အခန်း (၈၇၆)
Vol. 63 Ch. 876
အခန်း ၈၇၆ ဆူးတင်းပုတ်...
စုမင်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကြည်ညိုလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အဘိုးအို ၁၃ ဦးကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ယုရိုအား တစ်ချက်ကြည့်ကာ သူ့နောက်ကွယ်ရှိ ဆင်မင်းရှိရာ ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းများ ဆိုက်ရောက်လာခြင်း ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးဆီသို့ ပြန်လည်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူသည် ယုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးကို ဝါးမြိုခဲ့ပြီးနောက် ၎င်း၏ တတိယကမ္ဘာမှ မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုမှတ်ဉာဏ်များအတွင်း၌ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ နယ်မြေအချို့နှင့် ဘိုးဘေးကြီးသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက အဘယ်ကြောင့် ဤမှော်သင်္ဘောနှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ရသည်ဟူသော အကြောင်းရင်းများ ပါဝင်လေသည်။
'နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်အတွင်းမှာ ဝိညာဉ် ပျက်စီးရာအရပ်လို့ ခေါ်တဲ့ နေရာတစ်ခု ရှိနေတာပဲ...'
စုမင်၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ အလင်းတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွား၏။ ယုမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးထံမှ ရရှိသော မှတ်ဉာဏ်များအရ ထိုသူသည် ယုမိသားစု၏ ရှေးမျိုးဆက်များ ချန်ထားခဲ့သော သဲလွန်စများအပေါ် အခြေခံ၍ တာအိုတံခါး မျိုးနွယ်စု၏ အရိပ်အယောင်များကို ရှာဖွေရန် ကြယ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။
ယုဟန်၏ မျိုးဆက်တွင် တာအိုတံခါး မျိုးနွယ်စု၏ ခြေရာလက်ရာများကို ရှာဖွေရန် အချိန်အတော်ကြာ အားထုတ်ခဲ့ရသည်။ သူသည် ကြယ်ပင်လယ်၏ နက်ရှိုင်းရာသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံ တံခါးသုံးပေါက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သလို ထိုနေရာသည် ဝိညာဉ်များ ပျက်စီးရာအရပ် ဖြစ်နေသည်ကိုလည်း သိရှိခဲ့ရသည်။
ထိုဝိညာဉ်များ ပျက်စီးရာအရပ် ဆိုသည်မှာ ရှေးဟောင်း နယ်မြေတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်၏။ ၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ဂြိုဟ်သား မျိုးနွယ်စုများ ပေါ်မလာမီ အချိန်ကပင် အင်အားကြီးမားလှသော မျိုးနွယ်စုကြီးများက နတ်ဘုရားများကို ပူဇော်ပသခဲ့ကြသော နေရာပင် ဖြစ်ပေသည်။
အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ကြယ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ဂြိုဟ်သား မျိုးနွယ်စုများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ ထိုစဉ်က အင်အားကြီးခဲ့သော မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ ခွဲထွက်လာကြသူများသာ ဖြစ်ပြီး မိမိတို့ဘာသာ အင်အားတိုးချဲ့လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ထိုမျိုးနွယ်စုများအနက် အနည်းငယ်မျှသာလျှင် ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ်များကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဆက်ခံနိုင်ခဲ့ကြသည်။
အတိတ်ကာလက ထွန်းကားခဲ့သော မျိုးနွယ်စုကြီးများမှာမူ ယုမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးပင်လျှင် အကြောင်းရင်း မသိနိုင်သော ကပ်ဘေးတစ်ခုကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ကြရသည်။ သူတို့ ကိုးကွယ်ခဲ့သော နတ်ဘုရားများမှာလည်း သေဆုံးခဲ့ကြရသလို အချို့မှာမူ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့ကြလေသည်။
တာအိုတံခါး မျိုးနွယ်စု၏ နေနတ်ဘုရားနှင့် လနတ်သမီးတို့မှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။ သူတို့သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြပြီး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့ကြရသည်။ သူတို့၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်များ အိပ်စက်နေသော နေရာမှာ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်များ ပျက်စီးရာအရပ်ပင် ဖြစ်လေတော့သည်။
