အခန်း ၅၇၂

အခန်း (၅၇၂)။

‘မူလအပြစ် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ’ သည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပျက်စီးကြွေမွနေသည်။ ၎င်း၏ ဧရာမ လက်သည်းကြီးများမှာ ပထမဆုံး ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကောင်းကင်အနှံ့တွင် မရေတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤမိစ္ဆာစွမ်းအင်များ၏ သိပ်သည်းဆမှာ ‘မျှော်လင့်ချက်မဲ့ ချောက်နက်’ အတွင်းရှိ ‘မျှော်လင့်ချက်မဲ့ စွမ်းအင်’ များ ထက် များစွာ သာလွန်ပြီး ပိုမိုပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းလှသည်။

အမှန်စင်စစ် ဤသည်မှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကိုးဂိုဏ်း၏ တာအိုသစ်သီးများမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ဖြစ်သဖြင့် လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ သခင် အဆင့် ပညာရှင်များပင်လျှင် ဤစွမ်းအင်ကို ရှောင်ရှားကြရပေလိမ့်မည်။

“အဲဒီ ‘ကောင်းကင်ရှာဖွေခြင်း လက်သည်း’ သိုင်းပညာက တကယ်ကို နက်နဲဆန်းပြားတာ ပဲ။ ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို အဓမ္မလုယူခဲ့တဲ့ အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပါဝင်နေတယ်။ ဒါကို တစ်ကြိမ် မြင်လိုက်ရတာက ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံမှုအပေါ် အများကြီး သက်ရောက်မှုရှိတယ်။ ဒါက ငါ့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ဗဟုသုတ စုဆောင်းမှုပဲ။”

ဟုန်ယွိ၏ သိုင်းပညာကျင့်စဉ်မှာ ‘လူသားအင်မော်တယ်’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ သိုင်းပညာအတွေ့အကြုံမှာ နုနယ်သေးသဖြင့် များစွာ စုဆောင်းရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ယခုလေးတင် သူသည် ‘မူလအပြစ် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ’ ၏ သိုင်းပညာ နှင့် မှော်စွမ်းအား ပေါင်းစပ်ပုံကို လေ့လာချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ပင် သူသည် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိခဲ့သည်။

၎င်းသည် ‘အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်’ ၏ "ရှေးဦးခေတ် မဟူရာ စကြာဝဠာ နတ်ဘုရား လက်သည်း’ ထက်ပင် ပို၍ ဆန်းပြားလှသည်။ ထိုလက်သည်း၏ စွမ်းအားမှာ ‘အမှောင်ကြယ်’ နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ‘အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်ကို မယှဉ်နိုင် သေးပေ။

သို့သော အတွေ့အကြုံမှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသည်။

အကယ်၍ သာမန်ပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဤတိုက်ကွက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။ ဤကဲ့သို့သော လက်သည်းတိုက်ကွက်ကို ရင်ဆိုင်ရပါက မည်သူကများ မသေနိုင်ပါဟု အာမခံဝံ့ပါမည်နည်း။

ဟုန်ယွိသည် ထိုလက်သည်း ပညာရပ်ကို နောင်တစ်ချိန်တွင် အသေးစိတ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ လေ့လာရန် သူ၏ စိတ်အတွင်း၌ ချက်ချင်း မှတ်သားသိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ယခု သူ ချက်ချင်းလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ သိုင်းပညာလေ့လာရန် မဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာဂိုဏ်းများ ၏ တာအိုသစ်သီး ကိုးလုံးကို သိမ်းဆည်းရန် ဖြစ်သည်။

ဝုန်း…

ဖိချလိုက်သော စွမ်းအင်အောက်တွင် ‘မူလအပြစ် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ’ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

တာအိုသစ်သီး ကိုးလုံး ပေါက်ကွဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်များသည် နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထိုစွမ်းအင်မှာ အလွန်သိပ်သည်းလှသဖြင့် ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ အတွင်းမှပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို မမြင်ရတော့ချေ။ ထိုမိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို သိမ်းဆည်းနိုင်မှ သာ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ပေါက်ကွဲမှုအတွင်း၌ ‘ထာဝရအာဃာတ မိစ္ဆာနန်းတော်’ မှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး အတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာလည်း တခဏအတွင်းမှာပင် အစအနမ ကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထာဝရအာဃာတ မိစ္ဆာနန်းတော်။

မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ နံပါတ်တစ်ပုဂ္ဂိုလ် ‘ကောင်းကင်ဖြိုဧကရာဇ်’ သည် ထွက်ပြေးသွားလေပြီ။

သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ထွက်ပြေးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤသတင်းသာ ပြန့်သွားပါက အမှန်တရားလမ်းစဉ်နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် တိုက်ပွဲ များတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသော ကျင့်ကြံသူများ၊ ပညာရှင်ကြီးများနှင့် အထက်တန်းလွှာ မိသားစုကြီးများမှ ပုန်းအောင်းနေသော ပညာရှင်ကြီးများ အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြပေ လိမ့်မည်။

သူတို့အားလုံး ဟုန်ယွိဟူသော နာမည်ကို စွဲစွဲမြဲမြဲ မှတ်သားထားကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထာဝရအာဃာတ မိစ္ဆာနန်းတော်။

ကောင်းကင်ဖြို ဧကရာဇ် ထွက်ပြေးသွားပြီ။

ဟုန်ယွိသည် အလျင်မလိုပေ။

မိစ္ဆာနန်းတော်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာအိုကြီးများ ထွက်ပြေးတော့မည်ကို သူ သိသော်လည်း တာအို သစ်သီးကိုးလုံးကို သိမ်းဆည်းရန်မှာ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်နေသည်။

ဤတာအိုသစ်သီးများမှာ မိစ္ဆာအိုကြီးများက မရေမတွက်နိုင်သော စွမ်းအင်ရင်းမြစ်များ၊ အသက်စွမ်းအားများ၊ နာကျည်းဝိညာဉ်များနှင့် သွေးအနှစ်သာရများမှ စုစည်းထားသည့် အံ့ဖွယ်တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။ ယင်းတို့အတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော အစီအရင်များ၊ နက်နဲသော စိတ်ဆန္ဒများနှင့် အဖျက်သဘောဆောင်သော ခံစားချက်များစွာ လည်ပတ်နေ ကြသည်။

...

“သူတော်စင်တို့ရဲ့ အရှင်သခင်၊ မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို နှိမ်နင်းလော့၊ ကြယ်တာရာ နတ်ဆိုး စွမ်းအင်ကို စုစည်းလော့၊ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာကို ချုပ်နှောင်လော့...”

ကျယ်လောင်သော ဟစ်ကြွေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော စွမ်းအင် လှိုင်းများ လေထဲ၌ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပျံ့နှံ့နေသော မိစ္ဆာစွမ်းအင် များမှာ ပြန်လည် ပေါင်းစည်းလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဟုန်ယွိ၏ စွမ်းအားများ အကူအညီဖြင့် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာ ပြန်လည် စုစည်းမိသွားခဲ့သည်။ တာအိုသစ်သီးများ အတွင်း၌ ပျက်စီးသွားခဲ့သော အစီအရင်များမှာလည်း ပြန်လည် အလုပ်လုပ်လာကြသည်။

ဝီ... ဝီ... ဝီ...

မိစ္ဆာစွမ်းအင်များအတွင်းမှ နားကွဲလုမတတ် တုန်ခါသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာ ဗဟိုချက်သို့ စုစည်းသွားပြီး တာအိုသစ်သီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား လေသည်။

“ထာဝရအမုန်း”၊ “ဝိညာဉ်ဝါးမြိုခြင်း”၊ “ကောင်းကင်ဖြို”၊ “သွေးနတ်ဘုရား” အစရှိသည် ဖြင့် တာအိုသစ်သီးကြီး ကိုးလုံးမှာ လေထဲ၌ ပေါ်ထွက်လာပြီး တခဏအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးလည်း ပြန်လည် ကြည်လင်သွားခဲ့သည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်း ကိုးဂိုဏ်း၏ တာအိုသစ်သီးများ သိပ်သည်းပြီးနောက် ၎င်းတို့မှာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး လှုပ်ရှားရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့အတွင်း၌ သူတို့ အရှင်သခင် များ၏ စိတ်ဆန္ဒများ ကျန်ရှိနေသေးပုံရပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ထွက်ပြေး ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့ကို သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ၏ စွမ်းအင်များဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင် ထားရာ မည်သို့ ပျံထွက်နိုင်ပါမည်နည်း။

"ဒုတ်... ဒုတ်... ဒုတ်..."

