အခန်း ၇၂

အခန်း (၇၂) - စွန့်ပစ်ချောက်ကမ်းပါး (၂)

မကောင်းဆိုးဝါးအသွင်ရှိသော လင်းဖုန်းက တောင်တန်းယပ်တောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်မှောင်များ ချက်ချင်း ကြုတ်သွားလေ၏။

ပုံဆွဲထားသောအရာပေါ်တွင် မူလက ခမ်းနားထည်ဝါသော တောင်ကြီးမှာ ထိပ်မှ အလယ်အထိ အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပေသည်။

ထျန်းယာဓားသည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသားများထံသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းလာသော်လည်း လုရွှယ်ချီမှာမူ နံရံမှ လျှောကျလာလေသည်။

သူမ၏ခြေထောက်များ အားပျော့သွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အခြားချင်းယွင်ဂိုဏ်းသားများ ထိုနေရာတွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီး ကျန်းရှောင်ဖန်းက သူမကို မတ်တတ်ရပ်နိုင်ရန် ကူညီထိန်းကိုင်ပေးလိုက်ပေသည်။

လုရွှယ်ချီ အသက်ရှူမဝဖြစ်နေလေသည်။ သူမက ကျန်းရှောင်ဖန်းကို တွန်းဖယ်ချင်နေ၏။ သို့သော် သူမ လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ချိန်တွင် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာလေသည်။

အနီရောင်သွေးများက သူမ၏အသားအရေကို ဖြတ်သန်းသွားကာ ဖြူဖွေးသောအသားအရေပေါ်တွင် အနီရောင်အမှတ်အသား ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ကိုပင် ထိရှစေနိုင်လောက်သော အလှတရားတစ်ခုအဖြစ် ပေါ်လွင်နေလေသည်။

ကျန်းရှောင်ဖန်း လန့်သွားပြီးနောက် လင်းဖုန်း၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ခွေးမ… မင်းက ငါ့ရဲ့မှော်လက်နက်ကို ဖျက်ဆီးရဲတယ်ပေါ့လေ။ ဆယ်ခါသေရင်တောင် မင်း ပြန်ဆပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ထို့နောက် သူက လေထုထဲသို့ မြင့်တက်သွားလေသည်။ တောင်တန်းယပ်တောင်၏ ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပလာပြီး သူ၏မကောင်းဆိုးဝါးစွမ်းအင်နှင့် လုံးဝ လိုက်ဖက်မှုမရှိလှပေ။

ခေါင်းဆောင်နျန်က အနီရောင်အလင်းတန်း ပစ်လွှတ်ခြင်းကို ရပ်တန့်ထားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ မိစ္ဆာမျက်လုံးနီမှာလည်း ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

သူ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလေသည်။ မိန်းမပျိုလေးက ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ချင်းယွင်ဂိုဏ်းမှ လုရွှယ်ချီကို ကြည့်ကာ တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ရှင် မြင်လိုက်လား”

ခေါင်းဆောင်နျန်၏မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

“ဒါ ထျန်းယာဓားပဲ”

မိန်းမပျိုလေးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။

“ဒီလောက်မြင့်မြတ်တဲ့ပစ္စည်းက ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့လက်ထဲမှာ ရောက်နေမယ်လို့ မယုံနိုင်စရာပဲ”

ခေါင်းဆောင်နျန်က လင်းဖုန်းနှင့် ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသားများ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ထျန်းယာဓားဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ်ရဲ့ လက်နက်ပဲ။ ငါတို့ သွေးသန့်စင်ဂိုဏ်းရဲ့ တည်ထောင်သူ အကြီးအကဲဟေရှင်းက ဒီဓားအောက်မှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတာ။ ဒီနေ့ ငါတို့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီဓားကို ယူကိုယူရမယ်”

မိန်းမပျိုလေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ဟို လင်းဖုန်းက…”

ခေါင်းဆောင်နျန်က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

“ဒီကောင်လေးက ဖုန်းယွဲ့အဘိုးအိုနဲ့ ဆွေမျိုးတော်စပ်မှုကို အားကိုးပြီး အရမ်းမောက်မာနေတာ။”