ဤမှတ်ဉာဏ်များသည် ယုံကြည်ထိုက်ကြောင်း စုမင် အသေအချာ သိရှိနေ၏။ အကြောင်းမှာ သူသည် နေနတ်ဘုရားနှင့် လနတ်သမီးတို့ကို ဝါးမြိုစဉ်ကပင် သူတို့ အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခြင်း မဟုတ်ကြောင်းကို သူ ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် သူတို့၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကိုသာ ဝါးမြိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူတို့ ပျောက်ကွယ်မသွားမီ ပြောခဲ့သော စကားများအရ သူတို့၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မင်နက်ရောင်ဂြိုဟ်ပေါ်၌ မရှိကြောင်း စုမင် သိရှိခဲ့ရသည်။
ယုမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးသည် ထိုဝိညာဉ်များ ပျက်စီးရာ အရပ်မှာပင် နေနတ်ဘုရားနှင့် လနတ်သမီးတို့ အိပ်စက်နေကြောင်း ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
ထိုနေရာ၏ ဆန်းကြယ်မှုများကြောင့်ပင် ယုမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး၏ ဝိညာဉ်မှာ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိရဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ တံခါးသုံးပေါက် အတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သက်စောင့်အားများ မရှိတော့သဖြင့် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး လူသေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပုပ်ပွလာခဲ့တော့သည်။
သူသည် မိမိ၏ ပုပ်ပွနေသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံ တံခါးသုံးပေါက်ကို မင်နက်ရောင်ဂြိုဟ်ရှိ မိမိ၏ မိသားစုထံသို့ ပြန်လည်ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပုပ်ပွလာခဲ့ရာ သူ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည့် အချိန်တွင်မူ သူသည် ဆက်လက်၍ ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ချေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး သူ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။
သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားပြီးနောက်တွင် သူသည် သေဆုံးသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဆင်မင်းရှိရာ ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းများ ဆိုက်ရောက်လာခြင်း ဟူသော ရတနာအတွင်း၌ ရှိနေသည်ကို သူ သိလိုက်ရသည်။ အမှန်စင်စစ် ထိုမှော်ရတနာအတွင်းရှိ သင်္ဘောဝိညာဉ်မှာလည်း နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေသဖြင့် သူသည် ယာယီအားဖြင့် ထိုသင်္ဘောဝိညာဉ် ဖြစ်လာခဲ့လေတော့သည်။
နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ စူးစမ်းလေ့လာပြီးနောက်တွင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ တံခါးသုံးပေါက်အတွင်းရှိ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားများကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်လာခဲ့သည်။ ဤစွမ်းအားဖြင့်ပင် သူသည် တံခါးသုံးပေါက်ကို စိန်ခေါ်လာသော မိသားစုဝင်များအား တိတ်တဆိတ် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး သူ လွတ်မြောက်နိုင်ရန် ကူညီပေးနိုင်မည့်သူကို ရှာဖွေခဲ့လေသည်။
သူ၏ စီစဉ်မှုအောက်တွင် အလွန်ထူးချွန်သော မိသားစုဝင်အချို့မှာ တတိယတံခါးသို့ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ဒုတိယတံခါးရှိ နေနတ်ဘုရားနှင့် လနတ်သမီးတို့၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိခဲ့ကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အကူအညီဖြင့်သာ တတိယတံခါးသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။
သို့သော် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပြီးနောက်တွင် သူသည် ယုမိသားစုဝင်များကို သိမ်းပိုက်၍ မရနိုင်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ပြင်ပမှ ဧည့်သည်များကိုပါ တံခါးသုံးပေါက်အား စိန်ခေါ်ရန် ခွင့်ပြုခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ သူသည် မိသားစုဝင်များကို သော်လည်းကောင်း ပြင်ပဧည့်သည်များကို သော်လည်းကောင်း သိမ်းပိုက်၍ မရနိုင်ကြောင်းသာ တွေ့ရှိခဲ့ရပြန်သည်။
