အခန်း ၅၅၇

အခန်း ၅၅၇ - ဓမ္မအမိန့်တော် (၂)

ဤတိုက်ကွက်၏ စွမ်းအားမှာ 'ကောင်းကင်သွေးပြန်ကြော' ကို အသုံးမပြုထားသော်လည်း အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ရန် လုံလောက်လှသည်။

အကြောင်းမှာ ကုချင်းဖန် ၏ လက်ရှိ 'သူတော်စင်ဘုရင် ဒုတိယအဆင့်' ကျင့်စဉ်ဖြင့်ဆိုလျှင် သူ၏အစွမ်းမှာ စစ်မှန်သော 'ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း' တစ်ဦးနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ဤသားရေစာမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်၏ တိုက်ကွက်တစ်ခုနှင့် ညီမျှနေခြင်းဖြစ်သည်။

မဟာဧကရာဇ်များ မပေါ်ထွန်းသေးသော ခေတ်ကာလတွင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် တိုက်ကွက်တစ်ခုမှာ ပြဿနာအတော်များများကို ဖြေရှင်းရန် လုံလောက်သည်။

"ငါက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး မသေမျိုးမြို့တော်ကို စောင့်ကြပ်နေရတော့ သွားလာရတာ အဆင်မပြေဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီဓမ္မအမိန့်တော် သာရှိရင် အလုပ်လုပ်ရတာ အများကြီး ပိုလွယ်သွားလိမ့်မယ်"

ယခုအခါ သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်တွင် ထိပ်တန်းပညာရှင်များ လိုအပ်နေပြီး ကုချင်းဖန် ကိုယ်တိုင်မှာလည်း မြို့တော်တွင် ထိန်းချုပ်ခံထားရသဖြင့် ထွက်ခွာရန် ခက်ခဲလှသည်။ အကယ်၍ ထိပ်တန်းရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက မင်းဆက်၏ အခြေခံအင်အားဖြင့် တောင့်ခံရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ကုချင်းဖန် သည် သူ၏စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်နိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုခြင်းဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ရှေးဟောင်းအင်အားစုများစွာတွင် ဤကဲ့သို့သော အခြေခံအင်အားများ ရှိကြသည်။ ရှေးဟောင်းပညာရှင်ကြီးများ မကွယ်လွန်မီတွင် သူတို့၏ ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် မိသားစုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် နက်ရှိုင်းသော စွမ်းအားများ ပါဝင်သည့် ဓမ္မအမိန့်တော်များကို ချန်ထားရစ်လေ့ရှိကြသည်။

ယခု ကုချင်းဖန် သည် ထိုနည်းလမ်းကို အတုယူနေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏လက်ထဲတွင် စွမ်းအားသယ်ဆောင်ရန် နည်းစနစ်အတိအကျ မရှိသဖြင့် တစ်ဆင့်ချင်းစီသာ စမ်းသပ်ရှာဖွေနေရသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ထိုနည်းလမ်းမှာ အလွန်အမင်း မခက်ခဲလှပေ။ အတန်ကြာ စမ်းသပ်ပြီးနောက် သူ အောင်မြင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကုချင်းဖန် သည် ဓမ္မအမိန့်တော် ငါးခုကို တစ်ဆက်တည်း ရေးသားခဲ့သည်။ ဆက်လက်မရေးသားရခြင်းမှာ ဤသို့ရေးသားခြင်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အလွန်အမင်း ကုန်ခန်းစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ရှိကျင့်စဉ်အဆင့်ဖြင့်ပင် ငါးခုရေးပြီးသည့်အခါ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပါက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

သို့သော် ဓမ္မအမိန့်တော် ငါးခုမှာ လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း၏ တိုက်ကွက် ငါးကွက်နှင့် ညီမျှသဖြင့် ပြဿနာအများစုကို ဖြေရှင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါပေမဲ့"

"အကြီးဆုံး ပြဿနာက ငါ့စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ပေးမယ့် ပစ္စည်းပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ မငြိမ်မသက်နတ်ဘုရားဆင်ရဲ့ သားရေမျိုး ဖြစ်ရမယ်။ ပြီးတော့ သားရေတိုင်းကလည်း အသုံးမဝင်ဘူး၊ အမာဆုံး အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ဖို့ လိုတယ်။ အဲဒီ နတ်ဘုရားသတ္တဝါရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တောင်တစ်လုံးလောက် ကြီးမားပေမဲ့ ဓမ္မအမိန့်တော် ဆယ်ခု၊ နှစ်ဆယ်လောက်ပဲ ထုတ်လို့ရနိုင်မယ်"

