အခန်း (၄၄၈-၄၅၀)

အခန်း (၄၄၈) - နှင်းတောင်ခြေရင်းမှ အံကိုက်ဖြစ်လှသော စွမ်းအားဖြည့်တင်းမှု

ယခုအချိန်တွင် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှာ အနည်းငယ် လင်းလာချေပြီ။

ရွှီရှင်းနှင့် လီဝမ်ရှီးတို့မှာ အဝေးက ဧရာမတောင်ထိပ်ကြီးကို ငေးကြည့်ရင်း အတွေးကိုယ်စီ နက်နေကြ၏။

ထိုစဉ် ရွှီရှင်း၏ နားထဲသို့ အကြောင်းကြားချက်တစ်ခု ရောက်ရှိလာပေသည်။

[သစ်ပင်အိမ် အလှဆင်မှုအဆင့် ၅၀၀ ကျော်လွန်ကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိရသဖြင့် ယနေ့အတွက် ကျပန်းစွမ်းအားဖြည့်တင်းမှု ကို ရရှိပါသည်။ "လက်မောင်းခွန်အား ဖြည့်တင်းမှု"။ ၎င်းသည် တစ်ရက်တာ အာနိသင်ရှိမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ယခင်ရရှိခဲ့ဖူးသော စွမ်းအားများထဲမှ ဒုတိယမြောက် စွမ်းအားတစ်ခုကို ထပ်မံ ရွေးချယ်နိုင်ပါသည်]

လက်မောင်းခွန်အား ဖြည့်တင်းမှု ဟုတ်လား။

ရွှီရှင်းသည် သူ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်အတွင်းသို့ ပူနွေးလှသော စွမ်းအင်များ တစ်ဟုန်ထိုး စီးဝင်သွားသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီးမှ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ လက်မောင်းများမှာ ခွန်အားများဖြင့် ပြည့်လျှံနေပြီး ရိုးရိုးခွန်အားထက် ပိုမိုထူးကဲကာ မနေ့က ရရှိခဲ့သော ခုန်ကူးနိုင်စွမ်းကဲ့သို့ပင် သူ၏ လက်မောင်းများမှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ဤသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြှင့်တင်ပေးသော နောက်ထပ် စွမ်းအားတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

မနေ့က ခြေထောက်ကို အားကောင်းစေသော ခုန်ကူးနိုင်စွမ်းရရှိခဲ့ပြီး ယနေ့တွင်မူ လက်မောင်းကို အားကောင်းစေသည့် စွမ်းအားကို ရရှိခြင်း ဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤစွမ်းအားမှာ အချိန်ကိုက်ပင် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တောင်ပေါ်သို့ တက်မည်ဆိုပါက ဤလက်မောင်းခွန်အားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားသော အထောက်အကူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ သူ၏ လက်မောင်းများမှာ အလွန်ပင် သန်မာနေပြီဖြစ်ရာ ကျောက်ဆောင်မျက်နှာပြင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပါက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း သို့မဟုတ် မမြဲခြင်းတို့အတွက် စိုးရိမ်စရာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပါပေ။

ဤသည်မှာ တောင်ထိပ်ကြီးနှင့်အတူ ပေါ်ထွက်လာရန် ဖန်တီးထားသော ကျပန်းစွမ်းအားတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

လီဝမ်ရှီးသည် ရွှီရှင်းက သူ၏လက်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးနေသည်ကို မြင်သောအခါ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီနေ့အတွက် ကျပန်းစွမ်းအား ဖြည့်တင်းမှု ရလို့ပါ" ဟု ရွှီရှင်းက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်၏။

"ဒါဆို တကယ့်ကို အံကိုက်ပဲပေါ့"

လီဝမ်ရှီးက အားကျစွာ ဆို၏။

"ဒီကျပန်းစွမ်းအားတွေက နေ့တိုင်း အံ့သြစရာလေးတွေ ယူဆောင်လာပေးတာပဲ"

