အခန်း ၃၅၅

အပိုင်း (၃၅၅) နည်းလမ်းရှာခြင်း

ပေကျင်း၊ မြို့စွန် မြို့လေး တစ်မြို့။

ဝင်းငယ်တစ်ခုအတွင်း၊ ဝါးရိပ်များကြားမှ ဖြာကျနေသော နေရောင်ခြည် အောက်တွင် ချီမြောင်ရွှမ် သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မှီလျက်၊ အိပ်ပျော်နေပေသည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အေးချမ်းနေပြီး၊ ပျင်းရိ ငြီးငွေ့ဖွယ် အသွင်ဆောင်နေကာ လောကီရေးရာ ရှုပ်ထွေးမှုများမှာ သူနှင့် မသက်ဆိုင်သည့်အလား ပင် ရှိနေလေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို

သူ၏ မျက်ခုံးများမှာ ဆွဲငင်ခံလိုက်ရသည့်အလား သိသိသာသာ တွန့်ကွေးသွားတော့၏။ ထိုတုန်ခါမှုမှာ အပြင်ဘက်မှ လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ရင်ဘတ် အနက်ပိုင်းမှ လာခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သူသည် ချက်ချင်း ထထိုင်လိုက်ပြီး အင်္ကျီကို ဆွဲဟလိုက်ရာ၊ ထူးဆန်းသော တက်တူးတစ်ခု မှိန်ပျပျ တောက်ပနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူသည် အိမ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်သွားပြီး...

သူသည် ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော တက်တူးကို ထိတွေ့ကာ စစ်မှန်သောချီကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မျက်စိကျိန်းမတတ် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်သွားကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံ့နှံ့သွား၏။

ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်း၏ အလယ်ဗဟိုမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ အိပ်မောကျနေသော ရှေးဟောင်းလက်နက်ကြီးတစ်ခု ချုပ်နှောင်မှုမှ ရုန်းထွက်လာသည့်အလား ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်လေသည်။

ဓားဖျားလေးတစ်ခု သူ၏နှလုံးသားအတွင်းမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုဓားဖျားမှာ ရွှေနှင့်ကျောက်စိမ်းဖြင့် ထုလုပ်ထားသည့်အလား ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါ ဖြာထွက်နေ၏။ ပုံရိပ်ယောင်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း တောင်များကို ခွဲခြမ်း၍ မြစ်များကို ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ဓားဖျားကို ဝန်းရံထားသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ ပြဒါးအလား ဝဲလည်နေပြီး အစွမ်းထက်သော နဂါးပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ နဂါး၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရစ်ခွေနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိဝါ ဖြာထွက်နေ၏။ နဂါးက ခေါင်းမော့လိုက်စဉ် နက်ရှိုင်းသော နဂါးဟောက်သံတစ်ခုမှာ ပဲ့တင်ထပ်လာလေတော့သည်။

ချီမြောင်ရွှမ်သည် ချက်ချင်းပင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်...

"အရှင်မင်းကြီး"

ထိုနဂါးပုံသဏ္ဌာန် ပုံရိပ်ယောင်မှာ လူသား အသံဖြင့် အမှန်တကယ် စကားပြောလိုက်လေသည်...

"ဒီလောကမှာ တတိယမြောက် နဂါး တစ်ကောင် မွေးဖွားလာပုံ ရတယ်... ငါ့အတွက် အဲဒါကို စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးစမ်း..."

ချီမြောင်ရွှမ် တံတွေးကို အားပြင်းပြင်း မြိုချလိုက်ပြီး ပြောသည်...

"အရှင်မင်းကြီး... အဲဒီအချိန်တုန်းက မိုးပြာ နဂါး နဲ့ လူသား နဂါးသွေးကြော တို့အပြင်၊ တခြား တကယ့် နဂါး တစ်ကောင် မွေးဖွားလာဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား..."

နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ပုံရိပ်ယောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်...

