← Chapters

အခန်း ၃၂

Vol. 4 Ch. 32

အခန်း ၃၂

Vol. 4 Ch. 32

အခန်း (၃၂) ဈေးသို့သွားခြင်းနှင့် လူရမ်းကားများကို သင်ခန်းစာပေးခြင်း

​အချိန်ကာလတွက်ကြည့်ရာ ကျင့်စဉ်ကို ရောင်းချမည့် ကလေးငယ်က ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ပေါ်လာသင့်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှုချွမ်းတွင် ထိုကလေး မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေမည်ကို အရိပ်အယောင်မျှပင် မသိပေ။

​တင်းအန်မြို့ က မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ မဟုတ်ဘဲ မြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်သည်။

မြို့ထဲတွင်တင် နေထိုင်သူ လူဦးရေ တစ်သန်းခန့် ရှိသည်။

ဤမျှများပြားလှသော လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ကလေးတစ်ယောက်ကို လိုက်ရှာရခြင်းမှာ ပင်လယ်ထဲတွင် အပ်ရှာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

​ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှုချွမ်းက မြို့ထဲရှိ လူစည်ကားသော နေရာများသို့ သွားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူက ကံကောင်းပြီး ထိုကလေးနှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တိုးမိနိုင်သည်မဟုတ်ပါလား

​မြို့ထဲတွင် လူအစည်ကားဆုံး နေရာမှာ 'သိုင်းကျင့်ကြံသူများဈေး' မှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။

မြို့ထဲရှိ လူတိုင်း နေ့စဉ် ပစ္စည်းများ လာရောက် အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်ရာ နေရာဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာတွင် လူအဝင်အထွက်မှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို ရောင်းချတော့မည်ဆိုလျှင် ထိုသူက ဤဈေးသို့ သေချာပေါက် လာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

​တင်းအန်မြို့တွင် အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် ဟူ၍ ဈေးလေးခု ရှိသည်။

ရှုချွမ်း၏ တည်းခိုရာအိမ် အပြင်ဘက်ရှိ ဈေးမှာ 'အနောက်ဈေး' ဖြစ်သည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ရှုချွမ်းက ဤဈေးလေးခုလုံးသို့ သွားကြည့်ရန်အတွက် အိမ်မှ ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့သည်။

​အနောက်ဈေးအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ခြင်းမှာ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

လူများဖြင့် ပြည့်နှက် စည်ကားနေပြီး အော်ဟစ်ရောင်းချသံများနှင့် ဈေးဆစ်သံများမှာ ဆူညံနေကာ အချို့က အော်ရောင်းနေကြပြီး အချို့ကလည်း ဈေးဆစ်နေကြသည်။

​အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ရှုချွမ်းအတွက် ဤကဲ့သို့သော ဈေးမျိုးသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးခြင်းဖြစ်ရာ သူက အနည်းငယ် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်။

သူ 'အပြင်စည်းတပည့်' ဘဝတုန်းက သူ၏ အိတ်ကပ်မှာ သူ၏ မျက်နှာထက်ပင် ပို၍ ပြောင်သလင်းခါနေခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းမှလွဲ၍ သုံးစွဲရန် ပိုလျှံသော 'ယွမ်ကျောက်တုံး' တစ်တုံးမျှပင် မရှိခဲ့ပေ။

အကယ်၍ သူ့တွင် ပိုလျှံသော ယွမ်ကျောက်တုံးများ ရှိခဲ့လျှင်တောင်မှ ထိုယွမ်ကျောက်တုံးများကို ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပိုမြင့်သူများက လုယူသွားကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

​ရှစ်နှစ်တာ ကာလအတွင်းမှာပင် သူက 'အဆင့်နိမ့် ယွမ်ကျောက်တုံး' ငါးဆယ်ကိုသာ ခက်ခက်ခဲခဲ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤဈေးထဲတွင်ဆိုလျှင် သူက အသက်သာဆုံး ပစ္စည်းကိုပင် ဝယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှုချွမ်းက ဆိုင်ခန်းအမျိုးမျိုးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် လိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သို့သော် သူ ဘာမှမဝယ်ခဲ့ပေ။

​ဆိုင်ရှင်၏ မျက်နှာမှာ ကျောက်မီးသွေးကဲ့သို့ပင် မည်းမှောင်လာတော့သည်။

အကယ်၍ ရှုချွမ်း ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများမှာ တန်ဖိုးကြီးလှသည်မဟုတ်ပါက ဆိုင်ရှင်က သူ့ကို ထွက်သွားရန် ပြောပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဆိုင်ရှင်၏ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ရှုချွမ်းက ဆက်မကြည့်တော့ဘဲ ရပ်လိုက်သည်။

