အခန်း ၂၅၄၁

အပိုင်း(၂၅၄၁)

"ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူက ယွီပေါင်ယွဲ့အပေါ်ကို အတော်လေး မျက်နှာသာပေးတာပဲ... သူသာ မရှိခဲ့ရင် ဒီအခြေအနေက သေချာပေါက် ပိုဆိုးသွားတော့မှာ..."

စုရီသည် ဤဧကရာဇ်က ယွီပေါင်ယွဲ့ကို အလွန်အမင်း မျက်နှာသာပေးနေသည်ဟု မှန်းဆရင်း စဉ်းစားဟန်ဖြင့် အတွေးထဲတွင် ကောက်ချက်ချလိုက်၏။ ထိုမိန်းကလေးငယ်သည် ကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ နှလုံးသားထဲသို့ မတော်တဆ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က ယွီပေါင်ယွဲ့၏ ခံစားချက်များက သူ့အပေါ်တွင် အမြစ်တွယ်နေခဲ့ကြောင်းကို သိရှိထားသဖြင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ လွန်ဆွဲနေခဲ့၏။ သို့သော်လည်း အာရုဏ်ဦး ဧကရာဇ်က သူမ၏ နှလုံးသားကို အမှန်တကယ် ရယူနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကတော့ လုံးဝကို ကွဲပြားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

"နောက်သုံးလကြာရင် အာရုဏ်ဦး မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း မျှော်စင်ကို လာသတင်းပို့လှည့်..."

ဝေ့ဝူယင်သည် ယီကျွန်းကို အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။ စုရီ၏ လက်ထဲရှိ ပုလင်းလေးက တစ်စုံတစ်ရာကို သဘောတူညီသည့် လက္ခဏာအဖြစ် သိမ်မွေ့စွာ တုန်ခါရင်း တုံ့ပြန်လာခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ မျှော်စင်က နောက်သုံးလကြာတဲ့အထိ တည်ရှိနေဦးမယ်လို့ သေချာလို့လား..."

စုရီက မေးလိုက်သော်လည်း ဝေ့ဝူယင်၏ တုံ့ပြန်မှုကတော့ အတော်လေး အေးစက်နေခဲ့သည်။ သူက ဂရုမစိုက်သည့်အလား ပေါ့ပါးစွာ တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်၏။

စုရီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည်လည်း လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး၏ တည်ငြိမ်မှု ပုံရိပ်ကို အပြည့်အဝ ဖော်ဆောင်ထားခဲ့၏။ သင်္ဘောထက်၌ အတွင်းပိုင်း ချို့ယွင်းမှုများကြားတွင် ပင်လယ်ဓားပြများမှာ ကသောင်းကနင်း ထွက်ပြေးနေကြရသော်လည်း သူကတော့ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

သင်္ဘောတစ်စီးလုံးသည် ပြိုကွဲပျက်စီးလုဆဲဆဲ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ထိုသို့သာဖြစ်ခဲ့လျှင် ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ ပေါက်ကွဲမှုမှ အကြွင်းအကျန် ကသောင်းကနင်း စက်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် သူတို့၏ ကံကြမ္မာများ မည်သို့ဖြစ်သွားမည်ကို တွေးကြည့်၍ ရနိုင်ပေသည်။

အာကာသ၊ အချိန်၊ ရောင်စဉ်လှိုင်း၊ ကောင်းကင်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ဖြစ်စဉ်များ၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော မှန်းဆရခက်သည့် ပေါက်ကွဲမှုများကြားတွင် အသက်ရှင်သန်ရန် မဆိုထားနှင့်။ မည်သည့် လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့်အတွက်မဆို ၎င်းအထဲတွင် အာရုံခံနိုင်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။ ယာဉ်မှူး၊ လမ်းပြနှင့် ကာကွယ်သူအဖြစ် ဦးဆောင်ပေးမည့် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် တစ်ပါးသာ မရှိလျှင် မည်သည့် သင်္ဘောမဆို လုံးဝ ပျက်စီးသွားရန်သာ ကံကြမ္မာ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု သင်္ဘောသည်လည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ခဲ့ချေ။ သူတို့သည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ် အကူအညီ တောင်းခံ နေကြ၏။

