← Chapters

အခန်း ၈၆၄

Vol. 83 Ch. 864

အခန်း ၈၆၄

Vol. 83 Ch. 864

အခန်း (၈၆၄) သော့

​ယခုအချိန်တွင် စကြာဝဠာ တစ်ခုလုံး၌ ညအချိန် ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အိပ်မပျော်သေးသော သက်ရှိများမှာမူ ကောင်းကင်ယံကို ငေးကြည့်ရင်း ကြောင်အမ်းကာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြ၏။

သူတို့၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ အတိုင်းအဆမရှိသော ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

​ကြယ်တာရာပင်လယ်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

မူလက ဖြူစင်ဝင်းပနေသော လမင်းမှာလည်း အလွန်တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် သွေးလမင်းအဖြစ် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်ယံ၌ ချိတ်ဆွဲခြင်း ခံထားရသည်။

နီကျင့်ကျင့် အလင်းရောင်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြာကျလာသည့်အခါ အရာအားလုံးမှာ ယုတ်မာညစ်ထေးပြီး မင်္ဂလာမရှိသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။

​"တကယ်တော့... ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ..."

​လူတို့က သူတို့ဘာသာ ရေရွတ်နေမိကြပြီး ရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ အေးစိမ့်သွားသော အေးမြမှုမှာ စိတ်နှလုံးအတွင်းမှ အလိုအလျောက် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်လှသော ကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်း၌ အလွန်အစွမ်းထက်သော ပုံရိပ်ပေါင်း တစ်ဒါဇင် ခန့် စုဝေးနေကြသည်။

အကယ်၍ ထန်ထျန်းသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ၎င်းတို့မှာ သိကျွမ်းပြီးသား လူများဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရပေလိမ့်မည်။

​လုံကျိုကျိုး၊ ရှို့ကျွင်းကျိကျွင်း၊ ချန်တာအိုကျိကျွင်း နှင့် ယခင်က ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော ဟုန်းမန်ကျိကျွင်း တို့ပင် အားလုံး ရောက်ရှိနေကြသည်။

ပျောက်ကွယ်သွားသော ကြယ်တာရာပင်လယ်နှင့် ထိုသွေးလမင်းကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေကြ၏။

လေထုမှာ အလွန်ပင် ဖိနှိပ်လွန်းလှသည်။

​ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ချန်တာအိုကျိကျွင်း က စကားစပြောလိုက်သည်။ "ဒါ ကျွင်းချန်ချင်းလား၊ ဒါမှမဟုတ် ထန်ထျန်းလား"

​လုံကျိုကျိုးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်... ကမ္ဘာပျက်ကပ်က စတင် ကျရောက်နေပြီ"

​သူက နောက်သို့လှည့်ကာ အခြားသော ကျိကျွင်း များကို ကြည့်ရင်း လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "နေနတ်ဘုရား သေဆုံးသွားပြီ"

" တစ်ချိန်က ငါတို့ မျှော်လင့်ချက်လို့ သတ်မှတ်ခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာ့အရှင်ကလည်း ကျွင်းချန်ချင်းရဲ့ ဘက်တော်သား ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ"

​"ထန်ထျန်းရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကို ငါတို့ အတည်မပြုနိုင်သေးပေမဲ့... ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စမှာတော့ ဘယ်လို စွန့်စားမှုမျိုးမှ မလုပ်နိုင်ဘူး"

" ဒါကြောင့် အခုအချိန်မှာ ငါတို့ကိုယ်တိုင်ကလွဲလို့ တခြား အားကိုးစရာ မရှိတော့ဘူး"

​အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

သူတို့ဖြင့် ကျွင်းချန်ချင်း၏ ပြိုင်ဘက် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

လူတိုင်း၏ အမူအရာကို ကြည့်ရင်း လုံကျိုကျိုးက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ပြီး ပြော၏။ "ငါတို့ ကျွင်းချန်ချင်းကို အမှန်တကယ် မယှဉ်နိုင်သလို သူ ဒီကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးနေတာကိုလည်း မတားဆီးနိုင်ဘူး"

"ဒါက အမှန်တရားပဲ"

" ဘယ်သူမှ ဒါကို လုပ်နိုင်မယ်လို့ စိတ်ကူးမယဉ်ကြနဲ့"

​"ငါတို့ လုပ်နိုင်တာကတော့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် အမှန်တကယ် မကျရောက်ခင်မှာ သက်ရှိတွေကို တတ်နိုင်သမျှ များများ ရွှေ့ပြောင်းပေးဖို့ပဲ။ ဒါမှ သူတို့ ဒီဘေးဒုက္ခထဲကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ"

" ဒီလိုနည်းနဲ့ ငါတို့ သက်ရှိအင်အား အချို့ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မယ်။ ဒါက..."

" အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုကို ချန်ထားပေးတာပဲ"

​စကားဆုံးသောအခါ လူတိုင်းက အဆက်မပြတ် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

သူတို့မှာ ကမ္ဘာ့အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်သော်လည်း ကျွင်းချန်ချင်းကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှု ရှေ့မှောက်တွင် ဤမျှသာ တတ်နိုင်ကြပေသည်။

​ထိုစဉ် ကျိကျွင်း တစ်ဦးက စကားဆိုလာသည်။ "ဒီအတောအတွင်း ထန်ထျန်းကလည်း ငါတို့နဲ့ ဆင်တူတဲ့ ကိစ္စတွေကို လုပ်နေပုံရတယ်"

" ဒါက... "

"သူ ငါတို့နဲ့ တစ်ဖက်တည်းမှာ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကို ပြနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

​ထန်ထျန်းက မြင့်မြတ်နယ်မြေ များအားလုံး စုပေါင်း ထွက်ပြေးခြင်းကို တားဆီးခဲ့သည့် ကိစ္စမှာ တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိရာ ကျိကျွင်း များ၏ မျက်စိကို မလွတ်နိုင်ပေ။

​"ဒီကိစ္စကို ငါလည်း သိတယ်"

လုံကျိုကျိုးက ပြော၏ ။ "ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာ့အရှင်၊ ကျွင်းချန်ချင်းနဲ့ ထန်ထျန်းတို့ကြားက ပတ်သက်မှုကို ငါတို့ လုံးဝ မသိရသေးဘူး"

" ထန်ထျန်းက အမြဲတမ်း ငါတို့ဘက်မှာ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ အာမခံနိုင်မလဲ"

"ငါတို့ လုပ်နေတဲ့ ဒီကိစ္စက ဘယ်လို အမှားအယွင်းမျိုးမှ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး"

​အားလုံး ထပ်မံ နှုတ်ဆိတ်သွားကြပြန်သည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှောင်လွှဲ၍မရသော အချက် ဖြစ်သည်။

​"နောက်ပိုင်းမှာတော့ ထန်ထျန်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ငါ အမြဲ စောင့်ကြည့်နေမှာပါ"

လုံကျိုကျိုးက ဆက်ပြောသည်။ "အကယ်၍ သူက တကယ်ပဲ ယုံကြည်ထိုက်တယ်ဆိုရင် ငါ ဘာမှ မချန်ထားဘဲ အရာအားလုံးကို သူ့ကို ဖွင့်ပြောပြမှာပါ"

" အဲ့ဒီအတွက်ကြောင့် သူ ငါ့ကို ကြည့်မရဖြစ်မယ်ဆိုရင်တောင်... ငါ ခေါင်းငုံ့ပြီး အသက်နဲ့လဲလို့ ဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ပြန်တောင်းပန်ပြီး ခေါ်လာမှာပါ"

" ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွင်းချန်ချင်းကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးက သူ့မှာပဲ ရှိလို့ပဲ"

​လူတိုင်း ခေါင်းညိတ်ကြပြီး လုံကျိုကျိုး၏ ပြောစကားကို လက်ခံလိုက်ကြသည်။

လုံကျိုကျိုးက သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်ရင်း "ကောင်းပြီ... အဲ့ဒီကိစ္စတွေက နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့"

" ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို အခုကစပြီး စလိုက်ကြရအောင်"

" ဒီအစီအစဉ်ရဲ့ နာမည်ကိုတော့... 'မျိုးစေ့ အစီအစဉ်' လို့ပဲ ခေါ်ကြမယ်..."

.....

​ဖန်ဆင်းရှင် ကောင်းကင်တိုင်

​ယခုအချိန်တွင် ထန်ထျန်းက လောက၌ အသိပ်သည်းဆုံးနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံးသော စွမ်းအားစုကြီးတစ်ခုအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူက ထိုနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရုံမျှနှင့်ပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် အားလုံးမှာ လောင်ကျွမ်းပြိုကျကုန်၏။ လူအများ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ရသော ဖရိုဖရဲ စွမ်းအားများပင်လျှင် ဤအရာကို ကြောက်ရွံ့နေကြပြီး ဝေးဝေးသို့ ရှောင်ဖယ်နေကြသည်။ အနည်းငယ်မျှ နီးကပ်သွားသည်နှင့် နတ္ထိ အဖြစ် လောင်ကျွမ်းခံလိုက်ရပေလိမ့်မည်။

​ကြယ် ကမ္ဘာ၊ လ ကမ္ဘာ နှင့် နေ ကမ္ဘာ တို့မှ မူလစွမ်းအား အားလုံး၏ ပံ့ပိုးမှုကြောင့် ထန်ထျန်းမှာ အခြားသော ရှုထောင့်တစ်ခုမှနေ၍ မယုံကြည်နိုင်စရာ ကောင်းသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်က ထာဝရနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သော ကမ္ဘာ့အရှင်သည်လည်း အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူက ၎င်းကို အသုံးချနိုင်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ ယခု ထန်ထျန်းကဲ့သို့ လုံးဝ တိုင်းတာ၍မရသော စွမ်းအားစုကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။

