အခန်း ၅၆၉

အခန်း ၅၆၉ - ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ခြင်း၊ နောက်ထပ် အဆင့် (၅) အခွင့်အရေးကို ရယူခြင်း။

"မင်းကို ပြောပြရမယ် ဟုတ်လား။ ပါဝင်ပစ္စည်း သက်သက်တွေကများ ငါတို့ကို မေးခွန်းထုတ်ပိုင်ခွင့် ဘယ်မှာရှိလို့လဲ။"

"အခုချက်ချင်း ဒူးထောက်ပြီး အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်စမ်း။"

အဆင့် ၂ သံမဏိတောင်ပံ စာကလေးတစ်ကောင်က ကျန်းဖန်ကို အထက်မှငုံ့ကြည့်ရင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြောလိုက်၏။

၎င်းသည် ၎င်း၏ရှေ့မှောက်ရှိ လူသားကို လုံးလုံးလျားလျား အရေးမစိုက်ခဲ့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်း၏ရှည်လျားသော နှစ်ကာလများတစ်လျှောက်လုံးတွင် လူသားများမှာ ပုရွက်ဆိတ်များနှင့် တူညီပြီး သူတို့၏မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမဲလိုက်ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူတို့သည် တိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ပင် စုဆောင်းမွေးမြူခြင်းကို ခံနေကြရပြီး အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များနှင့် ကွာခြားမှု မရှိသလောက်ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မည်သူကများ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို ရိုရိုသေသေ စကားပြောဆိုမည်နည်း။

အခြားသော သံမဏိတောင်ပံ စာကလေးများသည် ကျန်းဖန်ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြ၏။

ဤလူသားသည် သူတို့အပေါ် မည်သည့်ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မပြသသဖြင့် ဤမျှထူးဆန်းသော လူသားမျိုးနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

အကယ်၍ သူတို့ကို မြင်တွေ့ရသူမှာ အခြားလူသားများသာဆိုပါက သေချာပေါက် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ တုန်ရီနေကာ ဒူးထောက်လျက် အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်ကြမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကောင်က ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး လမ်းမေးရဲနေခြင်းမှာ တကယ်ကို ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။

"အမွေးအတောင်တွေနဲ့ တိရစ္ဆာန်အုပ်စုကများ ငါ့ကို အမိန့်ပေးရဲနေတယ်ပေါ့လေ။"

"သတ္တိတွေ အရမ်း ကောင်းနေပါလား။"

ကျန်းဖန်သည် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး လေဟာနယ်ထဲသို့ လှမ်းဆွဲလိုက်ရာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်တစ်ခု ဖိချေကျဆင်းလာပြီး သံမဏိတောင်ပံ စာကလေး ဒါဇင်ကျော်ကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ လွှမ်းခြုံသွားကာ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြီးတစ်ခု သူတို့အပေါ်သို့ ရိုက်ချသွားခဲ့၏။

"အား"

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သံမဏိတောင်ပံ စာကလေးအုပ်စုသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ပြုတ်ကျလာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွား၏။ ထိုအခါ ဧရာမ တွင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများမှာ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားပြီး သူတို့၏အရိုးများပင်လျှင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကျိုးကြေသွားခဲ့၏။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ လူသားတစ်ယောက်က ဒီလိုစွမ်းအားမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်မှာလဲ။"

သံမဏိတောင်ပံ စာကလေးများသည် အခြေခံအားဖြင့် ယုံကြည်နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ၊ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုသည် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့အပြားသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး ဤလူသား၏ စွမ်းအားမှာ သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိပုံရသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ ချဲ့ကားလွန်းရာ ကျနေသည်၊ သာမန် လူသားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပါလျက် သူသည် အဆင့် ၃ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို မည်သို့ ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်သနည်း၊ ဤအရာ၏ နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းမှာ အဘယ်နည်း။

ဒီကောင်က ဘယ်နေရာကနေ ရောက်လာတာလဲ။

ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် လှိုင်းထန်လာခဲ့၏။

"သူတို့ကို မသတ်လိုက်နဲ့ဦး၊ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို အရင်ရှာဖွေကြည့်စမ်းပါ။"