ဤဆိုင်ခန်းများပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများမှာ အမှိုက်များသာဖြစ်ပြီး ရှုချွမ်းအတွက် လုံးဝ အသုံးမဝင်လှပေ။

စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့်သာ သူက ထပ်ခါတလဲလဲ ကြည့်နေမိခြင်း ဖြစ်သည်။

​ထို့ပြင် သူက အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါလည်း ဖြစ်မိသည်။

အခြား 'ကမ္ဘာကူးပြောင်း လာသူများ' မှာ ဈေးထဲတွင် ရတနာများကို အမြဲရှာဖွေတွေ့ရှိလေ့ရှိကြသော်လည်း သူကျမှ ဘာကြောင့် အရာအားလုံးက အမှိုက်တွေ ဖြစ်နေရတာလဲ

ရှုချွမ်းကတော့ ဤအချက်ကို လက်မခံနိုင်ကြောင်း စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ် လိုက်သည်။

​ဈေးထဲတွင် အတော်ကြာ လှည့်လည်သွားလာပြီးနောက်မှာတောင် ကျင့်စဉ်ရောင်းမည့် ကလေးငယ်နှင့် မတွေ့သဖြင့် ရှုချွမ်းက စိတ်ပျက်သွားတော့သည်။

သူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တောင်ဘက်ဈေးသို့ သွားကြည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ မထူးဆန်းလှပေ၊ အကယ်၍ ဤအခွင့်အရေး ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရှာတွေ့နိုင်မည်ဆိုလျှင် ၎င်းကမှ တကယ် ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။

​အနောက်ဈေး တံခါးဝမှ အထွက်တွင်ပင် ရှုချွမ်းက ဂိုဏ်းခွဲ၌ သူတွေ့ခဲ့သော ကလေးတစ်ယောက်နှင့် တိုးမိလေသည်။

ထိုကလေးသည်လည်း ရှုချွမ်းကို သိသိသာသာ မှတ်မိနေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "တိုက်ရိုက်တပည့် ရှုချွမ်း တိုက်ရိုက်တပည့် ရှုချွမ်း"

​ရှုချွမ်းက စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ 'မကောင်းတော့ဘူး'

သေချာပေါက်ပင် ကလေး၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ သူတို့၏ အလုပ်များကို ခဏရပ်လိုက်ကြပြီး စူးစမ်းစွာဖြင့် ဝိုင်းကြည့်လာကြသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ရှုချွမ်း၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ကလေးအား အသံတိတ်ရန် အမြန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ဤမျှ လူစည်ကားလှသော နေရာတွင် သူ၏ သရုပ်မှန် ကို မဖော်ပြလိုပေ၊ ၎င်းက ဒုက္ခများစွာကိုသာ သယ်ဆောင်လာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​ကလေးက ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်ကို အမြန်ပိတ်လိုက်ကာ နားလည်ကြောင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

ရှုချွမ်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး မည်သူမျှ သူ့ကို သတိမထားမိတော့မှသာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ထို့နောက် သူက ထိုနေရာမှ အမြန်ထွက်လာခဲ့ပြီး ကလေးကိုလည်း သူ့နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ခဲ့ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

​လူနည်းသော နေရာသို့ ရောက်သောအခါ၊ ရှုချွမ်းက ကလေးကို မေးလိုက်သည်။ "မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ် လဲ"

​"တိုက်ရိုက်တပည့် ရှုချွမ်း တိုက်ရိုက်တပည့် ရှုချွမ်း ကျွန်တော့်နာမည်က လီဟူ ပါ၊ ကျွန်တော့်အဖေက လီကန်း ပါ၊ တိုက်ရိုက်တပည့်နဲ့ တွေ့ဖူးပါတယ်"

​ဤကလေးက သူ အရွယ်ရောက်လာလျှင် သူ၏အဖေကို သစ္စာဖောက်မည့်သူ ဖြစ်နေမလား

ကလေး၏ တက်ကြွသော ပုံစံကို မြင်သောအခါ ရှုချွမ်းက တာဝန်ခံ လီအတွက် စိုးရိမ်စိတ် အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာမိသည်။

​"ငါ့ကို တိုက်ရိုက်တပည့် ရှုချွမ်းလို့ မခေါ်ပါနဲ့တော့၊ စီနီယာအစ်ကို ရှု လို့ပဲ ခေါ်ပါ"

