အခန်း ၅၅၁

အခန်း ၅၅၁ - တတိယမြောက် အဘိုး - ၂

"ဒီတစ်ခေါက်သာ ခမည်းတော် ဝင်မပါခဲ့ရင် သားတော်နတ်ဆိုးနယ်မြေထဲမှာတင် အဆုံးသတ်သွားရလောက်ပါပြီ။ ခွဲခွာနေခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်းမှာ ခမည်းတော်ရဲ့ အစွမ်းက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ"

ကုရှို့၏ မျက်နှာတွင် ခံစားချက်မျိုးစုံ ယှက်သန်းနေပြီးနောက် သူက သတိထားကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ခမည်းတော်... အခု ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီလားလို့ မေးပါရစေ။"

"လုံးဝကြီးတော့ မဟုတ်သေးပါဘူး... အများဆုံးရှိလှ သူတော်စင်ဘုရင် အဆင့်လောက်ပါပဲ"

ကုချင်းဖန်က ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးနောက် စကားတစ်ခွန်း ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရရင်တော့ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း တစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့အတွက်ကတော့ ပြဿနာသိပ်မရှိပါဘူး။"

ဤစကားကြောင့် ကုရှို့မှာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း မဟုတ်ဘဲနှင့် ထိုအဆင့်ရှိသူကို သတ်နိုင်သည်ဆိုခြင်းမှာ သူ၏ ခမည်းတော်၏ အစွမ်းမှာ တကယ့်ကို ခန့်မှန်းရခက်လွန်းလှသည်။

နတ်ဆိုးနယ်မြေတွင် နေထိုင်ခဲ့စဉ်က ကုရှို့သည် မိမိ၏ အင်အားမှာ လုံလောက်အောင် တိုးတက်လာပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ခမည်းတော်နှင့် မိမိကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ပို၍ပင် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ် မဟာသူတော်စင်၏ ဝိညာဉ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုသိပ်သည်းလာသော်လည်း အပြည့်အဝ ပြန်မကောင်းသေးပေ။ သို့သော် သိသိသာသာ ပိုမိုသန်မာလာခဲ့သည်။

" ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင် က သခင်ကုကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်"

မဟာသူတော်စင်သည် ကုချင်းဖန်ကို ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ကုချင်းဖန် ပြသခဲ့သော အစွမ်းကြောင့် သူသည် ဝင့်ဝါခြင်း လုံးဝမရှိတော့ပေ။ အကယ်၍သာ သူတို့သည် ယခင်ကတည်းက တာအိုမိတ်ဆွေများအဖြစ် မဆက်ဆံခဲ့ကြပါက ယခုအခါ ကုချင်းဖန်ကို အကြီးအကဲအဖြစ် ပြောင်းလဲခေါ်ဆိုရပေလိမည်။

သို့သော်လည်း မဟာသူတော်စင် စကားပြောသောအခါတွင် ကုချင်းဖန်ကို အမှားအယွင်းပြုမိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလွန်သတိထားနေရသည်။ အကြောင်းမှာ ကုချင်းဖန်၏ လက်ရှိအစွမ်းဖြင့်ဆိုလျှင် မိမိကို သုတ်သင်ရန်မှာ လက်တစ်ဖက် မြှောက်လိုက်ရုံမျှသာ ဖြစ်မည်ဟု သူ မြင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ် တာအိုမိတ်ဆွေ... မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ" ကုချင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒီနှစ်တွေထဲမှာ ကုရှို့ကို ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ထို့နောက် ကုချင်းဖန်သည် လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်ရာ အနက်ရောင် ကြာပန်းတစ်ပွင့် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ထူးခြားသော ရနံ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုရနံ့ကို ရှူရှိုက်မိသည်နှင့် ကုရှို့နှင့် မဟာသူတော်စင်တို့၏ ဝိညာဉ်များမှာ တည်ငြိမ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါက... 'ကိုးထပ်မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်း' ပဲ"

မဟာသူတော်စင်မှာ အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

ကိုးထပ်မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်း။

ရှစ်ဆင့်မြောက် နတ်ဆေးပင်။

ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန်နှင့် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် အဖိုးတန်ဆုံးသော ရတနာဖြစ်ပြီး သူတော်စင်အဆင့် ပညာရှင်များအတွက်ပင် အလွန် ထိရောက်လှသည်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ဤကဲ့သို့သော ရှစ်ဆင့်မြောက် နတ်ဆေးမျိုးမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် အလွန်ရှားပါးလှသည်။

