရင့်မှည့်လာမည့် အချိန်နှင့် အသွင်ပြောင်းလဲမည့် နေ့ရက်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာသည်ကိုလည်း သူ အာရုံခံမိသည်။ ၎င်းမှာ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ စုစုပေါင်း ပမာဏ တိုးလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ အနိမ့်ဆုံး ဒီရေကျချိန်ကို ကျော်လွန်ပြီးနောက် မကြုံစဖူး ကြီးမားသော ဒီရေလှိုင်းကြီးအဖြစ် တိုးဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤသို့သာ ဆက်သွားပါက ဝိညာဉ်ကြောများ မရှိသော နေရာများသည်ပင်လျှင် ဝိညာဉ်ကြောများရှိသည့် ဂိုဏ်းကြီးများ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းမှုနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ အားကောင်းသော သိုင်းပညာရှင် အရေအတွက်မှာ များစွာ တိုးတက်လာမည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ဝေ့ရှန့်ရှင်းကဲ့သို့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များလည်း ရှိနေရာ ရွှေခေတ်တစ်ခုဖြစ်သလို ပရမ်းပတာ ခေတ်တစ်ခုလည်း ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားရှိမှသာ ဤဒီရေလှိုင်းကြီး၏ ဝဲဂယက်အတွင်းတွင် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်တည်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ချင်းမေ့ရှန်ဖြစ်စေ၊ ဝေ့ရှန့်ရှင်းဖြစ်စေ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ရန်သူများသာ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ရောက်ရှိလာတော့မည့် အန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် အလျင်အမြန် ကြီးထွားလာရမည် ဖြစ်သည်။

"မကြာခင်ပါပဲ... မကြာခင်ပေါ့" ညအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်နှင့် လကို ငေးကြည့်ရင်း သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ ကောင်းကင်နဂါးတောင်၏ အဖြစ်အပျက်များမှ တစ်နှစ်ခွဲခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်အတွင်း စူးချန်ခုန်းသည် ရှယန်မိသားစုမှ ပေးပို့သော တုံကင်ပြားရှိ သတင်းစကားများမှတစ်ဆင့် ဤကာလအတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသော မငြိမ်မသက်မှုများကို သိခဲ့ရသည်။

"သဲကန္တာရအောက်မှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ ရှေးဟောင်း သဲနိုင်ငံတော်ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေ ပေါ်ထွက်လာတယ်။ သဲတွေကို မျှော်စင်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို နစ်မြုပ်စေနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ရဲ့ သဲလွန်စတွေ ရှိနေတယ်။ အဲဒါကို မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တွေ အများကြီးက အသည်းအသန် လုယူတိုက်ခိုက်ကြရာမှာ သေကြေပျက်စီးမှုတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ပါတယ်။ အထက်သုံးနိုင်ငံထဲက ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံရဲ့ ထိပ်သီးပညာရှင်တစ်ယောက်က လာရောက် သိမ်းယူသွားတယ်လို့ သံသယရှိကြတယ်"

"ဝံပုလွေရိုင်းဘုရင် နန်းတော်ရဲ့ ကောင်းကင်ယံမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ကြည်လင်နေတဲ့ ကောင်းကင်ယံမှာ မည်းမှောင်တဲ့ တိမ်တိုက်တွေ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မိုးခြိမ်းသံတွေနဲ့ လျှပ်စီးတန်းတွေ ကြားမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲကြီးတစ်ကောင် လျှပ်စီးတန်းတွေကြား ပြေးလွှားနေတဲ့ ပုံရိပ်ကို ဝိုးတဝါး မြင်ခဲ့ကြတယ်..."

"ဝူကျိအင်ပါယာရဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်သက်တမ်းရှိတဲ့ ဖုန်းမိသားစုက တစ်ယောက်မကျန် အသတ်ခံလိုက်ရပြီး သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးဝိညာဉ်ကြောလည်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့တယ်။ ဒါဟာ သူတို့နဲ့ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ရန်ငြိုးရှိတဲ့ ရှီမိသားစုရဲ့ လက်ချက်ဖြစ်ဖို့ များတယ်..."

