အခန်း ၄၃
Vol. 5 Ch. 43
43 01
အခန်း 43
နန်းတော်အတွင်းရှိ ကျီချင်းနန်းတော်။
ဤနေရာသည် ယခင်မင်းဆက်များမှ ဧကရာဇ်တို့၏ အိပ်ဆောင်ဖြစ်သလို၊ ကိုယ်ရံတော် အနီးကပ်အမှုထမ်းများနှင့် အရေးကိစ္စများ ဆွေးနွေးလေ့ရှိသော အတွင်းနန်းဆောင်လည်း ဖြစ်သည်။ ရှေ့ခန်း၏ အပြင်အဆင်မှာ ရွှေနန်းတော်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း အရွယ်အစား ပိုမိုငယ်ပြီး ပိုမို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြင်ဆင်ထားသည်။ ယနေ့သည် လာဘပွဲတော်နေ့ ဖြစ်သောကြောင့် အိမ်တိုင်းလိုလို လာဘဆန်ပြုတ် ချက်ပြုတ်ကြသည်။
နန်းတော်၌လည်း ယခုနှစ်အတွက် လာဘဆန်ပြုတ်ကို စောစောစီးစီး ပြင်ဆင်ထားသည်။ အစဉ်အလာအရ မြို့တော်ရှိ တတိယအဆင့် အထက်ရှိ အရာရှိများသည် ကျီချင်းနန်းတော် အပြင်ဘက်တွင် ဧကရာဇ်ကို ဖူးမြော်ခွင့်ရသည်။
“မင်းကြီး သက်တော် ရာကျော်ရှည်ပါစေ” ဟူ၍ ဝမ်းမြောက်စွာ ခယရှိခိုးပြီးနောက် တစ်ဦးစီသည် နန်းတော်မှ ပေးသနားသော လာဘဆန်ပြုတ် တစ်ဗူးစီကို နန်းတော်မှ ဝါးယွန်း သေတ္တာဖြင့် ထည့်ကာ နွေးနွေးထွေးထွေး အိမ်သို့ ယူဆောင်သွားကြသည်။
ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာက မရှိခဲ့သော ခမ်းနားသော အခမ်းအနား ဖြစ်သည်။ ယွမ်ဟော်ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် အုပ်ချုပ်ပြီးနောက်မှ စတင် သတ်မှတ်ခဲ့သော စည်းမျဉ်းအသစ် ဖြစ်သည်။ မြို့တော်ရှိ အရာရှိများသည် မိသားစုနှင့်အတူ ဧကရာဇ်ပေးသော ဆန်ပြုတ်ကို ဝေမျှစားသုံးကြပြီး မျက်ရည်များပင် ကျသည်အထိ အလွန် ထူးချွန်ကြင်နာသော ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် အမှုထမ်းများကို ဂရုစိုက်သည် ဟူ၍ ချီးမွမ်းကြသည်။
မေဝမ့်ရှူးသည် ရှင်ယီနင် အသစ်ပေးပို့သော ဆေးညွှန်းကို နှစ်ရက်တိတိ သောက်သုံးပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ် မအီမသာ ဖြစ်နေသော လက္ခဏာများ အနည်းငယ် သက်သာလာသဖြင့် ယနေ့ စောစောစီးစီး အိပ်ရာမှ ထသည်။
နေမြင့်လာပြီး အရာရှိများ ဖူးမြော်သည့် အခမ်းအနား ပြီးလုပြီဟု ခန့်မှန်းရသောအခါ သူမသည် လက်ဆွဲမီးဖိုကို လက်ထဲ ထည့်ထားသည်။ ကိုယ်ပေါ်တွင် အထူးသဖြင့် အနီရောင်ရင့်ရင့်ဖြင့် ရွှေချည်ထိုးထားသော သားမွေးလက်ပါသည့် ပိုးကတ္တီပါဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်သည်။ ဧကရာဇ်ပေးသော ဥဒေါင်းသားမွေးအင်္ကျီကို ထပ်၍ဝတ်ဆင်သည်။ အိမ်တွင် အသစ်ချက်ထားသော လာဘဆန်ပြုတ်ကို အပြာရောင် ကြွေပန်းကန်လုံးကြီးဖြင့် လုံခြုံစွာ ဖုံးအုပ်ထားပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် ထူထဲသော ဂွမ်းစဖြင့် ထပ်၍ အပူမပျက်စေရန် အထူးဂရုစိုက် ထုပ်ပိုးထားသည်။ သေသေချာချာ စစ်ဆေးပြီးနောက် ထိုသေတ္တာကို ကိုင်ကာ မြင်းရထားဖြင့် နန်းတော်တံခါးဝသို့ သွား၍ ဖူးမြော်ခွင့် တောင်းခံသည်။
43 02
