အခန်း ၅၇၆

အခန်း (၅၇၆)။

“မင်္ဂလာပွဲက ဒီလောက်အထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကျင်းပမယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ တကယ် ကို အရေးတကြီး နိုင်လှချည်လား။ ဘာတွေများ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။ ကဲ... သွားကြတာပေါ့၊ အပြင်ထွက်ပြီး ကြည့်ရအောင်။ မဟုတ်ရင် ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုက ငါတို့က သူတို့ကို လျစ်လျူရှု ထားတယ်လို့ ပြောနေကြဦးမယ်။ သခင်လေးတို့လည်း သတိထားကြပါဦး... ထန်ဟိုင်လုံနဲ့ ရန်ငြိုးရှိတယ်ဆိုတော့ သူမှတ်မိမသွားအောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ထားကြဦးနော်။”

ဓားနတ်သမီးသည် သတင်းပို့ချက်ကို ကြားပြီးနောက် စိုးရိမ်တကြီး ပြောဆိုကာ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများကို ဦးဆောင်၍ ကြိုဆိုရန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိ၊ ပိုင်ဇိယွဲ့နှင့် ကြင်ယာတော်ယွမ်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြပြီးနောက် သူမ နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။

“ကောင်းကင်ဓားပျံဂိုဏ်း” တံခါးဝရှိ ရင်ပြင်ထက်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော အခမ်းအနား တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရွှေရောင်တိမ်တိုက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာပေါ်တွင် လူငယ်အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများ တန်းစီ ရပ်နေကြ၏။ အမျိုးသားများမှာ ခန့်ညားချောမောကြပြီး အမျိုးသမီးများမှာလည်း အလွန် ပင် လှပလွန်းကြရာ နတ်ဘုရားမောင်နှံများအလား ထင်မှတ်ရသည်။ သူတို့၏ တာအိုပညာ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း အထင်ကြီးစရာကောင်းလှ၏။ မည်သူမျှ တစ္ဆေအင်မော်တယ် အဆင့် သို့ မရောက်သေးသော်လည်း တစ်ဦးချင်းစီမှာ အထွက်အထိပ် ရုပ်လုံးဖော်ခြင်းနယ်ပယ်၊ ခန္ဓာကိုယ် သိမ်းပိုက်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ။ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များမှာ မဟာ ကမ္ဘာကြီးရှိ ကျင့်ကြံသူများထက် ၃ ဆမှ ၅ ဆခန့်အထိ ပိုမိုသန်မာကြရာ၊ ၎င်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်တစ်ခုခုကို အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ဤလူငယ်များထဲတွင် အမျိုးသားများမှာ ကြယ်တာရာပုံစံ တာအိုဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင် ထားကြပြီး အမျိုးသမီး များမှာမူ လရောင်ခြည်ကဲ့သို့ ပါးလွှာသော ပိုးထည်ဝတ်ရုံများကို ဆင်မြန်းထားကြသည်။ ဟုန်ယွိက အမျိုးသားများမှာ ကြယ်တာရာဂိုဏ်းမှ တပည့်များ ဖြစ်ကြပြီး အမျိုးသမီးများ မှာမူ ယောင်ချီဂိုဏ်းမှ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ကြယ်တာရာဂိုဏ်း၏ တပည့်ကြီး ထန်ဟိုင်လုံနှင့် ယောင်ချီဂိုဏ်းချုပ်၏ သမီးတော် နတ်သမီးတို့၏ မင်္ဂလာပွဲ ဖြစ်သဖြင့် အခမ်းအနား အပြင်အဆင်မှာလည်း ခမ်းနားထည်ဝါ ပြီး ပြည့်စုံ လှပနေရပေမည်။

ဤလူတန်းကြီး ဦးဆောင်လာသူများမှာ တာအိုပညာရှင် နှစ်ဦးဖြစ်ပြီး အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ တစ္ဆေအင်မော်တယ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေ ကြပြီး စွမ်းအင်များ ပြည့်ဝနေကာ အချိန်မရွေး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သော အခြေအနေ၌ ရှိနေကြသည်။

ထိုတာအိုပညာရှင် နှစ်ဦး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရွှေရောင်နှင့် အဖြူရောင် ဂီတ သင်္ကေတ များမှာ ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေကြပြီး ခေါင်းလောင်းသံ၊ ပလွေသံများကဲ့သို့ သာယာ သော နတ်ဘုရားတေးသံလှိုင်းများကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။

