အခန်း ၂၃၃

အခန်း (၂၃၃) ပိုးအိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အီဗ်

"အရင်ဆုံး ဒီနားတစ်ဝိုက်က အခြေအနေကို လေ့လာကြည့်ရအောင်"

အပ်ကြီးပျားများ၊ ကျီးကန်းနတ်ဆိုးနှင့် သိမ်းငှက်တို့က ရထားကို ဗဟိုပြု၍ တောအုပ်အတွင်း ရှာဖွေမှုများ ပြုလုပ်ကြလေ၏။

နာရီအနည်းငယ်ကြာ စူးစမ်းရှာဖွေပြီးနောက်

သူတို့က တောအုပ်ထဲတွင် တွေ့ရှိရသော မှော်ပညာသုံး သားရဲမကောင်းဆိုးဝါးများကို လုံးလုံးလျားလျား ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ချေပြီ။

၎င်းတို့အနက် အင်အားအကြီးဆုံးမှာ နှင်းမုန်တိုင်းများကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ပြီး ရေခဲကန်တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ထားသော ဝင်ရိုးစွန်းဝက်ဝံဘုရင်တစ်ကောင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဤကောင်မှာ ကျီးကန်းနတ်ဆိုး၏ ရှေ့တွင် အချိန်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။ လုပ်ငန်းစဉ်ခုံမှတစ်ဆင့် ဖန်တီးပြုပြင်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းမှာ အပြစ်အနာအဆာမရှိသော ဝက်ဝံသားရေတစ်ချပ်၊ ကီလိုဂရမ် နှစ်ထောင်ကျော်ရှိသော ဝက်ဝံသားများနှင့် ဝက်ဝံလက်ဝါးတစ်စုံ ဖြစ်လာခဲ့တော့၏။

ယခင်ကမ္ဘာတွင် ရဲချီယန်က ဝက်ဝံလက်ဝါးများသည် အလွန်အရသာရှိကြောင်း အမြဲ ကြားဖူးခဲ့လေရာ ယခုအခါ မြည်းစမ်းကြည့်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် သိမ်းငှက်က ထိုဝက်ဝံဘုရင်၏ မွေးကင်းစ သားပေါက်လေးကို ရဲချီယန်ထံသို့ သယ်ဆောင်လာပေးခဲ့၏။

"မှော်ပညာကို သုံးတတ်တဲ့ ဝက်ဝံလား၊ အင်း ထားလိုက်ပါတော့လေ၊ မွေးမြူရေးရထားတွဲထဲသာ ပစ်ထည့်လိုက်ပါ"

ဤကောင်ပေါက်လေးများက အသားစားရန်အတွက် ဖြစ်လာမည်လား သို့မဟုတ် အခြားရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခုအတွက် အသုံးဝင်လာမည်လားဆိုသည်မှာ နောက်ပိုင်း ၎င်းတို့ မည်သို့ ကြီးထွားလာမည်နည်း ဆိုသည့်အချက်အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေလေသည်။

လောလောဆယ်တွင်တော့ သိမ်းငှက်အတွက် အနိုင်ကျင့်စရာ နောက်လိုက်ငယ်တစ်ကောင် ရရှိသွားခြင်းမျှသာ ဖြစ်တော့၏။

တောအုပ်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ရဲချီယန်က အပ်ကြီးပျားများထံသို့ အမိန့်အသစ်များ ချမှတ်ပေးလိုက်လေသည်။

သစ်ခုတ်ခြင်း၊ ရေခပ်ခြင်း၊ မျိုးစေ့အမျိုးမျိုး စုဆောင်းခြင်းနှင့် အမဲလိုက်ခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်၏။

ဤအရာအားလုံးကို ပြီးစီးပြီးနောက် မြေပုံပေါ်ရှိ မြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်သွားရန် ရဲချီယန်က စတင် ပြင်ဆင်လေတော့သည်။

သူက ရထားကို ထိုနေရာအထိ မောင်းနှင်သွားရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

ယခင်ကနှင့် အလားတူ အကြောင်းပြချက်ပင် ဖြစ်လေသည်။ ရထားကို ဤနေရာတွင် ချန်ထားရစ်ခြင်းဖြင့် နေရာရွှေ့ပြောင်းအမှတ်အသားက အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် ခိုလှုံရာအမှတ်တစ်ခု ရှိနေမည် ဖြစ်ပေ၏။

ထို့အပြင် ရတနာရှာဖွေရန် ထွက်သွားသော ဝေါလီအနေဖြင့်လည်း ဤနေရာသို့ ပြန်လာရန် လိုအပ်မည် ဖြစ်လေသည်။