ကုချင်းဖန် တွေးတောနေမိသည်။ ဆယ်ခု၊ နှစ်ဆယ်ဆိုသည်မှာ များသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အသုံးပြုပုံပေါ်တွင် မူတည်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးမှာ ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှသည်။

အရိုးရှင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ 'မငြိမ်မသက် ကြယ်တာယာကောင်းကင်' အတွင်းသို့ ပြန်ဝင်ပြီး နတ်ဆိုးသားရဲများကို ရှာဖွေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကောင်းကင်ယံမှာ ကျယ်ပြောလှသဖြင့် သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်ရှိ သားရဲများကို ရှာတွေ့ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကုချင်းဖန် သည် ဓမ္မအမိန့်တော် ငါးခုကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ အမြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး မသေမျိုးမြို့တော်၏ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက် များ ထူထပ်စွာ စုဝေးနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားများနှင့်အတူ ဖျက်ဆီးခြင်း အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ကောင်းကင်အပြစ်ဒဏ် "

ကုချင်းဖန် ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ရှေ့မှ တိမ်တိုက်များသည် သာမန် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခနှင့် တူသော်လည်း သူသည် ၎င်းထဲမှ မတူညီသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားမိသည်။ ၎င်းမှာ 'ကောင်းကင်အပြစ်ဒဏ်' ပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခဆိုသည်မှာ သူတော်စင်အဆင့်၊ သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့် စသည်ဖြင့် တက်လှမ်းစဉ် ကြုံတွေ့ရသော ကောင်းကင်တာအို၏ စမ်းသပ်မှု ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ပြင်းထန်သော်လည်း အသက်ရှင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ထက်ဝက်ခန့် ရှိသည်။ သို့သော် 'ကောင်းကင်အပြစ်ဒဏ်' မှာမူ မတူပေ။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်ရန် ကြိုးစားသော ကျင့်ကြံသူများကို ကောင်းကင်တာအိုက ပေးသည့် အပြစ်ဒဏ်ဖြစ်သည်။

ထိုအပြစ်ဒဏ်အောက်တွင် လူတစ်ယောက်မှာ 'သေခြင်းကိုးခု၊ ရှင်ခြင်းတစ်ခု' အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်။ ကျင့်ကြံသူက ပို၍ အစွမ်းထက်လေ၊ အပြစ်ဒဏ်က ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလေ ဖြစ်သည်။

ကုချင်းဖန် ပင်လျှင် ယခုအချိန်တွင် ၎င်းနှင့် တိုက်ရိုက် မရင်ဆိုင်လိုပေ။ သူ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိ၍ မဟုတ်ဘဲ၊ အောင်မြင်စွာ ခုခံနိုင်လျှင်ပင် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယခု ထိုအပြစ်ဒဏ်မှာ မြို့တော်အတွင်းသို့ ကျရောက်လာတော့မည်။ ကုချင်းဖန် သည် ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင် တရားထိုင်နေသည့် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလူကတော့ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်ပြီထင်တယ်။ ဒီအပြစ်ဒဏ်ကိုသာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် သူ တကယ်ကို ပြန်လည်မွေးဖွားလာနိုင်လိမ့်မယ်"

သဘောတရားအရဆိုလျှင် ထိုသူတော်စင်ကြီးမှာ ကွယ်လွန်ပြီးသားဖြစ်ကာ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်သာ ရှိတော့သည်။ သို့သော် ယခု သူသည် ဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သေခြင်းမှ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တာအို၏ အမြင်တွင် ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ယံ၏ စည်းစနစ်ကို ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အပြစ်ဒဏ်ကျရောက်လာခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။ အကယ်၍ သူ ကျော်ဖြတ်နိုင်လျှင် အောင်မြင်မည်ဖြစ်သော်လည်း မကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုမှာ သက်တန့်တစ်ခုအသွင်ဖြင့် မြို့တော်အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားပြီး 'ရှေးဟောင်းသားရဲတောင်တန်း' အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ထားသည့် အလယ်အလတ်အရွယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို တွေ့ရသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ယံမှ တိမ်တိုက်များကို ကြည့်ရင်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"လာစမ်း... ကောင်းကင်အပြစ်ဒဏ်ကလေးပဲ။ ငါ ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်က ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်ခဲ့ဘူး၊ မင်းကိုလည်း ဘာလို့ ကြောက်နေရမှာလဲ"

