အခန်း ၅၅၈

အခန်း ၅၅၈ - သတို့သမီးဝတ်စုံ

ကိုးထပ်သော ကောင်းကင်ဘုံ၏ အထက်တွင် ကောင်းကင်အပြစ်ဒဏ် လျှပ်စီးများသည် ကြီးမားသော နဂါးကြီးတစ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲသွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆင်းသက်လာသည်။ အောက်ဘက်တွင်မူ ဧကရာဇ်အထွတ်အထိတ် သူတော်စင်ကြီး ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြေမွပျက်စီးနေပြီး သူ၏မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ ပါး ခုနစ်ပေါက်မှ ရွှေရောင်သွေးများ စီးကျနေသည်။

ဒဏ်ရာက ပြင်းထန်လှသည်။

သူတော်စင်ကြီး၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့်ပင် ဤကဲ့သို့သော ကောင်းကင်အပြစ်ဒဏ်ကို တောင့်ခံရန်မှာ ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

နောက်ထပ် အပြစ်ဒဏ်တစ်ခု ထပ်မံကျရောက်တော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတော်စင်ကြီး၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

“ငါ တကယ်ပဲ ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်ရတော့မှာလား...”

သူတော်စင်ကြီးသည် အလွန်ပင် မကျေမချမ်း ဖြစ်နေမိသည်။ အရာအားလုံးကို ရင်းနှီးပြီးမှ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအပြစ်ဒဏ်ကိုသာ ကျော်ဖြတ်နိုင်လျှင် သူ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်အပြစ်ဒဏ်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် သူ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ သူသည် ကံကြမ္မာကိုသာ အရှုံးပေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်ရတော့သည်။

ကောင်းကင်အပြစ်ဒဏ်က သူတော်စင်ကြီးကို လုံးဝ ချေမှုန်းတော့မည့် အချိန်မှာပင် ဟင်းလင်းပြင်၌ လှိုင်းဂယက်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ‘ဓမ္မအမိန့်တော်’တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

အမိန့်တော်လွှာ ပွင့်ဟသွားသည့်အခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာအိုစီးချက်များ စီးဆင်းလာသည်။

“ဖြတ်တောက်ခြင်း” ဟူသော စာလုံးတစ်လုံးမှာ သဘာဝအတိုင်း ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ကောင်းကင်တုန်ဟည်းသွားစေမည့် ဓားချက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကာ ကောင်းကင်အပြစ်ဒဏ်နှင့် တိမ်တိုက်အများစုကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် သူတော်စင်ကြီးမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ထိုစဉ် သူ၏နားထဲသို့ အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။

“အခု မလှုပ်ရှားရင် ဘယ်အချိန်ကျမှ လုပ်မှာလဲ”

ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် သူတော်စင်ကြီးမှာ မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ သူ၏ အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားများကို အကုန်ထုတ်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ လက်သီးဖြင့် အားကုန်ထိုးနှက်လိုက်ရာ ကျန်ရှိနေသော ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်များမှာ လုံးဝ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တိမ်တိုက်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါ သူတော်စင်ကြီး၏ မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်အပြစ်ဒဏ် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမှာ သူ အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး စစ်မှန်သော ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူတော်စင်ကြီးသည် လေထဲမှ ပျံသန်းကာ မြို့တော်သို့ ပြန်လာပြီး ကုချင်းဖန် ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကု... အရှင် ကူညီပေးခဲ့လို့ပါ”

သူ၏ မျက်နှာတွင် ကျေးဇူးတင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ခုနက အမိန့်တော်လွှာသာ အချိန်မီ ရောက်မလာပါက သူ သေချာပေါက် သေဆုံးသွားမည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိရှိသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကောင်းကင်အပြစ်ဒဏ်တွင် အခြားသူများ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်၍ မရသော်လည်း သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ကူညီခြင်းမှာ ပြဿနာမရှိပေ။ ကုချင်းဖန် ၏ အမိန့်တော်လွှာမှာ အပြစ်ဒဏ်ကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်အထိ အစွမ်းထက်နေခြင်းအပေါ် သူ အလွန်ပင် လေးစားမိသွားသည်။

“ဂုဏ်ယူပါတယ် မိတ်ဆွေ... အပြစ်ဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ပြီပဲ။ အခု ငါ့မှာ မိတ်ဆွေရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်”

“မိန့်တော်မူပါ သခင်ကု”

သူတော်စင်ကြီးမှာ အလွန်ပင် ရိုသေလေးစားနေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ‘မိတ်ဆွေ’ ဟု ခေါ်ဆိုနေကြသော်လည်း သူတော်စင်ကြီးမှာ မိမိကိုယ်ကို နိမ့်ချစွာ ထားရှိထားသည်။ ဤမျှ အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးကို သူ မရိုမသေ မလုပ်ဝံ့ချေ။

