အခန်း ၂၅၄၃

အပိုင်း(၂၅၄၃)

"ဟင်..."

ဝေ့ဝူယင်သည် ရုတ်တရက် သူ၏ ဆဲလ်များအတွင်း တာအို စွမ်းအင်များ သိမ်မွေ့စွာ လှုပ်ခတ်သွားသည်ကို အာရုံခံလိုက်မိ၏။ ထို့ကြောင့် သူ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက်ကို အလိုအလျောက် တင်လိုက်မိသည်။ ထိုနေရာတွင် မှေးမှိန်သော ခါးပတ်တစ်ခုက သန့်စင်ပြီး တည်ငြိမ်ကာ အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားနိုင်သော အော်ရာတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။ ၎င်းသည် သေမျိုး တာအို၏ အမတေပင် ဖြစ်သည်။

ထိုခံစားမှုက တုန့်ပြန်မှု တစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။ သို့သော်လည်း မည်မျှပင် ထက်မြက်သော အလိုအလျောက် သိစိတ်နှင့် မြင့်မားသော အာရုံခံစားမှုများကမျှ ၎င်း၏ မူလအစကို တိကျစွာ မရှာဖွေနိုင်ခဲ့ချေ။

တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။ ၎င်းသည် အမွေခံ အပြစ်သား တစ်ဦးဦးက ဂါထာမန္တန် သို့မဟုတ် ဟောကိန်းထုတ်ခြင်းများကို လုပ်ဆောင်နေသည့် လက်ရာများ ဖြစ်နေနိုင်မည်လော။ သို့ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် ကောင်းချီး တစ်ခုတည်းကိုသာ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ရသနည်း။ ဝေ့ဝူယင်သည် ဤဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ရှင်းလင်းချက်များကို တွေးတောနေစဉ်၊ စုရီသည်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ရုန်းကန်နေရ၏။ ချူရှင်း၏ မျက်လုံးများကလည်း ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများက မယုံကြည်နိုင်စွာ ပွင့်ဟနေပြီး နှလုံးခုန်နှုန်းများကလည်း ကသောင်းကင်းမဲ့ ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။

သူမသည် အချိန်ကာလ ထိန်းသိမ်းသူ အသုံးပြုလိုက်သော ဝိရောဓိ ပြင်ဆင်ခြင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမ၏ ကောင်းကင်ငယ် နှင့် နက်ရှိုင်းသော ဝိညာဉ် ဆက်သွယ်မှုက သူမကို ရှားပါးသော ကာကွယ်မှုတစ်ခု ပေးစွမ်းထားခဲ့၏။ သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ရှိမှုမှ မှတ်ဉာဏ်များကို အချိန်ကာလ ထိန်းသိမ်းသူ က ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏ ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် က မှတ်ဉာဏ်များကို အပြစ်အနာအဆာမရှိ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မေ့လျော့ခြင်းကို အန်တုနိုင်သော ကြိုးတစ်ချောင်းပင် ဖြစ်၏။ ထိုဖြစ်ရပ်က သူမကို လုံးဝ မှင်တက်သွားစေခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် စုရီသည်လည်း အချိန်ကာလဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းဖယ်ရှားမှုကြီးကို အသည်းအသန် ခုခံနေခဲ့ရ၏။ သူသည် အချိန် သာမည ဥပဒေသ ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ တတ်မြောက်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အစစ်အမှန် သူတော်စင် သို့မဟုတ် အစစ်အမှန် ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများပင် မယှဉ်သာသော ထူးခြားသည့် ခံနိုင်ရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။ ထိုကျင့်ကြံသူများကတော့ မှတ်ဉာဏ်ဖျက်ခံရမှုနှင့် ပြင်ဆင်မှုများကို ရှောင်လွှဲ၍မရဘဲ အရှုံးပေးလိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့က ဖျက်ပစ်ခံလိုက်ရသော အရာများကို မှေးမှိန်သော အရိပ်များအဖြစ်သာ မြင်တွေ့နိုင်ပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြန်လည် ဖြည့်ဆည်းမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသော ကွက်လပ်များအဖြစ်သာ ခံစားရမည် ဖြစ်လေသည်။

