အခန်း ၁၁၂၅

အခန်း (၁၁၂၅) ကျောက်စိမ်းရေကန်မသေမျိုးဂိုဏ်း၏အသီးအပွင့်တွေကို ခူးဆွတ်သွားတဲ့သူက မင်းဖြစ်နေတာကိုး

နတ်ဆိုးအုပ်စုကြီး ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင်၊ကောင်းကင်ယံက အနီရောင်တိမ်တိုက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး၊မြို့ကို ချေမှုန်းပစ်တော့မည့်အလားလေနှင့်မိုး၏အဟုန်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ကား၊ ကောင်းကင်ယံကကြည်လင်နေခဲ့ပြီး၊လောကကြီးအတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာစိမ့်ဝင်လာသော သွေးများက ပါးလွှာသော မြူခိုးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ ယခင်ကဲ့သို့ မထင်ရှားသော်လည်း၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောသွေးအနံ့အသက်မှာမူ အဆများစွာပိုမို ပြင်းထန်နေသည်။

ထျန်းတုန်းနတ်သမီးက မည်သည့် မဟာနတ်ဆိုး ပေါ်ထွက်လာမည်ကိုမျှစောင့်ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ကောင်းကင်ယံသို့ မလှုပ်မယှက်စိုက်ကြည့်နေခဲ့ရာ၊ သွေးမိုးဖွဲဖွဲလေးများ စတင်ရွာကျလာခဲ့၏။

သူမ၏လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ပြီး၊လက်ထဲရှိစိုစွတ်မှုကိုခံစားလိုက်ရရာ သူမ၏အသက်ရှူနှုန်းမှာ တဖြည်းဖြည်းရှုပ်ထွေးလာခဲ့သည်။

သူမ၏ရှေ့မှောက်ရှိအရာအားလုံးက ထိုမဟာနတ်ဆိုးအုပ်စုကြီးအားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်းကို အတည်ပြုပေးနေပေသည်။

ထိုလူငယ်လေးက၊ နတ်ဆိုးဘေးအန္တရာယ်အား တစ်ယောက်တည်းဟန့်တားနိုင်ခဲ့ရုံသာမက၊ သူတို့အားလုံးကိုပင် အသေသတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထျန်းတုန်းနတ်သမီးက သူမကိုယ်သူမလူငယ်မျိုးဆက်များကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသူအဖြစ် မည်သည့်အခါကမျှ မသတ်မှတ်ထားခဲ့သလို၊ စစ်သူကြီးနန်ယန်က တတိယအဆင့် တာ့လော်မသေမျိုးအရှင်မြတ်တစ်ပါးဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင်ပင် သူမ လက်ခံနိုင်ပါသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ လောကကြီးတွင် အခွင့်အရေးမျိုးစုံရှိနေပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ ကြိုတင်ခန့်မှန်း၍မရနိုင်ချေ။ ထို့ပြင် ထိုချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် လူငယ်လေးက အပြင်ပန်းတွင်သာ နုပျိုနေပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ အသက်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်သော ဘိုးဘေးတစ်ပါးလည်း ဖြစ်နေနိုင်၏။

သို့သော် ပြဿနာမှာ၊ သူက သူမနှင့် နယ်ပယ်အဆင့်တူညီသော ထိုက်ယင်အစစ်အမှန်မသေမျိုး တစ်ပါး၏အရှိန်အဝါကို အမှန်တကယ်ထုတ်လွှတ်နေခြင်းပင်။

သို့သော် ၎င်းက မည်သို့လုပ်၍ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ကလေးဘဝကတည်းက၊ ထျန်းတုန်းနတ်သမီးက ကျောက်စိမ်းရေကန်မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ဂရုတစိုက် ပျိုးထောင်မှုကိုခံခဲ့ရပြီး၊ တာအိုကျမ်းစာများကို ကျွမ်းကျင်စွာတတ်မြောက်ကာ၊ ထိပ်တန်း တာအို အသီးအပွင့်ဆယ်ခုတွင် ပါဝင်သော မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏တန်ဖိုးထားရသော ကျမ်းစာများကို ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး၊ပညာရပ်တစ်ရာကိုလည်း အားလုံးကို မကျွမ်းကျင်လျှင်ပင် အနည်းဆုံးတော့ အသင့်အတင့်တတ်မြောက်အောင် သင်ယူခဲ့သည်။

