← Chapters

အခန်း (၁၅၁-၁၅၂)

Vol. 15 Ch. 151-152

အခန်း (၁၅၁-၁၅၂)

Vol. 15 Ch. 151-152

အခန်း ၁၅၁ - သူတော်စင်

​ချန်အန်သည် ထိုနေ့က ချင်ကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီသို့ သွားရောက်ပြီး "သစ်သားစွမ်းအင် လွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်"ကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီးကတည်းက မြေအောက်လှိုဏ်ခေါင်းထဲ၌သာ အောင်းနေခဲ့ပြီး အပြင်သို့ လုံးဝမထွက်တော့ချေ။

​လွန်ခဲ့သည့်ရက်များအတွင်း ဇနီးသည်များနှင့် ပျော်ပါးသည့်အချိန်မှလွဲလျှင် ကျန်ရှိသောအချိန်များကို ထိုအတတ်ပညာကို လေ့လာသင်ယူရင်းသာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။

စုစုပေါင်း ရှစ်ရက်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ထိုအတတ်ပညာကို အခြေခံအဆင့်အထိ ခက်ခက်ခဲခဲ တတ်မြောက်သွားခဲ့လေပြီ။

​[သစ်သားစွမ်းအင် လွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်: အခြေခံအဆင့် ၁%]

​"နောက်ဆုံးတော့ တတ်သွားပြီပဲ"

လှိုဏ်ခေါင်းခန်းမထဲတွင် ချန်အန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

​ထိုစဉ် သူ၏အကြီးဆုံးသမီးဖြစ်သူ ချန်ယုကျန်းက တက်ကြွရွှင်လန်းသော အပြုံးဖြင့် ပြေးဝင်လာပြီး "ဖေဖေ... သမီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သွင်းတဲ့ ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်လို့ ပြီးပြီ။ မြန်မြန်လာပါ၊ သမီးနဲ့ ကစားရအောင်"

ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလာသည်။

​သူမ၏နောက်တွင် ဒုတိယသမီးဖြစ်သူ ချန်ယီခဲ့ကလည်း စကားတစ်ခွန်းမှမဆိုဘဲ အူကြောင်ကြောင်လေးပုံစံဖြင့် အစ်မဖြစ်သူနောက်သို့ လိုက်ပါလာသည်။

​"ကောင်းပြီလေ... တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ ဖေဖေ ဒီနေ့ အတတ်ပညာအသစ်တစ်ခု တတ်ထားတယ်။ ခဏနေရင် သမီးတို့ကို ပြပေးမယ်"

ချန်အန်က သမီးနှစ်ယောက်ကို ကြင်နာစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

​"ဟေး... ပျော်စရာကြီး"

ချန်ယုကျန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခုန်ပေါက်နေတော့သည်။ ချန်ယီခဲ့ကမူ အူကြောင်ကြောင် အမူအရာလေးဖြင့်ပင် ရှိနေဆဲ။

​နောက်တစ်နာရီခန့်တွင် ချန်အန်သည် သစ်သားစွမ်းအင် လွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုကာ အိမ်တွင်းရှိ သစ်သားပရိဘောဂများကြားတွင် ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး လုပ်ပြရာ သမီးနှစ်ယောက်မှာ မရပ်မနား ရယ်မောနေကြတော့သည်။

​[သင်သည် သစ်သားစွမ်းအင် လွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြု၍ သမီးနှစ်ဦးကို ပျော်ရွှင်အောင် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။ အတတ်ပညာ ကျွမ်းကျင်မှု +၃+၂] x၃၃

[ဖခင်နှင့် သမီး ဆက်ဆံရေး +၁+၁] x၂

​"လုပ်ဆောင်ချက်ချင်း တူပေမဲ့ အတတ်ပညာ ကျွမ်းကျင်မှု တိုးတက်တာက သမီးနဲ့ ဆက်ဆံရေး တိုးတက်တာလောက် မမြန်ဘူးပဲ။ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ဖို့က တကယ်ကို မလွယ်ကူပါလား။ အချိန်နဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှု အများကြီး လိုအပ်တယ်"

ချန်အန်က သူ့ဘာသာ တွေးနေမိသည်။ ထို့နောက် စိတ်ကူးဖြင့်ပင် အကြီးဆုံးသမီး ချန်ယုကျန်း၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

​[အမည်: ချန်ယုကျန်း]

[ကျင့်စဉ်အဆင့်: ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သွင်းခြင်း - ၂၃%]

[အရည်အချင်း: ထက်မြက်ဖျတ်လတ်ပြီး နားလည်သဘောပေါက်မှု မြင့်မားသည်]

[ဆက်ဆံရေး: ကြယ်၃ပွင့် • ၉၂%]

​"ကျင့်စဉ်တိုးတက်မှုက ၂၃% ပဲ ရှိသေးတာလား။ ဒီနှုန်းက နည်းနည်းနှေးနေသေးတယ်။ နောက်ကျရင် သူမအတွက် ဝိညာဉ်အားဖြည့်ဆေးပြားတွေ ပိုပြီး ဖော်စပ်ပေးရမယ်"

​"ဖခင်နဲ့ သမီး ဆက်ဆံရေးအဆင့် တက်ဖို့ ၈% ပဲ လိုတော့တာပဲ။ ငါသာ ပိုပြီး ကြိုးစားရင် နောက်သုံးလမပြည့်ခင် အဆင့်တက်နိုင်မှာပါ"