၎င်းတို့အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ပင်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက်တွင် သူသည် ထိုအကြောင်းရင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူတို့အတွင်း၌ နတ်ဘုရားများထံမှ စွမ်းအား တစ်မျိုး လိုအပ်နေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ထိုစွမ်းအားရှိသူကို သိမ်းပိုက်နိုင်မှသာ သူသည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာနိုင်ပေမည်။
ထို့ကြောင့်ပင် နောက်ဆက်တွဲ အဖြစ်အပျက်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ယုမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးသည် ဒုတိယတံခါးကို အလွန်ပင် စိုးရိမ်သဖြင့် ၎င်းနှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ မနေရဲချေ။ ထိုနေရာသည် သူ လွတ်မြောက်နိုင်ရန်အတွက် အဓိကသော့ချက် ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် တိတ်တဆိတ်သာ လွှမ်းမိုးမှု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ဤနေရာ၌ ပိတ်မိနေခဲ့သဖြင့် သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာ တွန့်လိမ်ပျက်ယွင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် တမန်တော်ကို ဝါးမြိုလိုခဲ့၏။ အကြောင်းမှာ တမန်တော်သည် ဒုတိယတံခါး၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ခံထားရသူ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းအတွင်း၌ နတ်ဘုရားများ၏ စွမ်းအား ကိန်းအောင်းနေမည်မှာ သေချာလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
တတိယတံခါးသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့ကြသော ဧည့်သည်များ အားလုံးကို သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ် သူ့အပေါ်တွင် အကြွင်းမဲ့ မယုံကြည်သော မိသားစုဝင်အချို့ကိုလည်း သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့လေသည်။
သူ့ကို ကူညီခဲ့ကြသော မိသားစုဝင် အနည်းငယ်နှင့် ပူးပေါင်း၍ သူ ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်ဟူသော သတင်းကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့ကြသည်။
ဤသို့ဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီက ယုရို ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ဒုတိယတံခါးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အနည်းငယ်သော အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိခဲ့၏။ ဤအချက်က ဘိုးဘေးကြီးကို အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့ပြီး သူမအား သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
သို့သော် သူ၏ သိမ်းပိုက်မှုမှာ မအောင်မြင်ခဲ့ချေ။ ယုရိုအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးနေသေးသဖြင့် ဘိုးဘေးကြီး အောင်မြင်ရန်အတွက် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ သူ ရှုံးနိမ့်သွားပြီးနောက်တွင် ယုရိုကို မသတ်ခဲ့ဘဲ သူမ ကြီးပြင်းလာပြီး သူ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူမအား အနားတွင် ထားရှိခဲ့သည်။
ဤအရာများမှာ စုမင်သည် ယုမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးထံမှ ရရှိခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များပင် ဖြစ်လေသည်။ သူသည် တတိယတံခါးကို ပြန်လည်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း အလင်းရောင်များ တောက်ပလာ၏။ တာအိုတံခါး မျိုးနွယ်စုနှင့် သက်ဆိုင်သော ဝိညာဉ်များ ပျက်စီးရာအရပ်ကို သူ အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်။
သူသည် သူ၏ ညာလက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး တတိယတံခါးဆီသို့ တွန်းလွှတ်လိုက်၏။ ဆင်မင်းကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ၎င်း၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းမှ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင်ကုန်းပုံစံ ကျောက်တုံးကြီးမှာ အလင်းရောင်များအောက်တွင် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး စုမင်ထံသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။
