အခန်း (၈၇၀)
Vol. 63 Ch. 870
အခန်း ၈၇၀ သက်ရှိအားလုံး သေဆုံးကုန်သော ခေတ်ကာလ
နေမင်းရုပ်တုကြီးမှာ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ကြေမွပျက်စီးသွားလေတော့သည်။ ဤသည်မှာ ယုမိသားစု၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် တစ်ခါမျှ မဖြစ်ပေါ်ဖူးသော ကိစ္စရပ်ပင် ဖြစ်၏။ ယခင်က တံခါးများကို စိန်ခေါ်ခဲ့ကြသော မိသားစုဝင်များနှင့် ဧည့်သည်တော် အများစုမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာသာ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ... စိန်ခေါ်သူ၏ အတွင်း၌ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော၊ မလျှော့တမ်းသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေလေသည်။
ကောင်းကင်ယံသို့ ပေါက်ကွဲသံများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်သွား၏။ မရေမတွက်နိုင်သော အက်ကွဲစများမှာ ကောင်းကင်ယံကြီး တစ်ခုလုံး အက်ကွဲပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။ ထိုအက်ကွဲစများသည် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများဖြင့် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားကြရာ ၎င်းတို့ ရောက်ရှိရာ အရပ်တိုင်း၌ ရာသီဥတုများမှာ ပြောင်းလဲကုန်တော့သည်။ အမှန်စင်စစ် ယုမိသားစုရှိ မြင့်မားလှသော ရဲတိုက်အချို့မှာ ထိုအက်ကွဲစများနှင့် ထိတွေ့မိသောအခါ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ပြိုကျပျက်စီးကုန်ကြလေ၏။
ထိုပေါက်ကွဲသံများသည် လေထုအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မိုင်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော နယ်မြေအတွင်းကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ယုမိသားစုဝင်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြရ၏။ ရင်ပြင်သို့ မရောက်ရှိသေးသူအချို့မှာလည်း မျက်နှာပျက်ပျက်နှင့် ထိုနေရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြလေတော့သည်။
ယုမိသားစုကို အားကောင်းသော ရန်သူတစ်ဦး ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ပင် ရှိနေပြီး အတွင်းဘက်မှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများပင် ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ လေထုထဲ၌ အလင်းမျက်နှာပြင်များ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ ယုမိသားစု၏ မဟာ ကာကွယ်ရေး မှော်သင်္ကေတ အသက်ဝင်လာခြင်းပင် ဖြစ်၏။
မရေမတွက်နိုင်သော လူရိပ်များ ရင်ပြင်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြရာ ခဏအတွင်းမှာပင် တာအိုရိပ်သာတောင် ပတ်လည်၌ လူပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေလေသည်။ ၎င်းတို့မှာ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်သို့ ထွက်ခွာမသွားဘဲ ကျန်ရှိနေခဲ့သော ယုမိသားစုဝင်များ ဖြစ်ကြ၏။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ သူတို့ကို ကြည့်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ထိုနေရာသို့ အဆက်မပြတ် ပြေးဝင်လာနေကြသော လူအုပ်ကြီးအား တွေ့မြင်ရပေမည်။
ယုချန်ဟိုင်သည် ကောင်းကင်ယံ၌ ကြေမွသွားသော နေနတ်ဘုရား ရုပ်တုကြီးကို ကြည့်ကာ မိန်းမောတွေဝေနေမိသည်။ သူသည် အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေပုံရပြီး သူ၏ စိတ်အစဉ်မှာ လုံးဝ ဗလာဖြစ်နေ၏။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေပြီး ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သည်များ ရှိနေသည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိတော့ချေ။
သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိသားစုဝင်များ၏ မျက်နှာတွင်လည်း ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ထွက်နေသည်။ လူများ ပိုမို ရောက်ရှိလာကြစဉ် သူနှင့် အသက်ချင်းတူကာ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ချင်းလည်း တူညီသော လူလေးဦးကို လူအုပ်အတွင်း၌ တွေ့လိုက်ရသောအခါ ယုချန်ဟိုင်၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ အေးစက်သော အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ တည်တင်းသွားလေသည်။
ထိုလေးဦးမှာ လေလံပွဲ၌ ပြိုင်ဘက် ငါးဦးအနက်မှ လေးဦး ဖြစ်ကြ၏။ ထိုလူများကို ကျော်လွန်၍ ထူးခြားသော ရလဒ်များ ပြသနိုင်မှသာ သူသည် မိသားစု၏ အထူးတန်ဖိုးထားမှုအား ခံရမည် ဖြစ်သည်။
ထိုလူလေးဦး ပေါ်လာခြင်းက ယုချန်ဟိုင်၏ စိတ်ကို ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားစေသည်။ ပျက်စီးတော့မည့် သူ၏ စိတ်အစဉ်မှာ ပြန်လည် အေးချမ်းသွား၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် စုမင်၏ ဘက်တွင်သာ ရပ်တည်ရမည်ကို သူ သိထားသည်။ စုမင်က ပို၍ အစွမ်းထက်လေလေ ယုချန်ဟိုင်အတွက် ပို၍ အကျိုးရှိလေလေ ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ သူ မိသားစုအတွင်း အာဏာရရှိရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားလိုက်သော အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။
ယုမိသားစု ရင်ပြင်ရှိ နေနတ်ဘုရား ရုပ်တုကြီး ကြေမွသွားပြီး ယုမိသားစု တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားသည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ဘုံ ဒုတိယတံခါးအတွင်းရှိ စုမင်၏ နောက်ကွယ်မှ ခရမ်းရောင် အိစန်းသစ်ပင်ကြီးမှ ဖန်ဆင်းထားသော ဧရာမ လက်ဝါးကြီးမှာ ကြေမွသွားသော နေနတ်ဘုရား ရုပ်တုထံမှ မြောက်တက်လာလေသည်။
သူသည် လေထဲ၌ ရပ်နေပြီး သူ၏ ဆံနွယ်များမှာ လေမတိုက်ဘဲ လွင့်မြောက်နေ၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ လက်နေလေသည်။ ထို့နောက် သူသည် ခဏမျှပင် မဆိုင်းမတွဘဲ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ လနတ်သမီး ရုပ်တုရှိရာသို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။
"ကြေမွစမ်း"
စုမင်က အေးစက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သောအခါ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ခရမ်းရောင် အိစန်းသစ်ပင်ကြီးမှာ အပြင်းအထန် လှုပ်ခါသွားလေသည်။ သစ်ပင်ထိပ်ဖျားမှာ အနည်းငယ် ယိမ်းနွဲ့သွားပြီး ပြင်းထန်သော လေပြင်းကြီးတစ်ခု ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွား၏။ စုမင် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်သည့် ခဏ၌ပင် မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ကိုင်းများမှာ လိမ်ရှုပ်ကာ ဆန့်ထွက်လာကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့မှာ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စုမင်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ လနတ်သမီး ရုပ်တုအား ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေတော့သည်။
နေနတ်ဘုရား ရုပ်တုမှာ ကြေမွနေဆဲဖြစ်ပြီး လနတ်သမီး ရုပ်တုမှာမူ နူးညံ့သော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ သို့သော် ထိုအလင်းတန်းမှာ နူးညံ့သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေမိပါက ထိုအလင်းမှာ လူတစ်ယောက်အား မိမိကိုယ်ကို မသိလိုက်ဘဲ မျက်စိကွယ်သွားစေနိုင်လေသည်။