ချန်အန်က စိတ်ထဲကနေ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

​နှစ်ရက်အကြာတွင် သူ၏ သစ်သားစွမ်းအင် လွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်မှာ ကျွမ်းကျင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဆယ်ရက်အကြာတွင်မူ ကျွမ်းကျင်သူအဆင့်မှ တစ်ဆင့် တတ်ကျွမ်းနားလည်သူ အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အကြီးဆုံးသမီး ချန်ယုကျန်းနှင့် သူ၏ဆက်ဆံရေးမှာ ၄ နာရီအဆင့်သို့ တိုးတက်သွားလေသည်။

​[သင်နှင့် သမီးဖြစ်သူ ချန်ယုကျန်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ၄ နာရီအဆင့်သို့ တိုးတက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဆုလာဘ်အဖြစ် ကျင့်စဉ်သက်တမ်း အနှစ် ၅၀ ကို ရရှိသည်]

[အမည်: ချန်အန်]

[ကျင့်စဉ်အဆင့်: ရွှေအမြုတေအဆင့် ၁

​ဤသည်မှာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ငြီးငွေ့နေမိသည်။ ချန်အန်သည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အာရုံခံကြည့်ရာ အလွန်ပင် ထူထဲအားကောင်းနေသော်လည်း စိတ်ထဲ၌မူ အလွန်အေးဆေး တည်ငြိမ်နေသည်။

​သမီးနှစ်ယောက် မွေးဖွားပြီးကတည်းက သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များ တိုးတက်လာပုံမှာ အလွန်လွယ်ကူလွန်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ စတင်ရောက်ရှိစဉ်ကကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုး မရှိတော့ချေ။

​အသွင်အပြင်အားဖြင့် သူသည် အိမ်ထောင်ကျပြီးနောက် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ယခင်ဘဝမှ အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။ ဇနီးဖြစ်သူမှာ မည်မျှပင် လှပနေပါစေ၊ စိတ်ထဲတွင် ယခင်ကကဲ့သို့ ရင်ခုန်လှုပ်ရှားမှုများ သိပ်မရှိတော့သလိုပင်။

​"ရှင့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်က ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်ကို ရောက်သွားတာလား"

ရှန်းချင်းယီသည် အခန်းထဲတွင် ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ချန်အန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ထက် သာလွန်သည့် အားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖိအားကို အာရုံခံမိသွားသည်။

သူမ၏ သူရဲကောင်းဆန်ပြီး လှပသော မျက်နှာထက်တွင် သံသယနှင့် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး ထိုအထဲတွင် ဝမ်းသာမှုများက ပို၍ ပါဝင်နေသည်။

​ချန်အန်က စိတ်အာရုံဖြင့်ပင် ရှန်းချင်းယီကို အဝေးမှနေ၍ သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲပွေ့လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမကို ချီမကာ ရှေ့ခန်းသို့ လျှောက်သွားရင်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါ ခုလေးတင် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်ကို တက်သွားတာ။ မင်းကို ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်ရဲ့ စွမ်းအားကို မြည်းစမ်းခွင့် ပေးရမယ်"

​"ရှင်... အလွန်အကျွံတော့ မလုပ်နဲ့နော်..."

ရှန်းချင်းယီ၏ မျက်နှာမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ နီရဲသွားပြီး စိုးရိမ်စိတ်နှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ရောပြွမ်းနေတော့သည်။

​နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်စာခန့် ကြာပြီးနောက်...

ချန်အန်သည် ရှန်းချင်းယီ၏ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ရှန်းချင်းယီမှာမူ လှုပ်ရှားရ ခက်ခဲသွားသဖြင့် အခန်းထဲ၌သာ အနားယူ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

​ကျွီ...

ချန်အန်က ဝမ်ကျိယန်၏ အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် ဝမ်ကျိယန်သည် ကုတင်ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။ ချန်အန်က သူမရှေ့၌ ရပ်လိုက်သည်။

​"ဘာလဲ..."

ခင်ပွန်းဖြစ်သူက စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျိယန်က နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

​ချန်အန်က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် "မင်းစားဖို့ ကောင်းတာတစ်ခု ရှိတယ်။ မြန်မြန် ပါးစပ်ဟလိုက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ကျိယန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နှုတ်ခမ်းနီလေးကို နာခံစွာ ဟပေးလိုက်သည်။

​တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့် ကြာပြီးနောက်...

ဝမ်ကျိယန်၏ ဆူပူသံမှာ အခန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီည ကျွန်မအခန်းထဲ လုံးဝလာဖို့ မစဉ်းစားနဲ့"

​"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင် မနက်လင်းခါနီးကျမှပဲ လာခဲ့တော့မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝမ်ကျိယန်၏ ထပ်မံဆူပူခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် ချန်အန် အခန်းထဲမှ အမြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဂူရှင်းယွဲ့နှင့် ဆောင်ဟွာယင်းတို့၏ အခန်းထဲသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်သွားကာ သူ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

​၎င်းမှာ အစစ်အမှန် စွမ်းအားပင်!

