အခန်း (၈၆၆)
Vol. 63 Ch. 866
အခန်း ၈၆၆ ယုံကြည်နေသရွေ့
စုမင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တရွေ့ရွေ့ ပြောင်းလဲလာပုံကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ ခန္ဓာကိုယ်က ပုပ်သိုးဆွေးမြည့်ကာ ကြေမွပျက်စီးသွားပြီး လင်းနို့တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ အသွင်ကူးပြောင်းသွားပုံကို သတိပြုမိနေ၏။ သူ၏ ကျောပြင်မှ အတောင်ပံများ လျင်မြန်စွာ ပေါက်ထွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ထိုအတောင်ပံများမှာ ကျောဘက်တွင် ဖြန့်ကားသွားလေတော့သည်။ အတောင်ပံများ အပြည့်အဝ ဆန့်ထွက်သွားသောအခါ ပေပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ရှည်လျားနေသည်ကို တွေ့ရ၏။ ဤအချက်က စုမင်အား ထူးခြားဆန်းပြားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အငွေ့အသက်တစ်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။
'လင်းနို့တစ်ကောင်ပါလား...' သူက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤအခြင်းအရာက သူ ငယ်စဉ်ဘဝက မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော မီးလျှံ မာန်မျိုးနွယ်စုနှင့် လအတောင်ပံများကို ပြန်လည် အမှတ်ရသွားစေသည်။
'အပြင်ပန်းပုံသဏ္ဌာန်က တူသယောင်ရှိပေမဲ့ အတွင်းသဘောက လုံးဝ ခြားနားတယ်' စုမင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြောင်းလဲနေမှုအား ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အချိန်ကိုသာ တရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန်ခွင့် ပေးလိုက်လေသည်။
မည်မျှ အချိန်ကုန်လွန်သွားသည်ကို သူ မသိသော်လည်း သူ ထပ်မံ၍ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမည်းရောင် လင်းနို့ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ အလွန်ပင် စစ်မှန်လွန်းလှသဖြင့် စုမင်ကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
'ဒီလင်းနို့က တာအို ရိပ်သာတောင် အပြင်ဘက်မှာ ငါတွေ့ခဲ့တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေကြီးရဲ့ ညာဘက်လက်ဖဝါးပေါ်က လင်းနို့နဲ့ အတူတူပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ ပုံရိပ်ယောင် ဖြစ်ရပ်တွေက ငါ့ရဲ့ အသိဉာဏ်ကို ထိခိုက်စေဖို့တော့ မစွမ်းနိုင်သေးပါဘူး'
စုမင်၏ မျက်ဝန်းအတွင်းမှ အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်းရှိ နေ၊ လ နှင့် ကြယ်တာရာများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်စေလိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် သူ တုန်လှုပ်သွားရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အသားနှင့် သွေးများ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပေါက်ဖွားလာလေတော့သည်။
အဝေးမှ ကြည့်လျှင် သူသည် လင်းနို့ဘဝမှ လူသားအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပုံ ရလေသည်။ ထိုဖြစ်စဉ်မှာ အသက်ရှူနှုန်း အနည်းငယ်အတွင်းသာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး စုမင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည့် ခဏ၌ သူသည် လင်းနို့တစ်ကောင် မဟုတ်တော့ဘဲ မူလခန္ဓာကိုယ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်သည့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဧရာမ လက်ဝါးကြီးဖြစ်ကြောင်း စုမင် သိထားသည့် မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ရင်းနှီးသော ခံစားချက်တစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ လက်ဝါးပြင်ကြီး၏ လက်ချောင်း ၅ ချောင်းမှာ ကျယ်လောင်သော မြည်ဟည်းသံများနှင့်အတူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်ဝါးအတွင်း၌ ဖိခြေပစ်ရန် လျင်မြန်စွာ ကွေးညွတ်ဝင်လာကြလေသည်။
'ဒါဟာ ပုံရိပ်ယောင် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဆိုရင် ဒီနေရာမှာ ငါက အရာအားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်တဲ့သူပဲ'
စုမင် မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ အလင်းတစ်ချက် လက်သွားသည်။ သူသည် မြေပြင်မှ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ အစွမ်းကုန် အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားလေသည်။ သူ အထက်သို့ တိုးဝင်သွားစဉ် ကမ္ဘာကြီးမှာ ဟိန်းဟောက် မြည်ဟီးနေ၏။
ပထမဆုံး လက်ချောင်းကြီးက စုမင် အထက်မှ ကျဆင်းလာသည်။ ထိုလက်ချောင်းကြီးက ကောင်းကင်ယံကို အစားထိုး နေရာယူထားပြီး သူ့အပေါ်သို့ ကျဆင်းလာစဉ် ချက်ချင်းပင် နီးကပ်လာလေသည်။ စုမင်၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သောအခါ လေထုအတွင်း၌ နေမင်းတစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ ဘယ်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သောအခါ လမင်း ပေါ်လာပြန်၏။ သူ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားစဉ် ကြယ်တာရာများက သူ၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။ သူသည် ကြယ်၊ နေ၊ လ ပုံရိပ်ယောင် ပညာကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။
ဝုန်း...