“ဘယ်လောက်တောင် ခမ်းနားလိုက်လဲ။ သူတို့က ‘ပျံသန်းနေတဲ့ နဂါးပျံရွှေတိမ်တိုက်’ နဲ့ ‘ကောင်းသံတေးစဉ် မှော်သင်္ကေတ’ တွေကိုတောင် ထုတ်သုံးထားတာပဲ” ဓားနတ်သမီး၏ မျက်လုံးများမှာ ထိုအသုံးအဆောင်များကို ကြည့်ကာ တောက်ပသွားပြီး သူမ၏ တာအို စွမ်းအင်ဖြင့် ဟုန်ယွိတို့ထံ အသံပို့လိုက်သည်။ “ဟိုနှစ်ယောက်က ယောင်ချီဂိုဏ်းရဲ့ ၁၉ ယောက်မြောက်နဲ့ ၂၁ ယောက်မြောက် တပည့်တွေပဲ။ အမျိုးသားက ‘ကုရှင်း’ တဲ့၊ အမျိုးသမီးက ‘ယောင်ဝမ်’ တဲ့။ နှစ်ယောက်လုံးက တစ္ဆေအင်မော်တယ်တွေပဲ။ သူတို့သာ မဟာကမ္ဘာကြီးမှာဆိုရင် မိုးကြိုးကပ်ဘေး နှစ်ကြိမ်လောက်ကို အေးအေးဆေးဆေး ကျော်ဖြတ်နိုင်မယ့်လူတွေပဲ။ လျှော့မတွက်နဲ့နော်။”

“နဂါးပျံရွှေတိမ်တိုက်ဆိုတာ သူတော်စင် တူယွမ်ရဲ့ မူလသွေးဝိညာဉ်ကော်ဇောပျံနဲ့ ဆင်တူ တဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ပဲ။ မဟာကမ္ဘာကြီးမှာတော့ အလွန်လျှို့ဝှက်တဲ့ ရတနာမျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီနတ်ဘုရား နယ်မြေထဲမှာတော့ ဖိတ်စာပို့တဲ့အခါ ကြွားလုံးထုတ်ဖို့ပဲ သုံးနေကြ တာလား။”

ဟုန်ယွိသည် ကောင်းကင်ထက်တွင် လွင့်မျောနေသော တစ်ဧကခန့်ရှိသည့် ရွှေရောင် တိမ်တိုက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် ရွှေရောင်တိမ်တိုက်များ အောက်၌ နဂါး တစ်ကောင်၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေသည်။ ထိုတိမ်တိုက်ပေါ် တွင် ရပ်နေရခြင်းမှာ ရွှေနဂါးတစ်ကောင်က သူတို့ကို ရွှေရောင်တိမ်တိုက် မြူခိုးများကြားမှ သယ်ဆောင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး အမှန်ပင် အံ့ဩဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

သူ့ဘေးတွင် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသည့် တေးဂီတသင်္ကေတများမှာ မူလစွမ်းအင် အမျိုးအစား အစစ်မှန် မှော်ရတနာတစ်မျိုးဖြစ်သည့် ‘နတ်ဘုရားမှော်သင်္ကေတ’ ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာများကို နှင်ထုတ်နိုင်စွမ်းရှိပြီး စိတ်ကိုလည်း တည်ငြိမ်အောင် ဖိနှိပ် ပေးနိုင်သည်။ လိုအပ်သည့်အခါတွင် ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် ခန့်ညားထည်ဝါသော စွမ်းအင်များကိုလည်း ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ ဤရတနာသည် ‘ကမ္ဘာဦးအစ’ စွမ်းအင်နှင့် ‘ထာဝရအာဃာတ တေးသံ’ တို့နှင့် အမျိုးအစားတူ ဖြစ်တည်မှုမျိုးပင်။ စွမ်းအင်ပိုင်းတွင် ထိုမျှအထိ နက်ရှိုင်းခြင်း မရှိသော်လည်း သာမန်မှော်ရတနာများနှင့် မှော်သင်္ကေတများ ထက် များစွာသာလွန်သည်။

