အခန်း ၂၃၁

အခန်း (၂၃၁) အထူးသတ်မှတ်ချက် သိုလှောင်ခန်း ရထားတွဲ၊ ပြီးတော့ မိုးကြိုးမုန်တိုင်း ည

【အထူးသတ်မှတ်ချက် သိုလှောင်ခန်း ရထားတွဲ】

【သိုလှောင်ခန်း နေရာပေါင်း ၃၀၈ နေရာ ပါဝင်ပြီး အမျိုးအစားတူ ပစ္စည်းတစ်ခုတည်းကို အကန့်အသတ်မရှိ ပမာဏဖြင့် ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းနိုင်သည်။ ၎င်းတွင် အထူး နေရာ ၈ နေရာ ပါဝင်ပြီး ရထားမောင်းနှင်သူသည် ရထားအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေစဉ်အတွင်း ၎င်းနေရာများမှ ပစ္စည်းများကို လွတ်လပ်စွာ ထည့်သွင်းခြင်းနှင့် ထုတ်ယူခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်သည်။】

သိုလှောင်ခန်း နေရာ ၅၁ နေရာမှ ၃၀၈ နေရာအထိ တိုးလာခဲ့လေ၏။

ဤရထားတွဲ၏ အမည်ရှေ့တွင် အထူးသတ်မှတ်ချက်ဟူသော စကားလုံးကို ထည့်သွင်းရခြင်းမှာ မဆန်းတော့ပေ။

၎င်းက မူလသတ်မှတ်ချက် ကန့်သတ်ချက်ကို အမှန်တကယ်ပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။

ထိုမျှသာမက အထူး နေရာ ၃ နေရာမှာလည်း ၈ နေရာအထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသာ ထိုနေရာများထဲသို့ မီးခံသေတ္တာများကို ထည့်ထားလိုက်မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ အထက်ကန့်သတ်ချက် လုံးဝမရှိသော သိုလှောင်ခန်း နေရာ ၁၁ နေရာတိတိ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"ရထားဒင်္ဂါး ၁၀၀ တောင် ပေးခဲ့ရတာ မဆန်းတော့ပါဘူး၊ ငါ အမြတ်ထွက်သွားပြီပဲ"

နေရာပေါင်း ၃၀၈ နေရာ။

နောင်လာမည့် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ။

ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းရန်အတွက် သူ နေရာလွတ် လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူ တွက်ဆလိုက်လေ၏။

ရထားအတွင်း၌ ထားရှိသော အသေးအဖွဲ ကုန်ကြမ်းများနှင့် ပစ္စည်းအချို့ကို ယူဆောင်ကာ ထိုအထဲသို့ အားလုံး ပစ်ထည့်လိုက်ရန် သူက လီဆက် နှင့် အခြားသူများကို ညွှန်ကြားလိုက်တော့သည်။

လောလောဆယ်တွင်တော့ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။

ရဲချီယန်၏ ရထားမှာ အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

နောက်ထပ် တစ်ဆင့်တက်ရုံဖြင့် ၎င်းမှာ ဂဏန်းနှစ်လုံးအရေအတွက်သို့ ရောက်ရှိသွားပေတော့မည်။

အဆင့် ၁၀ ပြီးနောက် မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးသော်ငြားလည်း။

ထို နားလည်ရခက်သော တီးတိုးရေရွတ်သံများက ၎င်းမှာ အလွန်အရေးပါသော အဆင့်တစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဟု ရဲချီယန်ကို ခံစားရစေလေ၏။

ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ယောက်ယောက်ကိုများ သွားမေးကြည့်ရမလား။

နေပါစေတော့လေ။

သူက အတွေးထဲတွင် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်လေသည်။

တစ်လတာ အချိန်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ရထားကို အဆင့် ၉ အထိ ရောက်ရှိစေရန်အတွက် မွေးကတည်းက ကုန်ကြမ်းများကို အတင်းအကျပ် ထည့်သွင်းခံထားရမည့်သူများမှလွဲ၍

သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိလောက်မည်ဟု ထင်မိပေ၏။

နောက်ဆက်တွဲ အချိန်များတွင် ရဲချီယန်က နောက်ထပ် ပလက်ဖောင်းတစ်ခုဆီသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

စောနေသေးသည်လေ။

အဆင့်မြင့် ပလက်ဖောင်းများသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သော ရထားမောင်းနှင်သူများတွင် သူတို့၏ စိတ်စွမ်းအားနှင့် ကိုယ်ခံစွမ်းအားကို ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးစေရန်အတွက် သုံးရက်တိတိ အနားယူချိန် ရှိကြလေသည်။