လနတ်သမီး ရုပ်တုထံမှ တိုးညှင်းသော အော်ဟစ်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ ခေါင်းမော့လိုက်စဉ် သူမ၏ လက်ထဲရှိ တောက်ပသော လမင်းမှာ အလိုအလျောက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး တိုးဝင်လာနေသော အိစန်းလက်ဝါးကြီးအား ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။
ထိုရိုးရှင်းသော တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုတည်းကပင် သမုဒ္ဒရာကြီးကို ဟိန်းဟောက်သွားစေသည့် ပေါက်ကွဲသံများအား ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ပင်လယ်ရေများမှာ ပေပေါင်း တစ်သိန်းခန့် အမြင့်သို့ မြောက်တက်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ ရေကာရံကြီးမှာ သမုဒ္ဒရာ မျက်နှာပြင်နှင့် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖုံးလွှမ်းသွားလေတော့သည်။
အရာအားလုံး ဝေဝါးသွားစဉ် ပေါက်ကွဲသံများမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ တိုးဝင်သွား၏။ စုမင်၏ အိစန်းလက်ဝါးမှာ တုန်ခါသွားပြီး ပေပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားရသည်။
စုမင်၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ အလင်းတစ်ချက် လက်သွား၏။ သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သောအခါ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ အိစန်းသစ်ပင်ကြီးမှာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နောက်သို့ လွင့်သွားသော အိစန်းလက်ဝါးမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်မည့် ပုံသဏ္ဌာန်မှနေ၍ ရိုက်ချမည့် ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် စုမင်၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးအတွင်း၌ ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင်၏ လက်ဝါးပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ဤဉာဏ်အလင်းနှင့်အတူ ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံနေသော သူ၏ ကိုယ်ပွားမှာ ထိုလက်ဝါးအား ပုံသဏ္ဌာန် ဖော်ရုံမျှသာ တတ်နိုင်သော်လည်း သူ၏ အိစန်းကိုယ်ပွားက အသုံးပြုမည်ဆိုပါက ထိုလက်ဝါးမှာ အားကောင်းလှသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ပေမည်။
စုမင်၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးအတွင်း၌ လက်ဝါးရိပ် ထွက်ပေါ်လာသည့် တစ်ခဏမှာပင် ကောင်းကင်ယံရှိ အိစန်းလက်ဝါးကြီးမှာ ရေကာရံကြီး၏ နောက်ကွယ်၌ ဖုံးကွယ်နေသော လနတ်သမီး ရုပ်တုကို လျင်မြန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေတော့သည်။
"မင်းတို့က ဝိညာဉ်မပြည့်စုံတဲ့ နတ်ဘုရားနှစ်ပါးပဲ၊ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားရဲတာလဲ။ မင်းတို့က... ငါ့ကို စွမ်းအားတွေ ပေးအပ်ဖို့ ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့လဲ။ ငါ့ကို မင်းတို့ကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်အောင် လုပ်ဖို့ မင်းတို့မှာ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ။ မင်းတို့ဟာ... ငါ့ကို အဲဒီလို လုပ်ခိုင်းတဲ့အတွက် ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးကို ပေးနိုင်ကြလို့လား"
စုမင်သည် လေထဲ၌ ရှိနေ၏။ သူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားစဉ် သူ၏ အိစန်းလက်ဝါးမှာ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ အောက်သို့ ကျဆင်းသွားလေသည်။ အဝေးမှ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် စုမင်၏ အိစန်းလက်ဝါးမှာ ပေပေါင်း တစ်သိန်းရှိသော ရေကာရံကြီးကို ရိုက်ချလိုက်ခြင်းလော သို့မဟုတ် ရေကာရံနောက်ကွယ်မှ လနတ်သမီး ရုပ်တုကို ရိုက်ချလိုက်ခြင်းလော ဆိုသည်အား မည်သူမျှ ခွဲခြားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...
ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံများသည် ကမ္ဘာကြီးကို တုန်ခါမှုများဖြင့် ပြိုလဲသွားစေတော့မည့်အလား အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ လေထုအတွင်း၌ အက်ကွဲသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။ ၎င်းမှာ လနတ်သမီး ရုပ်တုကြီး ကြေမွသွားသော အသံပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ စုမင်၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်နေသော အိစန်း၏ စွမ်းအားအောက်တွင် သိသိသာသာပင် မပြည့်စုံကြသော နေနတ်ဘုရားနှင့် လနတ်သမီးတို့မှာ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြပေ။
သူတို့သည် အတိတ်ကာလက စွေ့ချန်ကျစ်နှင့် အဆင့်ချင်း တူညီခဲ့ကြလျှင်ပင် အိစန်းဆိုသော သက်ရှိမှာ ဤရုပ်တုကြီးနှစ်ရုပ်ထက် သာလွန်သော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သက်ရှိ အဆင့်အတန်းချင်း နှိုင်းယှဉ်မည်ဆိုလျှင် အိစန်းကို သိမ်းပိုက်ထားသော စုမင်သည် အိစန်းထက်ပင် သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤတိုက်ပွဲတွင် သူ စိုးရိမ်စရာ လုံးဝ မရှိချေ။
အခြားသော ကမ္ဘာများမှ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော နေနတ်ဘုရားနှင့် လနတ်သမီးတို့သည် စုမင်ကို သူတို့အား ယုံကြည်ကိုးကွယ်အောင် ပြုလုပ်ပြီး သူတို့၏ အမိန့်ကို နာခံသော တမန်တော်တစ်ဦး ဖြစ်လာစေရန် အလိုရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့တွင် အခြားသော ရည်ရွယ်ချက်များလည်း ရှိနိုင်သော်လည်း စုမင် ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် သူ့ကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်လောက်သည့် တန်ဖိုးမျိုးအား မပေးဆပ်နိုင်ကြပေ။
သူတို့ မပေးဆပ်နိုင်ဘဲနှင့် ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသောကြောင့် ရလဒ်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိလေသည်။ ၎င်းမှာ စုမင်က သူတို့၏ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရကို လုယူကာ သူ ပို၍ သန်မာလာရန်အတွက် လမ်းစတစ်ခု ဖြစ်လာစေခြင်းပင် ဖြစ်၏။
နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးများ လေထုထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ဒုတိယတံခါးအနီး၌ ရပ်နေကြသော ယုမိသားစုဝင်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော လူတို့၏ အသက်ရှူနှုန်းများ မြန်ဆန်လာကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်နေကြလေသည်။ ထိုနေရာမှနေ၍ သူတို့သည် နေနတ်ဘုရား ရုပ်တုကြီး ကြေမွသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်း၏ ဘေးရှိ လနတ်သမီး ရုပ်တုကြီးမှာလည်း အက်ကွဲလာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေကြရ၏။
ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီးများသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ယုတ်မာညစ်ထေးသော ဆန္ဒများ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များကို ယူဆောင်လာသည့် ခရမ်းရောင် မြူခိုးများသည် ထိုအက်ကွဲကြောင်းများအတွင်းမှ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးအား ဖုံးလွှမ်းသွားလေတော့သည်။
လူအပေါင်းသည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ခရမ်းရောင် ကောင်းကင်ကြီးကိုသာ မြင်တွေ့ကြရလေသည်။
ထိုခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ယုတ်မာသော ခံစားချက်မှာ ၎င်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နေရသူများ၏ စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ နက်ရှိုင်းသော စွဲထင်မှုအား ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သူတို့အနက် အများစုမှာ ထိုခရမ်းရောင်မှာ ထူးဆန်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။
ဝုန်း...
လနတ်သမီး ရုပ်တုကြီးမှာ ကြေမွသွားလေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများသည် မျက်ရည်များ ကျဆင်းနေသကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရ၏။ ဤမြင်ကွင်းက ကြည့်ရှုနေသူ အပေါင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည့် တစ်ခဏမှာပင် အက်ကွဲကြောင်းများမှာ ဆက်လက် ကျယ်ပြန့်လာပြီး လနတ်သမီး ရုပ်တုကြီးမှာ လုံးဝ ကြေမွ ပျက်စီးသွားလေတော့သည်။
ကောင်းကင်ဘုံ တံခါးသုံးပေါက်အနက် ဒုတိယတံခါးဖြစ်သော နေနှင့်လ တစ်ပြိုင်နက် ထွန်းလင်းခြင်းမှာ ဤကမ္ဘာမြေပေါ်မှ လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
တာအိုရိပ်သာတောင်နှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေကြသော မိသားစု အကြီးအကဲ သုံးဦး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အခြားသော မိသားစုဝင်များနှင့် မတူဘဲ ကွဲပြားနေလေသည်။ စောစောကပင် မြေအောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အဘိုးအို၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် တည်တင်းနေပြီး ကျန်နှစ်ဦးမှာမူ ရုပ်တုကြီးများ ယခင်က ရှိခဲ့သော နေရာကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။
"ဒီခရမ်းရောင် အလင်းတန်းက ငါ့ကို တုန်ရင်သွားစေပြီး အဲဒါကို ကိုးကွယ်ချင်စိတ် ပေါက်လာအောင် လုပ်နေတယ်။ ဒီခရမ်းရောင် အလင်းတန်းထဲကနေ စကြဝဠာကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားမျိုးကိုတောင် ငါ ခံစားနေရတယ်..."
