အခန်း (၁၃၃-၁၃၄)

အခန်း။ ၁၃၃

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ တည်းခိုခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ နေရာယူလိုက်ကြသည်။

စကားစမြည် အနည်းငယ် ပြောကြည့်ပြီးနောက် နွီယိုတမှာ အသက်တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်သာ ရှိသေးကြောင်း ကုယွမ် သိလိုက်ရသည်။ ကုယွမ်သည် သူ့ကို အပေါ်အောက် အသေအချာ ပြန်လည်အကဲခတ်ကြည့်ရင်း ခဏမျှ ဆွံ့အသွားရသည်။

ဤလူမှာ မျက်ခုံးထူထူ၊ မျက်လုံးပြူးပြူးနှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလွန်ထွားကြိုင်းလှရာ အကယ်၍ သူက အသက်သုံးဆယ်ဟု ပြောလျှင်ပင် လူများက ယုံကြည်ကြပေလိမ့်မည်။ တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ရုပ်ရည်က ရင့်ကျက်လွန်းနေသည်။

"အစ်ကိုနွီရဲ့ လေယူလေသိမ်းအရဆိုရင် ဒီဒေသခံတော့ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်နော်"

ကုယွမ်သည် ဟင်းလျာအချို့နှင့် အရက်ကို မှာယူပေးလိုက်သည်။ နွီယိုတ မြိန်ရည်ယှက်ရည် စားသောက်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကုယွမ်လည်း အနည်းငယ် မြည်းစမ်းကြည့်မိသည်။ စောစောက နွေဦးရောက်အဆောင်တွင် စားသောက်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင် စားရသည်မှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပို၍ အရသာရှိနေသလိုပင်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် အစ်ကိုကု... ကျွန်တော်က ရုန့်ယွမ်စီရင်စုက လာတာပါ"

နွီယိုတမှာ စားနိုင်သောက်နိုင်သူဖြစ်ရာ ပေါက်စီသုံးလုံး၊ ကြက်သားတစ်ကောင်နှင့် အရက်တစ်အိုးကို အားရပါးရ စားသောက်ပြီးမှသာ လက်အရှိန်သတ်လိုက်တော့သည်။

ကုယွမ်က စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် "ရုန့်ယွမ်စီရင်စုဆိုတာ ဒီကနေ မိုင်ထောင်ချီ ဝေးတာပဲ။ ဒီအဝေးကြီးကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာခဲ့တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကုယွမ်၏ ဝေခွဲမရဖြစ်နေမှုကို မြင်သည့်အခါ ရိုးသားသော လူငယ်လေး နွီယိုတမှာ ဘာမှဖုံးကွယ်မထားဘဲ အမှန်အတိုင်းပင် ပြောပြခဲ့သည်

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် အစ်ကိုကု... ကျွန်တော်တို့ မြို့နယ်က ကျောက်စိမ်းအိုးမျှော်စင်ရဲ့ တာဝန်ခံက ကျွန်တော့်ကို ဒီကို လွှတ်လိုက်တာပါ။ ဆေးဘုရင်တောင်တန်းက ပညာရှင်တစ်ဦးဆီမှာ အရည်အချင်းစစ်ဆေးမှု ခံယူဖို့ပေါ့။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် ဆေးဘုရင်တောင်တန်းကို သေချာပေါက် ဝင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့လည်း သူက ပြောလိုက်တယ်"

"ဩော်... အရည်အချင်းစစ်ဆေးမှုလား"

ကုယွမ်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ နွီယိုတမှာလည်း ဆေးဘုရင်တောင်တန်း၏ အရည်အချင်းစစ်ပွဲကို ဝင်ရောက်ရန် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် ဤသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

နွီယိုတမှာ ကိုယ်ခံပညာ မကျင့်ကြံထားသော်လည်း သူသည် သာမန်လူတစ်ဦးတော့ မဟုတ်ပေ။ ကုယွမ် သူ့ကို စတွေ့ကတည်းက ထူးခြားမှုကို သတိထားမိခဲ့သည်။

ကုယွမ်သည် ရေစင်ခန္ဓာအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲပြီးကတည်းက သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှုမှာ ပိုမိုထက်မြက်လာပြီး သာမန်လူများ မမြင်နိုင်သော အရာများကို ခံစားသိရှိနိုင်သည်။