ခဏလောက် အနားယူ၊ စိတ်ကို ရှင်းလင်းထားလိုက်ရမည်။

ထိုသို့ဆိုမှသာ နောက်ထပ် ပလက်ဖောင်းအတွက် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဖြစ်တော့၏။

အချိန် 【 ၀၀:၀၀:၀၀ 】

သူ အိပ်ပျော်နေစဉ်အတွင်း ရဲချီယန်က အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

"အရမ်း ဆူညံတာပဲ ငါ့ကို လိုက်ဖမ်းနေတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ထပ်ရှိနေသေးတာလား"

သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်၏။

သူ၏ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်နေခဲ့သော လီဆက်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း နိုးလာခဲ့လေသည်။

ရထား ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင်။

ကောင်းကင်ယံထက်၌ မြင့်မားစွာ တွဲလောင်းကျနေသော လပြည့်ဝန်းမှာ အနက်ရောင် မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်များ၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံနေရချေပြီ။

မူလက တောက်ပသော လရောင်ကြောင့် ငွေရောင်သန်းသည့် အဖြူရောင်များဖြင့် လင်းထိန်နေခဲ့သော လွင်တီးခေါင်ပြင်မှာ ဤ လမသာသော ညအောက်တွင် အထူးတလည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေပုံရလေ၏။

သို့သော် ယင်းမှာ အဓိကအချက် မဟုတ်ပေ။

ရာသီဥတုကို သိရှိရန် အသုံးပြုလေ့ရှိသော နေသာသော အရုပ်လေးမှာ ယခုအခါ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အပြာရောင် ဖြစ်နေတော့၏။

"တူကို ကိုင်ထားတာလား။ သော်(Thor) လား။ နေပါဦး၊ အပြင်ဘက်မှာလား"

ဝုန်း— ပေါက်ကွဲသံကြီးများက နံရံများကို ဖောက်ထွင်းကာ အပြင်ဘက်မှ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဒုတိယမြောက် အသံ၊ တတိယမြောက် အသံ အသံများ ပို၍ပို၍ ထွက်ပေါ်လာတော့၏

ဒီအသံက

"မိုးကြိုးလား"

ဒီနေ့ ရာသီဥတုက မိုးကြိုးမုန်တိုင်းလေ။

သို့သော် ဤမိုးကြိုးမုန်တိုင်းမှာ လူများ စိတ်ကူးထားကြသည့် မိုးရွာစဉ် ထွက်ပေါ်လေ့ရှိသော မိုးကြိုးမျိုးနှင့် မတူညီပုံရပေ၏။

ထိုအစား ၎င်းက အစစ်အမှန်ကြီးပင် ဖြစ်လေသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ မိုးကြိုးမိုး ရွာသွန်းနေခြင်းပင်။

အချို့မှာ သေးငယ်ပြီး သိပ်သည်းကာ အချို့မှာ တုတ်ခိုင်ပြီး ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးသွားများက ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာကြလေသည်။

အနည်းငယ် အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော ရဲချီယန်မှာ ချက်ချင်းပင် လန်းဆန်းသွားတော့၏။

"သောက်ကျိုးနည်းဟ တကယ့် မိုးကြိုးမုန်တိုင်းကြီးပဲ"

သူက ရထား ကာကွယ်ရေး ဒိုင်းလွှာကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။

အလွန် လျင်မြန်စွာပင် မိုးကြိုးပစ်ခတ်မှု အတော်များများက ၎င်းအပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာခဲ့ချေပြီ။

ကာကွယ်ရေး ဒိုင်းလွှား၏ ကာကွယ်ရေး မုဒ်အရ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချိုးဖျက်၍မရနိုင်သရွေ့ ရထားဒင်္ဂါးများကို အသုံးပြုနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ၎င်းက အဆက်မပြတ် ကာကွယ်မှု ပေးစွမ်းနိုင်လေ၏။

သုံးစွဲမှု အကြီးအကျယ် လျှော့ချခြင်း မော်ဂျူးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ရဲချီယန်အတွက်မူ ရထားဒင်္ဂါးများကိုပင် သုံးစွဲရန် မလိုအပ်ပေ။

သို့တိုင်အောင် ပေါ့ဆ၍မရပေ။

အကယ်၍ ဤမိုးကြိုးမုန်တိုင်းက ဤအတိုင်းသာ ဆက်ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ ကာကွယ်ရေး ဒိုင်းလွှား၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေ၏။

သို့သော် ဒါက သူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်သည်။ အခြားသူတွေကရော ဘယ်လိုနေမလဲ။

