အခန်း ၂၀၀

အခန်း ၂၀၀ - ပြည့်စုံသော ဖရိုဖရဲနိယာမစွမ်းအား။ ယနေ့တွင် ငါသည် မဟာဧကရာဇ်ဖြစ်လာပြီ။

ကောင်းကင်ထက်ရှိ မသေမျိုးနန်းတော် အတွင်း၌ အချိန်တို့သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

လင်းချန်သည်သူ၏ တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်လျက် အနေအထားမှ မပျက်ဘဲ မဟာဧကရာဇ် ကျင့်ကြံမှု အသီးအတွင်းရှိ နိယာမစွမ်းအားများကို အဆုံးသတ် သိမြင်နားလည်နိုင်ရန် အစွမ်းကုန် အာရုံစိုက်နေသည်။

ယခုအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ထားသော ဖရိုဖရဲနိယာမ များသည် လုံးဝနီးပါး အသွင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးလက်မတင်လေးသာ လိုတော့သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါသည် ယခင်ကလို ပြင်းထန်မနေတော့ဘဲ သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အေးဆေးတည်ငြိမ်သွားကာ အရာအားလုံး တစ်ခုတည်းသို့ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်း ဟူသော ပြည့်စုံခြင်းအနိဋ္ဌာရုံကို ရရှိနေပြီဖြစ်သည်။

လက်ဖဝါးကြားရှိ မူလက လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော အသီးမှာလည်း ယခုအခါ လက်မသာသာခန့်သာ ကျန်တော့သည်။

ဤခြေလှမ်းကိုလှမ်းလိုက်သည်နှင့် သူသည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်မှ မဟာဧကရာဇ် အဆင့်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဘေးတွင် ရပ်ကြည့်နေသော ကောင်းကင်ဘုံတာအိုမှာလည်း ရင်ခုန်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာဦးကတည်းက တည်ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ လင်းချန်၏ ပါရမီကြောင့် အံ့သြနေရသည်။

သာမန်ပါရမီရှင်များ သို့မဟုတ် ရှေးခေတ်က ဧကရာဇ်လောင်းလျာများသည် ဤအသီးကို စုပ်ယူရန် နှစ်နှင့်ချီ၍ အချိန်ယူခဲ့ရသော်လည်း လင်းချန်မှာမူ တစ်ရက်မပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင် အသီး၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ကုန်စင်အောင် စုပ်ယူနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အခြားသော ဧကရာဇ်များထက် ပါရမီ အဆပေါင်း တစ်ရာမက သာလွန်နေခြင်းပင်။

“နောက်ဆုံး ခြေတစ်လှမ်းပဲ ကျန်တော့တယ်... ငါတို့ရဲ့ စောင့်ဆိုင်းမှုတွေ အသီးအပွင့် ခံစားရတော့မယ်...”

ရုတ်တရက် လင်းချန်၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးအစုံထဲတွင် ကြယ်တာရာကမ္ဘာကြီးနှစ်ခု တည်ရှိနေသကဲ့သို့ ရှေးဟောင်းကြယ်စုတန်းများ လည်ပတ်နေကြသည်။ လက်ထဲမှ အသီးမှာလည်း လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နိယာမစွမ်းအား အဆင့်ကို ကျော်လွန်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းမှ စစ်မှန်သော မဟာဧကရာဇ် သို့ တက်လှမ်းသွားသည်။

“ဒါက ပြည့်စုံတဲ့ နိယာမစွမ်းအားလား။တကယ်ကို... အနှိုင်းမဲ့တာပဲ။”

လင်းချန်၏ ကိုယ်မှ ဧကရာဇ်အရှိန်အဝါ များ ထွက်ပေါ်လာပြီး နန်းတော်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို တုန်ခါစေသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် မဟာဧကရာဇ် ကနဦးအဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်မှစ၍ သူသည် တားမြစ်နယ်မြေမှ အရှင်သခင် များကို ပုရွက်ဆိတ်များ ဟု ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခေါ်ဆိုနိုင်သည့် အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ၏ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးတွင် မည်းမှောင်လှသော မိုးကြိုးတိမ်တိုက် များ ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

၎င်းသည် သာမန်မိုးကြိုးမဟုတ်ဘဲ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာချိန်တွင်သာ တွေ့ရလေ့ရှိသော မဟာဧကရာဇ်မိုးကြိုးကပ်ဘေး ပင် ဖြစ်သည်။

နက်မှောင်လှသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများသည် ကမ္ဘာပျက်တော့မည့်အလား တစ်လောကလုံးကို ဟိန်းဟောက်နေသည်။

တားမြစ်နယ်မြေများရှိဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ပညာရှင်ကြီးများမှာလည်း ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်

“ရှေးခေတ်တွေကတည်းက ပျောက်ကွယ်နေခဲ့တဲ့ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး... ငါတို့ တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ မှာ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းလာခဲ့ပြီ။”