…

“ဓားနတ်သမီး... ဒါက တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးဆီက လာတဲ့ အမိန့်တော် မှော်သင်္ကေတပဲ။ အမိန့်တော်ကို လက်ခံရရှိပြီးရင် ကောင်းကင်ဓားပျံဂိုဏ်းက တစ္ဆေအင်မော်တယ် အဆင့် ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ တစ်ရက်အတွင်း ‘နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်’ ကို အရောက် လာခဲ့ရမယ်။ ပထမအချက်က တပည့်ကြီး ထန်ဟိုင်လုံနဲ့ နတ်သမီးလေးတို့ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲ အတွက်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအချက်ကတော့ တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးက ဒီမင်္ဂလာပွဲကို အသုံးချပြီး သူရဲကောင်းတွေကို စုစည်းကာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ကောင်းကင်ဖြိုဧကရာဇ်ကို အပြီးတိုင် သုတ်သင်ဖို့နဲ့ မိစ္ဆာအစီအရင်စုကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ပဲ။”

နဂါးပျံရွှေတိမ်တိုက်များကို စီးနင်းလာသော ပညာရှင်အုပ်စုမှာ ကောင်းကင်ထက်မှ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်ပြီး အောက်သို့ ဆင်းမလာကြပေ။ ထိုအထဲမှ ‘ကုရှင်း’ က အထက်စီးဆန်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါက တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးရဲ့ အမိန့်တော် မှော်သင်္ကေတပဲ။ လက်ခံထားလိုက်ပါ။ အချိန်မီ ရောက်မလာလို့ တစ်ခုခု အမှားအယွင်း ဖြစ်ခဲ့ရင်တော့ အကျိုးဆက်ကို ဘယ်သူမှ တာဝန် ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

ယောင်ချီဂိုဏ်း၏ ၂၁ ယောက်မြောက် တပည့်မ ‘ယောင်ဝမ်’ က ဝင်ပြောရင်း သူမလက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ စိမ်း၊ ပြာ၊ ခရမ်းရောင်များ တောက်ပနေသည့် ပိုးထည်ဖိတ်စာသည် အမိန့်တော်ပြန်တမ်းတစ်ခုကဲ့သို့ အောက်သို့ ဝဲပျံကျလာခဲ့သည်။

ဓားနတ်သမီးက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုအမိန့်တော်ကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံး များတွင် ဓားအလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူမက ပြောလိုက်သည် “တာအို ဘိုးဘေးတွေရဲ့ အမိန့်ဆိုမှတော့ ငါတို့ လေးစားရမှာပေါ့။ မင်္ဂလာလက်ဆောင်ကိုလည်း အသေအချာ ပြင်ဆင်ပါ့မယ်။ သံတမန်တို့လည်း အောက်ကို ဆင်းပြီး လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်လောက် သောက်ပါဦးလား။”

“မလိုတော့ဘူး။ ငါတို့ တခြားတာအိုဂိုဏ်းတွေကိုလည်း သတင်းပို့စရာ ရှိသေးတယ်။ အော်... ဒါနဲ့ ဓားနတ်သမီးကို ပြောဖို့ မေ့တော့မလို့၊ ငါတို့ ထိုက်ယီဂိုဏ်းကို အခုလေးတင်ပဲ သတင်းပို့ခဲ့တာ၊ သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က ထန်ဟိုင်လုံအတွက် ‘ထိုက်ယီ မူလယန်ဝတ်ရုံ’ ကို လက်ဆောင်ပေးမယ်လို့ သိရတယ်။ ဒါက တာအိုလောကရဲ့ ကြီးကျယ်တဲ့ အခမ်းအနားဆို တော့ ဓားနတ်သမီးအနေနဲ့လည်း မျက်နှာမပျက်စေနဲ့ဦးနော်။”

ယောင်ချီဂိုဏ်းရဲ့ ၂၁ ယောက်မြောက် တပည့်မ ‘ယောင်ဝမ်’ က လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ ပြောပြီးသည်နှင့် နတ်ဘုရားတေးသံများနှင့်အတူ ရွှေရောင်တိမ်တိုက် များသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

…

“တကယ့်ကို အနိုင်ကျင့်လွန်းတာပဲ။” ပိုင်ဇိယွဲ့က ဆိုလိုက်ပါသည်။

“တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းလိုက်တာ” ကြင်ယာတော်ယွမ်ကလည်း မျက်မှောင် ကြုတ်လျက် “တစ္ဆေအင်မော်တယ် ပညာရှင်တွေဆိုတာ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ကျော်လွန်ပြီး လွတ်လပ်စွာ သွားလာနေထိုင်ရမယ့် လူတွေလေ။ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်ကိုတောင် နားထောင် စရာ မလိုတဲ့လူတွေက အခုတော့ တာအိုဘိုးဘေးတွေရဲ့ အမိန့်ကို လက်ခံနေရတာလား။”