မိစ္ဆာဂိုဏ်း ကိုးဂိုဏ်း၏ တာအိုသစ်သီးများမှာ နှလုံးခုန်သံကဲ့သို့ တုန်ခါနေကြပြီး ပို၍ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ ထွက်ပြေး၍ မရသည့်အဆုံးတွင် ရန်သူ၏ လက်ထဲသို့ မကျရောက် စေရန် ၎င်းတို့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပေါက်ကွဲမှုဖြင့် ရန်သူကိုပါ သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငါက မင်းတို့ကို အဖောက်ခွဲခံပါ့မလား။” ဟုန်ယွိက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းမှ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများမှာ ပျံထွက်လာပြီး တာအိုသစ်သီးများကို ချက်ချင်း ဝန်းရံကာ အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုး စွမ်းအင်များမှာ အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသားများကို တိုက်ခိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက် သည်။

ဖျစ်… ဖျစ်…

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မိုးကြိုးလျှပ်စီးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

“သန့်စင်လျှပ်စီးအမျှင်၊ အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်လျှပ်စီးအလင်း၊ နူးညံ့လက်ချောင်း။” ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထပ်မံ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းရှိ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများသည် ပြန့်ကြဲမနေတော့ဘဲ ကောင်းကင်အထိ ရှည်လျားသော အမျှင်တန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းတို့မှာ ပိုးသားကဲ့သို့ နူးညံ့စွာ ကခုန်နေပြီး ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်ကို ဝန်းရံသွားကြသည်။

တခဏအတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းကိုးဂိုဏ်း၏ တာအိုသစ်သီးများကို လျှပ်စီးများဖြင့် ပိုးအိမ်ကြီးများသဖွယ် ထုပ်ပိုးလိုက်သည်။

လျှပ်စီးပိုးအိမ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့် နှလုံးခုန်သံကဲ့သို့ တုန်ခါနေသော တာအိုသစ်သီး ကိုးလုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစများ၊ မိစ္ဆာ အငွေ့အသက်များနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားများအားလုံးကို လျှပ်စီးပိုးအိမ်များက သန့်စင်ပစ်လိုက်ပုံရသည်။

“မိုးကြိုးကို လျှပ်စီးအမျှင်တန်းအဖြစ် သန့်စင်တာလား၊ ဒီလို နည်းလမ်းမျိုးက...” ပိုင်ဇိယွဲ့ က ဆိုသည်။ “ငါ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်ကို သုံးတိုင်း ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ရတယ်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အံ့ဩဖို့ အကောင်းဆုံးအရာက မိုးကြိုးရေကန်ပဲ။ ကြမ်းတမ်းလှတဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအင်တွေကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ပြီး ရေအဖြစ်၊ နူးညံ့တဲ့ ပိုးချည်အဖြစ် ပြောင်းလဲ နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားမှာလဲ။”

“အဆုံးစွန် မာကျောခြင်းနဲ့ အဆုံးစွန် နူးညံ့ခြင်း ပေါင်းစပ်ခြင်းက ထိုက်ကျိပဲ။” ဟုန်ယွိက ဆိုသည်။ သူ၏ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ တာအိုသစ်သီး ကိုးလုံးကို ပတ်ထားသော လျှပ်စီးမျှင်များမှာ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားပြီး မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်ကာ စမ်းရေကန်အဖြစ် ပြန်ပြောင်းသွားသည်။

ထို့နောက် မိစ္ဆာဂိုဏ်း ကိုးဂိုဏ်း၏ တာအိုသစ်သီးများမှာ တစ်လုံးချင်းစီ သေးငယ်သွားပြီး ဟုန်ယွိ၏ လက်ဝါးပေါ်သို့ ပျံဝင်လာကြသည်။ လက်သည်းခွံခန့်သာရှိသော တာအိုသစ်သီး ကိုးလုံးမှာ လက်ထဲ၌ တလက်လက် တောက်ပနေပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အဆုံးစွန် မိစ္ဆာစွမ်းအင် အားလုံး ပါဝင်နေသည်။ တာအိုသစ်သီး တစ်လုံးစီ၏ စွမ်းအားမှာ အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုး ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်ထားသော ပညာရှင်တစ်ဦး၏ စွမ်းအားနှင့် ညီမျှသည်။

အကယ်၍ တာအိုသစ်သီး တစ်လုံးစီသာ ပေါက်ကွဲခဲ့လျှင် အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုး ကပ်ဘေး ပညာရှင်တစ်ဦးကို သေချာပေါက် သတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