ကျပန်းစွမ်းအားဖြည့်တင်းမှု ဆိုသည်မှာ ပထမအဆင့် မိုးရာသီလှုပ်ရှားမှုအတွင်း မမှောင်မှီ ရေလှိုင်းလုံးများကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သော ဦးဆောင်သူစာရင်းဝင်များအတွက် ပေးအပ်သည့် ဆုလာဘ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် လူအနည်းငယ်သာ ဤဆုလာဘ်ကို ရရှိထားကြခြင်း ဖြစ်၏။

ဒုတိယအဆင့် စတင်ကတည်းက ဤကဲ့သို့သော အထူးစွမ်းရည်မျိုး သူ မရရှိသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ဤတောင်ထိပ်ကြီးက သူ့အတွက် နောက်ထပ် အံ့သြစရာများ ယူဆောင်လာဦးမည်လားဟု သူ တွေးတောနေမိပေသည်။

ထိုစဉ် တယ်လီပို့တံခါး ပွင့်လာသော အသံကို သူတို့ ကြားလိုက်ရသဖြင့် ပြတင်းပေါက်မှ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

အပြင်ဘက်တွင် နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း ခရမ်းရောင် အဝိုင်းပတ်ကြီးမှာ ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအဝိုင်းပတ်အတွင်းမှ ကျိချောင်းယန် ခုန်ထွက်လာပြီး နှစ်မီတာနီးပါး ထူထဲလှသော နှင်းပုံကြီးထဲသို့ ကျသွား၏။

ရွှီရှင်းနှင့် လီဝမ်ရှီးတို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သစ်ပင်အိမ်ပေါ်မှ အတူတူ ဆင်းလာခဲ့ကြ၏။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဆီးနှင်းမြေခွေးလည်စည်းများကို ပတ်ထားကြပြီး ရွှီရှင်းက အားအပြည့်သွင်းထားသော လျှပ်စစ်နှင်းလျှောစီးဘုတ်ကို ထုတ်ယူကာ လီဝမ်ရှီး၏ ခါးကို ဖက်လျက် ဘုတ်ပေါ်သို့ တက်လိုက်ပေသည်။

သူ ခြေတစ်ချက် ကန်လိုက်သည်နှင့် မော်တာသံနှင့်အတူ နှင်းလျှောစီးဘုတ်မှာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ကျိချောင်းယန်ရှိရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။

ကျိချောင်းယန်မှာ နှင်းကာမျက်မှန်ကို တပ်ထားပြီး အနောက်မြောက်ဖက်က တစ်ကီလိုမီတာပင် မဝေးသော တောင်ထိပ်ကြီးကို အသေအချာ အကဲခတ်နေပေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ၊ ဘာတွေ တွေ့ထားလဲ။ မင်းရဲ့ ကြိုတင်ဟောကိန်းတွေထဲမှာ ဒီတောင်ထိပ်ကြီးတွေအကြောင်း ပါလား" ဟု ရွှီရှင်းက မေးမြန်းလိုက်၏။

ကျိချောင်းယန်သည် မျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် "ငါ့ရဲ့ နောက်ထပ် ကြိုတင်ဟောကိန်းက ပိတ်ထားတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုကို စူးစမ်းနေတဲ့ မြင်ကွင်းပဲ၊ အရင်က ဂူဝတစ်ခုနဲ့ အတော်လေး ဆင်တူတယ်။ အစကတော့ မြေအောက်မှာလို့ ထင်ထားခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီကျောက်တိုင်တောင်ထိပ်တွေနဲ့ ပတ်သက်နေလိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်" ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။

"ဒါဆို ဒီကျောက်တိုင်ကြီးရဲ့ အတွင်းထဲကို ဝင်လို့ရနိုင်တယ်လို့ နင် ဆိုလိုတာလား" ဟု လီဝမ်ရှီးက ဖြည့်စွက် မေးမြန်းလိုက်၏။

"ငါကတော့ အပေါ်ကို တက်ပြီး ကြည့်သင့်တယ်လို့ ယူဆတယ်" ဟု ကျိချောင်းယန်က နှင်းဖုံးနေသော တောင်ထိပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အေးအေးဆေးဆေး ဆို၏။

