အခန်း ၃၅၂
Vol. 31 Ch. 352
အပိုင်း (၃၅၂) ကုန်းဆွန်ကျွယ်နှင့် လင်ရှောင်းတို့ကို သုတ်သင်ခြင်း - ၁
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်...
လင်ရှောင်းသည် သစ်သားချောင်းလေး တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူလိုက်၏။ ၎င်းမှာ ယဇ်ပလ္လင် ပြိုကျသွားစဉ်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော သစ်သား အပိုင်းအစလေး တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ပေတံ တစ်ချောင်း အရွယ်အစားခန့်သာ ရှိလေသည်။
လင်ရှောင်းသည် သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် ထိုသစ်သားချောင်းလေးကို လှည့်ပတ်လိုက်လေသည်။ လက်ချောင်းထိပ်များက ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာပြင်ကို ပွတ်တိုက်သွားစဉ် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွား၏။
ထိုလှုပ်ရှားမှုမှာ အင်္ကျီလက်မှ ဖုန်မှုန့်များကို ခါထုတ်လိုက်သည့်အလား ပေါ့ပါးလှသော်လည်း၊ သစ်သားချောင်းလေးကို သူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းသို့ လက်မဝက်ခန့် ပစ်တင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ရွာကျနေသော မိုးရေစက်များမှာ လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ရပ်သွားတော့၏။
မိုးရေစက်များမှာ ကူမော့၏ ဆံပင်ဖျားနှင့် သုံးလက်မအကွာတွင် တွဲလောင်းကျနေပြီး၊ ထိုမိုးရေစက် တန်းကြီးမှာ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသည့် ဖန်ဆွဲသီးများ နှင့် တူနေလေသည်။
ယဇ်ပလ္လင် တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။
လင်ရှောင်း၏ ပုံရိပ်မှာ ရှိနေသည့် နေရာမှာပင် ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းသွားပြီး၊ နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ကူမော့၏ မျက်နှာရှေ့တွင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။
သစ်သားချောင်းလေး တစ်ခုက ကူမော့၏ နဖူးကို လေခွဲသံနှင့်အတူ ရိုက်ချလာ၏။ မိုးကြိုးသံ သို့မဟုတ် မီးတောက်များ မရှိသလို၊ အူနေသော လေပြင်းများလည်း မရှိချေ။ ထိုလှုပ်ရှားမှုမှာ ရွာသား ကောင်လေး တစ်ယောက် ခွေးကို သစ်သားချောင်းဖြင့် ရိုက်သည့်အလား ရိုးရှင်းလွန်းလှသဖြင့် ရယ်ချင်စရာပင် ကောင်းနေလေသည်။
သို့သော်လည်း သစ်သားချောင်း ဖြတ်သန်းသွားသော လေထုမှာ အနည်းငယ် လှိုင်းထသွားပြီး လေဟာနယ် ပင် တွန့်လိမ်သွားသည့်အလား ပင် ဖြစ်နေတော့၏။
ဘေးတွင် ချထားသော ကူမော့၏ လက်မှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာလေသည်။
အချိန်မှာ ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မိုးရေစက်များမှာ သူ၏ မျက်တောင်များ ရှေ့တွင် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိဘဲ တွဲလောင်းကျနေပြီး၊ လင်ရှောင်း၏ သူငယ်အိမ်များအတွင်းရှိ ရောင်ပြန်ဟပ်မှု ပင်လျှင် မည်းမှောင်သော ပုံရိပ်တစ်ခုဖြစ် နေတော့၏။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့၏ အနက်ရောင် ဖိနပ်ထိပ်ဖျားက လင်ရှောင်း၏ နှလုံးသားကို တည့်တည့် ကန်မိသွားလေသည်။
နားစည်ကွဲမတတ်သော အသံကြီးမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ ပိုးသားကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည့်အလား အလွန် တိုးညင်းသော "ဗုန်း" ဟူသော အသံလေးတစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်လာ၏။
လင်ရှောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့၏။ သူ၏ အဝတ်အစားများ မြင့်တက်သွားပြီး ဖြူဖျော့သော အပြာရောင် ဝိညာဉ် အလင်းတန်း အနည်းငယ်မှာ ထိုးဖောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ထိုကန်ချက်ကြောင့် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကွာထွက်သွားသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေလေသည်။