၎င်းသည် သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ကျရောက်လာသောအခါ အဖြူရောင် တောင်ကုန်းပုံစံ ကျောက်တုံးလေးတစ်တုံး ဖြစ်သွား၏။ ၎င်းမှာ ကျောက်စိမ်းတုံးလေး တစ်တုံးကဲ့သို့ ရှိနေပြီး အလွန်ပင် ချောမွေ့လှပေသည်။ ၎င်းပေါ်ရှိ ဆင်ဖြူတော်ရုပ်မှာ အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး ချိန်ခွင်လက်တံ ပုံရိပ်မှာလည်း ကျောက်တုံးပေါ်၌ ထင်ဟပ်နေလေသည်။ ၎င်းထံမှ နူးညံ့လှသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေ၏။
အဖိုးတန် ရတနာကြီးပင်။
'ဆင်မင်းရှိရာ ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းများ ဆိုက်ရောက်လာခြင်း'
စုမင်သည် ထိုရတနာကို လက်ထဲ၌ ကိုင်ထားစဉ် သူ့အတွင်းရှိ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ စွမ်းအားများမှာ ဆူပွက်လာပြီး ထိုရတနာအတွင်းသို့ အကုန်အစင် စီးဝင်လိုနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် အိစန်းကိုယ်ပွားသာ ဤနေရာ၌ မရှိပါက ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ်အား ကျင့်ကြံထားသော ကိုယ်ပွားဖြင့် ဤရတနာအတွင်းရှိ စွမ်းအား အနည်းငယ်ကိုသာ အသက်သွင်းနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း စုမင် ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိနေသည်။
သူ၏ အိစန်းကိုယ်ပွား၌ရှိသော များပြားလှသည့် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ စွမ်းအားများဖြင့်သာ ဤရတနာအတွင်းရှိ သင်္ဘောဝိညာဉ်ကို နိုးထစေနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ထိုအခါမှသာ ၎င်းသည် စုမင်အား အရှင်သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကာ ၎င်း၏ စွမ်းအားအချို့ကို အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤရတနာ၏ စွမ်းအား အပြည့်အဝအား ထုတ်ဖော်လိုပါက သူ၏ အိစန်းကိုယ်ပွားအနေဖြင့် အခြားသော ဝိညာဉ်တစ်ခုကို သော်လည်းကောင်း သို့မဟုတ် ကျန်ရှိနေသေးသော အိစန်း ဝိညာဉ်ကိုးခုအနက် အချို့ကို သော်လည်းကောင်း ဝါးမြိုရန် လိုအပ်ပေမည်။
"ဆင်မင်းရှိရာ ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းများ ဆိုက်ရောက်လာခြင်း... တကယ်ကို အဖိုးတန်တဲ့ ရတနာပဲ" စုမင်က တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။
သူ၏ ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးလေးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူသည် လေဟာနယ်ထဲမှ မြေပြင်သို့ လှမ်းဆင်းလိုက်လေသည်။ သူ မြေပြင်သို့ သက်ဆင်းတော့မည့် ခဏ၌ပင် အတွေးတစ်ခုသည် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသဖြင့် သူသည် တာအိုရိပ်သာတောင်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုတောင်တန်းမှာ တောင်ကုန်းပုံစံရှိသော တိမ်တိုက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။ အဖြူရောင် ကျောက်တုံးများ ပတ်လည်ရှိ အနက်ရောင် အစိတ်အပိုင်းများမှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကြီး၏ ဦးခေါင်းအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုတောင်တန်းကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေမည်ဆိုပါက မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကြီး၏ ဆံနွယ်များမှာ ဝဲလွင့်နေသည်ဟု ထင်မှတ်မှားသွားပေလိမ့်မည်။ စုမင်သည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကြီး၏ ညာလက်အတွင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေသော လင်းနို့ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တာအိုရိပ်သာတောင်ရှိရာ အရပ်သို့ လက်ဖြင့် လှမ်း၍ ဖမ်းယူလိုက်လေသည်။
ထိုတောင်တန်းကြီးမှာ ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်သံနှင့်အတူ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။
"ဒီကို လာခဲ့စမ်း"
စုမင်က အေးစက်စွာ အော်လိုက်၏။ သူ၏ ညာလက်ပေါ်ရှိ သွေးကြောများမှာ ဖောင်းတက်လာပြီး သူက အင်အားသုံး၍ လှမ်းဖမ်းလိုက်သည့် တစ်ခဏ၌ပင် တာအိုရိပ်သာတောင်မှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။ ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်သံနှင့်အတူ တောင်တန်းကြီး တစ်ခုလုံးမှာ မြေပြင်မှ ကြွတက်လာပြီး စုမင်ထံသို့ ပြေးဝင်လာလေ၏။