"ငါ မသိဘူး... လောကမှာ နဂါးသွေးကြော တစ်ခု ပေါ်လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ... ငါ ခဏတာပဲ အာရုံခံမိတာ... အဲဒီ အရှိန်အဝါ က နဂါးသွေးကြော နဲ့တော့ သိပ်မတူဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါက တတိယမြောက် နဂါး ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ လူသား နဂါးသွေးကြော ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မင်း အဲဒါကို သေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရမယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဒီအစေခံအိုကြီး နားလည်ပါပြီ..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ဆက်မေးလိုက်သည်...

"အရှင်မင်းကြီး... နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့ နိုးလာမှာလဲ..."

"ဟမ့်..."

နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ပုံရိပ်ယောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်

"ငါ နိုးလာမယ့် အချိန်ကို မင်းကို အကြောင်းကြားဖို့ လိုလို့လား..."

ချီမြောင်ရွှမ်က အလျင်အမြန်ပင် ပြန်ပြောသည်...

"အရှင်မင်းကြီး အထင်လွဲသွားပါပြီ... ဒီလက်အောက်ခံက အရှင်မင်းကြီး မနိုးခင်မှာ အရှင်မင်းကြီး ပေးထားတဲ့ တာဝန်တွေကို အပြီးသတ်နိုင်အောင် အချိန်ကို အတည်ပြုချင်ရုံ သက်သက်ပါ..."

နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ပုံရိပ်ယောင်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်...

"ဒီတစ်ခါတော့ နဂါး တစ်ကောင်ရဲ့ ပေါ်ထွက်လာမှုကို ငါ အာရုံခံမိလို့ မမျှော်လင့်ဘဲ နိုးလာခဲ့တာ... အင်း... တကယ်လို့ မတော်တဆမှု တစ်ခုခု မရှိဘူးဆိုရင်တော့၊ နောက်ထပ် နှစ်နှစ်လောက် ကြာရင် ငါ ပုံမှန်အတိုင်း နိုးလာလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဒီအစေခံအိုကြီး နားလည်ပါပြီ"

ချီမြောင်ရွှမ်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ နဂါးသဏ္ဌာန် ပုံရိပ်ယောင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော တက်တူးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ စစ်မှန်သောချီ တစ်စကို တက်တူး အတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ စီးဆင်းစေလိုက်၏။ မကြာမီမှာပင် တက်တူးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကောက်ကျစ်သော အလင်းတန်း တစ်ခု လက်သွားပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်...

"နှစ်နှစ်ပဲ... နှစ်နှစ်ပဲ ကျန်တော့တယ်... ငါ မြန်မြန် လုပ်ဖို့ လိုတယ်။ မိုးပြာ နဂါး နဲ့ နဂါးသွေးကြော အပြင်၊ ဒီလောကမှာ တတိယမြောက် နဂါး တစ်ကောင် တကယ် ရှိနိုင်လို့လား..."

...

လုံဟူတောင်၊ ကျမ်းစာဆောင်။

လောကတွင် ရှေးအကျဆုံး နဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး အင်အားစုများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည့်အတွက်၊ လုံဟူတောင်တွင် စာအုပ်များစွာ ရှိနေသည်မှာ သဘာဝကျလှပေသည်။ ကျမ်းစာဆောင် တစ်ခုတည်းတွင်ပင် ခြောက်ထပ် ရှိပြီး အထပ်တိုင်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော စာအုပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"အစ်ကို... ဒီလောက် စာအုပ်တွေ အများကြီးကို ကျွန်မတို့ ဘယ်လောက်ကြာအောင် ရှာရမှာလဲ..."

ကူချူတုန်းသည် စာအုပ်များနှင့် ဝါးစာလိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော စာအုပ်စင်များကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ မိန်းကလေး ကူ..."

လမ်းပြလာသော လုံဟူတောင် တပည့်က ပြောသည်

"မိန်းကလေး ရှာနေတာက ဒဏ္ဍာရီလာ တားမြစ်ချက် ဆယ့်သုံးခု အကြောင်း စာအုပ် မဟုတ်လား... အဲဒီစာအုပ်တွေကို တစ်နေရာတည်းမှာပဲ စုထားတာဆိုတော့ ရှာရတာ သိပ်မခက်ပါဘူး..."