သူနှင့် တစ်သုတ်တည်းဖြစ်သော ထို ရထားမောင်းနှင်သူများက ဘာတွေနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်နည်း။

ထိုလူများ၏ ရထားများက ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးမိုးကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဟု သူ မထင်ပေ။

တိုက်ခိုက်မှု တစ်ကြိမ်တည်းနှင့်ပင် သူတို့၏ ရထားများကို ပျက်စီးခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားစေလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရလေ၏။

သို့သော်ငြားလည်း အများသုံး ချက်ဘောက်စ်ထဲတွင် တစ်သုတ်တည်းဖြစ်သော ရထားမောင်းနှင်သူများနှင့် အများသုံးဇုန်မှ လူများမှာ ပုံမှန်အတိုင်း စကားစမြည်ပြောဆိုကာ နောက်ပြောင်နေကြဆဲဖြစ်ပြီး အချိန်ရတိုင်း အရောင်းအဝယ် ကြော်ငြာတစ်ခုစီ ပေါ်ထွက်လာတတ်လေသည်။

ထို့အပြင် မိုးကြိုးမုန်တိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့် ဆွေးနွေးမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

ဟင်။ သူတို့တွေက မိုးကြိုးမုန်တိုင်းနဲ့ မကြုံတွေ့ရဘူးလား။

ရဲချီယန်က အချိန်အနည်းငယ်မျှ တိတ်တဆိတ် ချောင်းကြည့်နေပြီးနောက် ဤကိစ္စကို အတည်ပြုလိုက်လေ၏။

သူတို့တွေ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းနဲ့ မကြုံတွေ့ရဘူးပဲ။

"ငါတို့ ရောက်နေတဲ့ လွင်တီးခေါင်ပြင်ရဲ့ ရာသီဥတုက ကွဲပြားသွားပြီလား။ အရင်က ဒီလို မပြောခဲ့ဘူးလို့ ငါ မှတ်မိပါတယ်၊ စနစ်"

သူက ရထားစနစ်ကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အဖြေတစ်ခုကို အမှန်တကယ်ပင် ရရှိလိုက်၏။

【"သင်သည် အဆင့်မြင့် ပလက်ဖောင်းတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ပြီးဖြစ်သော ရထားမောင်းနှင်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေပါပြီ။ လွင်တီးခေါင်ပြင်တွင် သင် ကြုံတွေ့ရသောအရာမှာ အဆင့်မြင့် ရထားမောင်းနှင်သူများ ကြုံတွေ့ရသော ရာသီဥတုဖြစ်ပြီး သာမန် ရထားမောင်းနှင်သူများမှာမူ ၎င်းကို ကြုံတွေ့ခံစားခွင့် မရှိပါ။"】

ဒါကြောင့်ကိုး။

ဒါဆို သူနဲ့ သူတို့က တူညီတဲ့ကမ္ဘာထဲမှာ မရှိတော့ဘူးပေါ့။

"ထားလိုက်ပါတော့ ဒါဆိုရင် ဘူတာရုံကမ္ဘာကရော တူညီတဲ့ ရာသီဥတုမျိုး ကြုံတွေ့ရမှာလား"

စနစ်က နောက်တစ်ကြိမ် တုံ့ပြန်လာလေ၏။

【"အဆင့်မြင့် ပလက်ဖောင်းများသည် လွင်တီးခေါင်ပြင် ကမ္ဘာ၏ ရာသီဥတုနှင့် တစ်ပြိုင်တည်း ဖြစ်ပေါ်ခြင်း မရှိပါ။"】

အဲဒီလိုလား။

ဝုန်း— ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးပေါ်လာပြန်သည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် အလွန်တရာ တုတ်ခိုင်လှသော အဖြူရောင် မိုးကြိုးသွားကြီးတစ်ခုက မြေပြင်အကျယ်အဝန်း ကြီးမားစွာကို တစ်စစီ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေ၏။

ရဲချီယန်က စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ခေါင်းယမ်းလိုက်တော့သည်။

ဤမိုးကြိုးများကို တားဆီးရန် ကြိုးစားဖို့ သူ သေချာပေါက် အလိုမရှိပေ။ ပလက်ဖောင်း၏ ရာသီဥတုနှင့် လွင်တီးခေါင်ပြင် ကမ္ဘာတို့မှာ တစ်ပြိုင်တည်း ဖြစ်ပေါ်ခြင်း မရှိသောကြောင့်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ငါ နောက်ထပ် ပလက်ဖောင်းထဲကို ဝင်လိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်"

"ဟူး"

သူက အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေ၏။ ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွက ပလက်ဖောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့် တစ်ခဏမှာပင် အလိုအလျောက် ပေါ်လာတော့သည်။

