အခန်း (၃၅၄-၃၅၅)

အခန်း (၃၅၄) မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်း

ဆိုင်ရှင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချန်ဖေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

ရွမ်မိသားစုသည် သူ့ကြောင့် ရှင်းလင်းခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်မည်လား။

ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် ရှန်ဝူမြို့အပြင်ဘက်၌ သူ ဆုံတွေ့ခဲ့ရသော ယာရှန်းဂိုဏ်းသား သုံးဦး၏ ပုံရိပ်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး အထူးသဖြင့် နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားဖြင့် သူ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ရွှီယန်ရှင်း၏ ပုံရိပ်ပင် ဖြစ်သည်။

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် စိတ်ခံစားမှုပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာသည် သေးငယ်သော ဒဏ်ရာမဟုတ်သကဲ့သို့ အရေးမပါသော အရာလည်း မဟုတ်ပေ။ သေချာစွာ မကုသပါက အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် လွယ်ကူစွာ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီယန်ရှင်းက ရန်ငြိုးဖွဲ့ကာ ရွမ်မိသားစုသည် ချန်ဖေးနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေကြောင်း သိရှိသွားသောအခါ ရွမ်မိသားစုကို တိုက်ရိုက် ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးနှင့် ရွမ်မိသားစုတို့၏ ပတ်သက်မှုသည် ချင်ဟိုင်မြို့ရှိ အခြားသော မိသားစုများအမြင်တွင် အလွန် ရင်းနှီးသည်ဟု ယူဆထားလောက်ပေသည်။ ရွမ်မိသားစုဝင် အများစုကလည်း ထိုသို့ ထင်မြင်ထားကြပေမည်။

ထိုစဉ်က ရှန်ဝူမြို့အပြင်ဘက်တွင် ယာရှန်းတပ်မတော်အနေဖြင့် ချန်ဖေးသည် လွယ်လွယ်ဖြင့် ရန်စ၍ရသူ မဟုတ်ကြောင်း သိထားသင့်ပါလျက်နှင့် သွေးတစ်ပေါက်အတွက်နှင့်ပင် ဤမျှလောက်အထိ အပင်ပန်းခံ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်လော။

အခြား အကြောင်းရင်းများ ရှိနေမည်ဟု သူ ခံစားနေရ၏။

ချန်ဖေး၏ လက်ချောင်းများက စားပွဲကို ဖွဖွလေး ခေါက်နေပြီး သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဆိုင်ရှင်မှာ အသက်ပင် ပြင်းပြင်း မရှူရဲချေ။ ချန်ဖေး မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိထားပြီး ယာရှန်းတပ်မတော်အကြောင်းကို တွေးတောမိသောအခါ ဆိုင်ရှင်က သူ၏ဘဝမှာ သနားစရာကောင်းလှသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ယာရှန်းတပ်မတော်ကသာ ချန်ဖေး ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားပြီး ဆိုင်ရှင်သည် ချန်ဖေးထံ သတင်းအချက်အလက်များစွာ ဝေမျှပေးခဲ့ကြောင်း ယာရှန်းတပ်မတော်သိသွားပါက သူသည် ယာရှန်းတပ်မတော်၏ ရှင်းလင်းခြင်းကို ခံရလိမ့်မည် သို့မဟုတ် သူ၏ မိသားစုပါ ပါဝင်ပတ်သက်သွားလိမ့်မည်။

သို့သော် ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးက သူ့ကို သတင်းအချက်အလက် လာရောက်မေးမြန်းနေပါက သူ မည်သို့ ငြင်းဆန်ရဲမည်နည်း။

ဆိုင်ရှင်သည် အစကတည်းက ချန်ဖေး မည်သူဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိနေသော်ငြားလည်း ချန်ဖေး၏ မေးခွန်းများအားလုံးကို နာခံစွာ ဖြေကြားခဲ့ရသည်။ ယာရှန်းတပ်မတော်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ဤဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ချန်ဖေးကလည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်။

မည်သည့်ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်စေကာမူ ရလဒ်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်ပုံရသည်။

"ယခု ရွမ်မိသားစုဝင်တွေ ဘယ်မှာလဲ..." ချန်ဖေးက ဆိုင်ရှင်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ လက်ချောင်းများက အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားသည်။

ဆိုင်ရှင်က တည်ငြိမ်နေရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများ အတက်အကျ ဖြစ်နေသည်ကို ချန်ဖေးက အာရုံခံမိနေဆဲပင်။ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုင်ရှင်က သူ့ကို မှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ချန်ဖေးက သိလိုက်၏။

ရွမ်မိသားစုသည် ချန်ဖေးကြောင့် ရှင်းလင်းခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤဆိုင်နှင့် သူ၏အနောက်ရှိ မိသားစုပါ ပါဝင်ပတ်သက်သွားပါက ရှင်းလင်းမခံရလျှင်တောင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ခံစားရမည်မှာ သေချာပေသည်။

"သူတို့ကို မြို့တောင်ဘက်က တပ်စခန်းမှာ ဖမ်းထားပါတယ်..." ဆိုင်ရှင်က တံတွေးမြိုချရင်း တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရွမ်မိသားစုဝင် အားလုံး အဲဒီမှာပဲလား..."

"တချို့လူတွေက နေရာမှာတင် အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ကျန်တဲ့သူတွေက ဟိုမှာပါ..." ဆိုင်ရှင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ချန်ဖေးက ပို၍ မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ စစ်သားများစွာ ဝိုင်းရံထားသော အခြေအနေမျိုးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော်လည်း သူဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ရွမ်မိသားစုက ပုန်ကန်ခုခံကြမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရွမ်မိသားစု၏ အင်အားသည် ချင်ဟိုင်မြို့အတွင်း၌ သင့်တင့်သည်ဟု ယူဆရသော်လည်း ယာရှန်းတပ်မတော်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်မူ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

မည်သည့် ခုခံမှုမျိုးမဆို မည်သည့် အံ့ဩဖွယ်ရာမှ မရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ခံရမှုဖြင့်သာ အဆုံးသတ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ယာရှန်းတပ်မတော်၏ အမြင်တွင် ခုခံရန် ရဲတင်းသူ မည်သူ့ကိုမဆို တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းရင်းများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရလဒ်တစ်ခုကိုသာ လိုအပ်သည်။ လုပ်ငန်းစဉ်က အရေးမကြီးပေ။

"ကောင်းပြီ... ဒါက သတင်းအချက်အလက်အတွက် ငွေပဲ..."

