အခန်း ၃၅၁

အပိုင်း (၃၅၁) လင်ရှောင်းနှင့်တိုက်ခိုက်ခြင်း

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ မသေမျိုးရေစင် တောင်ကြားအတွင်းရှိ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်၌...

တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော ကျန်းရှီဆုသည် သဲပြင်ပေါ်ရှိ နောက်ဆုံး ဝင်္ကပါ မန္တန်ကို သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ သူ၏ လည်ချောင်းအတွင်းသို့ ချိုမြိန်သော အရသာတစ်ခု တက်လာလေသည်။ သွေးများမှာ သူ၏ ပါးစပ်မှ ပန်းထွက်လာတော့၏။

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း အေးစက်သော သံမဏိများမှ ထုလုပ်ထားသော မှော်ပစ္စည်းမှာ နားစည်ကွဲမတတ် အသံကြီးနှင့်အတူ ကြေမွသွားလေသည်။ ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ် စွမ်းအားများမှာ မြေကြီးကို ပင့်ကူအိမ်အလား ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ပြီး သူ့ကို လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားစေတော့၏။

သူ၏ ခရမ်းရောင် တာအို ဝတ်ရုံမှာ စုတ်ပြတ်နေပြီး သူသည် ဖုန်မှုန့်များကြားသို့ မှောက်လျက်သား ပြုတ်ကျသွားကာ၊ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဆံပင်များကြားတွင် ဟင်္သာပြဒါး အစက်အပြောက် အနည်းငယ်မှာ ကပ်ညှိနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါ အဆင့်မြှင့်ထားတဲ့ မသေမျိုး သုတ်သင်ခြင်း ဝင်္ကပါကို ကူမော့က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်ရတာလဲ..."

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

သေအံ့ဆဲဆဲ ဖြစ်နေသော ကျန်းတာအိုယီသည် စိတ်ဓာတ် ပြိုကွဲနေသော ကျန်းရှီဆုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"စီနီယာ အစ်ကို... ကျွန်တော် ပြောခဲ့ပြီးပြီပဲ၊ အဲဒီတုန်းက လင်ရှောင်းကို ကျွန်တော် သတ်နိုင်ခဲ့တာဟာ မသေမျိုး သုတ်သင်ခြင်း ဝင်္ကပါ ကြောင့်တင် မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် ကျန်းတာအိုယီ ကိုယ်တိုင် အဲဒီဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းခဲ့လို့ပါ... ဟားဟားဟား..."

"ဒါတွေက အတုတွေပဲ၊ အားလုံးက အတုတွေချည်းပဲ"

ကျန်းရှီဆုသည် သွေးတစ်လုတ် ထပ်မံ အန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ သေလူတစ်ယောက်အလား ဖြူရော်နေကာ မျက်ဝန်းများမှာလည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

လင်ရှောင်းသည် ပြုံးလျက် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။

"သူတို့ ရောက်လာကြပြီ..."

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်...

ကောင်းကင်ယံတွင် အလင်းတန်း နှစ်ခု ပေါ်လာပြီး တိမ်တိုက်များကြားမှနေ၍ အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာကြ၏။ ၎င်းတို့မှာ ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကူမော့သည် ပျက်စီးနေသော ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ ပထမဆုံး ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ကူချူတုန်းမှာမူ အနောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာလေသည်။ သူမသည် စာအုပ်သေတ္တာကို ထမ်းလျက် ပျံလွှားဓားပေါ်မှ ဆင်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သေအံ့ဆဲဆဲ ဖြစ်နေသော ကျန်းတာအိုယီကို တွေ့ရှိသွားတော့၏။

သူမသည် အလျင်အမြန် ပြေးသွားပြီး ဆေးလုံးအချို့ကို ထုတ်ယူကာ ကျန်းတာအိုယီကို တိုက်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးအို... ရှင် တကယ်ပဲ သေတော့မှာလား..."

ကျန်းတာအိုယီ: "..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ရှန်ယောင်းသည် အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ပြီး ကျန်းရှီဆုကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"သူရဲကောင်း ကူ... ကျန်းရှီဆု ဟာ ကုန်းဆွန်ကျွယ် နဲ့ ပူးပေါင်းနေတာပါ..."