ပထမဆုံး မိုးရေစက်မှာ ကျဆင်းလာပြီး၊ ၎င်းက ကူမော့၏ ပုခုံးကို ထိမှန်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ကောင်းကင်တွင်ရပ်နေသော မိုးကန့်လန့်ကာကြီးမှာ ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာတော့၏။
လင်ရှောင်း၏ ကျောမှာ ပေဆယ်ဂဏန်းကျော် အကွာရှိ ကျောက်နံရံကို ဝင်တိုက်မိသောအခါ၊ "ချောက်" ဟူသော အသံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။
သေးငယ်သော ကျောက်မှုန်များမှာ သူ၏ ဆံပင်များကြားသို့ ကျဆင်းလာတော့၏။
သူသည် သစ်သားချောင်းလေးကို အားပြုလျက် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ထားပြီး၊ လက်ချောင်းများကြားမှ သွေးစက်များ စိမ့်ထွက်လာကာ သစ်သားမျက်နှာပြင်မှတစ်ဆင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရေအိုင်အတွင်းသို့ စီးကျပြီး ပြန့်ကားသွားလေသည်။
"မှတ်သားလောက်စရာပဲ"
လင်ရှောင်းက အာမေဍိတ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ လက်ညှိုးကို ခါလိုက်ရာ၊ ထိုသစ်သားချောင်းလေးမှာ မြားတစ်စင်းအလား ပစ်ထွက်သွားတော့၏။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိုးရေစက်များသည် မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုေကြာင့် လေထဲတွင် အရူးအမူး တွန့်လိမ်ပေါင်းစည်းသွားကြလေသည်။ ထိုမိုးရေစက်များသည် ချွန်ထက်သော ဆူးချွန်များနှင့် ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ သစ်သားတုတ်ချောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပြင်များတွင် အပြာစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေကြလေသည်။
ထိုမိုးရေလက်နက် ထောင်ပေါင်းများစွာသည် လေထုကို ဆုတ်ဖြဲလျက် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ အော်ဟစ်သံကဲ့သို့ စူးရှသော အသံများကို ထုတ်လွှတ်နေကြ၏။ ၎င်းတို့သည် တောင်များကိုပင် ကြေမွစေနိုင်သည့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ လေဖိအားများနှင့်အတူ ကူမော့ဆီသို့ အမည်းရောင်ဒီရေလှိုင်းကြီးအလား တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြလေသည်။
ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ ထူထပ်သော သစ်သားချောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လင်ရှောင်းသည် မိုးရေစက်များကို အသုံးပြုကာ ဧရာမစစ်တပ်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည့်အလား ထင်မှတ်ရလေသည်။ သစ်သားချောင်းတစ်ခုစီတိုင်းသည် ပျက်သုဉ်းခြင်းအရှိန်အဝါများကို ဖြာထွက်နေပြီး ကူမော့ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ချေမှုန်းပစ်ရန် အပြင်းအထန် ရည်ရွယ်နေကြလေသည်။
ကူမော့သည် ဘေးတွင် ချထားသော သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်၏။
မှုန်ဝါး၍ ဖန်သားအလား ကြည်လင်သော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကူမော့၏ လက်ဖဝါးမှ လှိုင်းဂယက်အလား ပျံ့နှံ့သွားရာ အနားသို့ ရောက်ရှိလာသော သစ်သားချောင်းထောင်ပေါင်းများစွာကို တုံ့ဆိုင်းသွားစေလေသည်။
သူသည် လက်ဖဝါးဖြင့် ညင်သာစွာ တွန်းထုတ်လိုက်သည့်အခါ ထိုအလင်းမြူများသည် ကြည်လင်သော ရေကန်ထဲသို့ ကျသွားသည့် မှင်စက်များအလား ပြန့်ကားသွားပြီး ပထမဆုံးထိတွေ့မိသော သစ်သားတုတ်မှာ အက်ကွဲပျက်စီးကာ ထို့နောက်သစ်သား ချောင်းအားလုံး ပြိုကွဲသွားလေသည်။
သစ်သားချောင်းတစ်ချောင်းမှာမူ အလင်းမြူများ၏ တွန်းကန်မှုကြောင့် လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ လင်ရှောင်း၏ မျက်နှာဆီသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ တည့်တည့်ထိုးစိုက်သွားတော့၏။
လင်ရှောင်းသည် ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း သစ်သားချောင်းသည် သူ၏ပါးပြင်ကို ပွတ်တိုက်မိသဖြင့် သွေးစက်များ လွင့်စင်သွားရလေသည်။ ထိုသစ်သားချောင်းသည် သူ၏အနောက်ရှိ အပြာရောင်ကျောက်နံရံအတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားပြီး ကျောက်နံရံပေါ်တွင် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းများ ထင်ကျန်ရစ်စေလေသည်။
