← Chapters

အခန်း ၂၃၂

Vol. 22 Ch. 232

အခန်း ၂၃၂

Vol. 22 Ch. 232

အခန်း (၂၃၂) ၂၄ ခုမြောက် ပလက်ဖောင်း၊ ဂေါ်ဘလင် စုန်းမကြီး၏ နတ်ဆိုးမြို့တော် နှင့် တောအုပ်ထဲမှ အလောင်း

【ဒင်】

【ရထားမောင်းနှင်သူ ID E31102၊ အမည် ရဲချီယန်၊ သင်သည် ၂၄ ခုမြောက် ပလက်ဖောင်းဖြစ်သော ဂေါ်ဘလင် စုန်းမကြီး၏ နတ်ဆိုးမြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်သွားပါပြီ】

【၎င်းမှာ အဆင့်မြင့် ပလက်ဖောင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရပ်နားချိန် ကန့်သတ်ချက် မရှိပါ】

【လက်ရှိ ထွက်ခွာနိုင်သော နည်းလမ်းများ ရထားဒင်္ဂါး ၃၀ အသုံးပြုခြင်း (ရရှိနိုင်သည်)၊ ပလက်ဖောင်း၏ ရည်မှန်းချက်ကို ပြီးမြောက်ခြင်း (မပြီးမြောက်သေးပါ)၊ ထွက်ခွာမည့် ကိုဩဒိနိတ်များကို ရှာဖွေခြင်း (မတွေ့ရှိသေးပါ)】

【ကံကောင်းပါစေ】

【ဤ ပလက်ဖောင်း အနည်းငယ် အန္တရာယ်ရှိသည်】

အနည်းငယ် အန္တရာယ်ရှိသည်ဆိုသည်မှာ ဖုန်းဖုန်း ကုန်တိုက်ထက် များစွာ ပိုမို ရိုးရှင်းလွယ်ကူသင့်ကြောင်း ဆိုလိုနေပေ၏။

"ထွက်ခွာမည့် ကိုဩဒိနိတ်တွေလား၊ အဲဒါက ဘယ်လိုအရာမျိုးလဲ"

【ထွက်ခွာမည့် ကိုဩဒိနိတ်များ】 အချို့သော အဆင့်မြင့် ပလက်ဖောင်းများအတွင်း၌ တည်ရှိနေသော အထူး လေဟာနယ် ပုံပျက်သွားသည့် နေရာများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့မှတစ်ဆင့် ပလက်ဖောင်းမှ ထွက်ခွာနိုင်ပါသည်။

"ဒါက ရထားမောင်းနှင်သူတွေ လုံခြုံစွာ ထွက်ပြေးနိုင်ဖို့ လုံခြုံရေးကွန်ရက်တစ်ခုများလား။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ဟာကိုယ်တော့ ရှာရမှာပေါ့လေ"

အသင့်ပြင်ဆင်ကာ ကျောပိုးအိတ်ကို လွယ်လိုက်ရင်း။

"ပိုပိုပြီး ပေါ့လာပါလား"

သူက ကျောပိုးအိတ်ကို လက်ထဲတွင် ချိန်ဆကြည့်လိုက်လေ၏။

ပစ္စည်းများစွာ သယ်ဆောင်ခဲ့ရသော အတိတ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယခုအခါ သိုလှောင်ခန်း အမျိုးမျိုး ပေါ်ထွက်လာမှုနှင့်အတူ ကျောပိုးအိတ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ရေနှင့် အစားအစာ အနည်းငယ်ကိုသာ သယ်ဆောင်ရန် ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။

ထို့အပြင် သိုလှောင်ခန်း ရထားတွဲ၏ အလားအလာများ မြင့်တက်လာခဲ့သော်ငြားလည်း ရဲချီယန်က ၎င်းအပေါ် ချက်ချင်း အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ရန် မရည်ရွယ်ထားပေ။

အတိတ်က အတွေ့အကြုံများအရ အဆင့် ၉ ပစ္စည်းတစ်ခုအပေါ် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထိုပစ္စည်းမှာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ခြေ သို့မဟုတ် ၎င်း၏ မူလစွမ်းရည်များပင် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ခြေ အလွန်များပြားလှပေ၏။

ဤသည်မှာ ဆိုးရွားသောကိစ္စတစ်ခုတော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သိုလှောင်ခန်း ရထားတွဲအပေါ် အသုံးပြုမည်ဆိုပါက ထိုသို့သော အပြောင်းအလဲမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို ရဲချီယန်က အလိုမရှိပေ။

သူ လိုအပ်သည်မှာ သိုလှောင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပြီး အခြားသော စွမ်းရည်များကို မဟုတ်ပေ။

အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မရှိ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ကြီးထွားရန် အခွင့်အလမ်းရှိနေသေးသော အလားအလာများကိုလည်း လုံးလုံးလျားလျား ဖြတ်တောက်လိုက်မည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် သိုလှောင်ခန်း ရထားတွဲအပေါ် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ရန်အတွက် သူ ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းနေရဦးမည် ဖြစ်တော့၏။

ချလပ်

ဘီးလည်သံလေးများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သူ၏ ခြေရင်းသို့ ပြေးလာခဲ့ပြီဖြစ်သော ဝေါလီကို ပွတ်သပ်ရန် ရဲချီယန်က ကိုယ်ကိုကိုင်းလိုက်ကာ ပြုံးပြလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ၊ မင်း လောနေပြီဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ သတိထားသွားနော်၊ ပြဿနာတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံရင် ချက်ချင်း ပြန်ပြေးလာခဲ့"

စက်ရုပ်ငယ်လေးက ရဲချီယန်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာလျက် နှစ်ကြိမ်ခန့် ခုန်ပေါက်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ဤ ပလက်ဖောင်းအတွက် ရတနာရှာဖွေမှုကို စတင်လိုက်တော့၏။

ဤ ပလက်ဖောင်း၏ ရတနာက ဘာများဖြစ်နေနိုင်မလဲ။

ဝေါလီ၏ ရှာဖွေမှုတိုင်းက အမြဲလိုလို မျှော်လင့်ချက်များစွာ ပြည့်နှက်နေတတ်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့"

သဲပုံစံငယ်ပေါ်တွင် ဤ ပလက်ဖောင်းအတွက် အင်အားအကြီးဆုံး ပစ်မှတ်မှာ ရထားနှင့် အတော်လေး ကွာဝေးသော နေရာတွင် ရှိနေလေ၏။

အကြမ်းဖျင်း တွက်ဆကြည့်ရမည်ဆိုလျှင် CVO လမ်းသရဲ၏ အမြန်နှုန်းဖြင့်ဆိုပါက ရောက်ရှိရန် လေးနာရီ သို့မဟုတ် ငါးနာရီခန့် အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

ယင်းမှာ လမ်းကြောင်းက ဖြောင့်တန်းနေပြီး အန္တရာယ်ကင်းစွာ ပုံမှန် မောင်းနှင်နိုင်မည်ဟု ယူဆထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"အဲဒီလောက်ထိ ဝေးတာလား"

"ဒီကမ္ဘာက အရမ်း ကြီးမားပုံရတယ် ဧရာမ ဘူတာရုံကမ္ဘာ အမျိုးအစားများလား"

ရဲချီယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ သူက ကိုဩဒိနိတ်ရှိရာ နေရာဆီသို့ အလျင်စလို မသွားဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာဖွေရန် လီဆက်နှင့်အတူ ရထားထဲမှ လျှောက်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

တာဝန် ပလက်ဖောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေမှတော့ ရထားအနီးအနားတွင် သဲလွန်စအချို့ ရှိနေရမည် ဖြစ်ပေသည်။

သူက ရထားပတ်လည်ကို ရှာဖွေလိုက်သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

အဆင့်မြင့် တာဝန် ပလက်ဖောင်းများက ယခင်ကဟာတွေနှင့် ကွဲပြားခြားနားနေတာလား။

မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီလို မဖြစ်သင့်ပါဘူး။

အကယ်၍ သဲလွန်စ လုံးဝ မရှိဘူးဆိုရင် ရထားက ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ လာရပ်ရမှာလဲ။

"အင်း ဒါဆိုရင်လည်း ရှာဖွေရမယ့် အကွာအဝေးကို နည်းနည်း တိုးလိုက်မယ်"

ဖျောက်

တက်ကြွသော လက်ဖျောက်တီးသံတစ်ချက်နှင့်အတူ။

ပျားအုံရထားတွဲ ပွင့်သွားလေ၏။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော အပ်ကြီးပျားများက အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ထွက်သွားကြတော့သည်။

ရဲချီယန်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာလျက် ၎င်းတို့က အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သော တည်ရှိမှုများကို ရှာဖွေကြလေသည်။

ထိုမျှသာမကသေးပင်။

ရဲချီယန်က မျက်ရည်နီ၊ ကျီးကန်းနတ်ဆိုးအမြွှာနှင့် အနည်းငယ် ပိုမို ကြီးထွားလာသော ထိုသိမ်းငှက်တို့ကိုပါ ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး အီဗ်၊ လီဆက်တို့နှင့်အတူ ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာများကို ရှာဖွေရန် စေလွှတ်လိုက်လေ၏။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