စုမင်သည် သူ့အပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသော ပထမလက်ချောင်းကြီးကို ညာလက်ဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ လေထုအတွင်း ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ထိုလက်ချောင်းကြီးမှာ ပေပေါင်း ထောင်ချီ၍ လွင့်ထွက်သွားလေသည်။ ထို့နောက် ပထမလက်ချောင်း၏ နောက်မှ ကပ်လျက် ပါလာသော ဒုတိယ လက်ချောင်းကြီးက စုမင်၏ အပေါ်သို့ ကျဆင်းလာပြန်၏။
ဝုန်း... ဝုန်း...
စုမင်၏ လက်ထဲရှိ နေနှင့် လတို့မှာ လည်ပတ်သွားပြီး ဒုတိယ လက်ချောင်းကြီးနှင့် တိုက်မိသွားသည်။ တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ထိုလက်ချောင်းကြီးမှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး စုမင်မှာ ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာလေသည်။ သူ အထက်သို့ ပျံတက်သွားစဉ် တတိယနှင့် စတုတ္ထ လက်ချောင်းကြီးများကလည်း သူ့အပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာကြပြန်၏။
"ကြယ်၊ နေ၊ လ"
စုမင်သည် သူ၏ လက်မောင်းများကို ရှေ့သို့ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဘယ်လက်ထဲမှ နေမင်း၊ ညာလက်ထဲမှ လမင်းနှင့် သူ၏ နောက်မှ ကြယ်တာရာများမှာ ထိုဧရာမ လက်ချောင်းကြီး နှစ်ချောင်းကို တိုက်ခိုက်ရန် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးထွက်သွားကြသည်။
ဝုန်း... ဝုန်း... ဒိန်း
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ကောင်းကင်သို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။ ရာသီဥတု ပြောင်းလဲသွားစဉ် လက်ချောင်းကြီး နှစ်ချောင်းမှာ အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားပြီး ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွား၏။ စုမင်သည် လျင်မြန်စွာပင် ထွက်ခွာသွားသည်။ လက်ဝါးပြင်ကြီးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မြေပြင်မှ သူ ပျံထွက်ခါနီး အချိန်၌ပင် လက်မကြီးက ကောင်းကင်ယံကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ သူ့အပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာလေတော့သည်။
လေတိုးသံမှာ နားထဲတွင် စူးစူးဝါးဝါး မြည်ဟည်းနေ၏။ လက်မကြီး ကျဆင်းလာသည့် ခဏ၌ပင် စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ မှော်သင်္ကေတများ ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုမှော်သင်္ကေတများက သူ့အပေါ်၌ စုစည်းသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ကာ ကျဆင်းလာသော လက်မကြီးဆီသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။
ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း
ကမ္ဘာကြီး တုန်ခါသွားသည်။ ဓားသည် ကျဆင်းလာသော လက်မကြီးကို ထိုးဖောက်သွားသော်လည်း မည်သည့် သွေးစက်မျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။
စုမင်သည် ထိုဧရာမ လက်ဝါးပြင်ကြီးအတွင်းမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ ရုန်းထွက်လိုက်သည့် ခဏ၌ တစ်စုံတစ်ရာသော အနှောင်အဖွဲ့များမှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ့ပတ်လည်မှ မှော်သင်္ကေတများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် တွေ့မြင်ရလေသည်။ သူက အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ...