တစ်ဖက်လူမှာ သာမန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း နွီယိုတ၏ ခြေထောက်များ မြေပြင်နှင့် ထိတွေ့ထားသည့်အခါတိုင်း မြေကြီးထဲတွင် အမြစ်တွယ်ထားသကဲ့သို့ မည်သူမျှ ရွှေ့၍မရနိုင်သော ခံစားချက်မျိုးကို ကုယွမ် ရရှိနေသည်။

ခြေဖဝါးနှင့် မြေပြင် ထိတွေ့နေသရွေ့ မြေကမ္ဘာချီစွမ်းအင်များမှာ နွီယိုတနှင့် အမြဲတစေ ဆက်နွှယ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ဤနွီယိုတတွင် ထူးခြားသော ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခု ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ အဆိုးအပြတ် မရှိခဲ့လျှင် သူ ဆေးဘုရင်တောင်တန်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန်မှာ ပြဿနာရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့်လည်း ကုယွမ်မှာ စောစောက ပြဿနာကို ပြတ်ပြတ်သားသား ကူညီဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီး ရင်းနှီးမှုရယူရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းပင်။

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ ငါလည်း မင်းလိုပဲ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဆေးဘုရင်တောင်တန်းရဲ့ အရည်အချင်းစစ်ဆေးမှုကို ဝင်ရမှာပဲ"

ကုယွမ်ကလည်း သူ၏ အခြေအနေကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပြောပြလိုက်သည်။

"တကယ်လား ဒါဆိုရင်တော့ အတော်ပဲ"

ကုယွမ်မှာလည်း သူနှင့် ရည်မှန်းချက်တူသူဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများ ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ နွီယိုတမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးအကြားတွင် ကံပါသည်ဟု ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ကုယွမ်သည် ပြန်ရန်ပြင်လိုက်သော်လည်း နွီယိုတက သူ့ကို တားလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကု ခဏနေပါဦး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ရင်ခွင်ထဲမှ မြေစိုင်ခဲကဲ့သို့သော ထိုအရာကို ထုတ်ယူကာ ကုယွမ်၏လက်ထဲသို့ အတင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါ အစ်ကို့အတွက်ပါ"

"ဒါကို ကျွန်တော် တောင်ပေါ်မှာ တူးခဲ့တာပါ။ အစ်ကိုက ကျွန်တော့်ကို ကူညီခဲ့သလို ထမင်းလည်း ကျွေးခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ဒါကို အစ်ကို့ကို ပေးချင်ပါတယ်"

ကုယွမ်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ ထူးဆန်းသောကျောက်တုံးကို အလေးချိန်ချိန်ကြည့်ပြီးနောက် သူ့ထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါ ဒါက ရတနာတစ်ခုပဲ။ မင်းဘာသာမင်း သိမ်းထားလိုက် တခြားသူတွေကိုလည်း အလွယ်တကူ ထုတ်မပြမိစေနဲ့ဦး။ မဟုတ်ရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"

အစပိုင်းက ထိုပစ္စည်းအပေါ် စိတ်ဝင်တစားရှိခဲ့သော်လည်း နွီယိုတမှာ ရိုးသားသောကလေးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ ကုယွမ်၏စိတ်ကူး ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရတနာက ကောင်းသည်မှာ မှန်သော်လည်း အနာဂတ်တွင် ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများ ဖြစ်လာနိုင်သူ၊ အထူးသဖြင့် ရိုးသားသည့်လူတစ်ယောက်အပေါ် မရိုးမသား မလုပ်သင့်ပေ။ ပစ္စည်းတစ်ခုအတွက်နှင့် ခင်မင်မှုကို အပျက်မခံလိုပေ။

နွီယိုတမှာ စကားနည်းသော်လည်း သူတစ်ပါး၏ စေတနာကို နားလည်သူဖြစ်သည်။ သူသည် ခေါင်းမာစွာဖြင့်ပင် ထိုပစ္စည်းကို ကုယွမ်၏လက်ထဲသို့ အတင်းပြန်ထည့်ပေးပြန်သည်။

"အစ်ကိုကု... ဒါက ပစ္စည်းကောင်းမှန်း ကျွန်တော်သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုက ကျွန်တော့်ကို ကူညီခဲ့တယ်။ ထမင်းလည်း ကျွေးခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ တခြားဘာမှ မရှိလို့ပါ။ ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ခံပေးပါ"

