အခန်း (၁၃၉-၁၄၀)

အခန်း ၁၃၉ - မဂျုံ၏ လူကြိုက်များမှု

“ဒီယွဲ့ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ငါ အကုန်ရှင်းပစ်မယ်”

လီယွင်ထျန်၏ စကားကြောင့် လျန်ဝေ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သို့သော် သူသည်

နောက်မဆုတ်တမ်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“နေပါဦး... အဲဒီအချိန်က လီရွှမ်အာ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာ သားရဲတစ်ကောင်ကြောင့်

မဟုတ်ပါဘူး။ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး... အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့

ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးကြောင့်ပါ”

လီယွင်ထျန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ “မင်း ငါ့ကို ကစားနေတာလား။

ယုရှူးလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို အဆင့်မြင့်တန်ခိုးရှင်တွေ

ဘယ်လိုလုပ် ဝင်နိုင်မှာလဲ”

လျန်ဝေက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် “ကျွန်တော် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပါ။ ဘာမှ မလိမ်ပါဘူး။

အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်က မာရှယ်မင်းဆက်ဘက်မှာ ရှိနေတာ။ ယုံကြည်မှု မရှိရင်

လမ်းပြပေးပါ့မယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။ လီယွင်ထျန်သည်

ဒီယွဲ့ဂိုဏ်းသားများကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက်

အေးစက်စက် လေသံဖြင့် “ကောင်းပြီ... မင်းရဲ့စကားက လိမ်ညာနေတာဆိုရင်တော့

မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ခံစားရလိမ့်မယ်” ဟု ခြိမ်းခြောက်ကာ

လျန်ဝေကို ခေါ်ဆောင်သွားလေတော့သည်။

လီယွဲ့သည် ဆိုင်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် သက်တောင့်သက်သာ လှဲလျောင်းနေသည်။

မဂျုံကစားခြင်းမှာ စတင်မိတ်ဆက်ပြီးသည်နှင့် ဆိုင်၏

အကျော်ကြားဆုံး လုပ်ငန်းဖြစ်လာသည်။ ဖောက်သည်များမှာ မနက်စောစောကတည်းက

လာရောက်၍ အခန်းများကို ကြိုတင် ဘွတ်ကင်လုပ်ထားကြသည်။

မဂျုံအခန်း အပြင်ဘက်တွင်မူ ကွာပန်ပန်မှာ ဆေးလိပ်ဖွာရင်း စိုးရိမ်တကြီး

စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ မာရှယ်ဧကရာဇ်မှာ ဤနေရာတွင်

ငါးရက်တိုင်တိုင် မဂျုံကစားနေသည်မှာ မပြန်တော့ချေ။

နန်းတော်မှာလည်း ရှုပ်ထွေးနေပြီ ဖြစ်သည်။

“အရှင်မင်းကြီး... အခုချက်ချင်း ပြန်ဖို့ လိုအပ်နေပါပြီ။ နန်းတော်မှာ ပြဿနာတွေ

တက်နေပါပြီ”

ညနေစောင်းသောအခါ မာရှယ်ဧကရာဇ်မှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ထွက်လာသည်။ သူ၏ အမူအရာကို

ကြည့်ရသည်မှာ ထပ်မံ၍ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပုံရသည်။

“အရှင်မင်းကြီး... အခု ပြန်ကြရအောင်” ကွာပန်ပန်မှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ဧကရာဇ်၏ နောက်ဆုံးစကားကမူ သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

“နန်းတော်ထဲက ဘဏ္ဍာတိုက်ကိုသွားပြီး ရွှေတွေ အကုန်ယူခဲ့။ မနက်ဖြန် ငါ ဒီကို

ပြန်လာမယ်... ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး၊ ဘာလို့ ဒီလောက်ရှုံးနေရတာလဲ”

ကွာပန်ပန်မှာ မျက်လုံးပြူးကာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်မင်းမှာ မဂျုံကစားခြင်း၏

စွဲလမ်းမှုဒဏ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၁၄၀ - လင်လန်ဂိုဏ်းက မာရှယ်မင်းဆက်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား

မာရှယ်ဧကရာဇ်တို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရှောင်ဂျွယ်သည် မဂျုံအခန်းမှ ထွက်လာကာ

ကြွေးကြော်လိုက်သည်။ “ရွှေ ၁ သောင်း အခြေခံ၊ ဘယ်သူပါမလဲ”

