အခန်း (၉၅-၉၆)

အခန်း (၉၅) - လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်း၌ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ရုတ်တရက်

စုစည်းလာပြီးနောက် မျောလွင့်နေသော တိမ်တိုက်တို့မှာ

တောက်ပသော အရောင်အသွေးတို့ဖြင့် ထိန်လင်းသွားသည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ

တန်ခိုးရှင်အပေါင်းမှာလည်း ခေါင်းမော့၍ ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏

မျက်ဝန်းတို့တွင်မူ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်

ရှိ၏။

တိမ်တိုက်များ ခဏတာ ရွေ့လျားသွားပြီးနောက် လေဟာနယ်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု

ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယုရှုလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ပွင့်လာချေပြီ။

လီယွဲ့မှာ ယနေ့တွင် စောစောထရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော

ထူးခြားသည့် ပြောင်းလဲမှုများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ

အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူက လူတိုင်း သတ်မှတ်ထားသော

နေရာတစ်ခုသို့ သွားရောက်၍ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့

အတူဝင်ရောက်ကြမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော်

ဤကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ

မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ထိုလေဟာနယ်အက်ကြောင်းမှာ တျန်ရှင်းတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသယောင်ပင်။

တန်ခိုးရှင် မည်သူမဆို မိမိတို့ရှိရာနေရာမှ မိုးကောင်းကင်ကို

မော့ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုအက်ကြောင်းကို

မြင်တွေ့နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင် အံ့ဖွယ်ကောင်းလှ၏။

လေဟာနယ်အက်ကြောင်း ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် တန်ခိုးရှင်အမြောက်အမြားမှာ

ဝိညာဉ်လှေများ၊ မှော်လက်နက်များကို စီးနင်း၍ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အလျင်အမြန်

ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး အရောင်မျိုးစုံရှိသော ကြယ်တံခွန်များဖြင့်

ပြည့်နှက်သွားသကဲ့သို့ ပင်။ အလွန်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းပေတည်း။

ယွဲ့ရူရီ၏ မျက်ဝန်းတို့တွင်မူ စိတ်ပျိုးနွမ်းမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ရှကျင်းမှာလည်း ဝူမင်းဆက်၏ နန်းတွင်းအဖွဲ့နှင့်အတူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့

ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အတော်လေး သက်သာလာသော်လည်း

ဇာစ်မြစ်တွင် ကျန်ရှိနေသေးသော ဒဏ်ရာဟောင်းများကြောင့် တန်ခိုးကျင့်ကြံခြင်း

လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ မရောက်ရှိသေးပေ။ မနာလိုစိတ် ရှိသည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော်

သူမ၏ ကျန်းမာရေးမှာ ပို၍ အရေးကြီးသည်။ ယွဲ့ရူရီမှာ ယခုကဲ့သို့သော

ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံဖြင့်ပင် အလွန်

ကျေနပ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဆိုင်အတွင်း၌ ဖောက်သည်များမှာ ပုံမှန်ထက် များစွာနည်းပါးသွားသည်။

ဖောက်သည်အများစုမှာ၊ အက်တမ်ကဲ့သို့သော

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင်များအပြင် မူရုံပိုင်ချွမ်းနှင့်

လုံကျန့်ကဲ့သို့သော တတိယအဆင့် တန်ခိုးရှင်များပါမကျန်

ယုရှုလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

“စနစ်... လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ပို့ပေးစမ်း။”

ဒုတိယထပ်တွင် လီယွဲ့မှာ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အခန်းထဲမှ

ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ယုရှုလျှို့ဝှက်နယ်မြေကိုမူ ယခင်က ‘ကျောက်စိမ်းလေဟာနယ်ပင်လယ်’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

ပတ်ပတ်လည်တွင် ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာများ ရှိပြီး အလယ်တွင်မူ

စိမ်းလန်းစိုပြည်သော တောအုပ်ကြီးဖြင့် ဝန်းရံထားကာ

သီးခြားကျွန်းတစ်ကျွန်းအလား တည်ရှိနေသည်။ လီယွဲ့မှာ အမြင်အာရုံ

မှောင်ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် တစ်ဖန်

ပြန်လည်ကြည်လင်လာသောအခါ

ရင်းနှီးမှုမရှိသော နေရာတစ်ခု၌ ရောက်ရှိနေပြီ

ဖြစ်သည်။

စိမ်းလန်းခြင်း... အဆုံးအစမရှိသော စိမ်းလန်းစိုပြည်ခြင်းပင်။ လူတစ်ရပ်ထက်မြင့်သော

မြက်ခင်းများနှင့် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားသော

သစ်ပင်ကြီးများကြားတွင်

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

လီယွဲ့၏ ပထမဆုံး လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ ပစ်မှတ်ဖောက်သည်များကို ရှာဖွေခြင်းပင်။