ကိုးဆင့်နှင့် ဆယ်ဆင့်မြောက် နတ်ဆေးများမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းနှင့် မဟာဧကရာဇ် အဆင့်များနှင့်သာ သက်ဆိုင်သဖြင့် ကျင့်ကြံသူ အများစုအတွက် လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အရာများဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ရှစ်ဆင့်မြောက် နတ်ဆေးပင်လျှင် အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေသည်။ မဟာသူတော်စင်သည်ပင် သူ၏ အထွတ်အထိပ်ကာလ၌ ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဆေးမျိုး တစ်ခါမျှ မပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးပေ။

ယခုမူ ထိုပန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မဟာသူတော်စင်မှာ အသက်ရှူပင် မြန်လာသော်လည်း တွေဝေနေမိသည်။ ကုချင်းဖန်က ဤဆေးကို မိမိအတွက် ထုတ်ပေးခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း ဤမျှ တန်ဖိုးကြီးသည်ကို လက်ခံရန် အားနာနေမိသည်။

မဟာသူတော်စင် စိတ်ထဲတွင် ရုန်းကန်နေစဉ် ကုချင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒီပန်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက ထိုက်ချူရှေးဟောင်းမြေ ကို သွားတုန်းက ကံကောင်းလို့ ရခဲ့တာပါ။ ဒါက တာအိုမိတ်ဆွေရဲ့ ဝိညာဉ်ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ လုံလောက်လိမ့်မယ်လို့ ယူဆပါတယ်။"

"ငြင်းမနေပါနဲ့ တာအိုမိတ်ဆွေ။ ကုရှို့ကို ကူညီပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကုမျိုးရိုးက မိတ်ဆွေကို အမြဲတမ်း ကျေးဇူးတင်နေမှာပါ။ ဒါ့အပြင်... ငါ့မှာ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ တောင်းဆိုမှုလေးတစ်ခု ရှိပါတယ်။ မိတ်ဆွေ ပြန်ကောင်းလာတဲ့အခါ သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်ရဲ့ ပညာရှင်များအဖွဲ့ မှာ ပါဝင်ပြီး နန်းတွင်းပညာရှင်အဖြစ် ကူညီပေးစေချင်ပါတယ်။"

"အခု အရှေ့ပိုင်းဒေသမှာ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေ သောင်းကျန်းနေသလို နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အခြေအနေက တင်းမာနေပါတယ်။ သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်ကလည်း ငယ်သေးတော့ အခြေခံမခိုင်မာသေးတာကို မိတ်ဆွေ နားလည်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ဤမျှအထိ ပြောလာပြီဖြစ်ရာ မဟာသူတော်စင်မှာ ငြင်းပယ်ရန် အကြောင်းမရှိတော့ပေ။ သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"နတ်ဆေးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကု။ ကျွန်တော်မျိုး ပြန်ကောင်းလာတာနဲ့ သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို အစွမ်းကုန် အလုပ်အကျွေးပြုပါ့မယ်"

မဟာသူတော်စင်သည် တစ်ချိန်က အထွတ်အထိပ်နယ်မြေတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့သူဖြစ်သော်လည်း ထိုနယ်မြေမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူ့အတွက် နယ်မြေအသစ် ပြန်တည်ထောင်ခြင်းထက် ကုချင်းဖန်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူရှိသော သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်တွင် ပူးပေါင်းခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေလိမည်။

ထို့နောက် ကုချင်းဖန်သည် မဟာသူတော်စင်အတွက် တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခု စီစဉ်ပေးကာ ဆေးကို သန့်စင်ပြီး ကုသမှုခံယူစေလိုက်သည်။ ကုရှို့ကိုမူ မိမိအနားတွင်သာ ထားရှိခဲ့သည်။

မြို့တော်ခန်းမအတွင်း၌ ကုဖုန်းချန်သည် မိမိရှေ့ရှိ မရင်းနှီးသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ကြည့်နေမိသည်။ သို့သော် သွေးသားချင်း တော်စပ်မှုကြောင့် ထိုသူမှာ သာမန်လူ မဟုတ်ကြောင်း သူ အာရုံခံမိသည်။ ကုရှို့သည်လည်း မိမိရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို အကဲခတ်နေသည်။ ကုဖုန်းချန်မှာ ငယ်ရွယ်သော်လည်း နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ အံ့သြသွားရသည်။

ကုချင်းဖန်က မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ "ဒါက မင်းရဲ့ တတိယမြောက် အဘိုး ကုရှို့ ပဲ"

"တတိယမြောက် အဘိုး..."