"သူ့ကို ဝါးမြိုလိုက်စမ်း"
လင်ရှောင်းသည် ပါးပြင်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ရာ၊ သူ၏ သူငယ်အိမ်များအတွင်း၌ ကူမော့၏ လက်ဖဝါးတွင် စီးဆင်းနေသော ရွှေရောင် အမြုတေမှာ ရောင်ပြန်ဟပ်နေလေသည်။
သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ကုန်းဆွန်ကျွယ်သည် မြားတစ်စင်းအလား ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီ သူ၏ အနောက်တွင် မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကျင့်ကြံသူ ဆယ့်နှစ်ဦးမှာလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်ဟန်များကို ဖန်တီးလိုက်ကြရာ၊ သူတို့၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ သွေးစက်များ ပန်းထွက်လာပြီး၊
ချောမွေ့နေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြလေသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပေါက်ကွဲသံထွက်လာပြီး၊ ၁၀ မီတာခန့် ရှိသော မည်းနက်သည့် ဝဲဂယက်ကြီး တစ်ခု လေဟာနယ်တွင် အခဲဖွဲ့သွားတော့၏။
မည်းမှောင်နေသော လှိုင်းလုံးများမှာ ဝဲဂယက်၏ အစွန်းတွင် ဆူပွက်နေပြီး၊ လောဘကြီးသော ဝင်္ကပါ ၏ စုပ်ယူမှု အားမှာ မိုးရေများကို ဒေါသတကြီး ရေစီးကြောင်းတစ်ခုအလား ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်လေသည်။ ပုံပျက်သွားသော မိုးရေစက်များမှာ လေထဲတွင် ငွေရောင် စမ်းချောင်းများအဖြစ် အခဲဖွဲ့သွားပြီး အားလုံးက ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားကြရာ၊ ဝေးကွာသော အမိုးစွန်းများတွင် တွဲလောင်းကျနေသော ရေခဲစိုင်များကိုပင် ကွေးညွှတ်သွားစေတော့၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်ရှောင်း၏ ပုံရိပ်မှာ မိုးထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ကူမော့၏ ခေါင်းအထက်တွင် ပေါ်လာပြီး ကူမော့၏ နဖူးဆီသို့ လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးလိုက်လေသည်။ သူ၏ လက်ညှိုးမှာ ပေရာပေါင်းများစွာ မြင့်သော တိမ်တိုက်များ နှင့် အစိမ်းရောင် တောင်ထွတ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပုံ ရပြီး၊ ပြိုကျပျက်စီးနေသော တောင်ကြီး ငါးလုံး၏ အားအင်ဖြင့် ဖိချလိုက်တော့၏။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...
ကူမော့သည် ပြုံးလိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ထိုက်ရွှီး ဓားမှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။
သူသည် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာသော အမည်းရောင် ဝဲဂယက်ကြီးကို မကြည့်ခဲ့ချေ။ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ ပေါ့ပါးစွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ဓားချက် နှစ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ ပထမဆုံး ဓားကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သောအခါ ငွေဖြူရောင် ဓားသွားပေါ်တွင် မိုးရေစက်များ ကပ်ညှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းက လေထုကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် နဂါးဟောက်သံကဲ့သို့ ဓားမြည်သံ တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။
လောဘကြီးသော ဝင်္ကပါ၏ ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ဝဲဂယက်ကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည့် ပိုးသားအလား ကွဲထွက်သွားပြီး၊ ဓားစွမ်းအင်မှာ
လျှပ်စီးကြောင်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
ကုန်းဆွန်ကျွယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားပြီး နဖူးပေါ်တွင် သွေးလိုင်းတစ်ခု ပေါ်လာတော့၏။ သွေးစက်လေး တစ်စပင် လျှောမကျလာမီမှာပင်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခြမ်း ကွဲသွားပြီး၊ လွင့်စင်သွားသော သွေးများမှာ မိုးထဲတွင် အနီရင့်ရောင် ရေခဲပုံဆောင်ခဲများအဖြစ် အခဲဖွဲ့သွားတော့၏။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့၏ စိတ်အတွင်း၌ စနစ်၏ အသိပေးချက်မှာ ပဲ့တင်ထပ်လာလေသည်။
[ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည်]
[ကြယ်ပွင့် ဆုလာဘ်ကို ရရှိသည် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် တာအို နှလုံးသား မိစ္ဆာ မျိုးစေ့ နည်းစနစ်]
[ယခုပင် ရယူမည်]
ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် တာအို နှလုံးသား မိစ္ဆာ မျိုးစေ့ နည်းစနစ်မှာ တစ်ခါတည်း ပြည့်စုံသွားပြီး မိစ္ဆာ မသေမျိုး နယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားတော့၏။
ဒုတိယမြောက် ဓားချက်မှာမူ ကောင်းကင်သို့ ညွှန်ပြနေသော ဓားတစ်လက် ပင် ဖြစ်လေသည်။
လင်ရှောင်း၏ လက်ညှိုးကြောင့် ဖန်တီးထားသော ပေရာပေါင်းများစွာ မြင့်သည့် ပြောင်းပြန် တောင်ကြီးမှာ ဓားစွမ်းအင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖန်သားအလား အက်ကွဲသွားတော့၏။
ပြိုကွဲပျက်စီးနေသော တောင်ရိပ်များကြားတွင် လင်ရှောင်း၏ ပုံရိပ်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။ သူသည် နောက်ထပ် မည်သည်ကိုမျှ မစဉ်းစားတော့ဘဲ တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားလေတော့သည်။
ဖြူဖျော့သော လှိုင်းဂယက် တစ်ခု မိုးထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကူမော့သည် ကောင်းကင်သို့ ချက်ချင်း ပျံတက်သွားတော့၏။
သူ၏ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း လေဟာနယ်အတွင်း၌ အက်ကွဲကြောင်းများ ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။
သူ၏ ဘယ်လက်ရှိ ထိုက်ရွှီး ဓားပေါ်တွင် မိုးရေများ ကပ်ညှိနေဆဲ ဖြစ်၏။ သူသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါလိုက်ရာ၊ ဓားထိပ်ဖျားမှ ငွေရောင် အလင်းတန်းမှာ မိုးရေများကို နှစ်ပိုင်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။
လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲသွားသော ဓားစွမ်းအင်များ မပျောက်ကွယ်မီမှာပင် လင်ရှောင်း၏ ပုံရိပ်မှာ အလင်းတန်းကြားတွင် ပေါ်လာတော့၏။ သူ၏ ကျောပြင်တွင် ပန်းကန်လုံး အရွယ်အစားခန့်ရှိသော အပေါက်ကြီး တစ်ခု ရှိနေပြီး၊ မိုးစိုနေသော သူ၏ တာအို ဝတ်ရုံမှာလည်း ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် အပိုင်းပိုင်းအစစ စုတ်ပြဲသွားကာ၊ အသားစများနှင့် ရောနှောနေသော သွေးများမှာ တဟုန်ထိုး ပန်းထွက်လာသည်။
လင်ရှောင်းသည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား ကျောက်ပြားပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသောအခါ၊ မြေပြင်မှာ ပင့်ကူအိမ်အလား ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး သွေးများနှင့် ရွှံ့နွံများမှာ ၁၀ မီတာခန့် အကွာရှိ ကျောက်စာတိုင်ပေါ်သို့ စင်သွားတော့၏။
ကူမော့၏ ပုံရိပ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နောက်တစ်ကြိမ် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။
လင်ရှောင်း၏ ကျောပြင် မြေကြီးနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူသည် အရိပ်တစ်ခုအလား ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ထိုက်ရွှီး ဓားကို ထိုးစိုက်လိုက်သောအခါ၊ ဓားသွားမှာ အသံပင် မထွက်ခဲ့ဘဲ ၎င်း၏ ထိပ်ဖျားမှာ လင်ရှောင်း၏ နှလုံးသားတည့်တည့်ရှိ ဘယ်ဘက် ရင်ဘတ်ကို တိတိကျကျ ဖောက်ထွင်းသွားတော့၏။
သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် ဓားရိုးအဆုံးကို အားပြုကာ ဓားသွားကို ညင်သာစွာ လှည့်လိုက်ရာ၊ တုန်ခါသွားသော ဓားသွားမှာ လင်ရှောင်း၏ နှလုံးသွေးကြောကို ကြေမွသွားစေပြီး သွေးများမှာ ဓားကျောရိုး တစ်လျှောက် ပန်းထွက်လာတော့၏။ လင်ရှောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားခဲ့လေသည်။