အခန်း ၅၇၉

အခန်း (၅၇၉)။

“ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးအစီအရင်၊ အနှိုင်းမဲ့မိုးကြိုး၊ အသွင်ကိုးမျိုးပြောင်းခြင်း လျှို့ဝှက်ပညာရပ်၊ ဇမ္ဗူလိပ်နတ်ဘုရား၊ ယင်ယန်ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ... နှိမ်နင်းစမ်း။”

ဟုန်ယွိ၏ ကိုယ်ထည်အတွင်းမှ သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသည့် မူလစွမ်းအင်များနှင့် အတိုင်းအဆမဲ့ စကြဝဠာ၏ စွမ်းအားများ တဟုန်ထိုး ပွင့်အန်ထွက်လာ၏။ သူ၏ မျက်ခုံး နှစ်ခုကြားရှိ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကို အပြည့်အဝ နိုးထစေလိုက်ရာ နတ်ဘုရား ဘိုးဘေးတောင်ပင် မတောင့်ခံနိုင်လောက်သည့် အရှိန်အဝါများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

နတ်ဘုရားဘိုးဘေး တောင်သည်လည်း ကြီးမားသော မှော်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ပြီးခြင်း မရှိသေးပေ။ သို့ဖြစ်ရာ ၎င်းသည် သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမ ကို မည်သို့ ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။

ထို့အပြင် ရှင်းချန်ကျိနှင့် အခြားသူများသည် ဆာဟာရတနာသစ်ပင်နှင့် ထာဝရအသက် တာအိုသစ်သီးတို့ကို ရရှိပြီး နတ်ဘုရားဘိုးဘေး နန်းတော်အတွင်း ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမနှင့် ကြားတွင် ကွာဟချက် ရှိနေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဆာဟာရတနာသစ်ပင်သည် ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်နှင့် အဆင့်တူ နိဗ္ဗာနအဆင့် လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမမှာမူ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်၊ ဇမ္ဗူအစီအရင်၊ ကောင်းကင်မြို့တော်၊ ဘိုးဘေးနဂါး၊ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း ရွှေစေတီတော်၊ ကောင်းကင်ယှဉ်တွဲလှေကား၊ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား၊ မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အရိုးမိစ္ဆာကျွန်းနှင့် ‘ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ဝိညာဉ်အရိုးဓား’ တို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကို တိုက်ရိုက် အသုံးမပြုဘဲ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော မူလစွမ်းအင်နှင့် မိုးကြိုးစွမ်းအားကိုသာ ထုတ်ဖော်ခဲ့သော်လည်း နတ်ဘုရားဘိုးဘေး တောင်ကို တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို အခိုင်အမာ တည်ဆောက်လိုသဖြင့် ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

…

“အား”

ထိုက်ကျိမိုးကြိုးသည် မိစ္ဆာအိုကြီးကို ရစ်ပတ်ထားလိုက်ရာ သူ၏ အတွေးစများ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားတော့သည်။ သူသည် သူ၏ အတွေးစများကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး မှော်ရတနာ သို့မဟုတ် တာအိုပညာရပ်တစ်ခုခုဖြင့် လွတ်မြောက်နိုင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

မာကျောမှုနှင့် နူးညံ့မှု နှစ်မျိုးလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးကို အစွမ်းကုန် အသုံးချလိုက်သဖြင့် သူ၏ အတွေးစများမှာ မိုးကြိုးလွှာတစ်ခုအတွင်း ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီး၍ မရသလို မှော်ရတနာများကိုလည်း အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။

တကယ်တော့ သူ၏ မှော်ရတနာများမှာ ဟုန်ယွိက အစောကတည်းက သိမ်းဆည်းထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူ့တွင် အသုံးပြုစရာလည်း မရှိတော့ပေ။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အရိုးစုပညာရှင်၏ အတွေးစ တစ်သိန်းကျော်မှာ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုး၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဟုန်ယွိ၏ မျက်ခုံးကြားထဲသို့ ဆွဲသွင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ အရိုးစုပညာရှင်၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ အော်ဟစ်သံသည် နတ်ဘုရား ဘိုးဘေးတောင်ပေါ်ရှိ အင်မော်တယ်အားလုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

