အခန်း ၂၅၃၉

အပိုင်း(၂၅၃၉)

စုရီသည် ရိုးရွဲ သူတော်စင် ယီကျွန်း ကို ဖန်ပုလင်း တစ်လုံးထဲတွင် ချိတ်ပိတ်လိုက်သည်။ ထိုပုလင်းသည် သံသရာ စွမ်းအင် များဖြင့် တလက်လက် တောက်ပနေပြီး ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရားနှင့် အနုပညာမြောက်သော လျှို့ဝှက် ပန်းပွင့် ပုံစံများ ရေးထွင်းထားလေသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ဒဏ်ရာများ ပိုမို ဆိုးရွားမလာစေရန် သေချာစေမည့် ကာလတို ကုသမှု တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

စုရီသည် အမှောင် ဟင်းလင်းပြင် ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်စဉ် အာဏာရှင်ဆန်သော အကြည့်တစ်ခုက နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ကမောက်ကမ အခြေအနေများကို ဖောက်ထွင်း၍ ကြည့်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အထူးသဖြင့် ဂလက်ဆီ ဖွဲ့စည်းခြင်း၏ အမျိုးမျိုးသော ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်များ ဖြစ်ပေါ်နေချိန်ဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်အာရုံ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်အမြင် တို့ဖြင့် အာရုံခံရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။ အလွန် ထက်မြက်သော အာရုံခံနိုင်စွမ်းကြောင့်သာ ထိုအကြည့်က သူ့အပေါ် ကျရောက်လာကြောင်းကိုသာ သူ သိရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအကြည့်သည် မည်သူ့ထံမှ ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ အမှန်တကယ် အာရုံခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"သူ့အခြေအနေက တည်ငြိမ်သွားပြီလား..."

ချူရှင်း က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ရိုးရွဲ သူတော်စင် ယီကျွန်း သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာအတွင်း ကြီးမားသော အကူအညီများကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ကောင်းကင်ရှန့်ထို မိုးကြိုးကောင်းကင် ကို တားဆီးရာတွင် ကူညီပေးခဲ့မှုကဲ့သို့သော အသက်ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည့် အကူအညီများပင် ပါဝင်ခဲ့၏။

စုရီ၏ မျက်လုံးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့၏။

အရှင်သခင် သံမဏိ အစောင့်အရှောက်သည် စုရီ ၏ လက်ထဲရှိ ပုလင်းကို အကဲခတ်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် လောဘတရားတို့ဖြင့် တောက်ပသွားခဲ့၏။ ထိုထူးဆန်းသော စွမ်းအင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဆဲလ်တိုင်းကို အလွန်အမင်း ဆွဲဆောင်နိုင်လွန်းလှသည်။ ဘာကြောင့်မှန်း သူ မသိသော်လည်း ထိုစွမ်းအင်ကို ရရှိလိုက်ပါက ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သိသိသာသာ တိုးတက်သွားစေနိုင်မည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။ ၎င်းသည် ကန်းပန် သူတော်စင် သို့မဟုတ် တာအိုမျိုးစေ့ ရှာဖွေသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် လိုအပ်သော အဓိက သော့ချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ပင်လယ်ဓားပြ တစ်ဦး၏ သဘာဝအရ သူသည် သူ လိုချင်သောအရာများကို အင်အားသုံး၍ ရယူတတ်သည့် အလေ့အထ ရှိပေသည်။ စုရီ သည် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် သင်္ဘော ကို အသုံးပြုရန် သူ့ထံတွင် သဘောတူညီချက် တစ်ခု ရယူခဲ့သည်။ နှုတ်ဖြင့် လက်ခံထားမှုအရ သူတို့သည် အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ဖက် ပြုလုပ်ကြမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် မည်သည့် လျှို့ဝှက် သစ္စာဆိုခြင်း သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက် စာချုပ် ကိုမျှ ချုပ်ဆိုထားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် သူ ဖော်ရွေနေရန် မလိုအပ်ပေ။

ချူရှင်း သည် သူ၏ လောဘကို အာရုံခံမိပြီး သူမ၏ ကျက်သရေရှိသော မျက်ခုံးများကို တွန့်ကွေးလိုက်လေသည်။

"ရှင် စိတ်ပူရမယ့် တခြားကိစ္စတွေ ရှိနေသင့်တယ်... ရှင်က ကောင်းကင်ရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ယောက်ကို ပြစ်မှားထားတာနော်... ရှင့်ရဲ့ သင်္ဘောကိုယူပြီး အမြန်ဆုံး ထွက်သွားဖို့တောင် ကျွန်မ အကြံပေးချင်တယ်..."