ဤတစ်နှစ်ခွဲအတွင်းတွင် နိုင်ငံတိုင်းနှင့် ဒေသတိုင်း၌ ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်များ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး အဖြစ်အပျက်တစ်ခုချင်းစီမှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း တစ်ခါသာ တွေ့ရခဲသော အရာများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ ၎င်းတို့မှာ မိုးအပြီး မှိုပေါက်သကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်နေပြီး အင်အားစုများနှင့် နိုင်ငံများစွာကို ဆွဲဆောင်နေသည်။ နက်ရှိုင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်ရှိသည့် ရှေးဟောင်းမိသားစုများပင် ပျက်စီးခဲ့လေပြီ။

ပရမ်းပတာ ခေတ်ကြီး စတင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။ ရှေးဟောင်း သက်ရှိအချို့ နိုးထလာနေပြီး သမိုင်း၏ ဖုန်မှုန့်များအောက်တွင် မြှုပ်နှံထားသင့်သော အရာအချို့မှာ အသစ်တစ်ဖန် တောက်ပလာသည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော စူးချန်ခုန်းနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။

သူ၏ နေ့ရက်များကို ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၊ ဆန်းကြယ်သားရဲများကို ကျွေးမွေးခြင်းနှင့် ကျိုးချိုးတို့ ကျင့်ကြံထားသော ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူခြင်းတို့ဖြင့် အေးချမ်းစွာ ကုန်လွန်စေသည်။

"နီးစပ်လာပြီ... အချိန်ကျပြီ။"

တစ်နှစ်ခွဲအကြာတွင် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများ၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားလေ၏။ အသီးအပွင့်များကို ရိတ်သိမ်းရန် အချိန်ကျရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။ သူ တစ်နှစ်ကျော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ကြိုးကြာဖြူ ပုံရိပ်ယောင်ကို စီးနင်းကာ ညအမှောင်ကို အကာအကွယ်ယူ၍ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ညအချိန်၊ လူသူကင်းမဲ့သော တောင်ကုန်းတစ်ခုတွင် လူသုံးယောက်မှာ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားနေကြသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ညသန်းခေါင်ယံမှာ ဒီလောက်တောင် အလောတကြီး သွားဖို့ လိုလို့လား။" ပြာလွင်သော အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက မပြောဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်လာသည်။

အစ်ကိုကြီးဟု ခေါ်ခံရသူမှာ သန်သန်မာမာ အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ "သတိဆိုတာ ပိုတယ်မရှိဘူး။ ဒီတစ်ခါ ငါတို့ နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သန့်စင်ပန်းကို ရထားတာ။ ဒါက ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်တဲ့နေရာမှာ သုံးတဲ့ ပစ္စည်းပဲ။ ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဆက်သလိုက်ရင် ချီသွေးဆေးလုံးတွေ အများကြီးနဲ့ လဲလှယ်လို့ ရမှာ။ ညဘက်က အခန့်မသင့်ရင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်။"

ထိုလူသုံးယောက်မှာ မကြာသေးမီက နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သန့်စင်ပန်းကို တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး ဒေသခံ လူမိုက်အဖွဲ့တစ်ခုနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် လုယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ကလဲ့စားချေခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဝေးလံခေါင်ဖျားသော တောင်တောလမ်းများမှတစ်ဆင့် ညတွင်းချင်း ခရီးနှင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ... ဒီတောင်ထဲမှာ ဘာလို့ ဒီလောက်တိတ်ဆိတ်နေတာလဲ။ ပိုးကောင်သံ၊ ငှက်သံတောင် မကြားရဘူး" အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ တောင်၏ အခြေအနေမှာ တစ်ခုခု မှားနေသည်ဟု သူ အာရုံခံမိသည်။ ရက်စက်သော သားရဲတစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေတာလား။ သို့သော် သူတို့၏ ခွန်အားနှင့်ဆိုလျှင် ကျားအနည်းငယ်လောက်ကိုပင် အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်သည်။

"ရပ်လိုက်"

ရုတ်တရက် သုံးယောက်စလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရပ်လိုက်ကြသည်။ ရှေ့မှ အမှောင်ထုအတွင်း တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခု၏ အခြေတွင် စိမ်းဖန့်ဖန့် မျက်လုံးတစ်စုံမှာ မီးအိမ်ကြီးများကဲ့သို့ သူတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။

"ဒါက တောင်ကုန်း မဟုတ်ဘူး... နွားတစ်ကောင်လား။"

လျင်မြန်စွာပင် သူတို့ သုံးယောက်စလုံး၏ ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားပြီး သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားခဲ့သည်။ သူတို့ တောင်ကုန်းဟု ထင်မှတ်ထားသည့် အရာမှာ လှုပ်ရှားနေသော သက်ရှိတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ နွားတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

ဧရာမနွားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေသုံးဆယ်ခန့် ရှည်လျားပြီး ထိုနေရာတွင် ဝပ်နေကာ သူ၏ ဘေးရှိ သစ်ပင်များမှာ ကောက်ရိုးမျှင်လေးများကဲ့သို့ပင် ထင်ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်ပြီး ဂရုမစိုက်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်။

"ဆန်းကြယ်သားရဲ... ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ဆန်းကြယ်သားရဲလား။ ငါ... လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က ဒီတောင်ကို ဖြတ်သွားတုန်းက ဆန်းကြယ်သားရဲ ရှိတဲ့ အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့ခဲ့ပါဘူး။"

လူသန်ကြီးနှင့် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များ ရင်တုန်ပန်းတုန် ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ ဆန်းကြယ်သားရဲနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ ဝိညာဉ်အတွင်းပိုင်းအထိ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့တင်မကဘဲ သူတို့ဂိုဏ်းမှ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဤနေရာတွင် ရှိနေလျှင်ပင် ဤဧရာမနွားကြီးကို ယှဉ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ စာအုပ်များထဲတွင်သာ ဖတ်ဖူးသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီး ဖြစ်သည်။

"ပြေး... ပြေးကြ"

ထိုလူထွားကြီးမှာ မဆိုင်းမတွဘဲ တုန်ယင်နေသော ခြေထောက်များကို ထိန်းကာ ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ လှည့်ပြေးလေတော့သည်။ ဧရာမနွားကြီးကတော့ လျှာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။ မူလက သာမန်မွေးမြူရေးနွားတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားများကို ပိုင်ဆိုင်လာပြီဖြစ်ရာ သူသည် ဤတောရိုင်းတောင်တန်း၏ ဘုရင်ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ ထိုနေရာရှိ အရာအားလုံးမှာ သူ၏ အစာများသာ ဖြစ်သည်။

အခန်း (၇၈၂) ဝူချင်းရှီဖြင့် ဘိုးဘေးတို့၏ တောက်ပမှုကို တုန်လှုပ်စေခြင်း။ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော နတ်သိုင်းသူတော်စင်။ (၃)

ဧရာမနွားကြီးသည် ချီသွေးစွမ်းအင် ပြည့်ဝနေသော သားကောင်သုံးဦးနောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသွားသည်။ သူ၏ သတိကြီးစွာ ထားနေသော မျက်လုံးများသည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင် ပုံရိပ်တစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟင်.. သူ မလိုက်လာတော့ဘူးလား။"

သန်မာသော အမျိုးသားနှင့် သူ၏ အပေါင်းအဖော်နှစ်ဦးမှာ အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဧရာမနွားကြီးက သူတို့နောက်သို့ လိုက်မလာတော့သည်ကို သိလိုက်ရသော်လည်း မဝံ့မရဲ ဖြစ်မနေခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် ရှိသမျှ ခွန်အားကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးခဲ့ကြရာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသွားခဲ့လေပြီ။

"မူးးးးး"

မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေသော်လည်း ဧရာမနွားကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်ကိုပင် တုန်လှုပ်စေသည့် ဟိန်းဟောက်သံကို သူတို့ ကြားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

"အဲဒီ ဆန်းကြယ်သားရဲက ရန်သူတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တွေ့နေတာလား။ သူ အစွမ်းပြနေတာပဲ။"

"မြန်မြန် သွားကြစို့။ ဒါ ငါတို့ ဝင်ပါလို့ရတဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး။"

ထိုလူသုံးယောက်စလုံးမှာ ပြောမပြနိုင်သော ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ဧရာမနွားကြီးမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ဆန်းကြယ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သည်မှာ သေချာပါသည်။ ထိုသားရဲက သူတို့နောက်သို့ မလိုက်တော့သည်မှာ အစွမ်းထက်သော ရန်သူတစ်ဦး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူတို့တွင် သိလိုစိတ် ရှိနေသော်လည်း စပ်စုလွန်းပါက အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်သည်ကို သူတို့ ကောင်းကောင်း သိထားကြသည်။