ငွေပြားအချို့က စားပွဲပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ချန်ဖေးက မတ်တတ်ရပ်၍ ဆိုင်ရှင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ဆိုင်ရှင်က စားပွဲပေါ်ရှိ ငွေပြားများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ လက်များတွင် ပြင်းထန်သော ပူလောင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မထွက်ခွာမီ ချန်ဖေး၏ အကြည့်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်ပြီး မပြောသင့်သောအရာများကို မပြောရန် ရှင်းလင်းသော သတိပေးချက်ပင် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ဤနေရာမှ ချန်ဖေး ထွက်ခွာသွားသည့် သတင်းသာ ယာရှန်းတပ်မတော်၏ နားသို့ ရောက်ရှိသွားပါက ဤဖြစ်ရပ်အတွက် သူ့ကိုရော သူ၏ အနောက်ရှိ မိသားစုကိုပါ ချန်ဖေးက အပြစ်တင်မည် ဖြစ်သည်။

ယာရှန်းတပ်မတော်က ချန်ဖေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို ဆိုင်ရှင်က မသိပေ။ ယာရှန်းတပ်မတော်တွင် ရှိနေသော ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင် အရေအတွက်အရ သီအိုရီအရဆိုလျှင် သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်သည်။ သို့သော် မထင်မှတ်ထားသော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ချန်ဖေးက အထိအခိုက်မရှိ လွတ်မြောက်သွားပါက ဒုက္ခရောက်မည့်သူများမှာ သူတို့ပင် ဖြစ်သည်။

"ဆိုင်ရှင်... ဟိုလူ ထွက်သွားပြီ..." လန်ကျိုးရှန်းက လက်ဖက်ရည်ခန်းအတွင်းသို့ သတိထား၍ ဝင်လာသည်။

"အမိန့်ပေးလိုက်... ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ဘယ်သူ့ကိုမှ ဖွင့်မပြောရဘူး... တစ်ယောက်ယောက်က အတင်းပြောနေတာကို ငါ သိရရင် မျိုးနွယ်စု စည်းမျဉ်းတွေအတိုင်း အပြစ်ပေးမယ်... နားလည်လား..." ဆိုင်ရှင်က လန်ကျိုးရှန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အခြားသူများက ချန်ဖေး မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို မှတ်မိမည် မဟုတ်သော်လည်း ဤကိစ္စကို သိရှိသူ တတ်နိုင်သမျှ နည်းပါးစေရန် ဆိုင်ရှင်က သေချာစေချင်သည်။ ဤနည်းဖြင့်သာ သူတို့က ဘေးကင်းလုံခြုံနိုင်မည် ဖြစ်၏။

"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော် အခုပဲ သွားပြောလိုက်ပါ့မယ်..." လန်ကျိုးရှန်းက ဆိုင်ရှင်၏ အပြုအမူကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားပြီး ညွှန်ကြားချက်များ ပေးရန် အလျင်အမြန် ထွက်သွား၏။ အစောင့်များကလည်း သဘာဝကျစွာပင် မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုမှ မပြုလုပ်ရဲဘဲ ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်ကြသည်။

လမ်းမပေါ်တွင် ချန်ဖေး၏ ပုံရိပ်က တစ္ဆေသဖွယ် လျှပ်တစ်ပြက် ရွေ့လျားသွားပြီး သာမန်လူများမှာ ချန်ဖေး၏ အရိပ်ကိုပင် မမြင်နိုင်ကြချေ။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ချန်ဖေးက မြို့၏ တောင်ဘက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤနေရာသည် ယခင်က ချင်ဟိုင်မြို့ စစ်သားများ တပ်စွဲထားသော နေရာဖြစ်သည်။ ယခုမူ ယာရှန်းတပ်မတော်က ဤနယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး ဤနေရာရှိ စစ်သားအရေအတွက်မှာလည်း သဘာဝကျစွာပင် ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို များပြားနေ၏။

အနီးကပ် မရောက်မီမှာပင် ချန်ဖေးက ရောယှက်နေသော ရေမတွက်နိုင်သည့် သွေးအနံ့အသက်များကို အာရုံခံနိုင်ခဲ့ပြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော်လည်း စနစ်တကျ ရှိနေသည့် စွမ်းအင်တစ်ခုလည်း ရှိနေ၏။

ချန်ဖေးက ကောင်းကင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ညအချိန် ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။ နေရာတစ်ခုသို့ ခိုးဝင်ရာတွင် အမှောင်ထုသည် အကောင်းဆုံး အကာအကွယ် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့ လူစည်ကားသော နေရာများတွင် ည၏ အမှောင်ထုက လူများစွာ၏ အမြင်အာရုံကို ဟန့်တားနိုင်ပြီး သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သော စစ်သားများပင်လျှင် အမှောင်ကို မလွန်ဆန်နိုင်ပေ။

