အခန်း ၅၈၉

အခန်း (၅၈၉)။

“အို… မကောင်းတော့ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဝါက သိပ်ပြီး တောက်ပလွန်းနေ တော့ ကျောက်စိမ်းမြို့တော် တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီ။ အခု ကျောက်စိမ်းမြို့တော် မှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ပညာရှင်တွေနဲ့ အင်အားစုတွေ ဘယ်လောက်တောင် များနေမလဲ မသိဘူး။ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ မူလစွမ်းအင်တွေ ယိုစိမ့်ထွက်သွားတာက မသမာသူတွေ ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရမှာ သေချာတယ်။ ဒါက အရမ်းကို ပြဿနာများလိမ့်မယ်။”

ပိုင်ဇိယွဲ့က ခန်းမအတွင်းမှ စိမ့်ထွက်နေသော မူလစွမ်းအင်များကို ခံစားမိရင်း စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

“ငါကလည်း အဲဒီလိုလူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရချင်နေတာ။ အခုအခြေအနေအရ ငါ့ရဲ့ ဩဇာအာဏာကို တစ်ကမ္ဘာလုံးသိအောင် တည်ဆောက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်။ အရှိန် အဟုန်က ကြီးမားလေ ပိုကောင်းလေပဲ။”

ဟုန်ယွိသည် ဆာဟာ ရတနာသစ်ပင်ကို ခန်းမ၏ ပင်မတိုင်အဖြစ် အောင်မြင်စွာ စိုက်ထူ ပြီးနောက် မိုးကြိုးရေကန်မှ စွမ်းအင်များဖြင့် ၎င်းကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းကာ အဆက်မပြတ် ထုဆစ်နေသည်။ ထိုအခါ သစ်ပင်ကြီးမှာ ခန်းမကြီး၏ ကျောရိုးသဖွယ် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤဆာဟာရတနာသစ်ပင်မှာ မူလကတည်းက ကမ္ဘာဦးခေတ်၏ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် နံပါတ်တစ်သစ်ပင် ဖြစ်ပြီး၊ ထာဝရအသက် ဆန်းကြယ် နယ်မြေတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ထာဝရမူလစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူခဲ့ခြင်းကြောင့် ခန်းမကြီးနှင့် ပေါင်းစပ် သွားသောအခါ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ၏ အရည်အသွေးမှာ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ မြင့်တက်သွားပြီး ‘နိဗ္ဗာနနယ်ပယ်’ ဆီသို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် ခိုင်မာသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ကို လှမ်းလိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟားဟားဟား... နောက်ဆုံးတော့ ငါဟာ အတားအဆီးမဲ့တဲ့ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ၊ လွတ်လပ်သွားပြီ”။

မင်းသား ရှီဒီမှာ မတ်တတ်ရပ်ကာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ‘သဲရိုင်း ဓားဗြက်’ ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သုံးချက်ဆက်တိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ငွေရောင်အလင်းတန်း များမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သူ၏ သွေးစွမ်းအင်များမှာလည်း အလွန်ပင် အေးစက်ပြင်းထန်လာပြီး ဓားသိုင်းပညာမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မူလက အထွက်အထိပ် မဟာဆရာသခင်အဆင့်မှာပင် ကြာမြင့်စွာ ပိတ်မိနေခဲ့ပြီး၊ ယခုမှ ပင် သိုင်းသူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ဖြတ်ကျော် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟွန်း…၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ရဲ့ လွတ်လပ်မှု၊ သေခြင်းရှင်ခြင်း အတားအဆီး ကို ကျော်ဖြတ်စေ၊” ရွှေပင့်ကူကလည်း တချိန်တည်းမှာပင် ဟစ်အော်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစများအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး ဆန်းကြယ်သော ‘သေခြင်းရှင်ခြင်း သဘောတရား’ ကို ထုတ်ဖော်ကာ တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ရွှေပင့်ကူသည် ‘မူလအပြစ် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ’ ကို ကြည့်ရှုလေ့လာရင်း နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ပင်လယ်ပြင်တွင် ရှိနေစဉ်ကပင် ရွှေပင့်ကူသည် ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက် ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ခွဲထုတ်ခြင်းနှင့် အတွေးပြောင်းလဲခြင်း နယ်ပယ်ကို ထိတွေ့ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ဤနှစ်များအတွင်း သူမသည် ကျင့်ကြံရင်း မရေတွက်နိုင်သော ဆေးစွမ်းကောင်းများ၊ ‘သန့်စင်သော ယန်အတွေးစ’ များနှင့် ‘နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏သွေး’ တို့ကို စားသုံးခဲ့ပြီး နောက် ယခုအခါ သူမသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ် အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကာ စစ်မှန် သော ကျင့်ကြံမှုလမ်းစဉ်ပေါ်သို့ ခြေချနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူဆိုသည်မှာ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာပြီးနောက် ‘ပြီးပြည့်စုံ သောလူ’ ဟု ခေါ်တွင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှတစ်ပါး အခြားအရာအားလုံးမှာ အပေါ်ယံမျှ သာ ဖြစ်ပေသည်။

