အခန်း ၅၅၃

အခန်း ၅၅၃ - အခြေအနေတင်းမာနေခြင်း (၂)

ကုချင်းဖန် ပြောသကဲ့သို့ပင် မပြည့်စုံသော ရှေးဟောင်းမသေမျိုးနတ်ဆေးကို ယခုအချိန်တွင် အလဟဿ သုံးစွဲပစ်မည့်အစား နောက်ပိုင်း သူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်တက်လှမ်းသည့်အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် နတ်ဆေးမျိုးမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် များစွာ အထောက်အကူပြုပေသည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်းရေး မသေမျိုးမြို့တော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက်။

နာရီဝက်ပင် မပြည့်မီသော အချိန်အတွင်း ကုရှို့သည် ကိုးပြည်နယ်အတွင်းသို့ ခြေချနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ကုယန်နှင့် မတွေ့ဆုံမီ ကုရှို့သည် ရွှီယူလန်ကို တွေ့ရန် အိမ်သို့ အရင်ပြန်ခဲ့သည်။

သားအမိနှစ်ဦး ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြသည်မှာ နွေးထွေးလှသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဆယ်စုနှစ်များစွာ မတွေ့ရသည့် သူမ၏ အငယ်ဆုံးသားလေးအတွက် ရွှီယူလန်မှာ များစွာ လွမ်းဆွတ်နေခဲ့ရသည်။

သို့သော် နွေးထွေးသော အခိုက်အတန့် ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ရွှီယူလန်၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသရိပ်များ လွှမ်းသွားပြီး အသံကို တင်းမာစွာဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ဆူပူကြိမ်းမောင်းလေတော့သည်။

“မင်းရဲ့စိတ်ထဲမှာ ငါ့ကိုရော မင်းရဲ့အမေလို့ သတ်မှတ်ရဲ့လား။ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အိမ်နဲ့ဝေးနေပြီး သတင်းစကား တစ်ခွန်းတောင် မပါးခဲ့ဘူး။ မင်းအမေ ဘယ်လောက် ပူပန်နေမလဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား”

“ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ် အမေ... အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်က နတ်ဆိုးလောကမှာ ရောက်နေတာမို့လို့ ချက်ချင်း ပြန်လည်လွတ်မြောက်ဖို့ ခက်ခဲနေလို့ပါ။ အမေ စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော်”

ကုရှို့သည် အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခေါင်းငုံ့ကာ ဝန်ခံလိုက်ပြီး ရွှီယူလန်ကို ပြန်လည် ပြောဆိုခြင်း မပြုဝံ့ပေ။

ကုရှို့၏ လိမ္မာယဉ်ကျေးသော ပုံစံကို မြင်ရသောအခါ ရွှီယူလန်၏ ဒေါသများမှာ ပြေလျော့သွားပြီး သူမ၏ အသံမှာလည်း ပြန်လည် နူးညံ့သွားပြန်သည်။

“မင်း ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ အိမ်မှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် ထပ်နေဦး။ မင်းကို မတွေ့ရတာ ဆယ်စုနှစ်တွေတောင် ကြာပြီဆိုတော့ ငါ ပြောစရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။

ဒါ့အပြင်... မင်းလည်း အသက်မငယ်တော့ဘူး။ အဖော်ရှာဖို့ သေသေချာချာ စဉ်းစားသင့်ပြီ။ မင်း ဘယ်လို အမျိုးသမီးမျိုးကို သဘောကျလဲ။ ဂိုဏ်းထဲကလား ဒါမှမဟုတ် မှူးမတ်မျိုးနွယ်ထဲကလား”

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မိမိဝမ်းနှင့်လွယ်၍ မွေးထားသော သားဖြစ်သဖြင့် ရွှီယူလန်မှာ ကုရှို့အပေါ် ကြာရှည် စိတ်မဆိုးနိုင်ဘဲ သူ၏ လူမှုဘဝအရေးကို စတင် ဂရုစိုက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုယန်မှာ အိမ်ထောင်ကျပြီး ကုမိသားစုကို ကြီးပွားတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဆုံးတွင်တော့ ကုယန်သည် သူမ၏သားအရင်းအချာမဟုတ်ပေ။

