အခန်း ၃၉၆

အခန်း (၃၉၆)

ပင်မတပ်မကြီးကို နေရာချထားပြီးနောက် ရှောင်ရှီသည် စစ်သူကြီးများကို ဦးဆောင်လျက် ဆုလာဘ်များ ခံယူရန်အတွက် နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေ၏။

ရှောင်ရှီမှာ ရာထူးအဆင့်အတန်းအားဖြင့် အမြင့်ဆုံးအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ့အတွက် ထပ်မံချီးမြှင့်ရန် ဆုလာဘ်များ မရှိတော့သော်ငြားလည်း ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ရှောင်ရှီအား ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့အချို့ ချီးမြှင့်ရန် စီစဉ်နေခဲ့ဆဲပင် ဖြစ်ပေသည်။ မြေယာပိုင်ဆိုင်ခွင့်နှင့် ရွှေဒင်္ဂါးများကိုမူ သဘာဝကျကျပင် ချန်လှပ်ထားခဲ့၍ မရနိုင်ချေ။

မြို့စားနယ်စားဘွဲ့များ ရရှိထားပြီးဖြစ်သော အခြားစစ်သူကြီးများသည်လည်း သူတို့၏ စစ်ရေးစွမ်းဆောင်မှုများအပေါ် မူတည်၍ ပိုင်ဆိုင်ထားသော မြေယာများကို တိုးချဲ့ပေးခြင်း၊ ရွှေဒင်္ဂါးများ ချီးမြှင့်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်းနှင့် ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ခြင်းများကို ခံစားခဲ့ကြရလေ၏။

လက်နက်ချအညံ့ခံလာခဲ့သော ရှာဟောက်နန်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူက အမှောင်ထုကိုစွန့်ခွာ၍ အလင်းရောင်ဆီသို့ ကူးပြောင်းလာပြီး သူ၏ လမ်းမှားမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကာ ဝေ့တိုင်းပြည် မြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်ရာတွင် ကြီးမားသော အကူအညီများကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ စွမ်းဆောင်မှုများက အပြစ်များကို ချေဖျက်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီး အရှင်မင်းမြတ်က သူ့ကို ဖူပေါ်စစ်သူကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ကာ ချင်နန်းတွင်း၌ပင် အမှုထမ်းခွင့် ပြုလိုက်လေတော့သည်။

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ရှာဟောက်နန်အား နန်းတွင်း၌ အမှုထမ်းလိုသလား သို့မဟုတ် နယ်မြေတစ်ခုကို စောင့်ကြပ်လိုသလားဟု မေးမြန်းခဲ့ပေသည်။

ရှာဟောက်နန်က သူသည် ရှောင်မို၏ ဒုတိယစစ်သူကြီး ဖြစ်လိုကြောင်း ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ယင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းရှိ အမတ်များအားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ရှောင်မိုကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပေသည်။

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ကလည်း ရှောင်မိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သဘောတူခွင့်ပြုလိုက်လေ၏။

ရှောင်မို၏နောက်သို့ လိုက်ပါခဲ့သော လီကျင်းမှာလည်း ဤဝေ့တိုင်းပြည်ကို ဖျက်ဆီးသည့် စစ်ပွဲကြီးတွင် နောက်ဆုံး၌ မြို့စားနယ်စားဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့ပြီး ဝေ့တိုင်းပြည်ရှိ ပြည်နယ်နှစ်ခုကို သူ၏ ပိုင်နက်အဖြစ် ချီးမြှင့်ခြင်း ခံလိုက်ရပေသည်။

ဤပြည်နယ်နှစ်ခုမှာ အထူးတလည် ချမ်းသာကြွယ်ဝခြင်း မရှိသော်ငြားလည်း လီကျင်းသည် အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ ဘဝတစ်သက်တာ ဆန္ဒကို ပြည့်ဝသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

သူ့ကို မြို့စားနယ်စားအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ကြောင်း ကြားသိလိုက်ရချိန်တွင် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေတတ်သော ဤလူလတ်ပိုင်း စစ်သူကြီးက မျက်ရည်များပင် ကျလာလောက်အောင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်ကို ရှောင်မို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယင်းက လီကျင်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ရာထူးဘွဲ့ထူးများကို ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ နေတတ်သော်ငြားလည်း တကယ့်တကယ်တွင်မူ သူက ၎င်းတို့ကို အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်ပြီး ယင်းက သူ့အတွက် စွဲလမ်းမှုတစ်ခုလိုပင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်းကို ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