ရိုးသားပြီး အပြစ်ကင်းစင်သော ကျင့်ကြံသူများကို လုယက်ခြင်း၊ ဓားပြတိုက်ခြင်း၊ လူသတ်ခြင်း၊ ခိုးယူခြင်း၊ ငွေညှစ်ခြင်းနှင့် ခြိမ်းခြောက်လုယူခြင်း အစရှိသည့် အလုပ်အကိုင်များကို လုပ်ကိုင်နေကြသော ဤပင်လယ်ဓားပြများ၏ ကံကြမ္မာသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသကဲ့သို့ စုရီကလည်း လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

စုရီသည် ကုန်းပတ်ပေါ်မှ စတင် မျောလွင့်လာကာ ပျံသန်းရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက ကြောက်လန့်တကြား အေးခဲနေသော ချူရှင်း၏ လက်ကို သူ၏ လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ရန် လှမ်းလိုက်၏။

လှပသော အမျိုးသမီး အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်သည် သူ လှမ်းကိုင်လိုက်သည်ကို နောက်ဆုတ် ရှောင်ရှားလိုက်ပြီး သိသိသာသာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် မျက်တောင်တစ်ချက်မျှ မခတ်ဘဲ ဝေ့ဝူယင်ကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

စုရီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့၏။ ဝေ့ဝူယင်၏ ရှေ့တွင် သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် မသင့်လျော်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ သို့တိုင်အောင် သူမ၏ ကိုယ်တစ်ခြမ်းသေမတတ် အကြောက်တရားက သိသာထင်ရှားလွန်းနေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အရှင်သခင် သံမဏိ အစောင့်အရှောက်၏ ဆိုးရွားလှသော ကံကြမ္မာက သူမကို သိသိသာသာ သက်ရောက်မှု ရှိသွားခဲ့ပုံရသည်။

စုရီ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဝေ့ဝူယင်ကို ကြည့်လိုက်၏။ ဝေ့ဝူယင်သည် လျှို့ဝှက် သင်္ကေတများ၏ ဧကရာဇ်တစ်ပါးအလား ကသောင်းကနင်း အခြေအနေထဲတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ငွေရောင် မျက်ဝန်များကတော့ ပြိုကျ ပျက်စီးတော့မည့် သင်္ဘောကြီးကို အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။

"ကောင်းကင်ရှန့်ထို အာရုဏ်ဦး... ကျုပ် တစ်ခု မေးချင်တယ်... ခင်ဗျားက တာအို ကျင့်ကြံသူချူးအပေါ်မှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား..."

စုရီ၏ မေးခွန်းက နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသောအခါ ချူရှင်းမှာ သိသိသာသာ လန့်ဖျပ်သွားခဲ့၏။ သူမသည် တောင်တန်းများ၏ ကျားဘုရင်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော လမ်းပျောက်နေသည့် အိမ်မွေးကြောင်လေး တစ်ကောင်လိုပင် ဝေ့ဝူယင်ကို ကြည့်နေခဲ့၏။

"သူ့ အပေါ်လား..."

ဝေ့ဝူယင်က သူ့ အကြည့်ကို ချူရှင်းထံသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ သူ့ မျက်လုံးများထဲတွင် ထင်ရှားသော နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုများ တောက်ပသွားခဲ့ပြီး မျက်နှာသာပေးမှုနှင့် စိတ်ဝင်စားမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်၏။

"သူနဲ့ လိုက်သွားလိုက်ပါ... ငါ့ကိစ္စတွေ ပြီးသွားတဲ့အခါ ငါ့မျှော်စင်မှာ ငါတို့ စကားပြောကြတာပေါ့..."

ဝေ့ဝူယင်၏ စကားလုံးများက ကြီးမြတ်သော ကောင်းကင်ဘုံ၏ ခွင့်လွှတ်မှု တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးက မသိစိတ်မှနေ၍ ပြေလျော့သွားခဲ့၏။ နေမီးတောက်များကဲ့သို့ ဝိညာဉ်အင်အား ပေါက်ကွဲမှုများဖြင့် တုန်ရီနေသော သူမ၏ ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ်သည်လည်း တည်ငြိမ်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တဝီဝီ မြည်ဟည်းနေခဲ့လေသည်။ ၎င်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဤလူနှစ်ဦးသာလျှင် သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုဆိုင်ရာ အရေးပါမှုနှင့် အဘယ်ကြောင့်ဆိုသည့် အကြောင်းပြချက်ကို နားလည်ထားကြ၏။