ချန်ဖေးက အရိပ်ထဲတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါ အားလုံးကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားကာ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။ အကယ်၍ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်မတွေ့ခဲ့ရပါက လူတစ်ယောက် ဤနေရာတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲပေမည်။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီး ကောင်းကင်က တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာကာ ညဉ့်အချိန် လုံးဝ ရောက်ရှိသွားသည်။ အရိပ်ထဲမှနေ၍ ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ရုတ်တရက်ဝေဝါးသွားပြီး ညအမှောင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ယာရှန်းတပ်မတော်ကို ယာရှန်းဂိုဏ်းက တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စည်းကမ်းမှာ အတော်လေး တင်းကျပ်ကာ သာမန် ပုန်ကန်သူများ၏ တပ်မတော်များနှင့် များစွာ ကွာခြားသည်။ ညအချိန် ရောက်ရှိနေပြီး မြို့အတွင်း၌ပင် ဖြစ်သော်လည်း တပ်စခန်း၏ အပြင်နှင့် အတွင်းတွင် အစောင့်များက အနည်းငယ်မျှပင် ပေါ့လျော့ခြင်း မရှိဘဲ ကင်းလှည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး၏ ကိုယ်ပွားက တစ္ဆေသဖွယ် ရွေ့လျားသွားပြီး အစောင့်များ၏ အမြင်အာရုံလွတ်ရာ နေရာများကြားတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းကာ အတားအဆီးများ အားလုံးကို လွယ်ကူစွာ ရှောင်ရှားသွား၏။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တပ်စခန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများက သိသိသာသာ နက်ရှိုင်းလာပြီး အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများစွာ ပါဝင်နေ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရှေ့ဘက်ရှိ ပင်မ တပ်စခန်းအတွင်းမှ ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါများကိုလည်း ချန်ဖေးက အာရုံခံမိလိုက်သည်။

တစ်ဦးမှာ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ဖြစ်သည်။

ယာရှန်းတပ်မတော်၏ အခြားသော ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်များမှာမူ ချင်ဟိုင်မြို့ရှိ မြို့စားမင်းအိမ်တော်တွင် ရှိနေကြသည်။

ချန်ဖေး၏ ကိုယ်ပွားက ပင်မ တပ်စခန်းကို ကွေ့ပတ်သွားပြီး ရွမ်မိသားစုဝင်များကို ဖမ်းဆီးထားသည့် နေရာကို စတင် ရှာဖွေလိုက်သည်။ ချန်ဖေးသည် ကျန်ရှိနေသော ရွမ်မိသားစုဝင်များကို မကယ်တင်ရန် ရွေးချယ်နိုင်သော်လည်း ရွမ်ချောင်ကျွင်း၊ ချူးဝမ်နီယန်နှင့် ချူးလန်တို့ကိုမူ မဖြစ်မနေ ခေါ်ဆောင်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

တပ်စခန်းကို တစ်ဝက်ခန့် လှည့်ပတ်ပြီးနောက် ချန်ဖေးက အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို အာရုံခံမိလိုက်၏။ သူ၏ ခြေအောက်ရှိ မြေကြီးမှာ အခေါင်းပေါက် ဖြစ်နေပြီး ထိုအထဲတွင် လူများစွာကို အကျဉ်းချထားသည်။

ရေအကျဉ်းထောင် အတွင်း၌။

ချူးဝမ်နီယန်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေပြီး အသက်ရှူရုံမျှသာ ရှိတော့ကာ သေလုဆဲဆဲ အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယာရှန်းတပ်မတော်မှ စစ်သားများ၏ စော်ကားခြင်းမှ ချူးလန်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ချူးဝမ်နီယန်က သူ၏ အသက်ကို စတေး၍ ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။ ရေမတွက်နိုင်သော ဓားများဖြင့် ခုတ်ထစ်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ယာရှန်းတပ်မတော်ကို တိုက်ခိုက်ရန် သူ မရဲဝံ့ခဲ့ပေ။

သူ သေဆုံးသွားရုံသာမက ချူးလန်လည်း ကံကြမ္မာဆိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ချူးဝမ်နီယန်က ယာရှန်းတပ်မတော်၏ တိုက်ခိုက်မှုများ အားလုံးကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကာကွယ်ပေးရင်း ချူးလန်ကိုသာ အသည်းအသန် ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ချူးဝမ်နီယန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းက အတော်လေး ကောင်းမွန်ဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် အသက်အရွယ် ကြီးရင့်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ပြန်လည် မတိုက်ခိုက်နိုင်ဘဲ တိုက်ခိုက်မှုများကိုသာ ငြိမ်ခံနေရကာ သူတို့ကို ခုခံရန်မှာ လုံးဝ မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ချူးလန် ကိုယ်တိုင်က သူမ၏ ပါးပြင်ကို ဓားဖြင့်လှီး၍ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်မှသာ စစ်သားများက ကျေနပ်သွားပြီး ငြိမ်သက်သွားခဲ့ကြသည်။

ချူးဝမ်နီယန်နှင့် ချူးလန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း ချူးဝမ်နီယန်၏ ဒဏ်ရာများမှာ အလွန် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် အလိုအလျောက် ပြန်လည် မကျက်နိုင်တော့ပေ။ ထို့အပြင် ဤရေအကျဉ်းထောင်မှာ အေးစက်ပြီး စိုစွတ်နေသဖြင့် လူအများစု ဝင်လာပါက သေလုမြောပါး ဖြစ်သွားကြမည် ဖြစ်၏။

ချူးဝမ်နီယန်သည် ဤနေရာသို့ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ရက်ပေါင်းများစွာ တောင့်ခံထားနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ ခိုင်မာသော ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤမျှကြာအောင် တောင့်ခံပြီးနောက်တွင် ချူးဝမ်နီယန်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ဝန်ပိလာသည်ကို စတင် ခံစားလာရ၏။

ချူးဝမ်နီယန်၏ တစ်ခုတည်းသော နောင်တမှာ သူ၏ မြေးမလေးကို ဆုံးရှုံးရမည်ကိုပင် ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သူ သေဆုံးသွားခြင်းက ချူးလန်အတွက် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာပေမည်။

ချူးလန်က ဤရလဒ်ကို လုံးဝ လက်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ စိတ်ထိန်းနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားပါက ဤကဲ့သို့ ဆိုးရွားလှသော အခြေအနေမျိုးတွင် ချူးလန်သည်လည်း သူ၏ ခြေရာအတိုင်း လိုက်သွားရမည်မှာ အသေအချာ ဖြစ်သည်။

ဤသည်က ချူးဝမ်နီယန် လုံးဝ မမြင်တွေ့လိုသော မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်။ ချူးလန်ကို ကောင်းမွန်စွာ မနေထိုင်စေရမည့်အစား သူကိုယ်တိုင် သေဆုံးသွားခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

"အဟွတ်... အဟွတ်... အဟွတ်..."