ဤအချိန်တွင် လူသူမနီးသော တောင်ကုန်းပေါ်၌ ဧရာမနွားကြီးသည် အနီးအနားရှိ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သတိထားမှုနှင့် ရက်စက်မှုများ ရောယှက်နေလျက်။ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ စူးချန်ခုန်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီနွားဝါကြီးက သာမန် ပန်းသုံးပွင့်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာတဲ့အထိ ကြီးထွားလာတာပဲ။ ငါ အရင်က အမဲလိုက်ခဲ့တဲ့ အကြေးခွံနက် ပုတ်သင်ညိုကြီးထက် မနိမ့်ကျတော့ဘူး။"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ရှေ့မှ ဧရာမနွားကြီးကို ကြည့်ကာ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ တစ်နှစ်ခွဲအတွင်းမှာပင် ဤမျှအထိ ကြီးထွားလာခြင်းမှာ ဆန်းကြယ်သားရဲများ၏ ပါရမီနှင့် အားသာချက်ပင် ဖြစ်သည်။ လုံလောက်သော အရင်းအမြစ်များ ရှိပါက သူတို့သည် အထွတ်အထိပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

"မူးးးးး"

ဧရာမနွားကြီး၏ အမွေးအမျှင်များမှာ ထောင်ထလာပြီး စူးချန်ခုန်းကို မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ တောအုပ်အတွင်းသို့ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်သွားပြီး သစ်ပင်များ ယမ်းခါကာ ကျောက်တုံးများ လွင့်ကုန်သည်။ ၎င်းမှာ ခြိမ်းခြောက်လိုသော ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ဤဧရာမနွားကြီးသည် သူ့ရှေ့မှ လူသား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို သိနေသည်။ သူသည် တစ်ချိန်က သာမန်အဝါရောင်နွားတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဤလူသားကပင် သူ့ကို အသွင်ပြောင်းပေးကာ အသစ်တစ်ဖန် မွေးဖွားစေပြီး ယခုကဲ့သို့ ကြီးထွားလာစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဧရာမနွားကြီးတွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အသိဉာဏ် ရှိနေသည်။ သူ၏ မျိုးတူများမှာ အဝကျွေးခံရပြီးနောက် သတ်ခံရသည်ကို သူ အကြိမ်ကြိမ် မြင်ဖူးသည်။ ယခုလည်း ဤလူသားက သူ့ကို ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် မွေးမြူထားခြင်း ဖြစ်ရမည်။ မသတ်ခင် အဝကျွေးထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ယခု ဤလူသား ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ လက်စသတ်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

ဧရာမနွားကြီး၏ ခြိမ်းခြောက်ဟိန်းဟောက်သံများမှာ စူးချန်ခုန်းကို ထွက်ခွာသွားစေရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသဖြင့် နွားကြီး၏ မျက်လုံးများအတွင်းရှိ ရက်စက်မှုများမှာ လက်တွေ့ဘဝသို့ ကူးစက်လာတော့မည့်အလားပင်။ ယခုအခါ အစွမ်းထက်လာပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် စူးချန်ခုန်းကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ကာ ဝါးမြိုလိုပြီး လွတ်လပ်မှုကို အပြည့်အဝ ခံစားလိုနေသည်။

"ဝုန်း"

သူ၏ ခြေလေးချောင်းကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ဧရာမနွားကြီးမှာ မမျှော်လင့်ထားသော လျင်မြန်မှုကို ပြသလိုက်ပြီး ပုံရိပ်ယောင်များ ချန်ထားခဲ့ကာ လေပြင်းများကြားမှ စူးချန်ခုန်းထံသို့ အရူးအမူး ပြေးဝင်လာတော့သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မြေပြင်မှာ တုန်ခါနေသည်။

"ရှူး"

စူးချန်ခုန်းမှာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းနောက်တွင် အရှေ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသော အနက်ရောင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဖျတ်"

အသက်ဝင်နေသည့်အလား ဓားရှည်တစ်လက်မှာ ဧရာမနွားကြီး၏ လည်ပင်းကို ဝိုင်းပတ်သွားလေ၏။

"ဝုန်း"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဧရာမနွားကြီးမှာ အနည်းငယ် ဆက်ပြေးသွားပြီးနောက် သူ၏ လည်ပင်းမှ ဧရာမ နွားခေါင်းကြီးမှာ ပြတ်ကျသွားခဲ့သည်။ သူ၏ သံမဏိကဲ့သို့သော ကြွက်သားများနှင့် ဆန်းကြယ်သားရဲ ခန္ဓာကိုယ်၏ မာကျောမှုများ ရှိနေသော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသွားဝိညာဉ် ရှေ့တွင်မူ စက္ကူကဲ့သို့ အားနည်းနေခဲ့သည်။