မထွက်ခွာမီ ရဲချီယန်တွင် လုပ်စရာကိစ္စတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေး၏။

"အီဗ်"

သူက ရထားခေါင်မိုးပေါ်တွင် အစောင့်အဖြစ် ရပ်နေသော အဖြူရောင်စက်ရုပ်ကို လက်ဟန်ဖြင့် ခေါ်လိုက်လေသည်။

သူမက လိမ္မာပါးရှားစွာဖြင့် အောက်သို့ ပျံသန်းဆင်းသက်လာကာ နောက်ထပ်အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေတော့၏။

"လိမ်မာလိုက်တာ၊ ဒါလေးကို ကြည့်စမ်း"

【စက်ယန္တရား သက်ရှိ ဉာဏ်ရည်မြင့် ကွန်ပျူတာ】

ဉာဏ်ရည်မြင့် စိတ်ခံစားမှု ချစ်ပ်ပြားထံမှ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

မူလက ၎င်းကို လွင်တီးခေါင်ပြင်တွင် အသုံးပြုရန် သူ ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုမိုးကြိုးမုန်တိုင်းက သူ၏ အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ကာ ရဲချီယန်ကို ဤဘူတာရုံဆီသို့ အချိန်မတိုင်မီ ရောက်ရှိလာစေခဲ့သည်။

ကွန်ပျူတာကို မြင်လိုက်ရသည့် တစ်ခဏမှာပင် အီဗ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်၌ ဒေတာအလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်ပသွားလေ၏။

တောင့်တနေတာလား။ စက်ယန္တရား သက်ရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏ ပင်ကိုယ်ဗီဇက ဤပစ္စည်းကို ရယူလိုစိတ် ပြင်းပြနေစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူမက သခင်ဖြစ်သူထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

"ကြည့်မနေနဲ့တော့၊ ဒါက မင်းအတွက်ပဲ"

ရဲချီယန်က သူမ၏ ချောမွေ့ဝိုင်းစက်နေသော ခေါင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ပွတ်သပ်လိုက်ကာ ကွန်ပျူတာကို သူမ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်လေသည်။

၎င်းတို့ နှစ်ခု ထိတွေ့သွားသည့် တစ်ခဏမှာပင် အီဗ်ထံမှ နောက်ထပ် ဒေတာအလင်းတန်းများစွာ အပြင်ဘက်သို့ ဖြာထွက်လာတော့၏။

ဤအလင်းတန်းများက အတွင်းဘက်သို့ ကျုံ့ဝင်သွားကာ လေထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေသော ပိုးအိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်တည်လာလေသည်။

၎င်းအတွင်းမှ တီတီ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်နေ၏။

အီဗ်က ဉာဏ်ပညာဟုခေါ်သော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ပြီးမြောက်နေခြင်းပင်။

ရဲချီယန်က အလျင်စလို မဖြစ်နေဘဲ အီဗ် ပိုးအိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာမည့် အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်လေသည်။

ဤစောင့်ဆိုင်းမှုမှာ ခြောက်နာရီနီးပါးခန့် ကြာမြင့်ခဲ့၏။

ကောင်းကင်ယံက လင်းထိန်လာခဲ့ချေပြီ။

ဂျွတ်

ပိုးအိမ် အက်ကွဲသံကြောင့် သူက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။

ရင်းနှီးနေသော ဝိုင်းစက်စက် လက်ဖဝါးလေးတစ်ခုက ရဲချီယန်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ကျရောက်လာ၏။

အီဗ်က ယခင်အတိုင်း အီဗ်သာလျှင် ဖြစ်နေဆဲပင်။

သို့သော် ယနေ့မှစ၍ သူမက ဉာဏ်ပညာမဲ့သော စက်ယန္တရားတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်တော့ပေ။

ယခုအခါ သူမက အမှန်တကယ် စစ်မှန်သော စက်ယန္တရား သက်ရှိတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။

ချောမွေ့သော သံမဏိခေါင်းလေးမှာ ပွတ်သပ်ရသည်မှာ ယခင်ကလိုပင် အလွန် ကျေနပ်စရာကောင်းနေဆဲ ဖြစ်လေ၏။

အီဗ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပစ်ဇယ်ပုံစံ ပျော်ရွှင်သော မျက်နှာအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

သူမက ရဲချီယန်၏ လက်ဖဝါးကို တက်ကြွစွာ ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်လိုက်ပြီးနောက် စက်ခေါင်းတွဲထက်ရှိ သူမ၏ နေရာသို့ ပြန်လည်သွားရောက်လိုက်တော့၏။

