အခန်း ၂၄

24 01

အခန်း 24

မေဝမ့်ရှူး ဖျားနာခွင့်ပယ်ဖျက်ပြီး ရုံးတော်တက်လာခြင်းသည် လူအများအပြားကို အသင့် မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

ညီလာခံတွင် အရာရှိနှစ်ဦးသည် အစီရင်ခံစာများ တင်သွင်းရန် ရောက်ရှိနေကြပြီး စွပ်စွဲချက်များမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က တင်သွင်းခဲ့သော မင်းသားငယ်များကို နှင်ထုတ်ရေး အစီရင်ခံစာနှင့် ပတ်သက်နေသည်။

သို့သော် ယနေ့နံနက် ရုံးတော်တက်ချိန်သည် အခွင့်ကောင်းနှင့် တိုက်ဆိုင်နေခဲ့သည်။

စွပ်စွဲခံရသူ မေပညာရှိအမတ်သည် ရုံးတော်သို့ တက်ရောက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင် စွပ်စွဲခြင်းသည် နှာခေါင်းကို တိုက်ရိုက်ထိုးပြပြီး ဆဲဆိုခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ထိုစကားပြော အရာရှိနှစ်ဦး၏ မျက်နှာအမူအရာများပင် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဧကရာဇ်ရှေ့တွင် ဆဲဆိုစစ်ထိုးရာ၌ပင် စကားများ ထစ်အကုန်ပြီး အားအင် ပျောက်ဆုံးနေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အပြစ်တင်ခံရသူ မေဝမ့်ရှူးသည် တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်ပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် ထက်မြက်စွာ ပြန်လည် ချေပပြောဆိုသည်။ စိတ်တည်ငြိမ် အေးချမ်းပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဟန် ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် စိတ်ထဲ၌ လုံးဝ မထားခဲ့ပေ။

သို့သော် နားထောင်ရင်း နားထောင်ရင်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သိသာစွာ ခံစားမိသည်။

နန်းတော်အတွင်း၌ မင်းသားငယ်နှစ်ပါးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကိစ္စကို လူအနည်းငယ်သာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ဤစကားပြော အရာရှိများသည် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို တစ်ဦးချင်းစီ ပြောပြနိုင်ပြီး ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သတင်းများ မည်သို့ ပြန့်ပွားသွားခဲ့ပါသနည်း။

သူမသည် စဉ်းစားရင်း အမြင်ကို နောက်သို့ ရွှေ့ကာ စာရေးအမတ်များ၏ အနောက်ဘက်ရှိ တန်းစီရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လီလန်ဟယ် ခေါ် လီစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးသည် မျက်နှာပျက်ယွင်းစွာ လူအုပ်ထဲတွင် ရပ်နေသည်။

ဤလီလန်ဟယ်သည် ပြောရမည်ဆိုလျှင် ရင်းနှီးသူဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော မကြာသေးမီက သူမနှင့်အတူ ကျန်းနန်ဒေသ စစ်ဆေးရေး တာဝန်ကို အတူတကွ ပြီးမြောက်ခဲ့သော စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးနှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

မနေ့က ယွမ်ဟော်ဧကရာဇ် ရုပ်ဖျက် ကြွလာပြီး ပစ်ချခဲ့သော စွပ်စွဲချက် အစီရင်ခံစာ အချို့ထဲမှ တစ်အုပ်ကို တင်သွင်းခဲ့သူမှာလည်း ဤလီလန်ဟယ်ပင်ဖြစ်သည်။

လီလန်ဟယ်သည် ဉာဏ်ကောင်းသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားသူများ၏ စွပ်စွဲချက်များကို နားထောင်ရင်း ထူးဆန်းသည့် အချက်များကို သတိထားမိလိုက်သည်။

24 02

တွေးတောနေစဉ် ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ဧကရာဇ်က တိုက်ရိုက် အမည်တပ် ခေါ်လိုက်သည်။

“မေပညာရှိအမတ် မကြာသေးမီက ဖျားနာခဲ့တယ်။ ကျန်း သူ့ကို ရက်အနည်းငယ် ပိုပြီး နားခွင့်ယူဖို့ ပြောခဲ့ပေမယ့် သူက ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး စွဲစွဲမြဲမြဲ ခွင့်ပယ်ဖျက်လို့ ညီလာခံပေါ်မှာ ရပ်နေတာ။ ကျန်းရဲ့ မျက်လုံးအောက်မှာ တရွတ်တိုက်နဲ့ မခိုင်မခန့် ရပ်နေတာ။ တကယ့်ကို... တိုင်းပြည်အပေါ် သစ္စာရှိမှုပဲ”