ထို့နောက် သူက လီဝမ်ရှီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမသည် သူ့ထက် ခြေတစ်လှမ်းစော၍ ရောက်နေသည်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ရှိသွားပေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ရမှတ်ဆိုင်က ချိတ်မြှားကလည်း ဒီနှင်းဖုံးတောင်ကို တက်ဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု ရွှီရှင်းက သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ဝတ်ဆင်ထားသော ချိတ်မြှားကို မြှောက်ပြလိုက်၏။

"ဒီတောင်ထိပ်ရဲ့ ကျောက်ဆောင်တွေပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ ဒါမှမဟုတ် အမှတ်အသားတွေ မတွေ့ရသေးဘူး၊ ကြည့်ရတာတော့ သာမန် ကျောက်တိုင်တောင်ထိပ်တစ်ခုနဲ့ပဲ တူတယ်" ဟု ကျိချောင်းယန်က ဆန်းစစ်လိုက်၏။

"ဒါကို စူးစမ်းဖို့ဆိုရင် အနားကို သွားကြည့်ဖို့ပဲ လိုတော့တယ်"။

သူတို့ သုံးဦးမှာ တောင်ထိပ်ကြီးဆီမှ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ကြ၏။

"ဒါကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် ဆက်လုပ်ရင်ရော မရဘူးလား" ဟု လီဝမ်ရှီးက အကြံပြု၏။

"ဒါက ငါတို့ကို သိပ်ပြီး ထိခိုက်စေပုံ မရဘူးလေ"။

ကျိချောင်းယန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "ဒီကမ္ဘာမှာ ပေါ်လာတဲ့ အရာတိုင်းမှာ အကြောင်းပြချက် ရှိတယ်။ ဒါက ပထမအဆင့်တုန်းက လှုပ်ရှားမှုတွေလိုပဲ ဒီအဆင့်ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။ စူးစမ်းမှု မလုပ်တဲ့ ရှင်ကျန်သူတွေက တစ်ခုခု ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်" ဟု ဆို၏။

ရွှီရှင်း၏ အတွေးမှာမူ အနည်းငယ် ကွဲပြားပေသည်။

"သစ်ပင်အိမ်တိုင်းရဲ့ ဘေးမှာ ဒီတောင်ထိပ်ကြီး ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူး။ သစ်ပင်အိမ် ခြောက်လုံး ခုနစ်လုံးလောက်မှာ တစ်ခုပဲ ရှိတာ။ အဝေးကလူတွေ လာဖို့ကလည်း မလွယ်ဘူး။ လူတိုင်း စူးစမ်းဖို့ မလိုနိုင်ပေမဲ့ ငါတို့ စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အနေနဲ့ကတော့ ဒီတောင်ထိပ်က ဘာကို ကိုယ်စားပြုလဲဆိုတာ သိအောင် အနည်းဆုံး တစ်ခုကိုတော့ အပြည့်အဝ နားလည်ထားရမယ်"။

"...မင်း ပြောတာလည်း အကျိုးအကြောင်း သင့်ပါတယ်၊ ငါ ပြန်သွားပြီး ပြင်ဆင်စရာရှိတာတွေ ပြင်ဆင်လိုက်ဦးမယ်။ အစကတော့ အဲဒီ ဧရာမ ကျောက်လက်မောင်းကြီးကို သွားပြီး စူးစမ်းဖို့ မင်းကို ပြောမလို့ပဲ၊ ငါ့ရဲ့ ကြိုတင်ဟောကိန်းကလည်း အဲဒီနေရာလို့ ထင်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီနှင်းဖုံးတောင်ထိပ်ကို စူးစမ်းဖို့က ပိုပြီး အရေးကြီးပုံရတယ်" ဟု ကျိချောင်းယန်က သူ၏ နားထင်ကို ပွတ်ရင်း ပြောလိုက်၏။

ယနေ့ ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲမှာ တကယ်ပင် မမျှော်လင့်ထားသောအရာ ဖြစ်ကြောင်း သူ ဝန်ခံလိုက်တော့၏။