လျင်မြန်လှသော ရွေ့လျားမှုကြောင့် လေထုအတွင်း ပဲ့တင်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်တန်းကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စုမင် အနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူသည် သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။
"သေးစမ်း"
တောင်တန်းကြီးမှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားလေသည်။
"ပိုပြီး သေးစမ်း"
နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်သံနှင့်အတူ တာအိုရိပ်သာ တောင်တန်းမှာ ထပ်မံ၍ သေးငယ်သွားပြန်သည်။ သို့သော် ဤသို့ သေးငယ်သွားသည့် ခဏ၌ စုမင်၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ စူးစိုက်သော အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် ယခုအခါ ပေအနည်းငယ်မျှသာ ရှိတော့သော တာအိုရိပ်သာ တောင်တန်း၏ ရှေ့သို့ သူ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်လေသည်။ တောင်တန်း၏ နောက်ဘက်ခြမ်းရှိ နေရာတစ်နေရာကို သူ ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပသွား၏။
ကျောက်တုံးကြီး၏ နောက်ဘက်တွင် ကြီးမားလှသော အက်ကြောင်းကြီး တစ်ကြောင်း ရှိနေပြီး ထိုအက်ကြောင်း၏ ထိပ်ပိုင်းတွင်လည်း အပေါက်ငယ် အချို့ ရှိနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဆူးချွန်များပါသော အရာတစ်ခုဖြင့် ရိုက်နှက်ခံထားရသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။
ထိုအက်ကြောင်းကြီးမှာ စုမင်၏ စိတ်ထဲ၌ ဆူးတင်းပုတ် တစ်ခု၏ ပုံရိပ်ကို ပေါ်ထွက်လာစေသည်။ တောင်တန်းကြီး ပျက်စီးသွားရခြင်းမှာ ဤကဲ့သို့သော လက်နက်မျိုးဖြင့် အတိုက်ခိုက်ခံရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။
'ဒီတာအိုရိပ်သာ တောင်တန်းကလည်း မှော်ရတနာ တစ်ခုပဲ။ ဒါကို အသက်သွင်းဖို့အတွက် ဆင်မင်းရှိရာ ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းများ ဆိုက်ရောက်လာခြင်းလောက် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ စွမ်းအားတွေ အများကြီး မလိုပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ များပြားတဲ့ ပမာဏတစ်ခုလို့ ဆိုရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဆင်မင်းရှိရာ ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းများ ဆိုက်ရောက်လာခြင်းထက် စာရင်တော့ သုံးရတာ ပိုလွယ်လိမ့်မယ်"
"ဒါပေမဲ့ ဒီနတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ရတနာပေါ်မှာ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာကြီး ထင်ကျန်နေခဲ့တာပဲ။ ပြီးတော့ ဒီအက်ကြောင်းရဲ့ အမှတ်အသားက ငါနဲ့ တော်တော်လေး ရင်းနှီးနေသလိုပဲ' စုမင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ သူ သေချာ စဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး မျက်ဝန်းအတွင်း၌ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
ဤကဲ့သို့သော အက်ကြောင်းမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည့် လက်နက်မျိုးအား သူ ယခင်က မြင်ဖူးခဲ့လေသည်။
"ဆူးတင်းပုတ်..."
စုမင်၏ အသက်ရှူသံများမှာ အနည်းငယ် မြန်လာ၏။ အဘယ်ကြောင့် ရင်းနှီးနေရသည်ကို သူ အမှတ်ရသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်ချိန်က အရွယ်အစားကို စိတ်ကြိုက် ပြောင်းလဲနိုင်သော ဆူးတင်းပုတ် တစ်လက်ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းဖြင့် မြေပြင် သို့မဟုတ် တောင်တန်းများကို ရိုက်နှက်လိုက်သောအခါ ထွက်ပေါ်လာသော အက်ကြောင်းများမှာ ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်။
'ငါ အဲဒီ ဆူးတင်းပုတ်ကို ပင်လယ်ကြမ်းပြင်မှာ ရှာတွေ့ခဲ့တာ။ မဟာယု ဧကရာဇ် နန်းတော်ရှိတဲ့ ရေခဲပြင်ကြီး အောက်မှာလေ။ အဲဒီ ရေခဲပြင်ကြီးထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ရုပ်သွင်ရှိတဲ့ လူတွေ အများကြီး အေးခဲနေခဲ့ကြတာ"
"ငါ အရင်တုန်းက ဒီအကြောင်းကို တွေးခဲ့မိသေးတယ်။ ဒါများ ဖြစ်နိုင်မလား...'