ဤအချိန်တွင် မူလအင်းစုတ်တံ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တော့ အကယ်၍ ကျန်းဖန်သာ ဤမိစ္ဆာအုပ်စုကို ဖယ်ရှားလိုပါက အတွေးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူတို့ကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။

သူတို့မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရုံ သက်သက်သာ ကျန်ရှိနေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ယာယီအားဖြင့် သူတို့ကို မသေစေချင်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လေဟာနယ် တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ဤရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမရှိသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သဖြင့် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ လုံးဝ မသိရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မသိရှိရခြင်းသည် အကြီးမားဆုံးသော အကြောက်တရားပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤဒေသနှင့်ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို သူ့အား ပေးစွမ်းနိုင်ရန် ဒေသခံ သတ္တဝါများကို သူ လိုအပ်နေခဲ့၏။

ဝုန်း ဒိုင်း~~

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မူလအင်းစုတ်တံသည် ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ထိပ်ဖျားကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ရာ၊ ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်ခုသည် မိစ္ဆာများ၏ ဝိညာဉ်များ နက်ရှိုင်းရာသို့ ချက်ချင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွား၏။ ထိုအခါ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များမှာ စာအုပ်တစ်အုပ်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော သတင်းအချက်အလက်များကို မူလအင်းစုတ်တံက ဖော်ထုတ်သိမြင်လိုက်၏။

ဤသည်မှာ မူလအင်းစုတ်တံ၏ ထူးခြားသော စွမ်းရည် ဖြစ်သည့် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အခြားသော မည်သည့် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း နည်းစနစ်ထက်မဆို ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရန်သူများ၏ ဝိညာဉ်မှတ်ဉာဏ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စူးစမ်းနိုင်ကာ ပေါကြွယ်ဝလှသော သတင်းအချက်အလက်များကို ရယူနိုင်ပေသည်။

"ကျန်းဖန်၊ ဒီနေရာက အနောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးပဲ။"

မူလအင်းစုတ်တံသည် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည့် အမူအရာကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီး သိရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များကို ကျန်းဖန်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်၏။

"အနောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး ဟုတ်လား။ ဒီနေရာကို ကူးပြောင်းပို့ဆောင်ခံလိုက်ရတာလား။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ဒီလောက် အများကြီး ကုန်ကျသွားတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

"ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် ဒီတိုက်ကြီးကို မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေက လွှမ်းမိုးအုပ်ချုပ်ထားပြီး လူသားတွေအတွက် အသက်ရှင်ရပ်တည်ဖို့ဆိုတာ အင်မတိအင်မတန် ခက်ခဲလှတယ်။"

ကျန်းဖန်သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။

သံမဏိတောင်ပံ စာကလေး၏ ဝိညာဉ်မှတ်ဉာဏ်မှတစ်ဆင့် သူ၏တည်နေရာကို သူ ချက်ချင်း သိရှိသွားခဲ့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးနှင့် ပတ်သက်သော အခြေခံ သတင်းအချက်အလက် အချို့ကိုလည်း သူ ရရှိခဲ့သည်။

အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီး၊ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးနှင့် အခြားနေရာများမှတစ်ဆင့် အခြားတိုက်ကြီးများနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက် အချို့ကို သူ ရရှိခဲ့ဖူးသော်ငြားလည်း လေဟာနယ်နယ်ပယ်၏ တိုက်ကြီးလေးခုသည် မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သီးခြားစီ ကင်းကွာနေခဲ့ကြသည်။

တိုက်ကြီးတစ်ခုမှ ကျင့်ကြံသူများသည် အခြားတိုက်ကြီးများ၏ အသေးစိတ် သတင်းအချက်အလက်များအကြောင်းကို အနည်းငယ်သာ သိရှိကြ၏။

မည်သို့ဖြစ်စေ တိုက်ကြီးနှစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားလာရန်မှာ အလွန်အမင်း ခက်ခဲလှသည်။

ဟွာရှန်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပင်လျှင် အဆုံးအစမရှိသော သမုဒ္ဒရာများကို ဖြတ်ကျော်ရန် ကြိုးစားရင်း တစ်သက်တာလုံး အချိန်ကုန်ခမ်းသွားနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်များ ကုန်လွန်ပြီးနောက်တွင် အခြားတိုက်ကြီး တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိနိုင်သော ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာ အလွန်နည်းပါးလှ၏။