“သေခြင်းရှင်ခြင်း အတားအဆီးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖြတ်ကျော်မယ်၊” ရှောင်ရှု၊ ရှောင်ဆန်းနှင့် ရှောင်ဖေးတို့ မြေခွေးမလေး သုံးကောင်မှာလည်း ရုတ်တရက် မတ်တတ် ရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ဟုန်ယွိ၏ ‘ကမ္ဘာဦးအစဖန်ဆင်းခြင်း’ ကျမ်းစာကို ရွတ်ဆို ရင်း စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ စကားလုံးတိုင်းမှာ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်း၏ မမြဲသော သဘောတရားများ ထင်ဟပ်နေတော့သည်။

“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်” ရွှေပင့်ကူနှင့် မြေခွေးလေး သုံးကောင်လုံး တစ္ဆေအင်မော်တယ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ဟုန်ယွိ အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ ထိုအခိုက်တွင် ဟုန်ယွိ၏ အမာခံအင်အားစုမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး စွမ်းအားများ အံ့မခန်း တိုးတက်လာခဲ့ကြသည်။

“တစ္ဆေအင်မော်တယ် လေးဦးဆိုတာ ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ အင်အား ပဲ။ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းတောင်မှ အားအနည်းဆုံး အချိန်တွေမှာဆို တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဒီလောက်ပဲ ရှိတာ။” ကြင်ယာတော်ယွမ်က မြေခွေးလေးများကို ပွေ့ဖက်ရင်း ဆိုသည်။

‘ကျိုးယွိအကယ်ဒမီ’ ဟာ အနာဂတ်မှာ ‘ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်း’ ကို သေချာပေါက် ကျော်ဖြတ်ပြီး၊ သမိုင်းတစ်လျှောက် အင်အားအကောင်းဆုံး ‘ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်းစဉ်’ ဂိုဏ်း၊ ပညာရှင်တွေရဲ့ ‘သန့်စင်သောမြေ’ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ‘တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း’ ကို တောင် ကျော်တက်သွားလိမ့်မယ်။” ပိုင်ကျိယွဲ့က ဆိုသည်။

“မှန်တယ် သခင်လေး။ သခင်လေးရဲ့ အစွမ်းက အခုဆိုရင် အံ့မခန်း တိုးတက်လာခဲ့ပြီ။ ခုနစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို မဖြတ်ကျော်ရသေးပေမယ့် သခင်လေးရဲ့ အစွမ်းက ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ တစ်ယောက်ထက် မနိမ့်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် တော်ဝင်ချန် တော်ဝင်မိသားစု ရဲ့ ရာဇပလ္လင်တောင် လှုပ်ခါလာနိုင်တယ်။

သခင်ကျိုးက ပြောဆိုရင်း ရှေ့တိုးကာ ဦးညွှတ်ပြီး ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်မှာ တစ္ဆေအင်မော်တယ် အဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း ဤဖြစ်စဉ်မှ များစွာ အကျိုးကျေးဇူး များစွာ ရရှိခဲ့သဖြင့် အချိန်တန်လျှင် တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်မှာ သေချာနေပြီ။

သို့သော် ဟုန်ယွိက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “တော်ဝင်ချန် တော်ဝင်မိသားစုကို အထင်မသေး နဲ့၊ သူတို့ဟာ ‘မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ မှာ ထာဝရအသက် တာအို သစ်သီးကို ရရှိထားတယ်။ နောက်ပြီး မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ နံပါတ်တစ်ပညာရှင် ‘ကောင်းကင်ဖြို ဧကရာဇ်’ ကိုတောင် ‘မီဘုရင်’ အဖြစ် ဘွဲ့နှင်းပြီး သူတို့ဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ‘ထာဝရအာဃာတ မိစ္ဆာနန်းတော်’ နဲ့ ‘မြေကမ္ဘာနို့ရည်အနှစ်’ တွေက သူတို့လက်ထဲမှာ ရှိနေမှာ သေချာတယ်။”