အခန်း ၄၄၈ ပြီး။

အခန်း (၄၄၉) - နှင်းတောင်ခြေရင်းမှ အံကိုက်ဖြစ်လှသော စွမ်းအားဖြည့်တင်းမှု (၂)

ကျိချောင်းယန်၏ ကြိုတင်ဟောကိန်းမှာ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများနှင့် ပတ်သက်နေသည်ဟု ယခင်က ပြောခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။

ဤဧရာမ ကျောက်တိုင်တောင်ထိပ်ကြီးမှာလည်း ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများနှင့် ပတ်သက်နေသည်လား။

"ကဲ... ဒါဆိုလည်း ကိုယ့်ဘာသာ ပြင်ဆင်စရာရှိတာတွေ သွားပြင်ဆင်ကြတာပေါ့" ဟု ရွှီရှင်းက ခေါင်းညိတ်၍ ဆို၏။

ကျိချောင်းယန်သည်လည်း တယ်လီပို့တံခါးကို ချက်ချင်းဖွင့်ကာ သူ၏ သစ်ပင်အိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့ချေပြီ။

ထိုအချိန်တွင် လုဖေးအာသည် ဆီးနှင်းဝံပုလွေကို စီးလျက် အနားသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

"ဝါး... ဆီးနှင်းဝံပုလွေက တကယ့်ကို မိုက်တာပဲ"

လီဝမ်ရှီးသည် လုဖေးအာ စီးလာသော အနီနှင့် အဖြူရောင်စပ်ကြား ဝံပုလွေကြီးကို မျက်လုံးလေးများ တောက်ပလျက် ကြည့်နေမိသည်။

"ဒါက နှင်းပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နိုင်တာလား။ တကယ့်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ ဒါက အရင်တုန်းက ငါစာချုပ်ချုပ်ဖို့ ကူညီပေးခဲ့တဲ့ ဝံပုလွေပဲ မဟုတ်လား"

"အူး..."

ဆီးနှင်းဝံပုလွေသည် လီဝမ်ရှီးကို မှတ်မိနေသဖြင့် အသံပြု၍ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

"ဝမ်ရှီး၊ နင် မနေ့ညက ရောက်နေတာလား"

လုဖေးအာက သူတို့နှစ်ဦးကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ "မနေ့ညက နင် ပြန်မသွားဘူး မဟုတ်လား။ တယ်လီပို့တံခါး ပွင့်တဲ့အသံ ငါ မကြားမိပါဘူး" ဟု ဆို၏။

"ဟဲဟဲ..."

လီဝမ်ရှီးသည် သူမ၏ နှင်းလျှောစီးဘုတ်ပေါ်တွင် ရပ်လျက် ရွှီရှင်း၏ လက်မောင်းကို ချိတ်ကာ "ငါ မနေ့ညက ဒီမှာပဲ အိပ်တာလေ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ကြီးလား"

လုဖေးအာမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး "ငါ့ကို အကုန်ပြောပြစမ်းပါဦး..."

"တော်တော့"

ရွှီရှင်းက သူမ၏ စကားကို ချက်ချင်း ဖြတ်လိုက်၏။

"နင့်မှာ ဒီနေ့ လုပ်စရာ တခြားအလုပ်တွေ မရှိဘူးလား"

"ဩော်... ဟုတ်သားပဲ၊ ကျွန်မက မေးမလို့ပဲ..."

လုဖေးအာက တောင်ထိပ်ကြီးကို ညွှန်ပြကာ "ရှင်တို့ ကျွန်မကို လိုအပ်လား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား ရှင်ကျန်သူတွေကို သွားပြီး ရှာရမလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"နင် လုပ်စရာရှိတာကိုပဲ ဆက်လုပ်ပါ။ ဒီတောင်ထိပ်ကတော့..."

