← Chapters

အခန်း (၁၂၇-၁၂၈)

Vol. 13 Ch. 127-128

အခန်း (၁၂၇-၁၂၈)

Vol. 13 Ch. 127-128

အခန်း (၁၂၇) ဆုလာဘ်များ ချီးမြှင့်ခြင်း

လီယွဲ့မှာ ယွဲ့ရုယီအား ကြည့်ကာ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ

ကောင်းသောလမ်းစဉ်ကို မသင်ယူဘဲ ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းကိုသာ အလေ့အကျင့်လုပ်နေသည်။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဝါရင့်ဆေးလိပ်သောက်သူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်နေသည်မှာ

အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။

“ဆိုင်ရှင်... ဘာကြည့်နေတာလဲ”

ယွဲ့ရုယီက ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ လီယွဲ့မှာ စိတ်ပျက်စွာ

ခေါင်းခါရင်း ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။ သူသည်

အရောင်းဌာနမှ အကောင်းဆုံး တန်ခိုးရှင်များအတွက် ဆုလာဘ်များ

ချီးမြှင့်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

အရောင်းအဝယ် အကောင်းဆုံးမှာ ချန်ကျင်၏ အဖွဲ့ဖြစ်သည်။ သူသည် နဝမတန်းစား

ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခု၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သော်လည်း

လောကကြီးတွင် အစွမ်းထက်လိုသော စိတ်ဆန္ဒ ပြင်းပြသူဖြစ်သည်။

သူသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းတွင် ရတနာရှာဖွေခြင်းထက် ပစ္စည်းရောင်းချခြင်းကိုသာ

အဓိကထား လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဒုတိယဆုရှင်မှာ တန်ကျန်းဖြစ်ပြီး တတိယဆုရှင်မှာ

ဂိုရှန်းဖြစ်သည်။

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ မက်မွန်ပင်ပေါ်တွင်မူ စီးယူမှာ စွမ်းအင်အပြည့်ဖြင့်

ပြန်လည်ရောက်ရှိနေသည်။ သူသည် လီယွဲ့၏ ပုခုံးပေါ်သို့

ခုန်တက်ကာ အလိုလိုက်ခံလိုသည့်ဟန်ဖြင့် ပွတ်သပ်နေသည်။ အပေါ်ထပ်တွင်

အိပ်ပျော်နေသော ကြောင်ဖြူလေးမှာလည်း ထိုအပြုအမူကို

မြင်ပြီး မြွေပြာငယ်ကို အိပ်ရာပေါ်မှ ကန်ချလိုက်သည်။

ထိုစဉ် လီယွဲ့၏ နားထဲတွင် စနစ်၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

“တာဝန်အသစ်။ နယ်စပ်စစ်ပွဲ စတင်ပြီ။ ကုန်သည်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အခွင့်အရေးကို

လက်လွတ်မခံသင့်ပေ။ အရောင်းအဝယ်ပန်းတိုင် (ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသန်း)”

လီယွဲ့မှာ စိတ်ပျက်စွာဖြင့် “စနစ်၊ တာဝန်တွေက အရမ်းခပ်စိတ်စိတ် ဖြစ်နေပြီနော်” ဟု

တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

“တာဝန်များကို ကျပန်းစနစ်ဖြင့် ထုတ်ပေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။”

“ဆိုင်သစ် ရောက်ရှိလာပြီး ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းစက် (တစ်ခါ လောင်းကစားလျှင်

ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ရာ)”

လီယွဲ့မှာ အံ့ဩသွားသည်။ စစ်ပွဲအတွင်း ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းများ ရောင်းချရမည်လော။

စစ်မြေပြင်တွင် မှော်အတတ်များ လွင့်ပျံနေချိန်၌ စက်ပစ္စည်းများ

ပေါ်လာခြင်းမှာ ထူးဆန်းလှသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ကူးဟဲ၊ ချန်ကျင်၊ တန်ကျန်းနှင့် ဂိုရှန်းတို့ ဆိုင်သို့

ရောက်လာကြသည်။ လီယွဲ့က သူတို့ကို ဆုလာဘ်များ ပေးအပ်တော့မည်

ဖြစ်သည်။

“ချန်ကျင်၊ အရောင်းချန်ပီယံ။”

