အခန်း (၈၆၉)
Vol. 63 Ch. 869
အခန်း ၈၆၉ နေနတ်ဘုရား ရုပ်တုကြီး ကြေမွပျက်စီးခြင်း
"ဒါဆိုရင် မင်းက ဘာကို အလိုရှိတာလဲ..." နေနတ်ဘုရား၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း အနည်းငယ် ထူးခြားသော လေသံ ပါဝင်နေသည်။
စုမင်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ သတိမထားမိနိုင်လောက်သော အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် သူက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကံကြမ္မာနဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင်ထက် သာလွန်တဲ့ စွမ်းအားပဲ"
"ကောင်းပြီလေ" ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ နေနတ်ဘုရားနှင့် လနတ်သမီးတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အသံများ လေထုအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့် ခဏ၌ သူတို့လက်ထဲရှိ နေနှင့်လတို့မှာ တောက်ပလာလေသည်။
စုမင်၏ စွမ်းအားမှာ တစ်ဖန် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြန်၏။ စကြဝဠာ၏ အစဦးပိုင်းကို သူ မြင်တွေ့နေရသည်ဟု ထင်မှတ်ရပြီး စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲသော ခံစားချက်တစ်ခု သူ့စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ ပေါ်ထွက်လာသည်။
နေမင်း၏ ထွက်ပေါ်လာမှုနှင့် နစ်မြုပ်သွားမှုကို သူ ထိန်းချုပ်နိုင်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။ သူသည် ကံကြမ္မာ အတက်အကျ နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
စုမင်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်၏။ သူ ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်သည့် ခဏ၌ မင်နက်ရောင်ဂြိုဟ်၏ အပြင်ဘက် အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက် အတွင်းရှိ သီးခြားနယ်မြေ နဂါးငွေ့တန်းတွင် ထိုင်နေသော သူ၏ အိစန်း ခန္ဓာကိုယ်ပွားမှာ မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်လေသည်။
သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ ပြင်းပြသော ဆန္ဒနှင့် အလိုရမ္မက်များ ပေါ်ထွက်နေ၏။
'ကောင်းကင်ဘုံ တံခါးသုံးပေါက်... ဒါဟာ ကောင်းကင်ဘုံ တံခါးသုံးပေါက်ပဲ။ ဒါတွေဟာ တာအိုတံခါး မျိုးနွယ်စုတွေ ကိုးကွယ်တဲ့ နေနဲ့လကနေ ဖြစ်တည်လာတာပဲ။ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ စွမ်းအားတွေ ရှိနေတယ်'
'ဒါပေမဲ့ ဒီနတ်ဘုရား အနှစ်သာရဟာ မဟာ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကိုးခုကနေ လာတာ မဟုတ်ဘဲ ပြင်ပလောကကနေ လာတာပဲ... သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားဟာ ယုံကြည်မှုနဲ့ ကိုးကွယ်မှုကနေ လာတာ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို ယုံကြည်နေသရွေ့ သူတို့ဟာ တည်ရှိနေလိမ့်မယ်'
'ပြင်ပကလူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို တုံ့ပြန်ဖို့ မျှော်လင့်လို့ မရနိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ အိစန်း ကိုယ်ပွား ရှိနေတာကြောင့် ဒါကို ငါ ကျော်လွှားနိုင်တယ်'
'ဟင်းလင်းပြင် ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံနေတဲ့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားပေါ်မှာ သက်ရောက်နေတဲ့ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ပုံရိပ်ယောင် ပညာကို ပိုပြီး အားကောင်းအောင် ငါ လုပ်ရမယ်။ အဲဒီအခါမှပဲ... ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ တံခါးသုံးပေါက်အတွင်း ငါ့ရဲ့ စိတ်အစဉ်ကို စေလွှတ်နိုင်မှာ' စုမင်၏ အိစန်းကိုယ်ပွားသည် သူ၏ လက်များကို မြှောက်လိုက်ရာ သူရှိနေသော နဂါးငွေ့တန်းမှာ ချက်ချင်းပင် ဧရာမ ခရမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ထိုသစ်ပင်ကြီး လှုပ်ခါသွားသည်နှင့်အမျှ စုမင်၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ တောက်ပသော ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာ၏။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ဘုံ ဒုတိယတံခါးအတွင်း၌ မျက်လုံးမှိတ်ထားသော စုမင်၏ စွမ်းအားမှာ တစ်ဖန် မြင့်တက်လာပြန်ပြီး ကံကြမ္မာ အတက်အကျ နယ်ပယ်မှ နယ်ပယ်သစ်တစ်ခုသို့ ကူးပြောင်းသွားလေသည်။
ထိုနယ်ပယ်မှာ ဘဝသံသရာ နယ်ပယ်ပင် ဖြစ်၏။ ဤနယ်ပယ်မှာ စုမင်၏ နားလည်မှုထက် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ မည်သို့သော စွမ်းအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်အား သူ မသိတော့ပေ။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ကူးတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ဤနေရာကို သေခြင်းရှင်ခြင်း သံသရာအတွင်းသို့ သွတ်သွင်းနိုင်သည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် နေနှင့်လ တစ်ပြိုင်နက် ထွန်းလင်းလာသည်နှင့်အမျှ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ပို၍ပင် မြင့်မားသော နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်း သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤနယ်ပယ်၌ စုမင်သည်... စိတ်ကူးတစ်ခုတည်းဖြင့် စကြဝဠာကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်ဟု ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရ၏။
အမှန်စင်စစ် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် နေနှင့်လတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော စူးရှသည့် အလင်းတန်းများကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုအလင်းများမှာ အလွန်ပင် မှိန်ဖျော့သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုရုပ်တုကြီးနှစ်ရုပ် အတွင်း၌...