ကုယွမ်က အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်မံငြင်းဆိုခဲ့သော်လည်း နွီယိုတ၏ ဇွဲကောင်းမှုကို မြင်သောအခါ နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံလိုက်တော့သည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကုယွမ်သည် ငွေပြားအချို့ကို ထုတ်ယူကာ နွီယိုတအား ပေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ပစ္စည်းကို ငါယူလိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီငွေတွေကိုတော့ မင်းသိမ်းထားလိုက်ပါ။ အတင်းငြင်းမနေနဲ့ဦး မင်းမှာ အခု ပိုက်ဆံသိပ်မရှိဘူးဆိုတော့ စားဖို့သောက်ဖို့နဲ့ တည်းခိုဖို့က အခက်အခဲ ရှိလိမ့်မယ်"

"နောက်ပြီး ငါ့အိမ်လိပ်စာကိုလည်း မင်းသိတယ်မဟုတ်လား။ အကယ်၍ ဒုက္ခတစ်ခုခုကြုံလာရင် ငါ့ဆီလာခဲ့ပါ။ ငါ တတ်နိုင်သလောက် ကူညီပေးမယ်"

နွီယိုတနှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် ကုယွမ်သည် တည်းခိုခန်းမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး လမ်းထောင့်တစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ ရပ်လိုက်သည်။

ဝှစ်…

မကြာမီမှာပင် အပြာရောင် အရိပ်လေးတစ်ခုမှာ ခုန်ပျံလာကာ ကုယွမ်၏ကိုယ်ပေါ်သို့ နားလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အပြာရောင် ကျောက်စိမ်းရောင်ရှိသော ပိုးကောင်ဖိုင့်ဖိုင့်လေးဖြစ်ပြီး ကုယွမ်၏နားနားသို့ကပ်ကာ တစ်ကျိကျိ မြည်နေတော့သည်။

"ဩော်... အားလုံးပြီးသွားပြီပေါ့ ဟိုလူ သေသွားပြီလား ကောင်းတယ်။ တကယ်ကို လက်စသတ်တာ ကောင်းတယ်။ ငါမွေးထားတဲ့ ပိုးကောင်လေးဆိုတော့လည်း ထိုက်တန်ပါတယ်"

ကုယွမ်မှာ ထိုပိုးကောင်လေး၏ ဘာသာစကားကို နားလည်ပုံရပြီး ထိုသတင်းကို ကြားရသည့်အခါ ချီးကျူးလိုက်မိသည်။

စောစောက ဝတ်ကောင်းစားလှနှင့် အမျိုးသားကို သူက အနာတရဖြစ်စေခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ ထိုသို့သောရန်ငြိုးကို ဒီအတိုင်းထားခဲ့ရန် ကုယွမ်မှာ အစီအစဉ်မရှိပေ။ အန္တရာယ်မှန်သမျှကို အမြစ်ပြတ်ရှင်းလင်းရန်အတွက် သူသည် ရှောင်ချင်းကို လွှတ်လိုက်ခြင်းပင်။

ရှောင်ချင်းကလည်း သူ့ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ပေ။ သူမသည် ထိုအမျိုးသားနောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားခဲ့ပြီး လူသူကင်းဝေးသော နေရာတစ်ခုတွင် ဓားချီစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ ထိုသူ၏ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်ခဲ့ခြင်းပင်။

အိမ်သို့ပြန်ရောက်သောအခါ ကုယွမ်သည် သူ၏သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ထိုမြေစိုင်ခဲကို ထုတ်လိုက်ရုံရှိသေး ရှောင်ချင်းမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြေးကပ်လာတော့သည်။

သူမမှာ ထိုအရာကို တစ်ကိုက်လောက် ကိုက်ကြည့်ချင်နေပုံမှာ မအောင့်နိုင်အောင်ပင် ဖြစ်နေသည်။

"ခဏနေဦး။ ဒါက ဘာလဲဆိုတာ ငါအရင် စစ်ဆေးပါရစေဦး"

ကုယွမ်သည် ခက်ခက်ခဲခဲပင် ရှောင်ချင်းကို ဖျောင်းဖျလိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ အရာဝတ္ထုကို သေချာကြည့်လိုက်သည်။

မြေစိုင်ခဲနှင့်တူသော ထိုအရာမှာ သာမန်ကျောက်ခဲတစ်ခုကဲ့သို့ ထူးခြားမှုမရှိဟု ထင်ရသော်လည်း အလွန်ပင် မာကျောပြီး လေးလံလှသည်။