ရထားကို စောင့်ကြပ်ခြင်းမှာ သူမက နိုးကြားသော ကင်းစောင့်ဘဝကတည်းက ပြုလုပ်လာခဲ့သော အလုပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ သူမ၏ စစ်မြေပြင် ဖြစ်လေ၏။

ထိုကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ရဲချီယန်က တောအုပ်အတွင်းမှ အဆိပ်မရှိသော သစ်သီးများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ဝက်ဝံသားနှင့် ရောနှော၍ လီဆက် ပြင်ဆင်ပေးထားသော နံနက်စာကို စားသုံးလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ထွက်ခွာရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူက မျက်ရည်နီနှင့် ကျီးကန်းနတ်ဆိုးအမြွှာတို့ကို ၎င်းတို့၏ နတ်ဆိုး ကတ်ပြားများထဲသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

ရဲချီယန်က CVO လမ်းသရဲကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ကာ ခွထိုင်လိုက်၏။

ရုတ်တရက် အကြည့်တစ်ချက်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူက ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

လီဆက်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးနုနုလေးတစ်ခု ပေါ်လွင်နေကာ သူမက ဘာစကားမှ မဆိုသော်ငြားလည်း စကားတွေအများကြီး ပြောနေသည့်အလားပင်။

"တက်လေ"

သူမ၏ အပြုံးက အနည်းငယ် ပိုမို တောက်ပသွားလေသည်။

သူမက CVO လမ်းသရဲ၏ နောက်ခန်းတွင် ဘေးတစောင်း ထိုင်လိုက်ကာ သခင်ဖြစ်သူ၏ အဝတ်အစားကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်တော့၏။

"သေချာ ကိုင်ထားနော်"

"အင်း"

သူမက ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။ စတင်ထွက်ခွာချေပြီ။

မြေပုံပေါ်တွင် ပြသထားသော လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း လိုက်ပါသွားရာ

သဲပုံစံငယ်ပေါ်ရှိ အန္တရာယ်ရှိသော ပစ်မှတ်များ၏ ကိုဩဒိနိတ်များနှင့် သိပ်ပြီး ကွာခြားမှု မရှိလှပေ။

ထိုလူ၏ မြေပုံပေါ်တွင် မြို့တစ်မြို့တည်းသာ ရှိနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထိုအစား ၎င်းမှာ လူသားများ အုပ်ချုပ်သော ဘက်ခ်မာရို မြို့စားနယ် ဟုခေါ်သည့် နိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် နိုင်ငံတစ်ခုဟု ခေါ်ဆိုသော်ငြားလည်း မြေပုံပေါ်တွင် ပြသထားသော အချက်အလက်များအရ သုံးပုံနှစ်ပုံခန့်မှာ မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

နယ်မြေအများစုကို သိမ်းပိုက်ထားသူများမှာ ဂေါ်ဘလင်များပင် ဖြစ်ကြလေသည်။

အနီရောင် ကြက်ခြေခတ်များဖြင့် မှတ်သားထားသော နေရာများမှာ လူသားများ အုပ်ချုပ်သော ဧရိယာများတွင် မဟုတ်ဘဲ မကောင်းဆိုးဝါးများ ကြီးစိုးရာ နယ်မြေများတွင် ဖြစ်နေတော့၏။

ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိရန် လူသားများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများ စစ်ခင်းနေကြသော စစ်မျက်နှာပြင်များကို ဖြတ်ကျော်သွားရမည် ဖြစ်ပေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ရထား ရပ်နားထားသော နေရာမှာ မကောင်းဆိုးဝါးများ သိမ်းပိုက်ထားသည့် နယ်မြေအတွင်း၌ ရှိနေနှင့်ပြီး ဖြစ်လေ၏။

လူသားများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများကြားက စစ်မျက်နှာပြင်မှာ သူ၏ ပစ်မှတ်နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် အရပ်မျက်နှာတွင် တည်ရှိနေပေသည်။

သူတို့ ခရီးဆက်လာသည်နှင့်အမျှ ယခင် လူသားများ နေထိုင်ခဲ့သည့် သဲလွန်စများစွာကို တွေ့မြင်နိုင်ပေ၏။

သူတို့က ကျေးရွာ အတော်များများကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြသည်။

အိမ်တိုင်းမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းများသာ ပြန့်ကျဲနေတော့၏။