လူသား၊ နတ်ဆိုး၊ တိရစ္ဆာန်၊ ကွီမျိုးနွယ်၊ မည်သူမဆို အဆင်ပြေသည်။

လီယွဲ့မှာ တစ်လှမ်းချင်းဖြင့် အကွာအဝေး ရာချီအောင် ရွှေ့လျားကာ

ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“ဒီလုံယန်မြက်က ရှားပါးတဲ့ မြေကြီးအဆင့် ဆေးပင်ပဲ။ ဝင်လာဝင်လာချင်းမှာတင်

ဒီလိုမျိုး တွေ့ရတာ ကျွန်တော်တို့ကံကောင်းတာပဲ။”

လေဟာနယ်အက်ကြောင်းမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် တန်ခိုးရှင်များမှာ

ကျောက်စိမ်းလေဟာနယ်ပင်လယ်အတွင်းသို့

ကျပန်းနေရာအသီးသီး၌ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ အချို့မှာ

အတွင်းပိုင်းတောအုပ်များ၌ ဖြစ်သကဲ့သို့ အချို့မှာ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ကမ်းခြေများ၌

ဖြစ်ကြသည်။

အမွေးအတောင်ဓားဂိုဏ်းမှာ ဖုန်းမင်းဆက်အတွင်းရှိ နဝမတန်းစား အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယခုအကြိမ် ယုရှုလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူ အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး

အရေအတွက်အားဖြင့် နှစ်ဆယ်ထက် မကျော်ပေ။ ဝူတုန်မှာ

အသက်နှစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်ရှိပြီး

အမာခံအနှစ်ချုပ်အဆင့်သို့

မကြာသေးမီကမှ ရောက်ရှိလာသူဖြစ်သည်။ သူ့၏

ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည်မှာ ပျမ်းမျှထက်

သာလွန်သည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် သူ၏ ဂိုဏ်းတူ

မောင်နှမအချို့နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။ ယခုကဲ့သို့ ရှားပါးသော လုံယန်မြက်ကို

ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ကံကြမ္မာမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေသည်ဟု ခံစားရကာ

စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

ရုတ်တရက်... အေးစက်သော မြားတစ်စင်းမှာ သူတို့ဆီသို့ ပစ်ခတ်ဝင်ရောက်လာ၏။

“တန်ညီမလေး၊ သတိထား”

ဝူတုန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ဓားကို မြှောက်ကာ ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ နှေးကွေးလွန်းနေသည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ

မျက်နှာဝိုင်းလေးနှင့် တပည့်မလေးမှာမူ အသက်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“တန်ညီမလေး”

အမွေးအတောင်ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်များအားလုံးမှာ သတိဝီရိယရှိသွားကြပြီး သစ်တောထူထဲရာမှ

အရိပ်အချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ကွီမျိုးနွယ်တွေ ဖွတ်လူသားတွေ”

“ဂျီး... ဂျီး... ကံကောင်းလိုက်တာ အဖြူရောင်ယုန်လေးအချို့နဲ့ တိုးနေပါလား”

ဦးဆောင်လာသော ကွီမျိုးနွယ်ဝင် အမျိုးသမီးမှာ သူမ၏ ပါးလွှာရှည်လျားသော လျှာကို ထုတ်၍

ပါးစပ်ထောင့်ကို လျှက်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် သတ်ဖြတ်လိုသော

အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

“ဒီရုပ်ဆိုးတဲ့ သားရဲတွေ... ငါ့ညီမလေးအတွက် အသက်နဲ့ရင်းပြီး ပြန်ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်”

“ပါးစပ်ကတော့ ရဲနေတာပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ သွေးအနှစ်တွေကို ငါတို့ပဲ ယူလိုက်တော့မယ်။”

နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားတော့သည်။ အရေအတွက်အားဖြင့်

တူညီကြသော်လည်း တန်ခိုးရှင်များ၏ တိုက်ပွဲတွင် အဆင့်အပြင်

ကျင့်စဉ်များနှင့် ကိုယ်ခံပညာရပ်များမှာ အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သော အချက်များ

ဖြစ်ကြသည်။ အမွေးအတောင်ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်များ ကျင့်သုံးသော ကျင့်စဉ်များနှင့်