စုမင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးယောင်သန်းသွားသည်။
သူသည် တာအို ရိပ်သာတောင်ကို လည်းကောင်း မလှမ်းမကမ်းတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်၍ တရားမှတ်နေကြသော ယုမိသားစုမှ အသက်ကြီးသူ ၅ ဦးကို လည်းကောင်း ယုချန်ဟိုင်ကို လည်းကောင်း တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။
ထိုစဉ်က ယုချန်ဟိုင်၏ မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ယုမိသားစုမှ အကြီးအကဲ ၅ ဦးမှာမူ မျက်နှာများ ညိုမှောင်နေကြလေသည်။
စုမင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားသော်လည်း သူ မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည့် ခဏ၌ သူ့မျက်နှာ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားရ၏။ သူ့နားထဲတွင် ညင်သာသော အသံတစ်သံက တရွေ့ရွေ့ မြည်ဟီးလာသည်။
"လောကမှာရှိတဲ့ သတ္တဝါ အားလုံးမှာ အသက်ခန္ဓာ ရှိကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအသက်ခန္ဓာတွေက ကြာရှည် မတည်မြဲနိုင်ကြဘူး။ ငါတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုကတော့ သဘာဝတရားရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို တိုက်ဆိုင်စွာနဲ့ပဲ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ကြတယ်။ အသက်ခန္ဓာတွေကို ပူဇော်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ဟာ ထာဝရအသက်ကို ရနိုင်လိမ့်မယ်"
"ကောင်းကင်ဘုံ တံခါးသုံးပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သူတွေဟာ ထာဝရအသက်ကို ရရှိနိုင်မယ်။ မင်းဟာ ပထမတံခါးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်လို့ ငါက မင်းကို အသက်အင်အား ပညာကို ချီးမြှင့်မယ်။ ဒါက မင်းကိုယ်တိုင် အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ အသက်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ တခြားသူတွေရဲ့ အသက်ကို ယူဆောင်ခွင့် ပေးလိမ့်မယ်"
ထိုအသံမှာ တာအို ရိပ်သာတောင်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေကြီး၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစကားလုံးများ စုမင်၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူ၏ စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ ဝဲကယက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။ ထိုဝဲကယက်မှာ တရွေ့ရွေ့ လည်ပတ်နေပြီး ၎င်းအတွင်းမှ အလွန်ကြီးမားသော အသက်အင်အားများမှာ မသိမသာ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
စုမင် ခေတ္တမျှ မိန်းမောသွားရ၏။
သူ ထိုသို့ မိန်းမောနေစဉ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်။
ယုချန်ဟိုင်သည် ချက်ချင်းပင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးလာပြီး သူ့ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူက စိတ်လှုပ်ရှားသော မျက်နှာထားဖြင့် စုမင်အား ဦးညွှတ် ဂါရဝပြုလိုက်၏။ သို့သော် သူ ဂါရဝပြုပြီးနောက် စကားစပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ့မျက်နှာ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။
"စီနီယာစု... ခင်ဗျား... ခင်ဗျား..."
ယုချန်ဟိုင်၏ အသံမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် စူးရှသော နာကျင်မှု အော်ဟစ်သံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် အလျင်အမြန် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသော်လည်း သူ ဆုတ်ခွာနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ပုပ်သိုးဆွေးမြည့်လာလေ၏။ ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် အရိုးများသာ ကျန်တော့သည့် အထိ ဆွေးမြည့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စုမင် လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ယုချန်ဟိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ ကြေမွသွားပြီး ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။
အသက်အင်အား အငွေ့အသက်များမှာ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်လာကြသည်။ ထိုအသက်အင်အားများတွင် အသက်ရှင်သန်မှု နှစ်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်နေပြီး ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခုမှာ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ချက်ချင်းပင် မြင့်တက်လာလေသည်။
သူ၏ အသက်ရှင်သန်မှု စွမ်းအားမှာ ပို၍ပင် တက်ကြွ လန်းဆန်းလာသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်သော်လည်း သူ့မျက်နှာ အမူအရာမှာမူ ပျက်ယွင်းသွားရ၏။ ဤသည်မှာ သူ လိုချင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။ အမှန်စင်စစ် သူသည် ယုချန်ဟိုင်ကို သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ပင် မရှိခဲ့ချေ။
'ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါက...'
