အခန်း ၈၆၅
Vol. 83 Ch. 865
အခန်း (၈၆၅) ထန်ထျန်း၏ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်
ထန်ထျန်းက ထိုယင်ယန်ငါးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ပြီး ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို ရယူနိုင်သည့် 'သော့' ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်သည်။
ထို့နောက် ကျွင်းချန်ချင်း၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ယင်ယန်ငါးများ စတင်ကူးခတ်လာပြီးနောက် အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးအပေါ် သက်ရောက်လာခဲ့သည်။
ထန်ထျန်းက သူ၏လက်ထဲမှ ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုး ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို လက်တစ်ဖက်က လုယူနေသကဲ့သို့ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရ၏။
ထိုအချိန်တွင် ထန်ထျန်း ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
ကျွင်းချန်ချင်းက ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ပြီဟု ထင်မှတ်သွားစေရန် သူ သရုပ်ဆောင်တာ ဆက်လုပ်သင့်၊ မလုပ်သင့် စဉ်းစားနေခြင်းဖြစ်သည်။
လင်းရင်အတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖန်တီးပေးရန် ဤပြဇာတ်ကို ဆက်ကပြရန် သူ စဉ်းစားမိသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခု သူပိုင်ဆိုင်ထားသော စွမ်းအားဖြင့် ကျွင်းချန်ချင်းကို တိုက်ရိုက်ပင် အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မြင်မိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထိုအတွေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး မူလအစီအစဉ်အတိုင်းသာ ဆက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ကျွင်းချန်ချင်း ပြောခဲ့သော စကားတစ်ခွန်းမှာ မှန်ကန်လှသည်။ ကျွင်းချန်ချင်း၏ ဝှက်ဖဲများကို ထန်ထျန်း အကုန်အစင် မသိသေးပေ။
အကယ်၍ အပြတ်အသတ် အနိုင်မယူ နိုင်ဘဲ ကျွင်းချန်ချင်းက သတိထားမိသွားပါက နောက်ပိုင်းတွင် လင်းရင်၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ လုပ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။
ထို့ပြင် လင်းရင် ပြောခဲ့ဖူးသည့် စကားကိုလည်း သူ အမြဲ သတိရနေ၏။
ကျွင်းချန်ချင်းကို ဘယ်တော့မှ လျှော့မတွက်ပါနဲ့။
ထို့ကြောင့် အသေချာဆုံး နည်းလမ်းအတိုင်းသာ သွားရပေမည်။
အတွေးများ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ခဏချင်းမျှသာ ရှိသေးသည်။
ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုး ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို ခေတ္တ လက်လွှတ်ပေးလိုက်ရာ ကျွင်းချန်ချင်းက ယင်ယန်ငါးမှတစ်ဆင့် ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို လက်ထဲသို့ ရရှိသွားခဲ့သည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းသာ အလိုရှိပါက ထိုထိန်းချုပ်ခွင့်ကို အချိန်မရွေး ပြန်လည် ရယူနိုင်သည်။
ထန်ထျန်းက ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို လွှတ်ပေးပြီး ကျွင်းချန်ချင်းက ရရှိသွားသည့် ခဏချင်းမှာပင်... ကျွင်းချန်ချင်းထံသို့ ကျရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ဖန်ဆင်းရှင် နတ်ဘုရား စွမ်းအားကို ဆုတ်ခွာစေခဲ့သည့် အားကောင်းသော စွမ်းအားကြီးမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
ကျွင်းချန်ချင်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်၏။
ထန်ထျန်းကမူ အချိန်ကိုက်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
သူက ထိတ်လန့်တကြား အော်ပြောလိုက်၏။ "ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
"မင်း... မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"
ကျွင်းချန်ချင်းက စကားမဆိုဘဲ ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးကို ထိန်းချုပ်ကာ ထန်ထျန်း၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထန်ထျန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအားများမှာ လွင့်စင်သွားခဲ့၏။
အတိုင်းအဆမရှိ မှင်တက်နေသော ထန်ထျန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
"မဖြစ်နိုင်တာ မရှိဘူး"
သူက ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လာပြီး ထန်ထျန်းကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"အရာအားလုံးက သတ်မှတ်ပြီးသားပါလို့ ငါ မင်းကို အစောကြီးကတည်းက ပြောခဲ့သားပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ ကြိုးစားမှုတွေ အားလုံးက အလဟဿပဲ"
"ငါနဲ့ ကမ္ဘာ့အရှင်ကြားမှာ အရင်ကတည်းက သဘောတူညီချက် တစ်ခု ရှိခဲ့ပြီးသား"
"မင်းဆိုတဲ့ ဒီ 'ကပ်ဘေးရိပ်သိမ်းသူ' ကတော့..."