ချူရှင်းသည် စုရီ၏ လက်ကို လှမ်းမကိုင်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်သို့ သွေးရောင်များ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ သင်္ဘောပေါ်မှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူမက အနည်းငယ် ချိုမြိန်သော အမူအရာဖြင့် ဝေ့ဝူယင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြုံးပြလိုက်၏။ ယခင်က တုံ့ပြန်မှုမှ လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရိုးရှင်းသော အကြည့်တစ်ချက်နှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အာမခံချက်ရှိသည့် အသံတစ်ခုက ဝိညာဉ်အတွက် မည်မျှအထိ အံ့သြဖွယ်ကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည် ဆိုသည်ကို ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

စုရီ၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့၏။ သတိပေးချက် သို့မဟုတ် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မှု တစ်မျှင် ဖြစ်တည်လာခဲ့၏။ ထို့နောက် သူက ပင်လယ်ဓားပြ သင်္ဘောပေါ်မှ ထွက်ခွာကာ သူမ နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ နှစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားသောအခါ ချူရှင်းက သူမ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို အသုံးပြု၍ ကသောင်းကနင်း ဖြစ်ရပ်များကို တည်ငြိမ်စေကာ ရှေ့သို့ သွားမည့် လမ်းကြောင်းကို တဖြည်းဖြည်း ဖောက်ထုတ်သွားခဲ့သည်။ စုရီကတော့ အင်အားစိုက်ထုတ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် ပင်လယ်ဓားပြ သင်္ဘောနှင့် ဆယ်မိုင်ခန့် အကွာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဝေ့ဝူယင်က စတင် လှုပ်ရှားလိုက်၏။ သူက သင်္ဘောဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်သီးကို ပြင်းထန်သော အင်အားများဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ပင်လယ်ဓားပြ သင်္ဘောကြီးသည် တစ်ခဏမျှပင် တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ စက္ကူတစ်ရွက်ကို လုံးချေလိုက်သကဲ့သို့ ပိန်လိမ် ကျေမွသွားခဲ့လေသည်။

ငိုကြွေးသံများ၊ အသနားခံသံများ၊ အော်ဟစ်သံများနှင့် ကျိန်ဆဲသံများ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

နောက်ဆုံး...

တစ်ယောက်မကျန်ပင်...

စုရီ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားခဲ့၏။

"လူမှားယုံမိတဲ့အတွက် ဆက်စပ်ပြီး သေပွဲဝင်ရတာပဲ... မှားယွင်းတဲ့သူ နောက်ကို လိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တဲ့ သူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာပဲလေ..."

ဆုံးဖြတ်ချက်များနှင့် ရွေးချယ်မှုများ၏ ပျက်စီးလွယ်ပုံကို သူ အတွေးထဲမှ မှတ်ချက်ချလိုက်မိ၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခြင်းဆိုသည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုတည်းက အလားအလာရှိသော လူသားများကို မည်သို့ သေဆုံးစေနိုင်ကြောင်း သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူသည်လည်း ထူးမခြားနားပင် ဖြစ်သည်။ သူ ကလဲ့စားချေမည့် လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေသူတိုင်းသည် ပေါင်းပင်များအလား ရိတ်သင် ဖယ်ရှားခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

သူ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဝေ့ဝူယင်၏ ကျောပြင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ ဝေ့ဝူယင်၏ ဘီလီယံနှင့်ချီသော အတုအယောင် လျှို့ဝှက် သင်္ကေတများ သည် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ဖွယ်ကောင်းပြီး ကပ်ဘေးဆိုက်မတတ် ပြင်းထန်သော ဒေါသများဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ တုန်ခါနေပုံရသည်။

“ကောင်းကင်ရှန့်ထို အာရုဏ်ဦး... ခင်ဗျား မရှိတုန်း အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်သွားတယ် ဆိုတာ သိလား...”