...လူနှစ်ယောက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေကြသည်ကိုပင် သူ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။
၎င်းတို့မှာ အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ပင်လယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေကြခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအားများ ထုတ်လွှတ်နေသောကြောင့် ရုပ်တုကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအမျိုးသားမှာ ချောမောသော မျက်နှာရှိပြီး အမျိုးသမီးမှာမူ နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။ သူတို့နှစ်ဦး၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြည့်စုံလွန်းလှသော်လည်း ထိုပြည့်စုံမှုမှာ သူတို့တွင် လူသားပုံသဏ္ဌာန်သာ ရှိပြီး ဝိညာဉ်မရှိသကဲ့သို့ပင် ခံစားရစေသည်။
စုမင်သည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ၏ တည်ရှိမှုကိုလည်း ခံစားသိရှိလိုက်ရ၏။
"နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ..." စုမင်၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ အားကောင်းလှသော အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအခိုက်၌ နေနှင့်လ ရုပ်တုကြီးများထံမှ အသံများ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထပ်မံ၍ ပဲ့တင်ထပ်လာပြန်၏။
"ဒါဟာ အဆုံးသတ်ပဲ။ ဒါဟာ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ငါတို့ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ ပုံရိပ်ယောင် သက်သက်သာ ဖြစ်တယ်။ မင်းသာ ငါတို့ကို မင်းရဲ့ စိတ်နှလုံးထဲကနေ အမှန်တကယ် ယုံကြည်ကိုးကွယ်မယ်ဆိုရင် ဒီစွမ်းအားတွေဟာ အစစ်အမှန် ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး မင်းဟာ... ငါတို့ရဲ့ တမန်တော် တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
"ဒီလို စွမ်းအားမျိုးနဲ့ဆိုရင် မင်းဟာ ပြင်ပလောကရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရပ်တည်နိုင်မှာဖြစ်သလို အရင်က မင်း မလုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးကိုလည်း လုပ်ဆောင်နိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။ မင်းသာ ငါတို့ကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်မယ်ဆိုရင် ဒါကို မင်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်"
"ငါတို့ကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်၊ ဒါဆိုရင် ဒါတွေအားလုံးကို မင်း ရလိမ့်မယ်။ မင်းသာ မကိုးကွယ်ဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ငါတို့ ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားမယ်..." သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောလိုက်သည်နှင့် စုမင်အား အားကောင်းအောင် ထောက်ပံ့ပေးထားသော အရင်းအမြစ်များကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ ချက်ချင်းပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည် ကျဆင်းသွားလေသည်။
"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ကသာ ကျွန်တော့်ကို ပြန်ပြီး ကိုးကွယ်ရမှာ" စုမင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာ၏။
"မင်းလို မိုက်မဲတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေတာပဲ။ ငါတို့ရဲ့ စေတနာကို မင်းက ငြင်းပယ်လိုက်တဲ့အတွက်... ဟင်"
စုမင် စကားပြောလိုက်သည့် ခဏ၌ နေနတ်ဘုရား၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော အသံကြီးမှာ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း သူ၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူ၏ လေသံမှာ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် တောင့်တင်းသွားလေသည်။
ထိုသို့ အံ့အားသင့်သွားရခြင်းမှာ စုမင်သည် သူ၏ လက်မောင်းများကို အပြင်ဘက်သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ကမ္ဘာကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဝေဝါးသွားပြီး ဧရာမ ခရမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။
ထိုခရမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီး လေထုထဲ၌ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ယုတ်မာညစ်ထေးပြီး အေးစက်လှသော၊ ရူးသွပ်မှုနှင့် ဗိုလ်ကျစိုးမိုးလိုသော ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အငွေ့အသက်များမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်သွားလေသည်။ ထိုအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးမှာ ခရမ်းရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။
"အိစန်း" ထိုခရမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီး ပေါ်လာသောအခါ ရုပ်တုကြီးနှစ်ရုပ်ထံမှ အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်သော အော်ဟစ်သံနှစ်သံ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုအသံများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