"တကယ်တော့ ကမ္ဘာ့အရှင်ရဲ့ လက်ထဲက ပစ္စည်း တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ"
"သူက ငါ့အတွက် အံ့အားသင့်စရာ လက်ဆောင်တစ်ခု ပို့ပေးလိုက်တာပဲ"
ထန်ထျန်းက မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် မှင်တက်နေသော အမူအရာကို သူ၏မျက်နှာထက်တွင် အထင်းသား ဖော်ပြထားသည်။
တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ လက်မခံနိုင်ဖြစ်နေသည့် ပုံစံမျိုးပင်။
"ငါ မယုံဘူး"
ထန်ထျန်းက အံ ကြိတ်ရင်း ရုတ်တရက် ခုန်တက်ကာ ကျွင်းချန်ချင်းကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော် ကျွင်းချန်ချင်းက လက်ညှိုးတစ်ချက်သာ ထိုးလိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်ချုပ်နှောင်လက်ညှိုးကို အသုံးပြုကာ သူ့ကို မြဲမြံစွာ ချုပ်နှောင်လိုက်၏။
ထန်ထျန်းက 'တားမြစ်တာအို' ကို အသုံးပြုပြီး ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ယခုအခါ သူက နိယာမစွမ်းအားများကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
"အခုတော့ ယုံပြီလား"
ကျွင်းချန်ချင်းက အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။
ထန်ထျန်းက အံ ကြိတ်ကာ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ဆက်လက် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း မည်သို့မျှ အသုံးမဝင်တော့ပေ။
သူ ခုနက ရရှိခဲ့သော အတိုင်းအဆမရှိ အားကောင်းလှသည့် စွမ်းအားများမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မည်သို့ပင် ရှာဖွေပါစေ ရှာမတွေ့တော့ချေ။
သူ့ရှေ့ရှိ ကျွင်းချန်ချင်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးနေပြီး စိတ်ဓာတ်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာသည်။
"ဒါကို လက်ခံဖို့ ခက်မယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အမှန်တရားပဲ"
ကျွင်းချန်ချင်းက ဆက်ပြောသည်။ "ကမ္ဘာ့အရှင်က မင်းတို့ ထင်သလောက် ဒီကမ္ဘာကြီးကို ဂရုမစိုက်ဘူး"
"သူက 'စစ်တုရင် နားနေ ဆောင်' ထဲမှာ သူ့ကို အနှစ်တစ်သောင်းလုံး အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ တည်ရှိမှုကိုပဲ ပိုပြီး ဂရုစိုက်တာ"
"စကြာဝဠာထဲက သက်ရှိတွေ ဆက်လက် ရှင်သန်နိုင်ဖို့ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခု ချန်ထားပေးတာကပဲ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးသော ကရုဏာတရားပဲ"
"မင်းကတော့..."
ကျွင်းချန်ချင်းက စကားကို ခေတ္တရပ်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"မင်းက ပစ္စည်း တစ်ခု သက်သက်ပဲဆိုတာ ငါ အမြဲ သိခဲ့တယ်"
"အသုံးချပြီးရင်တော့ စိတ်ကြိုက် လွှင့်ပစ်လိုက်လို့ ရပြီ"
"ဒါပေမဲ့ အခုတော့..."