ဝိုင်းဝန်းနေသော ဖောက်သည်များမှာ အလန့်တကြားဖြင့် ခေါင်းခါပြကြသည်။ ထိုစဉ် လီယွဲ့က

အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ရှောင်ဂျွယ်ကို အတင်းအကျပ် ဆွဲခေါ်ကာ

မဂျုံကစားပွဲတွင် ထိုင်စေသည်။ တစ်နာရီကြာပြီးနောက်

ရှောင်ဂျွယ်အပါအဝင် အခန်းထဲမှ လူသုံးဦးမှာ မျက်နှာပျက်လျက် ထွက်လာကြသည်။ သူတို့မှာ

မည်သို့မျှ အနိုင်မရနိုင်ဘဲ လီယွဲ့၏ လက်ချက်ဖြင့် အရှုံးကြီး ရှုံးနိမ့်သွားခြင်း

ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် ဆိုင်ရှေ့သို့ လူတစ်ဦး လွင့်စဉ်ကျလာသည်။ လီယွဲ့၏ ခြေရင်းသို့ ရောက်လာသော

ထိုသူမှာ သွေးအိုင်ထဲတွင် မြုပ်နေသော လျန်ဝေပင် ဖြစ်သည်။

“သ... သခင်ကြီး...”

သူပြောစကား မဆုံးခင်မှာပင် သတိလစ်သွားသည်။ လီယွဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ချိန်၌

လီယွင်ထျန်မှာ ဟန်ချက်ညီစွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါများမှာ

ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် အားလုံး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏

ခြေလှမ်းများမှာ ရပ်တန့်သွား၏။

ဘာကြောင့်လဲဆိုသော် သူ၏ ရှေ့တွင် မဂျုံကစားနေရာမှ ထွက်လာကြသော ရှောင်ဂျွယ်၊

ဖန်းထျန်ချန်း၊ မူရုံပိုင်ချွမ်းနှင့် လျန်ယွမ်တို့

ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

“လီယွင်ထျန်... မင်း ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ” ရှောင်ဂျွယ်က အေးစက်စက် မေးလိုက်သည်။

လီယွင်ထျန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤနေရာတွင် တိုက်ကြီး၏ နာမည်ကြီး

တန်ခိုးရှင်အားလုံး စုဝေးနေသည်ကို

တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားမှာ

တစ်ချက်ခုန်သွားသည်။ သူသည် အကြောက်အကန်

ငြင်းဆန်သော်လည်း လီယွဲ့ကမူ ထိုသူ၏ ရိုင်းစိုင်းမှုကို မကျေနပ်ပေ။

“ငါ့ဆိုင်ထဲကို လူသေကောင် ပစ်ချလာရအောင် မင်းက ဘယ်သူမို့လို့လဲ”

လီယွဲ့က လျှောက်လှမ်းလာပြီး လီယွင်ထျန်၏ ပါးကို တစ်ချက်တည်းနှင့်

အရိုက်ခံလိုက်ရစေသည်။

“မင်း...”

“ဖြန်း”

နောက်ထပ် ပါးရိုက်သံတစ်ခု ထပ်ထွက်လာသည်။ လီယွင်ထျန်မှာ ပါးရိုက်ခံရမှုကြောင့်

ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ

လှိုင်းထလာသည်။ လီယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအင်လှိုင်းများ

မထွက်ပေါ်သော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် လီယွင်ထျန်မှာ

လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။

“လင်လန်ဂိုဏ်းက မာရှယ်မင်းဆက်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား။ မင်းတို့ ဂိုဏ်းက

တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းတာလား” ဟု ရှောင်ဂျွယ်က မီးလောင်ရာ လေပင့်

ဆိုလိုက်သည်။

လီယွင်ထျန်မှာ ချွေးပြန်လျက် “မ... မဟုတ်ရပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့မှာ အဲဒီလို

ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး” ဟု ငိုမဲ့မဲ့ဖြင့် ရှင်းပြသည်။ လီယွဲ့ကမူ

စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ လီယွင်ထျန်ကို တစ်ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဆိုင်အတွင်းရှိ အခြားသော တန်ခိုးရှင်များမှာမူ မဂျုံကစားနေရက်နှင့် အမဲစေ့များ

စားကာ အဖြစ်အပျက်ကို အေးဆေးစွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။ လီယွင်ထျန်မှာ

ထိုသူတို့၏ လေးစားသမှု ပြသနေသည့် ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ

ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ ဤသူဌေးဆိုသူမှာ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ပါသလဲ။