အခန်း ၃၉၉

အခန်း (၃၉၉)

ဒုတိယမင်းသား၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မင်္ဂလာပွဲကြီးကို ဦးစွာကျင်းပလိုက်ခြင်းကြောင့် တတိယမင်းသမီး၏ မင်္ဂလာပွဲ ရွှေ့ဆိုင်းသွားရခြင်းက လူအများစုအတွက်မူ ကြီးကြီးမားမား ကွာခြားမှု မရှိခဲ့ချေ။

အမှန်တကယ်တော့ ဤမင်္ဂလာပွဲ နှစ်ခုကြောင့် ချင်တိုင်းပြည် တစ်ခွင်လုံးရှိ အခွန်အတုတ်များကို နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်မျှ လျှော့ချပေးနိုင်ခဲ့ရာ ၎င်းက အလွန်ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ဒုတိယမင်းသားကမူ သူ၏ မင်္ဂလာပွဲကြောင့် နှမဖြစ်သူ၏ မင်္ဂလာပွဲ ရွှေ့ဆိုင်းသွားရသဖြင့် အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရကာ တောင်းပန်ရန်အတွက် ဆီးနှင်းမင်းသားအိမ်တော် သို့မဟုတ် မင်းသမီးအိမ်တော်ဆီသို့ မကြာခဏ သွားရောက်လေ့ရှိပေသည်။

ရှောင်မိုက သူ့ကို ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာဖြင့် ကြိုဆိုခဲ့သော်ငြားလည်း ချင်စီယောင်ကမူ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေဆဲပင် ဖြစ်လေ၏။

သူမ၏ အစ်ကို ရောက်လာတိုင်း ချင်စီယောင်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးများကို ဆူကာ နေလေ့ရှိပေသည်။

အကယ်၍ ရှောင်မိုသာ ဒုတိယမင်းသားကို ဧည့်ခံရန် အတင်းအကျပ် မပြောဆိုခဲ့ပါက ဒုတိယမင်းသားမှာ သောက်စရာ လက်ဖက်ရည်ပင် ရရှိမည်မဟုတ်ချေ။

ဒုတိယမင်းသားက ခြံဝင်းအတွင်း၌ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ထိုင်နေချိန်တွင်ပင် ချင်စီယောင်က သူ၏ဘေးတွင် ရပ်လျက် "ဒုတိယအစ်ကို အယုတ်တမာကြီး"၊ "ဒုတိယအစ်ကို လူဆိုးကြီး" ဟု အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေခဲ့လေ၏။

ဤအရာက ဒုတိယမင်းသား ချင်ကျင်းယွမ်ကို အတော်လေး အနေရခက်စေခဲ့ပေသည်။

"စီယောင်... အန်တီကျိုးက မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးစရာတစ်ခုခု ရှိနေပုံရတယ်။ အရင်ဆုံး ရှောင်အိမ်တော်ကို သွားပြီး သူမနဲ့ တွေ့လိုက်ပါလား"

ရှောင်မိုက ချင်စီယောင်ကို ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"အန်တီကျိုးလား" ချင်စီယောင်က မျက်လုံးလေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်ပြီးနောက် ဒုတိယမင်းသားကို နောက်တစ်ကြိမ် စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပေသည်။ "ဒုတိယအစ်ကို အပုပ်ကြီး... ဒီနေ့တော့ ရှင် သက်သာရာရသွားပြီ မှတ်ပါ။"

မိန်းကလေးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ခြံဝင်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ထဲမထားပါနဲ့ ဒုတိယမင်းသား။ စီယောင်က အဲဒီလို စိတ်နေသဘောထားမျိုး ရှိတာပါ၊ ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် အဆင်ပြေသွားပါလိမ့်မယ်။"

ချင်စီယောင် ထွက်သွားပြီးနောက် ရှောင်မိုက ဒုတိယမင်းသားအတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်ရင်း ပြုံးလျက် ဆိုလေ၏။

"ဟား ဟား ဟား ဟား"

