အခန်း (၈၇၃)
Vol. 63 Ch. 873
အခန်း ၈၇၃ ကတိသစ္စာ
စွန့်စားခြင်းသည် ကံကောင်းခြင်း၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်၏။
စုမင်သည် ယုမိသားစုထံသို့ စတင်ရောက်ရှိလာစဉ်ကပင် မင်နက်ရောင်ဂြိုဟ်ပေါ်၌ ခြေကုပ်ယူနိုင်ရန်နှင့် လူအုပ်ကြီးအတွင်း လျင်မြန်စွာ ရောနှောသွားနိုင်ရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သို့မှသာ သူသည် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ စုံစမ်းနိုင်မည် မဟုတ်လော။
အမှန်စင်စစ် အခွင့်အရေးသာရှိပါက သူသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်သို့လည်း သွားရောက်လိုသေးသည်။ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေအတွင်းရှိ ကြယ်ပင်လယ်ဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြသော ထိုရပ်ဝန်းကြီးအတွင်း၌ မည်သို့သော စကြဝဠာမျိုး တည်ရှိနေသည်ကိုလည်းကောင်း သူတစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသေးသော ဂြိုဟ်သား မျိုးနွယ်စုများ မည်မျှအထိ ရှိနေသည်ကိုလည်းကောင်း သူ မြင်တွေ့လိုလှသည်။
ထို့နောက်တွင်မှ သူသည် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းပေလိမ့်မည်။ သူ၏ အိစန်းကိုယ်ပွား ပိုမိုသန်မာလာသည်နှင့်အမျှ ဤနတ်ဘုရား အနှစ်သာရ (နတ္ထိအနှစ်သာရ) နယ်မြေများမှ ထွက်ခွာနိုင်မည့် လမ်းစကို ရှာဖွေကာ မဟာလောကကြီး လေးခု၏ အင်အားစုများ အခြေစိုက်ရာ ဒေသသို့ အရောက်လှမ်းပြီး မိမိ၏ အိမ်ပြန်လမ်းကို ရှာဖွေရပေမည်။
သို့သော် ယုမိသားစု၏ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း မှော်သင်္ကေတ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေစဉ် ရှားမန်တို့၏ အငွေ့အသက်ကို စုမင် ခံစားမိလိုက်သောအခါ သူ၏ အစီအစဉ်မှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ ရှားမန်တို့ ရှိနေခြင်းကို သိရှိလိုက်ရခြင်းက သူ၏ စိတ်အစဉ်၌ ဆက်စပ်တွေးတောမှု များစွာအား ပေါ်ထွက်လာစေခဲ့ပြီး လီရှန်းရှူ အကြောင်းကိုလည်း သတိရသွားစေခဲ့သည်။
အမှန်စင်စစ် စုမင်၏ စိတ်နှလုံး နက်ရှိုင်းရာ၌ အခြားသော မျှော်လင့်ချက် တစ်ခုလည်း ရှိနေသေး၏။ ၎င်းမှာ ဤနေရာ၌ မာန်မျိုးနွယ်စုများကို မြင်တွေ့ရလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ရှားမန်တို့ပင် ဤနေရာ၌ ရှိနေနိုင်သည်ဆိုပါက မာန်မျိုးနွယ်စုများ မရှိနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။
ထို့ကြောင့်လည်း စုမင်သည် ယုချန်ဟိုင်ကို ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ တံခါးသုံးပေါက်အား စိန်ခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေတော့သည်။
သူသည် ဤသို့ ထင်ထင်ရှားရှား စိန်ခေါ်ရန် မလိုအပ်သလို လူသိရှင်ကြား ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်လည်း ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံ ပထမတံခါးရှိ ကိစ္စရပ်များကို ဖြတ်ကျော်နေစဉ် သူ၏ စိတ်အာရုံအား ဆွဲဆောင်နေသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ယုံကြည်နေသရွေ့ တည်ရှိနေမည် ဟူသော စွမ်းအားပင် ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့်လည်း ဒုတိယတံခါး ပေါ်ထွက်လာသောအခါ စုမင်သည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ခြေလှမ်းလှမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုတံခါးအတွင်း၌ သူသည် သူ၏ အိစန်းကိုယ်ပွားအတွက် ကြီးမားလှသော ကံကောင်းခြင်း လက်ဆောင်ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း သူ့အား ဆွဲဆောင်နေသော ထိုစွမ်းအားကိုမူ မရရှိခဲ့သေးချေ။
