အခန်း (၈၅၅)

အခန်း ၈၅၅ စိတ်အလိုလိုက်တတ်သူ

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်က ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာဂြိုဟ်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲတွင် ကျောက်ကွမ်ယိုသည် နောက်ကျမှ ရောက်ရှိခဲ့သဖြင့် လေပြင်းပင်လယ်ပြင်၏ အပြင်ဘက်မှနေ၍ ထိုရူးသွပ်ဖွယ်ရာ သတ်ဖြတ်မှုကြီးကို အထင်းသား မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် ရှိသူအားလုံး သေကျေပျက်စီးခဲ့ကြသလို အခြားသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြားလည်း အသက်ရှင်လျက် ပြန်မထွက်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ ကမ္ဘာမြေပြင်နယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိသော ထိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှအပ ကျန်ရှိသူအားလုံးမှာ မော့စုရှေ့မှောက်၌ အသက်ပျောက်ခဲ့ကြရသည်ချည်းပင်။

မုဆိုးဘဝမှ သားကောင်ဘဝသို့ ပြောင်းလဲသွားသော ထိုမြင်ကွင်းက ကျောက်ကွမ်ယိုကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ အကယ်၍သာ သူသည် အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ သဘောမပေါက်ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာဂြိုဟ်မှ ချက်ချင်းထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ချက် မချခဲ့ပါက သူသည်လည်း ထိုအလောင်းပုံများကြားတွင် ပါဝင်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာဂြိုဟ်မှာ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ်ဖြစ်ကာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော်လည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှ မော့စုသည် အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခြင်းက ကျောက်ကွမ်ယိုကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

သူသည် စုမင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် ထိုသူကို အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်၏ သီးခြားနယ်မြေ အတွင်းသို့ အတင်းအကျပ် အနှင်ခံလိုက်ရပြီးနောက် သူသည် ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံဂြိုဟ်သို့ လာရောက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စုမင်၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်အစွမ်းကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် ၎င်း၏ နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းအား သူ ရှာဖွေလိုခဲ့သည်။ စုမင်သည် ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံဂြိုဟ်ရှိ အပြာရောင်ကျောက်တုံးများကို စုဆောင်းကာ စွမ်းအားစုပ်ယူလေ့ရှိသည်ဟု သူ ကြားသိခဲ့ရသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူသည် ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံဂြိုဟ်သို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသော အင်အားကြီးသူဖြစ်သဖြင့် ယွဲ့ဟုန်ပန်းကို ဦးစွာ အကျဉ်းချနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ စုမင်၏ အစွမ်းသတ္တိနောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်ချက်အား ရှာဖွေရန် အင်အားကြီးသူအချို့ ဤဂြိုဟ်သို့ လာရောက်ခဲ့ကြသော်လည်း သူကဲ့သို့ပင် မည်သည့်အဖြေကိုမျှ မရရှိခဲ့ကြပေ။

နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် ကုန်လွန်သွားသည့်အခါ လာရောက်သူ နည်းပါးသွားခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရာချီအတွင်းမှာမူ မည်သူမျှ မလာတော့ပေ။ မော့စုဟူသော အမည်နာမမှာလည်း မေ့ပျောက်ခြင်းခံလိုက်ရပြီဟု ထင်မှတ်ရပေသည်။

ကျောက်ကွမ်ယိုသည်လည်း မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်မျှ မထားတော့ပေ။ ယွဲ့ဟုန်ပန်းကို အကျဉ်းချထားခြင်းမှာလည်း အတိတ်အား သတိရစေရန်အတွက်သာဖြစ်ပြီး အခြားထူးခြားသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိတော့ချေ။ အမှန်စင်စစ် ကျောက်ကွမ်ယိုသာ ထိုကိစ္စကို ဂရုစိုက်နေဦးမည်ဆိုပါက ထိုနေရာသို့ စောင့်ကြည့်ရန် တာဝန်အား သူ၏တပည့်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဟု မြင်နေမိသည်။ သူ လုပ်နိုင်သမျှ အားလုံး လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အဖြေကိုမျှ မရရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