ဒုတိယမင်းသား ချင်ကျင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းယမ်းပြလိုက်ပေသည်။

"ယောက်ဖ... မင်း ဘာဆိုလိုချင်တယ်ဆိုတာကို ငါ ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က စီယောင် ကြီးပြင်းလာတာကို ကြည့်လာခဲ့ကြတာပဲလေ။ ဒါ့အပြင် ဒီကိစ္စမှာ အစ်ကိုတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက တကယ်ကို မစဉ်းစားမဆင်ခြင်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ ငါ့ကိုယ်ငါလည်း တကယ်ကို အပြစ်ရှိသလို ခံစားရပါတယ်။ ငါ ဒီကိုလာခဲ့တာ ယောက်ဖတော်ကို တောင်းပန်ချင်လို့ပါ၊ မင်း ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"ဒုတိယမင်းသားက သိပ်ကို ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ။" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ "နိုင်ငံနှစ်ခုကြားက လက်ထပ်မဟာမိတ်ဖွဲ့တဲ့ကိစ္စက ကျွန်တော်နဲ့ စီယောင်ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲထက် အများကြီး ပိုအရေးကြီးပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ညည်းညူရဲမှာလဲ။"

"ဒါပေမဲ့..." ရှောင်မိုက တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် မေးလိုက်ပေသည် "ကျင်းတိုင်းပြည်နဲ့ လက်ထပ်မယ့်ကိစ္စအပေါ် ဒုတိယအစ်ကိုက ဘယ်လိုများ ရှုမြင်ပါသလဲ။"

"ငါက တခြားဘယ်လို ရှုမြင်ရမှာလဲ။"

ချင်ကျင်းယွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။

"ငါတို့ တော်ဝင်မိသားစုဝင်တွေအတွက် အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စဆိုတာ ဘယ်တုန်းကမှ ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်ခွင့် ရခဲ့တာမှ မဟုတ်တာ။ အစ်ကိုကြီးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါပဲဖြစ်ဖြစ် အတူတူပါပဲ။

လောလောဆယ် ချင်တိုင်းပြည်ရော ကျင်းတိုင်းပြည်ပါ အင်အားကြီးနိုင်ငံတွေ ဖြစ်နေကြတယ်လေ။ အကယ်၍ ငါတို့က ဒီလက်ထပ်ပွဲကနေတစ်ဆင့် ချင်နဲ့ ကျင်းကြားမှာ ခိုင်မာတဲ့ မဟာမိတ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်မယ်ဆိုရင် ဒါက သဘာဝကျကျပဲ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပါပဲ။ ပြီးတော့ ငါတို့က မကြာသေးခင်ကမှ ဝေ့တိုင်းပြည်ကို သိမ်းပိုက်ထားခဲ့တာလေ၊ စစ်သည်တွေကလည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး အနားယူဖို့ လိုအပ်နေသလို ဝေ့တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်မြေတွေကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းဖို့ကလည်း အချိန်လိုအပ်နေသေးတယ်မလား။"

"နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရရင်..." ချင်ကျင်းယွမ်က တံခါးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည် "စီယောင်က မင်းနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ရတာ တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ။ ကိုယ်ချစ်ရတဲ့သူကို လက်ထပ်ခွင့်ရတယ်ဆိုတာ ဒီလောကမှာ တကယ်ကို အရဆုံး အရာတစ်ခုပဲလေ။"

ရှောင်မိုက မည်သည့်စကားကိုမျှ မဆိုတော့ဘဲ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေလိုက်ပေသည်။

"တော်ပြီ... တော်ပြီ" ချင်ကျင်းယွမ်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်လေ၏။ "ဒီအကြောင်း ဆက်မပြောကြရအောင်။ ငါ ခုလေးတင် နန်းတော်ထဲကနေ လာခဲ့တာ။ ငါ ဒီကိုလာခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက ခမည်းတော်က မင်းကို ဆင့်ခေါ်ခိုင်းလိုက်လို့ပဲ။ ယောက်ဖတော်... မြန်မြန်သွားပါ၊ နောက်မကျစေနဲ့။"

