အခန်း ၂၆၈

အခန်း (၂၆၇) ဘိုးဘေးသင်္ချိုင်းဂူကို တူးဖော်ခန်း။ ဖုတ်ကောင်၏ အဖိုးတန်ရတနာများကို သိမ်းပိုက်ခြင်း။

စုရှန်ရွှယ်၏ အကူအညီကြောင့် ပိုင်ချူးရန်၏ လက်နက်ဖန်တီးခြင်း စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သိသာစွာ တိုးတက်လာ၏။ သူသည် ဓားချီအငွေ့အသက်များ ထည့်သွင်းထားသော သံဓားတစ်လက်ကို စုရှန်ရွှယ်အား ပေးလိုက်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်မလေးအား သူ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အစိတ်အပိုင်းများကို ဖြတ်တောက်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

သူမ၏ အကူအညီဖြင့် ပိုင်ချူးရန်သည် နောက်ထပ် ပျံသန်းနိုင်သော ဓားတစ်လက်၊ ဓားမြှောင်တစ်စုံ၊ လှံရှည်တစ်လက်၊ ဓားရှည်တစ်လက်၊ လက်သီးစွပ်တစ်စုံ၊ နဂါးအရိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လေးကြီးတစ်လက်နှင့် ရတနာသံချပ်ကာ အချို့ကို အလျင်အမြန် သန့်စင်နိုင်၏။

ဤမျှများပြားသော လက်နက်များကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင်မှ ပစ္စည်းအများအပြား ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို ပိုင်ချူးရန် တွေ့လိုက်ပြီး သူ၏ လက်စွမ်းကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် စတင် ပြသတော့သည်။

သူသည် ဦးစွာ နဂါးမုတ်ဆိတ်မွေးများနှင့် နဂါးဂျိုများကို ဆွဲနှုတ်ကာ စုတ်တံတစ်ချောင်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အတောင်ပံမှ အမွေးအတောင်များကို အသုံးပြု၍ ယပ်တောင်များနှင့် အမွေးအတောင်ဝတ်ရုံများကို ပြုလုပ်ကာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ လက်သည်းများကို လက်သီးစွပ်များအဖြစ် သွေးယူပြီး နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများဖြင့် အဖိုးတန်ပုလဲလုံး အမြောက်အမြား သန့်စင်ဖန်တီးလိုက်၏။

အဆုံးတွင် သူသည် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ချန်ရစ်ခဲ့သော ခြေသည်းတစ်ခုဖြင့် ကုတ်ခြစ်ကိရိယာတစ်ခုကိုပင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သို့တိုင်အောင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ရုပ်အလောင်းတွင် အသုံးမဝင်သော အရာများစွာ ကျန်ရှိနေသေး၏။

တောင်တန်းကြီးများသဖွယ် စုပုံနေသော ကြွက်သားများနှင့်တကွ သွေးကြောများထဲတွင် စီးဆင်းနေသော မခဲသေးသည့် စစ်မှန်သော သွေးများမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရှိ ရတနာများပင် ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ကြသည်။ ပိုင်ချူးရန်သည် စစ်မှန်သော သွေးများကို အကြိမ်ကြိမ် သန့်စင်၏။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကိုပင် သူ မသိတော့ပေ။ ရေကန်တစ်ကန်စာခန့် ပြည့်နိုင်သော သွေးများကို ပန်းကန်လုံးငယ်တစ်လုံးစာအထိ ကျစ်လျစ်သွားအောင် သန့်စင်လိုက်ပြီးနောက် စုရှန်ရွှယ်အား ပေးလိုက်၏။

"နောက်ထပ် နှစ်ထောင်အနည်းငယ်လောက်အထိတော့ ကျွန်မ ဆေးလုံးတွေ ထပ်သောက်စရာ လိုတော့မယ် မထင်ဘူး။"

ပါးစပ်ကို ဖုံးအုပ်ထားရင်း စုရှန်ရွှယ်၏ မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီရဲနေလေရာ အားဖြည့်လွန်ကဲခြင်း၏ လက္ခဏာတစ်ခုကိုပြသနေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ အသားတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်လေ။"

ပိုင်ချူးရန်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ညစ်သွားရသည်။

"ဒီအတိုင်း ပေါလောကြီး ထားခဲ့လို့ မဖြစ်ဘူး။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် သေသွားတာနဲ့ အနီးအနားက ပင်လယ်ပြင်မှာ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ပင်လယ်သားရဲတွေ ပေါ်လာလောက်တယ်။ တကယ်လို့ သူတို့သာ ဒီအသားတွေကို စားသွားကြရင် နတ်ဆိုးကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ကောင်းကင်ကြီး တုန်လှုပ်သွားလောက်တဲ့အထိ ကမောက်ကမတွေ ဖြစ်ကုန်တော့မှာ။"

သူသည် နတ်ဆိုးကမ္ဘာကို အားနည်းသွားစေရန် မျှော်လင့်သော်လည်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူတိုင်းသည် ဆင်းရဲဒုက္ခထဲတွင် ရှင်သန်ကြီးထွားကြပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိမှုထဲတွင် ပျက်စီး သေဆုံးသွားတတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ခြိမ်းခြောက်နေသည့်အရာများ ပျောက်ကွယ်သွားပါက တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးလိုသော တွန်းအားများလည်း ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ပိုင်ချူးရန်နှင့် စုရှန်ရွှယ်တို့သည် အသားတောင်ပုံကြီးထက်တွင် ရပ်လျက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်နေမိ၏။