ချူးဝမ်နီယန်က အဆုတ်များ ထွက်ကျလာမတတ် ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးနေပြီး သွေးများနှင့် အမြှုပ်များ ထွက်လာ၏။ ဆက်၍ မချောင်းဆိုးနိုင်လောက်အောင် အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသည်အထိ ချောင်းဆိုးပြီးနောက်တွင် သူ၏ လည်ချောင်းထဲမှ တရွှီရွှီမြည်သံသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"အဘိုး... အဆင်ပြေရဲ့လား..."

ချူးလန်၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူမ၏ မျက်ရည်များအားလုံးနီးပါး ခမ်းခြောက်သွားခဲ့သော်လည်း သူမ အဘိုး၏ ဤပုံစံကို မြင်ရတိုင်း သူမ၏ နှလုံးသားနှင့် အဆုတ်များကို ထက်မြက်သော ဓားတစ်ချောင်းဖြင့် ထိုးဖောက်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အတွင်းထဲတွင် အဆက်မပြတ် ဗလောင်ဆူနေ၏။

သူတို့သည်သာ သူမ၏ တစ်ဦးတည်းသော မိသားစုဝင်များ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ချူးလန်မှာ ချူးဝမ်နီယန်ကို ကယ်တင်ရန် စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ရွမ်မိသားစုဝင် အများအပြားမှာ ဝန်ပိမှုဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ဤရေအကျဉ်းထောင်ထဲတွင် အသံတိတ် သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချူးဝမ်နီယန်သည် နောက်ထပ် သေဆုံးမည့်သူ ဖြစ်လာမည့်ပုံ ပေါ်နေ၏။

‘ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း…’

ယန်ရှီကွမ်က ရေအကျဉ်းထောင်ပေါ်သို့ ခြေဆောင့်နင်းလိုက်ရာ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ လူများကို မူးဝေသွားစေသည်။

"အဘိုးကြီး... မင်း တစ်နေ့လုံး လုပ်နေတာဆိုလို့ ချောင်းဆိုးနေတာပဲ ရှိတယ်... အဲဒီချောင်းဆိုးတာနဲ့တင် သေသွားလိုက်ပါတော့လား... နောက်တစ်ခါ မင်း ချောင်းဆိုးသံ ကြားရင် ဓားနဲ့ ထိုးသတ်ပစ်မယ်..."

ယန်ရှီကွမ်က ချူးဝမ်နီယန်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာတွင် ကြမ်းကြုတ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူက ချူးလန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တပ်မက်မှု အနည်းငယ် လင်းလက်သွားသော်လည်း ချူးလန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမာရွတ်ကြီးကို မြင်သောအခါ ရွံရှာစွာဖြင့် နှုတ်ခမ်းတွန့်လိုက်သည်။

ချူးဝမ်နီယန်က ပါးစပ်ကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်ပြီး ချောင်းဆိုးချင်စိတ် အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားသဖြင့် သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေ၏။ ယန်ရှီကွမ်၏ မျက်လုံးများထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကို ချူးဝမ်နီယန် မြင်တွေ့နိုင်ပြီး သူက တကယ်ပင် သတ်ဖြတ်ပေလိမ့်မည်။

ချူးလန်အတွက် ချူးဝမ်နီယန်က ကြံ့ကြံ့ခံနေရမည် ဖြစ်သည်။

ချူးဝမ်နီယန်၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိပြီး ထိုမျှော်လင့်ချက်မှာ ချန်ဖေးပင် ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်အတွင်း ချန်ဖေးက တစ်ကြိမ်သာ ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း လက်ရှိ အခြေအနေအရ ချူးဝမ်နီယန်သည် ချန်ဖေးကိုသာ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။

အကယ်၍ ချန်ဖေးသာ ပေါ်လာပါက ချူးလန်ကို ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ချူးဝမ်နီယန်က သူ့ကိုယ်သူ ဂရုမစိုက်ဘဲ ချူးလန် ဘေးကင်းလုံခြုံရန်ကိုသာ လိုလားသည်။ သူမ ဘေးကင်းနေသရွေ့ ချူးဝမ်နီယန်သည် သူကိုယ်တိုင် စတေးရမည်ဆိုလျှင်ပင် သေရမည်ကို တွန့်ဆုတ်နေမည် မဟုတ်ပေ။

ချူးလန်က ယန်ရှီကွမ်၏ အကြည့်ကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး ချူးဝမ်နီယန်၏ လက်မောင်းကို တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်သည်။

"အစ်ကိုချန်... အစ်ကို ဘယ်မှာလဲ..." ချူးလန်က သူမသာ ကြားနိုင်သော အသံဖြင့် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ချူးဝမ်နီယန်နှင့် ချူးလန်တို့ ငိုချင်ချင်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ရှီကွမ်က ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်၏။ သူ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် သူ့အရှေ့၌ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

အစပိုင်းတွင် ယန်ရှီကွမ်က သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သေချာစွာ ကြည့်လိုက်သောအခါ လုံးဝ စိမ်းသက်နေသော မျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်နေ၏။

ယန်ရှီကွမ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သတိပေးအော်ဟစ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် သူ၏ လည်ပင်းတွင် ထုံကျင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာကြီးက ချာချာလည်သွားပြီးနောက် ရင်းနှီးနေသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။

သို့သော် ဤခန္ဓာကိုယ်က အဘယ်ကြောင့် ခေါင်းမရှိရသနည်းဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

အခန်း (၃၅၅) ဖိချေခြင်း

ဘုန်း...