“တကယ်လို့ ငါ့ရဲ့တာအိုသစ်သီးနဲ့ မှော်ရတနာတွေ ဆုံးရှုံးမထားရင်၊ ပြီးတော့ ငါတို့က နတ်ဘုရား ဘိုးဘေးတောင်ပေါ်မှာ မဟုတ်ခဲ့ရင် သူ ငါ့ကို တစ်ကွက်တည်းနဲ့ သတ်ဖို့ဆိုတာ တကယ် ခက်လိမ့်မယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ငါ့မှာ လွတ်မြောက်ဖို့ လမ်းစရှိဦးမှာပဲ။” အရိုးစု ပညာရှင် တွေးတောနေမိသည်။

အရိုးစုပညာရှင်၏ အတွေးစ တစ်သိန်းကျော်ကို သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ အတွင်းရှိ ထိုက်ကျိမိုးကြိုးရေကန်ထဲ ဆွဲသွင်းကာ ဖိနှိပ်လိုက်ပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် အချိန်ဆွဲမနေခဲ့ ပေ။ သူသည် မိစ္ဆာအိုကြီး၏ စိတ်ဝိညာဉ် မှတ်ဉာဏ်များကို သန့်စင်ရန် အချိန်မရသေးပေ။

ဤကဲ့သို့ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသည့် မိစ္ဆာအိုမျိုးမှာ ကျိုးမင်းဆက်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည့် ကျိုးထိုက်ကျူ ယွီဝမ်မူကဲ့သို့ ရည်မှန်းချက် ကြီးသူများထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်သည်။ သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များကို လုံးဝ သန့်စင်ထုတ်ယူရန်မှာ လွယ်ကူသော အလုပ် မဟုတ်ပေ။

အနည်းဆုံးတော့ ယခုကဲ့သို့ တိုက်ပွဲ၏ အရေးကြီးသော အချိန်အခါတွင် ထိုသို့လုပ်ရန် မသင့်တော်သေးပေ။

“သွေးအရိပ်၊ ထျန်းရှဲ့ကျိ၊ ရွှမ်ယင်းကျိ... ခင်ဗျားတို့ရော ပြေးနိုင်မယ် ထင်နေလား။”

ဟုန်ယွိက အရိုးစုပညာရှင်ကို နှိမ်နင်းနေစဉ် သွေးအရိပ်၊ ထျန်းရှဲ့ကျိနှင့် ရွှမ်ယင်းကျိတို့မှာ အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ထွက်ပြေးကြသည်။ သူတို့သည် နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်၏ အကာအကွယ် အစီအရင် အပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကမ္ဘရီယန် ချောက်နက်အထက်သို့ ပျံတက်သွားကြသည်။

ဟုန်ယွိသည် ထိုသူများကို သေချာပေါက် လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဤလူများကို အင်မော်တယ်များရှေ့တွင် သတ်ပြပြီး သူ၏ မဖျက်ဆီးနိုင်သော ဂုဏ်သိက္ခာကို တည်ဆောက်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်း၍ ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်၏ တားမြစ် မှော်ဂါထာများသည် သူ့အပေါ် ဘာသက်ရောက်မှုမျှ မရှိပေ။

“ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး... မိစ္ဆာအိုးကြီးတွေက အစွမ်းထက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်က ထိုက်ကျိတာအိုပညာရှင်ရဲ့ ထိုက်ကျိမိုးကြိုးစက်ကွင်း အကာအကွယ်အောက်မှာ ရှိနေတာ မို့ ဘေးကင်းမှာပါ။ ကျွန်မတို့ ရောက်လာတုန်းကဆို ထာဝရအာဃာတ မိစ္ဆာအစီအရင်စု ကြီးကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဖြို ဧကရာဇ်ကိုတောင် အရှင်ဖမ်းမိလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သေး တယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ သူက မိစ္ဆာဂိုဏ်းကိုးဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုသစ်သီးတွေကို သုံးပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့တာ။ သူက ကျွန်မတို့ ဒီမှာရှိတာ သိနေတော့ ကျွန်မတို့က ဒီက အင်မော်တယ်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းမှာကို ကြောက်ပြီး အခုလို အလျင်အမြန် လာတိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။” ကြင်ယာတော်ယွမ်က ဆိုသည်။