ကိုယ်ခံပညာရပ်များမှာ အဆင့်မြင့်လှသည်မဟုတ်ဘဲ အဝါရောင်အဆင့်သာ

ရှိသဖြင့် သူတို့မှာ အသာစီးမရဘဲ အထိနာနေကြသည်။

ကံတရားကိုရောင်းစားမယ်

အခန်း (၉၆) - ပေါက်ကွဲစေတတ်သော မှော်စာရွက်

ဝူတုန်မှာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အိုးများအား ကြည့်ရင်း အကြံအိုက်နေမိသည်။

“စီနီယာ... ကျေးဇူးပြုပြီး တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောပြပေးပါ။ ကျွန်တော်လုံးဝ

နားမလည်တော့လို့ပါ”

လီယွဲ့မှာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ရှေ့ကပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ကျွန်တော်က ကုန်သည်တစ်ယောက်ပါ။

ဒီအိုးတွေထဲမှာ မင်းရဲ့ လက်စားချေဖို့အတွက် အခွင့်အရေးတွေ ရှိနေတယ်လို့

ပြောခဲ့တယ်လေ။”

“အိုးတွေလား... အခွင့်အရေးတွေလား”

ဝူတုန်မှာ ‘အိုး’ နှင့် ‘အခွင့်အရေး’ ဟူသော စကားလုံးနှစ်ခု မည်သို့ပတ်သက်သည်ကို

မတွေးတတ်အောင် ဖြစ်နေသည်။ ထို့ပြင် ကုန်သည်တစ်ယောက်ဖြစ်လျှင်တောင်မှ

ဤမျှများပြားသော အိုးများကို ယုရှုလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲအထိ

သယ်ဆောင်လာခြင်းမှာ ယုတ္တိရှိပါ့မလား။

“ဟုတ်တယ်။”

ဝူတုန်မှာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် “စီနီယာ... ဒီအခွင့်အရေးဆိုတာ

ဘာအမျိုးအစားလဲဆိုတာ ပြောပြလို့

ရမလားခင်ဗျာ” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူ အလွန်ပင်

စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း မိမိအသက်ကို

ကယ်တင်ပေးခဲ့သူဖြစ်သည့်အတွက်

ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စီနီယာကို ယုံကြည်ရန်

ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“အဲဒါကတော့ ကိုယ်ခံပညာရပ်၊ အစွမ်းထက်တဲ့ မှော်စာရွက်၊ ပြင်းထန်တဲ့ အဆိပ် ဒါမှမဟုတ်

အထူးတိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း တစ်ခုခုလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ တိတိကျကျ ပြောရရင်တော့

မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ဖောက်ကြည့်မှပဲ သိရမှာပေါ့။”

ဝူတုန်မှာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ယုံပါတယ်။ ဘယ်လိုစရမလဲ။”

“ရိုက်ခွဲလိုက်ရုံပဲ။”

“ဒါဆို စပြီနော်”

သူသည် လက်ပြင်များကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး အိုးများဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ လီယွဲ့မှာ

စိတ်ထဲမှ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ‘ဒီကောင်လေးက အလကားရချင်နေတာပဲ။’

“ခဏနေဦး။”

“စီနီယာ... ဘာဖြစ်လို့လဲဗျ။”

“ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော်က ကုန်သည်ဆိုတာ မင်းနားလည်ပါတယ်။”

ဝူတုန် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ “တောင်းပန်ပါတယ် စီနီယာ။ ဘယ်လိုပေးချေရမလဲ။”

“တစ်ခါဖောက်ရင် ရွှေငါးဆယ်။”

“ရွှေငါးဆယ်... ဒါပါ။”

ဝူတုန်အတွက် ရွှေငါးဆယ်မှာ များလွန်းလှသည်မဟုတ်။ ရန်သူကို နိုင်မည့်

မှော်လက်နက်မျိုးသာ ရရှိမည်ဆိုပါက ရွှေတစ်သောင်းပင်

တန်ဖိုးရှိလှသည်။ လီယွဲ့မှာ ရွှေများကို လက်ခံရယူလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို

တစ်ချက်တွန့်လိုက်သည်။ “လူငယ်... မင်းရဲ့ မျှော်မှန်းချက်က

သေးလွန်းနေပြီ။”

“စီနီယာ ဆိုလိုတာက...”