"အဲဒါဆိုရင်တော့ တော်သေးတာပေါ့"

ကူချူတုန်းက စိတ်သက်သာရာ ရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောသည်

"စာအုပ်တွေကို တစ်အုပ်ချင်းစီ လိုက်ရှာရမယ် ထင်နေတာ... အဲဒီလို တိုက်ရိုက် ရှာလို့ရတာ တကယ်ပဲ လွယ်ကူတာပဲ”

"အင်း..."

လုံဟူတောင် တပည့်က တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ပြောသည်

"အဲဒါက... ဒီလောက်တော့ မလွယ်ပါဘူး..."

ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"အဲဒါတွေကို တစ်နေရာတည်းမှာပဲ စုထားတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်... တစ်နေရာတည်းမှာပဲ စုထားတာပါ... ဒါပေမဲ့ အရေအတွက်ကတော့ တော်တော် များတယ်"

ကူချူတုန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက်

"ဘယ်လောက်တောင် များလို့လဲ..."

ဟု ဆိုသည်။

ထို့နောက်...

ခဏအကြာတွင် ကူချူတုန်း၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးငယ်သွားတော့၏။

လုံဟူတောင် တပည့်သည် သူမနှင့် ကူမော့ကို ခြောက်ထပ်မြောက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ထောင့်တစ်နေရာကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်

"ဒီမှာ စာအုပ်စင် သုံးဆယ့်နှစ်ခု ရှိပါတယ်၊ စုစုပေါင်း စာအုပ် ခြောက်ထောင် ခုနစ်ရာ နဲ့ ဝါးစာလိပ် နှစ်ထောင် သုံးရာ ရှစ်ဆယ့်နှစ်ခု ရှိပါတယ်၊ အားလုံးက ဒဏ္ဍာရီလာ တားမြစ်ချက် ဆယ့်သုံးခု နဲ့ ပတ်သက်တာတွေချည်းပါပဲ"

ကူချူတုန်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်...

"အစ်ကို... ကျွန်မ သိုင်းပညာပဲ သွားကျင့်တော့မယ်"

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်၏။ ကူချူတုန်းသည် စာဖတ်ခြင်းကို ဘယ်တုန်းကမှ မနှစ်သက်ကြောင်း သူ သိထားသဖြင့် သူမကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ခဲ့ချေ။ သူက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက်

"နင့်ဘာသာ နင် သွားဆော့တော့လေ... ငါပဲ ဒီမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖတ်လိုက်ပါ့မယ်"

ဟု ဆိုသည်။

ကူချူတုန်းက တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်

"အစ်ကို... ဒီစာအုပ်တွေ အားလုံးကို အစ်ကို တစ်ယောက်တည်း ဖတ်နိုင်လို့လား... စာအုပ်တွေက အမမေးလိုက်သည်”

"ငါ မြန်မြန် ဖတ်မှာပါ..."

ကူမော့သည် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကောက်ယူကာ ဖတ်လိုက်လေသည်။

သူသည် အလွန် မြန်ဆန်စွာ ဖတ်ရှုလေသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားဖြင့် ဆိုလျှင် ထိုစာအုပ်များကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အလွတ်မှတ်မိနိုင်လေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စာရွက်များကို လှန်ရုံမျှဖြင့် ဖတ်ရှုနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်လည်း...

သုံးရက်နှင့် သုံးညတိုင်တိုင် စာဖတ်ရာတွင် အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး၊ စာအုပ် နှစ်ထောင်နှင့် စာလိပ် ရာပေါင်းများစွာကို လေ့လာခဲ့ကာ၊ တားမြစ်ချက် ဆယ့်သုံးခုနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်တမ်းများနှင့် ကောလာဟလ အများအပြားကို သိရှိခဲ့သော်လည်း၊ အတွင်းမိစ္ဆာကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည် ဆိုသည့် မှတ်တမ်းကိုမူ လုံးဝ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ၊ ခန့်မှန်းချက် တစ်ခုတောင်မှ မရှိခဲ့ချေ။

စတုတ္ထမြောက်နေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင်...