​[ဆေးဖော်စပ်မှု အတွေ့အကြုံ +၄၊ သစ်သားဝိညာဉ်အမြစ် အရည်အချင်း +၄] x၈၃

[ဝိညာဉ်အာရုံ အားကောင်းမှု +၄] x၁၀၆

​မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ညစာစားချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သို့သော် ခန်းမထဲတွင် လူလေးယောက်သာ ရှိတော့သည်။

​"ရှင်က တကယ့် လူယုတ်မာပဲ။ ကျွန်မတို့ကို ဘယ်လို ကြင်နာရမလဲဆိုတာ လုံးဝမသိဘူး"

ဝမ်ကျိယန်က ချန်အန်ကို မကျေမနပ် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟင်းများထည့်ထားသည့် ထမင်းပန်းကန် သုံးလုံးကို မကာ လှုပ်ရှားရခက်ခဲ၍ ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရသော ညီမသုံးယောက်ထံသို့ သွားရောက် ပို့ဆောင်ပေးလေသည်။

​ချန်အန်သည် မိမိအမှားနှင့်မိမိမို့ ခေါင်းငုံ့ကာ ငြိမ်ငြိမ်လေးသာ ထမင်းစားနေမိသည်။

​"အဟွတ် အဟွတ်... ဟွတ်"

ဒုတိယသမီး ချန်ယီခဲ့မှာ ထမင်းကို အမြန်စားမိရာမှ သီးသွားသဖြင့် အဆင်မပြေစွာ ချောင်းဆိုးနေတော့သည်။

​ထိုသို့မြင်သော် ချန်အန်က စိတ်အာရုံကို သုံး၍ သမီးဖြစ်သူ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်နေသော အစာကို အစာအိမ်ထဲသို့ ရောက်အောင် ပို့ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမအမေ၏ လက်ကိုင်ပုဝါကို ယူကာ သမီး၏ ပါးစပ်ကို သုတ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ယီခဲ့လေး... ဖြည်းဖြည်းစားပါ။ အိမ်မှာ ဘယ်သူမှ လုစားမှာ မဟုတ်ဘူး"

​ချန်ယီခဲ့က ရိုးရိုးသားသားလေး ပြန်ထူးပြီး အသက်ကို ဖြည်းဖြည်းရှူကာ အားရပါးရ ဆက်စားနေပြန်သည်။ ချန်အန်သည် သူ၏ ဒုတိယသမီးကို ကြည့်ကာ အံ့သြနေမိသည်။ သူမသည် အစားအသောက်မှလွဲ၍ ဘာကိုမှ စိတ်မဝင်စားသလိုပင်။

​သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏သမီးလေးမှာ ခုနက "အင်း" ဟု ပြန်ထူးတတ်သေးသည်။

သူမ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှု စွမ်းရည်မှာ မဆိုးလှဟု ဆိုရမည်။ သင်ယူနိုင်စွမ်းသာ အနည်းငယ် ညံ့ဖျင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

စကားလုံးများကို နားလည်သော်လည်း ကိုယ်တိုင် မပြောနိုင်သေးချေ။

​သို့သော် သူမ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းအရ ဆိုလျှင် အသက် တစ်နှစ်ခွဲကျော်လောက်တွင်မူ စကားပြောတတ်လာလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

​တစ်နေ့တွင်...

ခုနစ်ယောက်သား မိသားစုသည် အတူတကွ မနက်စာ စားနေကြသည်။

ပန်းကန်ကို ချလိုက်သည်နှင့် ချန်ယုကျန်းက ချန်အန်ကို သူမနှင့် ကစားရန် ပူဆာတော့သည်။

​ထိုအခါ ဝမ်ကျိယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ

"ဒီနေ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စွမ်းအင်သွင်းတဲ့ ကျင့်စဉ်ကိုတောင် မလေ့ကျင့်ရသေးဘူး၊ ကစားဖို့ပဲ တွေးနေတယ်။ ချန်ယုကျန်း... သမီး နောက်ပိုင်း တော်တော်လေး ဆိုးလာပြီနော်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

​သူမသည် အရင်းသမီး မဟုတ်သော်လည်း ဝမ်ကျိယန်က အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းကျောင်းပေးသည်။

ကလေးများ စာသင်ရမည့်အချိန်တွင် ကစားဖို့သာ တွေးနေသည်ကို သူမ မကြည့်ရက်ချေ။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း ငယ်စဉ်က ကျင့်စဉ်ကို နောက်ကျမှ လေ့ကျင့်ခဲ့ရသဖြင့် အသက် ၄၀ ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်နိုင်သေးပေ။

​ယခု သမီးနှစ်ယောက်မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကျင့်စဉ်အတွက် အခွင့်အရေးကောင်းများ ရရှိထားသဖြင့် ဤကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖြုန်းတီးပစ်မည်ကို သူမ စိုးရိမ်နေမိသည်။

​"မေမေဝမ်... သမီး မှားသွားပါတယ်—"

ချန်ယုကျန်းက ခေါင်းငုံ့ကာ အမှားဝန်ခံလိုက်သည်။ ဤမိသားစုတွင် သူမသည် ဖခင်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ မိခင်ကိုသော်လည်းကောင်း မကြောက်သော်လည်း 'မေမေဝမ်' ကိုမူ ကြောက်ရသည်။

အကြောင်းမှာ မေမေဝမ်သည် သူမမျက်လုံးထဲတွင် အလွန် ခက်ထန်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဖခင်ဖြစ်သူရှေ့တွင် အမြဲ နူးညံ့နေတတ်သည့် အခြားသော မိခင်သုံးဦးနှင့် မတူဘဲ ဖခင်ကိုပင် ဆူပူရဲသူ မဟုတ်ပါလား။

​"အမှားဝန်ခံရုံနဲ့ မပြီးဘူး။ သမီးက 'မှားမှန်းသိပေမဲ့ မပြင်ဘူး' ဆိုတဲ့ လူစားမျိုးပဲ။ အရမ်းဆော့လွန်းတယ်" ဝမ်ကျိယန်က ပြတ်သားသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ခဏနေ ယီခဲ့လေး ထမင်းစားလို့ ဝပြီဆိုရင် သမီးတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို 'ကြည်လင်သော စိတ်ထားကျင့်စဉ်' သွားသင်ပေးမယ်။ အဲဒါကို မတတ်မချင်း ဖေဖေနဲ့ ကစားခွင့် မရှိဘူး"