ဤကဲ့သို့သော ပမာဏကြီးကို သိုလှောင်ရေးလက်စွပ် အသုံးပြု၍ သိမ်းဆည်းရန်ဆိုသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းပြီး လူနှစ်ယောက်တည်းဖြင့် ဖြေရှင်းရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

"မှော်လက်နက်တွေကို ကျွေးဖို့အတွက်ပဲ သုံးရင်ရော။"

ဤအချိန်တွင် ကျီရှန်းက အကြံပြုလာသည်။

"ဟိုပန်းချီကားက စွမ်းအင်တွေ ကုန်နေပြီ မဟုတ်လား။ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းဖို့အတွက် ဒီအသားတွေကို သူ့ကို ကျွေးလိုက်ပေါ့။ အင်အားတွေပြန်ပြည့်ရင် မင်းရဲ့ လက်သီးကိုသုံးပြီး လက်နက်ဝိညာဉ်ကို ဘယ်သူက သခင်လဲဆိုတာ အသိအမှတ်ပြုအောင် လုပ်ဖို့က လွယ်လွယ်လေးပါကွာ။"

"အကြံကောင်းပဲ။"

ပိုင်ချူးရန်က မေးသည်။

"ဘယ်လို ကျွေးရမှာလဲ။"

"ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ ငါ သင်ပေးမယ်။"

ကျီရှန်းက ပြောလေ၏။ "ဒီလုပ်ငန်းစဉ်က အချိန်နည်းနည်း ကြာနိုင်တယ်။ မင်း ကာကွယ်ရေးအစီအရင်ကို တပ်ဆင်ထားပြီး အင်မော်တယ်ပန်းချီကားကို ဒီမှာ ထားခဲ့လိုက်။ ငါတို့တွေ ဒီအချိန်ကို အသုံးချပြီး မြေအောက်နန်းတော်ထဲက ပစ္စည်းတွေကို သွားကြည့်ကြတာပေါ့။"

ကျီရှန်း၏ ညွှန်ကြားချက်များအရ ပိုင်ချူးရန်သည် ပြင်ဆင်မှုကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်သွား၏။ အင်မော်တယ်ပန်းချီကားကို ထိုနေရာတွင် ချန်ထားပြီးနောက် စုရှန်ရွှယ်နှင့် ကျီရှန်းတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပင်လယ်ရေအောက်၌ လုံးဝ နစ်မြုပ်နေပြီဖြစ်သော မြေအောက်နန်းတော်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သည်။

ယခင် ကျောက်စာတိုင်မှာ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သော်ငြား ကျီရှန်းသည် မြေအောက်နန်းတော်၏ အတွင်းပိုင်း ဖွဲ့စည်းပုံကို အတိအကျ မှတ်သားထားသည်။ သူ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ပိုင်ချူးရန်နှင့် စုရှန်ရွှယ်တို့သည် မြေအောက်နန်းတော်အတွင်း လှည့်လည်သွားလာကြပြီး တန်ဖိုးရှိသော သင်္ချိုင်းဂူများကို အောင်မြင်စွာ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

အမှန်တော့ ဤမြေအောက်နန်းတော်ထဲတွင် တန်ဖိုးရှိသော သင်္ချိုင်းဂူများ မရှိပေ။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် မှော်လက်နက်များထက် ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ ပို၍ ယုံကြည်အားထားကြသည်။ ကနဦးနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဘိုးဘေးအတွက်မူ မှော်လက်နက်များမှာ အနည်းငယ် စုတ်ပြတ်နေသော အရာများသာ ဖြစ်သောကြောင့် မြေအောက်နန်းတော်ထဲတွင် တန်ဖိုးကြီး မှော်လက်နက်ဟူ၍ မရှိပေ။ တန်ဖိုးရှိသော တစ်ခုတည်းသော နေရာမှာ ကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်ခဲ့သည့် ဂူသာလျှင် ဖြစ်၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤဂူမှာ မြေအောက်နန်းတော်၏ ထောင့်ဘက်တွင် တည်ရှိနေသောကြောင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဘိုးဘေး ထလာစဉ်က ပျက်စီးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ပိုင်ချူးရန်နှင့် စုရှန်ရွှယ်တို့သည် ဤဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြရာ အနက်ရောင် သလင်းကျောက်ရိုင်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဧရာမ ကျောက်စာတိုင်ကြီးတစ်ခုတည်းသာ ရှိနေပြီး ထိုအပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စာသားအချို့ ထွင်းထုထားသည်ကို တွေ့လေ၏။

ဤကျောက်ရိုင်း၏ အသားမှာ အလွန်တရာ မာကျောလှပြီး၊ ရေတွက်၍ မရနိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ကာလများ ကုန်လွန်သွားသော်ငြား ထိုပေါ်တွင် များစွာ သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ဘဲ စာသားများမှာ ထင်ရှားနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။

ပိုင်ချူးရန်သည် ကျီရှန်းကို အနီးသို့ သယ်ဆောင်သွားကာ ဘာသာပြန်ခိုင်းရာ ကျီရှန်းက ပြောလာ၏။ "ဒီအပေါ်မှာ ကျင့်စဉ်နှစ်စုံပဲ ရှိတယ်။ တစ်စုံက လှည့်ပတ်ခြင်းကိုးလီ အကြွင်းမဲ့ကျင့်စဉ်လို့ ခေါ်ပြီး ကနဦးနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဘိုးဘေး ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ ကျင့်စဉ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ နောက်ကျင့်စဉ်တစ်စုံကတော့ အသွင်ပြောင်းခြင်း လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပဲ။ ပြီးတော့ ဒီကျင့်စဉ်တွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကောင်းကင်ကြီး တုန်လှုပ်သွားလောက်မယ့် ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်ကွ။”