စုမင်သည် ယုချန်ဟိုင်၏ ကြွင်းကျန်ရစ်သော အပိုင်းအစများကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို အပြင်သို့ ဖြန့်ကြက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ယုချန်ဟိုင်၏ တည်ရှိမှုကို မည်သို့မျှ မခံစားရတော့ချေ။ ဤအချက်များ အားလုံးက ယုချန်ဟိုင်မှာ အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ပြောပြနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။
စုမင်သည် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် တုန်လှုပ်နေစဉ်မှာပင် မလှမ်းမကမ်းရှိ ယုမိသားစုမှ အကြီးအကဲ ၅ ဦး၏ မျက်နှာ အမူအရာများမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပေါ်ထွက်လာ၏။ စုမင်အနေဖြင့် လူသတ်လိမ့်မည်၊ ၎င်းမှာလည်း ယုချန်ဟိုင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။
"ယုမိသားစုဝင် တစ်ယောက်ကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့။ ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိရှိနေတာလဲ" ထို ၅ ဦး၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားစဉ် ၎င်းတို့အနက် ၄ ဦးမှာ စုမင်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာကြသည်။ ကျန်တစ်ဦးမှာမူ သူ၏ ညာလက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ဝေ့ယမ်းလိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ယံမှာ ဟိန်းဟောက် သွားပြီး သွေးနီရောင် တိမ်တိုက်လွှာတစ်လွှာ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ထိုတိမ်တိုက်များမှာ မည်သည်ကမှန်းမသိဘဲ ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်ယံ၌ ယုဟူသော စကားလုံးကို ပုံဖော်ထားသည့် ဧရာမ စာလုံးကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ဤသည်မှာ အခြားသော မိသားစုဝင်များကို အသိပေးရန် ရှင်းလင်းသော အချက်ပြမှု တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။
ဤအရာအားလုံးမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်ပြီး ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းလှပေသည်။ စုမင်မှာ လုံးဝ ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိပေ။ ထိုခဏ၌ လူ ၄ ဦးမှာ တိုးညှင်းသော ဟောက်သံများနှင့်အတူ သူ့ထံသို့ နီးကပ်လာကြသည်။ သို့သော် သူတို့ နီးကပ်လာပြီး စုမင်က သူတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့် ခဏ၌ပင် ထို ၄ ဦးမှာ စူးရှသော နာကျင်မှု အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြလေတော့သည်။ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တုန်လှုပ်မှုနှင့် နာကျင်မှုများဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာခြင်းကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး အလျင်အမြန်ပင် နောက်သို့ ပြန်ဆုတ်သွားကြ၏။
သူတို့ ပေပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမျှသာ နောက်ဆုတ်ရသေးသော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ယုချန်ဟိုင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် လျင်မြန်စွာ ပုပ်သိုးဆွေးမြည့်လာလေတော့သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် သူတို့မှာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့၏ အသက်အင်အားများမှာ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာကြပြန်၏။ စုမင်မှာ မည်သို့လုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ အသက်အင်အားများ ပိုမို တက်ကြွ လန်းဆန်းလာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သက်သောင့်သက်သာရှိသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားနေရလေသည်။
ဤသက်သောင့်သက်သာရှိသော ခံစားချက်မှာ လူတစ်ယောက်ကို စွဲလမ်းသွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။ ၎င်းမှာ စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲသော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်၏။
ကျန်ရစ်ခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသော အဘိုးကြီးမှာမူ ယခုတွင် မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေလေတော့သည်။ သူ အလျင်အမြန် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားစဉ် သူ့ပတ်လည်၌ အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာ၏။ ၎င်းတို့မှာ သွေးနီရောင် တိမ်တိုက်များကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသော ယုမိသားစုဝင်များပင် ဖြစ်လေသည်။
'ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...'