​ချန်ယုကျန်း တကယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။ ဤမိသားစုတွင် သူမသည် ဖခင်နှင့် ကစားရသည်ကို အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ဖခင်သည် အမြဲတမ်း ကုန်ဆုံးနိုင်စွမ်းမရှိသော ပုံပြင်များနှင့် သူမကို အမြဲပြုံးရယ်စေသည့် ဂိမ်းအသစ်အဆန်းများကို သိထားသူ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူမသည် မေမေဝမ်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပြီး ထိုကျင့်စဉ်ကို သင်ယူရတော့မည်။

ဒါက အလွန် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလှသည်။ သူမသည် ဖခင်နှင့် နေ့တိုင်း ကစားချင်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး ထိုကျင့်စဉ်ကို မသင်ချင်ချေ။

​အကြီးဆုံးသမီး၏ ဝမ်းနည်းနေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ချန်အန်က ဝမ်ကျိယန်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ကျိယန်... မင်းပဲ ငါ့ကို အဲဒီကျင့်စဉ် သင်ပေးပါလား။ ပြီးမှ ငါက သူတို့ နှစ်ယောက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်သင်ပေးလိုက်မယ်"

​"ရှင်က ကျင့်စဉ်ကို ပိုပြီး အချိန်ပေးပြီး အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို အမြန်ရောက်အောင် ကြိုးစားသင့်တာပေါ့"

​တကယ်တော့ ချန်အန်တွင် တခြားရည်ရွယ်ချက် ရှိသည်။ သူသည် သမီးဖြစ်သူနှင့် အချိန်အကြာကြီး မကစားရဘဲ မနေနိုင်ပေ။

သို့မှသာ ဖခင်နှင့် သမီး ဆက်ဆံရေး တိုးတက်မှုနှင့် အတတ်ပညာ ကျွမ်းကျင်မှုများ တိုးတက်မှုကို မထိခိုက်မည် ဖြစ်သည်။

​ဝမ်ကျိယန် စဉ်းစားကြည့်ရာ မှန်သည်ဟု ထင်သဖြင့် ချန်အန်၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူလိုက်သည်။

သူမ ချန်အန်နှင့် စတင်တွေ့ဆုံစဉ်က သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်မှာသာ ရှိသေးသည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူမသည်ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၈ မှာပင် ပိတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ချန်အန်မှာမူ မြင့်မြတ်လှသော ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေလေပြီ။ ကွာဟချက်က ပို၍ ကြီးမားလာသည်။

​၎င်းက သူမကို အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ချန်အန်သည် အနာဂတ်တွင် နောက်ထပ် ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးကို ထပ်မံ ယူဦးမည်မှာ သေချာသည်။

ထို့ပြင် သူ၏ စွမ်းအားများ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ နောက်မှ ရောက်လာမည့် ကိုယ်လုပ်တော်များ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်က သူမကို ကျော်တက်သွားပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူမသည် ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၌သာ ရှိနေဦးမည်ဆိုလျှင် နောင်တွင် အိမ်၌ စကားပြောပိုင်ခွင့်ပင် ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

​ဤသို့ဖြင့် အသီးသီးသော စိုးရိမ်စိတ်များကြောင့် သမီးနှစ်ယောက်ကို 'ကြည်လင်သော စိတ်ထားကျင့်စဉ်' သင်ပေးမည့် တာဝန်မှာ ချန်အန်ထံသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

​ချန်အန်၏ နားလည်သဘောပေါက်မှု စွမ်းရည်မှာ အလွန် မြင့်မားလှသည်။ ဝမ်ကျိယန်၏ သင်ကြားမှုအောက်တွင် တစ်မနက်အတွင်းမှာပင် ထိုကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျိယန် အလွန် အံ့သြသွားမိသည်။ သူမ ခင်ပွန်း၏ နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုကောင်းလာပုံ ရသည်။

​နောက်ပိုင်းရက်များတွင် ချန်အန်သည် သမီးနှစ်ယောက်ကို ထိုကျင့်စဉ်အား သင်ကြားပေးတော့သည်။ အကြီးဆုံးသမီး ချန်ယုကျန်းမှာ အလွန်ထက်မြက်သဖြင့် တစ်ခါပြရုံဖြင့် နားလည်သွားပြီး ကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်နိုင်သွားသည်။

​သူမနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဒုတိယသမီး ချန်ယီခဲ့မှာမူ အလွန်ပင် ရိုးအလှသည်။ တစ်မနက်လုံး သင်ကြားပြသပေးသော်လည်း ဘာမှ မတတ်မြောက်သေးချေ။ မနက်မှ ညနေအထိ သင်ပေးသော်လည်း ရလဒ်မှာ အတူတူပင်။ သူမ လုံးဝ သင်ယူ၍ မရနိုင်သေးချေ။

​ချန်အန် လက်လျှော့လိုက်သည်။ သူ၏ ဒုတိယသမီးသည် ငယ်သေးသဖြင့် သင်ယူ၍ မရသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူမသည် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ငြိမ်သက်အေးဆေးလှသဖြင့် ထိုကျင့်စဉ်ကို တတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မတတ်သည်ဖြစ်စေ ကိစ္စမရှိဟု သူတွေးလိုက်သည်။

​ထို့ကြောင့် ချန်အန်သည် ဒုတိယသမီးကို လက်ဝှေ့ပညာ သင်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူမ၏ ခွန်အားကို မြင်ဖူးထားသည်။ သူမ၏ ခွန်အားမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

သူမသည် အသက် ၆ လသာ ရှိသေးသော်လည်း ၃ နှစ်အရွယ် အစ်မဖြစ်သူ ချန်ယုကျန်းကို ငိုအောင် ထိုးနိုင်သည့်အစွမ်း ရှိသည်။

​"လာ... ယီခဲ့လေး၊ ဖေဖေ့နောက်ကနေ လိုက်လုပ်ကြည့်"

"အင်း..."