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ‘ဘုန်းခနဲ’ အသံနှင့်အတူ ပြုတ်ကျသွားပြီး ယန်ရှီကွမ်က သူတို့ကို ထပ်မံ ကြိမ်းမောင်းတော့မည်ဟု မျှော်လင့်ထားကြသော ရေအကျဉ်းထောင်ထဲရှိ လူများ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေသည်။ သို့သော် တစ်ခဏအကြာတွင် ကြမ်းကြုတ်သော အော်ဟစ်သံများ အစား သွေးညှီနံ့များက လေထုထဲတွင် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

လူတိုင်းက အလိုအလျောက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ကြရာ လွန်ခဲ့သော အခိုက်အတန့်က အလွန် မာနထောင်လွှားနေခဲ့သော ယန်ရှီကွမ်မှာ ယခုအခါ ကိုယ်ခန္ဓာ အပိုင်းပိုင်းပြတ်၍ သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ယန်ရှီကွမ်၏ ဘေးတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရပ်နေ၏။

ရေအကျဉ်းထောင်ထဲတွင် မီးတိုင် အနည်းငယ်မျှသာ လောင်ကျွမ်းနေသဖြင့် အလင်းရောင်မှာ အလွန် မှိန်ဖျော့နေသည်။ ထို့အပြင် သူတို့က အောက်မှနေ၍ မော့ကြည့်နေရသဖြင့် ထိုပုံရိပ်၏ တိကျသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို မခွဲခြားနိုင်ကြပေ။

ရှင်းပြ၍မရသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကြောင့် ထိုပုံရိပ်မှာ ရင်းနှီးနေပုံရပြီး တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သေချာ မပြောနိုင်ကြချေ။

ချူးလန်က အပေါ်မှ လူကို တွေဝေစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ တဖြည်းဖြည်း ပြည့်နှက်လာ၏။ အခြားသူများက ချန်ဖေးကို မမှတ်မိနိုင်ကြသော်လည်း သူမ နေ့ရောညပါ တောင့်တနေခဲ့ရသော လူကို ချူးလန်က မည်သို့ မမှတ်မိဘဲ နေမည်နည်း။

"အစ်ကိုချန်... အစ်ကို ရောက်လာပြီပဲ..."

ချူးလန်၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေပြီး ကြားရုံမျှသာ ရှိသော်လည်း ရေအကျဉ်းထောင်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ ချန်ဖေးက ကြားလိုက်ရပြီး ချူးလန်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်ဖေး၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများကြောင့် ချူးလန်မှာ သူမ၏ မျက်ရည်များကို ဆက်လက် ထိန်းချုပ်မထားနိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ စီးကျလာတော့သည်။

ချူးဝမ်နီယန်က အခက်အခဲများကြားမှ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားကာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွား၏။ သူတို့ ကယ်တင်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ ကယ်တင်ခံရတော့မည် ဖြစ်၏။

ချူးလန် ဤနေရာတွင် သေဆုံးစရာ မလိုတော့ပေ။ သူမက အလွန် ငယ်ရွယ်သေးသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူမ ဤနေရာတွင် သေဆုံးရန် မလိုတော့ချေ။

ရွှစ်...

ချန်ဖေးက သူ၏ ညာလက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ သံတိုင်များက ပွင့်ထွက်သွားသည်။ ညင်သာသော အားတစ်ခုက ချူးလန်နှင့် ချူးဝမ်နီယန်တို့ကို ရေအကျဉ်းထောင်၏ အပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်၏။

ချန်ဖေးက အရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီး သူ၏ ယွမ်စွမ်းအင်များကို ချူးဝမ်နီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်စေကာ သူ၏ သေလုဆဲဆဲ အသက်ရှူသံကို တည်ငြိမ်သွားစေသည်။

အကယ်၍ ချန်ဖေးသာ တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက် နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာခဲ့ပါက ချူးဝမ်နီယန်၏ ခိုင်မာသော စိတ်ဆန္ဒဖြင့်ပင် ဆက်လက်၍ တောင့်ခံထားနိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။ ချူးဝမ်နီယန်၏ ဖြူရော်နေသော မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း ကောင်းမွန်လာပြီး သူ၏ မြန်ဆန်နေသော အသက်ရှူသံများလည်း ဖြည်းညင်းစွာ တည်ငြိမ်သွား၏။ သူမ အဘိုး၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

အဘိုးက သူမကို ဘယ်တော့မှ ထားသွားမည် မဟုတ်တော့ဘဲ သူမလည်း ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ချူးလန်က ချန်ဖေးကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ အကြည့်များ ဆုံတွေ့သွားကြ၏။ ချူးလန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူမ၏ လက်ရှိ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

ချူးလန်က သူမ၏ ပါးပြင်ကို ဓားဖြင့်လှီးခဲ့စဉ်က သူမ၏ အင်အားအကုန် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ဒဏ်ရာ မည်မျှ ပြင်းထန်မည်ကို တွေးတောရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ ချူးဝမ်နီယန်နှင့် သူမကိုယ်သူမ ကယ်တင်ရန်သာ လိုလားခဲ့ပြီး အခြား မည်သည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှ မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ယခု ချန်ဖေး၏ အရှေ့တွင် ရပ်နေရချိန်တွင် သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်ရှိ အမာရွတ်ကို တွေးမိပြီး ချူးလန်က နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းမှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"ရပါတယ်... ဒဏ်ရာတွေက ပျောက်ကင်းနိုင်ပြီး ဒီလို အမာရွတ်မျိုးကိုလည်း ပျောက်အောင် လုပ်လို့ရပါတယ်..." ချန်ဖေးက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာချန်... ကျွန်တော်တို့လည်း ရွမ်မိသားစုဝင်တွေပါ... ကျွန်တော်တို့ကိုလည်း ကယ်တင်ပေးနိုင်မလား..." ရေအကျဉ်းထောင် အောက်ဘက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