သူသည် လင်ရှောင်း၏ အနောက် တွင် ရပ်နေသည့် ဝတ်ရုံနွမ်းနှင့် အမျိုးသားကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ဆက်ပြောသည်။

"အဲဒါ ကုန်းဆွန်ကျွယ် ပဲ..."

ထို့နောက် သူသည် လင်ရှောင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူကတော့ ကျန်းရိုရွှီး မတိုင်ခင်က လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ လင်ရှောင်း ပါ... သူက တကယ်ပဲ ပြန်လည် မွေးဖွားလာတာလား ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး..."

ကူမော့သည် လင်ရှောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး အရိုသေပြု၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ လင်ရှောင်း လား..."

လင်ရှောင်းကလည်း ပြန်လည် အရိုသေပြု၍ နှုတ်ဆက်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"လောကီ ရှုထောင့်ကနေ ပြောရရင်တော့ ငါက တကယ်ပဲ လင်ရှောင်း ပါပဲ..."

ထိုသို့ ပြောရင်း လင်ရှောင်းသည် ကူမော့ကို အပေါ်အောက် အကဲခတ် ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့သြသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်လေး... မင်းက တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ... ငါ့အပြင်၊ နတ်ဘုရား သဘာဝ နဲ့ လူသားဆန်မှု ရဲ့ အနှစ်သာရကို မြင်နိုင်တဲ့ ပထမဆုံး လူကို ငါ တွေ့လိုက်ရပြီပဲ..."

ကူမော့က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အရင် တစ်ယောက်က မင်းပေါ့... မင်း အခု ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... မင်းက တကယ်ပဲ ပြန်လည် မွေးဖွားလာတာလား..."

လင်ရှောင်းက ပြန်ပြောသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... ဒီလောကမှာ လူဝင်စားခြင်း ဆိုတာ တကယ် ရှိမရှိ ငါလည်း မသေချာပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မရှိဘူးလို့ပဲ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်... မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို ဖျက်ဆီးမယ့် အစီအစဉ်က ဆက်လုပ်လို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ လူဝင်စားခြင်း မဟုတ်ဘူးဆိုရင်၊ မင်းက အခု ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေရတာလဲ... အဲဒီတုန်းက မင်းကို မသေမျိုး သုတ်သင်ခြင်း ဝင်္ကပါ နဲ့ သတ်ပစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

လင်ရှောင်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"မင်းလည်း ကျန်း နိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်မှာ ကျန်းရိုရွှီး ကို သတ်ခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား..."

ကူမော့ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွား၏။

"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးဆယ့်သုံးနှစ်က အသတ်ခံလိုက်ရတာက မင်းရဲ့ ရုပ် ခန္ဓာကိုယ် သက်သက်ပဲပေါ့..."

လင်ရှောင်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်။

"အဲဒီတုန်းက ငါဟာ လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့၊ တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် ကိုတော့ မရောက်သေးပါဘူး... အင်း... ဒါပေမဲ့ ရောက်ခါနီး ဖြစ်နေပါပြီ... ငါ့ရဲ့ သေမျိုး ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ပယ်ပြီး တက်လှမ်းသွားဖို့ နောက်ဆုံး ခြေလှမ်း ဝက်လောက်ပဲ လိုတော့တာလေ..."

"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု မလုံလောက်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ့ရဲ့ အတွင်းမိစ္ဆာတွေကို ငါအနိုင်မတိုက်နိုင်ဘူး ဆိုတာကို သိနေလို့ပါ... ဒါကြောင့် တက်လှမ်းခါနီး အချိန်မှာ ငါ ရပ်တန့်ခဲ့တာပေါ့... နောက်ပိုင်း ဖြစ်ရပ်တွေက ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မှန်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြခဲ့ပါတယ်။

အတွင်းမိစ္ဆာတွေ ဆိုတာ လူသားတွေ ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူးလေ... ငါ သေပြီး နှစ်အနည်းငယ် ကြာတော့ ကျန်းရိုရွှီး က အသစ်ဖြစ်လာတဲ့ လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ဖြစ်လာပြီး တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် ကို အောင်မြင်စွာ ရောက်သွားခဲ့တယ်... နောက်ဆုံး ရလဒ်ကတော့ လူတိုင်း သိကြတဲ့ အတိုင်းပဲ၊ သူ သိုင်းပညာ လမ်းလွဲသွားခဲ့တာပေါ့..."