စုမင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဖော်ပြ၍မရသော သက်သောင့်သက်သာရှိသည့် ခံစားချက်ကို အောင့်အည်း ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။ သူသည် ထိုခံစားချက်ကို အနည်းငယ် စွဲလမ်းနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားနေရပြီး ၎င်းအား ပိုမို ရရှိရန် တောင့်တနေမိသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထား၏။
'ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအားက တစ်ခုခု မှားနေပြီ'
စုမင်သည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ဗီဇအရ ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော် သူ ပျံတက်လိုက်သည့် အချိန်မှာပင် ယုမိသားစုဝင်များ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လူပေါင်း တစ်ရာနီးပါးက ထိုနယ်မြေကို ဝိုင်းရံထားကြပြီး သူတို့ အားလုံး စုမင်ထံသို့ ပြေးဝင်လာကြ၏။ သို့သော် သူတို့ စုမင်နှင့် နီးကပ်လာသည့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူ၏ ပတ်လည် ပေပေါင်း သုံးထောင်အတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ နှုတ်ဖျားမှ စူးရှသော နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။ သူတို့ အော်ဟစ်နေစဉ်မှာပင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြ၏။ အသက်အင်အား အငွေ့အသက်များ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာပြန်ရာ ထိုသက်သောင့်သက်သာရှိသော ခံစားချက်ကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့၍ ဟိန်းဟောက်ခြင်းကို မပြုဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
'ဒါက ဘယ်လို စွမ်းအားမျိုးလဲ'
စုမင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှု အချို့ ဆုံးရှုံးနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ထပ်မံ၍ အံကို ကြိတ်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသော်လည်း ယုမိသားစုဝင် တစ်ထောင်နီးပါးက သူ့အား ဝိုင်းရံထားကြပြီ ဖြစ်၏။ သူတို့သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် အမျိုးမျိုးသော နတ်ဘုရား စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော် အသုံးပြုလိုက်ကြ၏။
"ဒီကို မလာကြနဲ့။ ထွက်သွားကြ" စုမင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပတ်လည်ရှိ လူတစ်ထောင်နီးပါး သူ့ထံသို့ နီးကပ်လာသည့် ခဏ၌ပင် သူတို့သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြလေတော့သည်။ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သက်သောင့်သက်သာရှိသော ခံစားချက်မှာ သူ့စိတ်ထဲတွင် လေမုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ အသိစိတ်မှာ အနည်းငယ် ဝေဝါးလာခဲ့သည်။ ဧရာမ လင်းနို့ကြီး၏ အရိပ်တစ်ခုမှာ သူ့ပတ်လည်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာလေတော့သည်။
ထိုအရိပ်မှာ လျင်မြန်စွာ ပုံပေါ်လာစဉ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ရယ်မောနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။
စုမင်သည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ခေါင်းကို ဖိထားလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲလာလေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအတွင်းမှ တောက်ပနေသော အလင်းတန်းများမှာ လောဘနှင့် ရူးသွပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ယိမ်းထိုးသွားပြီး ရောက်ရှိလာသော ယုမိသားစုဝင်များထံသို့ ချက်ချင်းပင် ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။
သူ ရောက်ရှိရာ နေရာတိုင်းတွင် စူးရှသော နာကျင်မှု အော်ဟစ်သံများမှာ လေထုအတွင်း အဆုံးအစမရှိ ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သက်သောင့်သက်သာရှိသော ခံစားချက်မှာ ပိုမို အားကောင်းလာပြီး သူ့နောက်ကွယ်မှ လင်းနို့ရိပ်မှာလည်း ပို၍ ထင်ရှားလာလေတော့သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းရှိ ရုန်းကန်မှုများမှာလည်း ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
'တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ၊ ငါဟာ အခုထိ ပုံရိပ်ယောင် ဖြစ်ရပ်ထဲမှာ ရှိနေသေးတာလား' စုမင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တုန်ယင်နေလေတော့သည်။
......
တာအို ရိပ်သာတောင်၏ အပြင်ဘက် မင်နက်ရောင်ဂြိုဟ်ရှိ ယုမိသားစု၏ ရင်ပြင်အတွင်း၌ ယုချန်ဟိုင်သည် စိုးရိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေလေသည်။ ထိုစဉ်က ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေကြီး၏ လက်ဝါးပေါ်ရှိ လင်းနို့ထံမှ ဖျော့တော့သော အလင်းတန်းတစ်တန်း ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ၏ ဘေးရှိ ယုမိသားစုမှ အဘိုးကြီး ၅ ဦးမှာမူ မျက်နှာများမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူလျော်နေကြလေသည်။ သူတို့၏ ပတ်လည်တွင် တစ္ဆေကြီး၏ အသံကို ကြားပြီးနောက် ရောက်ရှိလာကြသော ယုမိသားစုဝင် ရာပေါင်းများစွာ ရှိနေလေသည်။ သူတို့ အားလုံးမှာ မည်သည့် အသံမျှ မထွက်ဘဲ တာအို ရိပ်သာတောင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြလေတော့သည်။
ယုမိသားစု၏ တတိယ မိသားစု အကြီးအကဲ ဖြစ်သော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း တောက်ပနေသော လင်းနို့ကို ကြည့်နေစဉ် သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌မူ တောက်ပသည့် အလင်းတန်းများ လက်နေလေသည်။ သူ မည်သည့်အကြောင်း စဉ်းစားနေသည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြပေ။