အခန်း ၁၂၇

အခန်း (၁၂၇) ရှေးဟောင်းတောအုပ်

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုသူနှစ်ဦးအား ရင်ဖွင့်ပြောကြားပြီးနောက် ပြုံးရယ်လျက် "ကိစ္စမရှိပါဘူး... သူမနဲ့ ထားခဲ့တဲ့ ကတိကဝတ်က ငါ့ကို ပိုပြီး ကြိုးစားလာအောင်၊ ပိုပြီး သန်မာလာအောင် တွန်းအားပေးနေတာပဲ... ဒါမှလည်း သူမကို ငါ အနိုင်ယူနိုင်မှာပေါ့" ဟု ဆိုလေသည်။

"ဖုန်းအစ်ကို... ကြိုးစားထားနော်" ဟု ရှောင်ရှောင်ချောင်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အားပေးစကား ဆိုပြန်သည်။ "ဖုန်းအစ်ကိုက အတော်ဆုံးပဲ!"

အားလုံးက ရယ်မောနေကြသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အစဉ်၌မူ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းမှုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ အမှန်တကယ်လည်း အချိန်က များစွာ မကျန်တော့ချေ။

သန့်စင်ခြင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို ရှာမတွေ့သေးဘဲ တစ်လနီးပါး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် နှစ်လအကြာတွင် ကျင်းပမည့် ဂိုဏ်းတွင်းပြိုင်ပွဲသို့ ချင်ယွမ်ဖုန်း မပျက်မကွက် တက်ရောက်ရပေမည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ဆေးမြက်များ ရှာဖွေပေးခဲ့သည်မှာ ကျေးဇူးတရားတစ်ခု ဖြစ်ရာ ယင်းကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် လိုအပ်သောကြောင့်ပင် ။

ကိုးလအကြာတွင် ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းမှ ကျင်းပမည့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပြိုင်ပွဲသို့လည်း ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် ပထမဆုံးသော ဆေးဖော်စပ်သူ ဖြစ်လာစေရန် ကြိုးပမ်းရမည်ဖြစ်ပြီး သို့မှသာ အဆင့် ၈ ရှိသော ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦးကို ငှားရမ်းကာ ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ခိုင်းနိုင်မည် ဖြစ်ပေ၏။

သုံးနှစ်အကြာတွင်မူ ချင်ဝူယန်းနှင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရမည့် စိန်ခေါ်ပွဲအတွက် ချီဖုန်းချောက်ကမ်းပါးသို့ သွားရပေလိမ့်မည်။

'ချီဖုန်း' ဟူသော အမည်မှာ ဘာသာစကားအရ ချောမွေ့နူးညံ့ခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး ထိုချောက်ကမ်းပါးအတွင်း တိုက်ခတ်သော လေပြည်သည် အလွန်ပင် ငြိမ့်ညောင်းလှသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ထို့ပြင် ချီဖုန်းချောက်ကမ်းပါးသည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ စိန်ခေါ်ပွဲများ အမြဲတစေ ကျင်းပရာ နာမည်ကျော် နေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်ချေသည်။ ယင်းသည် လုယွဲ့အင်ပါယာ၏ အနောက်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး လုယွဲ့အင်ပါယာ တည်ရှိရာ တိုက်ကြီးနှင့် အခြားတိုက်ကြီးတစ်ခုကို ဆက်သွယ်ပေးထားသော နေရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းတွင် နောင်လာမည့် နေ့ရက်များအတွက် ရှင်းလင်းသော ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင် ရှိနေပြီ မဟုတ်လော။

ယခုအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနားယူနေ၍ မဖြစ်တော့ချေ။ မိမိအသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ရန်အတွက် သေမင်းနှင့် အပြေးပြိုင်ရပေဦးမည်။