“ငါ လူလိုနေလို့သာ မဟုတ်ရင် သူ့ကို ဒီမှာ နေခွင့်ပေးထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ အခု သူ့ကို ရှေ့တန်းကနေ တိုက်ပါစေ။ မင်းနဲ့ငါက အဲဒီဓားကိုယူဖို့ အခွင့်အရေးရှာရမယ်”

မိန်းမပျိုလေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲကို အာရုံစိုက်လိုက်ပေသည်။

တောင်တန်းယပ်တောင်ကို ယပ်ခတ်လိုက်တိုင်း မုန်တိုင်းများတိုက်ခတ်လာပြီး ကျောက်ခဲများက ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသားများထံသို့ စူးဝင်လာလေသည်။

သို့သော် သူတို့အနီးသို့ ရောက်လာသည်နှင့် ချီဟောင်နှင့် ကျန်းရှုရှုတို့က ကာကွယ်လိုက်ကြ၏။ တောင်ကြီး ရုတ်တရက် ပေါ်လာစဉ်က သူတို့အားလုံး အံ့သြသွားပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခုမူ သူတို့၏ ထူးချွန်သော ကျင့်ကြံမှုစွမ်းရည်များကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေလေပြီ။

ချီဟောင်သည် သူ၏ ရေခဲဓားဖြင့် လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ တိုက်ခတ်လာသော ပြင်းထန်သည့်လေကြမ်းများကို အကြိမ်ကြိမ် ကာကွယ်လိုက်ပေသည်။ ကျန်းရှုရှုကလည်း သူ၏စွမ်းအားကို ပြသလိုက်၏။

ခရမ်းရောင်ရွှမ်ယွမ်ဓားသည် ချီဟောင်၏အကာအကွယ်အောက်တွင် လင်းဖုန်းအား မြွေပွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

လင်းဖုန်းမှာ ခရမ်းရောင်အလင်းကြောင့် ဒဏ်ရာရလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ လူသုံးယောက်မှာ အကြိတ်အနယ်ဖြစ်နေပြီး အနိုင်အရှုံးအဖြေထွက်ရန် ခက်ခဲနေ သည်။

ကျန်းရှောင်ဖန်းမှာ သူတို့၏အနောက်တွင်ရပ်ကာ လုရွှယ်ချီကို တွဲကူပေးထား၏။ သူ၏မျက်လုံးများက ချီဟောင်ကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ဓားကိုအသုံးပြုပုံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး ကျွမ်းကျင်လှပေသည်။ မှော်လက်နက်အသုံးပြုသည့် နည်းစနစ်တွင် သူကိုယ်တိုင် ချီဟောင်ကို မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သူသိထားသည်။

သူ့ကို မလေးစားဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားမိ၏။ အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင်အောင် သူသည် ထိုက်ကျိရွှမ်ချင်းလမ်းစဉ်၏ အခြေခံကိုသာ လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည်။

တောင်ပေါ်မှ မဆင်းမီလေးတွင်မှ စုရုက အလျင်စလိုဖြင့် အမှန်တကယ်အသုံးဝင်သော မန္တန်များကို သင်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သေချာပေါက် သူသည် ချီဟောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။

သူ အာရုံစိုက်ပြီး ကြည့်နေစဉ် သူ၏ပခုံး ပေါ့ပါးသွားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ လုရွှယ်ချီသည် ခဏတာအနားယူပြီးနောက် သူ၏တွဲကူမှုမှ ဖယ်ခွာသွားခြင်းဖြစ်၏။

ကျန်းရှောင်ဖန်း သူမ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသောမျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“အဆင်ပြေရဲ့လား ဂိုဏ်းတူအစ်မ”

လုရွှယ်ချီက သူ့ကိုကြည့်ကာ သူမ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်ပစ်လိုက်၏။ သူမက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး မည်သည့်စကားမျှ မဆိုချေ။

ဤရေခဲတမျှအေးစက်သော အလှပိုင်ရှင်လေးကို စတင်တွေ့ဆုံခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ သူမ၏အကျင့်စရိုက်ကို သူသိထားသဖြင့် ဆက်၍မေးမနေတော့ပေ။

ထို့ပြင် သူက သူမကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေသေးသဖြင့် လှည့်ကာ တိုက်ပွဲကိုသာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

သို့သော် လှည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုရွှယ်ချီ၏ အော်သံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရ၏။

