အခန်း (၈၅၉)

အခန်း ၈၅၉ ထိပ်ပြောင် ကြိုးကြာ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှု

စုမင်သည် ယုလော့ဟု ခေါ်သော ထိုအမျိုးသမီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် ရုပ်ရည်ချောမောလှပသူ ဖြစ်၏။ သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာလည်း ပြေပြစ်လှပပြီး စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများကြားမှ ပေါ်ထွက်နေသော သူမ၏ အသားအရေမှာ မြင်သူတို့၏ ရင်ကို ခုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်လှပေသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းအိမ်အတွင်း၌ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများနှင့်အတူ အသက်ရှင်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ တောက်ပနေခြင်းက သူမအား ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိစေတော့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာနှင့် အကြည့်များမှာ စုမင် အလိုရှိရာ မည်သည့်တန်ဖိုးကိုမဆို ပေးဆပ်ရန် အသင့်ရှိနေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ အမှန်စင်စစ် စုမင်သာ အလိုရှိပါက သူမအား မည်သို့ပင် စိတ်တိုင်းကျ ပြုမူစော်ကားစေကာမူ သူမသည် အသက်ရှင်သန်ခွင့်အတွက် ခါးစည်းခံရန် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်၏။

စုမင်၏ မျက်နှာထားမှာမူ အေးစက်တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူသည် ထိုအမျိုးသမီးထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ သူ နီးကပ်လာသည့်အခါ ယုလော့သည် ဗီဇစိတ်အရ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုသော်လည်း ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ စုမင်အား အနားသို့ အကပ်ခံလိုက်တော့သည်။ ယခုအခါ သူတို့နှစ်ဦး၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ထိလုနီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးသည် ရှေ့သို့ အနည်းငယ်မျှ တိုးလိုက်ရုံဖြင့် စုမင်၏ ရင်ခွင်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပေမည်။ စုမင်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်သည့်အခါ သူသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများအား နမ်းတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ရပေသည်။

ယုလော့၏ ရင်ဘတ်အတွင်းမှ နှလုံးခုန်သံများမှာ အဆက်မပြတ် မြန်ဆန်နေတော့သည်။ သူမ၏ ပါးပြင်ထက်၌ နီမြန်းသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး မျက်ဝန်းများအတွင်း၌လည်း အမျိုးသမီးတို့၏ ဆွဲဆောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ စုမင် မည်သို့သော တောင်းဆိုမှုကိုမဆို ပြုလုပ်ပါစေ သူမသည် အသက်ရှင်နိုင်ရန်အတွက် သူ့အား အစွမ်းကုန် ကျေနပ်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

စုမင်သည် သူမ၏ ဟဟစေ့စေ့ နှုတ်ခမ်းလွှာများထံသို့ ထိတွေ့တော့မည့် တစ်ခဏမှာပင် သူ၏ ဦးခေါင်းကို သူမ၏ နားနားသို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး ရပ်တန့်လိုက်၏။

“မင်းကို ငါ မသတ်ဘဲ ထားကောင်း ထားနိုင်တယ်။ အဲဒီအတွက် မင်းက...” စုမင်က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည့် စကားလုံးများသည် ယုလော့၏ နားစည်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

သူမသည် ထိုအသံကို ကြားရသည့်အခါ သူမ၏ လက်များအား အဝတ်အစားများထက်သို့ တင်လိုက်၏။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် နီမြန်းသွားပြီး အကြည့်များမှာလည်း ပို၍ပင် ဖိတ်ခေါ်နေတော့သည်။

သို့ရာတွင် သူမ၏ အဝတ်အစားများကို ချွတ်တော့မည့် တစ်ခဏမှာပင် စုမင်က ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်ပြန်သည်။