ကြင်ယာတော်ယွမ်နှင့် ပိုင်ဇိယွဲ့တို့သည် မဟာကမ္ဘာကြီးတွင် ထိပ်သီးပညာရှင်များ မဟုတ် ကြသော်လည်း မည်သူ့အမိန့်ကိုမျှ နာခံစရာ မလိုခဲ့ဘဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေနိုင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခု ဤတာအိုဘိုးဘေးများ၏ အမိန့်တော်က သူတို့ကို အလွန်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေပြီး ကျင့်ကြံသူများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေသည်ဟု ခံစားရစေသည်။

“ဒီခံစားချက်က ဧကရာဇ်တစ်ပါးက ဝန်ကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်ကို အမိန့်တော်လွှာ ပို့လိုက်သလိုပဲ။ အမွှေးတိုင်ထွန်းပြီး ဒူးထောက်လက်ခံဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်။ ကျင့်ကြံသူတွေ ဆိုတာ လောကီရေးရာတွေကနေ ကင်းဝေးပြီး လွတ်လပ်နေရမှာ မဟုတ်လား။ ဒီမူလနဝမ နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲက လူတိုင်းက ပညာရှင်တွေချည်းပဲ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် တင်းကျပ်တဲ့ အထက်အောက် အဆင့်အတန်းမျိုးတွေ ရှိနေရတာလဲ။”

ဟုန်ယွိသည် ဤအရာအားလုံးကို မျက်နှာမပျက်ဘဲ စောင့်ကြည့်နေသည်။ အမိန့်တော် လာပို့သူများ ထွက်သွားပြီးနောက် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိပုံရကာ မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်မိသည်။

“အမှန်တရားလမ်းစဉ်နဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် တိုက်ပွဲကြီး ပြီးကတည်းက တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးက တာအိုဂိုဏ်းတွေကို စုစည်းပြီး တာအိုဂိုဏ်းကြီး ၉၉ ဂိုဏ်းကို မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲက မြေစွမ်းအင် ကြွယ်ဝတဲ့ နေရာတွေမှာ အခြေချ နေထိုင်စေခဲ့ တယ်။ စည်းကမ်းတွေလည်း အများကြီး ထုတ်ခဲ့တယ်။ မကြာသေးခင် နှစ်တွေမှာတော့ စည်းကမ်းတွေက ပိုပိုပြီး တင်းကျပ်လာတာ... တစ်ပြည်ထောင်စနစ် ဖြစ်လာဖို့ ဦးတည်နေ သလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေက အရမ်းမြင့်မားတော့ ဘယ်သူမှလည်း ဘာမှ မလုပ်နိုင်ကြဘူး။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို တိုက်ဖို့ဆိုရင် စုစည်းမှ ရမယ်လို့လည်း သူတို့က အကြောင်းပြထားကြတယ်။” ဒီလို အမိန့်တော်တွေက အခုတော့ အကျင့်တစ်ခုလို ဖြစ်နေ ပါပြီလေ။”

ဓားနတ်သမီးက သက်ပြင်းချရင်း ဟုန်ယွိကို ကြည့်လိုက်ပါသည်။ သူမကတော့ သူမ လက်ဖဝါးပေါ်က ဓားစွမ်းအင်နှင့် ဆော့ကစားနေဆဲပါ။ “ဒီတစ်ခါ ထန်ဟိုင်လုံရဲ့ မင်္ဂလာပွဲ အတွက် ထိုက်ယီဂိုဏ်းက သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းရတနာဖြစ်တဲ့ ‘ထိုက်ယီ မူလယန်ဝတ်ရုံ’ ကို တောင် လက်ဆောင်ပေးလိုက်တယ်ဆိုတော့ သူတို့က ဘိုးဘေးတွေရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို တကယ်ပဲ လိုချင်နေကြတာပဲ။”

တာအိုပညာရှင်များကြားတွင် ဤကဲ့သို့ တင်းကျပ်သော အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုများ ရှိနေ ခြင်းမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ‘ကောင်းကင်နန်းတော်’နှင့်ပင် တူနေလေရာ ဟုန်ယွိသည် အလွန်ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားရပါသည်။