စုရီအတွက်တော့ အချိန်ကာလထဲမှ ဖျက်ပစ်ခံလိုက်ရသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် အပေါ်ယံတွင် ကြင်နာဟန်ရှိသော်လည်း အတွင်းစိတ်၌ ယုတ်မာသော ကူးတို့သမား ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထိုသူသည် သူ မယုံကြည်ဘဲ လျစ်လျူရှုထားသော ဇာတ်ကောင်တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။ လက်တွေ့ဘဝနှင့် ကိုက်ညီနေသော ဤတစ္ဆေအလား အတုအယောင် ပုံရိပ်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မှတ်ဉာဏ်များနှင့် စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ပဲ့တင်ထပ်မှုများကို ပျက်စီးခြင်းမှ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ၏ သာမည ဥပဒေသ သည် အချိန်ကာလ ရောင်စဉ်များဖြင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။ ၎င်းက သူ၏ ဝိညာဉ်အင်အားများကို လျင်မြန်သော နှုန်းထားဖြင့် စားသုံးနေခဲ့၏။ မှတ်ဉာဏ်များကို အတင်းအဓမ္မ ပြန်လည် ရယူမည့်အစား၊ သာမည ဥပဒေသ က အချိန် ဥပဒေသ ကောင်းကင်နယ်ပယ် ထံသို့ ဝိညာဉ် တောင်းဆိုလွှာ တစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်သည်။ ထိုတောင်းဆိုလွှာကို အချိန်ကာလ ထိန်းသိမ်းသူ ၏ တရားစီရင်မှုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုတောင်းဆိုလွှာက ဘာများဖြစ်သနည်း။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဆက်လက် သိမ်းဆည်းထားခွင့် ပြုနိုင်မလား..."

ဤတောင်းဆိုမှုသည် ရာထူးငယ် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက အဝေးတွင်ရှိပြီး ဂရုမစိုက်တတ်သော သူဌေးထံမှ ခေတ္တခွင့် သို့မဟုတ် ရာထူးတိုးရန် တောင်းဆိုနေသည်နှင့် တူနေခဲ့၏။ ပုံမှန်အားဖြင့် အချိန်ကာလ ထိန်းသိမ်းသူ သည် ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆန်လေ့ရှိသည်။ မည်သူမျှ ကင်းလွတ်ခွင့် မရခဲ့ဖူးချေ။ သာမည ဥပဒေသ တွင် လုံလောက်သော ဩဇာအာဏာ မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း ကောင်းချီးခံ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အနေဖြင့် စုရီ၏ တောင်းဆိုလွှာကို ကောင်းကင် တာအိုများက ဦးစားပေးပြီး ပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်။ သူ၏ ထူးခြားသော အဆင့်အတန်းက အခြေအနေကို ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကြီးမားလှသော ဖိအားကြီး ကင်းစင်သွားသဖြင့် စုရီ၏ မျက်လုံးသည် အေးမြသော သက်သာရာရမှု လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ မှတ်ဉာဏ်များသည် ပြင်ဆင်ခံရခြင်း မရှိဘဲ ကျန်ရစ်နေခဲ့၏။ သို့သော်လည်း ပေးဆပ်လိုက်ရသော တန်ဖိုးမှာ ဝိညာဉ်အင်အားများ အကုန်အစင် စုပ်ယူခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ မျက်နှာက ဖြူရော်ကာ အသက်ရှူမဝအောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

မျက်လုံးများကို ပင့်မကြည့်လိုက်သောအခါ၊ အချိန်ကာလ ထိန်းသိမ်းသူ က ကသောင်းကနင်း အကြွင်းအကျန်များကို အမည်မသိ ခေတ်ကာလ တစ်ခုဆီသို့ စုပ်ယူ ဖယ်ရှားလိုက်သည်ကို စုရီ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝေ့ဝူယင် အတွက်တော့ မည်သည့် ပြင်ဆင်မှုမျှ ကျရောက်လာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ တောင်းဆိုလွှာ ပေးပို့ရန်ပင် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ အချိန်ကာလ ထိန်းသိမ်းသူ ၏ ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်က သူ့အပေါ်မှ လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူ၏ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း အဓိက အာဏာ ကြောင့် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ထိုအရာ တစ်ခုတည်းကပင် ကင်းလွတ်ခွင့်ကို ပေးစွမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သော်ငြား ထိုကြောင့် မဟုတ်ခဲ့ချေ။