ကျောက်ကွမ်းသည်လည်း မြို့စားနယ်စားဘွဲ့ကို ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရပြီး သူ၏ စစ်ရေးစွမ်းဆောင်မှုများအပေါ် မူတည်၍ ဝေ့တိုင်းပြည်ရှိ ပြည်နယ်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့လေ၏။

ထို့အပြင် ရှောင်မို၏ လက်အောက်ရှိ စစ်သူကြီးများသည်လည်း သူတို့၏ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများနှင့် ကိုက်ညီသော ဆုလာဘ်များကို အသီးသီး ရရှိခဲ့ကြပေသည်။

ရှောင်မိုနှင့် ပတ်သက်၍ကား။

ရှောင်မို၏ ဘွဲ့အမည်မှာ "ဆီးနှင်းမင်းသား" ဟူ၍ပင် ဆက်လက်တည်ရှိနေသော်ငြားလည်း ဝေ့တိုင်းပြည်ကို ဖျက်ဆီးသည့် စစ်ပွဲကြီး၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော သူရဲကောင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေမှာ ဝေ့တိုင်းပြည် မြို့တော်အပါအဝင် ကုန်းတွင်းပိုင်း ပြည်နယ်ခြောက်ခုအထိ ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။

ရှောင်မို၏ ပိုင်နက်နယ်မြေကို ဝိုင်းရံထားသော အဓိက စစ်ရေးခံတပ်မြို့များ သို့မဟုတ် မဟာဗျူဟာမြောက် တောင်ကြားတံခါးများကိုလည်း သူ ဦးဆောင်ခဲ့သော လက်အောက်ငယ်သားများကိုသာ ပေးအပ်ချီးမြှင့်လိုက်လေ၏။

ဤကာလများအတွင်း ရှောင်မိုနှင့်အတူ အသက်နှင့်သေဆုံးခြင်း တိုက်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသူများဖြစ်ရာ ဤလူများမှာ ရှောင်မိုအပေါ် အလွန်အမင်း သစ္စာရှိကြပေသည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ရှောင်မိုသည် သူ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေအကြောင်းကို သိရှိလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ပြေးလွှားသွားခဲ့ပြီး ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က သူ့ကို စမ်းသပ်နေခြင်းဖြစ်မည်ဟု တွေးတောလိုက်မိလေ၏။

အကြောင်းမှာ သူသာ သူ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေသို့ ပြန်သွားမည်ဆိုပါက ဘုရင်အဖြစ် ကြေညာရန်အတွက် လုံလောက်သော အရင်းအနှီးများ ရှိနေမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် ရှောင်မိုက အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး လက်ခံရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ရှောင်မိုအား ထိုနယ်မြေများကို ပေးအပ်ချီးမြှင့်ရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုခဲ့လေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်မိုမှာ လက်ခံရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ရှောင်မို၏ နှလုံးသားထဲတွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ပြီး ယင်းက အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

မြောက်ပိုင်းတပ်မတော်က ဝေ့တိုင်းပြည်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် မြောက်ပိုင်းလူရိုင်းဘုရင် ပုန်ကန်မည်ကို စိုးရိမ်သော အသံများ နန်းတွင်း၌ သေချာပေါက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ထိုအသံများအားလုံးကို ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်လေ၏။

ပြီးတော့ ရှောင်ရှီကလည်း ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ကို အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ပျက်မသွားစေခဲ့ချေ။ သူသည် တပ်မတော်ကို မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး သူ၏ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အာဏာများကို လက်လွှတ်ပေးအပ်ခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အာဏာများကို ရှောင်ရှီထံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့လေ၏။

သူ၏ဖခင်နှင့် လက်ရှိအရှင်မင်းမြတ်တို့သည် ကလေးဘဝ ကစားဖော်များဖြစ်ကြပြီး အလွန်အမင်း ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးရှိကာ အိပ်ရာတစ်ခုတည်းတွင်ပင် အတူတကွ မကြာခဏ အိပ်စက်ခဲ့ကြကြောင်းကို ရှောင်မို ကြားသိထားခဲ့ပေသည်။