ရွှီရှင်းသည် မိုးကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော ကျောက်တိုင်ကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ငါတို့ပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်" ဟု ဆို၏။

ဤဧရာမ တောင်ထိပ်ကြီးအတွင်း၌ မည်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်များ ဖုံးကွယ်နေပါသနည်း။

"တခြား ရှင်ကျန်သူတွေကို သွားရှာမှာလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီဝမ်ရှီးမှာ စိတ်ဝင်စားသွားပြီး "ငါ့ဆီကို အလုပ်သမားတွေ ထပ်ပို့ပေးလို့ ရမလား။ အခု ကမ္ဘာ့ချယ်နယ်ကလည်း ပွင့်နေပြီဆိုတော့ ထုတ်လုပ်မှုက မလောက်မင ဖြစ်နေတယ်လေ" ဟု ဆို၏။

"စိတ်မပူနဲ့၊ တခြားနယ်မြေက လူတွေကိုပါ သတ္တုတူးဖို့ အကုန် ခေါ်လာခဲ့မယ်"

"ဟဲဟဲ... အဲဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့"

လီဝမ်ရှီးသည် တခြားနယ်မြေမှ လူများကို အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်လာခြင်းအပေါ် ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိပါပေ၊ အထူးသဖြင့် လဲ့ယိုဖန်း ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင်များ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် သစ်ပင်အိမ်များမှာ တယ်လီပို့တံခါးများဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသဖြင့် သူမကိုယ်တိုင် မကိုင်တွယ်နိုင်သော ကိစ္စရပ်များရှိပါက ရွှီရှင်းနှင့် ကျိချောင်းယန်တို့ကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

"ဒါနဲ့"

လုဖေးအာသည် သူမ၏ လက်ပတ်နာရီကို ဖွင့်လိုက်ပြီး "မနေ့ညက ကျန်းတောက်ကွမ်က ကျွန်မတို့ကို အဖွဲ့ထဲ ထည့်လိုက်တယ်။ အခုဆိုရင် နယ်မြေတစ်ခုက အဆင့်အမြင့်ဆုံး ဆယ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ရဲ့ တည်နေရာကို ကျွန်မ အကြမ်းဖျင်း အတည်ပြုနိုင်ပြီ" ဟု ဆို၏။

"ဟင်"

ရွှီရှင်းက ဝံပုလွေပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လုဖေးအာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ "အဲဒါ ဘယ်သူလဲ။ ဘယ်နေရာမှာ ရှိတာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ယွီကျန့် လို့ အမည်ရတဲ့သူပဲ။ သူ့ရဲ့ တည်နေရာက ငါတို့ သစ်ပင်အိမ်ရဲ့ အရှေ့မြောက်ဖက်မှာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်။"

လုဖေးအာသည် မြေပုံပေါ်တွင် ခြေရာခံကြည့်ပြီးနောက် အရှေ့မြောက်ဖက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်၏။

ချီရွှယ်ဖေး၏ သစ်ပင်အိမ်မှာလည်း ထိုအရပ်မျက်နှာတွင် ရှိနေသလို၊ ယခင် ခန့်မှန်းချက်များအရ ချီရွှယ်ဖေး၏ အစ်ကို ချီဇီရွှမ်းသည်လည်း သူမ၏ အိမ်အနီးတွင် ရှိနေသင့်ပေသည်။

သို့သော် ဆောင်းရာသီ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ စူးစမ်းရှာဖွေမှုများကို ဆက်လက် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုအရပ်မျက်နှာ၏ အဝေးတစ်နေရာတွင်လည်း တိမ်တိုက်များကြား၌ ကျောက်တိုင်တောင်ထိပ်ကြီးတစ်ခုမှာ ထီးထီးကြီး ပေါ်ထွက်နေပေသည်။

"နင် ဘယ်လို အတည်ပြုလိုက်တာလဲ"

"မိုးရာသီတုန်းက သူက အနောက်တောင်ဖက်က မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအောက်မှာ တောက်ပတဲ့ အလင်းတန်း နှစ်ခုကို မြင်ခဲ့ရတယ်တဲ့။ အဲဒီလို မိုးသည်းထန်နေတဲ့ကြားမှာ ဘယ်လို အလင်းမျိုးက ဒီလောက်အထိ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိတာလဲဆိုတာကို သူက အတော်လေး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတာလေ"။