အမှန်တရားမှာ သူ၏စိတ်ထဲ၌ ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံဂြိုဟ်သည် နေထိုင်ရန် ကောင်းသောနေရာတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး ဤနေရာ၌သာ ရေရှည်နေထိုင်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ဂိုဏ်းတည်ထောင်ကာ တပည့်များကို လက်ခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အတိတ်တုန်းက သူ့ကို အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်စေခဲ့ဖူးသော မော့စုနှင့် ဤနေရာ၌ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရမည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ လုံးဝ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးသော အရာပင်။ သူ၏ အယူအဆအရ သီးခြားနယ်မြေထဲသို့ ခြေချသူတိုင်းမှာ သေလူများသာ ဖြစ်ကြပြီး အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာသူဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။ အကယ်၍ ထွက်လာနိုင်လျှင်ပင် အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်းထောင်နှင့်ချီ၍ ကြာမြင့်ရမည် ဖြစ်သည်။

မော့စုသာ အမှန်တကယ် ပြန်ထွက်လာနိုင်ခဲ့လျှင် သူသည် သတိကြီးစွာ ထားပေမည်။ အကြောင်းမှာ မဟာလောကကြီး လေးခုက သူ့ဦးခေါင်းအတွက် ထုတ်ထားသော ဆုငွေကို မရုပ်သိမ်းသေးသောကြောင့်ပင်။ သူ့ကို ပထမတစ်ကြိမ် လိုက်လံဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့လျှင် ဒုတိယအကြိမ်နှင့် နောက်ထပ် အကြိမ်ပေါင်းများစွာလည်း လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ယခုမူ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်သာ ကုန်လွန်သေးသည်။

ယခုမူ... ဤလူသည် ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံဂြိုဟ် ပေါ်သို့ အလွန်ပင် ရဲရဲတင်းတင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

သူ၏ ဦးနှောက်အတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည့် တစ်ခဏမှာပင် ကျောက်ကွမ်ယို၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ ပျံထွက်တော့မည့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်တော့သည်။

သူသည် အပေါက်ဝမှ ပျံထွက်မသွားဘဲ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာစဉ်မှာပင် ခန်းမ၏ အမိုးဆီသို့ ဝုန်းခနဲ အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးတက်လိုက်သည်။ ထိုပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ခန်းမ၏ အမိုးကို ဖောက်ထွက်ကာ အပြင်သို့ ပြေးထွက်လိုက်တော့၏။

မှိန်ဖျော့သော နေရောင်ခြည်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြာကျနေသည်။ ကျောက်ကွမ်ယိုသည် အမိုးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည့် ခဏ၌ သူ ဦးစွာ မြင်လိုက်ရသည်မှာ အဝေးတွင် စုရုံးနေကြသော ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ပြီး ထို့နောက်တွင်မူ ဒဏ်ရာများ ကင်းစင်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များ အားလုံး ပြန်လည်ကောင်းမွန်နေသော ယွဲ့ဟုန်ပန်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ သူ၏နှလုံးသားကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်စေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရတော့၏။ သူ၏ စိတ်အတွင်း၌ ရှိနေသေးသော ကံကောင်းနိုင်ပါစေဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကလေးမှာ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

ထိုပုံရိပ်ကား အဖြူရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး မီးခိုးရောင် ဆံပင်များနှင့် ဖြစ်၏။ သူသည် တောင်ပေါ်လေပြည်များကြောင့် သူ၏ ဝတ်ရုံစများ လွင့်ပျံနေသည်ကို ဂရုမထားဘဲ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ခန့်ညားလှသော်လည်း ရှေးကျသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေ၏။ သူသည် ကျောက်ကွမ်ယိုအတွက် မေ့ပျောက်ရန် မဖြစ်နိုင်သောသူ၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သူ့ကို ထိတ်လန့်စေခဲ့ပြီး သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များအတွင်း နက်ရှိုင်းစွာ မြုပ်နှံထားခဲ့သောသူ... စုမင်ပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

“ကြည့်ရတာ မင်း ဖြစ်နေတာပဲ” စုမင်သည် တောင်ထိပ်၌ ရပ်နေရင်း သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လိုက်သည်။ ခန်းမအမိုးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပေါက်ကွဲသံများ သူ့နားထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်နေစဉ်မှာပင် ပျံထွက်လာသော ထိုလူကို သူ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ စုမင် ဤလူကို မြင်ဖူးသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာဂြိုဟ်မှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ထွက်ပြေးခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။