အကယ်၍ အစောပိုင်းက ချန်ဖေး မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူတို့ မမှတ်မိခဲ့လျှင်တောင် ချူးလန်နှင့် ချူးဝမ်နီယန်တို့ အရင်ဆုံး အပေါ်သို့ ဆွဲတင်ခံရသည်ကို မြင်သောအခါ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်ဖေး မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို အလျင်အမြန် ခန့်မှန်းမိသွားကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ချန်ဖေးမှလွဲ၍ အခြား မည်သူမျှ ဤရေအကျဉ်းထောင်သို့ လာရဲမည်မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရွမ်မိသားစု သိကျွမ်းသော အခြား ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်များသည် သူတို့အတွက် ဤနေရာသို့ လာရောက်ရန် ဘယ်သောအခါမှ စွန့်စားကြမည် မဟုတ်ချေ။

ချန်ဖေးက ရွမ်ချောင်ကျွင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို ချင်ဟိုင်မြို့သို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အတော်လေး ထူးခြားရမည် ဖြစ်သည်။

"အပြင်မှာ တပ်စခန်း ရှိတယ်... မင်းတို့ ဒီအတိုင်း ထွက်သွားရင် အလွယ်တကူ သေသွားလိမ့်မယ်..." ချန်ဖေးက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

အစပိုင်းတွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေကြသော ရွမ်မိသားစုဝင်များမှာ ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဖြူရော်သွားကြ၏။ ယာရှန်းတပ်မတော်နှင့် ချင်ဟိုင်မြို့မှ လက်ရှိ စစ်သားများ ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက အရေအတွက်မှာ အတော်လေး များပြားနေသည်။

ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးသည် သာမန်စစ်သားများကို မကြောက်ရွံ့သော်လည်း အခြား ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်များ၏ ဟန့်တားမှုကို ခံရနိုင်သဖြင့် ရွမ်မိသားစုဝင် အများအပြားကို ကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အပြင်သို့ ထွက်သွားခြင်းသည် နေရာမှာတင် ပစ်သတ်ခံရရန် ပြင်ဆင်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရေအကျဉ်းထောင်ထဲတွင် အသက်ရှင်သန်ခြင်းက ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း တစ်ယောက်ယောက်က အတင်းဖောက်ထွက်သွားပါက ကျန်ရှိနေသော အကျဉ်းသားများမှာ ဒေါသအလျောက် အသတ်ခံရနိုင်သည် ဆိုသည်မှာ မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့ ထွက်သွားပါက ကံကောင်းလျှင် အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း ကံဆိုးပါက ပစ်သတ်ခံရမည် ဖြစ်၏။

"စီနီယာချန်... ကျွန်တော် အပြင်ထွက်ချင်တယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားပေးပါ..." တစ်ယောက်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် သေရမှာပဲ... ဒါကြောင့် ကံစမ်းကြည့်လိုက်တာ ပိုကောင်းပါတယ်..."

"ကျွန်တော်ရောပဲ... ကျေးဇူးပြုပြီး သနားညှာတာပါ စီနီယာချန်..." ရွမ်မိသားစုဝင် အများစုက သူတို့၏ လက်များကို မြှောက်လိုက်ကြပြီး အနည်းငယ်မျှသာ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

"ကောင်းပြီ..."

ချန်ဖေးက မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထွက်ခွာလိုသူ အားလုံးမှာ ရေအကျဉ်းထောင်ပေါ်သို့ ဆွဲတင်ခံလိုက်ရ၏။ သူတို့က တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး ချန်ဖေး၏ ညွှန်ကြားချက်များကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"ရွမ်ချောင်ကျွင်းရော ဘယ်မှာလဲ... သူမ ဘာလို့ ဒီမှာ မရှိတာလဲ..." ချန်ဖေးက ချူးဝမ်နီယန်ကို လှည့်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ချန်ဖေး မသေမချာ မှတ်မိနေသော ရွမ်မိသားစုဝင် အားလုံးနီးပါး ဤနေရာတွင် ရှိနေသော်လည်း မိသားစုခေါင်းဆောင် ဖြစ်သူ ရွမ်ချောင်ကျွင်းမှာ ထင်ရှားစွာပင် ပျောက်ဆုံးနေ၏။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်က အဲဒီနေ့မှာပဲ ယာရှန်းတပ်မတော်ရဲ့ ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖမ်းဆီးသွားတာ ခံလိုက်ရပြီး ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ အကျဉ်းချမခံရပါဘူး..." ချူးဝမ်နီယန်က အားပျော့စွာ ပြောလိုက်သည်။သီးခြား အကျဉ်းချထားသလော။

ချန်ဖေးက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အတွေးအချို့က သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွား၏။ သူ အချိန်အနည်းငယ် စကားမပြောဘဲ‌နေပြီးနောက်

သူ၏ အရှေ့ရှိ ရွမ်မိသားစုဝင်များကို ကြည့်ကာ "မင်းတို့ကို မြို့ပြင်မှာ ယာယီ နေရာချထားပေးမယ်... အဲဒီနောက်ပိုင်း ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုတာကတော့ မင်းတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဖေး စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ အရှေ့ရှိ လူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သယ်ဆောင်ရန် သူ၏ ယွမ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ရေအကျဉ်းထောင်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ချန်ဖေးနှင့် ကျန်ရှိနေသော ရွမ်မိသားစုဝင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်ရှိနေသော လူအနည်းငယ်မှာ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့က ယခင်က တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ကြသော်လည်း ယခု တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ချိန်တွင် သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချက်ချင်း နောင်တရသွားကြ၏။