ဟုန်ယွိက ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ “အခုချိန်မှာ တော်ဝင်ချန် တော်ဝင်မိသားစု ရဲ့ အင်အားက ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်နေတာ။ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ခြောက်ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားတဲ့ မိစ္ဆာမျောက်ကြီးပါ့၊ ထိုက်ရှီတောင်တန်းက နဂါးဝိညာဉ်၊ ယန်ချန်နဲ့ ကောင်းကင်အပြင်နယ်မြေက ဆန်းကြယ်တဲ့ အင်အားစုတွေ၊ ဒီလူတွေနဲ့ဆို ဒီမဟာကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးမှာ နံပါတ်တစ် အင်အားစု ဖြစ်နေပြီ။ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း တောင် သူတို့ကို အရှုံးပေးရလိမ့်မယ်။ မကြာခင်မှာ သူတို့ဟာ မဟာကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးပြီး ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ဧကရာဇ်တွေရဲ့ ဘုန်းအာနုဘော်ကို ပြန်လည် ထူထောင်နိုင်တော့မှာ ငါစိုးရိမ်မိတယ်။”

ဟုန်ယွိက ထိုသို့ပြောလိုက်စဉ် မူလက ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသော လူအုပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ကျဉ်းကြပ်သွားကြသည်။ အသေအချာ စဉ်းစားကြည့်လျှင် အမှန်တကယ် ပင် ထိုသို့ ဖြစ်နေပေသည်။

“ဒါ့အပြင် သွေးအရိပ်၊ ထျန်းရှဲ့ကျိလည်း ရှိသေးတယ်။ ရွှမ်ယင်းကျိနဲ့ အခြား အစွမ်းထက် မိစ္ဆာအိုကြီးသုံးယောက် အသတ်ခံလိုက်ရပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစတွေ ကျန်ရှိ နေသေးတာပဲ။ အဲဒီအတွေးစတွေက တော်ဝင်ချန် တော်ဝင်မိသားစုအတွက် ပညာရှင်တွေ အမြောက်မြား ဖန်တီးပေးနိုင်ဦးမှာ။” ကြင်ယာတော်ယွမ်က ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

အရိုးစုပညာရှင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးစ တစ်သိန်းကျော်မှာ ထိုက်ကျိမိုးကြိုးရေကန်ထဲ တွင် ပေါလောပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထျန်းရှဲ့ကျိနှင့် ရွှမ်ယင်းကျိတို့မှာလည်း အလားတူ စွမ်းအားများ ရှိကြပေရာ သူတို့သုံးယောက်ပေါင်းလျှင် အတွေးစပေါင်း သုံးသိန်းကျော် ရှိပေမည်။

ဟုန်ရွှန်ကျိ၊ ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေမှ ဆန်းကြယ်သော အထွက်အထိပ် လူသား အင်မော်တယ်၊ ကောင်းကင်ဖြိုဧကရာဇ်၊ မိစ္ဆာမျောက်ဝံကြီးပါ့၊ ယန်ချန် အဖြစ် အသွင်ပြောင်းထားသော နဂါးဝိညာဉ်၊ ဆေဘာသူတော်စင် ‘ဂွန်ယန်ယု’ နှင့် ဖန်ဆင်းခြင်း အရိပ်စောင့်တပ် ခေါင်းဆောင် ‘ချူး’...

ဤမျှများပြားသော အင်အားစုများမှာ ဟုန်ယွိ၏ အင်အားစုထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက် နေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

“သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ အင်အားကြီးပါစေ၊ ငါတို့ တိုက်ရမှာပဲ။ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းရဲ့ နာကျည်းမှုကို ကလဲ့စားမချေနိုင်ရင် ငါတို့ဟာ လူမဟုတ်တော့ဘူး။” လေးနက်သော အသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုသူမှာ နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။

သူစကားပြောလိုက်စဉ် သူ၏ အရှိန်အဝါများမှာ တဟုန်ထိုး ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဟုန်ယွိ ပြုလုပ်ပေးထားသော ‘ကမ္ဘာဦး ဖန်ဆင်းခြင်း ဝတ်စုံ’ ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့ဆေးမီးလျှံ နတ်ဘုရားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ‘ကမ္ဘာဦး ဖန်ဆင်းခြင်းဓား’ ကို ကိုင်ဆောင် ထားသည်။ လက်ဝါးတစ်ဖက်၊ ဓားတစ်လက်နှင့် သူသည် ထူးခြားလှသည်။