မိုးရာသီအတွင်းက ထိုမိုးကြိုးလွှဲတိုင် နှစ်ခုမှာ ရွှီရှင်းအတွက် အမှန်တကယ်ပင် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူ့တွင် ကျောက်မီးသွေးသုံး မီးစက်များနှင့် ဘက်ထရီများ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မိုးကြိုးလွှဲတိုင်ကဲ့သို့ မတည်ငြိမ်သော စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်ကို မလိုအပ်တော့ပါပေ။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီနေ့တော့ အဲဒီဖက်ကို သွားကြည့်လိုက်ပါ။ တွေ့တဲ့သူမှန်သမျှကို ခေါ်လာခဲ့ပြီး အဲဒီလူအကြောင်းကိုလည်း စုံစမ်းကြည့်ဦး" ဟု ရွှီရှင်းက ဆိုလိုက်၏။

"နားလည်ပါပြီ။ ဒါဆို ကျွန်မ သွားတော့မယ်။ ဝမ်ရှီး... ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်ဦးနော်"

လုဖေးအာသည် လီဝမ်ရှီးကို မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြကာ ဝံပုလွေကို စီး၍ အရှေ့မြောက်ဖက်သို့ ထွက်ခွာသွားပါတော့သည်။

"နင် တစ်ညလုံး ပြန်မသွားတာ အဆင်ပြေပါ့မလား"

ရွှီရှင်းက လီဝမ်ရှီးကို ကြည့်ကာ "အခု ပြန်ချင်လား" ဟု မေးမြန်းလိုက်၏။

"ငါ ယာကျွင်း ဆက်သွယ်ပြီးပြီ၊ သူမကတော့ ဘာမှ ထူးခြားတာ မရှိဘူးလို့ ပြောတယ်။ အခု နေရာတိုင်းမှာ နှစ်မီတာလောက် ထူတဲ့ နှင်းတွေ ဖုံးနေတာဆိုတော့ ငါပြန်သွားရင်လည်း ဘာလုပ်ရမှန်း သိမှာ မဟုတ်ဘူး"။

လီဝမ်ရှီးသည် ရွှီရှင်း၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မှီလျက် ပြန်ရန် ဆန္ဒမရှိကြောင်း ပြသလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင် အဲဒီ နှင်းဖုံးတောင်ကို အတူတူ သွားကြည့်ကြတာပေါ့"

ရွှီရှင်းက တစ်ကီလိုမီတာ အကွာက တောင်ထိပ်ကြီးကို ညွှန်ပြလိုက်ပေသည်။

"ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်"

လီဝမ်ရှီးမှာ သွားချင်စိတ် ပြင်းပြနေပုံရ၏။

အရင်ဆုံး ၎င်းတို့မှာ သစ်ပင်အိမ်သို့ ပြန်ကာ လိုအပ်သည်များကို ပြင်ဆင်ကြပေသည်။

"အီး..."

ခဲခဲလေးသည် ပြတင်းပေါက်ဘောင်တွင် ရပ်လျက် ရွှီရှင်းကို တစ်လှည့်၊ အပြင်ဘက်ကို တစ်လှည့် ကြည့်ကာ တွေဝေနေ၏။

၎င်းသည် ရွှီရှင်းနောက်သို့ လိုက်လိုသော်လည်း အပြင်ဘက်မှာ အလွန်ပင် အေးလွန်းလှပေသည်။

၎င်းမှာ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါ မဟုတ်သဖြင့် ထိုအအေးဒဏ်ကို တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ကဲပါ"

ရွှီရှင်းသည် ခဲခဲလေး၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်၏။

"ဒီကာလမှာတော့ အိမ်ထဲမှာပဲ နေပါ။ ဒီလို ရာသီဥတုနဲ့ဆိုရင် နင် အပြင်ထွက်လို့ မရဘူး"။

"အီး..."