စုမင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏ၌ ကျောက်ကွမ်ယိုသည် တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားပြီး သူ၏ အသိစိတ်များပင် လွတ်ထွက်မတတ် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ အကြောင်းမှာ စုမင်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်သည့် တစ်ခဏမှာပင် သူ၏နှလုံးသားအတွင်း၌ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်သံ မြည်ဟည်းသွားကာ သူ၏ ဦးနှောက်မှာ လုံးဝ ဗလာဖြစ်သွားသောကြောင့်ပင်။ သူ၏ ခေါင်းထဲ၌ ကျန်ရစ်နေသည်မှာ စုမင်၏ မျက်လုံးများသာ ဖြစ်တော့သည်။

ထိုမျက်လုံးတစ်စုံမှာ သူ့ကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ထိုမျက်လုံးများက သူ၏ ဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူသွားပြီး သူ၏ အသိစိတ်များအား ပျောက်ကွယ်သွားစေမည့်အလား ခံစားရ၏။ အမှန်စင်စစ် စုမင်သာ အလိုရှိပါက အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သူ့အား ထာဝရ ငရဲကျအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားလှသော ခံစားချက်ဖြစ်ပြီး ကျောက်ကွမ်ယိုအတွက် ယခင်က မည်သည့်အရာထက်မဆို ပို၍ ရှင်းလင်းနေ၏။

‘သူက ကမ္ဘာမြေပြင်နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ သူ... သူဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကနဲ့ လုံးဝကို ကွဲပြားသွားပြီ။ အဲဒီတုန်းက သူဟာ အကြည့်တစ်ချက်တည်းနဲ့ ငါ့နှလုံးသားကို မတုန်ယင်စေနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူ... သူဟာ သီးခြားနယ်မြေထဲမှာ ဘယ်လိုမျိုး အခွင့်အထူးတွေ ရခဲ့တာလဲ’

ကျောက်ကွမ်ယို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားပြီးနောက် စကားပင် မပြောနိုင်သေးမီမှာပင် သူ၏ ကိုယ်မှာ ယိမ်းထိုးသွားကာ သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ ထိုသွေးများမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးမြူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် တိုက်ပင်မတိုက်ရသေးဘဲ ထွက်ပြေးရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

ဤသည်မှာ သာမန် ထွက်ပြေးခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဘေးအန္တရာယ် အားလုံးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မိမိကိုယ်မိမိ ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်ပြီးမှသာ အဝေးတစ်နေရာသို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရောက်ရှိနိုင်မည့် မှော်ပညာတစ်ခုအား အသုံးပြုကာ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ကမ္ဘာမြေပြင်နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်၌ ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အပြုအမူကြောင့် ကြည့်ရှုနေကြသော ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူအများကြားတွင် ဆူညံသွားတော့သည်။ သူတို့သည် ကြီးကျယ်သော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ပွဲကို မျှော်လင့်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။ အမှန်စင်စစ် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် စုမင်မှာ သန်မာသော်လည်း ကျောက်ကွမ်ယိုသည် ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံဂြိုဟ်ပေါ်၌ နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တည်ရှိမှုတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ကျောက်ကွမ်ယို၏ အစွမ်းအစကို သံသယဖြစ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူတို့ရှေ့၌ ပေါ်ပေါက်လာသော မြင်ကွင်းက သူတို့၏ ယုံကြည်ချက်များကို ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။

“ပါရာဂွန် ကျောက်ကွမ်ယိုက... သူ ထွက်ပြေးနေတာလား”

“သူ ကောင်းကင်ပေါ်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်တစ်ခုကို အသုံးပြုဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဖြစ်မှာပါ။ တိုက်တောင် မတိုက်ရသေးဘဲ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး”

“အလကား စကားတွေ။ သူ တကယ် ထွက်ပြေးနေတာပဲ။ စီနီယာ မော့စုက သိပ်ကို သန်မာလွန်းလို့ ကမ္ဘာမြေပြင်နယ်ပယ် အရှင်သခင်တစ်ယောက်တောင်မှ မတိုက်ရဲဘဲ သူ့ရဲ့ သွေးကို စတေးပြီးတော့ ထွက်ပြေးနေရတာပဲ”