ချန်ယီခဲ့က အပြစ်ကင်းစင်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ လက်ရှိတွင် သူမသည် အသက် ၆ လသာ ရှိသေးသဖြင့် ငိုခြင်း၊ ရယ်ခြင်းနှင့် "အင်း" ဟု ထူးခြင်းမှလွဲ၍ ဘာမှမတတ်သေးချေ။

ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ဤကဲ့သို့သော သင်ယူနိုင်စွမ်းမှာ ညံ့ဖျင်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း သာမန်လူသား ကလေးငယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ အဝေးကြီး သာလွန်နေသေးသည်။

​ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း!

မကြာမီမှာပင် ချန်ယီခဲ့သည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် လှိုဏ်ဂူနံရံကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးတိုင်းတွင် ၂ စင်တီမီတာ သို့မဟုတ် ၃ စင်တီမီတာခန့် နက်သည့် လက်သီးရာများ နံရံပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူမ၏ ခွန်အားမှာ အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ဘေးတွင် ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်နေသော ချန်ယုကျန်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုပင် ယုံကြည်မှု ပျောက်ဆုံးသွားသလို ကြည့်နေတော့သည်။

​ချန်အန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ ဒုတိယသမီး၏ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် လက်ဝှေ့သမားတစ်ဦးနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်နေပြီ။

​အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ခုနစ်ရက်အကြာတွင်...

ချန်ယုကျန်းသည် 'ကြည်လင်သော စိတ်ထားကျင့်စဉ်' ကို နောက်ဆုံးတွင် ကျွမ်းကျင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

​[သင်၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် သင်ကြားပေးမှုကြောင့် သမီးဖြစ်သူ ချန်ယုကျန်းသည် ကြည်လင်သော စိတ်ထားကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဆုလာဘ်အဖြစ် ရှေးဟောင်းအတတ်ပညာဖြစ်သည့် သူတော်စင်ကျင့်စဥ်ကို ရရှိပါသည်]

............................................

အခန်း ၁၅၂ - သွေးရောင်နီဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်း

​သူတော်စင်ရဲ့အနုပညာကျင့်စဥ်မှာ ဒဏ္ဍာရီများအရ ဤအတတ်ပညာသည် ညတိုင်းပျော်ပါးရသည်ကို ငြီးငွေ့လာပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြား ဖြုန်းတီးမိနေသည်ကို နှမြောသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးမှ တီထွင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအတတ်ပညာကို အသုံးပြုလိုက်ပါက မိမိကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် အခြားသူများ၏ ကာမရာဂစိတ်ကို အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်သည်]

​ချန်အန်သည် စနစ်၏ အသိပေးချက်ပါ အကြောင်းအရာများကို ဂရုတစိုက် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

အတိုချုပ်ဆိုရလျှင် သူသည် ဤ "သူတော်စင်အနုပညာ" ကို မိမိကိုယ်ကိုယ် အသုံးပြုလိုက်ပါက သူတော်စင်တစ်ပါးရဲ့အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် လောကီအာရုံ အလိုဆန္ဒအားလုံးကို အကုန်အစင် ဖြတ်တောက်ပေးမည့် ပညာရှိမုဒ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

​ယခင်ကဆိုလျှင် ချန်အန်သည် ဤကဲ့သို့သော ဆုလာဘ်မျိုးကို မြင်ပါက အသုံးမဝင်ဟုဆိုကာ သက်ပြင်းချမိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ မြေခွေးမိစ္ဆာ၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံနေရသူဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အတတ်ပညာမျိုးကို ရရှိလိုက်သည့်အတွက် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။

​"ဒီသူတော်စင်အနုပညာက မြေခွေးမိစ္ဆာရဲ့ ညှို့ဓာတ်အတတ်ကို အပြည့်အဝ တန်ပြန်နိုင်မှာပဲ။ ငါ့ရဲ့ကျင့်စဉ်ကလည်း ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ အဲဒီမြေခွေးမိစ္ဆာကို ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး"

ချန်အန်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

​နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း...

ချန်အန်သည် ဇနီးသည်များနှင့် သာယာလိုစိတ်ကို အစွမ်းကုန် အောင့်အည်းသည်းခံနေခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ရာဂစိတ်ကို တောက်လျှောက် ဖိနှိပ်ထားသည်။

သူ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ပြီး ဇနီးသည်များနှင့် ပျော်ပါးရန် သွားတော့မည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချခါနီးတိုင်း ဤ "သူတော်စင်အနုပညာ" ကို မိမိကိုယ်ကိုယ် အသုံးပြုလိုက်သည်။

​ထိုအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် သူတော်စင်မုဒ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ထို့နောက် ကုတင်ပေါ်တွင် အဝတ်အစားများ ဖရိုဖရဲဖြင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် စောင့်ကြိုနေသည့် ဇနီးသည်များကို မြင်ရသော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ စိတ်မလှုပ်ရှားတော့ချေ။ သူတို့အနားတွင် ကပ်ချင်စိတ်ပင် မရှိတော့ဘဲ ပျို့အန်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာတော့သည်။