ထိုအမျိုးသားနှစ်ဦးကြားရှိ ယုံကြည်မှုတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ဤအကြောင်းရင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလားဟု ရှောင်မို တွေးတောမိသွားလေ၏။

ထို့အပြင်။

သူသည် သံမဏိကျားတပ်မတော်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်၊ ခြွင်းချက်အနေဖြင့် ဆီးနှင်းမင်းသားဘွဲ့ကို ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရသည်၊ ထို့နောက် မြို့များကို တိုက်ခိုက်ရန် မြောက်ပိုင်းတပ်မတော်ကို ဦးဆောင်စေရန် စေလွှတ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်၊ ပြီးတော့ ဘုရင်ကြီး အချစ်ရဆုံး သမီးတော်နှင့် ပတ်သက်ခွင့်ကိုပင် တိတ်တဆိတ် ခွင့်ပြုပေးထားခဲ့လေသည်။

စစ်မက်ဖြစ်ပွားနေသော နိုင်ငံများခေတ်တွင် ပျံ့နှံ့နေသော "ကျေးဇူးတရားကို အသက်ဖြင့် ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်း" ဟူသော စံနှုန်းအောက်တွင် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က သူ့အပေါ် ထားရှိသော ကျေးဇူးတရားများမှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှပေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ပုန်ကန်မည်ဆိုပါက ကောင်းကင်အောက်ရှိ လူတိုင်း၏ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်းကို ခံရမည်ကို သူ အမှန်တကယ် စိုးရိမ်မိပြီး သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာလည်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားမည်သာ ဖြစ်လေတော့သည်။

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ဤအကြောင်းရင်းကြောင့် သူ့ကို ဆုချီးမြှင့်ရသည်မှာ လုံခြုံမှုရှိသည်ဟု ခံစားရပုံပေါ်ပြီး သူ့ကို စစ်မှန်သော ယုံကြည်ရသူတစ်ဦးအဖြစ် ပျိုးထောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဆုချီးမြှင့်ခြင်း အခမ်းအနား ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် နန်းရင်ပြင်အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားကာ အမတ်များအားလုံး လူစုခွဲသွားကြလေ၏။ သို့သော် ရှောင်မိုကိုမူ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က စာကြည့်ဆောင်သို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်ပေသည်။

"အရှင်မင်းမြတ်... ကျွန်တော်မျိုး ရှောင်မို ဂါရဝပြုပါတယ်"

စာကြည့်ဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ရှောင်မိုက ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်လေ၏။

"ဟား ဟား ဟား" ရှောင်မိုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ရှောင်မိုကို ထူမပေးလိုက်ကာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပေသည် "ဆီးနှင်းမင်းသား... ဒီတစ်ခေါက် မင်းက ယန်မင်တောင်ကြားတံခါးကို တစ်ယောက်တည်း ကာကွယ်ခဲ့တယ်၊ နိုင်ငံတော်ရဲ့ မဟာတိုင်လုံးကြီး တုပေဝမ်ကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်၊ ရှာဟောက်နန်ရဲ့ လက်နက်ချမှုကို ရယူနိုင်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဝေ့တိုင်းပြည် မြို့တော်ကိုပါ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီအဓိက အဖြစ်အပျက်တွေ တစ်ခုချင်းစီတိုင်းက လောကကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့တယ်လေ။ ငါကိုယ်တော် တကယ်ကို ဝမ်းသာဂုဏ်ယူမိပါတယ်။"

"ဒါတွေအားလုံးက အရှင်မင်းမြတ်ရဲ့ ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးမှုနဲ့ ထောက်ပံ့ပေးမှုတွေကြောင့်ပါ။ အရှင်မင်းမြတ်သာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော်မျိုးက သာမန်စစ်သည်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေဦးမှာပါ" ဟု ရှောင်မိုက နှိမ့်ချစွာဖြင့် ဆိုလေ၏။

"မင်းလို ကောင်စုတ်လေးက စကားပြောတော့ တော်တော်လေး တတ်တာပဲ" ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ရှောင်မို၏ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်လေသည်။ "နန်းရင်ပြင်မှာ မင်းကို ပေးအပ်ခဲ့တဲ့ ဆုလာဘ်တွေက မင်းနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါကိုယ်တော်က မင်းကို မျက်နှာသာပေးတဲ့အနေနဲ့ နောက်ထပ် တောင်းဆိုချက်တစ်ခုကို ခွင့်ပြုပေးချင်သေးတယ်။ ပြောစမ်းပါဦး... မင်း ဘာလိုချင်သလဲ။"