"အရှင်မင်းမြတ်က ကျွန်တော့်ကို ခေါ်တယ်" ရှောင်မိုမှာ တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။

"ဟုတ်တယ်။" ချင်ကျင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပေသည်။ "မကြာသေးခင်က နန်းတွင်းမှာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးတွေ လုပ်ချင်နေပုံရတယ်၊ အခုထိတော့ ရွေးချယ်စရာတွေကို ရှာဖွေနေကြတုန်းပဲလေ။ ခမည်းတော်က မင်းကို ခေါ်တာ အဲဒီကိစ္စကြောင့် ဖြစ်လောက်တယ်။"

"..."

တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှောင်မိုက မတ်တပ်ထရပ်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်လေ၏။

"သတင်းလာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ချင်ကျင်းယွမ်။ ကျွန်တော် အခုပဲ နန်းတော်ဆီ သွားလိုက်ပါ့မယ်။"

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာခန့် အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် ရှောင်မိုသည် ဧကရာဇ်စာကြည့်ဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

"ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းမြတ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

ရှောင်မိုက အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပေသည်။

"ရှောင်မို... မင်း ရောက်လာပြီပဲ။ အဲဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး၊ ဝင်ထိုင်ပါ။ ငါတို့အားလုံးက မိသားစုဝင်တွေ ဖြစ်နေကြပြီပဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ယဉ်ကျေးနေရမှာလဲ" ဟု ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်လေ၏။

"နေရာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းမြတ်။" ရှောင်မိုက ဘေးတစ်ဖက်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်လေသည် "အရှင်မင်းမြတ်က ဘာကြောင့်များ ကျွန်တော်မျိုးကို ခေါ်ယူရတာလဲဆိုတာ သိပါရစေ။"

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်၏ အပြုံးက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အနည်းငယ် လေးနက်သော အမူအရာက အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့ပေသည်။

"ရှောင်မို... မင်းက အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက်ဆိုပေမယ့် ငါ့အမြင်မှာတော့ မင်းက အခြားအမတ်တွေ အများစုထက် အများကြီး ပိုပြီး တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်တယ်လေ။ ပြီးတော့ မင်းက ငယ်ရွယ်တဲ့အတွက်ကြောင့် ပိုပြီးတော့လည်း ခွန်အားတွေ ရှိနေတယ်။

ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါ မင်းရဲ့အမြင်ကို မေးချင်တဲ့ ကိစ္စတချို့ ရှိနေလို့ပါ။"

"အရှင်မင်းမြတ် အလိုရှိရာကို မေးမြန်းနိုင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်မျိုး သိသမျှ အကုန်လုံးကို သေချာပေါက် ဖြေကြားပေးပါ့မယ်။" ရှောင်မိုက မတ်တပ်ရပ်၍ ဦးညွှတ်လိုက်လေ၏။

"ရပြီ... ရပြီ... အဲဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူးလို့ ငါ ပြောထားတယ်မလား။" ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ရှောင်မိုကို ပြန်ထိုင်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်ပေသည်။ "မင်းရဲ့ ဒီအကျင့်က သိပ်မကောင်းဘူးနော်။ မင်းရဲ့ အနာဂတ်ဇနီးဆီကနေ နည်းနည်းလောက် သင်ယူသင့်တယ်၊ သူမက ဒီရက်ပိုင်း ငါ့နားထဲမှာ တစ်နေကုန် ပူညံပူညံ လုပ်နေတာ။"

"ဟား ဟား" ရှောင်မိုက လေထုကို နွေးထွေးသွားစေရန်အတွက် ခပ်တိုးတိုးသာ ရယ်မောလိုက်လေ၏။

စီယောင်က အရှင်မင်းမြတ်၏ သမီးဖြစ်သဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ပိုမိုလွတ်လပ်စွာ နေနိုင်သော်ငြားလည်း မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူကတော့ လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦး ဖြစ်လေရာ စည်းကျော်၍ မပြုမူရဲချေ။

"ဒါကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်လိုက်ပါဦး။ ဖတ်ပြီးသွားရင် မင်းရဲ့ အမြင်ကို ငါ့ကို ပြောပြပါ။" ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က စားပွဲပေါ်ရှိ အစီရင်ခံစာများကို ရှောင်မိုထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ရှောင်မိုက အစီရင်ခံစာများကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ဖတ်ရှုလိုက်ပေသည်။

ဖတ်လေလေ ရှောင်မို၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမိုလေးနက်လာလေလေ ဖြစ်နေတော့သည်။

ဤအစီရင်ခံစာများ အားလုံးမှာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးများနှင့် ပတ်သက်၍ ရေးသားထားခြင်းပင် ဖြစ်လေ၏။

၎င်းတို့က စစ်ရေး၊ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး စသည့် ကဏ္ဍပေါင်းစုံကို ထည့်သွင်းဆွေးနွေးထားပေသည်။

သို့သော် ဤပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးများမှာ ရှေးရိုးဆန်လွန်းလှပေသည်။

ဤအရာရှိများက ချင်တိုင်းပြည်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန် လိုလားနေကြသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှသော်ငြားလည်း ဤမှူးမတ်များမှာ အများအားဖြင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားများကိုသာ ကာကွယ်လိုနေကြခြင်း ဖြစ်လေ၏။

"ရှောင်မို... ဒီပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"

ရှောင်မိုက နောက်ဆုံးအစီရင်ခံစာကို ချထားလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဒါက..."

ရှောင်မိုက ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တုံ့ဆိုင်းနေသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လွင်နေပေသည်။

"ရှောင်မို... မင်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောခွင့်ရှိပါတယ်။ မင်းပြောတာ မှားသည်ဖြစ်စေ၊ မှန်သည်ဖြစ်စေ ငါ မင်းကို အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ရှောင်မို၏ စိုးရိမ်မှုများကို ရိပ်မိသွားပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အရှင်မင်းမြတ်က ဒီလိုပြောမှတော့ ကျွန်တော်မျိုး ရဲရဲတင်းတင်းပဲ လျှောက်တင်ပါရစေ။"

ရှောင်မိုက သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အမြင်အရတော့ ဒီပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးတွေက မှူးမတ်တွေအပေါ် သိပ်ပြီး ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိပုံမပေါ်ပါဘူး။"

"ဟား ဟား ဟား ဟား... မင်းက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ စကားကို လှည့်ပတ်ပြီး ပြောတတ်နေပြီပဲ။"

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်များကို နောက်ကျောတွင်ပိုက်ကာ ဧကရာဇ်စာကြည့်ဆောင်အတွင်း ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေလေ၏။

"မင်း ဘာကိုဆိုလိုချင်တယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။ ဟုတ်တယ်၊ မင်းပြောသလိုပဲ ဒီကောင်တွေ တင်ပြလာတဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး နည်းလမ်းတွေက တိတ်တဆိတ်နဲ့ သူတို့ မိသားစုတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက် ကြိုးစားနေကြတာချည်းပဲ။

မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ဆက်ခံခွင့်နဲ့ မျိုးဆက်အဆက်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့တဲ့ မှူးမတ်ဘွဲ့တွေက ဒီမှူးမတ်တွေကို အများဆုံး စိတ်သက်သာရာရစေတဲ့ အရာတွေပဲလေ။

ဒါပေမဲ့ နှစ်တွေအများကြီး ကြာလာတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ အရိပ်အောက်မှာ မှီခိုနေတဲ့ ဒီမှူးမတ်တွေက တစ်နေ့တခြား ပိုပိုပြီး ဖောင်းပွလာခဲ့ကြတယ်။

သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် အထက်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။