သူ၏ ဓားသိုင်းအရှိန်အဝါမှာ ‘မူလအပြစ် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာကြီး’ ထုတ်ဖော်ခဲ့သော မိစ္ဆာ ဓားသိုင်းများ ဖြစ်ပြီး၊ လက်ဝါး၏ နိယာမမှာမူ ဗုဒ္ဓတံဆိပ်တော် ဖြစ်သည်။

အဖြူနှင့်အမဲ၊ အကောင်းနှင့်အဆိုးကို ဟန်ချက်ညီညီ ပေါင်းစပ်ထားရာ သူ၏ စွမ်းအင်များ မှာ လှည့်ပတ်နေသည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် သိုင်းဆန္ဒ စက်ဝိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသိုင်းဆန္ဒအတွင်း၌ မှေးမှိန်သော မီးအိမ်တစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာပြီး လူသားပေါင်း ထောင်သောင်းချီ၏ ရှေ့ခရီးနှင့် အနာဂတ်ကို လင်းထိန်စေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် သဒ္ဓါတရား ထက်သန်လှသဖြင့် လမ်းပျောက်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။

နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီး၏ သိုင်းဆန္ဒမှာ ‘ထာဝရမီးအိမ်’ ပင် ဖြစ်သည်။

“မီးအိမ်ထွန်းညှိခြင်း နယ်ပယ်၊ လူသားအင်မော်တယ်အဆင့်ပဲ” ပိုင်ဇိယွဲ့က အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤသိုင်းဆန္ဒအရ နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးသည် ‘တိုက်ခိုက်ရေးဗုဒ္ဓ ယန်ယွဲ့’ နှင့် ရင်ပေါင် တန်းနိုင်သော လူသားအင်မော်တယ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြ နေသည်။

“မီးအိမ်က လင်းထိန်နေပြီ၊ ငါ့နှလုံးသားကလည်း သဒ္ဓါတရားနဲ့ ပြည့်စုံနေပြီ၊” ဟု ဆိုကာ ဓားအရှိန်ဝါနှင့် သိုင်းဆန္ဒများကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီး သည် ပျံသန်းလာပြီး ဟုန်ယွိကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ “ဟုန်ယွိ... မူလအပြစ် ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာကြီးရဲ့ မိစ္ဆာနှလုံးသားကို ငါ့ကို မြင်တွေ့ခွင့်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ငါဟာ လူသားအင်မော်တယ် အဆင့်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့တာ။”

ယခုအခါ နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ စစ်မှန်သော လူသားအင်မော်တယ် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

နဂါးစွယ်ဆန်ကို လပေါင်းများစွာ စားသုံးခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၊ ကြွက်သားနှင့် အရိုး အဆစ်များမှာ အလွန်အမင်း သန်မာလာခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိပြီးလျှင် မကြာခင် တည်ထောင်တော့မည့် ကျိုးယွိအကယ်ဒမီမှာ နောက်ထပ် လူသားအင်မော်တယ် တစ်ဦး တိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ငါ ပထမဆုံး သတ်ချင်တဲ့သူက ဓားသူတော်စင် ‘ဂွန်ယန်ယု’ ပဲ။ အဲဒီလူက ကိုယ်ယောင် မပြဘဲ ပေါ်ထွက်လာတတ်ပြီး သူ့ရဲ့ ‘မိုးကြိုးလျှပ်ဆီးဆေဘာ’ နဲ့ ငါတို့ ဒိုင်ဇင်ဘုရား ကျောင်းက ရဟန်းပေါင်းများစွာကို သတ်ခဲ့တာ။ ရှင်တန်သိုင်းသခင် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရှိတဲ့ ရဟန္တာ ၅၀၀ ထဲမှာ အနည်းဆုံး ၁၀၀ လောက်က သူ့ဆေဘာအောက်မှာ အသက်ပျောက်ခဲ့ရတာ။”

နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးသည် လူသားအင်မော်တယ်အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် အလွန် ပင် ဒေါသထွက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“နင်ဂျာ ဘုန်းတော်ကြီး... ရှင် လူသားအင်မော်တယ် ဖြစ်လာတာ တကယ့်ကို ကောင်းပါ တယ်။ ကျွန်မတို့ ကျိုးယွိအကယ်ဒမီ ဖွင့်လှစ်တဲ့အခါ နောက်ထပ် အစွမ်းထက် ပညာရှင် တစ်ယောက် တိုးလာတာပေါ့။ ဒါဟာ လာပြီး ပြဿနာရှာမယ့် အခြား ကျောင်းတော်က အကြီးအကဲတွေကိုလည်း တုန်လှုပ်သွားစေလိမ့်မယ်။” ယူလူလက်က ဆိုသည်။