"စီနီယာချန်... စီနီယာချန်... ကျွန်တော်လည်း ထွက်သွားချင်တယ်... စီနီယာချန်..." တစ်ယောက်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ရေအကျဉ်းထောင်ထဲတွင် တိုးညှင်းသော ပဲ့တင်သံသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ဖေးမှာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး သူတို့ နောင်တရလျှင်ပင် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ချန်ဖေးက လူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သယ်ဆောင်လျက် တပ်စခန်း၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးထွက်သွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူ ဆုံတွေ့ရသမျှ ကင်းလှည့်စစ်သား တိုင်းကို သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် ပုံမှန်မဟုတ်သော လှုပ်ရှားမှုက အခြား ကင်းလှည့်စစ်သားများကို သတိထားမိသွားစေသည်။

ဤသည်က ချန်ဖေး တစ်ယောက်တည်း ခိုးဝင်လာခြင်းနှင့် လုံးဝ ကွာခြားသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အလွန် သိသာထင်ရှားလွန်းပြီး သူ မည်မျှပင် ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားစေကာမူ အဆင်ပြေမည် မဟုတ်ပေ။ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ထွက်ပြေးခြင်းက ပို၍ သတိထားရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

သတိပေးခေါင်းလောင်းသံက တပ်စခန်း တစ်ခုလုံးတွင် မြည်ဟည်းသွားပြီး စစ်သားများက စတင် ဝိုင်းရံလာကြ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပင်မ တပ်စခန်းမှ ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင် နှစ်ဦးက သူ့ကို တားဆီးရန် အလျင်စလို ပြေးလာကြသည်။

မသိရှိလိုက်ဘဲ ခိုးဝင်ခံရခြင်းကပင် လုံလောက်အောင် ရှက်စရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဤကဲ့သို့ အကျဉ်းထောင်မှ ဘေးကင်းစွာ ဖောက်ထွက်သွားနိုင်ပါက ယာရှန်းတပ်မတော်၏ မျက်နှာကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားစေပေလိမ့်မည်။

"ဘယ်သူလဲ... ရပ်စမ်း..."

ကျိကျိုးဝမ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အရှေ့သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးဝင်ကာ ချန်ဖေး၏ နောက်သို့ လိုက်သွားစဉ် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သားများက တိုက်ခိုက်ရေး အစီအရင်တစ်ခုကို စတင် ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြသည်။

အစီအရင်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များအတွက် အခြားသူများထက် သာလွန်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေပင် ဖြစ်သည်။

ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ခြင်းအဆင့်ထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်သော်လည်း အစီအရင်၏ ပိတ်လှောင်မှုကို ခံရပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်ပါက နောက်ဆုံးတွင် အားကုန်ခမ်းသွားမည် ဖြစ်၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ဖေး၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သားများမှာ အကွာအဝေး အနည်းငယ် လိုနေသေးသည်။ ကျိကျိုးဝမ် လုပ်ရန် လိုအပ်သည်မှာ သူ့ကို ခဏမျှ တားဆီးထားရန်သာ ဖြစ်ပြီး အစီအရင်က ချန်ဖေးကို ထိုနေရာ၌ အလိုအလျောက် ပိတ်လှောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို နေရာမှာတင် သတ်ဖြတ်မည်လော သို့မဟုတ် အရှင်ဖမ်းမည်လော ဆိုသည်မှာ သူတို့အပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

ကျိကျိုးဝမ်၏ အနောက်တွင် ချန်ဟန်ကျုံးက အနီးကပ် လိုက်ပါလာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်လက်နက်မှတစ်ဆင့် ဤနေရာမှ သတင်းများကို မြို့စားမင်းအိမ်တော်သို့ ပေးပို့နေ၏။

"ငါ လူအနည်းငယ်ကိုပဲ ခေါ်သွားချင်တာပါ..."

ရွမ်မိသားစုဝင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်နေရသဖြင့် ချန်ဖေး၏ အမြန်နှုန်းမှာ ပုံမှန်အဆင့်တွင် မရှိပေ။ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိ ကျိကျိုးဝမ်က အလွန် မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် လိုက်မီလာပြီး အချိန်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ချန်ဖေး၏ အနောက်သို့ ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

"လူတွေကို ခေါ်သွားမယ် ဟုတ်လား... ဒီနေရာကို မင်း လိုချင်သလို လာပြီး လိုချင်သလို ထွက်သွားလို့ရတဲ့ နေရာလို့ ထင်နေတာလား..."

ကျိကျိုးဝမ်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို လှောင်ပြောင်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ "အခု သူတို့တင် မကဘူး... မင်းတောင်မှ ဒီမှာ လိမ္မာပါးနပ်စွာ နေခဲ့တာ ပိုကောင်းမယ်..." ဟု ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရွမ်မိသားစုဝင် အားလုံးမှာ သူတို့၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသလို ခံစားလိုက်ကြရ၏။ ကျိကျိုးဝမ်၏ စကားများတွင် ဖုံးကွယ်မထားသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ တားဆီးခံလိုက်ရပါက အားလုံး သေဆုံးရမည်ဖြစ်ပြီး အခြား ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိပေ။ ချူးလန်က ချူးဝမ်နီယန်၏ လက်မောင်းကို တင်းကြပ်စွာ ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ချူးဝမ်နီယန်က စကားမပြောဘဲ ချန်ဖေးကိုသာ ကြည့်နေသည်။ ယခု သူတို့ လုပ်နိုင်သည်မှာ ချန်ဖေးကို ယုံကြည်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

သူတို့ နှစ်ဦးက မီတာရာပေါင်းများစွာကို ချက်ချင်း ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ကျိကျိုးဝမ်က ချန်ဖေးနှင့် မီတာတစ်ရာ အတွင်းသို့ နီးကပ်လာသည်။

ကျိကျိုးဝမ်၏ လက်ထဲတွင် လေးရှည်တစ်လက် ပေါ်လာ၏။ သူက မြားတစ်စင်းကို တပ်ကာ လေးကို ဆွဲလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယွမ်ချီစွမ်းအင်များ တုန်ခါသွားပြီး မြားတံက ချန်ဖေး၏ ကျောပြင်ဆီသို့ အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် ပစ်ခတ်သွားသည်။