မိစ္ဆာစွမ်းအင် အမျိုးပေါင်း ထောင်ချီဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သေစေနိုင်သည့် အစီအရင်များ မှာ တာအိုသစ်သီးတစ်လုံးအဖြစ် သိပ်သည်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာအိုကြီးများ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ သန့်စင်ခဲ့ကြသော အရာဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ‘မူလဝိညာဉ် ပုလဲ’ နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်သည်။

“ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တာအိုသစ်သီး’ ကတော့ ဒီလောက်အထိ အစွမ်းမထက်ဘူး” ပိုင်ဇိယွဲ့က တာအိုသစ်သီး ကိုးလုံးကို ကြည့်ကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

“ဒါပေါ့။ ‘မိစ္ဆာမျောက်ဝံကြီးပါ့’ဟာ အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေမဲ့ အမှန်တရားလမ်းစဉ်နဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်တဲ့အချိန်ကတည်းက ရှိနေ တဲ့ ဒီမိစ္ဆာအိုကြီးတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် သူက အများကြီး အားနည်းသေးတယ်။ သူ သန့်စင်ထားတဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တာအိုသစ်သီးက သက်တမ်း နှစ်သုံးရာပဲ ရှိသေးတာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီ တာအိုသစ်သီး ကိုးလုံးကတော့ တစ်လုံးချင်းစီက သက်တမ်း တစ်ထောင်စီ ရှိတယ်။” ဟုန်ယွိက တာအိုသစ်သီး ကိုးလုံးကို လက်ထဲ၌ ကစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒီမိစ္ဆာတွေ သူတို့ရဲ့ တာအိုသစ်သီးတွေ ဆုံးရှုံးသွားပြီဆိုရင် ပြန်ပြီး သန့်စင်ဖို့ ခက်ခဲသွား လိမ့်မယ်။ အနည်းဆုံး နောက်ထပ် နှစ်တစ်ထောင်လောက် ကျင့်ကြံရဦးမှာ ဖြစ်သလို၊ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေလည်း အများကြီး လျော့နည်းသွားလိမ့်မယ်။ နှမြောစရာကောင်းတာ က မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေရဲ့ ဂန္ထဝင် ထိပ်တန်းပညာရှင် ကောင်းကင်ဖြိုဧကရာဇ်က ဘယ်လိုပုံစံလဲ ဆိုတာ ငါတို့ မမြင်လိုက်ရတာပဲ။” ကြင်ယာတော်ယွမ်က ဆိုသည်။

“သူ့ရဲ့တာအိုပညာရပ်တွေက အရမ်း နက်နဲတယ်။ ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ ရဲ့ စွမ်းအား သာ မပါရင် ငါ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ လွတ်မြောက်သွားတုန်းပဲ။ သူ့ရဲ့ အငွေ့အသက်ကိုတောင် ငါ ဖမ်းမမိလိုက်ဘူး” တာအိုသစ်သီး ကိုးလုံးကို သိမ်းဆည်း ပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် ခုနက တိုက်ပွဲကို ပြန်တွေးတောနေမိသော်လည်း ကောင်းကင်ဖြို ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာကိုမူ သူ မမြင်လိုက်ရပေ။

သူသည် စိတ်ထဲ၌ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်နေမိသည်။

“တကယ်လို့ ‘မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား’ သာ ကောင်းကင်ဖြိုဧကရာဇ်နဲ့ တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် သူကပဲ အသာစီးရသွားလိမ့်မယ် ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားမှာလည်း ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ ရတနာတွေ ရှိနေနိုင်သေးတာကိုတော့ ထည့်တွက်ရ မယ်။”

...