"ကျွန်တော်မျိုးမှာ အရှင်မင်းမြတ်ကို တောင်းဆိုချင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိနေပါတယ်" ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှောင်မိုက အားနာနေခြင်း မရှိတော့ချေ။

"အိုး။" ရှောင်မိုက မငြင်းဆန်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က စိတ်ဝင်စားသွားလေ၏။ "ပြောပြစမ်းပါဦး။"

"ကျွန်တော်မျိုး အလိုရှိတာက..."

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ရှောင်မိုသည် နှုတ်ဆက်၍ စာကြည့်ဆောင်အတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေ၏။

နန်းတော်ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ရှောင်မိုသည် အစပိုင်းက သူ၏ မိခင်ကို အရင်သွားရောက်တွေ့ဆုံရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ပေသည်။

သို့သော် သူ၏ လက်ထဲရှိ ပစ္စည်းကို ကြည့်ရှုရင်း။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ အမှန်တကယ် တစ်ယောက်တည်း ပြန်သွား၍ မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်းကို ရှောင်မို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ရထားလုံးတစ်စီးပေါ်သို့ တက်ကာ ရှောင်မိုသည် မင်းသမီးအိမ်တော်ဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့လေတော့သည်။

မင်းသမီးအိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် အစေခံမလေးများက သူရောက်ရှိလာကြောင်း သွားရောက်သတင်းပို့ရန် ပြင်လိုက်ကြသော်ငြားလည်း ရှောင်မိုက သူတို့ကို တားဆီးလိုက်ပေသည်။

မင်းသမီးလေး ဘယ်မှာရှိသလဲဟု သူတို့ကို မေးမြန်းပြီးနောက် ရှောင်မိုသည် အနောက်ဘက် ဥယျာဉ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းသွားလေ၏။

"ပထမဆုံး ဒီလိုလေး..."

"ပြီးရင် ဒီလိုလေး..."

"နောက်ဆုံးတော့ ဒီလိုလေးပေါ့။"

"နေပါဦး... အဲဒါက မမှန်ဘူးလေ။ ဘာလို့များ ကွဲပြားနေရတာလဲ။"

ခြံဝင်း၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိချိန်မှာပင် ရှောင်မိုသည် မိန်းကလေး၏ ငွေခေါင်းလောင်းလေးအလား ကြည်လင်နေသော အသံလေးကို ကြားလိုက်ရလေ၏။

ပန်းပင်များကို ရေလောင်းနေသော ဟွာရှန်းက ခေါင်းမော့ကာ ခြံဝင်းတံခါးပေါက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပေသည်။

ရှောင်မိုက နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်လေ၏။

ဟွာရှန်းကလည်း ပြန်လည်ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ့ကို မမြင်သယောင်ဆောင်ကာ ပန်းပင်များကို ဆက်လက်ရေလောင်းနေလိုက်ပေသည်။

ရှောင်မိုသည် သူ၏ ချီစွမ်းအင်များကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်ပြီး ခြံဝင်းအတွင်းသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားလေ၏။ အာရုံစိုက်နေသော မိန်းကလေးမှာမူ ရှောင်မို တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ချေ။

"ဘာလုပ်နေတာလဲ"

မိန်းကလေး၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ ရှောင်မိုက မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"အမေ့"

ချင်စီယောင်မှာ အလန့်တကြား ခုန်ပေါက်သွားပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမရှေ့ရှိ အမျိုးသားကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် အံ့အားသင့်နေသော မျက်လုံးလေးများက ပျော်ရွှင်မှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။ "ရှောင်မို... ရှင်... ရှင် ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ။ ရှင် ဆုလာဘ်တွေ လက်ခံနေတုန်း မဟုတ်ဘူးလား။"

"စောစောစီးစီး ပြီးသွားလို့လေ။" ရှောင်မိုက မိန်းကလေး၏ လက်ထဲရှိ ပစ္စည်းကို ကြည့်ရင်း အပြုံးဖြင့် ဆိုလေ၏။ "ဒါက ဘာလဲ။"