သူမ၏ သတိပေးမှုက အရှင်သခင် သံမဏိ အစောင့်အရှောက်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ တစ်ခုတည်းသော တုံ့ပြန်မှုမှာ အပြုံးတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုကောင်းကင်ရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဟုခေါ်သောသူသည် လူငယ် အဂ္ဂိရတ် ပါရမီရှင် တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ ထို့အပြင်... သူ၏ စွမ်းအားမှာ လျှို့ဝှက်ဝိညာဉ် အဆင့်တွင်ပင် ကန့်သတ်ခံထားရသည့်ပုံ ပေါ်သည်။ စောစောကလည်း သူသည် ပါဝင်ပတ်သက်နေသော ရိုးရွဲ သူတော်စင် များအနက် မည်သူ့ကိုမျှ အမှန်တကယ် ထိခိုက်နစ်နာအောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူက ဘာကို အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့နေရမည်နည်း။

ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုး၍ တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဝေ့ဝူယင်သည် ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့လျှင်တောင်မှ သူသည် ပေါက်ကွဲမှု၏ အကွာအဝေး အတွင်း၌သာ ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပေါက်ကွဲမှုမျိုးကို ရှောင်ပုန်းရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ၎င်းသည် အာကာသ ဒိုင်မန်းရှင်း တိုင်းနှင့် ဟင်းလင်းပြင် ဆီသို့ပင် ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။ အစစ်အမှန် လွတ်မြောက်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်း မရှိပေ။ သူ သိမ်းပိုက်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီး လုံးဝ ပျက်သုဉ်းမသွားခဲ့လျှင်တောင်မှ သူ သေချာပေါက် ဒဏ်ရာရရှိနေပေလိမ့်မည်။

"တကယ်လို့ ရှင်က အဲဒါကို မကြောက်ဘူးဆိုရင်တောင် ရိုးရွဲ သူတော်စင် သုံးပါးလုံးကို လုပ်ကြံ စတေးသွားတဲ့ သူကိုတော့ စိုးရိမ်သင့်တယ်... လက်တစ်ချက်ကလေးတောင် မလှုပ်ရှာရဘဲ နှစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်နိုင်ပြီး နောက်တစ်ယောက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားစေခဲ့တာလေ... အဲဒီလိုလူမျိုးမှာ အရမ်း ယုတ်မာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေနိုင်တယ်..."

ချူရှင်း က သရော်လှောင်ပြောင်သည့် လေသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သံမဏိ အစောင့်အရှောက် မိစ္ဆာ ဟု လူသိများသော သွေးစွန်းကံကြမ္မာ ပင်လယ်ဓားပြ မိစ္ဆာ သည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တွေးတောနေခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တည်ကြည်လေးနက်သော အလင်းရောင်များ တလက်လက် တောက်ပလာခဲ့၏။ ချူရှင်းသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ အလွန်အရေးကြီးသော နေရာတစ်ခုကို ကြီးမားသော တိကျမှုဖြင့် ထိမှန်သွားစေခဲ့လေပြီ။

"ဟင်..."