ခရမ်းရောင် မီးခိုးများ လှည့်ပတ်နေသော ပလ္လင်မြင့်အထက်မှ နိမ့်ကျအေးစက်သော အသံက ဆိုသည်။ “ဒီနေ့ ပုံစံအရဆိုရင် ရောဂါပျောက်ကင်းသွားပုံ မရဘူး။ ဒါမှမဟုတ် အိမ်တော်ကလူတွေက မေပညာရှိအမတ်ကို ကောင်းကောင်း မပြုစုနိုင်ဘူးလား။ ရုံးတော် ဆင်းပြီးရင် နန်းတော်မှာ နှစ်ရက် နေခဲ့၊ နန်းတွင်းသမားတော်က ရောဂါကို သေချာ စစ်ဆေးပြီး သင့်တော်တဲ့ ဆေးဝါးပေးပြီးမှ အိမ်ပြန်ပို့လိုက်မယ်”

နန်းတော်ထဲရှိ မှူးမတ်များ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

အမြဲတစေ ဉာဏ်ပညာရှိပြီး လူတိုင်း၏ အသံကို နားထောင်တတ်သော ဧကရာဇ်သည် ညီလာခံပေါ်တွင် လူပုံအလယ်၌ သူ၏ အချစ်တော် မှူးမတ်ကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးလိုက်ခြင်းပင်။

ဤမျှ ထင်ရှားသော ဧကရာဇ်၏ ချစ်ခင်မှု… မဟုတ်ဘူး၊ အလွန်အမင်း ဘက်လိုက်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ဤသို့သော အဖြစ်မျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

နန်းတော်၌ နှစ်ရက် တည်းခို၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက် စေခြင်းသည် မေပညာရှိအမတ်ကို စွပ်စွဲခဲ့သော အရာရှိများကို ပါးရိုက် လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ လွန်ကျူးခြင်း မပြုရန် သတိပေးလိုက်ခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။

နန်းတော်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော လေသံဖြင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် စွပ်စွဲနေသော အရာရှိနှစ်ဦး၏ ကျောပေါ်၌ အေးစက်သော ချွေးစေးများ စီးကျလာပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ ပါးစပ်ပိတ်၍ မှူးမတ်များကြားသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်ဝင်သွားသည်။

အတွေးများ လွင့်မျောနေသော မေဝမ့်ရှူးသည်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး အတွေးများသည် ချက်ချင်း ပြန်လည် စုစည်းမိသွားသည်။

နန်းတော်မှာ နှစ်ရက် တည်းခိုရမည်လား။

မနေ့ညကမှ ရုပ်ဖျက်ပြီး ရောဂါလာမေးပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖျားနာမှုကို အပြင်အဆင်ပါမကျန် သေသေချာချာ စစ်ဆေးပြီးသွားပြီ။ ဒီနှစ်ရက် နန်းတော်မှာ ထားပြီး ဘာရောဂါကို ဆက်လက် စစ်ဆေးဦးမည်နည်း။

သူမသည် စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဧကရာဇ်က တိုင်းပြည်အပေါ် သစ္စာရှိမှု ဟူသော ချီးကျူးစကားရှေ့တွင် ပြောသွားသော ကျန်းရဲ့ မျက်လုံးအောက်မှာ တရွတ်တိုက်နဲ့ မခိုင်မခန့် ရပ်နေတာ ဟူသော စကားကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဆင်ခြင်လိုက်သည်။

စဉ်းစားလေလေ ပုံမှန်မဟုတ်လေလေ ဖြစ်သည်။

ယွမ်ဟော်ဧကရာဇ်သည် စိတ်ဓာတ်တည်ငြိမ်ပြီး အသက်ငယ်သော်လည်း ရင့်ကျက်သူဟု မှူးမတ်များက အသိအမှတ်ပြုထားသည်။

24 03

သူ၏ ရင်းနှီးသော မှူးမတ်ဖြစ်သူ သူမသာလျှင် ဉာဏ်ကြီးရှင် ဧကရာဇ် ဒေါသထွက်သည့်အခါ စကားလုံးတိုင်းသည် လှောင်ပြောင်မှု၊ ချီးကျူးဟန်ဆောင်၍ အပြစ်တင်မှုများဖြင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိဘဲ ခန့်မှန်းရခက်သဖြင့် လူကို ဒုက္ခပေးနိုင်ကြောင်း ခံစားဖူးသည်။

သို့သော် ဧကရာဇ်သည် သူမကို နန်းတော်တွင် ဆက်လက် ထားရှိခြင်းသည် ရောဂါကို ဆက်လက် စစ်ဆေးလိုခြင်း သို့မဟုတ် အခြား ရည်ရွယ်ချက် ရှိသည်ဖြစ်စေ...