သူ အံ့သြသွားပြီး သူနှင့်လုရွှယ်ချီ၏နောက်ရှိ ကျောက်နံရံမှ အနက်ရောင်ကြိုးတစ်ချောင်း ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းက လုရွှယ်ချီ၏လက်များကို ခန္ဓာကိုယ်ဘေးတွင် လျင်မြန်စွာ တုပ်နှောင်လိုက်လေသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျောက်နံရံထဲမှ လူတစ်ယောက် ထွက်လာရာ လွန်ခဲ့သောတစ်မိနစ်ခန့်က အဝေးတွင်ရပ်နေခဲ့သည့် မိန်းမပျိုလေးဖြစ်နေပေသည်။

သူမက တခစ်ခစ်ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်မလေး… ညည်းက မွေးကတည်းက အရမ်းလှနေတာဆိုတော့ ငါ့ကို တကယ် မနာလိုဖြစ်စေတာပဲ။ ဒီကောင်းကင်ကြိုးက ညည်းတို့ တာအိုလမ်းစဉ်ကလူတွေအတွက် အစ်မက အထူးပြင်ဆင်ထားတာလေ”

ကျန်းရှောင်ဖန်း လုရွှယ်ချီ၏မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှုများ ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်ကြိုးသည် အသားထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

မည်မျှနာကျင်ရမည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ သို့သော် သူ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် ခေါင်းဆောင်နျန် ပြေးဝင်လာပြီး လုရွှယ်ချီ၏အနောက်ရှိ ထျန်းယာဓားကို လှမ်းယူလိုက်လေသည်။

ကျန်းရှောင်ဖန်းက သူ့ကို လိုရာလုပ်ခွင့်မပေးနိုင်ချေ။ မီးတုတ်က ထိုးတက်သွားပြီး ခေါင်းဆောင်နျန်ထံသို့ တည့်တည့်တိုးဝင်သွားလေသည်။

ခေါင်းဆောင်နျန်က အလွန်ထူးဆန်းသော အနက်ရောင်တုတ်ချောင်းကို ထပ်မံမြင်လိုက်ရ၏။ သူ၏ရင်ထဲတွင် ဤအရာကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့သွားပေသည်။

သူ အတင်းအဓမ္မ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်တော့သည်။

ချီဟောင်နှင့် ကျန်းရှုရှုတို့ အသံကြားလိုက်ရသည်။ သူတို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့သြသွားကြ၏။

သူတို့ကူညီရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လင်းဖုန်းက မြင်သွားပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

“ငါသာ မင်းတို့ကို အလွယ်တကူ ထွက်သွားခွင့်ပေးလိုက်ရင် ခေါင်းဆောင်နျန်ရှေ့မှာ ငါ့မျက်နှာတွေ အကုန်ပျက်ကုန်မှာပေါ့။”

ထို့နောက် တောင်တန်းယပ်တောင်ဖြင့် လေကိုခေါ်ယူကာ ချီဟောင်နှင့် ကျန်းရှုရှုတို့ကို အလုပ်ရှုပ်သွားစေလေသည်။

ကျန်းရှောင်ဖန်းက ခေါင်းဆောင်နျန်ကို ခေတ္တမျှ နောက်ဆုတ်သွားအောင် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်လိုက်ပြီးနောက် တုတ်ဖြင့် မိန်းမပျိုလေးကို တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်လိုက်ပေသည်။

သို့သော် မိန်းမပျိုလေးက ပြုံးရုံသာပြုံးကာ ကြိုးကို လွှဲယမ်းလိုက်၏။ လုရွှယ်ချီမှာ သူမ၏ရှေ့တွင် အလိုအလျောက် အကာအကွယ်အဖြစ် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရလေသည်။

ကျန်းရှောင်ဖန်း အံ့သြသွား၏။ သူက မီးတုတ်ကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ရာ လုရွှယ်ချီ၏ရှေ့ သုံးလက်မခန့်အကွာတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး လုရွှယ်ချီ၏ ဖြူရော်နေသောမျက်နှာကို အစိမ်းရောင်လွှမ်းသွားစေလေသည်။

ကျန်းရှောင်ဖန်း အသက်ရှူမှန်အောင် ပြန်မလုပ်နိုင်မီမှာပင် သူ၏အနောက်မှ လေချွန်သံနှစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