"ငါ့အတွက်ကတော့၊ တိုက်ခိုက်နေတဲ့ အချိန်မှာ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားရလို့၊ ခဏတာ အငိုက်မိသွားပြီး မသေမျိုး သုတ်သင်ခြင်း ဝင်္ကပါ ထဲမှာ ပိတ်မိသွားခဲ့တာပေါ့... ကျင့်ကြံမှုကို ဖိနှိပ်ထားရတဲ့ အတွက် ငါ့စွမ်းအားတွေရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက် ဆုံးရှုံးသွားပြီး၊ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်က မသေမျိုး သုတ်သင်ခြင်း ဝင်္ကပါ ကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ်...

ဒါပေမဲ့ ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှုတော့ မရှိခဲ့ပါဘူး... ငါ့ဆီမှာ ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်စွမ်း ရှိတဲ့ မဟာ နိဗ္ဗာန် နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ် ဆိုတာ ရှိတယ်လေ... အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ ဒီ နိဗ္ဗာန် လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးဖို့ အနှစ် သုံးဆယ့်သုံးနှစ် တိတိ လိုအပ်တယ်၊ အဲဒါကြောင့် အနှစ် သုံးဆယ် ကြာရင် သူ့ကို ပြန်လာပြီး ခြောက်လှန့်မယ်လို့ တာအိုယီ ကို ငါ ပြောခဲ့တာပေါ့..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ..."

လင်ရှောင်းက ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"မင်းမှာ တခြား မေးစရာ မေးခွန်းတွေ ရှိသေးလား..."

ကူမော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းပြလိုက်၏။

လင်ရှောင်းက ပြောလိုက်သည်။

"အခု ငါ့အလှည့် မေးရအောင်၊ မင်း ငါ့ရဲ့ တပည့် ခံမလား..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"လောကရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကို ဖယ်ရှားပစ်မယ် ဆိုတဲ့ မင်းရဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့၊ လောကမှာရှိတဲ့ သိုင်းပညာအားလုံး ဖျက်ဆီးမယ့် အစီအစဉ်မှာ ပါလာအောင် ဖျောင်းဖျနိုင်မယ်လို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား..."

လင်ရှောင်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"'လောကရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေဟာ သိုင်းပညာကနေ လာတာ' ဆိုတဲ့ ငါ့ရဲ့ ပြောဆိုချက်ကို မင်း သဘောမတူဘူး ဆိုတာ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တကယ့် အမှန်တရား ပါပဲ... လောကရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေဟာ စစ်ပွဲတွေကနေ လာတာ၊ ကွဲပြားမှုတွေကနေ လာတာ၊ ပြီးတော့ အနှစ် ခုနစ်ရာ တိုင်တိုင် ပြန်လည် မပေါင်းစည်းနိုင်တဲ့ ဒီ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတဲ့ လောကကြီး ကနေ လာတာပါ..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ခုနစ်ရာက ချင် မင်းဆက် အာဏာ ဆုံးရှုံးသွားကတည်းက၊ ဘာလို့ ဒီ အနှစ် ခုနစ်ရာ လုံးလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတဲ့ လောကကြီးက ပြန်ပြီး မပေါင်းစည်းနိုင်ရတာလဲ ဆိုတာကို မင်း သိလား..."

ကူမော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းပြလိုက်၏။

လင်ရှောင်းက ဆက်ပြောသည်။

"အတွင်းမိစ္ဆာ ကြောင့်ပေါ့... အတွင်းမိစ္ဆာ ရဲ့ အစက လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ခုနစ်ရာက မိစ္ဆာကြယ် တစ်လုံး ကမ္ဘာမြေပေါ် ကျရောက်လာတာကနေ စတာပါ၊ အဲဒီကြယ်မှာ မွေးရာပါ မိစ္ဆာ သဘာဝတွေ ပါလာတယ်လေ... ပညာရှိ ဂိုဏ်း သုံးခု ဖြစ်တဲ့ စာပေ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ နဲ့ တာအို ဂိုဏ်းတွေ အားလုံးက တစ်ခုခု မှားနေပြီ ဆိုတာကို သတိထားမိကြပြီး အဲဒါကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်...