သို့သော် ဤမျှနှင့်ပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်၏။
အကယ်၍ ထိုအမျိုးသမီး ပေါ်မလာခဲ့လျှင်သော်လည်းကောင်း တတိယတံခါးအတွင်းရှိ မှော်ရတနာ၏ အငွေ့အသက်ကို သူ ခံစားမိခြင်း မရှိခဲ့လျှင်သော်လည်းကောင်း သူသည် ထိုတံခါးအား စိန်ခေါ်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ စွမ်းအားဖြင့်သာ အသက်သွင်းနိုင်ပြီး နတ်ဘုရား အနှစ်သာရကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သည့် မှော်ရတနာ တစ်ခုက စုမင်အား ထိုသို့ စွန့်စားရန် ဆွဲဆောင်ခဲ့လေတော့သည်။
ထို့ကြောင့်လည်း သူသည် တတိယတံခါးကို စိန်ခေါ်ရန်နှင့် ဤလောင်းကစားတွင် ပါဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။
ယုမိသားစုသည် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေနိုင်သည်ဟု သူ သံသယဝင်နေသော်လည်း သူ၏ နေနတ်ဘုရားနှင့် လနတ်သမီးတို့အား ဝါးမြိုခဲ့သည့် ကိစ္စကိုမူ မည်သူမျှ ရိပ်မိမည် မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။ သူ့အနား၌ အိစန်းကိုယ်ပွား ရှိနေသဖြင့် ဤလောင်းကစားတွင် သူ၏ အောင်မြင်နိုင်ခြေမှာ ပို၍ မြင့်မားနေလေသည်။
စုမင်သည် ဆင်မင်းကြီးရှိရာသို့ ချဉ်းကပ်သွားစဉ် တိမ်တိုက်ပင်လယ်အတွင်းမှ ဆင်အော်သံများမှာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။ စုမင်၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ အလင်းတစ်ချက် လက်သွား၏။ သူသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်ပြီး တိမ်တိုက်ပင်လယ်ကို ချက်ချင်းပင် ထိုးဖောက်လိုက်လေသည်။ သူ နီးကပ်သွားသည့် ခဏ၌ပင် ထိုဆင်မင်းကြီးကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
၎င်းမှာ ပေပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ မြင့်မားပြီး ခရမ်းရောင်သန်းသော အနက်ရောင် အမွေးအမှင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ဧရာမ ဆင်မင်းကြီး တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်လေသည်။ ၎င်း၏ ခြေလက်များကို တိမ်တိုက်များဖြင့် တုပ်နှောင်ထားခြင်း ခံထားရပြီး ၎င်း၏ နှာမောင်းအား နာကျင်စွာဖြင့် အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းနေလေသည်။ ၎င်း၏ ဟိန်းဟောက်သံများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိမ်တိုက်များမှာလည်း အဆက်မပြတ် လွင့်စင်နေကြရ၏။
၎င်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝေဝါးနေပြီး ကြီးမားလှသော အစွယ်ကြီးများ ရှိနေသည်။ ထိုဆင်မင်းကြီးထံမှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်များ ပျံ့နှံ့နေလေ၏။ ၎င်း ဟိန်းဟောက်လိုက်တိုင်း ထိုအစွယ်ကြီးများသည် လောကကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော စွမ်းအားများ ရှိနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပြီး ခံစားမိသူတိုင်းအား ထိတ်လန့်တုန်လှုပ် သွားစေပေမည်။
၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်တွင် ဧရာမ စလောင်းပုံစံ ခွက်ကြီးတစ်ခွက် ရှိနေသည်။ ထိုခွက်ကြီးမှာလည်း ပေပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ကျယ်ဝန်းလှပြီး ဆင်မင်းကြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ထည့်သွင်းထားနိုင်လေသည်။ ထိုခွက်ကြီး၏ ပတ်လည်မှ အပေါ်ဘက်သို့ ဆန့်ထွက်နေသော သံကြိုးလေးချောင်းကို စုမင် ချက်ချင်းပင် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ခွက်ကြီး၏ အထက် ပေပေါင်း တစ်သောင်းခန့်အကွာသို့ ရောက်သောအခါမှ အနက်ရောင် တုတ်ကြီး တစ်ချောင်းအား သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
၎င်းမှာ ချိန်ခွင်လက်တံ တစ်ချောင်းပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။
ထိုခွက်ကြီးသည် ချိတ်ဆွဲထားသော ချိန်ခွင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အနက်ရောင် တုတ်ချောင်းကြီးမှာမူ ချိန်ခွင်လက်တံ ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းမှာ အဆုံးမရှိ ဆန့်ထွက်နေပြီး ထိုလက်တံပေါ်၌ ဤဆင်မင်းကြီး၏ အလေးချိန်ကို ချိန်တွယ်နိုင်မည့် ချိန်သီး တစ်လုံးတော့ အဝေးတစ်နေရာ၌ ရှိနေသင့်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။
ဤမြင်ကွင်းကြောင့် စုမင်၏ စိတ်နှလုံးမှာ တုန်ခါသွားရ၏။ သူသည် ထိုဆင်မင်းကြီး သို့မဟုတ် ချိန်ခွင်ကြီးအနက် မည်သည့်အရာက မှော်ရတနာ ဖြစ်သည်ကို မခွဲခြားနိုင်တော့ချေ။ အမှန်စင်စစ်... ထိုအရာ နှစ်ခုစလုံးသည်ပင် မှော်ရတနာ ဖြစ်နေနိုင်ခြေ ရှိလေသည်။
'ဒါဟာ နေနတ်ဘုရားနဲ့ လနတ်သမီးတို့ သူတို့ရဲ့ အထွတ်အထိပ် အချိန်တုန်းက ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ မှော်သင်္ဘောပဲ။ ဒါဆိုရင် မှော်ရတနာ နှစ်ခု ရှိနေတယ်လို့ ပြောရင်လည်း မှန်ကန်နိုင်တာပဲ'
စုမင်၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ စူးစိုက်သော အလင်းတစ်ချက် လက်သွား၏။ သူသည် ချက်ချင်းပင် အစီအစဉ်မရှိဘဲ လှုပ်ရှားခြင်း မပြုသေးချေ။ ၎င်းအစား သူသည် အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ချိန်ခွင်လက်တံ တစ်လျှောက်သို့ ပြေးဝင်လိုက်လေသည်။
သို့သော် သူသည် ချိန်ခွင်လက်တံ၏ အဆုံးအထိ ရောက်သွားသော်လည်း ချိန်သီးကိုမူ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။ ဤသည်မှာ... ချိန်သီးမရှိသော ချိန်ခွင်ကြီး တစ်ခွင်ပင် ဖြစ်လေသည်။
"ကတိသစ္စာ မရှိ..." စုမင်သည် ချိန်သီးမရှိကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည့် ခဏ၌ပင် နာကျင်မှုကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော အော်ဟစ်သံ တစ်သံမှာ ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများနှင့်အတူ လောကအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။
"ကတိသစ္စာ မရှိ... ကတိသစ္စာက ဘယ်မှာလဲ... မင်းတို့ရဲ့ ကတိသစ္စာတွေက ဘယ်မှာလဲ"
"ငါဟာ ချိန်သီးကို ဝါးမြိုလိုက်ပြီ... ဘာလို့လဲဆိုတော့... ငါဟာ ကတိသစ္စာကို ဝါးမြိုလိုက်လို့ပဲ"
"ကတိသစ္စာကို မယုံကြည်နဲ့... ကတိသစ္စာဆိုတာ ငါ့ ခွန်အားရဲ့ မြစ်ဖျားခံရာပဲ... ငါ့ကို ယုံကြည်ပါ... ငါ တည်ရှိနေပါ့မယ်"
"ငါဟာ ဆင်မင်းရှိရာ ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းများ ဆိုက်ရောက်လာခြင်း မှော်သင်္ဘောပဲ... ငါ့မှာ ကတိသစ္စာ မရှိဘူး"