ဝေ့ဝူယင်က လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်၏။ ထိုအခါ သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ခန္ဓာကိုယ်အား ဖုံးလွှမ်းနေသော အတုအယောင် လျှို့ဝှက် သင်္ကေတများက ငါးဘီလီယံအထိ တိုးပွားလာကာ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ သူ လေကို ပြန်ထုတ်လိုက်သောအခါ ထိုငါးဘီလီယံသည် ဆဲလ်ကွဲခြင်း ကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ ငါးဘီလီယံမှ ဆယ်ဘီလီယံအထိ ရုတ်တရက် တိုးပွားသွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စုရီ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့၏။

ဝေ့ဝူယင်၏ ပေါင်းစည်းထားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် ပိုမို ကြီးမားသော အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စတင် ပေါင်းစည်းလာခဲ့သည်။ သူသည် လျှို့ဝှက် လမ်းစဉ်များအတွက် လျှို့ဝှက် အမြုတေ နှစ်ခု၏ လျှို့ဝှက် သင်္ကေတများကို ချိတ်ဆက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အိုရီ နှင့် ဘုရင် တို့ပင် ဖြစ်၏။ တစ်ခုချင်းစီတွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် သီးသန့် လျှို့ဝှက် သင်္ကေတ အစုအဝေးများ ရှိကြသည်။ တစ်ခုလျှင် ၄၀၅ ခုစီဖြင့် စုစုပေါင်း ၂,၀၂၅ ခု ရှိပြီး သဘာဝ ကျင့်ကြံခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှတစ်ဆင့် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာစေရန် လျှို့ဝှက် လမ်းစဉ်များကို ကိုယ်စားပြုသော အုပ်စု ကိုးခုအဖြစ် စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အုပ်စု တစ်ခုစီတွင် သတ်မှတ်ထားသော အမျိုးအစားအလိုက် လျှို့ဝှက် သင်္ကေတ ၂၂၅ ခုစီ ပါဝင်လေသည်။

သူသည် သီးသန့် အစုအဝေး တစ်ခုစီကို အခြား အစုအဝေး တစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လျှို့ဝှက် သင်္ကေတ ၈၁၀ ခုသာ သူ၏ တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေခဲ့၏။ ၎င်းသည် ပေါင်းစည်းခြင်း ကိစ္စရပ်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စေရန် လုပ်ဆောင်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အုပ်စု ကိုးခုအတွင်းရှိ သီးသန့် အစုအဝေးတစ်ခုစီကို ကျန်အရာများနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သောအခါ သူ၏ လျှို့ဝှက် သင်္ကေတများသည် ဆဲလ်ကွဲခြင်းကဲ့သို့သော အမြင်အာရုံပိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေရပုံ ပေါ်လေသည်။ အကယ်၍ သူ၏ ပထမဆုံး ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ခဲ့လျှင် ငါးဘီလီယံမှ ဆယ်ဘီလီယံ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် နှစ်ဆယ်ဘီလီယံ၊ လေးဆယ်ဘီလီယံနှင့် ရှစ်ဆယ်ဘီလီယံအထိ တိုးပွားလာမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုလမ်းကြောင်း အတိုင်းသာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် သူ၏ ဒုတိယ ခန့်မှန်းချက်သည် များစွာ ပိုမို ကြီးမားသော အတိုင်းအတာတစ်ခုအဖြစ် အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာမည် ဖြစ်သည်။ ငါးဘီလီယံမှ ဆယ်ဘီလီယံ၊ သုံးဆယ်ဘီလီယံ၊ တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ဘီလီယံမှ ခြောက်ရာဘီလီယံအထိပင် ဖြစ်၏။

မည်သည့် တိုးတက်မှုမျိုးပဲ ဖြစ်ပါစေ... နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အခြေအနေသည် ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစည်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို အပြည့်အဝ ဖြတ်သန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် တစ်ပိုင်းသေမျိုး အရှင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းကို ပြဿနာမရှိဘဲ စတင်နိုင်မည်ပင် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း မည်သည့် လမ်းကြောင်းပင် ဖြစ်နေပါစေ၊ အတုအယောင် လျှို့ဝှက် သင်္ကေတများက နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသည့်အတွက် စုရီမှာ စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ရလေသည်။

ဝေ့ဝူယင်က သူ့ဘက်သို့ လှည့်လာခဲ့၏။ အတုအယောင် လျှို့ဝှက် သင်္ကေတများကလည်း နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး ကြယ်ငယ်လေး တစ်လုံးနှင့် တူသော စက်လုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်အထိ ကြမ်းတမ်းစွာ စုစည်းသွားကြ၏။ ထိုစက်လုံးသည် လုံးပတ် ဆယ်မီတာ အတိအကျ ရှိပြီး အတုအယောင် မဟုတ်တော့ပေ။ ထို့ပြင် နားလည်ရခက်သော သိပ်သည်းသည့် အော်ရာတစ်ခုကိုလည်း ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

***