“ဒီည လူပေါင်း ဘယ်လောက်များများ အိပ်မပျော် ဖြစ်နေမလဲဆိုတာ ငါတောင် မခန့်မှန်း နိုင်တော့ဘူး...” ဟုန်ယွိက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လက်ကို လှမ်းလိုက်ရာ ‘သူရဲကောင်းမှတ်တမ်း’ စာအုပ်မှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည် ပျံသန်း ရောက်ရှိလာသည်။

ဤကျမ်းစာသည် ကျိုးထိုက်ကျူ၊ ဟာကျူလီနှင့် ယုဝမ်မူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စုပ်ယူ ပေါင်းစပ်ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ မိစ္ဆာအိုကြီး ‘အရိုးဖြူပညာရှင်’ ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ကို စုပ်ယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြန်သည်။

ဟုန်ယွိသည် မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းမှ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစပေါင်း ၁၀၈,၀၀၀ ကို ဆယ်ယူလိုက်သည်။

ထိုအတွေးစများအတွင်း ‘အရိုးဖြူပညာရှင်’ ၏ မျက်နှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေပြီးနောက် အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးလာတော့ သည်။

“ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ။ မင်းရဲ့ လက်အောက်ခံအဖြစ် အစေခံပြီး ဘယ်တော့မှ သစ္စာ မဖောက်ပါဘူး။ ‘ကောင်းကင်ကိုးဘုံ ကမ္ဘာမြေဆယ်ခု’ နတ်ဆိုးကျိန်စာနဲ့လည်း ကျိန်ဆိုရဲ ပါတယ်” အရိုးဖြူပညာရှင်က ဆိုသည်။ သူသည် ဟုန်ယွိက မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာဂိုဏ်းဆယ်ခု၏ တာအိုသစ်သီးများမှ စွမ်းအင်များ စုပ်ယူပုံကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

“မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ပညာရှင်၊ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီးတော့ အသက်ကို ဒီလောက်တောင် နှမြောနေတာလား၊ ငါ့ရဲ့ ‘သူရဲကောင်းမှတ်တမ်း’ ထဲမှာ ပညာရှင် သုံးယောက်ကို ငါ သန့်စင်ထားပြီးပြီ။ သူတို့ဟာ အလွန်တရာ အသိဉာဏ် မြင့်မားတဲ့ လူတွေချည်းပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားက သူတို့ထက် မြင့်ပေမဲ့ သူတို့ထက်တောင် ပိုပြီး သေမှာ ကြောက်နေပါ လား။” ဟုန်ယွိက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“အသိဉာဏ်ဆိုတာ ဒုက္ခအားလုံးရဲ့ အရင်းအမြစ်ပဲ။ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သူတိုင်း သေမှာ ကြောက်ကြတယ်။ အသိဉာဏ်မရှိတဲ့ လူမိုက်တွေပဲ သေမှာ မကြောက်တာ။ ‘ယန်နတ်ဘုရား’ ပညာရှင်တွေတောင် သေမှာမကြောက်ဘူးဆိုရင် ဘာလို့ တစ်ဖက်ကမ်း ကို ရှာနေကြမှာလဲ။ အသိဉာဏ်မြင့်လေလေ၊ သေမှာ ပိုကြောက်လေလေပဲ။ ဒီလောကမှာ သေမှာမကြောက်တဲ့လူ မရှိဘူး၊ အသိဉာဏ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်တဲ့လူပဲ ရှိတယ်” အရိုးဖြူ ပညာရှင်က အော်ဟစ်ပြောဆိုသည်။

“အသိဉာဏ်က ဒုက္ခရဲ့ အရင်းအမြစ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီအသိဉာဏ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာက အကောင်းဆုံးပေါ့” ဟုန်ယွိက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားရဲ့ စကားတွေက ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား သေမလား၊ ရှင်မလားဆိုတာ ခင်ဗျား ဆုံးဖြတ်လို့မရဘူး၊ ခင်ဗျားက အသိဉာဏ်က ဒုက္ခရဲ့အရင်းအမြစ်လို့ ပြောတာဆိုတော့ ခင်ဗျားရဲ့ အသိဉာဏ်ကို ကျုပ်ကျမ်းစာထဲ ထည့်ထားလိုက်မယ်။ အဲဒါဆို ခင်ဗျားရဲ့ ဒုက္ခ တွေလည်း ကင်းဝေးသွားတာပေါ့။”