ရုတ်တရက်... သူတို့သုံးယောက်လုံးသည် အရောင်အသွေး စုံလင်စွာ ပေါက်ကွဲနေသည့် အာကာသ၏ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်စဉ်များကို ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ထိုကစဉ့်ကလျား ဖြစ်စဉ်များကို ကန့်လန့်ကာတစ်ချပ်လို ဖယ်ခွာကာ လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုသူ၏ ခြေရင်းနှင့် ကျောဘက်တွင်တော့ သစ္စာရှိသော စစ်သည်တော်များအလား လျှို့ဝှက် သင်္ကေတများက ဝန်းရံနေ၏။ ကြည်လင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အလင်းတန်းများကလည်း သူ့အား ဖုံးလွှမ်းထားလေသည်။

စုရီ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်က အပေါ်ယံတွင် တည်ငြိမ်နေပုံရသည်။ သို့သော်လည်း သူ့ မျက်ဝန်းများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး တစ်နေရာတွင်တော့ ပြင်းထန်သော တင်းမာမှုများ ကိန်းအောင်းနေခဲ့၏။

အရှင်သခင် သံမဏိ အစောင့်အရှောက်၏ မျက်လုံးများက စူးရှစွာ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့၏။ သူ မျက်လုံးများထဲသို့ ဝိညာဉ်အမြင်ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများကို လျှံကျလာစေ၏။ သူသည် ဤခန္ဓာကိုယ်သူခိုး မည်မျှအထိ ဒဏ်ရာရထားသနည်း ဆိုသည်ကို ခန့်မှန်းရန် အမြင်အာရုံ အစီအရင်တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် အသေးအဖွဲ ပြဿနာတစ်ခုကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ထိုသူ၏ အသက်ရှူသံတွင် မောဟိုက်နေခြင်းမျိုး မရှိသလို အော်ရာတွင်လည်း အားနည်းနေသည့် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိခဲ့ချေ။

ချူရှင်း၏ နှလုံးသားသည် ရုတ်တရက် အကြောက်တရားကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်သွားခဲ့သည်။ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မှုများက သူမ၏ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်အပေါ်သို့ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာချလိုက်သကဲ့သို့ လွှမ်းမိုးသွား၏။ ထွက်ပြေးချင်သည့် ဆန္ဒများကသာ သူမ၏ အတွေးတိုင်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့တော့သည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်လုံးများက ငရဲဘုံအလား အေးစက်နေပြီး တစ်ချိန်တည်း၌ မိုးကြိုးပမာ ကြမ်းတမ်းနေခဲ့သည်။ ထိုအကြည့်များက ပုလင်းဆီသို့ တိကျစွာ ရည်ရွယ်ထား၏။ စုရီသည် သူ့လက်ထဲမှ ပုလင်းကို မသိမသာပင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိ၏။ ကံဆိုးစွာပင် ဤပုလင်းကို သူ၏ အတွင်းပိုင်းကမ္ဘာ သို့မဟုတ် ရှန့်ထို လက်စွပ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထား၍ မရနိုင်ပေ။ ကောင်းကင်ငယ် တစ်ခုကို မည်သည့် သာမန် အာကာသ ဒိုင်မန်းရှင်းထဲတွင်မျှ ထည့်သွင်းထား၍ မရနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ရိုးရွဲ သူတော်စင် ယီကျွန်း၏ ကောင်းကင်ငယ်က သူ၏ ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ်ထဲတွင် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

"ဧကရာဇ် ဝေ့..."

အရှင်သခင် သံမဏိ အစောင့်အရှောက်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ဦးဆောင်ပြီး ကျယ်လောင်အားပါစွာ ပြောလိုက်သည်။ အဆင့်အတန်း တူညီသည့် လူတစ်ယောက်ကို ပြောနေသကဲ့သို့ သူ၏ အသံထဲတွင် ဟိန်းဟောက်နေသော အင်အားတစ်ခု ပါဝင်နေ၏။

"ငါ ပြော..."

"မလိုဘူး..."