သာမန်လူတစ်ယောက်က သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး သာမန်လူအဖြစ်ပဲ နေသွားရတယ်၊ မွေးဖွားလာမှုက အရာအားလုံးကို ဆုံးဖြတ်ပေးလိုက်သလိုမျိုး အဆုံးအစမရှိတဲ့ သံသရာထဲ လည်နေရတယ်။

ဒီလို ချင်တိုင်းပြည်မျိုးက အခြား အင်အားကြီးနိုင်ငံတွေကို ဘယ်လိုလုပ် သိမ်းပိုက်နိုင်မှာလဲ။

လူတွေကို မျှော်လင့်ချက်ပေးမှသာ၊ လူတိုင်းကို သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ပေးမှသာ ချင်တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံးက ရပ်တန့်နေတဲ့ ရေအိုင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ။

ဒါကြောင့်မို့လို့..."

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က လှည့်ကာ ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများကို တည့်တည့်မတ်မတ် စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ငါ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရမယ်"

"အရှင်မင်းမြတ်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားမှုအပေါ် ကျွန်တော်မျိုး အလွန်အမင်း လေးစားမိပါတယ်" ဟု ရှောင်မိုက ဦးညွှတ်ကာ ဆိုလေ၏။

"ရပြီ... ရပြီ... စကားလုံးလှလှတွေ ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး။ မင်းရဲ့ အတွေးတွေကို ဆက်ပြောစမ်းပါ။"

"ကျွန်တော်မျိုးမှာ တကယ်ပဲ မရင့်ကျက်သေးတဲ့ အကြံဉာဏ်တချို့ ရှိပါတယ်။"

ရှောင်မိုက အစီရင်ခံစာများကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် စမ်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

"မှူးမတ်တွေအတွက် မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ဆက်ခံခွင့် စနစ်ကို ဖျက်သိမ်းပြီး စွမ်းဆောင်မှုအပေါ် အခြေခံတဲ့ မှူးမတ်စနစ်နဲ့ အစားထိုးသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုး ယုံကြည်ပါတယ်။

ဘယ်ချင်တိုင်းပြည်သားမဆို သူ့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို မထည့်တွက်ဘဲ စစ်မြေပြင်မှာ ရန်သူတစ်ယောက်ရဲ့ ခေါင်းကို ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင် ဂုန်းရှီဆိုတဲ့ ရာထူးအပြင် မြေ ချင်းတစ်ကွက်နဲ့ အိမ်ရာ မိုကိုးကွက် ချီးမြှင့်သင့်ပါတယ်။

စစ်ရေးစွမ်းဆောင်မှုတွေကို စုဆောင်းပြီး မှူးမတ်အဆင့်အတန်းတွေကို မြှင့်တင်နိုင်ပြီး မြို့စားကြီးအဆင့်အထိတောင် တက်လှမ်းနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီဘွဲ့ကို မျိုးဆက်နှစ်ဆက်ပဲ လက်ဆင့်ကမ်းခွင့်ပြုမယ်။ အကယ်၍ မျိုးဆက်နှစ်ဆက်အတွင်းမှာ စွမ်းဆောင်မှုအသစ် မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် အဆင့်ကို လျှော့ချပစ်ရမယ်။

ဒီလုပ်ရပ်က မှူးမတ်တွေရဲ့ ကလေးတွေက သူတို့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေအပေါ်မှာပဲ မှီခိုမနေရဲအောင် သေချာစေမှာဖြစ်ပြီး ရဲရင့်တဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေကလည်း သူတို့ မိသားစုရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ပြောင်းလဲနိုင်မယ့် မျှော်လင့်ချက် ရရှိသွားစေမှာပါ။