"ငါတို့ရဲ့ အမျိုးအနွယ်က ခေါ်လာတဲ့ ဒီလူက ဘယ်လို ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလဲ"
သူတို့ သုံးဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြရာ အချင်းချင်း၏ မျက်ဝန်းအတွင်းမှ ထိတ်လန့်မှုများကို မြင်တွေ့နေကြရလေသည်။
နေနတ်ဘုရားနှင့် လနတ်သမီး ရုပ်တုကြီးများ လုံးဝ ကြေမွ ပျက်စီးသွားသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံ ဒုတိယတံခါးအတွင်းရှိ ပေပေါင်း တစ်သိန်းရှိသော ရေကာရံကြီးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြန်လည် ကျဆင်းသွားလေသည်။ ပေါက်ကွဲသံကြီးများသည်လည်း ပဲ့တင်သံများအဖြစ်သာ ကျန်ရှိတော့၏။
စုမင်သည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် လေထဲ၌ ရပ်နေသည်။ သူ့ရှေ့တွင် နေနတ်ဘုရားနှင့် လနတ်သမီး ရုပ်တုကြီးများမှာ သမုဒ္ဒရာအတွင်းသို့ ပြိုလဲ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အက်ကွဲစများမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပျံ့လွင့်သွားစဉ် ပြိုလဲသွားသော ရုပ်တုကြီးများ အတွင်းမှ အလွန်တရာ ချောမောသော အမျိုးသားနှင့် အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိ လှပသော အမျိုးသမီးတို့ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ ပင်လယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေကြပြီး စုမင်ကို အဆုံးမရှိသော မုန်းတီးမှုများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။
"သက်ရှိအားလုံး သေဆုံးကုန်တဲ့ ခေတ်ကာလတုန်းက ငါတို့အားလုံးဟာ အားပြန်ဖြည့်နေခဲ့ကြတာ ဒီနေရာဟာ ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်ပွား တွေ အားလုံး ရှိနေတဲ့ နေရာပဲ။ မင်းက အတိတ်တုန်းက ငါတို့ ထားခဲ့တဲ့ ကတိကဝတ်တွေကို ဖောက်ဖျက်လိုက်ပြီ။ ဒါကြောင့် မင်းဟာ ဝိညာဉ်ဘုရင်ရဲ့ အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်"
"ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားစမ်း။ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ဆိုတာ မင်းတို့လို မဟာစကြဝဠာ ကိုးခုက လူတွေ လာရမယ့် နေရာ မဟုတ်ဘူး။ ဝိညာဉ်ဘုရင်ရဲ့ သဘောတူညီချက်ဟာ ရှိနေတုန်းပဲ။ တကယ်လို့ မင်းသာ ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရတွေကို ဝါးမြိုမယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်ဘုရင်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒက ဒီနေရာကို ဆင်းသက်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါမှာ မင်း... ကျိန်းသေပေါက် သေရလိမ့်မယ်"
စုမင်၏ မျက်နှာမှာ ယခင်အတိုင်း တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာမူ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူသည် အိစန်းကို သိမ်းပိုက်ကာ သူ၏ ကိုယ်ပွားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ ရှုပ်ထွေးလှသော မှတ်ဉာဏ်များအား ရရှိခဲ့သော်လည်း ထိုမှတ်ဉာဏ်များနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားရန်အတွက် အချိန်ယူရန် လိုအပ်လေသည်။ ထိုအခိုက်၌ သူ မသိသေးသောအရာများ အများအပြား ရှိနေသေး၏။ ဥပမာအားဖြင့် သူတို့ ပြောနေသော ဝိညာဉ်ဘုရင်နှင့် ကတိကဝတ်များ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဤအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည်မျှ မရှိချေ။
"မင်းက ဝိညာဉ်ဘုရင်ရဲ့ ပဋိညာဉ်ကို မသိဘူးလား"
"မင်း... မင်းက ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်လား။ မင်း... မင်းက အိစန်းကို သိမ်းပိုက်ထားတာပဲ" တစ်စုံတစ်ရာသော နည်းလမ်းဖြင့် ထိုအမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတို့မှာ စုမင်၏ စိတ်ကို ဖတ်နိုင်ခဲ့ကြပုံရပြီး ထိုခဏ၌ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။