အချိန်အနည်းငယ်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက်။

ကျီးကန်းနတ်ဆိုးက ရထားနှင့် မီတာ နှစ်ရာခန့် ကွာဝေးသော သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် နားခိုလိုက်ကာ ကြိုတင်သတိပေးသူ၏ အော်ဟစ်သံကို ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

သိမ်းငှက်ကလည်း တောင်ပံများ ခတ်ကာ ရဲချီယန်ထံသို့ ပျံသန်းပြန်လာခဲ့၏။

"ရှာတွေ့ပြီလား"

၎င်းက လူစကားကို နားမလည်ဘဲ တောင်ပံများကိုသာ ဆက်လက် ခတ်နေတော့သည်။

"မင်းကို မေးနေတာ အလကားပဲ။ လာ၊ ငါ့ကို အဲဒီနေရာ ခေါ်သွားပေးစမ်း"

သိမ်းငှက်၏ လမ်းပြမှုအောက်တွင် ရဲချီယန်က ထိုသစ်ပင်အောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။

သူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အလောင်းလိုလိုပုံစံကို တွေ့မြင်လိုက်ရလေသည်။

မဟုတ်ဘူး၊ အလောင်း မဖြစ်နိုင်ဘူး။

သူ မသေသေးပေ။ သို့သော် သူ၏ အသက်ရှူသံမှာ တိမ်ဝင်နေခဲ့ပြီး အသက်ဆက်ရှင်နိုင်ရန် အချိန်သိပ်မကျန်တော့ပုံရလေ၏။

ရဲချီယန်က လရိပ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ ဓားအိမ်ဖြင့် ထိုလူကို အကြိမ်အနည်းငယ် ထိုးဆွလိုက်လေသည်။

"စကားပြောနိုင်သေးလား"

အသက်ငွေ့လေးသာ ကျန်တော့သည့် ထိုလူ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားတော့၏။

သူက ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ကာ တစ်ခုခုကို ပြောချင်နေပုံရသော်လည်း စကားပြောရန် ခွန်အား သိပ်မကျန်တော့ပေ။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အခြေအနေကို ငါ နားလည်အောင် လုပ်ရမှာပဲ"

သားရဲဘုရင် အတွင်းခံသံချပ်ကာ၏ အလိုအလျောက် စွမ်းရည်က အသက်ဝင်လာလေ၏။

【ဘုန်းကျက်သရေ သတ်မှတ်ထားသော အကွာအဝေးအတွင်းရှိ မိတ်ဆွေ တပ်ဖွဲ့ဝင်အားလုံး၏ ကိုယ်ခံစွမ်းအားကို အနည်းငယ် တိုးမြှင့်ပေးသည်။】

ရဲချီယန်က သူ၏ရှေ့ရှိ လူကို မိတ်ဆွေ တပ်ဖွဲ့ဝင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပေးလိုက်လေသည်။

ကိုယ်ခံစွမ်းအား အနည်းငယ်က ထိုလူထံသို့ ဖြည့်တင်းသွားကာ သူ၏ အသိစိတ်က အနည်းငယ် ပြန်လည်လန်းဆန်းလာတော့၏။

သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာ လုံးလုံးလျားလျား ကုသ၍မရနိုင်တော့သည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေချေပြီ။

ရဲချီယန်ထံတွင် သူ့ကို ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်းရှိသော်လည်း မသက်ဆိုင်သော လူတစ်ဦးကို ကယ်တင်ရန်အတွက် သူ၏ ပစ္စည်းများကို အလဟဿ အကုန်အကျခံရန် မလိုအပ်ပေ။

"မင်း မင်းက ဘယ်သူလဲ။ မင်းက၊ လူသားတစ်ယောက်လား"

ထိုလူက အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့် မေးလိုက်လေ၏။

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မျက်ကန်းဖြစ်နေပုံရကာ ရဲချီယန်၏ ရုပ်သွင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်တော့ပေ။

"သေချာတာပေါ့၊ ငါက ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ခရီးသွားတစ်ယောက်ပါ။ မင်း ဘာဖြစ်တာလဲ။ ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မလား"

ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်း

သေခါနီး လူတစ်ယောက်၏ စကားများက အမှန်တရားဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသော်ငြားလည်း ရဲချီယန်က ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်းမှတစ်ဆင့် ရရှိလာသော အမှန်တရားကိုသာ ပို၍ ယုံကြည်လိုပေ၏။

"ခရီး၊ ခရီးသွား မြန်မြန် ထွက်သွားပါတော့ ဒီမှာ မနေနဲ့ အ့ အ့ ကျွန်တော်တို့ ရှုံးနိမ့်သွားပြီ၊ အဲဒီ၊ အဲဒီ ဂေါ်ဘလင်တွေက ကျွန်တော်တို့ကို အနိုင်ယူသွားကြတယ်၊ ကျွန်တော်က ထွက်ပြေး၊ ဒီနေရာကို ထွက်ပြေးလာတာ"