ဟုန်ယွိ စိတ်ကူးထားသော ကမ္ဘာကြီးတွင်မူ လူတိုင်းသည် တိမ်စီးကာ သက်ရှည် ကျန်းမာ စွာ နေထိုင်နိုင်ရမည်၊ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ယဉ်ကျေးပျူငှာပြီး ရိုသေလေးစားမှု ရှိရမည်၊ အငြင်းပွားမှုများ မရှိရဘဲ ‘လူတိုင်းဟာ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့’ တန်ခိုးစွမ်းအား ရှိပြီး ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာတစ်ခု ရှိကြရပါမည်။

သို့သော် ယခုအခါ မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ အမှန်တရားလမ်းစဉ်ဂိုဏ်း များတွင်မူ လူတိုင်း တာအိုပညာ တတ်မြောက်ကြသော်လည်း အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။ တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးက ဧကရာဇ်များကဲ့သို့ အမိန့်တော်များ ထုတ်ပြန်နေခြင်းမှာ ဟုန်ယွိ၏ စံပြကမ္ဘာနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

“အားလုံးက တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့် ပညာရှင်တွေ ဖြစ်နေကြတာတောင် ဒီလောက် တင်းကျပ်တဲ့ အထက်အောက် ခွဲခြားမှုတွေ ရှိနေသေးတာလား။”

“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မတို့ ဘာလက်ဆောင် ပေးရမလဲ။ သာမန်လက်ဆောင်ဆိုရင်တော့ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တခြားဂိုဏ်းကြီး ၉၉ ဂိုဏ်းက ဒီမင်္ဂလာပွဲကို တန်ဖိုးကြီးလက်ဆောင် တွေ ယူလာကြမှာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂိုဏ်းရတနာ ‘နဂါးငွေ့တန်းဓား’ ကို တော့ ပေးလို့မဖြစ်ဘူးနော်။” တစ္ဆေအင်မော်တယ် အကြီးအကဲတစ်ဦးက ဆိုသည်။

ကောင်းကင်ဓားပျံဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဓားနတ်သမီးမှာ အဆင့်သုံး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားသည့် ပညာရှင်ဖြစ်ပြီး ကျန်အကြီးအကဲ လေးဦးစလုံးမှာလည်း တစ္ဆေ အင်မော်တယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဤဂိုဏ်းတွင် တစ္ဆေအင်မော်တယ် ပညာရှင် စုစုပေါင်း ၅ ဦး ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“နဂါးငွေ့တန်းဓားက ငါတို့ ကောင်းကင်ဓားပျံဂိုဏ်းရဲ့ အထိမ်းအမှတ်ပဲ။ ဒါကိုတော့ ဘယ်နည်းနဲ့မှ အပါမခံနိုင်ဘူး။ တခြားတစ်ခုခုပဲ ပြင်ဆင်လိုက်ပါ။”

ဓားနတ်သမီးက ခေါင်းခါရင်း ဆိုလိုက်သည်။ “ငါတို့က ထိုက်ယီဂိုဏ်းလိုမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒီတစ်ခါ တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးက မင်္ဂလာပွဲကို အကြောင်းပြပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ကို ပိုစုဆောင်းချင်နေတာလား။ ဒီဓားကိုတော့ စိတ်တောင်မကူးနဲ့။ မကြာသေးခင် နှစ်တွေ အတွင်း သူတို့ရဲ့ အာဏာက ပိုကြီးမားလာပေမဲ့ ငါတို့ ကောင်းကင်ဓားပျံဂိုဏ်းကိုတော့ လာပြီး အနိုင်ကျင့်လို့ မရစေရဘူး။”

“ဓားနတ်သမီး... စိတ်လျှော့ပါဦး” ဟုန်ယွိက လက်ကာပြလိုက်သည်။ “အခြေအနေက နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ စုဆောင်းရုံလောက် မရိုးရှင်းဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။ တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးက မင်္ဂလာပွဲကို သုံးပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ စုဆောင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ သတိထားရမယ်။ တကယ်လို့ ဒီကိစ္စကို သေချာမကိုင်တွယ်နိုင် ရင် ကောင်းကင်ဓားပျံဂိုဏ်း အန္တရာယ်ရှိသွားလိမ့်မယ်။”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ၊” ဟုန်ယွိ၏ လေသံမှာ အလွန်တည်ကြည်လေးနက်နေသဖြင့် ဓားနတ်သမီး အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