ကုဖုန်းချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အလျင်အမြန်ပင် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မြေးတော်က တတိယမြောက် အဘိုးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"ဟမ်... အဟမ်း... ရပါတယ်၊ အားမနာပါနဲ့"

ကုရှို့မှာ အနေခက်သွားရသည်။ မိမိနှင့် အသက်အရွယ်ချင်း သိပ်မကွာလှသော လူငယ်တစ်ဦးက မိမိကို အဘိုးဟု ခေါ်ဆိုလိုက်ခြင်းကြောင့် အစပိုင်းတွင် သူ ဘယ်လို တုံ့ပြန်ရမှန်း မသိဖြစ်သွားသည်။ သူ အိမ်မှ ထွက်သွားခဲ့သည်မှာ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ဤမျှအထိ မြင့်တက်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ကုချင်းဖန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဖုန်းချန်က ကုယွန်ဖုန်းရဲ့ သား၊ ကုရှန့်အန်းရဲ့ မြေး၊ ကုယန်ရဲ့ မြစ်ပဲ။ ဒါကြောင့် သူက မင်းကို အဘိုးလို့ ခေါ်တာ သဘာဝကျပါတယ်။"

ထိုအခါမှ ကုရှို့သည် ကုယန်၏ မျိုးဆက်များမှာ ဤမျှအထိ တိုးပွားနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားတော့သည်။ သူသည် လက်ဆောင်အဖြစ် ယိုယွင်းလမင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အမြုတေကို ကုဖုန်းချန်အား ပေးအပ်လိုက်သည်။

"လက်ဆောင် ဘာမှ ပြင်မထားရသေးတော့ ဒီနတ်ဆိုးနွယ်ရှင်ရဲ့ အမြုတေကိုပဲ ယူထားလိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ အဆင့်အရ ဒါကို သန့်စင်ဖို့အတွက် တစ်ဆင့်ချင်း လုပ်ရမယ်၊ မလောပါနဲ့။ မဟုတ်ရင် ခန္ဓာကိုယ် ထိခိုက်နိုင်တယ်။"

"မြေးတော် နားလည်ပါပြီ"

"နတ်ဆိုးနွယ်ရှင်ရဲ့ အမြုတေ" ဆိုသော စကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကုဖုန်းချန်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားတော့သည်။ သူသည် ထိုအမြုတေကို ဝမ်းသာအားရ လက်ခံလိုက်ပြီး မိမိ၏ တတိယမြောက် အဘိုးမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်သူဖြစ်ကြောင်း မှတ်ချက်ပြုလိုက်မိသည်။

မိမိ၏ မိသားစုတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ကုဖုန်းချန် သိရှိသွားသည်။ ကုရှို့သည်လည်း မိမိ၏ သွေးသားရင်းချာကို တွေ့ဆုံရသဖြင့် ရင်းနှီးမှုကို ခံစားရပြီး လူငယ်လေးကို နွေးထွေးစွာ ကြည့်နေမိတော့သည်။ အကယ်၍ ဤကဲ့သို့ သွေးသားချင်း မတော်စပ်ပါက ကုရှို့အနေဖြင့် ဤမျှတန်ဖိုးကြီးသော အမြုတေကို အလွယ်တကူ ပေးအပ်မည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုအမြုတေသည် သူ့အတွက် သူတော်စင်နယ်ပယ် သို့ တက်လှမ်းရာတွင် အလွန်အရေးပါသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကုဖုန်းချန်ကို ပေးလိုက်ခြင်းမှာ သူ၏ မျိုးဆက်သစ်အပေါ် ထားရှိသော စေတနာကို ဖော်ပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။