ဝေ့ဝူယင်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်၏။ သူ၏ ဝိညာဉ်အင်အားများက အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ အရှင်သခင် သံမဏိ အစောင့်အရှောက်ဆီသို့သာ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကြမ်းတမ်းသော တိုက်ခိုက်မှု နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ကာလျှပ်စီးအလား မြန်ဆန်လှပေသည်။

အရှင်သခင် သံမဏိ အစောင့်အရှောက်၏ မျက်လုံးများက ဒေါသကြောင့် အရောင်လက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အသိစိတ်ပင်လယ်အပေါ်တွင် ကာကွယ်မှုတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်ပြီး ကာကွယ်ရန်ရော၊ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန်ပါ အသင့်ဖြစ်နေခဲ့၏။

သို့သော်... ဤအရာက ရိုးရှင်းသော ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ဝေ့ဝူယင်သည် လျှို့ဝှက် ဝိညာဉ်ငါးခုလုံး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖီဆန်ပေါက်စ၏ အဆုံးမဲ့ စွမ်းအင်များဖြင့် ပံ့ပိုးထားသောကြောင့် မူလပုံစံတွင် အကြီးမားဆုံးသော ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်ဖော်လိုက်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

အရှင်သခင် သံမဏိ အစောင့်အရှောက်၏ ကာကွယ်မှုသည် အလွန်တရာ အားကောင်းပြီး ခိုင်မာလှသည်။ ကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ် အစီအရင်၊ ပဲ့တင်ထပ် ချီ အကာအကွယ်တို့ဖြင့် ပံ့ပိုးထားပြီး သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ကို ကာကွယ်ရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဂါထာမန္တန်များဖြင့်လည်း ထပ်မံ အားဖြည့်ထား၏။ ၎င်းသည် အလွှာသုံးထပ်ပါသော ပုံမှန် ကာကွယ်ရေး ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် တိုက်ခိုက်မှု ထိမှန်သွားသောအခါ သွေးကံကြမ္မာ ဓားပြမိစ္ဆာ၏ မျက်လုံးများက တစ်ခဏတာမျှ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရလေသည်။

ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများမှ သွေးများက မြစ်ရေအလား စီးကျလာခဲ့သည်။

သူ၏ ပဲ့တင်ထပ် ချီ အကာအကွယ်သည်လည်း တုန်ခါသွားပြီး ပါးလွှာသွားခဲ့၏။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ အရေပြားများသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ကွာကျလာသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တွန့်လိမ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးသည် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားကာ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် သင်္ဘော ကိုယ်ထည်ကို ရက်စက်စွာ ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် အမှောင် ဟင်းလင်းပြင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာအထိ မိုင်ပေါင်း နှစ်သိန်းအနည်းဆုံး အကွာအဝေးကို လမ်းကြောင်းဖောက်ကာ လွင့်စင်သွားခဲ့၏။ ထို့နောက်တွင်မှ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကြီးသည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ဘုန်း...

ဝိညာဉ်အလင်းနှင့် ကောင်းကင် ရောင်စဉ်များ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုက ဝိညာဉ်ကာကွယ် ထွက်ပြေးခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင် အသိပေးနေခဲ့သည်။ သူသည် နောက်လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဝေ့ဝူယင်သည် အရှင်သခင် သံမဏိ အစောင့်အရှောက်ကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ဘဲ စုရီ၏ လက်ထဲမှ ပုလင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့၏။ သို့သော်လည်း သူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ညာဘက် လက်သန်းကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးနေသော အရှင်သခင် သံမဏိ အစောင့်အရှောက်ဆီသို့ ညွှန်လိုက်၏။ ထို့နောက်... မားဂတ် ဖန်တီးထားသည့် ဝိညာဉ်ကာကွယ် ထွက်ပြေးခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အထူးတန်ပြန်နိုင်သော ကျင့်စဉ်လေးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် စက်ဝန်း အာရုဏ်ဦး ပယ်ဖျက်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကြယ်တံခွန်အလား ထွက်ပြေးနေသော အရှင်သခင် သံမဏိ အစောင့်အရှောက်သည် သူ၏ အဟုန်များအားလုံးကို အလုခံလိုက်ရသည်။ မဟုတ်သေး... ထိုအချက်က အတိအကျ မှန်ကန်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ချေ။ အာကာသနှင့် အချိန် သဘောတရားက စက်ဝန်းသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်၏။ လည်နေသော ဘီးတစ်ခုထဲမှ ကြွက်တစ်ကောင်လိုပင် ထိုပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့်သည် ပျံသန်းနေခဲ့သည်။

ပျံသန်းနေဆဲ... ဆက်လက် ပျံသန်းနေဆဲပင်...။

***