အခန်း ၅၄၉

အခန်း ၅၄၉ - ဟန့်ဟိုင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှင့် တစ်ကျော့ပြန် တွေ့ဆုံခြင်း - ၂

ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကုရှို့၏ အင်အားမှာ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ် လက်သီးကျင့်စဉ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်အထိ လေ့ကျင့်ထားနိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသည်။ ကုရှို့သည် စိတ်ထဲမှ ကြိုတင်သတိပေးချက်တစ်ခုကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ လက်သီးဖြင့် ပစ်သွင်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ဝုန်း

ကုရှို့၏ ပုံရိပ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ရသည်။ သူ၏ရှေ့တွင် သွေးရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာသည်။ ထိုသူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားချောမောသော်လည်း မျက်လုံးများမှာမူ သာမန်လူနှင့်မတူဘဲ စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"မင်းက 'မသေမျိုး နတ်ဘုရားခန္ဓာ' ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ပဲ"

"ဒီနေရာမှာ စောင့်နေရင်းနဲ့ ဒီလို ရတနာမျိုး ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး"

ယိုယွင်းလမင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ် ၏ မျက်နှာတွင် လောဘရိပ်များ ပေါ်လာပြီး ကုရှို့ကို အဖိုးတန် နတ်ဆေးတစ်လုံးကဲ့သို့ ကြည့်နေသည်။ မသေမျိုး နတ်ဘုရားခန္ဓာ၏ ကျော်ကြားမှုမှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံး ပြန့်နှံ့နေသဖြင့် နတ်ဆိုးများစွာက သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြဖူးသည်။ သို့သော် ကုရှို့မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်ပြီး အစွမ်းထက်သဖြင့် သူတော်စင်အဆင့်နှင့် ညီမျှသော နတ်ဆိုးများပင် သူ့ကို မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ယခုမူ ကုရှို့ ပေါ်လာပြီဖြစ်ရာ ယိုယွင်းလမင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် သူ့ကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုသာ သူ ဝါးမြိုနိုင်ပါက သူ၏ အဆင့်မှာ ပိုမို မြင့်မားလာမည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။ ကုရှို့သည် လောလောဆယ်တွင် နတ်ဆိုးတစ်ပိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သာ ရှိသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် အားရှိလှပေသည်။

ယိုယွင်းလမင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ် ပေါ်လာသည်နှင့် ကုရှို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ် မဟာသူတော်စင်၏ လေးနက်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"သတိထား... ဒါက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ 'ယိုယွင်းလမင်းနတ်ဆိုး ဝံပုလွေ' တွေထဲက တစ်ကောင်ပဲ။ ဒီကောင်ရဲ့ အစွမ်းက သူတော်စင်နယ်ပယ် ပထမအဆင့်ထက် ပိုမြင့်နိုင်တယ်"

ကုရှို့၏ ကြီးပြင်းလာမှုကို စောင့်ကြည့်ခဲ့သူဖြစ်သဖြင့် မဟာသူတော်စင်သည် ကုရှို့၏ အင်အားကို ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ အကယ်၍ ကုရှို့၏ မသေမျိုး နတ်ဘုရားခန္ဓာမှာ အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပါက သူတော်စင်အဆင့် နတ်ဆိုးကို စိုးရိမ်စရာ မလိုသော်လည်း ယခုမူ ထိုအဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။

မဟာသူတော်စင်၏ စကားကို ကြားသော်လည်း ကုရှို့၏ မျက်နှာမှာ မပြောင်းလဲပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူ ရပ်နေသော နေရာ၌ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူသည် အလွန်ပင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။ ယိုယွင်းလမင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်မှာ ကျုံ့သွားပြီး ချက်ချင်း နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

သူ ဆုတ်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူ၏ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ကွဲအက်သွားပြီး ကုရှို့ ပေါ်လာသည်။

"သတ်စမ်း"