"ဘာ... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။" မိန်းကလေးက သူမ၏ အနောက်ဘက်သို့ ဖိနပ်ကို အလျင်အမြန် ဝှက်ထားလိုက်ပေသည်။

"မင်းသမီးလေးက သခင်လေးရှောင်အတွက် ဖိနပ်တစ်ရံလုပ်ပေးချင်နေတာပါ" ဟု ဟွာရှန်းက ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောရင်း ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"အဲဒါက ဖိနပ်လား။" ရှောင်မိုမှာ မှင်တက်သွားရလေ၏။ "ငါ တကယ်ကို မတွေ့လိုက်ဘူး။"

"ရှောင်မို။" ချင်စီယောင်က လှည့်ကာ သူမ၏ ပါးပြင်များ နီမြန်းလျက် နှုတ်ခမ်းဆူကာ ညည်းတွားလိုက်ပေသည် "ကျွန်မ ရှင့်ကို စကားမပြောတော့ဘူး။"

"တကယ်ပဲ စကားမပြောတော့ဘူးလား" ရှောင်မိုက ပန်းနုရောင် ဂါဝန်လေးကို ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေး၏ လှပကျော့ရှင်းသော ပုံရိပ်လေးကို ကြည့်ရင်း အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"မပြောဘူး... လုံးဝကို စကားမပြောတော့ဘူး။" ချင်စီယောင်က နှာမှုတ်လိုက်ပေသည်။

"ဒါဆိုရင် ဒါလေးကို ကြည့်ပါဦး။" ရှောင်မိုက သူ၏ လက်ထဲရှိ စာလိပ်ကို ချင်စီယောင်၏ ရှေ့တွင် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်လေ၏။

"ဟွန့်... အဲဒါက အမိန့်တော် ပြန်တမ်းတစ်ခုပဲ မဟုတ်ဘူးလား။" ချင်စီယောင်က ခေါင်းလှည့်သွားလေသည်။ "ကျွန်မ ငယ်ငယ်တုန်းက ခမည်းတော်ရဲ့ အမိန့်တော် ပြန်တမ်းပေါ်မှာ လိပ်ပုံတောင် ဆွဲခဲ့ဖူးသေးတယ်။"

"ကောင်းပါပြီ။" ရှောင်မိုက နှစ်လှမ်းခန့် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး စာလိပ်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပေသည်။ "တတိယမင်းသမီး ချင်စီယောင်... အမိန့်တော်ကို ခံယူလော့။"

"ဟင်။"

ချင်စီယောင်မှာ မျက်လုံးလေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် ရပ်တန့်သွားရလေ၏။

"တတိယမင်းသမီး ချင်စီယောင်... အမိန့်တော်ကို ခံယူလော့" ဟု ရှောင်မိုက အပြုံးဖြင့် ထပ်မံရွတ်ဆိုလိုက်ပေသည်။

"ရှင်..."

မိန်းကလေးက လှည့်လာပြီး နှုတ်ခမ်းလေး အနည်းငယ်ဆူကာ ရှောင်မိုကို ချစ်စဖွယ် မျက်စောင်းလေး တစ်ချက် ထိုးလိုက်သော်ငြားလည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ လက်များကို ရှေ့တွင်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်လေတော့သည်။

"သမီးတော် ချင်စီယောင်... အမိန့်တော်ကို ခံယူပါတယ်။"

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို တည်ထောင်ပြီး ယင်နဲ့ယန်တို့ ပေါင်းစပ်တဲ့အခါ လူသားတွေရဲ့ ဆက်ဆံရေး အစပြုမှုအဖြစ် လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းလောက် အရေးကြီးတာ မရှိဘူးလို့ ငါကိုယ်တော် ကြားသိထားတယ်။