ကုယွမ် ကိုင်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုကျောက်တုံးမှာ အဆပေါင်းသန်းချီ၍ လေးလံနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သိပ်သည်းလှသော မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

၎င်းမှာ ကျောက်တုံးတစ်ခုထက် ပို၍ ကြီးမားလေးလံလှသော တောင်ကြီးတစ်လုံးနှင့် ပို၍တူနေသည်။

"တချို့တောင်တွေမှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်တွေ စုစည်းမိသွားတဲ့အခါ တောင်ရတနာဒါမှမဟုတ် မြေရတနာတွေ ထွက်ပေါ်တတ်တယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်။ အဲဒီထဲက အမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်တဲ့ တောင်စောင့်နတ်မင်း ပုတီးစေ့ဆိုတာက တောင်တစ်တောင်လုံး ဒါမှမဟုတ် တောင်တန်းတစ်ခုလုံးရဲ့ အနှစ်သာရပဲလို့ ပြောကြတယ်"

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ခရီးသွားမှတ်တမ်းမှ အချက်အလက်တစ်ခုကို ကုယွမ် ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်ခြင်းပင်။

"ဒီတောင်စောင့်နတ်မင်း ပုတီးစေ့က နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၊ သောင်းချီပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ စိတ်ဝိညာဉ် ဝင်လာတတ်ပြီး ကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်တွေကို တတ်မြောက်တဲ့ တောင်ဝိညာဉ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

"ဖြစ်နိုင်တာက ဒီမြေစိုင်ခဲက မပြည့်စုံသေးတဲ့ တောင်စောင့်နတ်မင်း ပုတီးစေ့များ ဖြစ်နေမ

လား။ နွီယိုတက တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် မရင့်ကျက်သေးခင်မှာ တူးဖော်မိသွားတာ ဖြစ်

နိုင်တယ်"

ဤမြေစိုင်ခဲမှာ တောင်စောင့်နတ်မင်း ပုတီးစေ့ဖြစ်စေ၊ အခြား တောင်ရတနာဖြစ်စေ၊ ၎င်းထဲ၌ ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် အနှစ်သာရများ ပါဝင်နေသည်မှာ ငြင်းမရပေ။

ထိုပစ္စည်းမှာ သူ့အတွက် အထူးသီးသန့် အသုံးဝင်မှု မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ကုယွမ်သည် ၎င်းကို ရှောင်ချင်းထံသို့ ပြတ်သားစွာ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ကျိ ကျိ"

ပိုးကောင်ဖိုင့်လေးအသွင်ရှိသော ရှောင်ချင်းမှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မြေစိုင်ခဲပေါ်သို့ တက်ကာ အားရပါးရ ကိုက်ခဲတော့သည်။

ထိုမြေစိုင်ခဲမှာ သံမဏိထက်ပင် မာကျောလှသော်လည်း ရှောင်ချင်း၏ မေးရိုးအောက်တွင်မူ ကြွပ်ရွသော ဘီစကစ်မုန့်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပြီး ကိုက်ဖဲ့သံများနှင့်အတူ အစအနများ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

စားသောက်နေစဉ်အတွင်း ရှောင်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော အပြာရောင်ဝိညာဉ်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေသည်။ သူမသည် ထိုပစ္စည်းအတွင်းရှိ အကျိုးကျေးဇူးများကို အားပါးတရ စုပ်ယူချေဖျက်နေခြင်းမှာ ထင်ရှားနေတော့သည်။

အခန်း။ ၁၃၄

အနည်းဆုံးတော့ ကုယွမ်အနေဖြင့် ရှောင်ချင်း၏ အချက်အလက်များမှာ ယခုအချိန်တွင် ပြောင်းလဲမှုအချို့ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

[စိမ်းပြာရောင်ရိပ် ဓားလိပ်ပြာ (ရွှေအဆင့်)]

[ဖော်ပြချက်:ဓားလိပ်ပြာသည် ရှေးဟောင်းထူးဆန်းသော ပိုးမွှားမျိုးနွယ်ဖြစ်သည့် စိမ်းပြာကျောက်စိမ်း ဓားလိပ်ပြာ၏ မျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး လောကတွင် အလွန်ရှားပါးလှသော ဝိညာဉ်လိပ်ပြာမျိုးစိတ်ဖြစ်သည်။ မွေးရာပါ ထက်မြက်လှသော ဓားလမ်းစဉ် နတ်ဘုရားနည်းစနစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ အတောင်ပံများ ခတ်လိုက်သည်နှင့် စူးရှသော စိမ်းပြာကျောက်စိမ်း ဓားချီစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး ဓားတစ်လက်ဖြင့် နည်းစနစ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ကို ဖြိုခွင်းနိုင်ခြင်းဟူသော ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းရည်ရှိသည်။