“မင်း ခုနကအတိုင်း ဆက်ပြီး ထွက်ပြေးနေရုံပါပဲ” စုမင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် အနောက်သို့ ပေရာချီ၍ ဆုတ်ခွာသွားကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်စ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ယုလော့မှာ တုန်ယင်သွားရသည်။ သူမသည် စုမင်ကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲနေတော့သည်။ အရှက်ရမှုကြောင့် ဒေါသများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းက သူမကို ပြန်လည်လွှမ်းမိုးသွားပြန်သည်။ သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အလိုလိုက် အကြိုက်ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသော်လည်း ကျင့်ကြံသူ အမျိုးမျိုးကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်၏။ သို့သော် သူမ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်လောက် သူမကို ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားစေသောသူ တစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။

သူမ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် စုမင်၏ အပြုံးမှာ အေးစက်သော အမူအရာသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ယုလော့အား အဝေးတစ်နေရာသို့ လွင့်စဉ်သွားစေတော့သည်။

အချိန်ကာလ၏ နိယာမမှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှပေသည်။ ပျော်ရွှင်နေသူများအတွက်မူ အချိန်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်ဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်း ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားနေရသူများအတွက်မူ အချိန်မှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် နှေးကွေးနေတတ်သည်။

ယုလော့အတွက်လည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်၏။ သူမ၏ ဂူဗိမာန်သို့ ရောက်ရှိရန် နောက်ဆုံး တစ်ရက်တာမျှ ထွက်ပြေးနေရစဉ် သူမသည် ငရဲဘုံသို့ ရောက်ရှိနေသည့်နှယ် ခံစားနေရပြီး အချိန်မှာလည်း အလွန်ပင် နှေးကွေးစွာ ကုန်ဆုံးနေတော့သည်။

သူမမှာ အလွန်အမင်း အားနည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေပြီး သွေးများစွာလည်း ဆုံးရှုံးထားရသည်။ ထိုသွေးများကိုမူ သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ အိပ်မက်ဆိုးကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်က တစ်စက်မကျန် သိမ်းဆည်းနေပြီး သူမနောက်သို့ အေးအေးဆေးဆေး လိုက်ပါလာနေဆဲ ဖြစ်၏။

သူမ၏ အသိစိတ်မှာ ဝေဝါးနေပြီး စိတ်ဓာတ်များမှာလည်း ပြိုလဲသွားခဲ့ချေပြီ။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသည်မှာ စုမင်၏ ‘ထွက်ပြေးပါ၊ ဆက်ပြီး ပြေးပါ’ ဟူသော စကားလုံးများသာ ဖြစ်တော့သည်။

သူမသည် နဂါးငွေ့တန်းအတွင်း လွင့်မျောနေသော ဥက္ကာခဲအုပ်စုကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အချိန်အထိ ဆက်လက် ထွက်ပြေးနေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ ဂူဗိမာန် ဖြစ်၏။ ထိုဥက္ကာခဲများကို မြင်လိုက်ရသည့် တစ်ခဏ၌ ယုလော့သည် အသိစိတ် ပြန်လည်ဝင်လာသည့်နှယ် ရှိနေပြီး မျက်လုံးများအတွင်း အလင်းရောင်များ ပေါ်ထွက်လာကာ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးထံသို့ အပြင်းအထန် ဦးတည်လိုက်တော့သည်။

“ဘိုးဘေးကြီး၊ ကျွန်မကို ကယ်ပါဦး” သူမသည် ဥက္ကာခဲပေါ်သို့ နင်းလိုက်မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြေကွဲဖွယ်ရာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ ထိုအသံမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက် သူမသည် အလွန်အမင်း နွမ်းနယ်သွားကာ သတိလစ် မေ့မြောသွားတော့၏။

စုမင်သည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ရပ်နေရင်း သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ဥက္ကာခဲအုပ်စုကြီးကို ကြည့်နေမိသည်။ ထို့နောက် သတိလစ်နေသော ယုလော့ကို ကြည့်လိုက်၏။ သူမ၏ အော်ဟစ်သံမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေသော်လည်း ခဏအကြာအထိ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ ရှိမလာပေ။

သတိလစ်နေသော ယုလော့မှာမူ သူမ၏ ဘိုးဘေးကြီး ပေါ်ထွက်မလာသည်ကို မသိရှိနိုင်တော့ပေ။

ခဏအကြာတွင် စုမင်က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ထွက်မလာဘူးပေါ့... ဟုတ်လား” သူသည် ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းအတွင်းရှိ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ မှော်သင်္ကေတများမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။

ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံများက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်တော့သည်။ ဥက္ကာခဲအများစုမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရသည်။ ထိုဖျက်ဆီးမှုမှာ ဥက္ကာခဲအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ရပ်တန့်မည့်ပုံ မပေါ်ချေ။

ထိုအခါမှသာ ပျက်စီးနေသော ဥက္ကာခဲများကြားမှ သက်ပြင်းချသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝတ်ရုံပြာကို ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ထိုအဘိုးအိုမှာ ဆံပင်ဖြူများဖြင့် ဖြစ်ပြီး သူသည် သတိလစ်နေသော ယုလော့ကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စုမင်အား မြင်သည့်အခါ ခေါင်းငုံ့လိုက်တော့သည်။

“စီနီယာ... စိတ်ကို ထိန်းပါဦး။ ကျွန်တော်ကတော့ မင်နက်ရောင်ဂြိုဟ်ရဲ့ ယုမျိုးနွယ်စုဝင် ယုဟန်ပါ။ ကျွန်တော်ဟာ ဒီဟင်းလင်းပြင်မှာ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို စောင့်ရှောက်ဖို့ တာဝန်ပေးခံထားရသူပါ။ ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ သမီးငယ် ယုလော့ဟာ ငယ်ရွယ်သေးတာကြောင့် သူ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ၊ အဲဒီအတွက် ကျွန်တော် စီနီယာကို အဖိုးတန် လက်ဆောင်တွေနဲ့ ပြန်လည် ကမ်းလှမ်းပါ့မယ်” အဘိုးအိုသည် အလွန်ပင် ရိုသေလေးစားဟန်ဖြင့် စုမင်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

စုမင်၏ မျက်လုံးများအတွင်း အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် အဘိုးအိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ မပြောပေ။ အဘိုးအိုက မည်သည့်လက်ဆောင်ကို ပေးမည်ဆိုသည်ကိုလည်း သူ မမေးမြန်းခဲ့ပေ။ သူသည် လှည့်ထွက်ကာ အဘိုးအိုကို ဂရုမစိုက်တော့သည့်အလား ဝေးရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

အဘိုးအိုမှာ စုမင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် ခဏတာ ကြောင်အသွားသော်လည်း မျက်လုံးအတွင်း၌ လျှို့ဝှက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် စုမင်နောက်သို့ လိုက်ကာ ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

“စီနီယာ၊ ခဏလောက် စောင့်ပါဦး။ ကျွန်တော်လည်း ဒီကလေးကို သေသေချာချာ မဆုံးမခဲ့မိတဲ့အတွက် အပြစ်ရှိပါတယ်။ ဒီကိစ္စအတွက် ကျေနပ်စရာကောင်းတဲ့ အဖြေတစ်ခုကို ကျွန်တော် ပေးပါ့မယ်။ စီနီယာက မင်နက်ရောင်ဂြိုဟ်ကို လာတာဆိုတော့ နာမည်ကျော် နတ္တိအနှစ်သာရ လေလံပွဲကို တက်ရောက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ဆီကို သွားပြီး ဂြိုဟ်သားတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီနေရာရဲ့ မြေပုံ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ရှိပါတယ်၊ ဒါဟာ စီနီယာအတွက် အချိန်အများကြီး သက်သာစေမှာပါ” အဘိုးအိုသည် စုမင် ထွက်သွားမှာကို စိုးရိမ်နေသည့်အလား သူ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းမှ သားရေစတစ်ချပ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းပေါ်တွင် မြေပုံတစ်ခုအလား လိုင်းအချို့ကို ဆွဲသားထားလေ၏။

ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုမြေပုံမှာ ကျောက်စိမ်းပြားထက်တွင် မဟုတ်ဘဲ သားရေစထက်တွင်သာ ဆွဲသားထားခြင်း ဖြစ်သည်။