"မင်းကို ဒီအတိုင်း သေခွင့် မပေးချင်သေးဘူး"
"ငါ့ထံမှာ အညံ့ခံပါ။ မင်းကို ကမ္ဘာသစ်ထဲမှာ ဆက်ပြီး ရှင်သန်ခွင့် ပေးမယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်း ငါ့ကို ပြန်ပြီး စိန်ခေါ်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးတောင် ရှိနိုင်သေးတာပေါ့"
"ငါ ဘာလိုချင်သလဲဆိုတာ မင်းသိပါတယ်"
ထန်ထျန်းက သူ၏ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ငုံ့လိုက်သည်။
အကယ်၍ ကျွင်းချန်ချင်းကို ဆက်ကြည့်နေပါက သူ၏ သရုပ်ဆောင်တာ ပေါက်ကြားသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သရုပ်ဆောင်ခြင်း ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွယ်တကူ လုပ်နိုင်သော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။
အဓိကမှာ ကျွင်းချန်ချင်း၏ ပြောစကားများက လူပါးဝလွန်းနေသဖြင့် သူ အမှန်တကယ်ပင် ရယ်ချင်နေမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူ စိတ်ကို ပြန်ထိန်းကာ ဤပြဇာတ်ထဲသို့ ဆက်လက် စီးမျောလိုက်သည်။
ကျွင်းချန်ချင်းမှာလည်း ထန်ထျန်းက ထိုသို့သော ရက်စက်လှသည့် အမှန်တရားကို လက်ခံနိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်ဟုသာ ထင်မှတ်နေပြီး ဘာမှ ပိုမို မစဉ်းစားမိပေ။
"မင်းကို သတ်ချင်နေတဲ့ ငါ့လို လူမျိုးကိုတောင် ချန်ထားပေးချင်တယ်ပေါ့လေ"
ထန်ထျန်းက ခေါင်းမော့လာပြီး သူ့ကိုယ်သူ လှောင်ပြောင်သည့် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ကျွင်းချန်ချင်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "စိန်ခေါ်သူ တစ်ယောက် ရှိနေတာကလည်း စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ"
"တကယ်တော့ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်လောက်တဲ့အထိ အစွမ်းထက်လာမယ့် လူတစ်ယောက် ရှိလာမှာကို ငါ တော်တော် မျှော်လင့်မိပါတယ်"
"စကြာဝဠာ တစ်ခုလုံးမှာ မင်း တစ်ယောက်ပဲ အဲ့ဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတာလေ"
ထန်ထျန်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် သူက စိတ်ဓာတ်များ လုံးဝ ပျက်စီးသွားသည့် ပုံစံမျိုး ပေါက်နေ၏။
"ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး"
ထန်ထျန်းက ပြော၏ ။ "ငါ အများကြီး ကြိုးစားခဲ့တယ်၊ အကြာကြီး တောင့်ခံခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းက အရာအားလုံးက အတုအယောင်တွေပါလို့ ပြောနေတယ်"
"အရာအားလုံးက ပူးပေါင်းကြံစည်မှု တစ်ခုပဲ"
"ဟားဟား..."
"ဒီကစားပွဲကို မင်းတို့ ဘယ်လိုပဲ ကစားချင်ကစား၊ ငါ ဆက်မပါချင်တော့ဘူး"
"မင်း သတ်ချင်ရင် သတ်၊ မသတ်ချင်လည်း... မင်းသဘော"
"ဒီကမ္ဘာကြီး ဘာဖြစ်ဖြစ် ငါ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး..."