ပြဿနာမှာ ကုရွှမ်းနှင့် ကုရှို့ ညီအစ်ကို နှစ်ဦးစလုံးမှာ အဘိုး ဖြစ်ရမည့် အရွယ်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အိမ်ထောင်ဖက် မရှိသေးခြင်းပင်။ ၎င်းမှာ ရွှီယူလန်အတွက် ပူပန်စရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ယခင်က ကုရွှမ်းမှာ မြင့်မြတ်သောထိုက်ရွှီမြေတွင် နေထိုင်ပြီး ကုရှို့မှာ နတ်ဆိုးလောကတွင် ရှိနေသဖြင့် ရွှီယူလန်မှာ စိတ်ရှိသော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုမှာ မတူတော့ပေ။

ကုရှို့ ပြန်ရောက်လာသဖြင့် ရွှီယူလန်သည် သူ၏ ဘဝလက်တွဲဖော် ကိစ္စကို စီစဉ်ပေးချင်နေသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကုရှို့သည် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်ပြီး “အိမ်ထောင်ရေးဆိုတာ ကံတရားနဲ့လည်း ဆိုင်ပါတယ် အမေ... ဒီလိုကိစ္စတွေကို အတင်းအကျပ် လုပ်လို့မရပါဘူး” ဟု ဆိုသည်။

“မဖြစ်ဘူး။ မင်းရဲ့ အစ်ကိုလတ်ကလည်း ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ခိုးထွက်သွားတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ မင်း လွတ်အောင် ပြေးဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့။ မင်း ကိုယ်တိုင် မဆုံးဖြတ်နိုင်ရင် မင်းအမေကပဲ ရွေးပေးမယ်။

အခုဆိုရင် မှူးမတ်တွေနဲ့ ဝန်ကြီးတွေရဲ့ သမီးတော်တွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ငါ မင်းအတွက် သေသေချာချာ ရွေးပေးမယ်”

ရွှီယူလန်၏ သဘောထားမှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာလှသဖြင့် ကုရှို့မှာ ငြင်းဆိုရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကုရှို့ စိတ်ထဲမှ ညည်းတွားမိသည်။ ဤသို့ ဖြစ်လာမည်မှန်း သိလျှင် အပြင်မှာသာ အချိန်အနည်းငယ် ထပ်နေခဲ့သင့်သည်။

သို့သော် ယခုတော့ ပြောရန် နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှီယူလန်၏ အမူအရာကို ကြည့်ရုံနှင့် သူမသည် သူ့ကို လွှတ်ပေးမည့်ပုံ မပေါ်ပေ။

ကုရှို့ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်ရသည်။ “အဖေက ကျွန်တော့်ကို အစ်ကိုကြီးနဲ့ တွေ့ဖို့ ခိုင်းထားပါတယ်။ ပြီးရင် ကြယ်တာယာမင်းဆက်ကို သွားပြီး ကူညီရမှာမို့လို့ အိမ်ထောင်ရေး ကိစ္စတွေကိုတော့ နောက်မှပဲ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့”

“မင်းရဲ့အဖေက ပြောထားတာဆိုရင်တော့ သူ့ဆီကို မြန်မြန် သွားသင့်တယ်”

ကုရှို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ရွှီယူလန်၏ လေသံမှာ သိသိသာသာ နူးညံ့သွားသည်။

ကုရှို့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားမည့် ဆဲဆဲမှာပင် ရွှီယူလန်၏ အသံ ထပ်ထွက်လာပြန်သည်။

“နန်းတွင်းကိစ္စတွေ ပြီးတာနဲ့ အိမ်ကို ချက်ချင်းပြန်လာခဲ့။ ငါ မင်းအတွက် လူတွေ့စီစဉ်ထားမယ်။ ခိုးထွက်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့။ မင်းရဲ့အဖေက မင်းကို ကိုယ်တိုင် လိုက်ခေါ်လာလိမ့်မယ်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ...”

ကုရှို့မှာ ခါးသီးသော အပြုံးများဖြင့်သာ ပြည့်နေတော့သည်။

ကုမိသားစုတွင် နာရီဝက်ခန့် နေထိုင်ပြီးနောက် ကုရှို့သည် ကုယန်နှင့် တွေ့ရန် နန်းတော်သို့ သွားခဲ့သည်။

ကုရှို့ကို မြင်သောအခါ ကုယန်သည် များစွာ ဝမ်းမြောက်သွားပြီး ညီအစ်ကို နှစ်ဦးမှာ အကြာကြီး စကားပြောခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ကုယန်သည် အမိန့်တော် တစ်စောင်ကို ထုတ်ပြန်ပေးခဲ့ပြီး ၎င်းကို ကြယ်တာယာမင်းဆက်သို့ ယူဆောင်သွားရန် ကုရှို့အား ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ နောင်တွင် နန်းတွင်းစစ်တပ်နှင့် တွေ့ဆုံသည့်အခါ ဤအမိန့်တော်ကို အသုံးပြု၍ သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်သည်။