စုမင်သည် တာအိုရိပ်သာ တောင်တန်းကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်လိုက်၏။ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်တွင် သူသည် ယင်မရဏ နယ်မြေ၏ ဆန်းကြယ်မှုများအပေါ် ပိုမို၍ တွေးတောမိလာတော့သည်။
'ယင်မရဏ နယ်မြေ... ငါ့ရဲ့ မွေးရပ်မြေ... ငါ ကြီးပြင်းခဲ့တဲ့ နေရာ။ အပြင်ဘက်က ကမ္ဘာတွေနဲ့ အဆက်အသွယ် ရလာတဲ့ အချိန်မှပဲ ငါ သိလိုက်ရတာ။ အဲဒီနေရာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကလည်း အတိုင်းအဆမရှိ နက်နဲလှတာပဲ'
စုမင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။ သူသည် ယင်မရဏခြင်း နယ်မြေသို့ သေချာပေါက် ပြန်သွားမည် ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် သူ့မေးခွန်းအားလုံးကို အဖြေပေးနိုင်မည့် ယင်မရဏ နယ်မြေ၏ ကြီးမားလှသော လျှို့ဝှက်ချက်များအား ရှာဖွေဖော်ထုတ်ပေမည်။
သူသည် ညာလက်ညှိုးဖြင့် တာအိုရိပ်သာ တောင်တန်းကို ညွှန်လိုက်၏။ တောင်တန်းမှာ ထပ်မံ၍ သေးငယ်သွားပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်၌ ကျောက်စိမ်းတုံးလေး တစ်တုံးပမာ ဖြစ်သွားတော့သည်။
စုမင်သည် ထိုတောင်တန်းကို ထိတွေ့လိုက်သည့် တစ်ခဏ၌ သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။ သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ လက်ထဲရှိ အရာဝတ္ထုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုအား စဉ်းစားနေသည့် အမူအရာဖြင့် သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူ မြေပြင်သို့ သက်ဆင်းလိုက်တော့သည်။
သူ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့ရှေ့မှ အဘိုးအို ၁၃ ဦးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်စင်းလိုက်ကြ၏။ ဒူးထောက်ရုံမျှနှင့် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းရှိ လေးစားမှုကို ဖော်ပြရန် မလုံလောက်တော့သကဲ့သို့ပင်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်စင်းလိုက်မှသာ လုံလောက်ပေမည်။
"ဘိုးဘေးကြီးကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်"
"ငါ့အတွက် သီးသန့် အခန်းတစ်ခန်း ပြင်ဆင်ပေး။ ငါ ရက်နည်းနည်းကြာအောင် ကျင့်ကြံရမယ်" စုမင်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။ သူ့စကားကြောင့် အဘိုးအို ၁၃ ဦးမှာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားကြတော့သည်။ မကြာမီမှာပင် အလွန် ခမ်းနားလှသော အခန်းတစ်ခန်းကို စုမင်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ကြလေသည်။
"ရက်နည်းနည်း ကြာလို့ ငါ ပြန်ထွက်လာတဲ့အခါမှာ မင်းတို့အားလုံးကို နေရောင်အောက်မှာ မနေရတဲ့ ဘဝကနေ လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ပေးမယ်" စုမင်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး အခန်းအတွင်းသို့ ဝင်သွားလေသည်။ တံခါးမှာ ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ပိတ်သွားသောအခါ အဘိုးအို ၁၃ ဦးမှာ မြေပြင်ပေါ်၌ ဝပ်စင်းကာ အရိုအသေပြု ကျန်ရစ်ခဲ့ကြတော့သည်။
ယုရို၏ မျက်ဝန်းများသာ တောက်ပနေလေ၏။ သူမသည် မူလကပင် အလွန်လှပသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူမ၏ လှပသည့် မျက်ဝန်းများ တောက်ပနေမှုက သူမကို လူတို့ အသက်ရှူမှားလောက်အောင်ပင် ပို၍ ထူးခြားလှပသွားစေတော့သည်။
စုမင်သည် အခန်းအတွင်းသို့ ရောက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်၏။ သူသည် သူ၏ လက်များကို ဒူးပေါ်၌ တင်လိုက်ကာ လက်ဖဝါးများအား အထက်သို့ လှန်ထားလိုက်သည်။ သူ့လက်ပေါ်၌ အဖြူရောင် အလင်းရောင်များ လင်းလက်လာပြီး ဆင်မင်းရှိရာ ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းများ ဆိုက်ရောက်လာခြင်း နှင့် တာအိုရိပ်သာ တောင်တန်းတို့မှာ တစ်ပြိုင်တည်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
စုမင် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည့် တစ်ခဏ၌ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး သူ့နောက်ကွယ်တွင် နေနတ်ဘုရားနှင့် လနတ်သမီးတို့၏ ရုပ်ထုပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။
"ယုံကြည်နေသရွေ့ တည်ရှိနေမယ့် စွမ်းအားက အခုတော့ ငါ့အပိုင် ဖြစ်လာပြီ"
စုမင် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သောအခါ အခန်းအတွင်း၌ ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံများ ချက်ချင်းပင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။