ဟုန်ယွိ ကောင်းကင်ယံသို့ တက်လှမ်းစဉ် ပိုင်ဇိယွဲ့၊ ကြင်ယာတော်ယွမ်နှင့် ကောင်းကင် သံစဉ် နတ်သမီးတို့ကို ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးစက်ကွင်းတစ်လွှာဖြင့် ဝန်းရံပေးထားသည်။

ခမ်းနားထည်ဝါသော အစစ်မှန်မိုးကြိုးစွမ်းအင်များသည် လေးထောင့်ပုံစံအဖြစ် ဖွဲ့စည်း လိုက်ပြီး ထိုအတွင်း၌ ထိုက်ကျိအလုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုလုံးအတွင်း၌ ကောင်းကင် သံစဉ် နတ်သမီး၊ ပိုင်ဇိယွဲ့၊ ကြင်ယာတော်ယွမ်နှင့် ဟုန်ယွိ ကိုယ်တိုင် ရှိနေကြသည်။

ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးစက်ကွင်းအတွင်း မိုးကြိုးလျှပ်စီးများသည် အစီအရင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး မာကျောမှုနှင့် နူးညံ့မှုကို ပေါင်းစပ်ကာ ယင်ယန်သံသရာစက်ဝန်းကို ဖော်ဆောင်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပိုင်ဇိယွဲ့၊ ကြင်ယာတော်ယွမ်နှင့် ဟုန်ယွိတို့သည် ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး၏ ရုပ်ရည်ကို အတိုင်းသား မြင်လိုက်ရသဖြင့် အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

“တကယ်ပဲ ငါးတွေကို ရေထဲနစ်မြုပ်စေပြီး ငှက်တွေ ကောင်းကင်ကနေ ပျံကျလာရအောင်၊ လမင်းကြီးတောင် ရှက်သွေးဖြာသွားရမယ့် အလှမျိုးပါလား။” ဟုန်ယွိပင် သူ၏ စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးလိုက်မိသည်။

ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး၏ မျက်နှာသွင်ပြင်သည် အချိုးအစား အလွန်ကျနလှပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ကောင်းကင်မြွေဘုရင်မ ရှင်းမူထက်ပင် ပို၍ တောက်ပနေသည်။ ထိုမျက်လုံးများထဲတွင် လှပသည့် အရာများအပေါ် အတိုင်းအဆမရှိ တောင့်တမှုများ ကိန်းအောင်းနေ၏။ သူမ၏ ပါးစပ်၊ နှာခေါင်းနှင့် မျက်နှာတို့မှာလည်း ပြည့်စုံလွန်းလှပြီး မဟာကမ္ဘာရှိ မဟာပညာရှင် အရာရှိကြီးများ နှစ်သက်သည့် အပြည့်စုံဆုံး ဂန္ထဝင် အလှတရားကို ဆောင်ကြဉ်းထားသည်။

ရှေးဟောင်းခေတ်ကတည်းက ဘယ်ပန်းချီကျော်၊ ဘယ်ပန်းချီဘုရင်၊ ဘယ်ပန်းချီ သူတော်စင်မှ ဤမျှ ပြည့်စုံသည့် အလှတရားမျိုးကို သူတို့၏ ပန်းချီကားများတွင် မရေးဆွဲ နိုင်ခဲ့ကြပေ။