ကျန်းရှောင်ဖန်း ရှေ့သို့လဲကျသွားပြီး ခက်ခဲစွာဖြင့် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရ၏။ ထို့နောက် သူ နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ခွေးရိုင်းတာအိုဆရာနှင့် လျိုကောင်းတို့က သူ အခက်ကြုံနေချိန်တွင် အလစ်ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ခေါင်းဆောင်နျန်မှာလည်း ဓားကိုယူရန် စိတ်အားထက်သန်နေလေသည်။ သူကလည်း ကျန်းရှောင်ဖန်းကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

ကျန်းရှောင်ဖန်း တစ်ယောက်တည်းဖြင့် သုံးယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရတော့၏။ သူ ချက်ချင်းပင် ခက်ခဲသောရုန်းကန်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

ခေါင်းဆောင်နျန်က တုတ်ကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေခြင်းနှင့် ခွေးရိုင်းတာအိုဆရာနှင့် လျိုကောင်းတို့က အမှောင်ထဲတွင် မီးတုတ်က သွေးစုပ်နေသည့်မြင်ကွင်းကို မြင်ခဲ့ရသဖြင့် ကြောက်ရွံ့ကာ အလွန်အမင်း ထိုးစစ်ဆင်ခြင်းမပြုလုပ်ခြင်းတို့ကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် ကျန်းရှောင်ဖန်းမှာ ရှုံးနိမ့်နေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြစ်နေသည့်တိုင် အကြိမ်အနည်းငယ်အကြာတွင် မှော်လက်နက်သုံးခု၏ ပေါင်းစပ်အင်အားအောက်တွင် ကျန်းရှောင်ဖန်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များသောအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာတစ်ခု ရှိနေသေး၏။

မိန်းမပျိုလေးက တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ဖြစ်နေသော်လည်း ကျန်းရှောင်ဖန်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားတိုင်း သူမက လုရွှယ်ချီကို အကာအကွယ်အဖြစ် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ကျန်းရှောင်ဖန်းလုပ်နိုင်သမျှမှာ နောက်ဆုတ်နေရန်သာ ရှိတော့ပေသည်။

ထိုပြဿနာများအားလုံးနှင့်အတူ သူသည် မိစ္ဆာသုံးကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

ကောင်းကင်ကြိုးအောက်တွင် မည်မျှပင် ရုန်းကန်စေကာမူ အချည်းနှီးသာဖြစ်၏။ မိန်းမပျိုလေးက သူမ၏အနောက်မှ ဂုဏ်ယူစွာ ပြုံးနေလေသည်။

ကျန်းရှောင်ဖန်းက သူမကို ထိခိုက်မိမည်ကိုစိုးရိမ်သဖြင့် သေလုနီးပါးဖြစ်နေသောကြောင့် လုရွှယ်ချီမှာ ပို၍ဖြူရော်လာပြီး စိုးရိမ်ပူပန်လာပေသည်။

ထို့နောက် သူမ၏ပါးစပ်မှ သွေးများပန်းထွက်လာကာ ဝတ်စုံပေါ်သို့ စင်ကျသွားတော့သည်။

ကျန်းရှောင်ဖန်း အသံကြားလိုက်ရပြီး လုရွှယ်ချီသည် ကောင်းကင်ကြိုးကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားသည်ဟု ထင်လိုက်လေသည်။ အံ့သြသွားမှုအောက်တွင် သူ သိပ်မတွေးနိုင်တော့ချေ။

တုတ်မှ အမှောင်အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့အလျင်ဖြင့် မိန်းမပျိုလေးထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ပေသည်။

ကျန်းရှောင်ဖန်းက သူ၏လုံခြုံရေးကို စွန့်လွှတ်ကာ သူမကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မိန်းမပျိုလေး မမျှော်လင့်ထားခဲ့သဖြင့် ပြင်ဆင်မထားခဲ့ပေ။

တုတ်က သူမ၏ရှေ့သို့ ရောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လွတ်မြောက်ရန် ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ပျံတက်သွားလေသည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းရှောင်ဖန်း၏ အနောက်ဘက်တွင် ဟာကွက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ခေါင်းဆောင်နျန်၏ မိစ္ဆာမျက်လုံးနီမှ အနီရောင်အလင်းတန်း၊ ခွေးရိုင်းတာအိုဆရာ၏ မီးခိုးရောင်အစွယ်နှင့် လျိုကောင်း၏ အဝါရောင်ဓားတို့က ကျန်းရှောင်ဖန်း၏ကျောပြင်ပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက် ကျရောက်သွားတော့သည်။