ဤသည်ကို သိရသဖြင့် ကုရှို့သည် နန်းတော်တွင် ကြာရှည် မနေတော့ပေ။

အမိန့်တော်ကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် ဂူရှင်းပြည်နယ်သို့ အလျင်အမြန် သွားခဲ့သည်။

ဂူရှင်းပြည်နယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ကုရှို့သည် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များ၏ ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမြင်ရသော မြို့အားလုံးမှာ လူသူကင်းမဲ့နေပြီး အချို့မြို့များတွင် မြှုပ်နှံခြင်း မပြုရသေးသော အလောင်းများကိုပင် တွေ့ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းများကြောင့် ကုရှို့၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း ခက်ထန်လာသည်။

“သက်ရှိတွေကို အဆိပ်ခတ်နေတာပဲ”

“ကြယ်တာယာမင်းဆက်ကတော့ တကယ်ကို ဆက်ပြီး တည်ရှိနေဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ဘူး”

နတ်ဆိုးလောကတွင် ရှိနေခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း ကုရှို့သည် မကောင်းမှုများကို အလွန်ပင် ရွံရှာမုန်းတီးလာခဲ့သည်။ ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသများ ဟုန်းဟုန်းတောက်လာတော့သည်။

ထို့နောက် ကုရှို့သည် ကြယ်တာယာမင်းဆက်အတွင်းသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် စစ်တလင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကုရှို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ စစ်တပ်နှစ်ခုမှာ ပြင်းထန်စွာ သတ်ဖြတ်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

စစ်တပ်တစ်ခုမှာ သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်မှ ဖြစ်ကြောင်း သိသာသော်လည်း အခြားစစ်တပ်တစ်ခုမှာမူ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။

ထိုစစ်တပ်ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်တော့ လမ်းလျှောက်နေသော အလောင်းကောင်များသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် လက်မောင်းများ ပြတ်တောက်သွားသည့်တိုင်အောင် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို ကုရှို့ မြင်လိုက်ရသည်။

ထို့ပြင် ထိုသူများ၏ ဒဏ်ရာများထဲမှ ပုံမှန်သွေးများ စီးထွက်မည့်အစား နံစော်နေသော အမည်းရောင် အရည်များသာ စီးထွက်နေသည်။

၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းများကို ဖြတ်တောက်လိုက်မှသာ အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားကြသည်။

“နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေပဲ”

ကုရှို့သည် အလောင်းကောင်စစ်တပ်၏ နောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ တက်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းမှာ အမှောင်ထု၏ ရင်းမြစ်ကဲ့သို့ပင် ချမ်းစိမ့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

သူ နားလည်လိုက်သည်။

ထိုနေရာမှာ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များ ခိုအောင်းရာ နေရာပင်။

အလောင်းကောင်စစ်တပ်ကို နောက်ကွယ်မှ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်က ကြိုးကိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“စစ်သူကြီးယန်... ဒီအလောင်းတွေက နာကျင်မှုကို မသိဘူး၊ သေမှာကိုလည်း မကြောက်ဘူး။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် ကျွန်တော်တို့ဘက်က အကျအဆုံး များလိမ့်မယ်”

စစ်မြေပြင်မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စစ်သူကြီးနှင့်အတူ ပါလာသော တပ်မှူးတစ်ဦးမှာ မျက်နှာ ပျက်နေပြီး ရင်ထဲတွင်လည်း နာကျင်နေရသည်။

ဤစစ်သည်တော်များမှာ သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်မှ ဖြစ်သဖြင့် အကျအဆုံး တစ်ဦးစီတိုင်းမှာ နှမြောစရာ ကောင်းလှသည်။

စစ်ပွဲဆိုသည်မှာ သေဆုံးမှု ရှိမြဲဖြစ်သော်လည်း။

ပြဿနာမှာ ပြိုင်ဘက်က လူသားများ မဟုတ်ကြခြင်းပင်။

၎င်းတို့မှာ ကြယ်တာယာမင်းဆက်မှ ယဇ်ပူဇော်ခံလိုက်ရသည့် ပြည်သူများ၏ အလောင်းကောင်များသာ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့ကို မည်မျှပင် သတ်သတ် အကျိုးမရှိပေ။