ဒါ့အပြင် လောလောဆယ် ချင်တိုင်းပြည်ကို ပြည်နယ်တွေအဖြစ် ခွဲခြားထားပြီး ပြည်နယ်တွေရဲ့ အောက်မှာ ပိုင်စားပေးထားတဲ့ မြို့တွေ ရှိနေတာက အုပ်ချုပ်ရေးနယ်ပယ်ကို အရမ်းကျယ်ပြန့်သွားစေပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ ပြည်နယ်တွေအောက်မှာ ခရိုင်ခွဲတွေ၊ ခရိုင်ခွဲတွေအောက်မှာ ခရိုင်တွေထားရှိတဲ့ ခရိုင်ခွဲ-ခရိုင် စနစ်ကို အကောင်အထည်ဖော်သင့်တယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။

ခရိုင်ခွဲ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတွေနဲ့ ခရိုင်ဝန်တွေကို နန်းတွင်းကနေ တိုက်ရိုက် ခန့်အပ်တာ၊ ထုတ်ပယ်တာတွေ လုပ်ရမယ်။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် အကဲဖြတ်မှုကို မြေရိုင်းဖော်ထုတ်မှု၊ လူဦးရေ၊ ပြစ်မှုဆိုင်ရာ တရားမျှတမှုနဲ့ ရိက္ခာအခွန်ဆိုတဲ့ အောင်မြင်မှု လေးချက်အပေါ် အခြေခံသင့်ပါတယ်။ သုံးနှစ်တစ်ကြိမ် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ပြီး ထူးချွန်တဲ့သူတွေကို ရာထူးတိုးပေးပြီး ညံ့ဖျင်းတဲ့သူတွေကို ထုတ်ပယ်ရမယ်။

မှူးမတ်တွေက ထောက်ပံ့ကြေးတွေ ရရှိမယ်၊ ဒါပေမဲ့ အစိုးရရေးရာ ကိစ္စတွေမှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့် မရှိစေရဘူး။ သူတို့က သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းအရ ရိက္ခာနဲ့ ပိုးထည် လစာတွေကိုပဲ ရရှိမယ်။

မြေယာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့က မြေယာခွဲဝေချထားရေး စနစ် နဲ့ ချန်းမိုစနစ်ကို ဖျက်သိမ်းခြင်း တွေကို အကောင်အထည်ဖော်သင့်ပါတယ်။

မှူးမတ်တွေ သိမ်းပိုက်ထားတဲ့ ပိုလျှံနေတဲ့ မြေယာတွေကို နိုင်ငံတော်ပိုင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး အိမ်ထောင်စုတွေအလိုက် ခွဲဝေချထားပေးသင့်ပါတယ်။

အရွယ်ရောက်ပြီးတဲ့ အမျိုးသားတိုင်းက မြေ မို တစ်ရာ လျှောက်ထားနိုင်ပြီး အဲဒီအထဲက မို နှစ်ဆယ်က သားမြေးတွေဆီ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်တဲ့ အမြဲတမ်း ပိုင်ဆိုင်ခွင့်မြေဖြစ်ပြီး မို ငါးဆယ်ကတော့ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာချိန်မှာ နိုင်ငံတော်ကို ပြန်လည်အပ်နှံရမယ့် ကိုယ်ပိုင် ရှယ်ယာမြေ ဖြစ်ပါတယ်။

မြေရိုင်းဖော်ထုတ်တဲ့သူတွေကို သုံးနှစ်တာ အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးပြီး ရိက္ခာပိုထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့ သူတွေကို မှူးမတ်အဆင့် တစ်ဆင့် တိုးမြှင့်ချီးမြှင့်သင့်ပါတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အာဏာရှိသူတွေက မြေယာတွေကို မတရားသိမ်းပိုက်တာမျိုး မဖြစ်အောင် မြေယာရောင်းဝယ်မှုတွေကို တင်းကျပ်စွာ စီမံခန့်ခွဲသင့်ပါတယ်။

နောက်ဆုံးအနေနဲ့ သင့်ရဲ့ ကျွန်တော်မျိုးက အားလပ်နေချိန်မှာ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ ဥပဒေတွေကို ဖတ်ရှုကြည့်မိပါတယ်။

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ ဥပဒေတွေက ပြဋ္ဌာန်းချက်တွေမှာ အရမ်းကို ဝေဝါးနေပြီး ကြီးကြပ်မှုကလည်း မတင်းကျပ်ဘူးလို့ ခံစားရပါတယ်။