"တောက်... သက်ရှိအားလုံး သေဆုံးကုန်တဲ့ ခေတ်ကာလတုန်းက အိစန်းဟာ အားပြန်ဖြည့်နေတုန်းပဲ မဟုတ်လား။ သူ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"
ထိုအချိန်တွင် စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စုစည်းနေသော စွမ်းအားများမှာ ဒီရေပြန်ကျသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကွယ်ပျောက်သွားလေသည်။ ထိုစွမ်းအားများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ စုမင်သည် သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ ရှေ့ရှိ လေထုအား ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။
"ပြန်လာခဲ့" သူက အေးစက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သောအခါ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသော ခရမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် လှုပ်ခါသွားလေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ကိုင်းများမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ဆန့်ထွက်လာပြီး လေထဲ၌ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ နေနတ်ဘုရား ရုပ်တုကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေတော့သည်။
ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးမှာ တုန်ခါသွားပြီး နေနတ်ဘုရား ရုပ်တုထံမှ အားကောင်းလှသော အလင်းတန်းများ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းမှာ စုမင်၏ အိစန်းကိုယ်ပွားမှ ထွက်ပေါ်လာသော လက်ဝါးကြီးနှင့် ထိတွေ့မိသောအခါ လေထုအတွင်း၌ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ရုပ်တုကြီးမှာ အက်ကွဲကြောင်းများ စတင် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင်... ကောင်းကင်ဘုံ ဒုတိယတံခါး၏ အပြင်ဘက်ရှိ ယုမိသားစု၏ ရင်ပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေကြသော လူပေါင်း ရာနှင့်ချီသော မျက်လုံးများရှေ့တွင် ကောင်းကင်ယံရှိ နေနတ်ဘုရား ရုပ်တုကြီးပေါ်၌ ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ကြောင်း ပေါ်ထွက်လာလေသည်။
ဤသည်မှာ ယခင်က တစ်ခါမှ မဖြစ်ပေါ်ဖူးသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်၏။ ယခင်က ဒုတိယတံခါးကို စိန်ခေါ်ခဲ့သူ မည်သူမျှ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ဖူးပေ။ လူအုပ်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။
"ဘာ... ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နေနတ်ဘုရား ရုပ်တုကြီးက အက်ကွဲသွားရတာလဲ"
"ဒုတိယတံခါးကို စိန်ခေါ်နေတဲ့ ဧည့်သည်တော်က ဘာတွေ လုပ်လိုက်တာလဲ။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နေနတ်ဘုရား ရုပ်တုကြီးကို အက်ကွဲအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ"
လူတိုင်း ထိတ်လန့်နေကြစဉ်မှာပင် သွေးနီရောင် ဆံနွယ်ရှိသော အဘိုးကြီးနှင့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတို့၏ မျက်နှာထားများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်များ မြင့်မားလှသည့်တိုင် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် သူတို့မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပေါ်ထွက်နေလေ၏။
"နေနတ်ဘုရား ရုပ်တုကြီးက ကြေမွနေပြီ... ဒါဟာ အရင်က တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးဘူး။ ဒီစုမင်က ဒုတိယတံခါးထဲမှာ ဘာတွေ လုပ်လိုက်တာလဲ"
"အက်ကွဲနေတဲ့ ရုပ်တုကြီးဆီကနေ ဒေါသအငွေ့အသက်တွေနဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတွေကို ငါ ခံစားနေရတယ်" သူ့ဘေးရှိ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းရင်း ပြောလိုက်၏။
ထိုအခိုက်၌ပင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအုပ်ကြီး၏ ထိတ်လန့်မှုများကြား၌ နေနတ်ဘုရား ရုပ်တုကြီးမှာ... လုံးဝ ကြေမွ ပျက်စီးသွားလေတော့သည်။ ထိုသို့ ပျက်စီးသွားသည်နှင့်အမျှ ခရမ်းရောင် အငွေ့အသက်များမှာ ဝုန်းခနဲ ပျံ့နှံ့သွား၏။ ထိုခရမ်းရောင် အငွေ့အသက်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော ယုတ်မာညစ်ထေးသည့် အငွေ့အသက်များမှာ ရူးသွပ်မှုနှင့် ဗိုလ်ကျစိုးမိုးလိုသော အလိုဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းမှာ လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့လေသည်။
"ယုမိသားစုဝင်တွေ၊ နောက်ကို ဆုတ်ကြ" ယုမိသားစု၏ မြေအောက်မှ ရှေးဟောင်းအသံကြီးတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ မြေအောက်မှ အားကောင်းလှသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ယုမိသားစုဝင် အားလုံးကို နောက်သို့ တွန်းပို့လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် မြေအောက်မှ ခါးကုန်းကုန်း အဘိုးအို တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။
သူ ပေါ်လာသည့် ခဏ၌ နောက်သို့ တွန်းပို့ခြင်း မခံရသည့် တစ်ဦးတည်းသော သူများဖြစ်ကြသော သွေးနီရောင် ဆံနွယ်ရှိသော အဘိုးကြီးနှင့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတို့မှာ သူတို့၏ လက်သီးကို လက်ဝါးဖြင့် အုပ်ကာ ထိုအဘိုးအိုကို ဦးညွှတ် ဂါရဝပြုလိုက်ကြ၏။
"အစ်ကိုကြီး"