ချန်ကျင်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ လီယွဲ့က

ဆေးပုလင်းငယ်တစ်ခုကို ပေးလိုက်သည်။

ထိုအရာမှာ အရည်အသွေး မြှင့်တင်ပေးသည့် ဆေးရည် ဖြစ်သည်။

ချန်ကျင်မှာ အံ့ဩရွှင်လန်းစွာဖြင့် ဆေးရည်ကို သောက်လိုက်ရာ သူ၏

အစွမ်းအစမှာ မြေပြင်တန်းစားအထိ မြင့်တက်သွားသည်။

ဂိုရှန်းမှာ မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ အစွမ်းအစမှာ မွေးရာပါ ဖြစ်သည်ဟု

ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ဆေးရည်ဖြင့်

ပြောင်းလဲနိုင်သည်ဟု မည်သူမျှ မတွေးခဲ့မိပေ။

ထို့နောက် တန်ကျန်း၏ အလှည့်ဖြစ်သည်။ သူက ဓားတစ်လက်ကို လိုချင်နေသည်။ လီယွဲ့က

ဓားတစ်လက်ကို ဖန်တီးပေးပြီးနောက် သူ၏ မပြည့်စုံသေးသော

ဓားကျင့်စဉ်ကိုပါ ဖြည့်စွက်ပေးလိုက်သည်။ တန်ကျန်းမှာ

ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဂိုရှန်း၏ အလှည့်ဖြစ်သည်။ သူသည် အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်ရေး ဝတ်ရုံကို

ရွေးချယ်လိုက်သည်။ လီယွဲ့မှာ ဂိုရှန်း၏ စိတ်ကို ဖတ်နိုင်သဖြင့် သူ့အတွက်

သင့်တော်သည့်အရာကို ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ကူးဟဲ၏ အလှည့်ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ့ဆရာ ရှောင်ကျွဲကို ဆိုင်ရှေ့တွင်

အမှတ်တရ လုပ်ချင်သည့်အကြောင်း တွေးနေသည်။ လီယွဲ့မှာ ထိုအကြောင်းကို သိသော်လည်း

သူ့အား “ဒါရိုက်တာ” ဟု ရေးသားထားသော တံဆိပ်တစ်ခုကို ပေးလိုက်သည်။

ထိုတံဆိပ်မှာ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများဖြင့် လက်နေပြီး ကူးဟဲ၏

လက်ဖဝါးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“ဒီနေ့ကစပြီး မင်းမှာ တာဝန်ကြီးကြီးမားမား ရှိလာပြီ။”

လီယွဲ့က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လူအုပ်စုမှာ ချက်ချင်းပင် နယ်စပ်စစ်မြေပြင်သို့

ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

အခန်း (၁၂၈) ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းစက်ရုံ

“ဒီရောင်းချရေး တာဝန်ရဲ့ တည်နေရာကတော့ ဒီနယ်စပ် စစ်မြေပြင်ပဲ”

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် လူအများ အံ့ဩသွားအောင် လီယွဲ့က ဆိုင်ငယ်လေးတစ်ဆိုင်ကို

လေထဲမှ ဖန်တီးလိုက်သည်။ ဆိုင်၏ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် “ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းစက်ရုံ”

ဟူ၍ ရေးသားထားပြီး အရှေ့ဘက်တွင် လူတစ်ရပ်စာအရွယ်အစားရှိ စက်ကစားနည်းများစွာကို

စီတန်းထားသည်။

“ဆိုင်ရှင်... ဒါက ဘာတွေလဲ”

လီယွဲ့က ဆိုင်းဘုတ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။ “ဆိုင်းဘုတ်မှာ ရေးထားတာ မဟုတ်လား။

ပစ္စည်းစက်ရုံလေ”

ကူးဟဲက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ “မှော်ပစ္စည်းတွေ

ရောင်းပေးမှာလား။ စစ်မြေပြင်မှာ မှော်ပစ္စည်းတွေ ရောင်းရတာ

တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ”

“အဲဒီလိုမျိုးပေါ့”

“ဝေါင်း”

စစ်မြေပြင်မှာ ကျယ်ပြန့်ပြီး ရှုပ်ထွေးလှသည်။ ရုတ်တရက် နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်က

သူတို့ဘက်သို့ အော်ဟစ်ကာ ပြေးဝင်လာသည်။ ကူးဟဲက တိုက်ခိုက်ရန်

ပြင်လိုက်သော်လည်း လီယွဲ့က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ လီယွဲ့၏