ချင်ဥပဒေကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေးဆွဲပြီး ပြစ်ဒဏ်နဲ့ ဆုလာဘ်ဆိုင်ရာ စည်းကမ်းချက်တွေကို မြို့တံခါးတွေနဲ့ ကျေးရွာမဏ္ဍပ်တွေမှာ ထွင်းထုထားဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်၊ ဒါမှ အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ကလေးတွေတောင်မှ ဥပဒေကို သိရှိနိုင်မှာပါ။

ဒေသအသီးသီးမှာ ဥပဒေစိုးမိုးရေးကို စစ်ဆေးဖို့အတွက် စာရင်းစစ်အရာရှိတွေကို ခန့်အပ်သင့်ပါတယ်။

အထူးသဖြင့် စစ်မြေပြင်က သတ်ဖြတ်မှုတွေကို စစ်ဆေးအတည်ပြုဖို့နဲ့ စွမ်းဆောင်မှု အတုအယောင် တင်ပြတာတွေကို တားဆီးဖို့ စစ်ရေးစွမ်းဆောင်မှု စာရင်းစစ်ဌာနတစ်ခုကို တည်ထောင်သင့်ပါတယ်။

လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှု ကျူးလွန်ကြောင်း တွေ့ရှိရတဲ့ အရာရှိတိုင်းကို ပြစ်ဒဏ် သုံးဆ တိုးမြှင့်ချမှတ်သင့်ပါတယ်။

နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချင်တိုင်းပြည်ဟာ အခြားနိုင်ငံတွေက အရည်အချင်းရှိသူတွေကို ဆွဲဆောင်ပြီး ဧည့်အကြီးအကဲတွေအဖြစ် ဖိတ်ခေါ်သင့်ပါတယ်။

ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အကြံဉာဏ်ကတော့ ဧည့်အကြီးအကဲတွေကို ယာယီအားဖြင့် အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲခြားဖို့ပါပဲ။

အထက်တန်း ဧည့်အကြီးအကဲ - နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့ မဟာဗျူဟာတွေကို တင်ပြနိုင်တဲ့ သူတွေအတွက် အိမ်တော်တစ်ဆောင် ပေးအပ်မယ်၊ နန်းတွင်းအစည်းအဝေးတွေကို တက်ရောက်ခွင့်ပြုမယ်၊ ပြီးတော့ နှစ်စဉ် လစာအနေနဲ့ ရိက္ခာ ရှီတစ်သောင်း ပေးအပ်မယ်။

အလယ်အလတ် ဧည့်အကြီးအကဲ - ဥပဒေ၊ စိုက်ပျိုးရေး ဒါမှမဟုတ် ရေပေးဝေရေးလုပ်ငန်းတွေမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ သူတွေအတွက် သူတို့ကို ခရိုင်ခွဲ ဒါမှမဟုတ် ခရိုင်တွေမှာ အစမ်းခန့် ဒုတိယရာထူးတွေ ပေးအပ်မယ်။ အကယ်၍ သူတို့က သုံးနှစ်အကြာမှာ အောင်မြင်မှု ပြသနိုင်ရင် အမြဲတမ်းရာထူး ခန့်အပ်မယ်။

အောက်တန်း ဧည့်အကြီးအကဲ - ထူးခြားတဲ့ ခွန်အား ဒါမှမဟုတ် အထူးကျွမ်းကျင်မှု ရှိတဲ့သူတွေအတွက် သူတို့ကို နန်းတော် အဆောက်အအုံ ညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာန ဒါမှမဟုတ် အထက်တန်းစား ကိုယ်ရံတော်စခန်းထဲကို ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုမယ်၊ စွမ်းဆောင်မှုအပေါ် မူတည်ပြီး ရာထူးတိုးမြှင့်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ပေးမယ်။"