ထိုစကားကြောင့် ကောင်းကင်တာအိုမှာ အမျက်ထွက်သွားပုံရသည်။ တိမ်တိုက်များမှာ လှုပ်ရှားလာပြီး အနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်းများ ချက်ချင်း ကျရောက်လာရာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ မှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်။

"တိုက်စမ်း"

သူတော်စင်ကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏သွေးချီစွမ်းအင်များကို မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ပွက်ပွက်ဆူလာစေသည်။ သူ၏ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် နေမင်းကဲ့သို့ ထိန်လင်းသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမှောင်ထုကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သောအရှိန်အဝါများက အမှောင်ထုကို ဆုတ်ဖြဲကာ လျှပ်စီးတန်းများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်။

အားကောင်းသော စွမ်းအားနှစ်ခုမှာ တောင်နှင့် ပင်လယ်တို့ ရိုက်ခတ်သကဲ့သို့ တုန်ခါသွားသည်။ သူတော်စင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏လက်သီးမှာ ကြေမွကာ သွေးများ လွင့်စင်သွားသည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏမှာပင် ဒဏ်ရာမှာ ချက်ချင်း ပြန်လည်ကျန်းမာသွားသည်။

သူသည် 'ဧကရာဇ်အထွတ်အထိတ် မသေမျိုးကျမ်း' ကို အစွမ်းကုန်အသုံးပြုကာ အပြစ်ဒဏ်ကို ဆက်လက်ရင်ဆိုင်နေသည်။

သူတော်စင်အထွတ်အထိပ်ရောက်နေသူတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် သူ၏အစွမ်းမှာ ပြောစရာမလိုအောင်ပင်။ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ဖြင့် ကျင့်ကြံခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း သူ၏ပညာရပ်များမှာလည်း အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ယခု သူ၏အစွမ်းမှာ အထွတ်အထိပ်ရောက်ခဲ့စဉ်ကထက်ပင် သာလွန်နေသေးသည်။ သို့သော်လည်း 'ကောင်းကင်အပြစ်ဒဏ်' မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

မြို့တော်အတွင်းမှနေ၍ ကုချင်းဖန် သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေမိသည်။ သူတော်စင်ကြီးက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အပြစ်ဒဏ်ကို ရင်ဆိုင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ လေးစားစွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်မိသည်။

"ရှေးဟောင်းသူတော်စင်ကြီးဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ၊ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လှတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ခုမှ ပြန်ရထားတာဆိုတော့ လုံးဝ ပြည့်စုံတဲ့အဆင့်ကို မရောက်သေးဘူး။ မဟုတ်ရင် အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း ပိုများလိမ့်မယ်။ အခုဆိုရင်တော့ သူ အောင်မြင်နိုင်ခြေ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ရှိတယ်"

၃၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုသည်မှာ အတော်လေး မြင့်မားသောအဆင့်ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုလျှင်ပင် ကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏အစွမ်း မည်မျှကြီးမားကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ကုချင်းဖန် ၏အမြင်အရ ထိုသူသည် သူတော်စင်ကိုးဆင့်မြောက် သာမက စစ်မှန်သော သူတော်စင်ဘုရင်များ၏ အဆင့်နှင့်ပင် မဝေးတော့ပေ။ မည်သည့်ခေတ်တွင်မဆို နယ်ပယ်ကျော်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်သူမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသည်။

အပြစ်ဒဏ်များမှာ ဆက်တိုက် ကျရောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတော်စင်ကြီး၏ ဝတ်ရုံများမှာ စုတ်ပြတ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း သွေးချင်းချင်းနီကာ ကွဲအက်နေပြီဖြစ်သည်။

"ဒုန်း"

နောက်ထပ် အပြစ်ဒဏ်တစ်ခု ကျရောက်လာသည့်အခါ သူတော်စင်ကြီး၏ ညာဘက်လက်မောင်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း လေပေါ်မှ လွင့်စဉ်ကျသွားတော့သည်။