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူမအတွက် ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ရှေ့တက်၍ ကျေးဇူးတင်ခြင်းသာ။

ရုံးတော်ဆင်းပြီးနောက် ငယ်ရွယ်သော ကုန်းကုန်းငယ်တစ်ဦး ရောက်လာပြီး မေပညာရှိအမတ်ကို နောက်ဘက် နန်းတော်ဆောင်များသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ပင့်ဖိတ်သည်။

မေဝမ့်ရှူးသည် သူ့ကို မျက်မှန်းမတွေ့ဖူးသဖြင့် ယဉ်ကျေးစွာ မေးသည်။ “ပုံမှန်ဆိုရင် ရှောင်ဟုန်ပေါင် ဟုန်ကုန်းကုန်း လာတာ။ ဒီနေ့ သူ တာဝန်မကျဘူးလား”

ထိုအသက်နှစ်ဆယ်ဝန်းကျင် အရွယ်ရှိ ချောမောသော ကုန်းကုန်းငယ်သည် ရယ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။ “ဟုန်ကုန်းကုန်းလား၊ မကြာသေးခင်က အလုပ်များနေလို့ မေပညာရှိအမတ် သူ့ကို ခဏ မမြင်ရသေးဘူး”

နှစ်ယောက်သား ရွှေနန်းတော် တံခါးဝတွင် စကားပြောနေကြစဉ် ရုံးတော်ဆင်းသော မှူးမတ်များသည် သူတို့ဘေးမှ ဖြတ်၍ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

မေဝမ့်ရှူး စကားပြောနေစဉ် မျက်စိထောင့်မှ လီလန်ဟယ်သည် မျက်နှာချင်းဆိုင်ကိုသာ ကြည့်ပြီး သူမ၏ ဘေးမှ အလျင်အမြန် ကျော်တက်၍ နန်းတော်တံခါးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်ကို မြင်လိုက်သည်။

သူမသည် ထိုချောမောသော ကုန်းကုန်းငယ်ကို နှုတ်ဆက်ပြီး ဆိုကာ လှည့်၍ တားလိုက်သည်။ “ကုန်းကုန်း ခဏလေး စောင့်ပါဦး”

“ဖြည်းဖြည်း သွားပါ၊ လီလန်ဟယ်၊ လီလန်ဟယ် သခင်”

လီလန်ဟယ်၏ မျက်နှာအမူအရာ တောင့်တင်းသွားပြီး နန်းတော်အပြင်ဘက် လမ်းမတွင် သူမ၏ တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

“လီလန်ဟယ်က စာရေးသားရာမှာ အလွန်တော်သူပဲ” မေဝမ့်ရှူးသည် လက်စကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ယပ်၍ သူနှင့် စကားပြောသည်။ “မနေ့က လီအမတ်ရဲ့ စွပ်စွဲချက် အစီရင်ခံစာကို ဖတ်ခဲ့ရတယ်။ ရေးသားဟန်က အားကောင်းပြီး စာပေပညာကလည်း ထက်မြက်လှပါတယ်”

လီလန်ဟယ်၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ဝက်အူသဖွယ် နီမြန်းလာပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ဖြူဖျော့သွားကာ ဒေါသဖြင့် လက်စကို ခါလိုက်ပြီး နှစ်လှမ်း ဆုတ်သွားသည်။

“မေပညာရှိအမတ်ဟာ ဧကရာဇ်ရဲ့ အချစ်တော် မှူးမတ်ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး တင်သွင်းတဲ့ စွပ်စွဲချက် အစီရင်ခံစာတောင် ခင်ဗျားလက်ထဲ ရောက်နိုင်တာပဲ။ ကျွန်တော်မျိုးက ခင်ဗျားရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိပါတယ်။ မေပညာရှိအမတ်၊ ထပ်ပြီး မစော်ကားပါနဲ့တော့။ မနက်ဖြန် ကျွန်တော်မျိုး ရာထူးက နုတ်ထွက်ပါ့မယ်”

“နေဦး၊ နေဦး” မေဝမ့်ရှူးသည် သူ့ကို တားလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ မျက်နှာချင်းဆိုင် စော်ကားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီနေ့ လီအမတ်ကို တားတာက သံသယဖြစ်ဖွယ် အချက်တစ်ခုကို မေးချင်လို့ပါ”

24 04

“ကျွန်တော် မင်းသားငယ်နှစ်ပါးနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ကိစ္စကို လူအနည်းငယ်သာ သိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လီအမတ်ရဲ့ နားထဲ ရောက်လာခဲ့တယ်။ မဟုတ်ဘူး၊ လီအမတ်ရဲ့ နားထဲသာမကဘူး၊ သတင်းက ကိုယ်တိုင် ခြေထောက် ပါလာသလိုပဲ တခြား စကားပြော အရာရှိများစွာရဲ့ နားထဲကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်သွားတယ်။ လီအမတ်၊ ထူးဆန်းတာတွေ ရှိတယ်လို့ မထင်ဘူးလား”