ဟုန်ယွိသည်လည်း ပန်းချီဆွဲတတ်သူဖြစ်ပြီး သူ၏ စုတ်တံစွမ်းရည်မှာ ပန်းချီသူတော်စင် ချန်ဒေါင်ဇီထက် မနိမ့်ကျဟု ယုံကြည်ထားသော်လည်း ယခု နတ်သမီးနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရ ချိန်တွင် သူမ၏ ရုပ်ရည်ကို ပုံဖော်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု ခံစားမိသည်။ သူမ၏ နတ်ဘုရား ဆန်သည့် ဆွဲဆောင်မှုကို သူ ဖော်ပြနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဒီလောကမှာ ဒီလောက်လှတဲ့ အမျိုးသမီးမျိုး ရှိနေသေးတာလား။ သူမက ထန်ဟိုင်လုံနဲ့ လက်ထပ်ရမှာဆိုတော့ တကယ့်ကို ဘုရားပေးတဲ့ ဆုလာဘ်ကို ဖြုန်းတီးလိုက်တာပဲ...” ပိုင်ဇိယွဲ့မှာ မျောက်ဝံဖြူတစ်ကောင် ဖြစ်သဖြင့် အခြေခံအားဖြင့် အမျိုးသမီးများနှင့် နီးစပ်ခြင်းမရှိဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းမှတစ်ဆင့် သေခြင်းကင်းရာကိုသာ ရှာဖွေသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး၏ ရုပ်ရည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးက ပိုင်ဇိယွဲ့၊ ကြင်ယာတော်ယွမ်နှင့် ဟုန်ယွိတို့ကို ကြည့်ကာ “သခင်လေးတို့... ကျွန်မမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား မရှိတာ မဟုတ်ပါ ဘူး။ ဘာလို့ ကျွန်မကို ဒီကို ခေါ်လာတာလဲ။” မေးလိုက်သည်။

“မင်းမှာ နက်နဲတဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေ ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဖြို ဧကရာဇ်က အစွမ်းကုန် လာတိုက်နေတာလေ။ ဒါ့အပြင် ကောင်းကင်ဖြို ဧကရာဇ်ထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးလည်း ရှိနေသေးတယ်။ အဲဒီလူတွေက ဖန်ဆင်းခြင်း သင်္ဘောကို မောင်းနှင်ပြီး အင်မော်တယ်တွေကို ဖမ်းဆီးကာ မဟာကမ္ဘာမှာ ကျွန်အဖြစ် ခိုင်းစေဖို့ ရောက်လာကြတာ။ မင်းလို အမျိုးသမီးမျိုးဟာ သူတို့ အလိုချင်ဆုံး အရာပဲပေါ့။” ပိုင်ဇိယွဲ့က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောလား” ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးသည် ဤနာမည်ကို ကြားလိုက် ရချိန်တွင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ “အဲဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ။”

“မဟာကမ္ဘာရဲ့ နံပါတ်တစ်ပုဂ္ဂိုလ် ကိုးငါးဧကရာဇ်ပေါ့။ ပြီးတော့ သူရဲ့ အကြံပေး ဟုန်ရွှန်ကျိပေါ့။” ပိုင်ကျိယွဲ့က ဆိုသည်။

…

“သူတို့ကို ထာဝရအာဃာတ မိစ္ဆာနန်းတော်ဆီ ရောက်မသွားစေနဲ့။ အဲဒီကို ရောက်သွားရင် သူတို့က တိုက်စစ်ရော ခံစစ်ပါ လုပ်နိုင်တာမို့ သတ်ဖို့ ခက်သွားလိမ့်မယ်။ သူတို့က ကမ္ဘာမြေ နို့ရည်အနှစ်ကို သုံးပြီး သူတို့ရဲ့ အသက်စွမ်းအားတွေကို ပြန်ဖြည့်နိုင်သေးတယ်။” ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ အသံမှာ အရေးတကြီး ဖြစ်နေသော်လည်း နားထောင်၍ အလွန်ကောင်းလှကာ လူတို့၏ နားထဲတွင် စွဲငြိနေပြီး သူမ၏ လေသံအတိုင်း စိတ်အခြေအနေနှင့် လုပ်ဆောင် ချက်များကို မသိစိတ်က ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