လက်ရှိတွင် ပိုးလောင်းအဆင့်မှာသာ ရှိသေးသော်လည်း ဓားအလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး ချီးကျူးဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားနည်းစနစ်များကို အသုံးပြုနိုင်သည်]

[ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု:စိမ်းပြာကျောက်စိမ်း ဓားလိပ်ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲရန်အတွက် စိမ်းပြာရောင်ရိပ် ဓားလိပ်ပြာအဖြစ် အရင်ဆုံး ရင့်ကျက်လာရန် လိုအပ်ပြီး တာအိုအနှစ်သာရအမှတ် ၁၆၀,၀၀၀ သုံးစွဲရန် လိုအပ်သည်]

[အခြေအနေ:သာမန်]

[အဆင့်:ကြီးထွားမှုအဆင့် (၉%)

ယခင်က ရေခဲပိုးစုန်းကြူးကို ဝါးမျိုပြီးနောက် ရှောင်ချင်း၏ ကြီးထွားမှုမှာ ၆ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ ယခု ထိုမြေစိုင်ခဲကို အနည်းငယ် ကိုက်စားလိုက်ရုံနှင့်ပင် ကုယွမ်၏ မျက်စိရှေ့မှာတင် ၇ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။

ဤမြေစိုင်ခဲမှာ ရှောင်ချင်းအတွက် များစွာ အကျိုးကျေးဇူးရှိသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် ရှောင်ချင်းသည် မြေစိုင်ခဲတစ်ခုလုံးကို အကုန်အစင် စားသောက်ပြီးသွားခဲ့ရာ ဝဖိုင့်ဖိုင့်ဗိုက်လေးမှာ ပို၍ကြီးထွားလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်မှ စိမ်းပြာကျောက်စိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေသည်။

သို့သော် ဗိုက်အလွန်ပြည့်နေသဖြင့် ရှောင်ချင်းမှာ မလှုပ်ချင်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ မှောက်နေတော့သည်။ ၎င်း၏ ကြီးထွားမှုမှာ ၉ ရာခိုင်နှုန်းအထိပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကုယွမ်သည် သစ်သားသေတ္တာလေးတစ်ခုကို ထုတ်ကာ ရှောင်ချင်းကို ထည့်ပေးလိုက်ပြီး အနှစ်သာရများကို အေးအေးဆေးဆေး ချေဖျက်နိုင်ရန် ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

"ရှောင်ချင်းတစ်ယောက် ဒီတစ်ခါ အနှစ်သာရတွေကို အကုန်ချေဖျက်ပြီးသွားရင် ဘယ်လိုပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်လာမလဲ မသိဘူး"

ကုယွမ်က တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။

ရှောင်ချင်းမှာ ပိုးလောင်းအဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သာမန် မွေးရာပါ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် ဓားအလင်းတန်းကိုပင် ခုခံနိုင်စွမ်းရှိမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူမသာ ထပ်မံကြီးထွားလာပါက အစွမ်းမှာ ပို၍အားကောင်းလာမည်မှာ သေချာသည်။

တစ်နေ့တွင် သူမသာ ပိုးအိမ်ကထွက်ပြီး လိပ်ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့လျှင် ကုယွမ်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ အနည်းဆုံး ကောင်းကင်လူသားနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်

မည်ဖြစ်သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့်နှင့် တူညီသော ခွန်အားရှိလာရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။

အခြားဝိညာဉ်တိရစ္ဆာန်များ ဖြစ်ကြသော အားဟွမ်၊ အားဝူ၊ ပါးစပ်ကြီးနှင့် အောင်းကြီးတို့ကိုမူ ကုယွမ်က ယွင်မုန့်တောင်တန်းသို့ လွှတ်ထားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ မကြာမီတွင် ဆရာကြီးဟယ်လင်ရောက်ရှိလာပြီး တပည့်ရွေးချယ်ရန်အတွက် ပါရမီနှင့် အရိုးဖွဲ့စည်းပုံများကို စစ်ဆေးတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဆရာကြီးဟယ်လင်၏ သတိပြုမိခြင်းကို မခံရစေရန် ဂရုစိုက်သည့်အနေဖြင့် ကြိုတင်ဖယ်ရှားထားခြင်းပင်။ ရှောင်ချင်းမှာမူ ပုန်းကွယ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး အရွယ်အစားမှာလည်း သေးငယ်သဖြင့် အလွယ်တကူ သတိမမူမိနိုင်ရာ ကိုယ်နှင့်မကွာ သယ်ဆောင်ထားလျှင် ပြဿနာမရှိပေ။