“ကျွန်တော်တို့က အဖိုးတန်လက်ဆောင်တွေ မပေးဘူးဆိုရင် တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးက ကျွန်မတို့ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးမှာလား။ ဒါကတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး” အကြီးအကဲ တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ “နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာ၊ သုံးရာအတွင်းမှာ တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးဟာ လူတိုင်း နားခံလာရအောင် အရှိန်အဝါ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ကြတာ မှန်ပေမဲ့ သူတို့ဟာ ဧကရာဇ်တစ်ပါးလောက်တော့ အင်အားမကြီးနိုင်သေးပါဘူး။”

“ဒါဆို သူတို့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။” ဓားနတ်သမီးက မေးလိုက်သည်။ ဟုန်ယွိ၏ အတွေးမှာ ပို၍ နက်နဲကြောင်း ဓားနတ်သမီး ခံစားမိလာသည်။

“သဘာဝကျကျ စဉ်းစားကြည့်ရင် ဒါဟာ တာအိုဂိုဏ်းအသီးသီးရဲ့ အပေါ်မှာ မူတည်နေတာ ပဲ။ သူတို့က ခင်ဗျားတို့ကို သစ္စာခံစေချင်တာ။ လက်ဆောင်ဆိုတာက ဒုတိယပဲ။ သစ္စာရှိဖို့ က အဓိကပဲ။ ဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာတွေကို ပေးအပ်လိုက်တာဟာ တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးအပေါ် လုံးဝ အမှီပြုပြီး နာခံလိုက်ပြီဆိုတဲ့ အမှတ်အသားပဲ။ အဲဒီလိုလူတွေကိုမှ သူတို့က မဟာ ကမ္ဘာကြီးဆီကို ပြန်ခေါ်သွားချင်မှာပေါ့။ တကယ်လို့ သစ္စာမခံဘူးဆိုရင်တော့...” ဟုန်ယွိ က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“သစ္စာမခံရင် ဘာဖြစ်မှာလဲ။” အကြီးအကဲ တစ်ဦးက တုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်သည်။

“သတ်ပစ်မှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက် မသတ်ဘဲ တခြားလူကို သုံးပြီး သတ်ခိုင်းလိမ့်မယ်။” ပိုင်ဇိယွဲ့က ဆက်ပြောသည်။ “ဒီတစ်ခါ သူတို့က မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးမယ်၊ ကမ္ဘရီယန်လွှာနဲ့ ‘ကမ္ဘာဦးငရဲစကြာဝဠာ’ အလွှာတွေကို ဖြတ်ပြီး ထာဝရ အသက် ဆန်းကြယ်နယ်မြေကို စူးစမ်းမယ်ဆိုတာက တာအိုဂိုဏ်းတွေကို တကယ်ပဲ စည်းလုံးသွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးပဲ။ တကယ်လို့ သစ္စာမခံဘူးဆိုရင် ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး သုတ်သင်လိမ့်မယ်။ သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က မသေးဘူး။ ဒီအကြံက ထန်ဟိုင်လုံရဲ့ အကြံပဲ ဖြစ်ရမယ်။ စဉ်းစားကြည့်လေ... ကောင်းကင်ဓားပျံဂိုဏ်း က ပညာရှင်တွေ မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ သူတို့က ခင်ဗျားတို့ကို ရှေ့တန်းကနေ တိုက်ခိုင်းမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ သေမှာပဲ။ ဒါမှမဟုတ် ကမ္ဘရီယန်ချောက်နက်ထဲကို လွှတ်မယ်ဆိုရင်လည်း ခင်ဗျားတို့ အန္တရာယ်ရှိမှာပဲ။ ဒါက ရှေးယခင်ကတည်းက ဧကရာဇ် တွေ အသုံးချလေ့ရှိတဲ့ နည်းပရိယာယ်ပဲ။”

“ရှင်ပြောမှပဲ ကျွန်မ သတိဝင်လာတော့တယ်။ ဒါကြောင့်ကိုး... ဘာလို့ တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာ၊ သုံးရာအတွင်းမှာ ပိုပိုပြီး အာဏာပြလာရတာလဲဆို တာ” ဓားနတ်သမီးက ဆိုသည်။ “ဒါဆို ဒီတစ်ခါ ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။ ရှင့်စကားအရ ဆိုရင် သစ္စာခံပြတာကပဲ အကောင်းဆုံး ဖြစ်မလား။ ရှင်တို့ သုံးယောက်သာ ကျွန်မတို့ ကောင်းကင်ဓားပျံဂိုဏ်းကို ဒီအန္တရာယ်ကနေ ကယ်ပေးနိုင်ရင်၊ မဟာကမ္ဘာကြီးကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ ကျွန်မတို့ဂိုဏ်းက ကျေးဇူးပြန်ဆပ်ပါ့မယ်။”

“ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဓားနတ်သမီးအနေနဲ့ ‘နဂါးငွေ့တန်းဓား’ ကို ယူပြီး နတ်ဘုရားဘိုးဘေး တောင်က မင်္ဂလာပွဲကို သွားလိုက်ပါ။ ထန်းဟိုင်လုံကို မတွေ့တာ ကြာပြီ၊ သူ ဒီလောက် မျက်နှာပွင့်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားဘူး။ လက်ဆောင်ကိစ္စကိုတော့ ကျွန်တော်ပဲ စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။”

ဟုန်ယွိ ပြောပြီးသည်နှင့် သူနှင့် ကောင်းကင်ဓားပျံဂိုဏ်းသားများမှာ လေထဲသို့ ပျံတက် သွားပြီး ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားတောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားတောင်ဆိုသည်မှာ တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးက ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် အကြီးအကဲများကို စုစည်းကာ အစည်းအဝေးလုပ်ရာ နေရာဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို ခုခံရန်အတွက် တည်ထောင်ခဲ့သော နေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အာဏာရှိသူများက အမိန့်ထုတ်ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

“သခင်လေး... ရှင်က ထန်းဟိုင်လုံနဲ့ ရန်ငြိုးရှိတာဆိုတော့ ရှင့်ရဲ့ နာမည်ရင်းကို မသုံးတာ ပိုကောင်းမယ်” ပျံသန်းနေစဉ်အတွင်း ဓားနတ်သမီးက အကြံပေးသည်။

ဟုန်ယွိက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို ကျွန်တော့်ကို ထိုက်ကျိပညာရှင်လို့ပဲ ခေါ်ပါ။”

…

“နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်က ရှေ့နားမှာပဲ။”

ဓားနတ်သမီးက သတိပေးလိုက်သည်။ နှစ်နာရီခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် တောင်ကုန်းများ၊ မြစ်ချောင်းများနှင့် မြို့ပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်လာခဲ့ရာ ဟုန်ယွိသည် အလွန်တရာ အေးစက်ပြီး ထက်ရှသော လေလှိုင်းများကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိုင်ပေါင်းတစ်ထောင်ခန့် အကွာအဝေးရှိ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထက်တွင် နက်ရှိုင်းလှသော ချောက်ကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုချောက်ကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ် လာသော အအေးဓာတ်မှာ ‘ရေခဲဝိညာဉ်တာအို’ ဂိုဏ်း၏ ရေခဲဝိညာဉ်နန်းတော်ထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။ ဤသည်မှာ ‘ကမ်ဘရီယန် ချောက်နက်’ ပင် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘရီယန် ချောက်နက်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုချက်မတွင်မူ မိုးထိအောင် မြင့်မားလှသော တောင်ကြီးတစ်တောင်သည် ခိုင်ခိုင်မာမာ တည်ရှိနေ၏။ တောင်တစ်ခုလုံး၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ စေတီပုထိုးတစ်ဆူသဖွယ် ဖြစ်နေပြီး ‘ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း ရွှေစေတီတော်’ နှင့် ပင် ဆင်တူသည်။ တောင်တစ်ခုလုံးမှာ အစိမ်းရင့်ရောင်ရှိပြီး အဖိုးတန်ကျောက်စိမ်းတွေ ထက်ပင် ပိုမိုတောက်ပကာ ရေစိုနေသကဲ့သို့ ပြောင်လက်နေသည်။

တောင်ပေါ်တွင်မူ ကျောက်စိမ်းများဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသည့် ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်များ ရှိနေကြသည်။ တောင်၏ ထိပ်ဆုံးတွင်မူ ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ ထက် ပင် ပိုမိုကြီးမားသော ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကြီး တည်ရှိနေ၏။ နန်းတော်အတွင်းမှ သာယာကြည်လင်သော တေးသံများ ပျံ့လွင့်နေပြီး ထူးဆန်းသော ပန်းမန်များနှင့် အပင်များမှာလည်း ဝေဝေဆာဆာ ပွင့်လန်းနေကြသည်။ တပည့်များစွာမှာ ပျံသန်းနိုင် သော ဓားများစီးကာ သို့မဟုတ် အလင်းတန်းများသဏ္ဌာန်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံတွင် လူလွန့် ခေါက်ပြန် ပျံသန်းနေကြသည်။ မိုင်ပေါင်းရာချီသော အဝန်းအဝိုင်းအတွင်းတွင် အလင်းတန်းများနှင့် မင်္ဂလာရှိသော အရှိန်အဝါများမှာ တဖျတ်ဖျတ် လက်နေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ဓားပျံစီးသူများနှင့် အလင်းတန်းများသည် ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်ဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းလာနေကြသည်။