သွေးအရိပ်၊ ထျန်းရှဲ့ကျိနှင့် ရွှမ်ယင်းကျိဆိုသည့် မိစ္ဆာအိုကြီး သုံးဦးမှာ နတ်ဘုရားဘိုးဘေး တောင်မှ ပျံထွက်သွားပြီးနောက် မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီအကွာတွင်မူ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ထာဝရအာဃာတ မိစ္ဆာ နန်းတော် ရှိနေသည်။

“ကိစ္စမရှိပါဘူး။”

ဟုန်ယွိက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေပြီး ဘာကိုယ်ဟန် အနေအထားမှ မပြင်ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ကို လှမ်းဆုပ်လိုက်ရုံသာ လုပ်လိုက် သည်။ ထိုဖမ်းဆုပ်မှုမှာ ရိုးရှင်းပုံရသော်လည်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ချက်ချင်း ပင် ၎င်း၏ စွမ်းအားကို ပြသလာတော့သည်။

ဟုန်ယွိ၏ လက်ဝါးအတွင်းမှ အစစ်မှန် စွမ်းအင်စီးကြောင်း ငါးခု ပွင့်ထွက်လာသည်။ ထိုစွမ်းအင်ထဲတွင် မိုးကြိုး၊ သူတော်စင်ပေါင်းစုံစွမ်းအင်၊ နဂါးတန်ခိုးအရှိန်အဝါနှင့် အချိန်၊ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် ‘ထာဝရတခဏ’ တို့၏ စွမ်းအင်များ ပါဝင်သည်။ ဤအစစ်မှန် စွမ်းအင် ငါးတန်းသည် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည့် သက်တန့်ငါးသွယ်လိုပင် မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း ထွက်ပေါ်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ဟည်းသွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်များမှာ တောက်လျှောက် ပုံပျက်သွားပြီး တကယ်တမ်းတွင်မူ ပိုမို ပါးလွှာလာသည်။

နက်နဲသည့် တာအိုပညာရပ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူတိုင်း၊ မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ဟင်းလင်းပြင်သည် ပါးလွှာလာပြီး တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းခံရလုနီး ပါး ဖြစ်နေကာ မဟာကမ္ဘာဆီ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်နိုင်တော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ကောင်းကင်ရှာဖွေ လက်သည်း၊ မဟုတ်ဘူး... ဒါဟာ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် ဘုံခန်းမရဲ့ ကမ္ဘရီယန် အမှောင်ကမ္ဘာ နတ်ဘုရားလက်သည်းပဲ။”

ဟုန်ယွိ၏ တိုက်ကွက်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးက အာမေဍိတ် အော်လိုက်သည်။

“ဒီတိုက်ကွက်က ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ‘မူလအပြစ် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ’ တောင် ကျုပ် လက်ချက်နဲ့ သေခဲ့တာဆိုတော့ ဒီကောင်းကင်ရှာဖွေ လက်သည်းကို ကျုပ် သေချာပေါက် သိတာပေါ့။ ကျုပ် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမရဲ့ အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်နဲ့ လည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးလို့ သူ့တာအိုပညာရပ်တွေနဲ့ သိုင်းပညာတွေအကြောင်း အနည်းငယ် သိထားပါတယ်။”

ဟုန်ယွိက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ထုတ်ဖော်လိုက်သည့် အချက် အလက်များကြောင့် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သွေးအရိပ်နှင့် ကျန်သည့် မိစ္ဆာအိုကြီးနှစ်ဦးမှာ ထာဝရအာဃာတ မိစ္ဆာနန်းတော်ထဲ ဝင်တော့မည့် အချိန် တွင် ဟုန်ယွိ၏ လက်သည်းတိုက်ကွက်က မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်သော စွမ်းအားနှင့်အတူ မိစ္ဆာစွမ်းအင်အားလုံးကို ဖယ်ရှား ပစ်လိုက်သည်။ မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီအကွာရှိ မိစ္ဆာအိုကြီး သုံးဦးမှာ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ် များနှင့် အတွေးစများ အားလုံးကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားနေသည့် ပြင်းထန်လှသော စုပ်ယူခြင်း အစစ်မှန် စွမ်းအင်လှိုင်းက သူတို့၏ နောက်ကျောသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မိစ္ဆာစွမ်းအင်များသာမက တာအိုဘိုးဘေးသုံးဦး၏ ကြယ်တာယာကိုးဆင့်ပြောင်းလဲခြင်း၊ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်နှင့် တိမ်လိပ်ရေလှိုင်းဒေါသတို့မှာလည်း ဖယ်ရှားခံလိုက်ရ သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မိစ္ဆာအိုကြီး သုံးဦးမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ထူးဆန်းသည့် အရာတစ်ခု ထပ်ဖြစ်လာပြန်သည်။

တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦး၏ စွမ်းအင်စစ်များ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသဖြင့် သူတို့သည် နတ်ဘုရား ဘိုးဘေးတောင်တွင် တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားပြီမှန်း သိလိုက်ပုံရသည်။ တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် သူတို့သည် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေမှုကို လက်လျှော့ လိုက်ပြီး ဟုန်ယွိ၏ လက်သည်းချက်ကို ရင်ဆိုင်ရန် လှည့်လာကြသည်။

“ဝုန်း”

မိစ္ဆာစွမ်းအင်၊ တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦး၏ စွမ်းအင်စစ်နှင့် ဟုန်ယွိ၏ လက်သည်းချက်တို့ ထိပ်တိုက် တွေ့သွားပြီး ကမ္ဘရီယန် ချောက်နက်အထက်တွင် ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအင် မှိုတိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခါသွားသည်။

ကမ္ဘရီယန် ချောက်နက်အောက်မှ အေးစက်သော ရေများ ဟုန်းဟုန်းတောက် မြည်ဟီးကာ ပေပေါင်းရာနှင့်ချီ တဟုန်ထိုး ပန်းထွက်လာသည်။ ရေစက်များသည် လေးလံနက်ရှိုင်းလှ ပြီး ရေတစ်စက်ချင်းစီတွင် ကမ္ဘာတစ်ခုစီ ပါဝင်နေသလိုပင် အလွန် ထူးဆန်းလှသည်။

“တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးက ကမ္ဘရီယန် ချောက်နက်ကို သိမ်းပိုက်ချင်နေတာ မဆန်းတော့ပါ ဘူး။ အထဲက ရေတွေမှာ ကြွယ်ဝတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်တွေ ပါဝင်နေပြီး ဓားတွေနဲ့ မီးတွေကို သန့်စင်ဖို့ ကောင်းမွန်ဆုံး ပစ္စည်းတွေပဲ။ နတ်ဘုရားဆေးလုံးတွေကို သန့်စင်ဖို့ လည်း သုံးနိုင်တယ်။ ကမ္ဘရီယန် ချောက်နက်က ရေတွေနဲ့ဆိုရင် သွေးပုံစံ သံမဏိ သို့မဟုတ် သွေးပုံစံသံမဏိထက် တစ်ဆင့်မြင့်တဲ့ အင်မော်တယ် သံမဏိကိုတောင် သန့်စင် ဖို့ မခက်ခဲတော့ဘူး။”

ဟုန်ယွိက ကမ္ဘရီယန် ချောက်နက်မှ ရေများကို လေ့လာနေပြီး ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးမှာမူ သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ ထိတ်လန့်မှုများကြောင့် ထုံကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိ၏ အစောက တိုက်ခိုက်မှုမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ဖြို ဧကရာဇ်နှင့် တာအို ဂိုဏ်းများ၏ ဘိုးဘေးသုံးဦးတို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာလမ်းစဉ်နှင့် အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်မှ ထိပ်တန်းပညာရှင် လေးဦး၏ ပူးပေါင်းစွမ်းအား က မည်မျှအထိ ပြင်းထန်မည်နည်း။ သို့သော် ဟုန်ယွိက ထိုစွမ်းအားကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ ပြီး မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရခဲ့ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ်သာ လှုပ်ခါသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလူ၏ တာအိုပညာရပ်က မည်မျှပင် အစွမ်းထက်နေသနည်း။

“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”

နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်ဆီမှ အသံလှိုင်း ပေါက်ကွဲသံ သုံးခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ ကြယ်တာယာဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် တာအိုပညာရှင်တစ်ဦး၊ အမျိုးသမီး တစ်ဦးနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် တိမ်လိပ်ရေလှိုင်း ဖဲကြိုးများ ပတ်ထားသည့် တိမ်လိပ်ရေလှိုင်းဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော တာအိုပညာရှင်တစ်ဦးတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဤလူသုံးဦးသည် အနှိုင်းမဲ့သည့် ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာအိုကြီး သုံးဦးထက် အများကြီး ပို၍ အစွမ်းထက်ပြီး ဟုန်ယွိကိုပင် မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနှင့် ရင်ဆိုင်ရသလို ဖိအားအနည်းငယ် ခံစားရစေသည်။

တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးမှာ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ကိုယ်ထည်အစစ်များကို ထုတ်ဖော် ပြသလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထန်ဟိုင်လုံသည်လည်း အင်မော်တယ်အုပ်စုကို ဦးဆောင်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တက်လာသည်။ တိမ်တိုက်များနှင့် ဓားအလင်းတန်းများမှာ မရပ်မနား လင်းလက်နေပြီး အင်မော်တယ်အုပ်စုသည် တိုက်ပွဲအတွက် အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာလည်း ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားပြီး ထာဝရအာဃာတ မိစ္ဆာ နန်းတော်မှာ ခဏချင်းမှာပင် လူတစ်ယောက်၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားနိုင်သော နန်းတော်ပုံစံ အသေးလေးအဖြစ် ကျုံ့သွားသည်။

ထိုလူသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ဝေးကွာစွာ ရပ်နေပြီး ဟုန်ယွိ၊ တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးနှင့် အင်မော်တယ်အုပ်စုကို မိစ္ဆာမျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် လှမ်းကြည့်နေသည်။

သွေးအရိပ်၊ ရွှမ်ယင်းကျိနှင့် ထျန်းရှဲ့ကျိတို့မှာ ဤလူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်နေကြသည်။

ဤလူသည် သေချာပေါက် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ နံပါတ်တစ်ပညာရှင် ကောင်းကင်ဖြို ဧကရာဇ် ပင် ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိက အရိုးစုပညာရှင်ကို ဖမ်းဆီးလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ တာအိုပညာရှင်များ၊ သူကိုယ်တိုင်နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်တို့ ကမ္ဘရီယန် ချောက်နက်တွင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရသည့် အချိန်အထိ ပြောင်းလဲမှုမှာ အလွန်မြန်ဆန်လှပြီး စကားလုံး အနည်းငယ် ပြောလိုက်ရ သည့် အချိန်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲအပြီးတွင်မူ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်မှု ရှိနေပုံရသည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ဖြို ဧကရာဇ်၊ တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦး၊ ထန်ဟိုင်လုံ ဦးဆောင်သည့် အင်မော်တယ်အုပ်စုနှင့် ဟုန်ယွိတို့ အားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းရော အမှန်တရားလမ်းစဉ်က တာအိုပညာရှင်များပါ အားလုံးက သူ့ကို ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ၏ အစောက တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလွန်းသဖြင့် ဘယ်ကမှန်း မသိ ပေါ်လာသည့် ဤကဲ့သို့ မြင်းနက်တစ်ကောင်မှာ အာရုံစိုက်မှု အခံရဆုံး ဖြစ်နေသည် မှာ မဆန်းပေ။

…

“မင်းက ဘယ်သူလဲ”

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် တာအိုဘိုးဘေး သုံးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သည့် ရှင်းချန်ကျိက ဟုန်ယွိကို ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲပြီး မေးလိုက် သည်။