​ဤသူတော်စင်အနုပညာ၏ ရာဂစိတ်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်းမှာ 'စိတ်ဖြတ်ဆေးပြား'ထက် အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ သာလွန်လှပေသည်။

​"ယောကျား. ရာဂစိတ်ဖြတ်တဲ့ အာနိသင်က ဘယ်လိုလဲဟင်"

ကုတင်ပေါ်တွင် ရှက်စရာကောင်းလောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပုံစံဖြင့် လဲလျောင်းနေသည့် ဝမ်ကျိယန်က ချန်အန်၏ လုံးဝတုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ မေးလိုက်သည်။

​ချန်အန်ကလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

— "အဲ... ကိုယ် ပျို့အန်ချင်သလို ဖြစ်နေတယ်"

​"ဒါဆို အောင်မြင်တာပဲ"

ကုတင်ပေါ်တွင်ရှိနေသည့် ဆောင်ဟွာယင်းကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထထိုင်လိုက်ပြီး

"ယောက်ျား... နောက်ဆို အပြင်ထွက်ရင် အဲဒီမြေခွေးမိစ္ဆာကို ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့!"

ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

​ရှန်းချင်းယီကမူ ပို၍ အမြော်အမြင်ရှိစွာဖြင့်

"ယောက်ျား.. ပေါ့ဆလို့ မဖြစ်ဘူးနော်။ သတိထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ကျမတို့ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကို တားဆီးနိုင်တာနဲ့ မြေခွေးမိစ္ဆာရဲ့ ညှို့ဓာတ်ကို တားဆီးနိုင်တာက တူချင်မှတူမှာ"

ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

ဂူရှင်းယွဲ့ကလည်း

"မမရှန်း ပြောတာ မှန်တယ်"

ထောက်ခံလိုက်သည်။

​"ရပါတယ်... ကိုယ်က ဒီသူတော်စင်အနုပညာတစ်ခုတည်းနဲ့ အဲဒီမြေခွေးမိစ္ဆာကို အနိုင်ယူဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး။ ကိုယ့်ကို ခဏလေးပဲ ခုခံနိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်ရင်တောင် သူမဆီကနေ လွတ်အောင်ပြေးဖို့ ကိုယ့်မှာ အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက်ရှိပါတယ်"

ချန်အန်က ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။

​ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဇနီးသည်များကလည်း ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သူ့ကို သတိထားရန်သာ မှာကြားကြတော့သည်။

​မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း...

နောက်နေ့ မွန်းတည့်ချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ချန်အန်သည် ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း မနေ့ညမှ ယနေ့မနက်အထိ တက်လာသော စနစ်၏ အသိပေးချက် အမြောက်အမြားကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

​[ဆေးဖော်စပ်မှု အတွေ့အကြုံ၊ သစ်သားဝိညာဉ်အမြစ် အရည်အချင်း +၄] x၅၄

[ဝိညာဉ်အာရုံ အားကောင်းမှု +၄] x၄၈

[မီးဝိညာဉ်အမြစ် အရည်အချင်း +၄] x၆၆

[ဓားသိုင်း +၂၊ သတ္တုဝိညာဉ်အမြစ် အရည်အချင်း +၂] x၇၈

​"အတော်လေး အကျိုးအမြတ် ရခဲ့တာပဲ"

ချန်အန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အဝတ်အစားများလဲကာ မွန်းတည့်စာ ပြင်ဆင်ရန် ထလိုက်သည်။ သူ၏ ဇနီးသည်များမှာ အိပ်ပျော်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် သူ နှောင့်ယှက်ခြင်း မပြုတော့ချေ။

​အထူးသဖြင့် ယနေ့မနက်ပိုင်းတွင် ဇနီးသည်များ ဤမျှ ပင်ပန်းသွားရသည်မှာ သူ၏အပြစ်ကြောင့် မဟုတ်ပါလား။

​နှစ်နာရီအကြာတွင်...

ခုနစ်ယောက်သား မိသားစုသည် ခန်းမထဲတွင် ထိုင်၍ ထမင်းစားနေကြသည်။ လူစုံနေသည့် အခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ချန်အန်က အစီအစဉ်တစ်ခုကို ကြေညာလိုက်သည်။

"ကိုယ့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်နဲ့ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ ပညာကလည်း အတော်လေးမြင့်တဲ့ အဆင့်အတန်းတစ်ခု ရောက်နေပြီ။ ဒါကြောင့် ထမင်းစားပြီးရင် 'ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာဂိုဏ်း'ကို သွားပြီး လူသစ်လက်ခံနေသလားဆိုတာ စုံစမ်းကြည့်မလို့"

​ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းချင်းယီကမေးလာသည်။

"ယောက်ျား... ဂိုဏ်းထဲ ဝင်မလို့လား"

​"အင်း... အဲဒီလို စိတ်ကူးရှိတယ်။ ဒီလောကမှာက နေရာတိုင်းမှာ အန္တရာယ်တွေ ရှိနေတာ။ ဂိုဏ်းတွေ တိုက်ခိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်တွေနဲ့ ကြုံရနိုင်တယ်။ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘဝက တကယ်ကို ခက်ခဲလွန်းတယ်"

ချန်အန်က ဝိညာဉ်ဟင်းသီးဟင်းရွက် ဟင်းရည်ကို သောက်ရင်း အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

​"အဲဒါတော့ မှန်တယ်"