သူမကိုယ်တိုင် ခူးစွတ်ခဲ့သော တာအိုအသီးအပွင့်၊ ကပ်ဘေးနှစ်ထောင့်ကိုးရာပြီးပြည့်စုံချိန်တွင်ကျောက်စိမ်းရေကန်ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင်ကပင် အဆုံးမရှိချီးမွမ်းခဲ့ရပြီး၊သူမ၏လမ်းစဉ်ကို ကာကွယ်ရန်မသေမျိုးရတနာများစွာကိုပင် ပေးသနားခဲ့သည်။

ထျန်းတုန်းနတ်သမီးက စံပြမသေမျိုးတပည့်တစ်ဦး၏လမ်းကြောင်းကို ကန့်သတ်ချက်အထိ တွန်းပို့နိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်ရာ၊ထိုလေ့လွင့်ကျင့်ကြံသူများနှင့် အရိုင်းနတ်ဆိုးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

သို့တိုင်အောင်၊ သူမက စတုတ္ထအဆင့် နတ်ဆိုးမသေမျိုးရှစ်ကောင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့သလို၊ပဉ္စမအဆင့် မဟာနတ်ဆိုးများစွာပါရှိသေးခြင်းကိုမူဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

လက်နှစ်ဖက်က လက်လေးဖက်ကို ခုခံဖို့ ခက်ခဲတယ် ဟူသောဆိုရိုးစကားမှာ မသေမျိုးများအတွက်လည်းအကျုံးဝင်ပါသည်။

အကယ်၍ သူမကတန်ဖိုးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အသက်လုတိုက်ခိုက်မည်ဆိုလျှင်ပင်၊ ထျန်းတုန်းနတ်သမီးက သူမ၏ကပ်ဘေးစွမ်းအားများကုန်ခမ်းပြီး မသေဆုံးမီတွင်အများဆုံး နတ်ဆိုးမသေမျိုး လေးငါးကောင်ခန့်ကိုသာ နှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

သူမကိုယ်သူမ စတုတ္ထအဆင့်၏အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိနေသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ပြီး၊ ရှေ့ဆက်ရန် လမ်းကြောင်း ရှိနေသေးလျှင်ပင် ကွာခြားချက်မှာ အလွန်သေးငယ်ကာများစွာ အာရုံစိုက်ရန် မတန်ဟု ထင်ခဲ့၏။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ၊ သူမက ရေတွင်းထဲမှ ဖားတစ်ကောင်သာ ဖြစ်နေခဲ့လေ၏။

"..."

ထျန်းတုန်းနတ်သမီးက သူမ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ သွေးမိုးများကိုဖြည်းညှင်းစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ ဤတောင်အောက်သို့ ဆင်းလာသော ခရီးစဉ်က သူမ၏အမြင်များကို ကျယ်ပြန့်စေခဲ့သဖြင့် တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ၏စိတ်အစဉ်မှာ လှုပ်ခတ်နေသော်လည်း၊ သူမ၏ဘေးရှိ နန်းတွင်းအရာရှိ အချို့၏မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာများကိုမူ သူမသတိမပြုမိခဲ့ချေ။ ၎င်းတို့၏အမူအရာများမှာလည်း သူမထက် သိပ်ပြီး ပိုကောင်းမနေခဲ့ပေ။

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူကလည်း အချိန်ခေတ္တကြာကြောင်ငေးနေမိသည်။

သူ မြို့အောက်ရှိချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း၊ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ပြန်လာစဉ်က အစီအစဉ်တစ်ခုနှင့် ပတ်သက်၍ သခင်မ ဖုန်းရှီ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးမှတ်ချက်စကားကို ရုတ်တရက် ပြန်လည်အမှတ်ရသွား၏။