စုမင်၏ ခြေလှမ်းများမှာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် လှည့်ကြည့်ကာ အဘိုးအိုကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအခါ အဘိုးအို၏ နှလုံးသားမှာ ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။ စုမင်၏ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ အားလုံးကို မြင်တွေ့သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထိုခံစားချက်မှာ အဘိုးအိုအတွက် ကြီးမားလှသော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“စီနီယာ...” အဘိုးအို၏ နှလုံးသားမှာ အဆက်မပြတ် ခုန်လှုပ်နေသော်လည်း သူသည် ပို၍ပင် ရိုသေလေးစားသော အမူအရာကို လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ သူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် စုမင်က သူ၏ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အဘိုးအို၏ လက်ထဲရှိ သားရေစမှာ စုမင်၏ လက်ထဲသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

စုမင်သည် ထိုသားရေစကို သေသေချာချာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ပြန်လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားပြန်သည်။

အဘိုးအို၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေတော့သည်။ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် ဤမျှလောက် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးနောက် ယခုကဲ့သို့ အေးဆေးစွာ ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ဤအချက်မှာ သူ ပြင်ဆင်ထားသမျှ အရာအားလုံးကို အလဟဿ ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

သူသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား လိုက်ပါသွားကာ ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်ပြန်သည်။

“စီနီယာ၊ စီနီယာ ခဏစောင့်ပါဦး။ ကျွန်တော် လက်ဆောင်တွေ အကုန်မပေးရသေးပါဘူး။ နောက်ထပ်... နောက်ထပ် သလင်းကျောက်တွေ အများကြီးကိုလည်း စီနီယာ လေလံပွဲမှာ အသုံးပြုနိုင်ဖို့အတွက် ပေးချင်ပါသေးတယ်”

ဤစကားလုံးများမှာ စုမင်အပေါ်တွင် မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မရှိသော်လည်း ၎င်းကို ပြောလိုက်သည့် တစ်ခဏမှာပင် ထိပ်ပြောင် ကြိုးကြာ၏ ပုံရိပ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သလင်းကျောက်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား အရောင်တောက်နေပြီး အဘိုးအိုအား စိုက်ကြည့်လိုက်တော့၏။

“သလင်းကျောက် ဘယ်လောက်လဲ” သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အဘိုးအိုမှာ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။ “သလင်းကျောက် သုံးသန်းပါ”

ထိပ်ပြောင် ကြိုးကြာသည် စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်နေရင်း အဘိုးအိုကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ အဘိုးအိုကို တစ်စစီ ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အလား ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး ပေရာချီသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

အဘိုးအိုသည် ထိပ်ပြောင် ကြိုးကြာ၏ အော်ဟစ်သံနှင့် ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်သည့်အခါ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားရပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ကာ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်ပြန်သည်။

“သလင်းကျောက် သုံးသန်းဆိုတာ အစပဲ ရှိပါသေးတယ်၊ နောက်ထပ် သုံးသန်း ထပ်ပေးပါ့မယ်။ စီနီယာ စိတ်ကို လျှော့ပါဦး၊ စိတ်ကို လျှော့ပါ”

ထိုစကားကို မပြောခဲ့လျှင် ပို၍ ကောင်းဦးမည် ဖြစ်၏။ အဘိုးအို၏ ပါးစပ်မှ ထိုစကား ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိပ်ပြောင် ကြိုးကြာသည် ပို၍ပင် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အစွန်းကုန် တုန်ယင်နေတော့သည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ အဘိုးအိုကို ထိတ်လန့်စေသော်လည်း စုမင်ကမူ... ထိုကြိုးကြာကြီးမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိပေသည်။

သလင်းကျောက် သုံးသန်းဆိုသော ပမာဏမှာ ထိပ်ပြောင် ကြိုးကြာကို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်လှသော်လည်း နောက်ထပ် သုံးသန်း ထပ်ပေးမည်ဟူသော စကားမှာ သူ၏ စိတ်အား လုံးဝ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