လက်ထဲတွင် အပြာရောင်မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်နေသော စက်သေနတ်ကြီးတစ်လက် ပေါ်လာသည်။

“ဒက် ဒက် ဒက် ဒက်”

သေနတ်ပြောင်းဝမှ အလင်းတန်းများ ပန်းထွက်သွားရာ နတ်ဆိုးသားရဲမှာ ချက်ချင်းပင်

အပေါက်များဖြစ်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံလျက်သား လဲကျသွားတော့သည်။

ဤဖြစ်စဉ်မှာ သုံးလေးစက္ကန့်အတွင်းပင် ပြီးဆုံးသွားသည်။ ကူးဟဲနှင့်

အဖွဲ့သားများမှာ ကြက်သေသေသွားကြသည်။ ဤလက်နက်မှာ

မည်သည့်အရာနည်း။ ဤမျှ ကြမ်းတမ်းပြီး ပြင်းထန်သော အသွင်အပြင်၊

အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

လီယွဲ့က ပြုံးလျက် “ဒီလက်နက်တွေကို ဝယ်ရတာ မဟုတ်ဘူး၊ စက်ထဲမှာ ကံစမ်းရမှာ။ ဆိုင်ထဲက

နတ်ဆိုးသားရဲတွေလိုပဲ ကံပေါ်မှာ မူတည်တယ်” ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

ဤလက်နက်များသည် ခဲယမ်းမလိုဘဲ စွမ်းအင် (ချီ) ကိုသာ အားဖြည့်ရန် လိုအပ်သည်။

စွမ်းအင်ပြည့်ဝပါက ပုံမှန်တန်ခိုးရှင်များနှင့် နတ်ဆိုးများကို

အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ သာမန်လက်နက်များ မဟုတ်ဘဲ

မှော်စွမ်းအားဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသော လက်နက်များ

ဖြစ်ကြသည်။ စစ်မြေပြင်တွင် ဤလက်နက်များ ပေါ်လာပါက စစ်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို ချက်ချင်း

ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်။

လီယွဲ့က ကူးဟဲကို စက်သေနတ်ကြီး ပေးလိုက်သည်။ “ဒီနေရာကို မင်းတို့ တာဝန်ယူလိုက်။

ပြဿနာရှိရင် ငါ့ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြား” ဟု ပြောပြီးနောက် လီယွဲ့မှာ

ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကူးဟဲမှာ စက်သေနတ်ကို ကိုင်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူသည် သူ၏ ဆက်သွယ်ရေး ဖုန်းကို

ထုတ်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ “မျက်နှာဖုံးစွပ်အဖွဲ့သားများ၊ အားလုံး စုဝေးကြ”

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံမှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖန်မင်းတောင်မှ ရာဇဝင်လာ

သားရဲများမှာ စစ်မြေပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ဝူမင်းဆက်၏

နယ်စပ်စစ်ပွဲမှာ အရှိန်အဟုန် မြင့်တက်လာတော့သည်။

လီယွဲ့မှာ ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ စစ်မြေပြင်မှ

မြင်ကွင်းများကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ကောင်တာဘက်တွင်မူ ယွဲ့ရုယီမှာ ဆေးလိပ်ဘူးကို

လုံးချေ၍ အိတ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် စတိုးဆိုင်ထဲမှ နောက်ထပ်ဘူးတစ်ဘူးကို

ထပ်ယူလိုက်ပြန်သည်။ သူမမှာ ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းကို အလွန်နှစ်သက်နေပြီ

ဖြစ်သည်။

စစ်မြေပြင်တွင် ကူးဟဲက အဖွဲ့သားများကို စုစည်းပေးလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ

ဆုလာဘ်များကို မျှော်လင့်နေကြသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

“အစ်ကိုကူး၊ မြန်မြန်စကြရအောင်။ ကျွန်တော်တို့ စောင့်မရတော့ဘူး”

ကူးဟဲက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ “ညီအစ်ကိုတို့၊ အလုပ်စကြစို့”

သူ၏ စကားသံအဆုံးတွင် မျက်နှာဖုံးစွပ် အဖွဲ့ဝင် ရာပေါင်းများစွာမှာ

စစ်မြေပြင်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားကြပြီး

ပစ်မှတ်များကို ရှာဖွေကာ ကံစမ်းမဲ လောင်းကစားရန် ဖောက်သည်များကို

စတင် စုစည်းတော့သည်။

All Chapters