ထိုအချိန်က၊လူတိုင်းက ၎င်းကို အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သခင်မ၏အာဏာကို လေးစားသောအားဖြင့်၊ သူတို့သည် ကန့်ကွက်ခြင်းမပြုခဲ့ကြပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနမှ အရာရှိများက ယေဘုယျအားဖြင့် သူတို့၏အမည်များကို ဖုံးကွယ်ထားလေ့ရှိကြပြီး၊ တောက်ပသော နေ့အလင်းရောင်ထဲသို့ရဲဝင့်စွာ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမျိုး ယခင်က တစ်ခါမျှမရှိခဲ့ဖူးပေ။

ဤအကြိမ်မှာ ချွင်းချက်တစ်ခုဖြစ်နေပါလိမ့်မည်။

သို့သော် မွေးရာပါအရင်းအမြစ်များကြွယ်ဝလှသော ထိုမသေမျိုးဂိုဏ်းများမှ တပည့်များနှင့်ယှဉ်လျှင် နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနမှ သီးသန့်ကျင့်ကြံသူများက ဧကရာဇ်ချီရှိနေသော်ငြား အခြားသော ရှုထောင့်များတွင်လိုအပ်ချက်များ ရှိနေသဖြင့် မည်သို့လုပ်၍ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်နည်း။

ဝူရှန်းအား ကယ်တင်ခဲ့သည့်ကိစ္စကိုသာ စဉ်းစားကြည့်နိုင်သည်။

စစ်သူကြီးနန်ယန်အပေါ်တွင် ထားကြည့်မည်ဆိုပါက၊ ၎င်းက သဘာဝကျကျပင်အံ့မခန်းသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ မသေမျိုးတပည့်များကြားတွင် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင်... သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သော ချင်းလွမ်ကို ဥပမာအနေဖြင့် ယူကြည့်ရန်ပင်မလိုအပ်ချေ။

အကယ်၍သူသာဆိုလျှင်၊ မသေမျိုးတံဆိပ်များကိုပင် အသုံးပြုရန်မလိုအပ်ဘဲ၊ ထိုကပ်ဘေးတစ်ထောင်ရှိသော ဗောဓိဂိုဏ်း၏အာဟတ်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင်၊သုံးပါးခန့်ကို အနိုင်ယူရန်မှာ ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်လောက်ပေ။

ထို့ပြင် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားကြီးမားသည့် ကျင့်ကြံသူက၊ မသေမျိုးဂိုဏ်းများ အတွင်း၌ပင် ထိပ်တန်းအဆင့်အဖြစ်မသတ်မှတ်ခံရရာ၊ ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များကိုမူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားမင်းဆက်နှင့် မသေမျိုးဂိုဏ်းများကြားရှိ အစစ်အမှန်ကွာခြားချက်ပင်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ၊ မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူ၏လက်ဖဝါးများ တုန်ယင်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ဤတိုက်ပွဲ တစ်ပွဲတည်းဖြင့်ပင်၊နတ်ဘုရားမင်းဆက်မှ နန်ယန် ဟူသော နာမည်က မည်သည့် မသေမျိုးဂိုဏ်းမှ မျိုးဆက်ထက်မျှ နိမ့်ကျနေတော့မည် မဟုတ်ချေ။

သူက သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူတို့၏မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း အလားတူ တောက်ပနေသော အလင်းတန်းများကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဤအရာကို စိတ်ထဲတွင်ထားလျက်၊ မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူက ဆက်လက် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ၊ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ စုန့်ဖုန်းစီရင်စုတစ်ခွင်သို့ ကျယ်လောင်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "မြို့တံခါးတွေကို ဖွင့်လိုက်ကြ၊စစ်သူကြီးနန်ယန်ကို ကြိုဆိုကြစို့"