အရှိန်ကြောင့် ဧရာမနွားကြီး၏ တောင်ကုန်းကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားပြီး ဖုန်မှုန့်များစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ သွေးစွန်းခြင်းမရှိဘဲ ချောမွေ့စွာ ဝဲပျံလာပြီး စူးချန်ခုန်း၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ နဂါးအသွင်ပြောင်း တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီးကတည်းက စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ ဤကာလအတွင်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဧရာမနွားကြီး၏ မျက်လုံးများတွင် မကျေနပ်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများ ရောယှက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သာမန်နွားတစ်ကောင်အဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး လူသားများ၏ မွေးမြူခြင်းကို ခံခဲ့ရကာ နောက်ဆုံးတွင် သတ်ဖြတ်ခံရပြီး သူတစ်ပါး၏ အစာဖြစ်လာရန် ကံပါလာခဲ့သည်။ ယခုအခါ အရင်ကထက် အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ သန်မာလာခဲ့လျှင်ပင် သူ၏ ကံကြမ္မာကို မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပေ။

"ငါတို့တွေကရော ပိုပြီး မြင့်မားတဲ့ နယ်ပယ်က သူတွေ လာပြီး ရိတ်သိမ်းစားသောက်မယ့် အချိန်ကို စောင့်နေရတဲ့ အစာတွေပဲလား။" စူးချန်ခုန်းမှာ ဝမ်းနည်းမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အတွေး လေလွင့်နေလျက်။

"ဒါက အားကြီးသူက အားနည်းသူကို နိုင်တဲ့ နိယာမပဲ။ သူတစ်ပါးရဲ့ ပါးစပ်ထဲက အသားမဖြစ်ချင်ရင် ကိုယ်ကိုယ်တိုင်က စစ်မှန်တဲ့ ထိပ်သီးပညာရှင် ဖြစ်လာရမယ်။" စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းကာ သူ၏ အစွမ်းကို သန်မာအောင် လုပ်ဆောင်ရန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

"စားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။"

စူးချန်ခုန်း နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်သည်။ သူ ဆန်းကြယ်သားရဲ အသားကို မစားရသည်မှာ နှစ်အတော်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းက ဆန်းကြယ်သားရဲ အသားကို တိုက်ရိုက် စတင်စားသုံးလေတော့သည်။ သူ၏ ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ သိစိတ်ပင်လယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမနွားကြီးကို ခွဲစိတ် သန့်စင်ပေးခဲ့သည်။ သူ၏ ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်မှာ အစာများကို ချေဖျက်ရန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်နေသည်။ ဆန်းကြယ်သားရဲ အသားမှာ သာမန်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် အာဟာရလွန်ကဲသဖြင့် အဆိပ်အတောက် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံအရ ၎င်းကို စားသုံးခြင်းမှာ သူ့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်ပေ။

"ဝုန်း ဝုန်း"

စူးချန်ခုန်း၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်း၌ ဧရာမဝေလငါး ချီစွမ်းအင်များမှာ အဆုံးမရှိသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လည်ပတ်နေပြီး စားသုံးလိုက်သော ဆန်းကြယ်သားရဲ အသားများကို ချေဖျက်ကာ စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က စုပ်ယူနိုင်သော စင်ကြယ်သည့် စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနေသည်။ သူ၏ သွေးများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းလာပြီး ကြွက်သားနှင့် အရိုးများမှာ ပိုမိုသန်မာလာကာ သူ၏ အရေပြားမှာ အနီရောင်သန်းလာပြီး ပူပြင်းသော အပူရှိန်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"လန်းဆန်းသွားတာပဲ"

စူးချန်ခုန်းသည် အလွန်အမင်း ကျေနပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆန်းကြယ်သားရဲ၏ အသားမှာ အရသာမရှိပေ။ အမှန်တော့ ‌ထိုအသားသည် သံမဏိထက်ပင် မာကျောသဖြင့် စားရခက်လှပြီး သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းမှာ အသားအတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်များကို ခံစားနေရသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး ကျောက်မျက်ကဲ့သို့ နီမြန်းသော စစ်မှန်သော သွေးစက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစဉ် သူ၏ ဧရာမဝေလငါး ချီစွမ်းအင်မှာလည်း လျင်မြန်စွာ အသွင်ပြောင်းလဲနေသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် အစာမစားရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ဗိုက်ဆာနေသည့် ဝေလငါးကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အားရပါးရ ဝါးမြိုနေပြီး သူ၏ အလားအလာများကို ဖော်ထုတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားစေနေသည်။ အရသာမှာမူ ဒုတိယအဆင့်သာ ဖြစ်တော့သည်။