ရှုချွမ်းက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

​"စီနီယာအစ်ကို ရှု၊ စီနီယာအစ်ကို ရှု၊ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲဟင်"

လီဟူက ကလေးပီပီ အပြစ်ကင်းစွာဖြင့် ရှေ့က ခုန်ပေါက်ရင်း မေးလိုက်သည်။

​"ငါ ဈေးအချို့ကို သွားကြည့်ချင်လို့ပါ။ မင်းက အဲ့ဒီဈေးတွေနဲ့ ရင်းနှီးလား"

ရှုချွမ်းက ကလေးတစ်ယောက်အပေါ် ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ မေးလိုက်သည်။

​"အရမ်း ရင်းနှီးတာပေါ့ ကျွန်တော် ဒီဈေးလေးခုလုံးမှာ ခဏခဏ လာဆော့နေကြ။ ကျွန်တော် လိုက်ပို့ပေးမယ်၊ စီနီယာအစ်ကို ရှု"

လီဟူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

​"ကောင်းပြီလေ"

ရှုချွမ်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

သူက ဤနေရာသို့ အသစ်ရောက်လာသူ ဖြစ်သဖြင့် နေရာဒေသကို မကျွမ်းကျင်ရာ တင်းအန်မြို့ကို ကောင်းကောင်းသိသော လမ်းပြတစ်ဦး လိုအပ်နေသည်။

​ထို့ကြောင့် ကလေးငယ် လီဟူ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူက တောင်ဘက်ဈေးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ဈေးထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ရုံရှိသေး ရုတ်တရက် ရှေ့နားဆီမှ ရန်ဖြစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

​"ကျွန်တော့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်စာအုပ် ကို ပြန်ပေး ခင်ဗျား ပိုက်ဆံ မပေးရသေးဘူး"

"ဘာလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်လဲ ဒါက စုတ်ပြတ်နေတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်ပဲဟာကို ငါ ယူသွားမယ် ရော့၊ ရော့၊ ရော့၊ မင်းအတွက် ယွမ်ကျောက်တုံးတစ်တုံး၊ အခု ထွက်သွားတော့"

​ကလေးတစ်ယောက်၏ နုနယ်သော အသံနှင့်အတူ မောက်မာရိုင်းစိုင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံတို့ ရှေ့ဆီမှ ရောထွေးထွက်ပေါ်လာသည်။

'လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်' ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှုချွမ်း၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်သွားပြီး ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားတော့သည်။

​သူက လီဟူကို ဆွဲကာ ဝိုင်းကြည့်နေသော လူအုပ်ကို တိုးဝှေ့ပြီး ဆိုင်ခန်းတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆင်းရဲ​နွမ်းပါးစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော ကလေးငယ်တစ်ဦးမှာ ဆိုင်ခန်းတွင် ရှိနေပြီး လူငယ်တစ်ဦး၏ ခြေထောက်ကို အတင်းဖက်တွယ်ကာ ထိုလူကို ထွက်မသွားစေရန် တားဆီးနေသည်။

​"ငါ့ရဲ့ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို လာမစမ်းနဲ့ အခုချက်ချင်း လွှတ်စမ်း၊ မဟုတ်ရင် မင်း နောင်တရစေရမယ်"

​လူအများက ဝိုင်းကြည့်နေကြသဖြင့် ထိုလူငယ်မှာ အရှက်ရသွားပြီး အနည်းငယ် စိတ်တိုလာကာ လက်ပါရန် ချက်ချင်း ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ပြီး အမြင့်သို့ မြှောက်လိုက်ကာ ကလေး၏ အပေါ်သို့ ထိုးချရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုလူငယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ 'ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ်' အဆင့် ၉ ရှိပြီး ကလေးမှာမူ သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

ထိုလက်သီးချက်ဖြင့်သာ ထိမှန်သွားလျှင် ကလေးမှာ သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

​ဝိုင်းကြည့်နေသူများမှာ သနားစရာကောင်းသော အမူအရာများ ပြသနေကြသော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဝင် ကူညီပေးရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။

ရှုချွမ်းက သူ၏ရှေ့မှ ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။

လက်သီးချက်မှာ ကလေးပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည့် အချိန်တွင်ပင် သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ဖဝါးကို ညင်သာစွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ထိုလူမှာ မီတာအတော်ဝေးဝေးသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