ခဲခဲလေး၏ ခေါင်းလေးမှာ ငိုက်ကျသွားသလို အမြီးကြီးမှာလည်း တွဲလောင်းကျသွားရှာ၏။

၎င်းသည် ရွှီရှင်း၏ လက်ကို ပွတ်သပ်ပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ဆိုဖာပေါ်တွင် သွားထိုင်နေတော့သည်။

ခဲခဲလေး မလိုက်နိုင်သော်လည်း အခြားသော ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများမှာမူ လိုက်နိုင်ပေသည်။

မီမီနှင့် ငွေရောင်ဘုရင်တို့သည် ပြတင်းပေါက်နားတွင် ဝပ်နေကြပြီး အာဖုမှာမူ မီမီ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် နားလျက် သတ္တဝါ သုံးကောင်လုံးမှာ အပြင်ဘက်ကို တပြိုင်နက်တည်း အကဲခတ်နေကြပေသည်။

၎င်းတို့ကို ခေါ်သွားသင့်သလား...။

အကယ်၍ ခေါ်သွားမည်ဆိုပါက လက်ပတ်ထဲတွင် ထည့်၍ သယ်ဆောင်သွားရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ခေါ်သွားခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

ထိုနှင်းဖုံးတောင်ထိပ်တွင် မည်သည့် အန္တရာယ်များ ရှိနေမည်ကို သူတို့ မသိရှိကြသဖြင့် တစ်ဦးတည်း သွားခြင်းမှာ လုံးဝ စိတ်မချရပေ။

လီဝမ်ရှီးကိုမူ ထိုကျောက်တိုင်တောင်ထိပ်ကြီးတွင် သတ္တုသိုက်များ ရှိမရှိကိုသာ ပြသရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး တောင်တက်ရန် လိုအပ်လာပါက သူမကို ခေါ်သွားမည် မဟုတ်ချေ။

အခန်း ၄၄၉ ပြီး။

အခန်း (၄၅၀) - နှင်းတောင်ခြေရင်းမှ အံကိုက်ဖြစ်လှသော စွမ်းအားဖြည့်တင်းမှု (၃)

အဆင့်မြင့် အထောက်အကူပြု စွမ်းရည်ရှိသော လီဝမ်ရှီးအား ဤကဲ့သို့ အန္တရာယ်များလှသည့် စွန့်စားမှုမျိုးတွင် ပါဝင်ခွင့်ပြုရန်မှာ ရွှီရှင်းအတွက် တကယ့်ကို စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်နေပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် သူ၏ သားရဲများရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ အခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက်၏။

မီမီနှင့် အားဖူတို့သည် အနည်းငယ် ငြင်းဆန်လိုသော အမူအရာ ပြသကြသော်လည်း လုံးဝကြီးတော့ ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုကြပါပေ။

၎င်းတို့သည် လက်ပတ်အတွင်းသို့ ရောက်ဖူးကြသဖြင့် ထိုနေရာ၏ အငွေ့အသက်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းသည်ကို သိထားကြသော်လည်း လုဖေးအာကဲ့သို့ ငယ်ဘဝ အရိပ်မည်းများ မရှိကြသဖြင့် မနှစ်သက်ရုံမျှသာ ရှိကြခြင်း ဖြစ်၏။

ငွေရောင်ဘုရင်မှာမူ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသဖြင့် သိပ်ပြီး စိတ်ထဲမထားပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့အားလုံး သဘောတူကြသဖြင့် ရွှီရှင်းက လက်ပတ်အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်တော့၏။

သူသည် ယနေ့အတွက် ဒုတိယမြောက် စွမ်းအားဖြည့်တင်းမှုကို ချက်ချင်း မရွေးချယ်သေးဘဲ နှင်းဖုံးတောင်ထိပ်ကို ရောက်မှသာ ဆုံးဖြတ်ရန် စီစဉ်လိုက်၏။

သူ၏ လက်ပတ်နာရီမှတစ်ဆင့် အကြားအာရုံ သို့မဟုတ် ခုန်ကူးနိုင်စွမ်း တို့ကို စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်နိုင်ပေသည်။