ဒီကနေ့မှာ တတိယမင်းသမီး ချင်စီယောင်ဟာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး မွန်မြတ်တယ်၊ မွေးရာပါ သတိရှိပြီး သန့်စင်တဲ့ စိတ်နှလုံးနဲ့ ကြင်နာတတ်တဲ့ နှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ သူမဟာ ရွှမ်နန်းတော်ရဲ့ ရတနာတစ်ပါးဖြစ်ပြီး နတ်မိမယ်လေးတစ်ပါးလို အသွင်အပြင်နဲ့ ကျောက်စိမ်းလို ကြည်လင်တဲ့ အသားအရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ ကောင်းကင်အောက်မှာ အလှပဆုံးပဲ ဖြစ်တယ်။ သူမဟာ ကိုယ်ကျင့်တရားရော အလှအပမှာပါ ပြီးပြည့်စုံပြီး သူမရဲ့ ကျက်သရေရှိတဲ့ အပြုအမူတွေက ကာလကြာရှည်စွာ တည်တံ့နေခဲ့ကာ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ အလွန်အမင်း မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားခြင်းကို ခံရသူဖြစ်တယ်။

ဆီးနှင်းမင်းသား ရှောင်မိုဟာ တောင်တန်းတွေနဲ့ မြစ်ရေတွေရဲ့ မဏ္ဍိုင်ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတော်ရဲ့ အမာခံတံတိုင်းကြီးပဲ ဖြစ်တယ်။ သူ့ရဲ့ လှံသွားက ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်ပြီး မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရတွေအထိ နယ်နိမိတ်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် တိုးချဲ့နိုင်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ သစ္စာရှိတဲ့ နှလုံးသားက နေမင်းကြီးလို တောက်ပနေပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အရပ်ရှစ်မျက်နှာကို တုန်လှုပ်စေတယ်။ သူဟာ တကယ့်ကို နိုင်ငံတော်ရဲ့ အုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး ငါကိုယ်တော်ရဲ့ ညာလက်ရုံးပဲ ဖြစ်တယ်။

သူတို့နှစ်ဦးဟာ ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးပေးထားတဲ့ ဖူးစာရှင်တွေဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ ပေါင်းစပ်ရမယ့် ကံကြမ္မာတွေဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ကြေညာလိုက်တယ်။

ငါကိုယ်တော်တို့က တတိယမင်းသမီး ချင်စီယောင်နဲ့ ဆီးနှင်းမင်းသား ရှောင်မိုတို့ရဲ့ လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းကို အထူးတလည် ခွင့်ပြုချီးမြှင့်လိုက်ပါတယ်။"

အမိန့်တော်ကို ဖတ်ကြားပြီးနောက် ရှောင်မိုသည် သူ၏ရှေ့ရှိ မိန်းကလေးကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်လေ၏။

"တတိယမင်းသမီး ချင်စီယောင်... အမိန့်တော်ကို လက်ခံပါသလား။"

ရှောင်မို၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချင်စီယောင်မှာ အချိန်အကြာကြီး အသိစိတ်ပြန်မဝင်နိုင်ဘဲ မှင်တက်သွားရလေ၏။ တလက်လက်တောက်ပနေသော မျက်ရည်များကသာ သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းအိမ်လေးများကို ဝေဝါးသွားစေခဲ့လေတော့သည်။

မိန်းကလေးမှာ အိပ်မက်မက်နေသလားဟုပင် သံသယဝင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

"မင်းသမီးလေး... အမိန့်တော်ကို လက်ခံလိုက်ပါ" ဟု ဟွာရှန်းက မိန်းကလေးအနီးသို့ လျှောက်သွားကာ တိုးတိတ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

တစ်ခဏအကြာတွင် မိန်းကလေးက အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာပြီး သူမ၏ ဖြူဖွေးနူးညံ့သော ပါးပြင်လေးများက မက်မွန်ပန်းများအလား နီမြန်းသွားလေတော့သည်။

"သမီးတော် အမိန့်တော်ကို လက်ခံပါတယ်။"

သူမက လှပသော ခေါင်းလေးကို မော့ကာ သူမ ချစ်မြတ်နိုးရသူကို စိုက်ကြည့်လိုက်လေ၏။ သူမ၏ အသံများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရီနေပြီး မျက်ရည်များကလည်း သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်များမှတစ်ဆင့် စီးကျနေခဲ့ရာ ထိုမျက်လုံးလေးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းလှသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပေသည်။

"အခုကစပြီး...

သမီးတော်က ခင်ပွန်းသည်ကို ကူညီပြီး သားသမီးတွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ရင်း ခမည်းတော်ကို ရိုသေလေးစားသွားပါ့မယ်။

အချိန်ကာလတွေ အဆုံးသတ်သွားတဲ့အထိလိုက်နာပါ့မယ်။"