စုမင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောခဲ့ပေ။ ထိုလူနှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရများဖြင့်သာ လုံးဝ ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်၏။ စုမင်သည် သူ၏ အိစန်းကိုယ်ပွားထံမှ ပြင်းပြသော ဆန္ဒတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။ အကယ်၍ သူသာ ဤလူနှစ်ဦးကို ဝါးမြိုနိုင်မည်ဆိုပါက သူ၏ အိစန်းကိုယ်ပွားမှာ ပို၍ အစွမ်းထက်လာပေလိမ့်မည်။
ဝိညာဉ်ဘုရင်၏ ပဋိညာဉ်ဆိုသည်မှာ မည်သည်ဖြစ်ကြောင်း စုမင် မသိသလို ၎င်းကို သူ ဂရုလည်း မစိုက်ပေ။ ထိုလူနှစ်ဦး၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားသည့် တစ်ခဏမှာပင် စုမင်၏ နောက်ကွယ်မှ အိစန်းသစ်ပင်ကြီးမှာ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ တုန်ခါသွားပြီး အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလာကာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို အစားထိုးလိုက်လေတော့သည်။ အိစန်းသစ်ပင်၏ ပင်စည်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ကြောင်း ပေါ်ထွက်လာရာ ၎င်းမှာ ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးတစ်ပေါက်နှင့်ပင် တူလှပေသည်။ ၎င်းသည် ပင်လယ်အတွင်းရှိ လူနှစ်ဦးရှိရာဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ စုပ်ယူလိုက်လေ၏။
ထိုသို့ စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်၊ ကမ္ဘာမြေနှင့် သမုဒ္ဒရာတို့မှာ ချက်ချင်းပင် ကျုံ့သွားကာ အိစန်း၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။ ထိုအမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှုများနှင့်အတူ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာ၏။ သူတို့မှာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် မည်သို့မျှ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပေ။ သူတို့၏ ရုပ်တုကြီးများ မရှိဘဲနှင့်မူ သူတို့မှာ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ အစုအဝေးများမျှသာ ဖြစ်ကြတော့သည်။
ကမ္ဘာကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခရမ်းရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် အရာအားလုံး ကွယ်ပျောက်သွားပြီး စုမင်၏ အိစန်းကိုယ်ပွားမှ ဖန်ဆင်းထားသော သစ်ပင်ကြီးမှာလည်း သဲလွန်စမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်၏ သီးခြားနယ်မြေရှိ စုမင်၏ အိစန်းကိုယ်ပွားရှေ့၌ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ အစုအဝေးနှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ တစ်ခုမှာ လမင်းပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာ နေမင်းပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့မှာ အိစန်းကိုယ်ပွားကို ဝိုင်းရံနေကြပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကျုံ့ဝင်သွားကြစဉ် စုမင်၏ အိစန်းကိုယ်ပွားမှာ ခေါင်းမော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာပင် ပို၍ သန်မာလာလေတော့သည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ပျက်စီးသွားသော ကမ္ဘာကြီးအတွင်းရှိ ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံနေသော စုမင်၏ ကိုယ်ပွားမှာလည်း ကောင်းကင်သို့ မော့၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ သူသည် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အလယ်အလတ် အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ထိုအခိုက်၌ သူ ဟိန်းဟောက်လိုက်စဉ် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ မြင့်တက်လာမည့် လက္ခဏာများ သိသိသာသာ ပြသနေလေသည်။
"ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံတဲ့ ကိုယ်ပွား... ပညာရပ်ကို အသုံးချပြီး ဆဋ္ဌမမြောက် ကပ်ဘေးကို ယူဆောင်လာစမ်း"