ထိုနေရာရှိ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကျင့်ကြံသူများသာ ထိတ်လန့်သွားကြသည် မဟုတ်ပေ။ ခန်းမအတွင်းရှိ ကျောက်ကွမ်ယို၏ တပည့်ရှစ်ဦးမှာလည်း အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြ၏။ သူတို့သည် သူတို့၏ ဆရာဖြစ်သူက ခန်းမအမိုးမှ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ သွေးရောင်အလင်းတန်း တစ်တန်းအဖြစ် ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို ကြည့်နေမိကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်အတွင်း၌ အလွန်အမင်း သန်မာလှသော တည်ရှိမှုကြီးဖြစ်သည့် သူတို့၏ဆရာမှာ... ယခုမူ အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းအောင် ထွက်ပြေးနေပြီ ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် သူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှပင် ပြောရန် မဝံ့ရဲသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ ဤသည်က တပည့်ရှစ်ဦး၏ စိတ်အတွင်းရှိ တုန်လှုပ်မှုကို အံ့အားသင့်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ အထူးသဖြင့် ယွဲ့ဟုန်ပန်းကို စောင့်ကြည့်ခဲ့သော လူငယ်မှာမူ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော့သွားတော့သည်။

ယွဲ့ဟုန်ပန်းသည် ကျောက်ကွမ်ယို ပျောက်ကွယ်တော့မည်ကို မြင်သည့်အခါ သူ၏ စိတ်အတွင်း၌ စိုးရိမ်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း စုမင်၏ ဘေးနားမှနေ၍ မဆင်မခြင် လိုက်လံဖမ်းဆီးရန်မူ မဝံ့ရဲပေ။ ၎င်းမှာ ကျောက်ကွမ်ယိုကို ကြောက်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ စုမင်က စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောသေးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

“သူက အတော်လေးတော့ ပါးနပ်သားပဲ” စုမင်က တည်ငြိမ်စွာ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ဤလူသည် သူ၏ ပါးနပ်သော ဦးနှောက်ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာဂြိုဟ်၏ ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူသည် စုမင်အပေါ်တွင်မူ မျက်စိမကျသင့်ခဲ့ပေ။

စုမင်သည် ထူးထူးခြားခြား မည်သည်ကိုမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးမှာ တစ်ချက်မျှ တောက်ပသွားပြီးနောက် ကံကြမ္မာ၊ ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေခြင်းတရားတို့၏ အရှင်သခင် တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီးနောက် သူ ရရှိခဲ့သော အသိတရားမှတစ်ဆင့် သူ၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံး အတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်နေသော လက်ဝါးပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏမှာပင် ကောင်းကင်ကြီးမှာ ဟိန်းဟောက်သွားပြီး မှောင်မိုက်နေသော ကောင်းကင်ယံမှာ လိပ်တက်သွားကာ ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးကို တအံ့တဩ အော်ဟစ်သွားစေမည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ကျောက်ကွမ်ယို၏ တပည့်ရှစ်ဦးမှာလည်း သူတို့၏ ခွန်အားများ ချက်ချင်း ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းများ ပေါ်ပေါက်လာတော့၏။

ယွဲ့ဟုန်ပန်းပင်လျှင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ အသက်ရှူသံများ မြန်ဆန်လာတော့သည်။ သူ၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားကာ သူ၏နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့၏။

ထိုခဏ၌ တိမ်တိုက်များ လိပ်တက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ လှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာစဉ်မှာပင် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်မှာ ကောင်းကင်ပြင်နေရာ၌ အစားဝင်ကာ လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့မှောက်၌ ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုလက်ဝါးကြီး၏ အဆုံးအစကို မမြင်ရဘဲ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် နဂါးငွေ့တန်းအတွင်း၌ ဘီလူးကြီးတစ်ကောင် ရပ်နေပြီး ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံဂြိုဟ်အား သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