ပြောပြီးသည်နှင့် ထန်ထျန်းက လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အရာသုံးခုမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်၌ ပေါ်ထွက်လာသည်။
နီကျင့်ကျင့် အရောင်ရှိသော ပုတီးစေ့တစ်ခု
လခြမ်းပုံစံ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု
ပြီးနောက် တောက်ပနေသော ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလား တစ်ခု
ထန်ထျန်းက လုံးဝ လက်လျှော့သွားသည့် ပုံစံကို မြင်သော်လည်း ကျွင်းချန်ချင်းမှာ ဘာမှ မဖြစ်ပေ။
သူက ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ပေ ။
သူ စိတ်ဝင်စားသည်မှာ သူ၏ ထာဝရလမ်းစဉ်သာ ဖြစ်သည်။
"ငါ မင်းကို သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"မင်းက ငါ သတ်ဖို့တောင် မတန်တော့ဘူး"
ကျွင်းချန်ချင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက ထန်ထျန်း၏ လက်ထဲမှ ပစ္စည်းများကို ယူလိုက်သည်။
ထိုနတ်ဘုရား ရတနာ သုံးပါး ကို ကြည့်ရင်း သူက အေးအေးလူလူ ပြောလိုက်၏။ "တကယ်တော့ ငါ အရင်က မင်းကို ညာခဲ့တာ"
"ဒီအရာတွေက ကမ္ဘာသစ် မွေးဖွားဖို့အတွက်တင် တည်ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ထာဝရလမ်းစဉ်အတွက်လည်း မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ အရာတွေပဲ"
"ဒီအချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာက မင်း ဒါတွေကို သုံးပြီး ငါ့ကို ပြန်တိုက်ခိုက်မှာ စိုးလို့ပဲ"
"ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်ရတာတော့ အပိုတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီ ထင်ပါရဲ့"
"မင်းနဲ့ မဆိုင်တဲ့ အဲ့ဒီ စွမ်းအားတွေကလွဲရင် မင်းမှာ တခြား ဘာမှ မရှိတော့ဘူး"
ပြောပြီးသည်နှင့် ငွေရောင် ကြယ် အသေးစားလေး တစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ ပေါ်ထွက်လာပြီး အခြားသော နတ်ဘုရားရတနာ သုံးခုနှင့် ပေါင်းစည်းသွားသည်။
ထို့နောက် ကျွင်းချန်ချင်းက ဖန်ဆင်းရှင် နတ်ဘုရား စွမ်းအားကို ထပ်မံ အသုံးပြုကာ ထန်ထျန်းကို အခြားတစ်ဖက်တွင် သီးသန့် ခွဲထုတ်ထားလိုက်သည်။
ဤအခြေအနေ ရောက်နေသည်အထိ သူက အလွန်ပင် သတိကြီးနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုနတ်ဘုရား ရတနာ လေးခုအတွင်း၌ ဗုံးတစ်လုံး မြှုပ်ထားသည်ကို သူ မသိရှိခဲ့ပေ။
မကြာခင်မှာပင် ကျွင်းချန်ချင်းက နတ်ဘုရား ရတနာ လေးခုကို စတင် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။
ထူးခြားသော မူလစွမ်းအား လေးမျိုးမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး သူ၏ စွမ်းအားများနှင့် ပေါင်းစည်းသွားခဲ့၏။
သို့သော် သူ သတိမထားမိလိုက်သည်မှာ 'သဘာဝနှလုံးသား' ထဲမှ စီးထွက်လာသော စွမ်းအားများအတွင်း၌ အခြားသော စွမ်းအားတစ်ခု ရောနှောပါဝင်နေခြင်းပင်။
သူ မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမျှ သတိမပြုမိခဲ့ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအရာမှာ သူကိုယ်တိုင်၏ အငွေ့အသက် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူ၏ နှလုံးသားအတွင်းသို့ သွေးရောင်ဓားမြှောင် တစ်လက် ထိုးဝင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မူ အားလုံး နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"သေစမ်း"
အတိုင်းအဆမရှိသော နာကျည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် အသံမှာ ဖန်ဆင်းရှင် ကောင်းကင်တိုင် တစ်ခုလုံး၌ ဟိန်းထွက်သွားလေတော့သည်။