အချို့သော ကံကြမ္မာကောင်းများက ရှေးဟောင်း အာကာသကူးပြောင်းရေး အစီအရင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ အရေအတွက်မှာ အလွန် နည်းပါးလွန်းသဖြင့် အလုံးစုံသော အခြေအနေကို သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ချေ။

"လူသား၊ မင်း ငါတို့ကို သတ်လို့မရဘူး။"

"ငါတို့က အနီးအနား မိုင်သုံးထောင်တစ်ဝိုက်မှာ လွှမ်းမိုးအုပ်ချုပ်နေတဲ့ သံမဏိတောင်ပံ စာကလေးမျိုးနွယ် က သက်ရှိတွေပဲ။"

"အကယ်၍ မင်း ငါ့ကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ရဲခဲ့မယ်ဆိုရင် သံမဏိတောင်ပံ စာကလေးမျိုးနွယ်ရဲ့ မဆုတ်မနစ် လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုနဲ့ သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။"

"မင်း ဘယ်နေရာကိုပဲ သွားသွား အဲဒါက သေလမ်းပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။"

အဆင့် ၂ သံမဏိတောင်ပံ စာကလေးက ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ကြိုးပမ်းနေခဲ့၏။

"ကောင်းပြီလေ၊ သံမဏိတောင်ပံ စာကလေးမျိုးနွယ်ကို ငါ့ဆီလာပြီး သတ်ခိုင်းလိုက်စမ်း။"

"ငါ ဒီနေရာကနေပဲ စောင့်နေမယ်။"

ကျန်းဖန်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်ပြီး ကြီးမားသော လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ စွမ်းအားတစ်ရပ်က ဖိချေကျဆင်းလာခဲ့၏။

ဝုန်း ဒိုင်း~~

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သံမဏိတောင်ပံ စာကလေး ဒါဇင်ကျော်သည် ချက်ချင်းသေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီး ဒွာရကိုးပေါက်မှ သွေးများယိုစီးလာကာ အသက်ရှူသံများ လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်နေခဲ့ပြီး မကျေနပ်ချက်များဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ကြ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူသားတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် သူတို့ သေဆုံးသွားရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ နှစ်ရာပေါင်းများစွာအတွင်း ဘယ်သောအခါကမျှ မဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

"အရူးတွေ၊ သခင့်ကိုများ ခြိမ်းခြောက်ရဲနေတယ်ပေါ့လေ၊ မင်းတို့ အသက်ကိုးချောင်း ရှိနေရင်တောင် လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

အသွင်သောင်းပြောင်း ဆေးမီးဖိုက သံမဏိတောင်ပံ စာကလေးများကို မထီမဲ့မြင် အကြည့်ဖြင့် အထက်မှ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

မကြာသေးမီက မှတ်ဉာဏ် သတင်းအချက်အလက်များအရ သံမဏိတောင်ပံ စာကလေးမျိုးနွယ်မှာ ရွှေအမြုတေ အဆင့်ရှိ မျိုးနွယ်တစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး အစွမ်းအထက်ဆုံးမှာ သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကာ ၎င်း၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အဆင့် ၃ အဆင့်တွင်သာ ရှိပေသည်။

သံမဏိတောင်ပံ စာကလေးမျိုးနွယ် တစ်ခုလုံးတွင် အဆင့် ၃ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦးခန့်သာ ရှိပုံရသည်။

၎င်း၏ သခင်အတွက် မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမျှ မရှိနိုင်ချေ။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူတွင် အဆင့် ၄ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အကာအကွယ် ရှိနေမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ သခင်သည် လေဟာနယ်တံခါးပေါက်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး အလိုရှိပါက တိုက်ခိုက်နိုင်ကာ၊ အလိုရှိပါက ထွက်ခွာသွားနိုင်သဖြင့် အခိုင်အမာ ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိနိုင်သော အနေအထားတစ်ခုတွင် ရှိနေပေသည်။

ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ကြောက်ရွံ့နေရန် အကြောင်းမရှိကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

……….