“ဆယ်သန်း၊ စီနီယာကို တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ သလင်းကျောက် ဆယ်သန်း ပေးပါ့မယ်” အဘိုးအိုသည် ထိုကြီးမားလှသော အတောင်မဲ့ငှက်ကြီးမှာ အလွန်ပင် ရူးသွပ်နေသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ မိမိပေးသော ပမာဏမှာ နည်းလွန်းနေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ဆယ်သန်းအထိ တိုးမြှင့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ဆယ်သန်းဟူသော စကားလုံး ထွက်ပေါ်လာသည့် တစ်ခဏမှာပင် ထိပ်ပြောင် ကြိုးကြာ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးထွက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ တုန်ခါသွားပြီးနောက် မျက်လုံးများ လန်တက်သွားကာ သတိလစ် မေ့မြောသွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ အဘိုးအိုကို ပို၍ပင် စိုးရိမ်ပူပန်စေတော့သည်။ စုမင်ကမူ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ သူသည် ထိပ်ပြောင် ကြိုးကြာတစ်ကောင် သလင်းကျောက် ဆယ်သန်း ရရှိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြောင်း သိရှိပေသည်။ ထိုစိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ရုတ်တရက်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် ကြိုးကြာကြီးမှာ သတိလစ်သွားရခြင်း ဖြစ်၏။

စုမင်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ထွက်မသွားတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် နောက်လှည့်ကာ အဘိုးအိုကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်း အေးစက်သော အရောင်များ တောက်ပနေတော့သည်။ ဤအဘိုးအိုမှာ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေပေသည်။ ၎င်းမှာ စုမင် ဤနေရာသို့ စတင်ရောက်ရှိစဉ်ကတည်းက တွေးတောမိသော အချက်ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ၌ သူ၏ အဖြေကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အဘိုးအိုသည် စုမင်ကို သူ၏ အနားသို့ ရောက်ရှိလာစေရန် နည်းမျိုးစုံဖြင့် ဆွဲဆောင်နေခြင်း ဖြစ်၏။

“မင်း စောင့်နေတဲ့သူက အခုထိ ရောက်မလာသေးဘူးလား” စုမင်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အဘိုးအို၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ ဟန်မပျက်အောင် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်၏။

“စီနီယာ...”

“ငါ အဲဒီအမျိုးသမီးကို ဆက်ပြီး ထွက်ပြေးနေသရွေ့ မသတ်ဘူးလို့ ကတိပေးခဲ့တယ်။ မင်းကလည်း အသူရာ နဂါးနောက်ကို မလိုက်ခဲ့တဲ့အတွက် မင်းရဲ့ အသက်ကို ငါ မယူဘဲ နည်းနည်းလောက်ပဲ ပြစ်ဒဏ်ပေးဖို့ စဉ်းစားခဲ့တာပါ။

“ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို လှည့်ကွက်တွေနဲ့ စီစဉ်နေမှတော့ ငါလည်း ဒီအတိုင်း အဆုံးသတ်ပေးဖို့ မလိုတော့ဘူး” စုမင်သည် အဘိုးအိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အေးစက်လှသော အပြုံးတစ်စ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ အဘိုးအိုထံသို့ ညွှန်ပြလိုက်တော့၏။

ထိုအခါ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ပုံပျက်ရှုံ့တွမှုများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဖျက်ဆီးလိုသော အင်အားများမှာ အဘိုးအိုထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

အဘိုးအို၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူသည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရင်း အော်ဟစ်လိုက်၏။

“ရန်သူကြီး တစ်ယောက် ငါတို့ နယ်မြေထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီ။ မိသားစုကြီးက လူတွေ၊ အမြန်ဆုံး အရေးယူပေးကြပါ”

သူ စကားပြောလိုက်သည့် တစ်ခဏမှာပင် သူ ရပ်နေသော ဥက္ကာခဲကြီးမှာ ကျယ်လောင်စွာ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ မှော်သင်္ကေတတစ်ခု၏ စွမ်းအားလှိုင်းများ ပေါ်ထွက်လာ၏။ ထိုဥက္ကာခဲမှာ စုမင်ပင်လျှင် ကြိုတင်သတိမထားမိခဲ့သော နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း မှော်သင်္ကေတ တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။