စူးစမ်းရှာဖွေသူများအဖွဲ့ထဲမှ အချို့မှာလည်း တောင်ထိပ်ကို စူးစမ်းရန် ပြင်ဆင်နေကြသော်လည်း ချီရွှယ်ဖေးကမူ "နင်တို့ပဲ သွားကြပါ၊ ငါကတော့ ဒီကနေပဲ ကူပေးတော့မယ်" ဟု အမြော်အမြင်ရှိစွာ ဆို၏။

ရွှီရှင်းက လီဝမ်ရှီးကိုလည်း ချီရွှယ်ဖေးကဲ့သို့ အိမ်မှာပဲ နေရန် တိုက်တွန်းသော်လည်း သူမကမူ "ဟင့်အင်း ငါလည်း လိုက်မယ်။ ငါ့မှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မရှိပေမဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကတော့ ကျန်းမာသန်စွမ်းပါတယ်၊ အရင်ကလည်း အများကြီး လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ခဲ့တာလေ" ဟု ဆိုကာ အတင်းအကျပ် လိုက်ပါရန် ငြင်းဆိုနေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရွှီရှင်းက သဘောတူလိုက်ပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ နှင်းဖုံးတောင်ဆီသို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြ၏။

လီဝမ်ရှီးသည် သူမ၏ နှင်းလျှောစီးဘုတ်ကို အရန်အဖြစ် ထားရှိကာ ရွှီရှင်းကိုသာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်တွယ်၍ လိုက်ပါလာခဲ့ပေသည်။

နှင်းလျှောစီးဘုတ်မှာ လူနှစ်ဦး တင်ဆောင်ထားသော်လည်း အရှိန်မလျော့ဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် ခရီးနှင်နိုင်ခဲ့၏။

တောင်ထိပ်ကြီးနှင့် နီးကပ်လာလေလေ ၎င်းတို့မှာ ပိုမို အံ့သြတုန်လှုပ်လာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

ဤလမ်းမှာ ကုန်းမြင့်အရင်းအမြစ်ဇုန်သို့ သွားရာလမ်းဖြစ်သဖြင့် ရွှီရှင်းအတွက် အလွန်ပင် ရင်းနှီးလှသော်လည်း ရုတ်တရက် ဧရာမ အရာဝတ္ထုကြီး တစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးဆန်းလှ၏။

အနားသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါမှ ထိုကျောက်တိုင်ကြီး၏ အချင်းမှာ မီတာနှစ်ရာခန့်အထိ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

ကျောက်ဆောင်နံရံများမှာ မညီမညာ ဖြစ်နေသဖြင့် နှင်းများသာ မရှိပါက တောင်တက်သမားများအတွက် အဆင်ပြေသော်လည်း ယခုမူ နှင်းများကြောင့် နေရာတိုင်းမှာ ချော်လဲနိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိနေပေသည်။

"တကယ်ကြီးမားတာပဲ... တကယ်ရော တက်ကြမှာလား" ဟု လီဝမ်ရှီးက မော့ကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်၏။

ရွှီရှင်းကမူ "တက်မယ်ဆိုရင် ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ တက်မှာပါ၊ နင်ကတော့ အန္တရာယ်များတဲ့ အလုပ်တွေ မလုပ်ရဘူး" ဟု သူမ၏ ဆံပင်အနေအထားကို ပြင်ပေးရင်း ပြောလိုက်ပေသည်။

လီဝမ်ရှီးက အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကာ "ငါလည်း သန်မာနိုင်ပါတယ်။ ငါလည်း ချိတ်မြှားတွေ ဝယ်ထားတာပဲ" ဟု ဆိုကာ သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ချိတ်မြှားကို မြှောက်ပြလိုက်၏။

ရွှီရှင်းက သူမ၏ လက်ကို ပြန်ချပေးလိုက်ကာ "အရင်ဆုံး ပတ်ပတ်လည်ကို အရင် လေ့လာကြည့်ကြတာပေါ့" ဟု အေးအေးဆေးဆေးပင် ဆိုလိုက်၏။

အခန်း ၄၅၀ ပြီး။