အခန်း (၇၈၃) ဝူချင်းရှီဖြင့် ဘိုးဘေးတို့၏ တောက်ပမှုကို တုန်လှုပ်စေခြင်း။ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်။ (၄)

"ဟူး... ဟူး"

စူးချန်ခုန်းသည် အသားနှင့် အရိုးများကို ဝါးစားကာ လျင်မြန်စွာ မျိုချချေဖျက်နေပြီး တောင်ကုန်းသဖွယ် ပုံနေသော ဆန်းကြယ်သားရဲ အသားပုံကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သုံးရက်အတွင်းမှာပင် သားရဲ တစ်ကောင်လုံးကို စူးချန်ခုန်းက ဝါးမြိုပစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ နယ်ပယ် ၁၀ ရှိ ဧရာမဝေလငါး ကျင့်စဉ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစာခြေအားကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခြင်းပင်။ စူးချန်ခုန်း၏ အစာစားချင်စိတ်နှင့် အစာခြေနိုင်စွမ်းမှာ စစ်မှန်သော သားရဲကြီးတစ်ကောင်ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ် (ဒသမနယ်ပယ်၊ လူထုကို ထိတ်လန့်စေပြီး လောကကို တုန်လှုပ်စေခြင်း ၁၁%)

ဧရာမနွားကြီးကို အကုန်အစင် ဝါးမြိုပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော ချီသွေးစွမ်းအင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်၏ တိုးတက်မှုမှာလည်း သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အရင်ကထက် နတ်ဘုရားသွေးတွေ ပိုများလာပြီ... ငါ့ကိုယ်ထဲက သွေးအားလုံး နတ်ဘုရားသွေးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ အချိန်က ငါ့ရဲ့ ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ် အဆင့်တက်မယ့် အချိန်ပဲ။"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ကိုယ်တွင်းကို ခဏမျှ စစ်ဆေးကြည့်ရာ နှလုံးသားအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားသွေးပမာဏ တိုးလာသည်ကို အာရုံခံမိသည်။ သူ၏ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်စဉ် သူ့မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများက အထင်းသား။

"နောက်ထပ် ဆန်းပြားကြယ်သားရဲ ၉၉ ကောင် ကျန်သေးတယ်။ အဆိပ်ငွေ့ချိုင့်ဝှမ်းကို အချိန်ဆွဲမနေဘဲ အမြန်သွားရမယ်။"

ဆန်းကြယ်သားရဲ တစ်ကောင်လုံးကို ဝါးမြိုချေဖျက်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် အချိန်မဆွဲဘဲ နောက်ထပ် ဦးတည်ရာသို့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ကြိုးကြာဖြူအတတ်ကို အသုံးပြု၍ လူသူကင်းမဲ့သော တောင်ပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် အဆိပ်ငွေ့ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ ကျောက်တုံးများကိုပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်စေနိုင်ပြီး သေခြင်းတရား၏ စူးရှသည့် အသံကြီး တစ်ခု ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။ အဆိပ်ငွေ့ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ ဆယ်ပေခန့် အထူရှိသော ဦးချိုတစ်ချောင်းပါ ဧရာမမြွေကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်နေပြီး ၎င်း၏ ဦးခေါင်းနှင့် အရေးကြီးသော အချက်အချာ နေရာများမှာ ထိုးဖောက်ခံထားရကာ အသက်စွမ်းအားများမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးနေသည်။

တစ်နှစ်ခွဲအတွင်း စူးချန်ခုန်း ကောင်းကင်နဂါးဂူမှ ရရှိထားသော ဝိညာဉ်ဆေးဝါး အများစုမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို သူက ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများအဖြစ် ဖော်စပ်ခဲ့သည်။ နဂါးအသွင်ပြောင်း တံခါး၏ စွမ်းရည်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ မွေးမြူထားသော ဆန်းကြယ်သားရဲများမှာ သူတို့၏ အကန့်အသတ်အထိ ကြီးထွားလာခဲ့ကြပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ ပြည့်စုံသော မူလနယ်ပယ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၏ ခွန်အားနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ကြသည်။