ကောင်းကင်ကြီးမှာ မြည်ဟည်းသွားပြီး ကောင်းကင်ယံမှာ တွန့်လိမ်သွားတော့သည်။ ထိုကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးမှာ စုမင်၏ အသိတရားပင် ဖြစ်၏။ ထိုခဏ၌ ထိုအသိတရားမှာ ရုပ်လုံးပေါ်လာပြီး လက်ဝါးကြီးမှာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာတော့သည်။ ၎င်း ဖိနှိပ်လိုက်သည့်အခါ ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် မီးလျှံပင်လယ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ရှိနေတော့၏။

လက်ဝါးကြီးမှာ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထွက်ပြေးနေသော ကျောက်ကွမ်ယို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးရောင်အလင်းတန်းအတွင်းမှ ပေါ်ထွက်လာ၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် တွန့်လိမ်နေချေသည်။ သူသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း လက်ဝါးကြီး၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် မြေပြင်သို့ ရူးသွပ်စွာ ထိုးဆင်းလိုက်တော့သည်။

စုမင် ခေါင်းခါလိုက်မိ၏။ သူ ရရှိထားသော အသိတရားမှာ မလုံလောက်သေးပေ။ ထိုလက်ဝါးကြီးမှာ ပုံရိပ်မျှသာ ရှိသေးပြီး စွမ်းအားအများကြီး မရှိသေးပေ။ ၎င်းမှာ ကံကြမ္မာ၊ ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေခြင်းတရားတို့၏ အရှင်သခင် တစ်ဦး၏ လက်ဝါးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန် မဖြစ်နိုင်သေးသော်လည်း ၎င်း၏ ပုံရိပ်မှာ အခြားသူများကို ခြောက်လှန့်ရန်အတွက်မူ လုံလောက်ပေသည်။

“သူ့ကို သတ်လိုက်”

စုမင်သည် ကောင်းကင်မှ သူ၏အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။ သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည့်အခါ ယွဲ့ဟုန်ပန်း၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ တောက်ပသွားတော့သည်။ သူသည် စုမင်၏ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်မှာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်၏။ ထိုခဏ၌ သူသည် ကောင်းကင်သို့ ဦးတည်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် အလင်းတန်းတစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ရှိ လက်ဝါးကြီးကြောင့် တုန်လှုပ်ကာ ဆုတ်ခွာနေသော ကျောက်ကွမ်ယိုထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

“အဲဒီလူကတော့ အသိစိတ်တွေ လွတ်ထွက်မတတ် ကြောက်နေပြီ။ သူက မင်းထက် နည်းနည်းလောက် ပိုသန်မာနိုင်ပေမဲ့ သူရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်ကို ထုတ်သုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ မင်းကို အသက်ရှိုက်စာ ၁၀ ကြိမ် အချိန်ပေးမယ်။ အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ သူ မသေဘူးဆိုရင် မင်းလည်း သူနဲ့အတူ သေရလိမ့်မယ်။ ငါ့ရဲ့ လက်အောက်မှာ အသုံးမကျတဲ့သူတွေကို ငါ အလိုမရှိဘူး”

စုမင်၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း ရက်စက်သော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသဖြင့် ယွဲ့ဟုန်ပန်း၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ယင်သွားတော့သည်။ သူသည် ထိုစကား၏ အမှန်တရားကို အနည်းငယ်မျှပင် သံသယ မဖြစ်မိပေ။ စုမင်၏ အစွမ်းကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက စုမင် သူ့အပေါ် ထားခဲ့သော အခြားသော အထင်အမြင်တစ်ခုအား သူ ပြန်လည် သတိရလိုက်ပြန်သည်။

စိတ်အလိုလိုက်တတ်သူ။

သူ၏နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ယွဲ့ဟုန်ပန်းသည် သူ၏အံများကို တင်းနေအောင် ကြိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးရောင်လွှမ်းလာပြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ကျောက်ကွမ်ယိုထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သူသည် ဤတိုက်ပွဲတွင် သူ၏ အရာအားလုံးကို ပုံအောရပေမည်။ အကယ်၍ အသက်ရှိုက်စာ ၁၀ ကြိမ်အတွင်း ထိုသူကို မသတ်နိုင်ပါက သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုသူနှင့်အတူ သေရပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ သူ ရွေးချယ်နိုင်သော အရာမဟုတ်သလို အချိန်ဆွဲနေရန်လည်း အချိန်မရှိပေ။ သူ အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရမည်ဆိုလျှင်ပင် ကျောက်ကွမ်ယိုကို သတ်ရပေမည်။