“ဒီ ‘နဝမမူလချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ ခရီးစဉ်ကတော့ တကယ့်ကို အကျိုးအမြတ် များတာပဲ။ ပထမ လေးထပ်မှာ ဘာရတနာမှ မတွေ့ခဲ့ပေမဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်း မိစ္ဆာအိုကြီးတွေရဲ့ ရတနာတွေကို လုယူနိုင်ခဲ့တယ်။ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်ကို သန့်စင်ပြီးတဲ့နောက် တစ်ရှိန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့တယ်။ အခုလည်း တာအိုသစ်သီးကိုးလုံးကို ရထားပြီ။ ဟုန်ယွိ အစကတည်းက ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တာအိုသစ်သီးနဲ့ဆိုရင် စုစုပေါင်း တာအိုသစ်သီး ဆယ်လုံး ပြည့်သွားပြီ။ ဒဏ္ဍာရီတွေအရဆိုရင်တော့ ဖန်ဆင်းရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ပြီပေါ့။”

ပိုင်ဇိယွဲ့သည် သူ၏ စိတ်အတွင်းမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။

“ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တာအိုသစ်သီးကိုတော့ ချန်ယင်းရှာက ဖောက်ခွဲလိုက်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါ အဲဒီထဲက အစီအရင်တွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို နားလည်ထားဆိုတော့ နောက်တစ်လုံး သန့်စင်ဖို့က မခက်ခဲပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ နောက်တစ်လုံး သန့်စင်ဖို့ မလိုတော့ဘူး။ ဒီ တာအိုသစ်သီး ဆယ်လုံးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို နားလည်ပြီး အစွန်းရောက် မိစ္ဆာ လမ်းစဉ် ကို နာလည်အောင် ဆင်ခြင်နိုင်ဖို့ပဲ လိုတယ်။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေက လူတစ်ယောက်ရဲ့ အတွေးထဲကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတာ။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေ ကို လေ့လာပြီး ဗဟုသုတ တိုးပွားအောင် လုပ်မယ်၊ ပြီးတော့ အမှန်တရားလမ်းစဉ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ပိုခိုင်မာအောင် လုပ်မယ်... ဒါကမှ ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ စစ်မှန် တဲ့ နိယာမပဲ။ ငါက မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုသစ်သီးတွေကို အားကိုးပြီး ဖန်ဆင်းရှင်တစ်ပါး ဖြစ်လာတာက ဘာဂုဏ်ယူစရာ ရှိမှာလဲ။”

ဟုန်ယွိသည် တာအိုသစ်သီး ကိုးလုံးကို မိုးကြိုးရေကန်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ မှာ မိုးကြိုးရေကန်အတွင်း၌ လွင့်မျောနေကြသည်။

တာအိုသစ်သီး ကိုးလုံး၏ နက်နဲမှုများကို အသေးစိတ် နားလည်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ၎င်းမှာ တစ်ရက်တစ်ညတည်းနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

“ဒီတစ်ခေါက် ရိတ်သိမ်းမှုက တကယ်ကို များလွန်းတယ်။ ငါတောင်မှ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုး ရေကန်ကို သုံးပြီး ငါ့ရဲ့သွေးအနှစ်သာရ လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့လို့ သိုင်းသူတော်စင် အထွက်အထိပ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ။ အရိုးမိစ္ဆာကျွန်း၊ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ဝိညာဉ်အရိုးဓား၊ မိစ္ဆာလက်နက် ခုနစ်ပါးနဲ့ ခုနက တာအိုသစ်သီး ကိုးလုံး... နှမြောစရာကောင်းတာက ‘အရိုးပညာရှင်’တို့ကို မဖမ်းနိုင်ခဲ့တာပဲ။ သူတို့ရဲ့ အတွေးစတွေကို သိမ်းယူနိုင်ရင် ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ အတွေးစပေါင်း ၁၂၉,၆၀၀ စီ ရှိလာမှာ။” ကြင်ယာတော်ယွမ်က နှမြောတသစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ရိတ်သိမ်းမှုတွေက များပြားပေမဲ့ ငါတို့ ဒီကိုလာတာက ရတနာတိုက်တွေကို ရှာဖို့ပဲလေ။ ဒီ ‘မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ ဟာလည်း ကြီးမားတဲ့ ရတနာသိုက်ကြီးပဲ။ ရတနာတောင်ကြီးထဲ ရောက်နေပြီး လက်ချည်းဗလာနဲ့ ပြန်သွားရင် ဘာထူးမှာလဲ” ဟုန်ယွိ က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။ “ထန်ဟိုင်လုံက ဒီကိုရောက်လာပြီး အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရခဲ့တယ်။ ငါက ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ နဲ့ လာတာတောင် သူရသလောက် အကျိုး ကျေးဇူးတွေ မရဘူးဆိုရင် သူ့ကံကြမ္မာက ငါ့ထက် ပိုကောင်းနေလို့ပဲ ဖြစ်မယ်။”