ကျန်းတာအိုယီ ရောက်ရှိလာပြီး၊ သူနှင့်အတူ ခါးကုန်းကုန်းနှင့် ဆံပင်ဖြူဖြူ တာအို ဘုန်းကြီး တစ်ပါးကို ခေါ်လာခဲ့လေသည်။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ စီနီယာ အစ်ကိုတွေထဲက တစ်ယောက်ပါ၊ သူ့မျိုးရိုးက ယူ "

ကျန်းတာအိုယီက ပြုံးလျက် ပြောသည်

"ကူမော့... စီနီယာ အစ်ကို ယူ ရဲ့ သာမန် သိုင်းပညာတွေကို ကြည့်ပြီး အထင်မသေးနဲ့ဦးနော်... စာဖတ်တဲ့ နေရာမှာဆိုရင် သူ့ရဲ့ ဗဟုသုတကို ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ လောကမှာ လက်တစ်ဆုပ်စာပဲ ရှိပါတယ်... သူက လုံဟူတောင် ပေါ်မှာ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ဆယ် ကြာအောင် လေ့လာနေခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ တစ်ချိန်လုံး စာပဲ ဖတ်နေခဲ့တာလေ... ငါတို့ လုံဟူတောင်ရဲ့ ကျမ်းစာဆောင် အကြောင်းကို သူ အသိဆုံးပဲ..."

ကျန်းတာအိုယီသည် သူ့အတွက် ကူညီမည့်သူ တစ်ဦးကို ခေါ်လာပေးခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ကူမော့ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်လေသည်။ သူသည် အလျင်အမြန် ဦးညွတ်လျက်

"ဆရာကြီး ယူ... ကျွန်တော် အတွင်းမိစ္ဆာတွေကို ကိုင်တွယ်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာချင်လို့ပါ... အကြံပေးချင်တဲ့ စာအုပ်မျိုး ရှိမလား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

"မရှိပါဘူး"

ဆရာကြီး ယူက ဦးညွတ် နှုတ်ဆက်ရင်း ပြောလိုက်သည်

"သူရဲကောင်း ကူ... အတွင်းမိစ္ဆာ ဆိုတာ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ ကြာအောင် တည်ရှိလာခဲ့တာပါ... ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံးမှာ အဲဒါကို သတ်ဖို့ လူပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြိုးစားခဲ့ကြတာ... တကယ်လို့ သတ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းသာ ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲဒီနည်းလမ်းက လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက ပြန့်နှံ့နေမှာပေါ့... အဲဒါကို ကိုင်တွယ်မယ့် နည်းလမ်းမျိုးကို ဒီမှာ ရှာတွေ့ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

ကူမော့က အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒါဆို သွယ်ဝိုက်တဲ့ နည်းလမ်းမျိုးရော ရှိမလား..."

ဆရာကြီး ယူက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ရှိတော့ ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်လောက်ပါပဲ... တက်လှမ်းခြင်း နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာရွက်စာတမ်း အများအပြားကို ကျွန်တော် ဖတ်ခဲ့ဖူးပါတယ်... အတွင်းမိစ္ဆာ နဲ့ တက်လှမ်းသွားသူ တွေဟာ အရမ်း ဆင်တူကြပါတယ်၊ အဆင့်အတန်း ကွာခြားတာပဲ ရှိတာပါ..."

"တက်လှမ်းသွားတဲ့သူတွေက လူသားတွေထက် အဆင့်အတန်း အများကြီး မြင့်မားသွားကြပြီလေ။ အတွင်းမိစ္ဆာဆိုတာကလည်း အဲဒီလို တက်လှမ်းသွားတဲ့သူတွေလောက် အဆင့်မမြင့်ပါဘူး..."

အဲ့ဒါကြောင့် အတွင်းမိစ္ဆာကို ကိုင်တွယ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အတွင်းမိစ္ဆာနဲ့ အဆင့်တူတဲ့ စွမ်းအား၊ ဒါမှမဟုတ် အဆင့်ပိုမြင့်တဲ့ စွမ်းအားမျိုးကို မင်း ပိုင်ဆိုင်ထားမှ ဖြစ်မှာပဲ..."

ကူမော့က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို အဲဒီလို အရာမျိုး ရှိလို့လား..."