ကျန်းရှောင်ဖန်း၏ မျက်လုံးများ ပြာဝေသွားပြီး မေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ပြင်လုံး ပြင်းထန်စွာ နာကျင်သွားပြီးနောက် သူ ထုံကျင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ရှေ့သို့ လဲကျသွားပေသည်။ လေထုထဲတွင်ရှိနေစဉ် သူ၏ပါးစပ်မှ သွေးများက ပန်းထွက်လာတော့သည်။

လုရွှယ်ချီမှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏သွားများက နှုတ်ခမ်းများကို နက်ရှိုင်းစွာ ကိုက်ထားလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်ကြိုးမှာ လျော့ရဲသွားသည်ကို သူမ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။ မိန်းမပျိုလေးမှာ ကျန်းရှောင်ဖန်းကြောင့် အာရုံလွင့်သွားပြီး ကောင်းကင်ကြိုးကို ထိန်းချုပ်ရန် မေ့သွားခြင်းဖြစ်ပေသည်။

လွတ်လပ်ခွင့်အနည်းငယ်ရသည်နှင့် လုရွှယ်ချီ၏လက်များက ပေါင်းစပ်သွားပြီး သစ်ခွပုံလက်ဟန် ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။ ထျန်းယာဓားက အလိုအလျောက် ဓားအိမ်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

အပြာရောင်အလင်းက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကောင်းကင်ကြိုးကို ကျယ်သွားစေသည်။

ထျန်းယာဓား၏ အသွားအောက်တွင် ကောင်းကင်ကြိုးမှာ ထူးထူးခြားခြား မာကျောသော်လည်း ထူးဆန်းသောအသံများ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

မိန်းမပျိုလေးမှာ ထျန်းယာဓား၏စွမ်းအားကို ကြောက်ရွံ့သွားသဖြင့် ကောင်းကင်ကြိုးကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

လုရွှယ်ချီ လွတ်လပ်ခွင့်ပြန်ရသွားပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း လေထုထဲသို့ မြင့်တက်သွားကာ ကျန်းရှောင်ဖန်းကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပေသည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး အသက်ရှူမှန်အောင် ပြန်မလုပ်နိုင်မီမှာပင် ခေါင်းဆောင်နျန်နှင့် အခြားသူများ ရောက်ရှိလာကြပြီဖြစ်သည်။

ထျန်းယာဓား၏ အပြာရောင်အလင်းများ လက်သွားပြီး လုရွှယ်ချီ၏ရှေ့သို့ ပျံသန်းကာ ၎င်း၏ပိုင်ရှင်ကို ကာကွယ်ပေးလိုက်၏။

သို့သော် လုရွှယ်ချီ၏မျက်နှာမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူရော်နေပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းယိုင်နေလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် လေချွန်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လင်းဖုန်း၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက သောက်ကလေးတွေ… မင်းတို့က ငါ့ကိုတောင် ထိခိုက်အောင်လုပ်ရဲတယ်ပေါ့။ ဒါကို ကြည့်ထားလိုက်”

“ဘုန်း…”

ထိုအသံသည် ဂူ၏ထောင့်စွန်းတိုင်းတွင် ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အားလုံး အံ့သြနေချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်နျန်က တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အော်လိုက်၏။

“ညီလေးလင်း… မလုပ်နဲ့”

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် မြေကြီးတုန်ခါနေသည်ကို အားလုံး ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် လင်းဖုန်း၏လက်ထဲရှိ တောင်တန်းယပ်တောင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မြစ်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

ထို့နောက် နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သောအသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ညီညာသောမြေပြင်မှာ အက်ကွဲသွားသည်။ မြေအောက်မှ ရေတိုင်ကြီးတစ်ခု ပန်းထွက်လာ၏။

စွမ်းအားပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ကြီးမားသောကျောက်တုံးများပင် ရွေ့လျားသွားလေသည်။