ယင်းကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ယန်ယွင်၏ မျက်နှာမှာလည်း မကောင်းလှသော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာပြတ်သားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဒီတိုက်ပွဲမှာ ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူရမယ်။ ကြယ်တာယာမင်းဆက်က ပြည်သူတွေ အများကြီးကို ယဇ်ပူဇော်ခဲ့တာမှာ တစ်ခုခုတော့ အစီအစဉ် ရှိရမယ်။ အခု ငါတို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ရင် အရင်က ကြိုးစားခဲ့တာတွေ အားလုံး အလကား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”

ယခုအချိန်တွင် ကြယ်တာယာမင်းဆက်၏ မြို့တော်မှာ မြင်ကွင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ယွင်သည် ဆုတ်ခွာရန် အလိုမရှိပေ။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ စစ်တပ်သည် ဤနေရာအထိ ရောက်ရှိလာရန် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။ စစ်မြေပြင်တွင် သွေးမြေကျ သေဆုံးခဲ့ရသော စစ်သည်ပေါင်း တစ်သန်းထက်မနည်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

အခုမှ ဆုတ်ခွာလိုက်လျှင် ယန်ယွင်သည် သေဆုံးသွားသူများကို မျက်နှာပြဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤတိုက်ပွဲတွင် သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်သည် နောက်မဆုတ်နိုင်ပေ။

စကားအဆုံးတွင် ယန်ယွင်သည် သူ၏ဘေးမှ လူကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ပညာရှိကျန်း... ပုန်းကွယ်နေတဲ့ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ရှာပြီး သတ်ပစ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိသလား”

“ပြောရခက်ပါတယ်... အဲဒီ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက လျှို့ဝှက်လွန်းတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီစစ်တပ်ကို ကြိုးကိုင်နိုင်တာကို ကြည့်ရင် သူ့ရဲ့အစွမ်းက သေချာပေါက် မနည်းဘူး။

ငါတို့တွေ ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်သွားမယ်ဆိုရင် သူ့ကို တကယ် သတ်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးက အလွန်ကို နည်းပါလိမ့်မယ်”

ပညာရှိကျန်းသည် ယန်ယွင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သဖြင့် အလွန်ပင် သတိထား၍ ဖြေကြားလိုက်သည်။

အကယ်၍ ပညာရှိဆောင်မှ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ပြီး စွန့်စားခဲ့ပါက ရလဒ်မှာ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့ပြင် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်သည့်တိုင်အောင် ထိုနတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို သတ်နိုင်ရန် အာမခံချက် မရှိပေ။

ဤနေရာတွင် ပညာရှိကျန်းသည် ယန်ယွင် မိမိကို သူရဲဘောကြောင်သည်ဟု ထင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“စစ်သူကြီးယန်... ဒါက ကြောက်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့တွေ တစ်ယောက်တည်း သွားရင်းနဲ့ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို ကျသွားခဲ့ရင်၊ စစ်တပ်ကို ထိန်းကျောင်းပေးမယ့် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း တစ်ယောက် မရှိဘဲနဲ့ နောက်ကွယ်က နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို တောင့်ခံနိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး။

အခု သူ အပြင်ကို မထွက်ရဲသေးတာကလည်း ငါတို့ ရှိနေတာကို စိုးရိမ်နေလို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”

ပညာရှိကျန်း၏ အမြင်တွင် လက်ရှိအခြေအနေမှာ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် လှုပ်ရှားမှု မပြုသေးဘဲ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ဟန်ချက်ညီနေသည့် အနေအထား ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပညာရှိဆောင်မှ လူများက စွန့်စားပြီး အလွန်အကျွံ ဝင်ရောက်သွားပါက ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ရှုံးနိမ့်မှုသည် ကွင်းဆက်တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်စေနိုင်ပြီး သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ စစ်တပ်ကိုပါ ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်စေနိုင်သည်။

ယန်ယွင်သည် ပညာရှိကျန်း၏ အကျိုးအကြောင်းပြချက်ကို နားလည်ပါသည်။

ပညာရှိဆောင်မှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း၏ ဟန့်တားမှု မရှိပါက ထိုနတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် သူတို့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဆိုသည်ကို သူ မသံသယဖြစ်ပေ။

သို့သော် အကယ်၍ ထိုနတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်မရပါက လက်ရှိအခြေအနေအရ သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်အနေဖြင့် အောင်ပွဲရရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။