ဒါပေမဲ့ ချင် မင်းဆက်ရဲ့ နောက်ဆုံး ဧကရာဇ် ဖြစ်တဲ့ လီ ဧကရာဇ် က မိစ္ဆာ သဘာဝ ရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရပြီး အဲဒီ မိစ္ဆာကြယ် ကို တိတ်တဆိတ် အစားထိုး သိမ်းဆည်းခဲ့တယ်... သိပ်မကြာခင်မှာပဲ လီ ဧကရာဇ် ဟာ ပိုပြီး ရည်မှန်းချက် ကြီးလာတယ်၊ ရက်စက်လာတယ်၊ ပြီးတော့ အာဏာရှင် ဆန်လာခဲ့လို့ ပြည်သူတွေ ဒုက္ခရောက်ကြပြီး စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်ပွားခဲ့တာပေါ့...

ချင် မင်းဆက်ကြီး ပြိုလဲသွားပြီး လောကကြီးက ကွဲသွားခဲ့ရတယ်... အဲဒီ မိစ္ဆာကြယ် ဟာ လီ ဧကရာဇ် ရဲ့ လောဘတွေကြောင့် အသိစိတ် ရလာပြီး အတွင်းမိစ္ဆာ ဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့... အတွင်းမိစ္ဆာ ရဲ့ ကြီးထွားလာမှုက ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းတယ်၊ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေကို အဆက်မပြတ် ဝါးမြိုပြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာတာလေ..."

"ကျင့်ကြံသူက ပိုပြီး အစွမ်းထက်လေလေ၊ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ပိုကောင်းလေလေပဲ... ပြီးတော့ လောကကြီး ကမောက်ကမ ဖြစ်လေလေ သူရဲကောင်းတွေ ပေါ်ထွက်လာလေလေပဲ... ဒါကြောင့်မို့လို့ အတွင်းမိစ္ဆာ က လောကကြီးကို ပြန်လည် ပေါင်းစည်းခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး...

ကြီးမားတဲ့ ပါရမီနဲ့ ရည်မှန်းချက် ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်က လောကကြီးကို စည်းလုံးဖို့ ပြင်ဆင်ပြီး ငြိမ်းချမ်းတဲ့ ခေတ်တစ်ခု ရောက်ခါနီး တိုင်း...အတွင်းမိစ္ဆာက ရည်မှန်းချက် ကြီးမားပြီး ပါရမီ ရှိတဲ့ လူတွေကို လောဘတွေနဲ့ မြှူဆွယ်ပြီး လမ်းလွဲအောင် လုပ်လိမ့်မယ်၊ အဲဒီလိုနဲ့ လောကကြီးက ပဋိပက္ခတွေနဲ့ စစ်ပွဲတွေ ကြားထဲကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ရောက်သွားရတာပေါ့...

သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ကြည့်လိုက်ရင်၊ ခေတ်တွေ ပိုပြီး မငြိမ်မသက် ဖြစ်လေလေ၊ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ သိုင်းသမားတွေ ပေါ်လာလေလေပဲ ဆိုတာကို တွေ့ရလိမ့်မယ်... ပြီးခဲ့တဲ့ အနှစ် ခုနစ်ရာ အတွင်းမှာ သိုင်းပညာတွေဟာ အရင်က တစ်ခါမှ မရှိဖူးတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊

သမိုင်းမှာ ရှိခဲ့သမျှ ခေတ်တွေထက် အများကြီး သာလွန်သွားခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ကို ရောက်တဲ့ ဆရာကြီးတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့တယ်လေ... အတွင်းမိစ္ဆာ တွေကတော့ တက်လှမ်းခြင်း တံခါးဝမှာ တိတ်တဆိတ် စောင့်နေကြပြီး၊ အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေဆီကနေ အာဟာရ ယူဖို့ စောင့်ဆိုင်းနေကြတာပေါ့..."

"မီး ဂုဏ်သတ္တိ ရှိတဲ့ သိုင်းပညာ တွေဟာ လူသားတွေရဲ့ မွေးရာပါ ချို့ယွင်းချက်တွေကို မပြောင်းလဲနိုင်ဘူး ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လူ့သဘာဝ ဆိုတာ မကောင်းမှု ဘက်ကို ယိမ်းလွယ်တယ်၊ အတ္တ ရှိတယ်၊ အာဏာနဲ့ စည်းစိမ်တွေအပေါ် လောဘကြီးတတ်တယ်၊

ပြီးတော့ တခြား မွေးရာပါ အားနည်းချက်တွေ အများကြီး ရှိနေတော့ အားလုံး တန်းတူညီမျှ ဖို့နဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကို အမြစ်ပြတ် ဖယ်ရှားဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သိုင်းပညာတွေကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင်တော့ အတွင်းမိစ္ဆာတွေကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်နိုင်မှာပါ..."