ရှန်းချင်းယီက သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ယခင်က ရှမ်းဟွမ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က သူမ မည်သည့်နေရာသို့ သွားသည်ဖြစ်စေ ဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ်ကို ရရှိသဖြင့် လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုခဲ့ပေ။ ဂိုဏ်းမှ ထုတ်ပယ်ခံရပြီးကတည်းကသာ နေ့စဉ် ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် ရှင်သန်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

​ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချန်အန်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသဖြင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးအနေနှင့် ရသင့်ရထိုက်သော ပျော်ရွှင်မှုများကို ခံစားခဲ့ရသည်။

​"ယောက်ျား... ကျမတို့တွေ ကိုယ်ပိုင် 'ရွှေအမြုတေ မိသားစု' တစ်ခု ထောင်ကြရင်ကော မကောင်းဘူးလား"

ဝမ်ကျိယန်က သူတစ်ပါးလက်အောက်တွင် မနေလိုသဖြင့် ဤအကြံကို ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

​ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်အန်သည် ထိုနေ့က ရှုကွန်ဂိုဏ်းမှ လူအုပ်ကြီး ဓားများကိုင်ကာ ချင်မိသားစု၏ ကုန်သွယ်ရေးဆိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်စီးနင်းခဲ့သည်ကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာသည်။ မိသားစုတစ်ခုအနေဖြင့် အင်အားကြီးထွားလာရန် ကြိုးစားပါက အခြားအင်အားစုများနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ရန်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။

​၎င်းမှာ ချန်အန်၏ အေးအေးချမ်းချမ်း နေလိုသော စိတ်ဓာတ်နှင့် မကိုက်ညီချေ။

သူတစ်ပါး၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် နေထိုင်ခြင်းက အန္တရာယ် ပိုနည်းလိမ့်မည်ဟု သူယူဆသည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ကျိယန်၏ အကြံပြုချက်ကို သူ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

​ဝမ်ကျိယန်မှာလည်း စိတ်မဆိုးဘဲ နားလည်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ကောင်းပါပြီ... သဘောအတိုင်းပါပဲ။ ကျမတို့မိသားစု 'ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာဂိုဏ်း' ထဲကို အတူတူ ဝင်ကြတာပေါ့"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

​"ဂိုဏ်းထဲက ဘဝက ဘယ်လိုမျိုးလဲ မသိဘူးနော်၊ အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းမှာပဲ"

ဆောင်ဟွာယင်းက မျှော်လင့်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ ဂူရှင်းယွဲ့ကလည်း ထပ်တူပင်။

​ဝမ်ကျိယန်က သူမ၏ ညီမနှစ်ယောက်ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး

"အရမ်း မပျော်နဲ့ဦး။ အဲဒီဂိုဏ်းက အကြီးကြီးဆိုတော့ မိန်းလှလေးတွေလည်း အများကြီးရှိမှာ။ အဲဒီကျရင်ယောက်ျားက ကိုယ်လုပ်တော်အသစ်တွေ ထပ်ယူဦးမှာပဲ" ဟု ခပ်ငေါ့ငေါ့ ပြောလိုက်သည်။

​ဂူရှင်းယွဲ့က ငြိမ်ကျသွားသလို၊ ရှန်းချင်းယီကလည်း ဘာမှမဆိုတော့ပေ။ ဆောင်ဟွာယင်းကမူ ထူးထူးခြားခြား စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်

"အဲဒါ ကောင်းတာပေါ့။ ယောက်ျား... ကိုယ်လုပ်တော်တွေ အများကြီး ထပ်ယူပါ၊ ဒါမှ ညီမလေးမှာ အစ်မတွေ အများကြီး ရှိလာမှာ" ဟု ဆိုလေရာ ဝမ်ကျိယန်က "ဟွာယင်းလေးကတော့ မတတ်နိုင်တော့ဘူးပဲ" ဟု ဆိုကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

​အကြောင်းအရာက လမ်းချော်နေသဖြင့် ချန်အန်က အမြန်ဝင်ထိန်းလိုက်သည်။— "မလိုတာတွေ မတွေးကြပါနဲ့။ ကိုယ်က မင်းတို့ထင်သလို ရာဂစိတ်ကြီးတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းတို့ လေးယောက် ရှိနေရင် ကိုယ့်အတွက် လုံလောက်ပါပြီ"

​"ဟမ့်..." ဝမ်ကျိယန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

ရှန်းချင်းယီကမူ အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"ယောက်ျားကကျမတို့ကို အဲဒီလို ကတိပေးစရာ မလိုပါဘူး။ ကတိဖျက်မိရင် မကောင်းဘူးလေ။ တကယ်လို့ ရှင်ကြိုက်တဲ့ အမျိုးသမီးနဲ့ တွေ့ရင်လည်း တို့ကို အားမနာဘဲ လက်ထပ်နိုင်ပါတယ်။ ကျမတို့တွေ စိတ်မရှိပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

​'ဇနီးကောင်းလေးပဲ ဟု ချန်အန်က စိတ်ထဲကနေ ရှန်းချင်းယီကို လက်မထောင်ပြလိုက်သော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ရှိနေသည်။

​တစ်နာရီခန့်အကြာတွင်...