“တစ်ခါဖောက်တိုင်း ပစ္စည်းရမယ်လို့တော့ မပြောထားဘူးလေ။”

ဝူတုန် ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။ “ဒါဆိုရင် ရွှေငါးရာဖိုးလောက်နဲ့

စမ်းကြည့်ရအောင် စီနီယာ။”

“ကောင်းပြီ”

လီယွဲ့မှာ ရွှေများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရွှေရောင်တူလေးတစ်လက်ကို

ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ “စလိုက်တော့။”

ဝူတုန်မှာ တူကိုကိုင်၍ အမည်းရောင်အိုးတစ်လုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်

ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။ အိုးကွဲသံသာ ထွက်လာပြီး

ပစ္စည်းတစ်ခုမျှ ထွက်မလာပေ။ လီယွဲ့မှာမူ တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက်သာ

ရှိသည်။

အိုးငါးလုံးတိုင်တိုင် ဖောက်ပြီးသည့်တိုင် ဘာမျှမရရှိ။ “စီနီယာ... ဒါပုံမှန်ပဲလား။”

“ကံကြမ္မာဆိုတာ လာလိုက် ပျောက်လိုက်နဲ့ မရေရာတဲ့အရာပဲ။ စိတ်မလောပါနဲ့။”

နောက်ထပ် အိုးများစွာကို ဆက်တိုက်ဖောက်ပြီးနောက် အကြိမ်ဆယ်မြောက်တွင်မူ တစ်စုံတစ်ခု

ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ထူးခြားသော စာလုံးများ ရေးထိုးထားသည့် အနီရောင်

မှော်စာရွက်တစ်စင်း ဖြစ်သည်။

လီယွဲ့မှာ စနစ်မှ ပေးပို့လာသော အချက်အလက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ပေါက်ကွဲစေတတ်သော မှော်စာရွက် အသုံးပြုပြီးလျှင် ပျက်စီးသွားမည့်

မှော်စာရွက်ဖြစ်သည်။ အနီးအနားရှိ အရာအားလုံးကို

ပေါက်ကွဲအားဖြင့် ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။ အမာခံအနှစ်ချုပ်အဆင့် အောက်ရှိ

မည်သည့်သက်ရှိမဆို ချက်ချင်းသေဆုံးစေပြီး ဝိညာဉ်ပါ အစအနမကျန်

ပျက်စီးသွားစေမည်။

ဝူတုန်မှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ “ဒီမှော်စာရွက်... ဈေးကွက်မှာဆိုရင်

ရွှေတစ်သောင်းတန်မှာ အသေအချာပဲ”

လီယွဲ့မှာ ရောင်းရသည့်အတွက် ဝမ်းသာနေမိသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း

စီးပွားရေးလုပ်ခြင်းမှာ အစပျိုးခြင်းဖြစ်ပြီး

နာမည်ကောင်းရဖို့က အရေးကြီးသည်။

“ဒါကို စမ်းကြည့်မလား... အဲ့ဒီ ဝက်ဝံမဲက မသေသေးဘူး၊ သူက အမာခံအနှစ်ချုပ်အဆင့်

ရောက်နေတာ။”

“မလိုပါဘူး စီနီယာ၊ ဒီအစွမ်းကို ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။”

ဝက်ဝံမဲ၏ ဟိန်းသံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဝူတုန်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး လက်ထဲမှ

မှော်စာရွက်ကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

“ဘုန်း”

ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုနှင့်အတူ ဝက်ဝံမဲမှာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားသည်။ ဝူတုန်မှာ

အံ့အားသင့်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

“စီနီယာ... ကျွန်တော့် မှော်စာရွက်လေး...”

လီယွဲ့မှာ ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်သည်။ “အဲ့ဒါကို သုံးလိုက်တာက အကောင်းဆုံးပဲလေ။

ကဲ... နောက်ထပ် ဖောက်ဦးမလား။”

ဝူတုန်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် “ဟုတ်ကဲ့ စီနီယာ နောက်ထပ် ရွှေငါးရာဖိုး

ဖောက်ဦးမယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူ အိုးမဖောက်ရသေးမီပင် အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ လူအချို့ ရောက်လာကြသည်။

မိန်းကလေးနှစ်ယောက်မှာ မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော တောခွေးတစ်ကောင်၏

အလိုက်ခံနေရသည်။ ဝူတုန်မှာ သူရဲကောင်းစိတ်ဝင်လာပြီး ဓားကိုဆွဲကာ

ကူညီရန် ပြေးသွားတော့သည်။

လီယွဲ့မှာ နဖူးကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်မိသည်။ ‘ဒီကောင်လေးကတော့ တကယ်ပဲ

ဦးနှောက်မရှိတာလား။’