“ဟုန်ယွိ... အခုဆိုရင် မင်းက ဒီမဟာကမ္ဘာကြီးရဲ့ နံပါတ်တစ်ပုဂ္ဂိုလ် မုန့်ရှန်းကျီနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်နေပြီ မဟုတ်လား။” ပိုင်ဇိယွဲ့က မေးလိုက်သည်။

“ဒါကတော့ မသေချာသေးဘူး၊ ငါ ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့်ကို ရောက်မှပဲ ဖြစ်နိုင်လိမ့်မယ်။ မုန့်ရှန်းကျီမှာလည်း ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ ထက် မနိမ့်ကျတဲ့ ‘ထာဝရနိုင်ငံတော်’ ရှိတယ်။ ဒါ့အပြင် သူ့ရဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေက ငါ့ထက် အများကြီး သာလွန်တယ်။” ဟုန်ယွိက ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။ “ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဒီခရီးစဉ်ရဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်က မိစ္ဆာအိုကြီးတွေကို သတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ ‘ခုန်း’ ရဲ့ ရုပ်ကြွင်းကို ရှာဖို့ပဲ။ ‘ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘော’ က ပေါ်မလာတာ ကြာပြီ။ သူတို့ ကိုးထပ်မြောက် အနက်ဆုံးနေရာ ကို တိုက်ရိုက်သွားနေပြီလို့ ငါ သံသယရှိတယ်။”

“ဖြစ်နိုင်တယ်”

ဟုန်ယွိ၏ စကားကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အခြေအနေမှာ တင်းမာမှုသို့ ပြောင်းလဲ သွားသည်။

‘ခုန်း’ ၏ ရုပ်ကြွင်းနှင့် ‘သိုင်းတာအို အနှစ်သာရသစ်သီး’ မှာ အခုနက ရရှိလိုက်သည့် အကျိုးကျေးဇူးများထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားလှသည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ခုန်းသည် ‘နတ်ဘုရားသူခိုး’ တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ရတနာသိုက်ထဲတွင် ကောင်းမွန်သောအရာများ မည်မျှအထိ ရှိနေမည်ကို မည်သူ သိနိုင်ပါသနည်း။

“ယုဝမ်မူရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ မိစ္ဆာမျောက်ဝံကြီးပါ့ ပြောပြခဲ့တဲ့ ‘မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရား နယ်မြေ’ ရဲ့ ကိုးထပ်မြောက် အကြောင်းတွေ ပါပုံရတယ်။ ငါ သေချာ ပြန်ကြည့် လိုက်ဦးမယ်။”

ဟုန်ယွိက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ‘သူရဲကောင်းတို့မှတ်တမ်း’ ထွက်ပေါ်လာ သည်။ ယုဝမ်မူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ လေထဲ၌ ပေါ်ထွက်လာပြီး မှတ်ဉာဏ်များ၏ နက်ရှိုင်းရာ နေရာမှာ ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မှောင်မည်းနေသော ငရဲဘုံအတွင်း၌ အချိန်များမှာ ရပ်တန့်နေပြီး အရာအားလုံး မလှုပ်မယှက် ရှိနေ၏။

ထိုငရဲဘုံ၏ ဗဟိုချက်တွင် မြင့်မားလှသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိနေသည်။

ထိုသစ်ပင်ကြီးပေါ်တွင် သစ်သီးတစ်လုံးကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။ သစ်ပင်အောက် ၌ ချီလင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားလှသော မျောက်ဝံကြီး တစ်ကောင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။

ထိုမျောက်ဝံကြီးမှာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေ၏။ ၎င်းမှာ လုံးဝ သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤပုံရိပ်မှာ မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု၏ ဖော်ပြချက်မျှသာ ဖြစ်သဖြင့် ခဏအကြာတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် ယုဝမ်မူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ စာသားနှစ်ကြောင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ခုံရဲ့ ရတနာပင်ကို ဆာဟာ (Saha) လို့ ခေါ်ပြီး၊ ထာဝရအသက်သီး တစ်လုံး သီးတယ်။”

ခုန်း၏ နတ်ဘုရားလက်နက်မှာ ဆာဟာဟု ခေါ်သည့် ရတနာသစ်ပင်ကြီး ဖြစ်သည်။

သူ၏သိုင်းတာအို အနှစ်သာရမှာ ထိုဆာဟာ ရတနာသစ်ပင်ပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ထာဝရအသက်သီးပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။