ခွင့်ပြုချက်ကို မြန်ဆန်စေမည့် သူ၏ ကောင်းချီးခံ အင်ပီရီယန် အဆင့်အတန်းကြောင့်လည်း မဟုတ်ခဲ့ပေ။

မဟာ တာအိုက သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့သည့် ကောင်းချီးသုံးခု၊ သူ၏ ကြယ်တာရာ ပါရဂွန် ရုပ်ခန္ဓာ၊ အတုမဲ့ ဖန်တီးခြင်း အဂ္ဂိရတ် ကြယ်တာရာများ သို့မဟုတ် မားဂတ် နှင့် ဧဒင် တို့ ရှိနေမှု ကြောင့်လည်း မဟုတ်ခဲ့ချေ။ ထိုလက္ခဏာများ အားလုံးက သူ့ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖျက်ဆီးခံရမှုမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း အကြောင်းရင်းမှန် မဟုတ်ခဲ့ပေ။

၎င်းသည် အစစ်အမှန်နဂါး တစ်ကောင်အဖြစ် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသားကြောင့်သာ ဖြစ်လေသည်။ သူသည် အချိန် နှင့် အာကာသ နဂါး သွေးမျိုးဆက်များ နှစ်ခုလုံးမှ မွေးဖွားလာသော ရှားပါးသည့် ကပြား တစ်ယောက် ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် အချိန်နှင့် အာကာသ နှစ်ခုလုံးကို ကျော်လွန်ကာ များစွာ ပိုမို ကျယ်ပြန့်သော စိုးမိုးမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။ အချိန်ကာလ မြစ်ကြီး မှ ဆင်းသက်လာသော အချိန်ကာလဆိုင်ရာ တည်ရှိမှုများသည် အချိန်ကာလ ကန့်သတ်ချက်များနှင့် ဝိရောဓိ ဖြစ်စဉ်များကို ပြတ်သားစွာ အန်တုနိုင်ရန် ကောင်းချီးပေးခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

အဖြူရောင် အဘိဿဲနှင့် ဆင်တူသည့် ထိုအရာက သူ့အတွက်တော့ သိမ်မွေ့သော လေပြေလေး တစ်ခုသာ ဖြစ်နေခဲ့၏။ အချိန် နှင့် အာကာသ တို့နှင့် သူ၏ နက်ရှိုင်းသော ပေါင်းစပ် ညီညွတ်မှုကြောင့် စကြာဝဠာ ဥယျာဉ်ထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းက ဆိုးကျိုး တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်စဉ်များကို ဖော်ဆောင်နိုင်သည့် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းရည်ကိုလည်း ရှင်းပြနေခဲ့လေသည်။

သူ၏ စက်ဝန်းအာရုဏ်ဦး ပယ်ဖျက်ခြင်း ကျင့်စဉ် သည် အလွန်တရာ အံ့ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ၎င်းသည် ခရာတိုက ဦးဆောင်ကာ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်များ လေးခု၏ အဓိက အားသာချက်များကို ပေါင်းစပ်ထားသော ထူးခြားသည့် ဖန်တီးမှု တစ်ခု ဖြစ်၏။ ထိုအရာက ဝိရောဓိ ဖြစ်စဉ်များကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖန်တီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခဲ့သည်။

စုရီ နှင့် ချူရှင်း တို့သည် ထိတ်လန့်တကြား ရပ်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ယီကျွန်း အပါအဝင် ဝေ့ဝူယင် က သူ၏ အာဏာရှင် ကျင့်စဉ် ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရသော သက်ရှိ အနည်းငယ်ထဲတွင် ပါဝင်နေခဲ့၏။ သူတို့၏ စိတ်နှင့် နှလုံးသားများက ရှုပ်ထွေးမှု၊ အကြောက်တရားများဖြင့် ဆူပွက်နေခဲ့သည်။ ဤအရာက မည်သို့သော ကျင့်စဉ်မျိုး ဖြစ်နေသနည်း။ သူက သူ၏ ပစ်မှတ်ကို ရှင်းလင်းရန်အတွက် အချိန်ကာလ ထိန်းသိမ်းသူ ကိုယ်တိုင်ကို အမှန်တကယ် ဆင့်ခေါ်လိုက်ခြင်းများလော။

မည်သည့် အရာများ ဖြစ်နေသနည်း။

"မင်းတို့ အခု ထွက်သွားတာ၊ ဒါမှမဟုတ် ပြန်သွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ... ငါ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို လိုချင်တဲ့ သူတွေကတော့ အခု ရနေကြပြီ..."