ပုံသေအချိန်တစ်ခု လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်သော်လည်း ရွေးချယ်စရာများမှာ အလားတူ ရွေးချယ်စရာများသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။

【သီးသန့်မော်ဂျူး ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွ အသက်ဝင်ပါသည်】

【ကျေးဇူးပြု၍ အောက်ပါ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုမှ တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပါ】

【ပလက်ဖောင်း ၁ ဂေါ်ဘလင် စုန်းမကြီး သေမင်းတမန် မြို့တော် (အဆင့် ၈ တာဝန် ပလက်ဖောင်း) 】

【ပလက်ဖောင်း ၂ ကြယ်ပွင့် လွင်တီးခေါင်ပြင် ကမ္ဘာ (အဆင့် ၈ တာဝန် ပလက်ဖောင်း) 】

နှစ်ခုစလုံးမှာ တာဝန် ပလက်ဖောင်းများ ဖြစ်ကြလေ၏။ ရဲချီယန်က အကျင့်ပါနေသလိုပင် ဒုတိယတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုခဲ့သည်။

သို့သော် သူက ပလက်ဖောင်း ၁ ကို ရုတ်တရက် လှမ်းကြည့်လိုက်မိ၏။

"ဘာလို့ ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရတာလဲ"

သူ ဒါကို ဘယ်တုန်းက မြင်ခဲ့ဖူးတာလဲ။ ဂေါ်ဘလင် စုန်းမကြီး ဟုတ်လား။ ဟင်။ ရှီး သူ မှတ်မိသွားပြီ။

ဒါက အရင်က အဆင့်တက် ပလက်ဖောင်း နှစ်ခုထဲက အခြားရွေးချယ်စရာတစ်ခုရဲ့ နာမည် မဟုတ်ဘူးလား။ ဂေါ်ဘလင် လား။ ဘာလို့ ဂေါ်ဘလင် ဖြစ်နေရပြန်တာလဲ။

သူနှင့် အရေပြားအရောင် အမျိုးမျိုးရှိသော ဤမကောင်းဆိုးဝါး ပုပုလေးများမှာ အလွန်ပင် ရေစက်ပါလွန်းလှပေ၏။

သူ့ထံတွင် အဆင့် ၁၂ ပလက်ဖောင်း ကိုဩဒိနိတ်တစ်ခုပင် ရှိနေလေသည်။ ၎င်းမှာလည်း ဂေါ်ဘလင်များနှင့် ပတ်သက်သည့် အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

"အဆင့် ၈ လား။ ဒီ ပလက်ဖောင်းက ငါ မရွေးချယ်ခဲ့လို့ အဆင့်တက်တာ ပြီးဆုံးသွားတာများလား"

ရဲချီယန်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်လေ၏။ သူက ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

"ငါ ရွေးချယ်လိုက်တာက ပလက်ဖောင်း ၁ ပဲ"

၎င်းက နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ။ အကယ်၍ သူ ယခု မရွေးချယ်လိုက်ပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။

ရဲချီယန်က ၎င်း၏ အဆင့်တက်မှုကို မဖျက်ဆီးခဲ့သောကြောင့်။ အဆင့်တက်ပြီးနောက် ဤ ပလက်ဖောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ၎င်းက အမှန်တကယ် ဘာဖြစ်လာနိုင်သလဲဆိုတာကို ရဲချီယန် ကြည့်ရှုလိုပေ၏။

ဝုန်း

ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွပေါ်ရှိ ရွေးချယ်မှု ပြီးဆုံးသွားခြင်းနှင့်အတူ ရထား၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ထို ရင်းနှီးနေသော လေဟာနယ်ကြီးက နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်လေသည်။

မိုးကြိုးများက တလက်လက် တောက်ပနေ၏။ အရောင်အသွေးစုံလင်သော မိုးကြိုးသွားများက ကျယ်လောင်စွာ နှုတ်ဆက်နေသည့်အလားပင်။

လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည့် တစ်ခဏမှာပင်။

ဧရာမ ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုက လွင်တီးခေါင်ပြင်တစ်ခွင်သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေတော့သည်။

ဥသြဆွဲသံက ဤဟိန်းဟောက်သံနှင့် သဟဇာတဖြစ်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

လေဟာနယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် တစ်ခဏလေးအတွင်းမှာပင်။

အရာအားလုံးက တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ရထား ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင်။

၎င်းမှာ သာမန် ညဉ့်ယံ တောအုပ်တစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

၂၄ ခုမြောက် ပလက်ဖောင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း ပြီးမြောက်သွားချေပြီ။