"ဝိညာဉ်တိရစ္ဆာန်လေးတွေတောင် အဆင့်တက်နေကြတာ။ ငါလည်း သူတို့နောက်မှာ ကျန်နေခဲ့လို့ မဖြစ်ဘူး..."

ကုယွမ်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ မူလရေစင် ကျင့်စဉ်ကို စတင်ကျင့်ကြံလိုက်သည်။ သူ၏ ရိုးတွင်းခြင်ဆီများကို လှုံ့ဆော်ကာ သွေးအသစ်များ ထုတ်လုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူ၏ ရိုးတွင်းခြင်ဆီများဆီမှ ထုံကျဉ်ကျဉ် ခံစားချက်လေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ နွေးထွေးသော ချီစွမ်းအင်လှိုင်းများ စီးဆင်းသွားတော့သည်။

ကုယွမ်သည် မူလရေစင်ချီစွမ်းအင်များကို လှည့်ပတ်နေရင်း မူလရေစင် ကျင့်စဉ်ထဲရှိ နတ်ဘုရားလျှို့ဝှက်နည်းစနစ် အချို့ကိုလည်း ဆက်လက် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့တော့သည်။

အထူးသဖြင့် ၎င်းထဲတွင်ပါဝင်သည့် ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဘုရားနည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်သော ဟင်းလင်းပြင်လမင်း ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်း ဓားကျမ်းပင်။

ဤနတ်ဘုရားနည်းစနစ်သည် ထိုက်ယင်း သို့မဟုတ် လ၏ချီစွမ်းအင်ကို အခြေခံ၍ နတ်ဘုရားစွမ်းအားမျိုးစေ့ကို သွန်းလောင်းခြင်းပင်။

ထိုက်ယင်း၏ အဆုံးစွန်သော အအေးဓာတ်၊ ပျော့ပြောင်းမှုတို့နှင့် ဓားပညာ၏ အဆုံးစွန်သော မာကျောထက်မြက်မှုတို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်စေခြင်းပင်။

၎င်းသည် အတိုင်းအဆမရှိ စွမ်းအားကြီးမားလှသည့် အကာအကွယ်ပေးနိုင်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဤနတ်ဘုရားနည်းစနစ်သည် လောကတွင် ကျော်ကြားလှသည့် ဆန္ဒအလျောက် အရွယ်အစားပြောင်းလဲခြင်း၊ သမဓိ စစ်မှန်သော မီးတောက်၊ ရေခဲဝိညာဉ် နတ်ဘုရားအလင်း၊ မဟာပညာ ဗြဟ္မာအလင်းနှင့် ဓာတ်ကြီးငါးပါး နတ်ဘုရားမိုးကြိုးစသည့် အခြားသော ထိပ်တန်းအဆင့် နည်းစနစ်များနှင့် ယှဉ်လျှင်ပင် နိမ့်ကျမှု အလျဉ်းမရှိပေ။

အကယ်၍ ဤ ဟင်းလင်းပြင်လမင်း ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်း ဓားကျမ်းကိုသာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားပါက ကုယွမ်သည် အနာဂတ်တွင် သေချာပေါက် အဆင့်မြင့် အမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဘုရားနည်းစနစ်များသည် စွမ်းအားကြီးမားသလောက် ကျင့်ကြံရန်မှာမူ မလွယ်ကူလှပေ။

"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ထိုက်ယင်းချီစွမ်းအင်က လမင်းအောက်မှာ အပေါများဆုံး ဖြစ်တယ်ဆိုပေမဲ့... သာမန်လူသားတွေအနေနဲ့တော့ လမင်းကြယ်တာရာဆီက လာတဲ့ ဒီလောက်သန့်စင်ပြီး ရှားပါးတဲ့ ချီစွမ်းအင်ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့များ သန့်စင်နိုင်မှာလဲ"