၎င်းတို့ထဲမှ အကောင်းဆုံး အချို့မှာ သာမန် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီးများနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းကိုတော့ သူတို့ မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ သူ၏ ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို လှီးဖြတ်ရသကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ထပ် နှစ်ရက် သုံးရက်ခန့် အချိန်ယူ၍ ဦးချိုတစ်ချောင်းပါ ဧရာမမြွေကြီးကို ဝါးမြိုချေဖျက်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် နောက်ထပ်နေရာသို့ အချိန်မဆွဲဘဲ ဆက်လက်ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ရှားပါးလှသော ဆန်းကြယ်သားရဲများကို သာမန်ကြက်ငှက်များကဲ့သို့ သဘောထားကာ စူးချန်ခုန်း၏ အစာဖြစ်လာစေခြင်းမှာ ဘေးမှကြည့်နေသူများကို ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားစေမည့် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်က... နေ့တိုင်း တိုးတက်နေတယ်။ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံကလည်း အသွင်ပြောင်းနေပြီး မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ရောက်နိုင်တဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို တဖြည်းဖြည်း ကျော်လွန်နေပြီ... ခန္ဓာကိုယ် သန်မာအောင် အထူးလေ့ကျင့်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု သိုင်းပညာရှင်ကြီးတွေကိုတောင် လိုက်မီနေပြီ။"

တစ်နှစ်ခွဲကြာ ပင်ပန်းကြီးစွာ အားထုတ်မှုနှင့် မြောက်မြားစွာသော ရတနာများကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတို့မှာ နောက်ဆုံးတွင် ကြွယ်ဝသော အသီးအပွင့်များကို ရရှိစေခဲ့သည်။ သူစားသုံးလိုက်သော ဆန်းကြယ်သားရဲ အသားများ၏ စွမ်းအားကြောင့် စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပိုမိုသန်မာလာသည်။ ယခင်က စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်သွေးကြော ၁၂ ခုကို ဖွင့်ထားပြီး ပြည့်စုံသော မူလနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အချို့သော အကန့်အသတ်အထိ တွန်းပို့ထားပြီး ဖြစ်ရာ ထပ်မံကြီးထွားရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ မြောက်မြားစွာသော ဆန်းကြယ်သားရဲ အသားများကို ဝါးမြိုပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်ကြီးထွားလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်၏ တိုးတက်မှုနှင့်အတူ ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သည်။ ဆန်းကြယ်သားရဲ တစ်ကောင်မှာ သူ့အတွက် အသင့်အတင့် အားဖြည့်ပေးနိုင်သော်လည်း ထိပ်သီးဆန်းကြယ်သားရဲ အမြောက်အမြားမှာမူ နောက်ဆုံးတွင် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ သွေးကြောများမှာ ပိုမိုခံနိုင်ရည် ရှိလာပြီး ကြွက်သားများမှာ ပိုမိုသန်မာလာကာ အရိုးများမှာလည်း ပိုမိုစင်ကြယ်လာခဲ့သည်။

အသွင်ပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးသည်အထိ စူးချန်ခုန်းသည် သုံးရက်လျှင် ဆန်းကြယ်သားရဲ တစ်ကောင်နှုန်းဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆယ်လနီးပါးအတွင်း ဆန်းကြယ်သားရဲ တစ်ရာကို ဝါးမြိုခဲ့သည်။ မည်သည့်နိုင်ငံ၏ ပိုင်နက်အတွင်းမှ မဟုတ်သော လူသူမနီးသည့် တောင်ပေါ်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် တရားထိုင်ကာ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်။ သူထိုင်နေစဉ် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ပင်။ စိတ်ကူးလိုက်ရုံဖြင့် မြင့်မားသော လှိုင်းလုံးကြီးများနှင့် ဒီရေလှိုင်းကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပြီး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ချေဖျက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သူ၏ ချီသွေးစွမ်းအင်များမှာ စီးဆင်းနေစဉ် ခဲသွားတော့မည့်အလား ထင်ရသည်။

"ဝုန်း"