ရှောင်မို၏ စကားများ အဆုံးသတ်သွားချိန်တွင် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်၏ မျက်မှောင်များမှာ တွန့်ချိုးသွားပြီး နူးညံ့သော ထိုင်ခုံပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေလေတော့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ရှောင်မိုကို မော့ကြည့်လိုက်လေ၏ "ရှောင်မို... အကယ်၍ မင်းရဲ့ ဒီပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးတွေသာ ပေါက်ကြားသွားမယ်ဆိုရင် အဲဒီအမတ်တွေနဲ့ မှူးမတ်တွေက မင်းကို ဘယ်လိုရှုမြင်ကြမလဲဆိုတာကို မင်း သိလား။

"ကျွန်တော်မျိုး သိပါတယ်။

"ဒါဆို ဒီလို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးမျိုးက အဲဒီမှူးမတ်တွေရဲ့ အသက်တစ်ဝက်ကို နှုတ်ယူလိုက်တာနဲ့ တူတယ်ဆိုတာကိုကော မင်း သိလား။"

"ကျွန်တော်မျိုး သိပါတယ်။"

"မင်းက အခုဆိုရင် ဆီးနှင်းမင်းသား ဖြစ်နေပြီ၊ ဝေ့တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်မြေတွေကိုတောင် ပိုင်စားရထားပြီးပြီလေ။ ဒီလိုလုပ်ရပ်မျိုးက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်မျိုးဆက်တွေအတွက် ထည့်မစဉ်းစားတာနဲ့ တူတယ်ဆိုတာကိုကော မင်း သိလား။"

"ကျွန်တော်မျိုး အဲဒါကိုလည်း သိပါတယ်။"

ရှောင်မိုက မော့ကြည့်လိုက်ပေသည်။

"ဒါပေမဲ့ တခြားနိုင်ငံတွေ အားလုံးက လောလောဆယ် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချင်တိုင်းပြည်ကို မျက်စိကျနေကြတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော်မျိုး ပိုပြီးတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားပါတယ်။ အရှင်မင်းမြတ်က အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအုပ်ချုပ်ခဲ့လို့သာ ကျွန်တော်တို့မှာ ဒီကနေ့ဆိုတာ ရှိလာခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ မျိုးဆက်အနည်းငယ် ကြာပြီးတဲ့နောက် သားမြေးတွေကသာ အဲဒီဝေ့တိုင်းပြည်ဘုရင်လိုမျိုး ဖြစ်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

အကယ်၍ ချင်တိုင်းပြည်သာ သိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရမယ်ဆိုရင် မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ဆက်ခံခွင့် ဆိုတာတွေ မျိုးဆက်ပေါင်း ထောင်ချီ ဆိုတာတွေက ဘယ်ကနေ လာတော့မှာလဲ။"

"..."

ရှောင်မို၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ပွတ်သပ်ကာ အချိန်အကြာကြီး တွေးတောနေခဲ့လေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ခေါင်းယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဒီနေ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးအကြောင်း ပြောခဲ့တာတွေကို မင်းနဲ့ ငါပဲ သိတယ်။ အခြားလူတွေကို မပြောပြပါနဲ့။ ဒီရက်ပိုင်းတွေအတွင်း မင်း မြို့တော်မှာ စိတ်အေးလက်အေး အနားယူပြီး စီယောင်နဲ့ အချိန်ပိုဖြုန်းလိုက်ပါ။"

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က လှည့်ကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်လေသည် "မင်း အခု သွားလို့ရပြီ။"

ရှောင်မို၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ဆက်ပြောချင်နေသော်ငြားလည်း နောက်ဆုံးတွင် သူက ဦးညွှတ်လိုက်ရုံသာ ပြုလိုက်လေသည် "ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျွန်တော်မျိုး သွားခွင့်ပြုပါဦး။"

ရှောင်မို ဧကရာဇ်စာကြည့်ဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရှောင်မို၏ ယခင်စကားများက ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်၏ နားထဲတွင် အချိန်အကြာကြီး ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့ပြီး ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ချေ။