သူ၏စကားမဆုံးမီမှာပင်၊ ပိုမို ကျယ်လောင်သော အားပေးသံများက နောက်မှလိုက်ပါလာသည်။

ထူထပ်သော စစ်တပ်ဖွဲ့စည်းပုံက ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ရှေ့သို့တိုးထွက်လာပြီး၊ ကြွက်သားတောင့်တင်းသော အမျိုးသားနှစ်ဦးက သူတို့၏လက်နက်များကို အောက်သို့ ပစ်ချကာ လူအုပ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီးနောက် ထူထဲသော မြို့တံခါးကြီးများကို မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ဖွင့်ဟလိုက်လေသည်။

ရှန်းယီ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကလည်း အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊လွင့်ဝဲနေသော မှင်ရည်ကဲ့သို့ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

သူ၏ပုံရိပ်က စစ်တပ်ဖွဲ့စည်းပုံ၏အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ လူတိုင်းသည် လှံများကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏လှံရှည်များကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ကာ၊ မျက်နှာများနီရဲပြီးအသက်ရှူမြန်လျက်ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"စစ်သူကြီးနန်ယန်မြို့ထဲကို ပြန်ရောက်လာတာကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုပါတယ်" ယနေ့မတိုင်မီက သူတို့ဤဘွဲ့အမည်ကို တစ်ခါမျှမကြားဖူးခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဤအခိုက်အတန့်မှစ၍ နန်ယန် ဟူသော နာမည်က မဟာတောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ စီရင်စု နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ခုတစ်ခွင်သို့ အတိုတောင်းဆုံးသော အချိန်အတွင်းပျံ့နှံ့သွားပါလိမ့်မည်။

"..."

ရှန်းယီ ဟန်ဆောင်နေခြင်း မရှိဘဲ၊ စစ်တပ်ဖွဲ့စည်းပုံ၏အတန်းနှစ်ခုကြားမှ တိုက်ရိုက် ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် လျှောက်သွားသည်။

စစ်သူကြီး ဖုန်းရှီပြောခဲ့သကဲ့သို့၊ ဓားတစ်လက်ဆိုသည်မှာ အမြဲတစေဓားအိမ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ရန်အသင့်ဖြစ်ရန်ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်ချေ၏။

ပြဿနာများစွာ ရှိနိုင်သော်လည်း၊ အကျိုးကျေးဇူးများလည်း နည်းပါးမည်တော့မဟုတ်ပေ။

အနည်းဆုံးတော့ ယနေ့မှစ၍၊ သူက နတ်ဘုရားမင်းဆက်အပေါ် သစ္စာဖောက်မှုကို အမှန်တကယ် မကျူးလွန်ဘဲခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထားများဖြင့် အဖမ်းမခံရသရွေ့၊ တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်သူကြီးချုပ် သုံးဦးပင်လျှင် သူ့ကိုဆန့်ကျင်လှုပ်ရှားရန် လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင်၊သူက ယခုအခါ မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏မျက်နှာစာတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ အမျိုးမျိုးသောအခွင့်အရေးများ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်။

ထိုသို့မဟုတ်လျှင်၊ နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏မျက်နှာကိုသာ ထိခိုက်နစ်နာစေပါလိမ့်မည်။

ထို့အပြင်၊ယနေ့ ဤနတ်ဆိုးများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရခြင်းမှာတွေးထင်ထားသလောက် မခက်ခဲလှပေ။

အနည်းဆုံးတော့၊ အထင်ရှားဆုံးသော ထိုက်ရွှီရွှေရောင်ဆေးလုံး နှင့် ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်တို့ကို အခြားသူများထံသို့ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ခြင်းမရှိခဲ့‌ချေ။

ထိုအတွေးဖြင့်၊ ရှန်းယီက စနစ်မျက်နှာပြင်ဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်ပါသည်။

[စတုတ္ထအဆင့် ဟွာကျားနတ်ဆိုးမသေမျိုးကို သတ်ဖြတ်ပြီး။စုစုပေါင်းသက်တမ်း ကပ်ဘေး နှစ်ရာ့ခုနစ်ခု၊ လက်ကျန်သက်တမ်း ကပ်ဘေး တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်၊ စုပ်ယူပြီး]