ကျိကျိုးဝမ်က ထိုမြားတံက ချန်ဖေးကို ထိခိုက်စေမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ သို့သော် ချန်ဖေးက တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ရှောင်တိမ်းခြင်း ပြုလုပ်နေသရွေ့ ချန်ဖေး၏ အမြန်နှုန်းကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်ပြီး ချန်ဖေးကို ပိုမို မြန်ဆန်စွာ တားဆီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အခြား စစ်သားများက ဝိုင်းရံထားပြီးပါက ချန်ဖေးတွင် အတောင်ပံ ပါလျှင်ပင် တပ်စခန်းမှ ထွက်ခွာနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

‘ဘုန်း…’

မြားတံ၏ အရှေ့တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လေထဲတွင်ပင် အပိုင်းပိုင်း အစစ ပျက်စီးသွား၏။ ချန်ဖေး ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ် ကိုယ်ပွားက ရွမ်မိသားစုဝင်များကို ဦးဆောင်၍ တပ်စခန်းအပြင်ဘက်သို့ ဆက်လက် တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်ပြေးသွားသည်။

ချန်ဖေး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိကျိုးဝမ်၏ မျက်မှောင်များ တွန့်ကွေးသွား၏။ လုံးဝ ထပ်တူကျနေသည့် ပုံရိပ်နှစ်ခုကို ကြည့်ရင်း တစ်ခုက ကိုယ်ပွား ဖြစ်နေမည်လော။ ကျိကျိုးဝမ်၏ မျက်လုံးဖြင့်ပင် မည်သည့်အရာက အစစ်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာက အတုဖြစ်ကြောင်းကို သူ မခွဲခြားနိုင်ပေ။

"ညီငယ်ချန်... ငါ သူ့ကို တားထားမယ်... မင်းက ရွမ်မိသားစုနောက်ကို လိုက်သွား..." ကျိကျိုးဝမ်က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အကယ်၍ မည်သည့်အရာက ကိုယ်ပွားဖြစ်ကြောင်း မခွဲခြားနိုင်ပါက အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖယ်ရှားပစ်မည် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ အစ်ကိုကြီး... သတိထားပါ..." ချန်ဟန်ကျုံးက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် ချန်ဖေးကို ကွေ့ပတ်၍ သူတို့နောက်သို့ ဆက်လက် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

‘ရွှစ်…’

သူ၏ ပုံရိပ်က လေထုကို ခွဲထွက်သွားသော အသံက စူးရှစွာ မြည်ဟည်းသွား၏။

ချန်ဖေးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချန်ဟန်ကျုံး၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ချန်ယွမ် ဓားက ချန်ဟန်ကျုံးဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းသွားပြီ ဖြစ်၏။

ချန်ဟန်ကျုံးက လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် အံ့မခန်း အရှိန်အဝါကြီး တစ်ခုက သူ့အပေါ် ဖိနှိပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး မိုးထိအောင် မြင့်မားသော ဧရာမ ဘီလူးကြီး တစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ဟန်ကျုံးသည် ဓားဆွဲထုတ်ရန် သတ္တိများပင် ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တွေဝေကာ ကူကယ်ရာမဲ့နေပြီး သေဆုံးရန်သာ စောင့်ဆိုင်းနေနိုင်တော့သည်။

"အား..."

ချန်ဟန်ကျုံးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကြောက်ရွံ့နေသည့် အခြေအနေမှ သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ အရှိန်အဝါ တစ်ခုတည်းကပင် သူ့ကို ဤမျှလောက်အထိ ဖိနှိပ်နိုင်သည်ဆိုခြင်းက ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအားသည် သူ့ထက် များစွာ သာလွန်နေကြောင်းကို ဆိုလိုသည်။

ယခု ချန်ဟန်ကျုံး လုပ်နိုင်သမျှမှာ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန်နှင့် ချန်ဖေး၏ ဓားချက်မှ သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ ချန်ဟန်ကျုံးက ဓားအကာအကွယ်ကို စက်ဝိုင်းပုံစံ ဖန်တီးလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ စွမ်းအင်များက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တိကျသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုအတိုင်း စီးဆင်းသွားပြီး သူ၏ စွမ်းအားများက ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်သွားကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားက ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်ပေးထားလိုက်၏။

‘တောင်ကိုပိတ်လှောင်သော ဓားသိုင်း…’ ကာကွယ်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်သည့် ယာရှန်းဂိုဏ်းမှ လူသိများသော ဓားကွက် ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သော်လည်း တိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ဘဲ ကာကွယ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်၏။

ချန်ဟန်ကျုံးက ဤနည်းဗျူဟာကို အသုံးပြု၍ ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင် အချို့ကို တစ်ကြိမ် ကာကွယ်ခဲ့ဖူးသည်။ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုများက ထိုးဖောက်ရန် လုံးဝနီးပါး မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ချန်ဟန်ကျုံးကို အထိအခိုက်မရှိ လွတ်မြောက်နိုင်စေပြီး အဆိုးဆုံး အနေဖြင့် သေးငယ်သော ဒဏ်ရာများသာ ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

‘ဂျွမ်း…’

ချန်ယွမ် ဓားက ချန်ဟန်ကျုံး၏ ဝိညာဉ်ဓားကို ဝင်ရောက်ရိုက်ခတ်သွားပြီး သတ္တုများ လိမ်ကောက်သွားသည့် စူးရှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ချန်ဟန်ကျုံး၏ အမူအရာက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယခင်က သူ့ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သော တောင်ကိုပိတ်လှောင်သော ဓားသိုင်းမှာ ယခုအခါ ဧရာမ အားအဟုန်ကြီးတစ်ခု၏ ဖိချေခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။