နန်းတော်တံခါးစောင့် အစောင့်တပ်သားများသည် မပေါ့ဆရဲဘဲ အလျင်အမြန် သတင်းပို့သည်။ မေဝမ့်ရှူးကို ကျီချင်းနန်းတော် အပြင်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာသည်။ ဆူးဟွေးကျုံးကိုယ်တိုင် ထွက်လာပြီး လာဘဆန်ပြုတ် သေတ္တာကို ယူဆောင်၍ ဧကရာဇ်ရှေ့တော်၌ အစားအသောက် စမ်းသပ်မည့် နန်းတွင်းအစေခံအား ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခိုင်းသည်။ သူမကို နန်းဆောင်အပြင်ဘက် စင်္ကြံလမ်းတွင် ခေါ်ယူရန် စောင့်ဆိုင်းစေသည်။
“မေပညာရှိအမတ် ခဏလေး စောင့်ပါဦး” ဆူးဟွေးကျုံးက သူမအား တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
“ဒီနေ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အရာရှိတွေ ဖူးမြော်ပြီးတဲ့နောက် အကုန်လုံး ပြန်လည် ထွက်ခွာတော့မလို့ ရှိသေးတယ်။ ရှေ့ဆုံးတန်းမှာ လင်အမတ်ကြီး လင်မော့၊ လင်သေနာပတိ ရှိနေတာကို ဧကရာဇ်က မြင်လိုက်တယ်။ ဒါနဲ့ လင်သေနာပတိကို နေစေပြီး မကြာသေးမီက နယ်စပ် စစ်ရေးကိစ္စတွေ မေးမြန်းနေတယ်။ မေပညာရှိအမတ် နန်းတော်ပြင်ပကနေ ဖူးမြော်ခွင့် လျှောက်တင်တဲ့ သတင်းကို ဧကရာဇ်က ချက်ချင်း ကြားပေမဲ့ လင်အမတ်ကြီးဘက်က မပြီးသေးလို့... မေပညာရှိအမတ် စိတ်မပူပါနဲ့”
မေဝမ့်ရှူး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမ စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းပြီးသား ဖြစ်၍ အံ့သြခြင်း မရှိပေ။
“စစ်ရေးဗျူဟာရုံးတော်က တိုင်းပြည်ရဲ့ စစ်ရေးကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်တာ။ လင်သေနာပတိက ဧကရာဇ်ရှေ့တော်မှာ အစီရင်ခံနေတာ ဆိုတော့ ကျွန်တော့်ဘက်က အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမရှိတာမို့ ခဏစောင့်ရတာ အဆင်ပြေပါတယ်”
ပြောသာ ပြောသော်လည်း ဆူးဟွေးကျုံးသည် နောက်ပြန် လှမ်းပြီးနောက် တစ်ဖန် လှည့်လာကာ ထူးခြားစွာ နီမြန်းနေသော သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ၊ ချောမွေ့သော နဖူးပေါ်မှ ချွေးစေးများ စို့နေသည်ကို မြင်သောအခါ စိုးရိမ်စိတ် ပို၍ ကြီးလာသည်။
သူသည် သူ၏ တပည့်လေးများကို စင်္ကြံလမ်း၏ ဘေးနှစ်ဖက်ရှိ လေကာ ကန့်လန့်ကာများကို အကုန်ချခိုင်းသည်။ အနည်းဆုံး လေကို အတန်အသင့် ကာကွယ်ပေးနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။
“မေပညာရှိအမတ်ဘက်ကို သတိထားကြ” သူက ဂရုတစိုက် မှာကြားသည်။ “ကြည့်ရတာ နေမကောင်းတဲ့ကြားက ဖူးမြော်ဖို့ လာတာ။ သူ့ကို သေချာ ဂရုစိုက်ကြ။ အခြေအနေ မကောင်းရင် ချက်ချင်း သတင်းပို့ကြ။ အပြင်မှာ ဘာမှ မဖြစ်ပါစေနဲ့”
ဆူးဟွေးကျုံးသည် သုံးလှမ်းသွားပြီး တစ်လှည့် ပြန်ကြည့်ရင်း ကျီချင်းနန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်။
ခရမ်းရောင် အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျောက်သား ပလ္လင်မြင့်ပေါ်၌ လော့ရှင်းယွမ်သည် နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ မျက်နှာအမူအရာ တည်ငြိမ်ပြီး လက်ချောင်းထိပ်များသည် စားပွဲပေါ်ရှိ စက္ကူဖိကျောက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွတ်သပ်နေသည်။
သူ၏ အောက်ခြေတွင် အသက် (၂၇) (၂၈) နှစ်ခန့်ရှိ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော အရေးပါသည့် အရာရှိကြီးသည် တည်ကြည်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပလ္လင်မြင့် အောက်တွင် မတ်မတ်ရပ်နေသည်။