​ထန်ထျန်းကိုယ်တိုင်ကပင် စွမ်းအား၏ မူလအနှစ်သာရ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

​ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ကျွင်းချန်ချင်းပင်လျှင် အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

​"တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှချေလား"

​"ဒီကမ္ဘာက မဟုတ်တဲ့ မင်းလို တည်ရှိမှုမျိုးမှပဲ ဒီလိုမျိုး ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ကိစ္စကို လုပ်နိုင်မှာပဲ"

"အနာဂတ်မှာ ငါ 'ထာဝရ နယ်ပယ်' ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ... မင်းနဲ့ ကမ္ဘာ့အရှင်ကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့သူက တကယ်တော့ ဘယ်လိုမျိုး တည်ရှိမှုလဲဆိုတာကို ငါ သေချာပေါက် စုံစမ်းရမယ်"

ကျွင်းချန်ချင်းက မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

​ထန်ထျန်းကမူ မည်သည့် အမူအရာမျှ မရှိဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ဒါဆိုရင်တော့ မင်းမှာ အဲ့ဒီ အခွင့်အရေး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

​ယခုအချိန်တွင် ဖန်ဆင်းရှင် နတ်ဘုရား စွမ်းအားမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ပြင်းထန်လှသော ခွန်အားများကို မချေဖျက်နိုင်တော့ကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူက ၎င်းကို လုံးဝ ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင် ကျွင်းချန်ချင်း၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုမျိုးမျှ ပေါ်မလာသေးပေ။

​"မင်း ဖန်ဆင်းရှင် နတ်ဘုရား စွမ်းအားကို အနိုင်ယူပြီးတဲ့နောက် ငါ့ကို တကယ် အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်မလားဆိုတာ ထားပါဦး..."

​"ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ အဲ့ဒီလို လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေး တကယ်ရှိတယ်လို့ရော ထင်နေတာလား"

​ကျွင်းချန်ချင်း၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း လှောင်ပြောင် လိုသော အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။

​"မင်းကို အမြန်နှုန်း နဲ့ တိုးတက်စေပြီး မူလဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်စေခဲ့တဲ့ ဒီစွမ်းအားတွေက ဘယ်ကလာသလဲဆိုတာ မင်း တစ်ခါမှ စုံစမ်းမကြည့်ဖူးဘူးလား"

​"ဒါတွေက တကယ်ပဲ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားတွေလို့ မင်း ထင်နေတာလား"

​ထန်ထျန်း၏ အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

ဤကိစ္စမှာ မည်သို့ဖြစ်ကြောင်း သူ သဘာဝအတိုင်း သိရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျွင်းချန်ချင်းကို အပြတ်အသတ် အနိုင်မယူ နိုင်ခင်အထိ သူ၏ မူလအစီအစဉ်အတိုင်း သွားခြင်းကသာ အသေချာဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ယခု သူ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းနေသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားရာ အံ့ဩနေသော ပုံစံမျိုး ဟန်ဆောင်နေရန် မလိုအပ်ပေ။

​သို့သော် ရှိသင့်သော တုံ့ပြန်မှုကိုမူ ပြုလုပ်ရပေမည်။

​"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ"

​ထန်ထျန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်ကလာသလဲဆိုတာ ငါ သဘာဝအတိုင်း သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကို ပြောပြဖို့တော့ မလိုဘူး"

" ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းမှာ ဝှက်ဖဲ မရှိတော့လို့ပဲ"

​ပြောပြီးသည်နှင့် သူက တိုက်ခိုက်မှုကို မြှင့်တင်လိုက်ရာ ယခင်က အမြဲ အောင်မြင်ခဲ့သော ဖန်ဆင်းရှင် နတ်ဘုရား စွမ်းအားမှာ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ကျွင်းချန်ချင်းကမူ အေးဆေးစွာ ပြုံးနေဆဲပင်။

​"ငါ့ရဲ့ ဝှက်ဖဲကို မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ"

​"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဝှက်ဖဲကိုတော့ ငါ အကုန်လုံး အပိုင်သိတယ်"

​ပြောရင်းနှင့် သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ ယင်နှင့်ယန် အရောင်နှစ်မျိုးရှိသော ငါးနှစ်ကောင်ပုံစံ တစ်ခုမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

​"မင်းရဲ့ ခွန်အားတွေ ပိုပြီး မြန်မြန် တိုးတက်လာလေလေ ငါ ပိုပြီး ဝမ်းသာလေလေပဲလို့ ငါ အရင်က ပြောခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား"

​"ဘာလို့လဲဆိုတော့..."

​"မင်း ကြိုးစားခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ငါ့အတွက် လမ်းခင်းပေးနေတာ သက်သက်ပဲမို့လို့ပဲ"

​ပြောပြီးသည်နှင့် ကျွင်းချန်ချင်း၏ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ ယင်ယန်ငါးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ဟလာခဲ့လေတော့သည်။

All Chapters