လီလန်ဟယ်၏ သတိထားသော အကြည့်အောက်တွင် သူမသည် သူမ၏ ထင်မြင်ချက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောပြသည်။

“ဖြစ်နိုင်တာက... တစ်စုံတစ်ဦးက လီအမတ်ဆီကို နာမည်မဖော်ဘဲ စာပို့ခဲ့တာလား။ လီအမတ်ဟာ အဲဒီစာထဲက စကားလုံးတွေအရ သတင်းကို ကြားရုံနဲ့ အစီရင်ခံစာ တင်သွင်းခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီ နာမည်မဖော်တဲ့ စာက တစ်စောင်တည်း မဟုတ်ဘူး၊ တခြား သခင်များစွာဆီ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် လီအမတ်ရဲ့ စွပ်စွဲချက် အစီရင်ခံစာဟာ တခြား သခင်များစွာရဲ့ စကားလုံး အချို့နဲ့ လုံးဝ ထပ်တူနီးပါး ဖြစ်နေတာ။ တိုက်ဆိုင်သွားတာလား”

လီလန်ဟယ်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေပြီး မဖြေပေ။

“ရပါပြီ၊ ဒီလောက်ဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ။ လီအမတ်ဟာ ဉာဏ်ကောင်းသူပါ။ ဒီကိစ္စမှာ နောက်ကွယ်မှာ မေဝမ့်ရှူးကို တိုက်ခိုက်ချင်သူ တစ်ဦးဦး ရှိပြီး လီအမတ်ဟာ သူတို့ရဲ့ လက်နက်အဖြစ် မသိဘဲ ပါဝင်ခဲ့တာကို သိသင့်ပါတယ်”

မေဝမ့်ရှူးသည် နှစ်လှမ်း ဆုတ်သွားပြီး ခါးညွှတ် အရိုအသေပေးကာ ဆိုသည်။ “ဒီနေ့ ရိုင်းပျသွားတာ ခွင့်လွှတ်ပါ။ ဒီမေကို သွားခွင့်ပြုပါ” (ဒီမေ ဆိုတာကလေ မေမုန် ဆိုတဲ့ အခေါ်အဝေါ်မျိုးပါ ကျွန်တော်မေ ဒီမေ အဲလိုမျိုး ပြောတာမျိုးပါ နည်းနည်း စိမ်းသက်တဲ့ သဘောတရား ပါပါတယ်)

ထိုမျက်မှန်း မတွေ့ဖူးသော ကုန်းကုန်းငယ်လေးက ဘေးတွင် စောင့်နေဆဲဖြစ်သည်။ မေဝမ့်ရှူးသည် သူ့နောက်သို့ လိုက်၍ နောက်ဘက် နန်းတော်ဆောင်များဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း စောစောက စကားကို ဆက်ပြောသည်။

“ရှောင်ဟုန်ပေါင် ကုန်းကုန်းက ဘာတွေ အလုပ်များနေတာလဲ၊ ဧကရာဇ်ရှေ့မှာတောင် မပေါ်တော့ဘူး”

ချောမောသော ကုန်းကုန်းငယ်လေးသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ရယ်လိုက်ပြီး သွယ်ဝိုက်သော စကားလုံးဖြင့် ဆိုသည်။ “ဟုန်ကုန်းကုန်းကတော့ ဒုက္ခရောက်နေတာပေါ့”

မေဝမ့်ရှူး အံ့အားသင့်သွားပြီး ခြေလှမ်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ယနေ့ ဧကရာဇ်ရှေ့တွင် ရှောင်ဟုန်ပေါင်သာမကဘဲ ဆူးဟွေးကျုံးလည်း မပါဝင်ခဲ့ကြောင်း သူမ ရုတ်တရက် သတိပြုမိသည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားပြီး ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ “ဆူးဟွေးကျုံး၊ ဆူးကုန်းကုန်းရော၊ ဒီနေ့ တာဝန်ကျခဲ့လား”

“ဆူးကုန်းကုန်းကတော့…” ချောမောသော ကုန်းကုန်းငယ်လေးက သွယ်ဝိုက်စွာ ပြောသည်။ “မကြာသေးခင်က အချိန်မအားဘူး။ မေပညာရှိအမတ် စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဆူးကုန်းကုန်းရဲ့ ဝါရင့်မှုက ရှိပြီးသား၊ နောက်ရက် အနည်းငယ်အတွင်း အားသွားမှာပါ”

နောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် မည်သို့ပင် သွယ်ဝိုက်၍ မေးစေကာမူ ထိုကုန်းကုန်းငယ်လေးသည် ပါးစပ်ပိတ်နေသော ဘူးသီးကဲ့သို့ ရှေ့သို့သာ လမ်းပြပြီး ပြန်မဖြေတော့ပေ။

++++++