ကုချင်းဖန် က လက်ချောင်းကို တစ်ချက် ခါယမ်းလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများ ပါရှိသော ဓမ္မအမိန့်တော် လေးခုမှာ သူတော်စင်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

“အခု နတ်ဆိုးတွေ ကျူးကျော်နေပြီး နတ်ဆိုးတွေကလည်း ဒုက္ခပေးနေတယ်။ ကြယ်တာယာမင်းဆက်ကလည်း ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ပြီး သတ္တဝါတွေကို ဘေးဒုက္ခပေးနေတယ်။ ငါက လူသားမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒါကို ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု မြို့တော်ကို စောင့်ကြပ်ဖို့က အရမ်းအရေးကြီးနေတော့ မိတ်ဆွေအနေနဲ့ ဒီအမိန့်တော် လေးခုကိုယူပြီး ဂူရှင်းပြည်နယ်ရဲ့ ထျန်ရှူးခရိုင်ကို သွားပါ။ ကြယ်တာယာဧကရာဇ် လုကျိန်း ကို သတ်ဖြတ်ပေးပါ”

“အမိန့်အတိုင်းပါ”

သူတော်စင်ကြီးသည် အမိန့်တော် လေးခုကို ရိုသေစွာ လက်ခံလိုက်သည်။ ဤအမိန့်တော်များမှာ ခုနက သူမြင်ခဲ့ရသည့်အရာနှင့် ထပ်တူပင် ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်ထက်ပင် သာလွန်နေပြီး ‘ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ဓမ္မအမိန့်တော် လေးခု ၎င်းမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း၏ တိုက်ကွက် လေးကွက်နှင့် ညီမျှသည်။ ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးမှာ မည်သည့် ဂိုဏ်းကြီးများတွင်မဆို နောက်ဆုံးလက်နက်အဖြစ် ထားရှိရမည့် အရာမျိုး ဖြစ်သည်။ ဤအမိန့်တော်များ ရှိနေရုံနှင့်တင် အခြားသူများမှာ ဇွတ်အတင်း မလှုပ်ရှားဝံ့ကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း၏ တိုက်ကွက်တစ်ခုအောက်တွင် သူတော်စင်ဘုရင်များပင် သွေးအိုင်ထဲ လဲနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကုချင်းဖန် က သူတော်စင်အဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးအနှစ်တစ်ခုကို သူတော်စင်ကြီးထံ တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်သည်။

“ဒါက မိတ်ဆွေရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့အတွက် လုံလောက်လိမ့်မယ်”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မစ္စတာကု”

သူတော်စင်ကြီးက ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုဘဲ လက်ခံလိုက်သည်။ ကုချင်းဖန် အတွက်မူ ဤနတ်ဆိုးအနှစ်မှာ ပြောပလောက်သော အရာမဟုတ်ပေ။ ထို့နောက် သူတော်စင်ကြီးသည် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ကုချင်းဖန် သည် သူတော်စင်ကြီး ထွက်သွားသည်ကို မြင်ရသည့်အခါမှ သူ၏ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

“သူတော်စင်ကြီး ကိုးဆင့်မြောက် တစ်ယောက်ရယ်၊ ဓမ္မအမိန့်တော် လေးခုရယ်ဆိုရင် ကြယ်တာယာမင်းဆက်ရဲ့ ကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ လုံလောက်ပါပြီ။ ထူးခြားတဲ့ နတ်ဆိုးအင်အားကြီးတွေ ထပ်ပေါ်မလာသရွေ့တော့ အဆင်ပြေမှာပါ”

ဤကိစ္စတွင် ကုချင်းဖန် သည် ယုံကြည်မှု ရှိသည်။ ထို့နောက် သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ‘ကောင်းကင်သွေးပြန်ကြော စစ်မှန်သောကျမ်း’ ကို ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

ကုချင်းဖန် အတွက် အကြီးမားဆုံးသော တိုးတက်မှုမှာ စတုတ္ထမြောက် ကောင်းကင်သွေးကြောကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စတုတ္ထမြောက် ကောင်းကင်သွေးကြောကိုသာ ဖွဲ့စည်းနိုင်ပါက မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်သွေးကြောတစ်ခု တိုးလာခြင်းမှာ စွမ်းအားကို နှစ်ဆ တိုးစေရုံသာမက ကျင့်ကြံသူ၏ စွမ်းအား အရည်အသွေးကိုပါ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် တစ်ပေါင်းတစ်မှာ နှစ်ထက် ပို၍ ကြီးမားတတ်သည် မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည့် ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။