ဝေ့ဝူယင် က သတိပေးလိုက်၏။ ထိုအချိန်တွင် လျှို့ဝှက် သင်္ကေတ စက်လုံး က သူ့ကို စတင် လှည့်ပတ်လာပြီး သန့်စင်သော လျှို့ဝှက် စွမ်းအင်များ၏ တောက်ပသော ပေါက်ကွဲမှုများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။ သေမျိုး သူတော်စင် ခါးပတ်သည် ပေါ်လာသကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သဖြင့် ရုတ်တရက် အချိန်တိုအတွင်း အသက်ဝင်လာမှုကို နောက်မှ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ အာရုံစိုက်မှု..."

စုရီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ ထိုအရာက သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များ ဖြစ်နေမည်လော။ ဝေ့ဝူယင် ထံမှ ဖြာထွက်နေသော ကြီးမြတ်ပြီး ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိသည့် အော်ရာ ကို စောင့်ကြည့်ရင်း၊ ဂလက်ဆီ တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုရန် အသင့်ဖြစ်နေသော မုန်တိုင်းတစ်ခု စုစည်းလာနေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

သူက လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် လေးလံစွာ ပြန်ထုတ်လိုက်ကာ ဝိညာဉ် သတိပေးချက်တစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်သည်။

"အရိပ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ သူတွေကို သတိထားပါ... သူတို့က သားကောင် ထောင်ချောက်ထဲ မိသွားမှသာ ကိုက်တတ်တာ...”

၎င်းသည် သူ ပေးခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော နားလည်ရခက်သည့် သတိပေးချက် ဖြစ်ပြီး ဝေ့ဝူယင်ကို ရယ်မောရင်း စောင်းငဲ့ကြည့်လာစေခဲ့သည်။

“ဟ... ဟ...”

ဝေ့ဝူယင်ထံမှ တိုးညင်းသော လှောင်ရယ်သံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ စုရီသည် ချူရှင်းကို ဆွဲယူကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ ဆီသို့ မဟုတ်ဘဲ ၎င်းနှင့် ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးသွားခြင်း ဖြစ်၏။ သူတို့သည် စုရီ၏ ဓားပေါ်တွင် စီးနင်းကာ ကြယ်များ ပြည့်နှက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်များကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြသည်။

"အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား..."

ဝေ့ဝူယင်က မိသားစုကြားရှိ တက်ကြွပြီး နွေးထွေးသော စကားဝိုင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်၏။ သူ၏ ထိုမေးခွန်းက လျှို့ဝှက် ဝိညာဉ်များ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ထက်မြက်သွားစေခဲ့သည်။

"မြန်လိုက်တာ... အား... အဲဒီမြစ်က တကယ်ကို ဘယ်လို ရှင်းလင်းရမလဲဆိုတာ သိတာပဲ..."

အိုရီက ကြားဖြတ်ခံရမှုကြောင့် နှုတ်ခမ်းဆူကာ ညည်းညူလိုက်၏။

"အာရုံစိုက်ထားပါ အသီနာ... ငါတို့ မကြာခင် ပြန်လာခဲ့မယ်..."

မားဂတ်က ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးက အားပေးစကားများ ပြောကြားခဲ့ပြီးနောက် စိတ်အာရုံ မျက်လုံးထဲမှ ဆုတ်ခွာသွားကြ၏။ အသီနာနှင့် ဖီဆန်လေးတို့ကို ငြိမ်းချမ်းစွာ ဆက်လက် သန့်စင်နေစေရန် ချန်ထားရစ်ခဲ့လေတော့သည်။

***