သူ၏ သွေးများမှာ ကိုယ်တွင်း၌ စီးဆင်းနေစဉ် ဒီရေလှိုင်းကြီးများ၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့် မုန်တိုင်း၊ မိုးသက်လေသံများပါ ဖြစ်နေသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ သိစိတ်မှာ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး စစ်မှန်သော သားရဲကြီးများ ပြည့်နှက်နေသည့် ရှေးဟောင်းခေတ်ကာလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကာ သူကိုယ်တိုင် ကျွန်းတစ်ကျွန်းခန့် ကြီးမားသော ဧရာမဝေလငါးကြီးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသည်။

အသက်ရှူလိုက်တိုင်း မိုးကြိုးများ လက်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်၏ အရောင်ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ပြီး သက်ရှိအားလုံး၏ အထက်၊ အစာကွင်းဆက်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေကာ အဆုံးမရှိသော ပင်လယ်ပြင်၏ အကြွင်းမဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများက သူ့ကို မွေးရာပါ အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်စေသည်။ သက်ရှိအားလုံးမှာ သူ့ရှေ့တွင် ကျားရှေ့က ကြွက်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မည်သည့် ကျင့်ကြံမှုမျှ မလိုဘဲ သဘာဝအတိုင်း သက်ရှိပေါင်း ထောင်သောင်း၏ အထက်တွင် ရှိနေကာ အရွယ်ရောက်သည်နှင့် အုပ်စိုးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

"ဟူး"

စူးချန်ခုန်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်ရာ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော ချီစွမ်းအင်များမှာ သူ၏ အရေပြားအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ကြွက်သားနှင့် အရိုးများအတွင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

"နောက်ဆုံးတော့... အဆင့်တက်ပြီ..." စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် စစ်မှန်သော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ် (ဧက ဒသမနယ်ပယ်၊ ဘိုးဘေးတို့၏ တောက်ပမှုကို တုန်လှုပ်စေခြင်း ၁%)

စူးချန်ခုန်း၏ အရည်အချင်းပြ ဘောင်ကွက်တွင် ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်သည် နယ်ပယ် ၁၁ သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း သင်ယူခဲ့သမျှသော သိုင်းပညာရပ်များထဲတွင် ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်မှာ နယ်ပယ် ၁၁ သို့ ရောက်ရှိရန် အချိန်နှင့် အားထုတ်မှု အများဆုံး ပေးခဲ့ရသော အတတ်ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ တစ်နှစ်ခွဲကြာ ဆန်းကြယ်သားရဲများကို မွေးမြူခြင်း၊ မြောက်မြားစွာသော ရတနာများကို အသုံးပြုခြင်းနှင့် နောက်ထပ် တစ်နှစ်ခန့် ၎င်းတို့ကို ဝါးမြိုချေဖျက်ခြင်းတို့ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်ကို နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့ပြီး နယ်ပယ်သစ်တစ်ခုသို့ ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

"အားကောင်းလိုက်တာ... တော်တော်လေးကို အားကောင်းတာပဲ။"

ဤသည်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ လက်ရှိ အခြေအနေအပေါ် တစ်ခုတည်းသော ခံစားချက်ဖြစ်ပြီး လူများကို အံ့ဩမှင်သက်သွားစေလောက်အောင် အစွမ်းထက်လှသည်။ ပထမဆုံး ပြောင်းလဲမှုမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဖြစ်သည်။

"ဧရာမဝေလငါး ချီစွမ်းအင်တွေက ငါ့ရဲ့ ကြွက်သား၊ အကြောနဲ့ အရိုးတိုင်းမှာ ပျံ့နှံ့နေပြီ။ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မြောက်မြားစွာသော ဆန်းကြယ်သားရဲ အသားတွေကို ဝါးမြိုထားတာကြောင့် စိတ်ကူးကြည့်လို့ မရနိုင်တဲ့ အဆင့်အထိ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ။"

သူ၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်နှင့် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ လက်မောင်းကို ပြင်းထန်စွာ လွှဲလိုက်သည်။

"ဂွမ်း... ဂွမ်း... ဂွမ်း"

တောင်ကျရေကြီးမှု သို့မဟုတ် ဆည်ကျိုးမှုကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော ခွန်အားလှိုင်းကြီး တစ်ခု နောက်ဆက်တွဲ ပေါ်ထွက်လာပြီး ပေသုံးဆယ်ကျော် မြင့်သော သစ်ပင်များမှာ ကောက်ရိုးမျှင်လေးများကဲ့သို့ တဖြဖြ ပြတ်ကျကုန်လေတော့သည်။