“မဟာကမ္ဘာက ထိုက်ကျိတာအိုပညာရှင်ပါ” ဟုန်ယွိက ဤစကားလုံး ရှစ်လုံးကိုသာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည်မှ မိုးကြိုးများကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ လေထဲတွင် တလူလူ လွင့်နေ ၏။ “ခင်ဗျားတို့က ရှင်းချန်ကျိ၊ ယွန်ယင်ကျိနဲ့ လျန်ယွန်ကျိတို့ ဖြစ်ရမယ်။ ကျုပ်က ကောင်းကင်ဖြို ဧကရာဇ်ကို သတ်တော့မလို့ပဲ၊ ခင်ဗျားတို့က ဘာလို့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖို့ မကူညီတဲ့အပြင် ကျုပ်ရဲ့ အစစ်မှန် စွမ်းအင်တွေကိုပါ လာတားဆီး ရတာလဲ။”

“ထိုက်ကျိတာအိုပညာရှင်ရဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေက နက်နဲလှပါတယ်၊ ပြီးတော့ မင်းက ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာလေ။ ငါတို့က မင်းရဲ့ နောက်ခံကို မသိရတော့ နည်းနည်းတော့ ခက်တာပေါ့။ ထိုက်ကျိ တာအိုပညာရှင်က မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းလားဆိုတာ ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ။”

ယွန်ယင်ကျိက ဟုန်ယွိကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားကာ စကားပြော လိုက်သည်။

“ကောင်းကင်သံစဉ်... ပြန်လာခဲ့” အမျိုးသမီး တာအိုဘိုးဘေးဖြစ်သည့် ယွန်ယင်ကျိက ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးကို စိုက်ကြည့်ကာ သတိကြီးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဟားဟားဟား…. ကောင်းကင်သံစဉ်ဆိုတာ ယွန်ယင်ကျိဆိုတဲ့ ခင်ဗျားနဲ့ ကျိန့်ချိကျိတို့ရဲ့ သမီးလေ။ ဒဏ္ဍာရီအရ ခင်ဗျား ဒီကလေးမကို ကိုယ်ဝန်ရှိတုန်းက ကျိန့်ချိကျိဟာ သံစဉ် ပေါင်းထောင်ချီကို စုစည်းခဲ့သလို မဟာကမ္ဘာရဲ့ လှပဆုံးအမျိုးသမီးတွေရဲ့ ညှို့ဓာတ်တွေ ကိုလည်း စုစည်းခဲ့ပြီး သန္ဓေသားကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့ စွမ်းအင်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ ဒီကလေးမ မွေးလာပြီးတဲ့နောက်မှာ သူမဟာ အတိုင်းအဆမဲ့ မှော်စွမ်းအားတွေအပြင် မဟာကမ္ဘာရဲ့ နံပါတ်တစ် အလှပိုင်ရှင်တွေနဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ပိုင်ဆိုင်နေတာပေါ့။ ဒီထိုက်ကျိ တာအိုပညာရှင်က ဒီလောက် အစွမ်းထက် နေမှတော့ သူက သူမကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား။”

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ဖြို ဧကရာဇ်၏ အသံမှာ အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းမှာ သိသိ သာသာပင် ရန်တိုက်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်း ဘယ်လိုတောင် အတင့်ရဲရတာလဲ။”

ယွန်ယင်ကျိ လှုပ်ရှားလိုက်သည်၊ သူမသည် ကောင်းကင်ဖြို ဧကရာဇ်ကို သတ်ရန် မဟုတ် ဘဲ ဟုန်ယွိကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် တိုက်ခိုက်တော့မည့်ပုံပင်။

“ယောက္ခမ... ခဏလောက် သည်းခံပါဦး။” ထန်ဟိုင်လုံက ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက် ပြီး ဟုန်ယွိ၊ ပိုင်ဇိယွဲ့နှင့် ကြင်ယာတော်ယွမ်တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းတို့က မဟာ ကမ္ဘာက ဘယ်သူတွေလဲ။ ငါ ထိုက်ကျိတာအိုပညာရှင်ဆိုတဲ့ နာမည်ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူး ပါဘူး...”

“ထန်ဟိုင်လုံ... မင်း ငါ့ကို မမှတ်မိတော့ဘူးလား။”

ဟုန်ယွိက ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း သူ၏ မူလရုပ်သွင်ကို ပြန်လည် ပြောင်းလိုက်ပါတော့သည်။