"မင်း၊ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးနိုင်မလား"

"ဘာကူညီပေးရမှာလဲ"

ထိုလူက ကျန်ရှိနေသော သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြု၍ လုံးဝနီးပါး ပြတ်တောက်နေပြီဖြစ်သော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်း အနောက်ဘက်မှ သွေးများစွန်းပေနေသော အဝတ်အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။

အဝတ်အိတ် လွတ်ကျပွင့်ဟသွားကာ ၎င်းအတွင်း၌ ဖွက်ထားသော အရာများကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

ရွှေရောင်ရင့်ရင့် အလင်းတန်းမှာ လရောင်လွှမ်းသော ညအောက်တွင် အထူးတလည် ပေါ်လွင်ထင်ရှားနေတော့၏။

၎င်းတို့မှာ ရထားဒင်္ဂါးများ ဖြစ်ကြပြီး အရေအတွက်အားဖြင့် သုံးဆယ် သို့မဟုတ် လေးဆယ်ခန့် ရှိကာ ၎င်းတို့အပြင် အတွင်း၌ မြေပုံတစ်ခုလည်း ပါဝင်နေလေသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး မင်း မသွားခင် ဒီ ရထားဒင်္ဂါးတွေကို သုံးပြီး စွန့်စားသူ တစ်ယောက်ကို ဆင့်ခေါ်၊ ဆင့်ခေါ်ပေးပါ သူတို့ကသာ၊ သူတို့ကသာ အဲဒီ ကျိန်စာသင့် ဂေါ်ဘလင်တွေကို အနိုင်ယူ၊ အနိုင်ယူနိုင်မှာ ငါ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကူညီ ငါ့ကို ကူညီပါ"

စွန့်စားသူ တစ်ယောက် ဟုတ်လား။

ရဲချီယန်က မြေပြင်ပေါ်မှ သွေးစွန်းနေသော အဝတ်အိတ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကောက်ယူလိုက်လေ၏။

သူ၏ရှေ့ရှိ လူ၏ အသက်မီးတောက်မှာ လေထဲက ဖယောင်းတိုင်လေးတစ်ခုပမာ ဖြစ်နေခဲ့ချေပြီ။

သူ၏ အသိစိတ်က မှေးမှိန်လာနေသည်။

ကျီးကန်းနတ်ဆိုးက လေထဲတွင် လှည့်ပတ်ပျံသန်းနေ၏။ သူ၏ သေမင်းက နီးကပ်လာနေလေပြီ။

ထို့ကြောင့် ရဲချီယန်က ပြောလိုက်လေသည်။

"စိတ်ချပါ၊ မင်းပြောတဲ့ စွန့်စားသူက မကြာခင် ရောက်လာလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို ငါ သူ့ကို ပြောပြလိုက်ပါ့မယ်"

"ကျေးဇူး တင် ပါတယ်"

ဘုတ်

ထိုလူ၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေတော့၏။

ကျီးကန်းနတ်ဆိုးက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကာ သူ့အတွက် ကြိုတင်သတိပေးသူအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးလိုက်လေသည်။

ရဲချီယန်က အပ်ကြီးပျားအချို့ကို ဆင့်ခေါ်ကာ အနီးနားတွင် တွင်းတစ်တွင်း တူးခိုင်းလိုက်ပြီး ထိုလူ၏ အလောင်းကို အတွင်းသို့ ထည့်ပေးလိုက်လေ၏။

သူက ဤလူ၏ အမည်ကို မသိခဲ့သော်ငြားလည်း လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အနည်းဆုံးတော့ သင်္ချိုင်းတစ်ခု ရှိသင့်ပေသည်။

"စွန့်စားသူ တစ်ယောက်တဲ့လား။ ဒီကမ္ဘာရဲ့သရုပ်က တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာပဲ"

"ရထားဒင်္ဂါး လေးဆယ့်သုံးပြား ဆုကြေးအနေနဲ့ မဆိုးဘူးပဲ"

ဤသည်မှာ သေချာပေါက် အလွန် နည်းပါးလှပေ၏။

ယခင် ဖုန်းဖုန်း မှတ်တိုင်မှ တစ်ရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တစ်ဝက်ပင် မရှိပေ။

သို့သော် အရေးမကြီးပေ။

ရဲချီယန်က ဤကိစ္စကို သဘောတူလက်ခံခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။

အရှုံးပေါ်တဲ့ အရောင်းအဝယ်တစ်ခုပေါ့လေ။

အခြားသူများကို ကတိပေးထားသောအရာများအတွက် ကတိမဖျက်နိုင်ပေ။

သေဆုံးသွားသော လူတစ်ဦး ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှပါပဲပေါ့။

All Chapters