ထို့ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်လမင်း ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်း ဓားကျမ်းကို ကျင့်ကြံရန် ပထမဆုံးခြေလှမ်းမှာ ထိုက်ယင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး ရတနာမှန်တစ်ချပ်ကို သွန်းလုပ်ရန် ဖြစ်သည်။

ထိုရတနာမှန်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ လမင်းကို အာရုံခံပြီး ၎င်းအတွင်းရှိ ထိုက်ယင်းချီစွမ်းအင်ကို ဆွဲယူကာ အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် ထိုက်ယင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို စုစည်းတည်ဆောက်နိုင်မှသာ ဤထိပ်တန်းနတ်ဘုရားနည်းစနစ်ကို စတင်ကျင့်ကြံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုက်ယင်း ဝိညာဉ်ကျောက်သည် လရောင်စွမ်းအားကို စုစည်းပေးနိုင်ပြီး ထိုက်ယင်း၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံနိုင်သည့် လောက၏ ထိပ်တန်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာ ရတနာပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းကို မှော်ဝင်ရတနာများ သွန်းလုပ်ရာတွင်လည်း ဝိညာဉ်ပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုကြသဖြင့် အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကုယွမ်အတွက်မူ ထိုက်ယင်း ဝိညာဉ်ကျောက်ကို ရှာဖွေရန်မှာ နောက်မှလုပ်ရမည့် အလုပ်ဖြစ်ပြီး လောလောဆယ်တွင်မူ ဤထိပ်တန်း ဓားလမ်းစဉ် နတ်ဘုရားနည်းစနစ်ကို နားလည်သဘောပေါက်အောင် ကြိုးစားနေရသည်ကိုပင် ကျေနပ်နေမိသည်။

ဟင်းလင်းပြင်လမင်း ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်း ဓားကျမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆန်းကြယ်လှပြီး နားလည်ရန်ခက်ခဲသော သဘောတရားများစွာ ပါဝင်နေသည်။

အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု အားနည်းသူတစ်ဦးဆိုပါက တစ်သက်လုံး ကြိုးစားလျှင်ပင် နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ နှလုံးသွေးနှင့် စိတ်အင်အားများသာ ကုန်ခမ်းသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကုယွမ်သည် ဓားနှလုံးသား ပါရမီနှင့် ရေဝိညာဉ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ရာ နားလည်သဘောပေါက်ရန်မှာ များစွာမခက်ခဲလှဘဲ သူ၏ ဓားပညာမှာလည်း တစ်နေ့တခြား တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် အချိန်များမှာ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

...

နေမင်းထွက်ပေါ်လာပြီး နေရောင်ခြည်များ ဖြာကျလာသည်နှင့်အမျှ ပိုင်လျန်မြို့တော်သည် နောက်ထပ် နံနက်ခင်းသစ်တစ်ခုကို ကြိုဆိုလိုက်ပြန်သည်။

ဈေးသည်များ၏ အော်ဟစ်ရောင်းချသံများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ အချို့လူများမှာ ဓားရှည်၊ ဓားလွယ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ လမ်းများပေါ်တွင် ဟိုဟိုဒီဒီ မရပ်မနား သွားလာနေကြသည်။

ကလုတ်…ကလုတ်…ကလုတ်….

မြင်းခွာသံများမှာလည်း မြို့ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေကာ မြင်းရထားတစ်စီးမှာ တရွေ့ရွေ့ဖြင့် ဆိုက်ရောက်လာသည်။

ခပ်စိပ်စိပ် ထွက်ပေါ်လာသော မြင်းခွာသံများကြောင့် လမ်းဘေးရှိ လူများမှာ သတိပြုမိသွားကြပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ မြင်းခြောက်ကောင် ဆွဲလာသည့် ခရမ်းရောင်သန်းသော အနီရောင် မြင်းရထားတစ်စီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုမြင်းရထား သွားရာလမ်းတစ်လျှောက်ရှိ လမ်းသွားလမ်းလာများနှင့် ကုန်သည်များမှာ အမြန်ပင် လမ်းဖယ်ပေးကြရသည်။

မြင်းခြောက်ကောင်စလုံးမှာ ကိုးပေခန့် မြင့်မားပြီး အလျား ၁၈ ပေကျော် ရှည်လျားကာ အရိုးအဆစ်များမှာလည်း သန်မာလှသည်။