သူက မြေပြင်ပေါ်သို့ သနားစရာကောင်းသော ပုံစံဖြင့် ကျရောက်သွားပြီး သွေးများပင် အန်ထွက်လာသည်။

​"မင်း သူ့ဆီက ဘာယူသွားတာလဲ အခုချက်ချင်း ပြန်ပေးစမ်း"

ရှုချွမ်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤအရာက သူ၏ 'သိုင်းတာအို' ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်နေနိုင်သဖြင့် ဤဆိုင်မှ မည်သည့်စာအုပ်ကိုမျှ အခြားသူများ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားရန် သူ လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

​၎င်းကို မြင်သောအခါ ထိုလူငယ်က လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ပြန်မပေးသည့်အပြင် ရှုချွမ်းကိုပါ ရန်လိုစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်လေး၊ မင်းတော့ သွားပြီ မင်း ငါ့ကို ထိရဲတယ်ပေါ့ မင်း ဒီနေ့ တင်းအန်မြို့ကနေ ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

​ရှုချွမ်းက ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

ဒါက ဘယ်က 'သခင်လေး' များပါလိမ့် အမြင်အာရုံကတော့ တကယ် ညံ့ဖျင်းလှသည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ 'ချီစုစည်းခြင်းနယ်ပယ်' အဆင့် ၉ အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိသော ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးကို ဖိအားပေးလိုက်သဖြင့် မည်သူမျှ မတ်တပ်မရပ်နိုင်တော့ပေ။

​ရှုချွမ်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ လီဟူမှာလည်း ထိုအချိန်တွင် ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်လာသည်။

သူက ခါးကို လက်ထောက်ကာ မောက်မာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ခွေးမျက်လုံးတွေ ကန်းနေတာလား ဒါက ငါတို့ ထိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့် စီနီယာအစ်ကို ရှုပဲ"

သူ၏ အမူအရာမှာ အောင်မြင်မှု ရရှိသွားသော လူယုတ်မာတစ်ဦး၏ ပုံစံနှင့် အတိအကျပင်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရှုချွမ်းသည်လည်း သက်ပြင်းချရင်း ပြုံးလိုက်မိသည်၊ ဤကလေးမှာ တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

​ဆန့်ကျင်ဘက်မှ လူငယ်မှာမူ ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး သူက ဒီနေ့ 'သံပြား' (အစွမ်းထက်သူ) ကို ကန်မိပြီဖြစ်ကြောင်း သိသွားတော့သည်။

သူက ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ရှုချွမ်းကို အကြိမ်ကြိမ် ဦးတိုက်ကာ တောင်းပန်တော့သည်။

​"ဒီလူလေးက တိုက်ရိုက်တပည့် ရောက်နေတာကို မသိလို့ စော်ကားမိပါတယ်။ တိုက်ရိုက်တပည့်အနေနဲ့ ဒီလူလေးရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ"

​ရှုချွမ်းက ထိုလူငယ်ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကနေ ယူသွားတဲ့ ပစ္စည်းကို ပြန်ပေး၊ မင်းမှာရှိတဲ့ ယွမ်ကျောက်တုံးအားလုံးကို ချထားခဲ့ ပြီးရင် အခုချက်ချင်း ထွက်သွားတော့"

​"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်"

လူငယ်က ကြီးလေးသော လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ကို ရရှိလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ လုယူထားသော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်နှင့် သူ့တွင်ရှိသမျှ ယွမ်ကျောက်တုံးအားလုံးကို အမြန်ပေးအပ်ကာ လူအုပ်ထဲမှ ကမူးရှူးထိုး ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

​ထိုအခါမှသာ ရှုချွမ်းက သူ၏ အော်ရာ များကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လူအုပ်ကိုလည်း လက်ဝေ့ယမ်းကာ လူစုခွဲခိုင်းလိုက်သည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ယွမ်ကျောက်တုံးများနှင့် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ကောက်ယူပြီး ရှုချွမ်းက ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်၊ ၎င်းမှာ သာမန် 'သေမျိုး အဆင့်' အဆင့်နိမ့် သိုင်းပညာတစ်ခုဖြစ်သော "ကျားနက်ခွန်အား" သာ ဖြစ်သည်။

​လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ကိုင်ရင်း ရှုချွမ်းက ကလေး၏ ဆိုင်ခန်းငယ်လေးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

ထိုအခါမှသာ သူက ကလေးကို သေသေချာချာ ကြည့်ရန် အခွင့်အရေး ရတော့သည်။

All Chapters