"တကယ်လို့ လောကမှာ သိုင်းပညာတွေ မရှိတော့ရင်၊ ကျင့်ကြံသူတွေ မရှိတော့ရင်၊ ပြီးတော့ သိုင်းပညာ လမ်းစဉ် ဆုတ်ယုတ်သွားရင်၊ အတွင်းမိစ္ဆာတွေဟာ သူတို့ရဲ့ အာဟာရတွေကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်... ဒါဆိုရင် လောကကြီးက အခုလို ကမောက်ကမ အခြေအနေမှာ ရှိနေမှာ မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့...

လောကကြီး စည်းလုံးတာကနေ ကွဲသွားမယ်၊ ကွဲတာကနေ ပြန်ပြီး စည်းလုံးမယ်…..ဒါက သဘာဝ နိယာမ ပဲလေ... ဒါပေမဲ့ သမိုင်းမှာ ပြန်ကြည့်လိုက်ရင် အနှစ် ခုနစ်ရာ ကြာအောင် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတဲ့ ခေတ်မျိုး ရှိဖူးလို့လား... မင်းဆက် တစ်ခုဟာ အနှစ် သုံးရာ ထက် ပိုခံတာ ရှားပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီ ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုကြီးကတော့ အနှစ် ခုနစ်ရာ တိုင်အောင် ကြာရှည်နေတယ်…..ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ယုတ္တိမရှိလိုက်သလဲ"

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ပြောတာကို ကြားရတော့၊ အရင်က ငါ နားမလည်ခဲ့တဲ့ အရာတွေကို ငါ သဘောပေါက်သွားပြီ..."

လင်ရှောင်းက မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"မင်း သဘောတူလား..."

ကူမော့က ပြောလိုက်သည်။

"မတူဘူး..."

လင်ရှောင်းက ပြန်ပြောသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... မင်းရဲ့ သိုင်းပညာတွေက အရမ်း မြင့်မားတယ် ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်... မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားနဲ့ အတွင်းမိစ္ဆာကို သတ်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ပြောမယ်၊ အဲဒါက မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... အတွင်းမိစ္ဆာ ဆိုတာ ပုံသဏ္ဌာန် မရှိဘူး၊ ကိုင်တွယ်လို့ မရဘူး၊ ပြီးတော့ မမြင်ရဘူးလေ။

အဲဒါကို သတ်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာ ဖျက်ဆီးမယ့် အတွေးအခေါ်ကို အကောင်အထည် ဖော်ဖို့ ခက်ခဲမယ် ဆိုတာကိုလည်း ငါ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ကြိုးစားကြည့်ရမယ် မဟုတ်လား... သိုင်းပညာတွေကို ဖျက်ဆီးတာက အတွင်းမိစ္ဆာကို သုတ်သင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲလေ... ဘယ်လောက်ပဲ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးလို့ ထင်ရပါစေ၊

ငါတို့ ဒီကနေ ထွက်သွားရမယ်၊ ဒီ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတဲ့ လောကကြီးကို အဆုံးသတ်ရမယ်၊ ပြီးတော့ အနှစ် ခုနစ်ရာ ကြာနေပြီဖြစ်တဲ့ ဒီ အဓိပ္ပာယ် မရှိတဲ့ လောကကြီးကို အဆုံးသတ်ရမယ်... ဒါက လူပေါင်း သန်းနဲ့ချီကို ကယ်တင်ဖို့တင် မဟုတ်ဘဲ လူသားမျိုးနွယ် တစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ဖို့ အတွက်ပါ..."

"နောင်လာနောက်သား မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ အတွက် ငြိမ်းချမ်းရေး ပေါ့"

ကူမော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကြီးမြတ်တယ်လို့ ထင်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ အတွက် ငြိမ်းချမ်းရေး ယူဆောင်လာပေးနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား မသိပေမဲ့၊ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း မင်းရဲ့ အတွင်းမိစ္ဆာတွေဆီကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်သေးဘူးလို့ ငါ ခံစားနေရတယ်... မင်းရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေဟာ မင်းရဲ့ အတွင်းမိစ္ဆာတွေ ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံနေရတာပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ ပဋိပက္ခတွေကိုပဲ လှုံ့ဆော်နေတာ မဟုတ်လား..."