ထိုမကောင်းဆိုးဝါးများက လူသေအလောင်းများကို စားသောက်ပွဲကြီး ဆင်နွှဲနေကြလေသည်။

ရဲချီယန်က သူတော်စင်တစ်ဦး မဟုတ်သော်ငြားလည်း လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အမျိုးတူများကို မကောင်းဆိုးဝါးများ စားသောက်နေသည့် မြင်ကွင်းကို သူ မုန်းတီးရွံရှာလှပေ၏။

ထို့ကြောင့် လမ်းတစ်လျှောက် ကြုံတွေ့ရသမျှ မကောင်းဆိုးဝါးအားလုံးကို သူနှင့် လီဆက်တို့က သတ်ဖြတ်ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ကြလေသည်။

၎င်းတို့အထဲတွင် အော့က်နတ်ဆိုးမြို့တော်၌ သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော အော့က်နတ်ဆိုးကြီးနှင့် စွမ်းအားချင်း နီးစပ်သည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုပင် ပါဝင်နေခဲ့၏။

အချိန် 【၁၄:၂၉:၄၁】

"ရှေ့နားလေးမှာပဲလား"

"တကယ်ကို ဝေးလွန်းတယ်၊ ငါ့ဖင်တောင် ထုံနေပြီ"

CVO လမ်းသရဲကို စွန့်ပစ်ခံ ရွာတစ်ရွာအတွင်း၌ ရပ်နားလိုက်လေ၏။

လီဆက်က အနီးအနားရှိ မကောင်းဆိုးဝါးများကို ရှင်းလင်းနေတော့သည်။

ရဲချီယန်က မြေပုံပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများကို ကြည့်လိုက်လေ၏။ တောင်တစ်လုံးကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည်နှင့် ဤမှတ်တိုင်၏ အမည်ရှိရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိပေတော့မည်။

ဂေါ်ဘလင် စုန်းမကြီး၏ မြို့တော်။

"စုန်းမကြီးတဲ့လား အရင်က အော့က်နတ်ဆိုးကြီးနဲ့ တော်တော်လေး ဆင်တူနေသလိုပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာက အရင်တုန်းက အဆင့်တက် ပလက်ဖောင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တာလေ"

ဝုန်း

ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ ခုတ်ပိုင်းမှုတစ်ခုက လိုက်ပါလာလေ၏။

သူနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော မျက်ရည်နီက ရဲချီယန်ထံ ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားနေသော ချုံခို ဂေါ်ဘလင်တစ်ကောင်ကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းပစ်လိုက်တော့သည်။

"ဒီတော့ ဒီနေရာမှာ ဂေါ်ဘလင်တွေချည်းပဲပေါ့လေ။ အို၊ မင်း ပြန်လာပြီလား"

ကောင်းကင်ယံထက်မှ ကျီးကန်းနတ်ဆိုးက လှည့်ပတ်ပျံသန်းကာ အောက်သို့ ဆင်းသက်လာလေ၏။

ယင်းမှာ ၎င်းက အတော်လေး လွယ်ကူသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုနေပေသည်။

ရွာထဲရှိ နောက်ဆုံး ဂေါ်ဘလင်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက်

ရဲချီယန်က CVO လမ်းသရဲကို မောင်းနှင်ခြင်းမှ ရပ်တန့်လိုက်လေ၏။

လီဆက်ကို ဦးဆောင်ကာ ကျီးကန်းနတ်ဆိုး၏ လမ်းပြမှုဖြင့် သူတို့က တောင်ထွတ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။ အဆုံးတွင်တော့ တောင်များ သုံးဖက်သုံးတန် ဝန်းရံထားပြီး ကာကွယ်ရန် လွယ်ကူကာ တိုက်ခိုက်ရန် ခက်ခဲသော၊ အစိမ်းပုပ်ရောင် မှော် အလင်းမျက်နှာပြင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့် မြို့တစ်မြို့ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရလေတော့၏။

"ဂေါ်ဘလင် စုန်းမကြီး မြို့တော်လား၊ နေပါဦး၊ အဲဒါက ဘာကြီးလဲ"

ရုတ်တရက် မြို့ပြင်ဘက် စိုက်ပျိုးမြေအဖြစ် တူးဆွနေပုံရသော နေရာတစ်ခုတွင် ရဲချီယန်က လူသားတစ်စုကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

နေပါဦး၊ စိုက်ပျိုးမြေ တူးဆွနေတာလား။

ဂေါ်ဘလင်တွေကလေ။

မကောင်းဆိုးဝါးတွေက လယ်ယာစိုက်ပျိုးတတ်တယ် ဟုတ်လား။

တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် မလှုပ်ရှားမီ အခြေအနေကို အရင်ဆုံး လေ့လာရန် ရဲချီယန်က ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။

"အသွင်ယူခြင်း"