ယိုယွင်းလမင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူတော်စင်နယ်ပယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ၏ သွေးချင်းစွမ်းအားများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကြီးမားသော နတ်ဆိုးဝံပုလွေကြီးအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

ဝုန်း

ယိုယွင်းလမင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် သူ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတော်စင်အဆင့်နှင့် ညီမျှသော ထိုအားအင်ကြောင့် ကုရှို့မှာ အသက်ရှူပင် ကျပ်သွားရသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကုရှို့သည် လက်စွပ်အတွင်းမှ ကျိုးပဲ့နေသော ဓားရှည်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအခါ ယိုယွင်းလမင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော ဘေးအန္တရာယ် အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဗီဇအရ နောက်သို့ ဆုတ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် အချိန်မမီတော့ပေ။

ကုရှို့သည် သူ၏ အင်အားအားလုံးကို ထိုဓားကျိုးထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး တစ်ချက်တည်း လွှဲယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ပြတ်တောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ထိုးဖောက်နိုင်သော ထိုဓားအလင်းတန်းသည် နတ်ဆိုးဝံပုလွေ ပုံရိပ်ယောင်ကို အလယ်တည့်တည့်မှ အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။

ဝုန်း

ဓားအလင်းတန်းမှာ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်သွားပြီး နေနှင့်လကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ နတ်ဆိုးအားလုံးမှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုဖြင့် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

ဓားအလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ... ယိုယွင်းလမင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှာ လေထဲတွင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထို့နောက် သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် သွေးစင်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။

"ဗွက်"

သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ယိုယွင်းလမင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

"ယိုယွင်းလမင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ် သေသွားပြီ"

"မဖြစ်နိုင်တာ... ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ပိုင်းသူတော်စင် လက်ထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ကျဆုံးနိုင်မှာလဲ"

နတ်ဆိုးအားလုံးမှာ အံ့အားသင့်ကာ မှင်သက်နေကြသည်။ သူတော်စင်အဆင့်ရှိသော နတ်ဆိုးမှာ ကုရှို့၏ တစ်ချက်တည်းသော ဓားချက်ကို မခံနိုင်ဘဲ နေရာတင် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားသော နတ်ဆိုးများမှာလည်း ကုရှို့၏ အစွမ်းကြောင့် ကျောချမ်းသွားကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုရှို့သည် ယိုယွင်းလမင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အမြုတေကို သိမ်းဆည်းကာ နယ်စပ်ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ အပြင်လူအမြင်တွင် ကုရှို့မှာ အလွယ်တကူ သတ်လိုက်သကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ကုရှို့ကိုယ်တိုင်သာလျှင် ထိုဧကရာဇ်လက်နက် အပိုင်းအစ၏ အစွမ်းကို ထုတ်သုံးရန် သူ၏ အင်အားအားလုံး ကုန်ခမ်းသွားသည်ကို သိရှိသည်။ အကယ်၍ အခြားနတ်ဆိုးများက ယခု တိုက်ခိုက်လာပါက သူ ခုခံနိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အခြားနတ်ဆိုးများမှာ ကြောက်လန့်နေကြသဖြင့် ချက်ချင်း မလှုပ်ရှားရဲကြပေ။ သို့သော် ကုရှို့ ဝင်ပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ကျရောက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကြီးမှာ တစ်စစီ ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

"နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ ပညာရှင်ကို သတ်ပြီးမှ ထွက်သွားချင်နေတာလား၊ ဒီမှာပဲ နေခဲ့စမ်း"

အမိန့်ပေးသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မိုင်ပေါင်းသန်းချီသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ လက်ကြီးတစ်ဖက်က ကုရှို့၏ အပေါ်သို့ ဖိချလာသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြောင့် ကုရှို့၏ သွေးများမှာ အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်ရိပ်များ ပေါ်လာတော့သည်။

"နတ်ဆိုးဧကရာဇ်"