လင်ရှောင်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"မျိုးဆက် တစ်ခုရဲ့ ကမောက်ကမ ဖြစ်မှု နဲ့ မျိုးဆက်ပေါင်း တစ်သောင်း ရဲ့ ကမောက်ကမ ဖြစ်မှု ကို ယှဉ်ကြည့်လိုက်လေ၊ လက်ရှိမှာ ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်ပေမဲ့ နောင်လာနောက်သားတွေ အတွက်တော့ အကျိုးရှိမှာပဲ"

ကူမော့က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းက သိုင်းလောကကို စည်းလုံးအောင် မလုပ်နိုင်သလို၊ လောကကြီး တစ်ခုလုံးကိုလည်း စည်းလုံးအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး... မင်းက လောကကြီးကို ပိုပြီး ကမောက်ကမ ဖြစ်အောင် လုပ်မယ့် နောက်ထပ် အင်အားစု တစ်ခုကိုပဲ ထပ်တိုးလိုက်တာပဲ... ပြီးတော့ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့..."

"တကယ်လို့ မင်းက လောကကြီးကို အောင်မြင်စွာ စည်းလုံးနိုင်ခဲ့ပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးကို နောက်ဆုံးမှာ ပြန်ရခဲ့ရင်တောင်မှ၊ မင်း သိုင်းပညာတွေကို စတင် ဖျက်ဆီးလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ လောကကြီးက အသစ်ဖြစ်လာမယ့် ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုတွေကြားကို ချက်ချင်း ပြန်ကျသွားမှာဖြစ်ပြီး စနစ်တကျ မရှိတဲ့ ခေတ်သစ်တစ်ခုထဲကို ဝင်သွားမှာပဲ"

လင်ရှောင်းသည် ဤအချက်ကို ငြင်းဆိုခြင်း မပြုဘဲ အတည်ပြုပေးခဲ့လေသည်။

"မင်း ပြောတာ လုံးဝ မှန်ပါတယ်... အဲဒါကြောင့်မို့လို့ တာအိုယီ၊ ကုန်းဆွန်ကျွယ် နဲ့ ကျန်းရှီဆု တို့ကို ငါ ဖိတ်ခေါ်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့တာပေါ့။

အခုတော့ မင်းကိုလည်း ငါ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်... သိုင်းပညာ ဖျက်ဆီးရေး အစီအစဉ်ကို လူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ လုပ်လို့ မရပါဘူး... ငါ့ကို ကူညီဖို့ ဒီခေတ်ရဲ့ ပါရမီရှင်တွေ လိုအပ်တယ်... ငါ့ကို ကူညီဖို့ မင်းလို ထူးခြားလှတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ငါ လိုအပ်တယ်... ငါ တစ်ယောက်တည်း မလုပ်နိုင်ပေမဲ့၊ စိတ်တူကိုယ်တူ ရှိတဲ့ လူ ဆယ်ယောက်၊ အယောက်တစ်ရာ၊ ဒါမှမဟုတ် အယောက်တစ်ထောင်လောက်..."

"ငါတို့တွေ အားလုံး စုပေါင်းပြီး ကြိုးစားကြမယ်ဆိုရင် သိုင်းပညာ ဖျက်ဆီးရေး အစီအစဉ်ကို ငါတို့ အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်မှာပါ"

ကူမော့က ပြုံးလျက် ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ မင်း ငါ့ကို ဖျောင်းဖျလို့ မရပါဘူး..."

လင်ရှောင်းက အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ ဆိုသည်။

"ရပါတယ်... ငါ သိုင်းပညာတွေကို ဖျက်ဆီးချင်တာ မှန်ပေမဲ့၊ သိုင်းပညာ ဆိုတာ ကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်တယ် ဆိုတာကိုတော့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မငြင်းခဲ့ပါဘူး... တစ်ယောက်ယောက်ကို ဖျောင်းဖျလို့ မရတဲ့အခါ၊ သူ့ကို ရိုက်နှက် ပြီးမှပဲ စည်းရုံးရတာပေါ့..."

သူသည် ကူမော့ကို ကြည့်ကာ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ကောင်လေး... မင်းကို ငါ ရိုက်တော့မယ်"