“ဒီနတ်ဘုရားဘိုးဘေး တောင်ကတော့ ဒဏ္ဍာရီလာ မြင်းမိုရ်တောင်နဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်လို့ ရနိုင်တယ်။”

ဤသို့ ခမ်းနားလှသော မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ကြင်ယာတော်ယွမ်က ရေရွတ် လိုက်သည်။

“ဒါဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်က ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ ထွန်းကားမှုမျိုးပဲ။ ဒါမျိုးကိုပဲ အစစ်မှန် ‘အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ’ လို့ ခေါ်လို့ရမယ်။ အခုလက်ရှိ မဟာကမ္ဘာကြီးကတော့ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာလို့ မခေါ်နိုင်တော့ဘူး။”

ဟုန်ယွိက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။

ဝူး... ဝူး... ဝူး...

ဟုန်ယွိနှင့် ဓားနတ်သမီးတို့ ပျံသန်းနေစဉ်မှာပင် အလင်းတန်းအချို့သည် သူတို့ဘေးမှ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ကြသည်။ ဝူးကနဲ အသံနှင့်အတူ ထိုအလင်းတန်းများသည် ရပ်တန့်သွား ပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် လူပုံရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ ကျောက်ပြာရောင် ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည့် တာအိုပညာရှင်များပင် ဖြစ်ကြ၏။

ရှေ့ဆုံးမှ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ ရင်ဘတ်အထိကျနေသော မည်းနက်သည့် မုတ်ဆိတ်ရှည် များ ရှိပြီး မျက်လုံးများမှာမူ ပဲစိမ်းစေ့လေးများကဲ့သို့ အလွန်သေးငယ်လှ၏။

“ဓားနတ်သမီး... မင်းတို့ ကောင်းကင်ဓားပျံဂိုဏ်းက ဒီတစ်ခါ ဘာလက်ဆောင် ယူလာသ လဲ၊ ဟားဟား... မင်းတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အထိမ်းအမှတ် ရတနာဖြစ်တဲ့ ‘နဂါးငွေ့တန်းဓား’ကိုတော့ ယူမလာခဲ့ဘူး မဟုတ်လား။”

ဤသို့ ပြောရင်းနှင့်ပင် ထိုတာအိုပညာရှင်သည် ဝတ်ရုံစကို ဝှေ့ယမ်းပြီး အလင်းတန်းများ ကို ပြန်လည်စီးနင်းကာ လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားသလိုမျိုး နတ်ဘုရား ဘိုးဘေး တောင်ပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်နှင့် ဆင်းသက်သွားခဲ့သည်။

“အဲဒါ ‘လှိမ့်နေတဲ့ကျောက်တုံးဂိုဏ်း’ (ရိုးလင်းစတုန်းဂိုဏ်း) ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ။ သူက ကျွန်မ ဂိုဏ်းနဲ့ အမြဲတမ်း ရန်ဘက်ဖြစ်နေသူပေါ့။” ဓားနတ်သမီးက ဆိုသည်။ “ရိုးလင်းစတုန်း ဂိုဏ်းဟာ အမြဲတမ်း ထန်ဟိုင်လုံရဲ့ လူယုံအဖြစ် နေလာခဲ့တာ။”

ဤသို့ စကားပြောနေကြရင်းနှင့်ပင် သူတို့အားလုံး နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်ဆီသို့ ဆိုက်ရောက် လာကြသည်။

နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင် အနီးသို့ ရောက်သည့်အခါ ဟုန်ယွိတို့သည် ကြီးမားသော မမြင်နိုင်သည့် စွမ်းအင်အတားအဆီးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဓားနတ်သမီး က သူမလက်ထဲမှ အမိန့်တော်ဖိတ်စာကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည့်အခါတွင်မူ အဆိုပါ အတားအဆီးများသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဧည့်ခံခန်းမရှေ့သို့ အေးအေးဆေးဆေး ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဟုန်ယွိသည် အင်မော်တယ် အပေါင်းအသင်းများ စုဝေးနေသည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိသွား သကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ခံစားလိုက်ရလေတော့သည်။