သူသည် အသက် (၃၀) မပြည့်သေးသော်လည်း မျက်ခုံးကြားတွင် ဆောင်းလေနှင့် နှင်းများကို ခံစားခဲ့ရဟန် ရှိသည်။
ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် လူအများ အာရုံစိုက်ခြင်း ခံရသော စစ်အာဏာကို ကိုင်စွဲထားသည့် အရပ်ဘက် အရာရှိ၊ ဧကရာဇ်၏ နောက်ထပ် အနီးကပ် ယုံကြည်စိတ်ချရသူ ဖြစ်သော စစ်ရေးဗျူဟာရုံးတော်၏ အကြီးအကဲ လင်မော့၊ လင်စစ်ရှီပင် ဖြစ်သည်။
43 03
“...ဒီတစ်ခါ နယ်စပ် စစ်ဆေးရေး ခရီးစဉ်မှာ နယ်စပ်ခြောက်ခုကို စစ်ဆေးရေးမှူး (၉) ဦး စေလွှတ်ခဲ့တယ်။ ဖော်ထုတ် တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ စာရင်းရှိ လူအင်အားနဲ့ လက်တွေ့ရှိ လူအင်အား မကိုက်ညီတာ၊ တပ်မတော်မှာ လစာ အလွဲသုံးစား လုပ်ခြင်းဆိုတဲ့ ပြဿနာဟောင်းပဲ။ နောက်တစ်ခုက လက်နက်တိုက်တွေဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု မရှိတာ။ အစွမ်းထက်သော လက်နက်များလို့ ခေါ်တဲ့ လက်နက်တိုက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ နေရာတိုင်းမှာ သံချေးတက်နေတဲ့ ဓားလှံတွေ၊ မီးမကူးတဲ့ အမြောက်တွေပဲ။ နယ်စပ်မှာ ရန်သူ ကျူးကျော်လာရင် စစ်သည်တွေ ဘယ်လို တိုက်ခိုက်ကြမှာလဲ...”
လင်စစ်ရှီသည် နယ်စပ် စစ်ရေးကိစ္စများကို အာရုံစိုက်၍ ဆက်လက် အစီရင်ခံနေသော်လည်း အထက်တွင် ထိုင်နေသော ဧကရာဇ်၏ အကြည့်သည် အခြားဘက်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။
နန်းဆောင်တံခါးသည် ပြင်ပမှ ပွင့်လာသည်။ ဆူးဟွေးကျုံး တစ်ဦးတည်း ဝင်လာပြီး အသံတိတ် ဦးညွှတ်အရိုအသေ ပေးကာ ထရပ်သည်။ ယပ်တောင်ကို ကိုင်ပြီး ပလ္လင်မြင့်အောက်တွင် ပြန်၍ ရပ်လိုက်သည်။
ဧကရာဇ်၏ အကြည့်သည် ဆူးဟွေးကျုံးအပေါ် ခဏတာ ကျရောက်ပြီးနောက် နန်းဆောင် အပြင်ဘက်သို့ လှည့်သွားသည်။ ထွင်းထုထားသော သစ်သားတံခါးများမှတဆင့် မြင်ကွင်း မရောက်နိုင်သော တစ်နေရာရာကို ကြည့်နေသည်။
“စစ်ရှီ၊ မင်း ဒီနေ့ အစီရင်ခံတဲ့ နယ်စပ် စစ်ရေးကိစ္စတွေမှာ ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ အင်အားကြီးမားစွာ စနစ်တကျ ပြန်လည် ပြင်ဆင်ဖို့ လိုတယ်။ မင်း အစီရင်ခံစာတစ်စောင် ရေးတင်ပြီး ပြည်ထဲရေးဌာန (၆) ခုကို စုပေါင်း ဆွေးနွေးစေ”
“မှန်လှပါ” လင်စစ်ရှီ ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်လိုက်သည်။
မေဝမ့်ရှူး ဖူးမြော်ခွင့် လျှောက်တင်သော သတင်းကို နန်းဆောင်အတွင်း၌ သူ ကောင်းကောင်း ကြားလိုက်ရသည်။
ဧကရာဇ်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော အမှုထမ်းများ အချင်းချင်းတွင် ဧကရာဇ်သည် မေပညာရှိအမတ်အပေါ် ပို၍ခင်မင်တွယ်တာကြောင်း မျက်လုံးရှိသူတိုင်း မြင်သည်။ လင်စစ်ရှီလို ထက်မြက်သူအတွက် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိပေ။
သူသည် နောက်သို့ တစ်ဝက် ဆုတ်ပြီး အရိုအသေပေးကာ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် ရပ်တန့်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