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ဟုန်ယွိက လက်ဖြင့် လှမ်းဆုပ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အရိုးဖြူပညာရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူ လိုက်ပြီး ‘သူရဲကောင်းမှတ်တမ်း’ အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

အရိုးဖြူပညာရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် ကျမ်းစာအတွင်း ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံး ပေါက်ကွဲတော့မည့်အလား တုန်ခါနေ သည်။ ဟုန်ယွိသည် ကမ်ဘရီယံ ချောက်နက်မှ ရရှိထားသော စွမ်းအင်များကို အမြန်ထည့် သွင်းကာ ကျမ်းစာကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ပြန်လည် ထုဆစ် သန့်စင်လိုက်ရသည်။

"အရိုးဖြူပညာရှင်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကတောင် ဒီလောက် သန်မာနေတာ။ တကယ်လို့ ငါက နောက်နောင်မှာ ကောင်းကင်ဖြိုဧကရာဇ်၊ ဟုန်ရွှန်ကျိ၊ ဧကရာဇ်ယန်ဖန်၊ မူလဝိညာဉ် နတ်ဘုရားနဲ့ အမှောင်ဧကရာဇ်တာအိုသခင်တို့ရဲ့ အတွေးစတွေကိုပါ ပေါင်းစပ်လိုက်မယ် ဆိုရင် ဒီကျမ်းစာအုပ်က တကယ်ပဲ ပေါက်ကွဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဒါကြောင့် ဒီအချိန် ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး စာအုပ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ပြီး သန့်စင်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။"

ဟုန်ယွိသည် အရိုးဖြူပညာရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ထုတ်ယူပြီးနောက် ဤ ‘မူလနဝမ ချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ ခရီးစဉ်မှ ရရှိသမျှအားလုံးကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူခြင်းကိစ္စ ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူသည် ‘အရိုးဖြူပညာရှိ’ ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးစပေါင်း ၁၀၈,၀၀၀ ကိုလည်း စုဆောင်းလိုက်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ‘စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးစ စာကြည့်တိုက်’ တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့လိုက်သည်။ ၎င်းမှဦ မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ ‘ကောင်းကင်ဓားပျံဂိုဏ်း’ ကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းများ၏ နည်းလမ်းကို အတုယူခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ် ပညာရှင်များ သေဆုံးပြီး နောက် ကျန်ရှိခဲ့သော အတွေးစများကို စုဆောင်းကာ ထူးချွန်သော တပည့်များကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးသနားရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ ဂိုဏ်းများစွာတို့သည် ကမ္ဘာဦးခေတ်၊ ရှေးဟောင်းခေတ်နှင့် အလယ်ခေတ် ကျင့်ကြံသူများ သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်သော စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစ အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းကာ ရတနာတိုက်များ တည်ဆောက် ထားကြသည်။ ‘ကောင်းကင်ဓားပျံဂိုဏ်း’ တွင်ပင် အတွေးစပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့ကို ဂိုဏ်းအတွက် ထူးချွန်သော တပည့်များကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးသနားရန် အသုံးပြုကြသည်။ သို့မှသာ တပည့်များသည် အကျိုးပြုလုပ်ငန်းများကို ပိုမို ကြိုးစား လုပ်ဆောင်ကြမည် ဖြစ်သည်။

‘နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်တန်း’ ၏ ရတနာတိုက်ထဲတွင်မူ အတွေးစပေါင်း သန်းနှင့် ချီ၍ပင် ရှိနိုင်ပေသည်။ ထိုသို့သာ မဟုတ်လျှင် ‘ထန်းဟိုင်လုံ’ တစ်ယောက် ဤမျှများပြား သော အတွေးစများကို ဖြုန်းတီးပစ်နိုင်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။

သာမန် ချမ်းသာသော မိသားစုများသည် ရွှေ၊ ငွေ၊ စားနပ်ရိက္ခာ၊ ပုလဲနှင့် ကျောက်သံ ပတ္တမြားများကို သိုလှောင်ကြသော်လည်း အင်မော်တယ်တို့ကမူ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစ များကိုသာ သိုလှောင်ကြပေသည်။

“မင်းတို့ ကျင့်ကြံလို့ ပြီးပြီဆိုရင်တော့ အပြင်ထွက်ပြီး ကျိုးယွိအကယ်ဒမီကို တည်ထောင် ကြမယ်။ ကျင်းရွှင်အာ... မင်း အားတဲ့အခါ မင်းရဲ့ အဘိုး ရွှေပင့်ကူဘုရင်ကို ဖိတ်ပေးပါဦး” အရာအားလုံး အောင်မြင်သည်ကို တွေ့ရသောအခါ ဟုန်ယွိက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ”

ကျင့်ကြံမှု အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာခဲ့ကြသူ အားလုံးက သဘောတူညီစွာ ထူးထူး ခြားခြား ပြန်လည် ဖြေကြားကြသည်။ ဟုန်ယွိ၏ ဆန်းကြယ်သော အစွမ်းများကြောင့် သူတို့သည် ဟုန်ယွိ၏ ဘေးတွင် အစုအဖွဲ့တစ်ခုအဖြစ် ရှိနေရခြင်းမှာ အနာဂတ် တောက်ပနေမည်ဟု ခံစားနေကြရသည်။

…

ညအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ...