စွန့်ပစ်ချောက်ကမ်းပါးဟု ထွင်းထုထားသော ဧရာမကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုသာ မရွေ့လျားဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့ပေသည်။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်းသားလေးယောက်မှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားကြတော့သည်။ လုရွှယ်ချီ၏ လက်များ လျော့ရဲသွား၏။ ထိုအချိန်တွင် သူမ၏နှလုံးသားလည်း နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ကျန်းရှောင်ဖန်း၏ သွေးစွန်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဝေးသို့ လွင့်မျောသွားပေသည်။ သူ၏ရှေ့တွင် အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းနေသော လျှို့ဝှက်ချောက်နက်ကြီး ရှိနေ၏။

သူမ လေထုထဲတွင် ရပ်နေစဉ် ထိုအချိန်၌ပင် အတိတ်က မြင်ကွင်းများက သူမ၏ရင်ထဲတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာလေသည်။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ် မဲနှိုက်ပွဲတွင် သူမကိုမြင်စဉ်က မျက်နှာရဲသွားခဲ့သော ကောင်လေး…

ထိုပြိုင်ပွဲတွင် လျှပ်စီးမုန်တိုင်းထဲ၌ ရုတ်တရက် နူးညံ့သွားခဲ့သော မျက်လုံးများ…

လွန်ခဲ့သောအချိန်လေးကတင် သူမ၏သွေးများကြောင့် သတိလက်လွတ် ပြေးလာကာ ကယ်တင်ပေးခဲ့သောသူ…

ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု ပြုတ်ကျလာပေသည်။ လုရွှယ်ချီက အံကြိတ်ကာ သူမ၏နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော အင်အားကိုသုံး၍ ကျောက်တုံးကြီးကို အားပြုကာ ဦးတည်ရာကိုပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ကျန်းရှောင်ဖန်းထံသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

ကျောက်တုံးများက မိုးရွာသည့်အလား ကျဆင်းနေသည်။ ရေများက နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ ဒလဟောစီးဆင်းလာတော့သည်။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံးက အဝေးတစ်နေရာတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ထင်ရပေသည်။ ထျန်းယာဓားမှာ အပြာရောင်အလင်းများ တောက်ပနေပြီး ၎င်း၏ပိုင်ရှင်နောက်သို့ လိုက်ပါလာလေသည်။

ကျဆင်းလာသော ကျောက်တုံးအချို့ကို ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် လုရွှယ်ချီသည် ကျန်းရှောင်ဖန်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားကာ သူ၏လက်ကိုဖမ်းဆွဲပြီး နောက်သို့ဆွဲတင်ချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော အင်အားများ ကုန်ခန်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။

“သူမက ငါ့ကို လာကယ်တာလား”

ကျန်းရှောင်ဖန်းက လုရွှယ်ချီကို ဝေဝါးစွာ မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏ရင်ထဲမှ ပြောလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူမနှင့်သူသည် စွန့်ပစ်ချောက်ကမ်းပါးဟု ထွင်းထုထားသော ကျောက်တုံးကို ကျော်လွန်သွားကာ ချောက်နက်ကြီးအထက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် တဖြည်းဖြည်း ပြုတ်ကျသွားကြလေတော့သည်။

လုရွှယ်ချီ သတိလစ်သွားကာ သူမ၏မျက်လုံးများ မှိတ်နေ၏။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်က အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားလေသည်။ ဤအချိန်တွင် သူမ၏ဖြူရော်နေသော မျက်နှာပေါ်၌ ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ထာဝရအမှောင်ထုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အဆုံးမဲ့ချောက်နက်ကြီးထဲသို့ ကျန်းရှောင်ဖန်း မကျရောက်မီ နောက်ဆုံးအလင်းတန်းလေး ရှိနေသေးချိန်တွင် မန္တန်ရွတ်ဆိုသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပလာလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ သူသည် အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

အဆုံးမဲ့အမှောင်ထုထဲတွင် ထာဝရကာလကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး သူ၏အနီးကပ်ဆုံးတွင်ရှိနေသော ကောင်မလေးကိုပင် သူ မမြင်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော် သတိမလစ်မီအချိန်လေးတွင် သူနှင့် လုရွှယ်ချီတို့၏ လက်များမှာ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ကြောင်း သူ သိနေသေးသည်။

ထိုလက်မှာ အလွန်အေးစက်နေကြောင်းကိုပင် သူ သဲ့သဲ့လေး ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အဆုံးမဲ့အမှောင်ထုကြီးက အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုသွားလေတော့သည်။