"ငါဟာ ကတိသစ္စာတစ်ခုကို ချိန်တွယ်ကြည့်ချင်တယ်... အဲဒါ ဘယ်လောက်လေးလဲ ဆိုတာကို သိချင်တယ်... ငါ သိချင်တာက ကတိသစ္စာဆိုတာ ဘယ်လောက်အထိ လေးလံလဲ ဆိုတာပဲ... ငါ သိချင်တာက ကတိသစ္စာဆိုတာ တကယ့်တကယ် ဘာလဲဆိုတာပဲ"
ထိုအသံအတွင်း၌ အဆုံးမရှိသော ဝေဒနာများ ကိန်းအောင်းနေလေသည်။ ၎င်းမှာ လေထုအတွင်း၌ ဟိန်းဟောက်သံများကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။ စုမင်၏ စိတ်နှလုံး တုန်ခါသွားစဉ်မှာပင် ထိုအသံမှာ ရုတ်တရက် နူးညံ့သွားပြန်လေသည်။
"မင်း ရောက်လာပြီပဲ"
"မင်းဟာ နေနတ်ဘုရားနဲ့ လနတ်သမီးတို့ဆီက နတ်ဘုရား အနှစ်သာရကို ဆက်ခံခဲ့သူပဲ... မင်း ကတိသစ္စာကို ဒီနေရာကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီ"
"ငါ့ကို ကတိ တစ်ခု ပေးပါ... ငါ မင်းနောက်ကို လိုက်ခဲ့မယ်... ကတိသစ္စာ တစ်ခုက ဘယ်လောက် လေးလဲဆိုတာကို ငါ ရှာဖွေမယ်"
"ငါ့ကို ကတိ တစ်ခု ပေးပါ"
"မင်းက ဘယ်လို ကတိမျိုးကို လိုချင်တာလဲ" စုမင်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်၏။ သူ စကားပြောလိုက်ချိန်တွင် စကားပြောနေသူမှာ အဝေးမှ ဆင်မင်းကြီးဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဟိန်းဟောက်ရင်းနှင့် စကားပြောနေခြင်း ဖြစ်၏။
သို့သော် ၎င်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝေဝါးနေပြီး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ လေထုအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေသော စကားလုံးများမှာ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင် ဖြစ်ပေမည်။
"ငါ့ကို ကတိပေးပါ... မင်း ငါ့ကို ဒီကနေ ခေါ်ထုတ်သွားမယ်လို့"
"ငါနဲ့အတူ ဒီကတိကို ပေးပါ... ငါ မင်းရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး အထွတ်အထိပ် ရတနာ ဖြစ်ပေးမယ်... ငါ့ရဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုပြီး နဂါးငွေ့တန်းတွေ အားလုံးကို နင်းခြေဖျက်ဆီးပစ်မယ်... ငါ့ကို ကတိတစ်ခု ပေးစမ်းပါ" ထိုအသံက ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းမှာ နာကျင်နေခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ ရူးသွပ်မှု တစ်မျိုး ကိန်းအောင်းနေလေတော့သည်။
ထိုရူးသွပ်မှုများအတွင်းမှာပင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်ကြီးမှာ ဟိန်းဟောက်ကာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားပြီး အဆုံးမရှိသော ပင်လယ်ကြီးမှာ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်ကာ ဧရာမ ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး တိမ်တိုက်ပင်လယ်မှာ မပြတ်မနား လွင့်စင်သွားသောအခါ လောကကြီး၏ ဗဟိုချက်၌ တိမ်တိုက်ဟူ၍ မရှိတော့ချေ။ ထို့ကြောင့်လည်း စုမင်သည် ဤမှော်သင်္ဘော တစ်စင်းလုံးကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အကုန်မြင်တွေ့လိုက်ရလေတော့သည်။
စုမင်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုချေ။ သူသည် ဆင်မင်းရှိရာ ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းများ ဆိုက်ရောက်လာခြင်းဟု လူသိများသော မှော်သင်္ဘောကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဆင်မင်းကြီး၏ မျက်ဝန်းများအား စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ အေးစက်သော အကြည့်များ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာလေသည်။
'ယုံကြည်နေသရွေ့ တည်ရှိနေပေမည်...'