နွေဦးရာသီ၏ တတိယမြောက်လ ကုန်ဆုံးလုနီးပြီဖြစ်ရာ နွေရာသီသို့ နီးကပ်နေပြီ။ ကောင်းကင်ယံသည် ကြည်လင်နေပြီး နဂါးငွေ့တန်းကြီးမှာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်း လင်းလက်နေသည်။

ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ရှိ ဝူဝမ်မြို့စား ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ စံအိမ် နောက်ဖေးဥယျာဉ်တွင် သေးငယ်သော စားသောက်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပနေသည်။ ပန်းများ၊ သစ်သီးများ၊ လက်ဖက်ရည် နှင့် ဝိုင်များဖြင့် ပြည့်စုံလှပသော ပွဲလေးပင် ဖြစ်သည်။

ဟုန်ရွှန်ကျိသည် စားပွဲ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ထိုင်နေသည်။ သူသည် ပညာရှင်ဝတ်စုံကို လဲလှယ် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ‘ခရမ်းရွှေဦးရစ်’ ကို ဆောင်းမထားပေ။ သူသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော ပုံစံရှိသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး လောက၏ ကြယ်တာရာများကို ထင်ဟပ်နေသည်။ ကြယ်ရောင်အလင်းတန်း မြောက်မြားစွာမှာ သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းသို့ စီးဝင်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ထို့ပြင် ဥယျာဉ်အတွင်း၌ ကွန်ဖြူးရှပ် မဟာပညာရှင်ကြီး ဆယ်ယောက်ကျော် ရှိနေသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်စီ စားပွဲများတွင် ထိုင်ကာ ကြယ်တာရာများကို ကြည့်ရင်း နက္ခတ်ဗေဒနှင့် နဂါးငွေ့တန်း အကြောင်းကို ဆွေးနွေး အကြံပြုနေကြသည်။

ဤပညာရှင် ဆယ်ယောက်လုံးမှာ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါများ ရှိကြသည်။ သူတို့တွင် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ပြင်းထန်မှု သို့မဟုတ် တာအိုပညာရှင်တစ်ဦး၏ လွတ်လပ်မှုမျိုး မရှိသော်လည်း ခိုင်မာသော ပညာရှိအငွေ့အသက်များ ရှိကြသည်။ သူတို့ကို ကြည့်ရုံမျှနှင့် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးတွင် စာအုပ်နံ့များ ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ခံစားရစေသည်။

သူတို့သည် ဤလောက၏ တကယ့် ထိပ်တန်း ကွန်ဖြူးရှင် မဟာပညာရှင်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ဟုန်ရွှန်ကျိ ကိုယ်တိုင်သည်လည်း စာမေးပွဲ အောင်မြင်ထားသော ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ စာအုပ်များစွာ ရေးသားကာ ဤလောကရှိ ပညာရှင်ကြီးများစွာနှင့် မိတ်ဖွဲ့ထားသူ ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဥယျာဉ်အတွင်းရှိ ပညာရှင် ဆယ်ယောက်ကျော်မှာ စာပေဗဟုသုတကို အထူးလေ့လာ လိုက်စားကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ကျောင်းတော်အသီးသီး၏ အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤသူများသည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အထက်တန်းလွှာများ ဖြစ်ကြသည်။ အဆင့်အတန်း အားဖြင့် ပြောရလျှင် သူတို့သည် မြင့်မြတ်နယ်မြေ ဂိုဏ်းများ၏ ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် အဆင့်တူညီသည်။ ထိုဂိုဏ်းချုပ်များကိုပင် သူတို့က အထင်မကြီးကြဘဲ စာအုပ်များ ရေးသားကာ မကြာခဏ တိုက်ခိုက် ဝေဖန်လေ့ ရှိကြသည်။

“ညီနောင် ထျန်းပို... ငါတို့ မတွေ့တာ ဆယ်နှစ်လောက် ရှိပြီနော်”