မဟာသူတော်စင်၏ မျက်နှာမှာလည်း ပျက်ယွင်းသွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ဆိုသည်မှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း နှင့် ယှဉ်နိုင်သော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်သည်။ မဟာသူတော်စင်၏ အထွတ်အထိပ်ကာလမှာပင် သူသည် ထိုအဆင့်နှင့် အဝေးကြီး ကွာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုရှို့ ဖိနှိပ်ခံရတော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင် တောက်ပသော ဓားချက်တစ်ခုက မှောင်မိုက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ လက်ကို အလွယ်တကူပင် ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ သွေးများမှာ မိုးရေကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည်။

အရာအားလုံးမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသဖြင့် နတ်ဆိုးများ သတိမဝင်လာမီမှာပင် အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခု ထိုနေရာတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဟန့်ဟိုင်... မင်းက မြင့်မြတ်တဲ့ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးတော့ ကုမျိုးရိုးက လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်တယ်ဆိုတော့ တကယ့်ကို အရှက်မရှိတာပဲ"

ကုချင်းဖန်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ 'နတ်ဆိုးသတ်ဓား' ထံမှ သွေးများမှာ တစ်စက်ချင်း ကျနေသည်။

ထိုစကားအဆုံးတွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ဟန့်ဟိုင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်နေသော်လည်း အံ့အားသင့်ရိပ်များလည်း ပါဝင်နေသည်။

"ကုချင်းဖန်... မင်း ငါ့ရဲ့ နတ်ဆိုးနယ်မြေထဲကို ဝင်လာရဲတယ်ပေါ့။ မင်းကို ဒီမှာပဲ အမြဲတမ်း နေခိုင်းလိုက်မှာကို မကြောက်ဘူးလား"

"နတ်ဆိုးနယ်မြေထဲကို ငါ့စိတ်ကြိုက် ဝင်ထွက်နေတာပဲ။ ငါသာ ကြောက်နေမယ်ဆိုရင် ဒီနေ့ ဒီမှာ ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကုချင်းဖန်သည် နတ်ဆိုးနယ်မြေထဲသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဟန့်ဟိုင်ထက် မနိမ့်သော အစွမ်းထက်သည့် အရှိန်အဝါများစွာကို ခံစားမိသည်။ သို့သော် သူသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ သူတော်စင်ဘုရင်နယ်ပယ်သို့ မရောက်မီကဆိုလျှင် သူ ဤသို့ ဝံ့ရဲမည် မဟုတ်သော်လည်း ယခုမူ သူသည် သူတော်စင်ဘုရင် ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ နတ်ဆိုးဘုရင်ကြီးအဆင့်နှင့် မတွေ့သရွေ့ သူ ဘေးကင်းစွာ လွတ်မြောက်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

"မင်း အဆင့်တက်သွားတာပဲ"

ဟန့်ဟိုင်သည် ကုချင်းဖန်၏ ယုံကြည်ချက်အပြည့်နှင့် အမူအရာနှင့် အခုနက ဓားချက်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားကာ ခဏကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

ကုချင်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါ အဆင့်တက်တာလား၊ မဟုတ်ဘူးလားဆိုတာ စမ်းကြည့်ရင် သိရမှာပေါ့"

"မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို မကြောက်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

ဟန့်ဟိုင်၏ မျက်လုံးများထဲမှ အအေးဓာတ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူသည် အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသော်လည်း ကုချင်းဖန်ကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

"မင်း တိုက်ချင်ရင် ငါက အဖော်ပြုပေးဖို့ အဆင်သင့်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်း မလှုပ်ရှားဘူးဆိုရင်တော့ ငါလည်း အရင်စမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟန့်ဟိုင်မှာ ဆက်လက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ ကုချင်းဖန်သည်လည်း ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ကုရှို့၏ ပုခုံးကို ဆွဲကာ လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး နယ်စပ်ဝင်ပေါက်ထဲသို့ ဝင်ကာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။