နက်မှောင်သော အနီရောင်ရှိသည့် လည်ဆံမွေးများမှာ ပြောင်လက်နေပြီး နဖူးပေါ်တွင်မူ မီးတောက်ကဲ့သို့ နီရဲသော အကြေးခွံများ ဖုံးအုပ်ထားသည့် အဖုအထစ်များ ရှိနေကြရာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။

ထို့အပြင် ထိုမြင်းများ၏ ပါးစပ်အတွင်း၌ စူးရှသော တြိဂံပုံ သွားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း မာန်မာနနှင့် ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် လမ်းသွားလမ်းလာ အတော်များများမှာ ခြေဖျားလက်ဖျားများ တုန်ရီသွားကြရပြီး လမ်းပေါ်ရှိ မွေးရာပါ ကိုယ်ခံပညာရှင်အချို့ပင်လျှင် မျက်နှာပျက်ကာ သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြတော့သည်။

ဗဟုသုတရှိသူများမှာမူ ဤမြင်းများမှာ နဂါးသွေးစပ် မီးမြင်းများဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ နဂါးသွေး ပါဝင်သည်ဟု ဆိုကြသည့် ထူးခြားသော မျိုးစိတ်များဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းသလို ဝိညာဉ်အသိဉာဏ်လည်း ရှိကြသည်။

ဤသို့သော မြင်းမျိုးကို ဝိညာဉ်သားရဲဟု သတ်မှတ်ကြပြီး တစ်ခါ ယဉ်ပါးသွားပါက သခင်အပေါ် အလွန်သစ္စာရှိကာ ဘေးအန္တရာယ်မှလည်း ကာကွယ်ပေးတတ်ကြသည်။

နဂါးသွေးစပ် မီးမြင်းတစ်ကောင်၏ တန်ဖိုးမှာ ရွှေနှင့်လဲမှ ရနိုင်လောက်အောင်ပင် တန်ဖိုးကြီးလှရာ မြင့်မြတ်သော မိသားစုများနှင့် အနွယ်ကြီးများသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ကိုယ်ခံပညာရှင်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများ အမြတ်တနိုး စီးနင်းကြသော တိရစ္ဆာန်များပင်။

သို့သော် ယခုတွင်မူ ရှားပါးလှသော ဤဝိညာဉ်သားရဲ ခြောက်ကောင်စလုံးကို မြင်းရထားဆွဲရန်အတွက်သာ အသုံးပြုထားခြင်းပင်။

အချို့က တန်ဖိုးရှိသော အရင်းအမြစ်များကို ဖြုန်းတီးနေသည်ဟု တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲနေကြသော်လည်း အချို့ကမူ မဝေခွဲနိုင်ဘဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။

နဂါးသွေးစပ် မီးမြင်း ခြောက်ကောင်ကို မြင်းရထားဆွဲရန် အသုံးပြုနိုင်ခြင်းမှာ သာမန်လူများ လုပ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် မြင်းရထားနောက်တွင်လည်း သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အစောင့်အရှောက်များစွာ လိုက်ပါလာကြသည်။

မျက်စိလျင်သူများမှာမူ အလံကြီးတစ်ဦးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် မြင်းစီးသမားကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ ထိုအလံကို ကောင်းကင်ပိုးသားဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး တစ်ဖက်တွင် လီဟူသော စာလုံးကို ရွှေချည်ဖြင့် ထိုးထားကာ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရှေးဟောင်း ကြေးအိုးကြီးတစ်လုံး၏ ပုံကို သဘာဝကျကျနှင့် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ထည့်သွင်းထားသည်။

"နဂါးသွေးစပ် မီးမြင်း..."

ကုယွမ်သည် အသစ်တည်ဆောက်ထားသော ကျောက်စိမ်းအိုးမျှော်စင်၏ တတိယထပ် လက်ရန်းကို မှီရင်း အထက်စီးမှ ကြည့်နေသည်။

သူ၏ အမြင်အရ ထိုမီးမြင်းများတွင် နဂါးသွေး အမှန်တကယ် ပါဝင်နေပုံရပြီး အနည်းဆုံးတော့ အစိမ်းရောင်အဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုမြင်းရထားမှာ လမ်းမကြီးပေါ်မှ တရွေ့ရွေ့ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကုယွမ်၏ မျက်ဝန်းများမှာ နက်မှောင်သွားကာ "လီမိသားစုက လူတွေ တကယ်ပဲ ရောက်လာကြပြီပေါ့" ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တော့သည်။