ဤရူးသွပ်မှုအတွင်းမှာပင် သူသည် စုမင်အပေါ် ရိုသေမှုသာမက သူ၏နှလုံးသား နက်ရှိုင်းရာမှ ကြောက်ရွံ့မှုကိုလည်း ခံစားနေရ၏။ ဤကြောက်ရွံ့မှုမှာ သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အမြဲတစေ ပါရှိနေတော့မည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အခါမျှ ထွက်ခွာသွားမည် မဟုတ်ပေ။

‘ဒါဟာ အထက်လူကြီးတွေရဲ့ သဘာဝလား... ယွဲ့မိသားစုရဲ့ ကမ္ပည်းစာတွေထဲမှာ အထက်လူကြီး လေးမျိုးအကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားတာ ရှိတယ်။ အဲဒီလူတွေနဲ့ ဆက်ဆံခဲ့ရတဲ့ မိသားစုရဲ့ ရှေးလူကြီးတွေရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကိုလည်း မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့တယ်။ ပထမတစ်မျိုးက ပွင့်လင်းရိုးသားသူ၊ ဒုတိယတစ်မျိုးက တည်ကြည်လေးနက်သူ။ ယွဲ့မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးက အဲဒီလို တည်ကြည်လေးနက်တဲ့သူမျိုးပဲ။ အဲဒီလိုလူမျိုးကို နာခံရတာ ပိုလွယ်ကူတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပွင့်လင်းတဲ့သူတွေက ပိုပြီး နီးစပ်ရလွယ်လို့ပဲ။ တတိယတစ်မျိုးက စိတ်အလိုလိုက်တတ်သူ၊ စတုတ္ထတစ်မျိုးကလည်း စိတ်အလိုလိုက်တတ်သူပဲ။ အဲဒီနှစ်မျိုးထဲက ပထမတစ်ယောက်က စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်သယောင် ဟန်ဆောင်တတ်သူဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ယောက်ကတော့... မွေးရာပါ စိတ်အလိုလိုက်တတ်သူပဲ။ သူတို့က ဘယ်လို စိတ်အလိုလိုက်တတ်တဲ့သူမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ကို နာခံရတာ အလွန်ပဲ ခက်ခဲတယ်’ ယွဲ့ဟုန်ပန်း၏ စိတ်အတွင်း၌ ပူဆွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ထိုခဏ၌ ထိုအကြောင်းများကို အများကြီး စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိပေ။ သူသည် နီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကျောက်ကွမ်ယိုထံသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်တော့သည်။

စုမင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်၏။ ကောင်းကင်ပေါ်မှ တိုက်ပွဲကို သူ အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသည်။ ကောင်းကင်ယံ၌ ပေါက်ကွဲသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှိုက်စာ ၁၀ ကြိမ်မြောက်၌ စူးရှလှသော နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကြီးတစ်သံ လေထဲမှတစ်ဆင့် ပျံ့လွင့်လာတော့သည်။ စုမင် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ယွဲ့ဟုန်ပန်းသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော မျက်နှာနှင့် ဦးခေါင်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။ ယွဲ့ဟုန်ပန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မီးများလောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အတော်များများမှာလည်း သွေးချင်းချင်းနီနေသော အသားစများအဖြစ် ပြောင်းလဲနေချေသည်။ သူ မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်လိုက်သည့်အခါ သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရ၏။ သူ၏ ဖြူလျော့နေသော မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံအား လောင်ကျွမ်းစေကာ အရာအားလုံးကို ပုံအောပြီး သူ့မိသားစု၏ အသန်မာဆုံးသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်အား အသုံးပြုပြီးမှသာ အနိုင်ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

သူ ဒူးထောက်လိုက်သည့် တစ်ခဏမှာပင် သူ၏ စိတ်နက်နက်အတွင်း၌ စကားလုံးတစ်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

‘စိတ်အလိုလိုက်တတ်သူ...’