ဟုန်ရွှန်ကျိက အဝါနုရောင် ပညာရှင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ပညာရှင်တစ်ဦးကို ပြောလိုက်သည်။ ထိုပညာရှင်မှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဝင်းပသော အသားအရေရှိပြီး သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ချွေးပေါက်တိုင်းမှ စာပေအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ် နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ သူ၏ လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း ခေတ်အဆက်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းရမည့် ကဗျာတစ်ပုဒ် ဖြစ်သွားမည်ဟု ထင်ရပြီး၊ စကားတစ်လုံး ပြောတိုင်း ကမ္ဘာတည်သရွေ့ ကျန်ရစ်မည့် လင်္ကာတစ်ပုဒ် ဖြစ်သွားမည်ဟု ယူဆရသည်။

သူကား ‘လေးရာသီကျောင်းတော်’ ၏ အကြီးအကဲ ဟွမ်ထျန်းပိုပင် ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်တယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကလည်း ငါတို့ ဒီဥယျာဉ်ထဲမှာပဲ ထိန်ထန်သာနေတဲ့ လမင်းကြီးကို ကြည့်ရင်း ကဗျာရွတ်ခဲ့ကြတာ။ အဲဒီတုန်းက ဆောင်းဦးရာသီ အလယ်ပိုင်း ပေါ့၊ ငါမှတ်မိသေးတယ်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ဆယ်နှစ်တောင် ကုန်သွားမယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ မင်းရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင် မိန်းမပျို မင်ပိုင်ယွန် ကွယ်လွန်သွားတာတောင် ကြာပြီ။ အခု သူမရဲ့သား ဟုန်ယွိဟာ ဆယ်နှစ် အတွင်းမှာ သူတော်စင်ငယ်တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီး ၅ လပိုင်း ၅ ရက်နေ့မှာ သူ့ရဲ့ ကျိုးယွိ အကယ်ဒမီကို ဖွင့်တော့မယ်။ သူက ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းကို ရေးသားပြီး ဒီကမ္ဘာလောကရဲ့ အမှန်တရားကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။” ဟွမ်ထျန်းပိုက ဆိုသည်။

ထိုမဟာပညာရှင်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆက်ပြောသည် “နှမြောဖို့ ကောင်းတာက မင်ပိုင်ယွန်ဟာ ကဗျာတွေသုံးပြီး ငါ့ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့လို့ မင်း သူမကို နှင်ထုတ်ခဲ့ရတာပဲ။ သူမရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ငါ မမြင်လိုက်ရဘူး။ အခုတော့ သူမရဲ့ အရည်အချင်းတွေက သူမသားဆီကို ရောက်သွားပုံရတယ်။”

“မင်ပိုင်ယွန်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက နိမ့်ကျပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က ငါ လူတိုင်းကို လာဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပြီး ကဗျာတွေအကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့တာ။ အဲဒါဟာ စာပေလောကရဲ့ ကြီးကျယ်တဲ့ စုဝေးမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သင့်တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူမက ငါ့ကို လာပြီး လှောင်ပြောင်ခဲ့ တယ်။ ထုံးတမ်းအစဉ်အလာအရ ငါ သူမကို နှင်ထုတ်ခဲ့ရတာပေါ့။” ဟုန်ရွှန်ကျိက ဆိုသည်။ “တကယ်လို့ ညီနောင် ထျန်းပိုအနေနဲ့ အဲဒီကိစ္စကို စိတ်ထဲ ထားနေသေးရင် အခု အဲဒီ သားမိုက်ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးလိုက်စမ်းပါ။ ဒီကမ္ဘာလောကရဲ့ အမှန်တရားကို သိမ်းပိုက်မယ်ဆိုတဲ့ သူ့ရဲ့အတွေးက ဘယ်လောက်တောင် ရယ်စရာကောင်းလဲဆိုတာ သိသွားအောင်ပေါ့။”

“လောကရဲ့ အမှန်တရားကို သိမ်းပိုက်မယ်ဆိုတာကတော့ တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်း တာပဲ။” ပညာရှင်တစ်ဦးက ဆိုလိုက်သည်။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်နှင့် ဝေးရာ ကောင်းကင်ယံ၌ အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ထိုးတက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ကြယ်တာရာများပင် အရောင်မှိန်သွားကြသည်။ ၎င်းမှာ ဟုန်ယွိ၏ စာပေးအရှိန်အဝါနှင့် တာအိုကျင့်စဉ်များ ပေါင်းစပ်သွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းကြီးပင် ဖြစ်ပါတော့သည်။