43 04
ပလ္လင်မြင့် အပေါ်ပိုင်းကို ခရမ်းရောင် အငွေ့အသက်များ ဖုံးအုပ်ထားသည်။ တိုင်းပြည်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်၏ မျက်နှာတစ်ဝက်သည် အငွေ့အသက်များထဲတွင် ဝှက်ထား၍ မျက်နှာအမူအရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရပေ။
“နန်းတော်ထဲမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုစုပြီး အပြင်လွှတ်လိုက်တာ။ နောက်တစ်ရက်က စပြီး ရက်သတ္တပတ်ဝက်လောက် ညီလာခံ မလာဘဲ နေမကောင်းကြောင်း အကြောင်းကြားတယ်။ ဒီနေ့ ပွဲတော်ရက်မို့ အရာရှိတွေ အကုန်လုံး နန်းတော်ကို လာရောက် ဖူးမြော်တယ်။ သူကတော့ နေမကောင်းဘူးဆိုပြီး မလာပြန်ဘူး။ အရာရှိတွေ အကုန်လုံး ပွဲတော် လက်ဆောင်ယူပြီး ထွက်ခွာသွားတော့မှ နောက်ကျပြီး ရောက်လာတယ်”
လော့ရှင်းယွမ်သည် စက္ကူဖိကျောက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။ “ကောင်းတာပေါ့၊ မြို့တော်အပြင်ဘက်မှာ အလုပ်တစ်ခေါက် သွားလုပ်ပြီးတော့ အရာရှိတွေရဲ့ ပျင်းရိတဲ့ အလေ့အကျင့်တွေကို သင်ယူလာခဲ့ပြီ”
လင်စစ်ရှီသည် နန်းဆောင်ထဲတွင် မတ်မတ်ရပ်နေသည်။ မျက်နှာအမူအရာ တစ်ချက်မျှ မပြောင်းလဲ။ မျက်စိက နှာခေါင်းကို ကြည့်၊ နှာခေါင်းက စိတ်ကို ကြည့်ဟန်ဖြင့် တစ်လုံးမှ မကြားလိုက်ရသလို၊ ရုတ်တရက် နားမကြားသူ၊ စကားမပြောနိုင်သူ ဖြစ်သွားသည်။
သို့သော် ဧကရာဇ်က သူ့နာမည်ကို ခေါ်ကာ တုံ့ပြန်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
“စစ်ရှီ၊ မင်းနဲ့ မေပညာရှိအမတ်က သိကျွမ်းတာ ကြာပြီ။ မင်း ပြောကြည့်ပါဦး။ မေပညာရှိအမတ်ရဲ့ ပုံမှန် စိတ်ထားအရဆိုရင် သူက နေမကောင်းတဲ့ကြားက လာရောက် ဖူးမြော်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် လှည့်စားဖို့ လာတာလား”
လင်စစ်ရှီက မျက်နှာတည်ဖြင့် ဖြေကြားသည်။ “ဧကရာဇ်မင်းကို လျှောက်တင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်နဲ့ မေပညာရှိအမတ်ဟာ သိကျွမ်းတာ ကြာပေမဲ့ ပုဂ္ဂလိက ဆက်ဆံရေး သိပ်မရှိပါဘူး။ မေပညာရှိအမတ်ရဲ့ စိတ်ကို ကျွန်တော် ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်း မရှိပါဘူး”
လော့ရှင်းယွမ်သည် ဆူးဟွေးကျုံးကို ထပ်မေးသည်။ “မင်းနဲ့ မေပညာရှိအမတ်ကတော့ ပုဂ္ဂလိက ဆက်ဆံရေး ရှိတာပဲ။ သူရဲ့ စိတ်က ဘယ်လိုလဲ မင်း ပြောကြည့်ပါဦး”
ဆူးဟွေးကျုံး လန့်သွားပြီး ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ ဖြေသည်။ “ကျွန်တော်မျိုး၊ ကျွန်တော်မျိုး မသိပါဘူး”
လော့ရှင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ထပ်မမေးတော့ဘဲ အမိန့်ပေးသည်။ “အရှေ့ဘက် တုံနွမ်အဆောင်ကို သွား။ နွေးထွေးတဲ့ ကျောက်စစ်တုရင်ခုံကို ယူလာခဲ့။ စစ်ရှီနဲ့ စစ်တုရင် မကစားတာ ကြာပြီ။ ဒီနေ့ အားလပ်တာနဲ့ အရှင်နဲ့ အမှုထမ်း စစ်တုရင် ကစားကြစို့”
ဆူးဟွေးကျုံးသည် နန်းတွင်းအစေခံနှစ်ဦး တိတ်ဆိတ်စွာ နန်းဆောင်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားပြီး တုံနွမ်အဆောင်ဆီ အမြန်ပြေးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
++++++