ခုနစ်ယောက်သား မိသားစု ထမင်းစားပြီးသွားကြသည်။ ချန်အန်က သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို သုံး၍ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

လိုအပ်သမျှ အားလုံးပါသည်ဟု အတည်ပြုပြီးနောက် ဇနီးသည်များကို နှုတ်ဆက်ကာ သူ၏ ပျံသန်းဓားကို စီး၍ 'ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာဂိုဏ်း' ဆီသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

​လှိုဏ်ဂူနှင့် ထိုဂိုဏ်းမှာ အတော်လေး ဝေးကွာလှသည်။ အကယ်၍ မြေပြင်မှ သွားမည်ဆိုလျှင် အနည်းဆုံး ဆယ်ရက်ခန့် ကြာလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအခါ ချန်အန်၏ ပျံသန်းဓားအတတ်မှာ အဆင့်မြင့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ပျံသန်းနှုန်းမှာ ရွှေအမြုတေ အဆင့်နှောင်းပိုင်း သို့မဟုတ် အခြေတည်ဝိဉာဥ်အစောပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ သူသည် နှစ်နာရီမပြည့်မီ ထိုဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

​ထိုစဉ် ဆယ်မိုင်ခန့်အကွာရှိ တောအုပ်တစ်ခုအတွင်းမှ စကားသံများကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

​"မြန်မြန်... အစီရင်ခံကို ပြင်လိုက်ကြ!"

"ဒီ 'ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာဝက်ဝံ'ကို လွတ်မသွားစေနဲ့!"

​"ဂိုဏ်းချုပ်ရှဲ့... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အကယ်၍ ခင်ဗျားက အင်အားကို ထိန်းထားပြီး မကူညီဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ချက်ချင်း လူခွဲတော့မယ်!"

​"ဂိုဏ်းချုပ်ကျိုး... စိတ်မဆိုးပါနဲ့ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့လည်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေတာပါ။ ကံဆိုးတာက ဒီဝက်ဝံရဲ့ အရေပြားက အရမ်းထူနေလို့ ဒဏ်ရာမရတာပါ"

​"မြန်မြန်... မြန်မြန်လုပ်ကြ။ 'လေနက်ဂိုဏ်း'က ညီအစ်ကိုတွေ... ဂိုဏ်းချုပ်ကျိုးကို ကူပြီး ဒီဝက်ဝံကို သတ်လိုက်ကြစို့!"

​'ဂိုဏ်းချုပ်ရှဲ့လား ဂိုဏ်းချုပ်ကျိုး လေနက်ဂိုဏ်း'

ဤအမည်များကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ချန်အန်သည် သွေးရောင်နီမီးဂိုဏ်းကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။ ထိုဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်မှာ မျိုးရိုးအမည် 'ကျိုး' မဟုတ်ပါလား။ ဤဂိုဏ်းနှစ်ခု ပူးပေါင်းပြီး မိစ္ဆာသားရဲ အမဲလိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်နိုင်မလား။

​ချန်အန်သည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ထိုအသံလာရာဆီသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။

လက်ရှိတွင် သူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်နေသည့်အပြင် စွမ်းအားမြင့် အတတ်ပညာများနှင့် လက်နက်ကောင်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့်နှင့် အထက် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် မတွေ့သရွေ့ သူသည် မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမှ ကြောက်နေစရာ မလိုချေ။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ လှမ်းကြည့်ရုံမျှဖြင့် ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိနိုင်ပေ။

​ခဏအတွင်းမှာပင်...

ချန်အန်သည် ငါးကီလိုမီတာကျော် ပျံသန်းလာခဲ့ပြီး အသံလာရာနေရာ၏ ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ သာမန်ကျင့်ကြံသူများထက် သာလွန်သော အမြင်အာရုံဖြင့် အောက်ဘက်တွင် လူနှစ်အုပ်စုက ဝက်ဝံနက်ကြီးတစ်ကောင်ကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

​ထိုလူနှစ်အုပ်စုမှာ သွေးရောင်နီမီးဂိုဏ်း' နှင့် 'လေနက်ဂိုဏ်း' တို့၏ ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဂိုဏ်းနှစ်ခု ပူးပေါင်း၍ အမဲလိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​သူတို့ တိုက်ခိုက်နေသော ဝက်ဝံနက်ကြီးမှာ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုမျှ ကြီးမားပြီး ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖိအားမှာ ရွှေအမြုတေ အလယ်အလတ်အဆင့် (အဆင့် ၄ ခန့်) ရှိနေသည်။ ခွန်အားအရဆိုလျှင် ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး၏ ခေါင်းဆောင်များထက် ပို၍ အားကောင်းသော်လည်း လူအင်အား မမျှသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ထိုဝက်ဝံကြီးမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

​"ဂိုဏ်းချုပ်ကျိုး... ခင်ဗျား ဘာလုပ်တာလဲ!"

​"ဘာလုပ်တာလဲ ဟုတ်လား ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လေနက်ဂိုဏ်းကို အမြစ်ဖြတ်ပြီး ဒီဝက်ဝံကြီးကို ငါတစ်ယောက်တည်း ယူမလို့ပေါ့"

​"ကျိုးထျန်းယီ... ခင်ဗျား သေခြင်းဆိုးနဲ့ သေရမှာပါ"

​အောက်ဘက်မှ ဆဲဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင်ရှိသော ချန်အန်သည် အောက်ဘက်မှ အခြေအနေကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေမိသည်။ ကရင်မ်ဆင်မီးတောက်ဂိုဏ်းက လေနက်ဂိုဏ်းကို တကယ်ပဲ သစ္စာဖောက်ပြီး သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးသည် အလွန်ပင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှပါလားဟု သက်ပြင်းချမိသည်။

​ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ ပျံသန်းဓားကို စီး၍ အောက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူသည်သွေးရောင်နီမီးဂိုဏ်းကို ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အန္တရာယ်အရသာကို မြည်းစမ်းခွင့် ပေးချင်နေလေပြီ။

........................................................

All Chapters