စုမင်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်စအဖြစ် ဖြည်းညှင်းစွာ ကွေးညွှတ်သွား၏။ အသူရာ ဖန်ဆင်းရှင်တို့၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်မှာ သိမ်းပိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူသည် ထိုပညာကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးလေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဆင်မင်းကြီး၏ ဝေဝါးသော မျက်ဝန်းများကို သူ ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေကြောင်း သူ သိလိုက်၏။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤအသံ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ ဤနေရာ၌ မည်သည့် ဆွဲဆောင်မှုမှ မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင်မူ ၎င်းသည် စုမင်အား ကတိတစ်ခု ပြုရန် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိုစကားလုံးများကို ယုံကြည်လိုက်မည်ဆိုပါက ထိုစကားအား ပြောသူသည် တည်ရှိလာပေမည်။
၎င်းမှာ နက်နဲပြီး မရေမရာ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင်မူ ဤသည်မှာ ဤစွမ်းအား၏ မြစ်ဖျားခံရာပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။
'မင်းက ငါ့ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား။ ဒါဆိုရင်လည်း ငါ မင်းနဲ့ ကစားပေးရတာပေါ့'
စုမင်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ အေးစက်သော အကြည့်များ ပေါ်ထွက်လာသည့် တစ်ခဏ၌ပင် သူ၏ ပါးစပ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
"ငါ ကတိပေးတယ်။ မင်းကို ငါ ဒီကနေ ခေါ်ထုတ်သွားမယ်"
သူ ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည့် ခဏ၌ပင် ဆင်မင်းကြီး၏ အသံကို ရူးသွပ်လှသော ရယ်မောသံ တစ်သံက ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။ ထိုရယ်မောသံ အတွင်း၌ ရှေးဟောင်း အငွေ့အသက်များနှင့်အတူ အတိုင်းအဆမရှိသော ဝမ်းမြောက်မှုများ၊ ထို့ပြင် နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော ဖိနှိပ်ခံရမှုမှ နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်သွားရသော ရူးသွပ်မှုများ ကိန်းအောင်းနေလေသည်။
"ငါ... မင်းရဲ့ ကတိကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်"
ထိုရယ်မောသံက ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို တုန်ခါသွားစေသည့် ခဏ၌ပင် ဆင်မင်းရှိရာ ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းများ ဆိုက်ရောက်လာခြင်းဟု လူသိများသော မှော်သင်္ဘောအတွင်းမှ ကြီးမားလှသော အလိုဆန္ဒ တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ထိုအလိုဆန္ဒ၏ ပြင်းထန်မှုကြောင့် လောကကြီးမှာ တုန်ခါသွားရပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် စုမင်ကို သိမ်းပိုက်ရန်အတွက် သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာလေတော့သည်။