"ရှောင်လင်... သုံးနှစ်အတွင်းမှာ ချင်ဝူယန်းကို ငါ ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါ့မလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရှောင်လင်က ခေါင်းခါယမ်းလျက် "အရှင်သခင်... ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။ ချင်ဝူယန်းမှာ ရှေးဟောင်း မီးလျှံဖီးနစ် ခန္ဓာကိုယ်ရှိပြီး အဲ့ဒါကလည်း နိုးထနေပြီလေ။ နောင်မှာ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ပိုပြီး မြန်ဆန်လာမှာ ဖြစ်သလို မီးလျှံဖီးနစ် ခန္ဓာကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း အင်အားကြီးတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားလို့ပါပဲ" ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အားငယ်သွားဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းချကာ "အဲ့ဒီလိုလား... ဒါဆို သူ့ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ တခြားနည်းလမ်း ရှိသေးလား" ဟု မေးမြန်းပြန်သည်။

"ရှိတာပေါ့" ဟု ရှောင်လင်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။ "အရှင်သခင့်ရဲ့ အားသာချက်က ထူးကဲသာလွန်သော နတ်ဘုရားစိုက်ပျိုးရေးစနစ်ပဲလေ။ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုးတွေကို ပိုစုဆောင်းပြီး ဆိုင်ကနေ ပစ္စည်းတွေနဲ့ လဲလှယ်နိုင်သရွေ့ အရှင်သခင်က သဘာဝအတိုင်း ပိုပြီး သန်မာလာမှာပါ။ ဒါ့အပြင် အရှင်သခင်က ကောင်းကင်ဘုံသုဉ်း ‘ ဂူ ’ ကို ဖယ်ရှားနိုင်ပြီး ပါရမီတွေ ပြန်ရလာရင်တော့ သူ့ထက် သိပ်ပြီး နောက်ကျနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လျက် "ကောင်းပြီ... ဒါဆို ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမယ်။ သူလုပ်ခဲ့တာတွေအတွက် ချင်ဝူယန်းကို ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းရမယ်" ဟု ခိုင်မာစွာ ဆိုလိုက်လေသည်။

မွန်းလွဲပိုင်းသို့ ရောက်သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ရှိနယ်ပယ်မှ လျင်မြန်စွာ ဖောက်ထွက်နိုင်ရန်အတွက် ချီစုစည်းခြင်းဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ကာ မိမိအခန်းအတွင်း ကျင့်ကြံနေတော့သည်။ သို့သော်လည်း ဆေးလုံးကို မျိုချပြီးနောက်တွင်ပင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ တိုးတက်မလာခဲ့ချေ။

စတုတ္ထအဆင့်နှင့် ပဉ္စမအဆင့်အကြားတွင် အဟန့်အတားတစ်ခု ရှိနေပုံရပေသည်။ ယင်းတို့မှာ ခြေတစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ကမ္ဘာခြားသကဲ့သို့ ကွာခြားလှချေသည်။

ဤအချိန်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် စုဆောင်းမှုသည် အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရရှိရုံဖြင့် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်တော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်ပေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... အိမ်ထဲမှာပဲ အောင်းနေပြီး ကျင့်ကြံနေလို့တော့ မထူးခြားနိုင်ဘူး။ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အတွက် အမြန်ဆုံး တိုးတက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းက တိုက်ပွဲပဲ။ သေဘေးနဲ့ နီးကပ်လေလေ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းအစက ပိုပြီး ပေါ်ထွက်လာလေလေပဲ"

သူသည် ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်ကို မြေနက်မြေအား စောင့်ရှောက်ရန် မှာကြားခဲ့ပြီးနောက် ဝမ်မင်ကျိ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ နေရာသို့ သွားရောက်ကာ မြေကမ္ဘာနက်ရှိုင်းသော ကြယ်တာရာမြက်ပင်ကို ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြေနက်မြေမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ဝမ်ချိုင် ရှိနေသဖြင့် ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်အတွက် ဘေးအန္တရာယ် မရှိနိုင်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

ဂိုဏ်းတွင်းပြိုင်ပွဲ မတိုင်မီ သူ ပြန်လာရပေမည်။

ဝမ်မင်ကျိ၏ မှတ်ဉာဏ်အရ မြေကမ္ဘာနက်ရှိုင်းသော ကြယ်တာရာမြက်ပင် တည်ရှိရာနေရာမှာ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ အနောက်ဘက်ရှိ ရှေးဟောင်းတောအုပ်အတွင်း၌ ဖြစ်သည်။

ထိုရှေးဟောင်းတောအုပ်သည် လုယွဲ့အင်ပါယာနှင့် ချင်းယွမ်အင်ပါယာတို့အကြား နယ်နိမိတ်မျဉ်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ထိုနေရာတွင် သားရဲများစွာ မှီတင်းနေထိုင်ကြပြီး ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းသည်လည်း သားရဲအရင်းအမြစ်များကို အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ရန်အတွက် ယင်းတောအုပ်အနီးတွင် အခြေစိုက်ထားခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြေနက်မြေမှ ထွက်ခွာလာစဉ် လမ်းခရီးတစ်လျှောက် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို မပြတ်မကွက် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ငါးရက်အကြာတွင်မူ ထိုရှေးဟောင်းတောအုပ်သို့ ဆိုက်ရောက်ခဲ့လေပြီ။

အဝေးမှ ကြည့်လျှင် ရှေးဟောင်းတောအုပ်မှာ စိမ်းစိုအုံ့မှိုင်းနေပြီး လျှို့ဝှက်ချက်များ ပြည့်နှက်နေဟန် တူပေသည်။

တောအုပ်၏ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် ကျော်ကြားလှသော ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းသည် တောင်တန်းများ ဝန်းရံလျက် ခံတပ်တစ်ခုပမာ တည်ရှိနေသည်။ အနောက်မြောက်ဘက်တွင်မူ လုယွဲ့အင်ပါယာ၏ ဒုတိယအကြီးဆုံး မြို့ဖြစ်သော စတားဝင်းမြို့ တည်ရှိလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေးဟောင်းတောအုပ်ရှေ့တွင် ရပ်တန့်ကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝမ်မင်ကျိ၏ မှတ်ဉာဏ်လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဝိညာဉ်ဆင်ဧရာ ရှိရာသို့ သွားရောက်ကာ မြေကမ္ဘာနက်ရှိုင်းသော ကြယ်တာရာမြက်ပင်ကို ခူးယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် တောအုပ်အတွင်းသို့ မဝင်ရသေးမီမှာပင် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းမှ တပည့်အချို့က သူ့ကို တားဆီးလိုက်ကြသည်။

"ရပ်စမ်း" ဟု ထိုတပည့်များက မောက်မာစွာ ဟစ်အော်လိုက်ကြ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မင်း တောအုပ်ထဲ ဝင်မလို့လား" ဟု ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦးက မေးသည်။

"ဝင်မှာပေါ့... မဟုတ်ရင် ဒီကို ဘာလာလုပ်မလဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင်တော့ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းအသစ်အရ တောအုပ်ထဲဝင်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေးရမယ်" ဟု နောက်ထပ် တပည့်တစ်ဦးက ဆိုပြန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလျက် "ဒီတောအုပ်က မင်းတို့ဂိုဏ်းပိုင်တာမို့လို့လား... လမ်းခွန် ကောက်နေရအောင်"

"ဒါကတော့ စည်းကမ်းသစ်ပဲလေ... မင်း မပေးချင်ရင်လည်း ထွက်သွားတော့"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤတပည့်များမှာ ပညာသင်နယ်ပယ် အဆင့်သာ ရှိကြသော်လည်း ဂိုဏ်း၏ အရှိန်အဝါကို အားကိုး၍ မောက်မာနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း တစ်စုံတစ်ရာ မပြောရသေးမီမှာပင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

သူမသည် အေးစက်သော အသွင်အပြင်ရှိသည့် လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ကိန်းဝပ်နေဟန် ရှိသည်။

"နေဦး"

ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း တပည့်များသည် ထိုအမျိုးသမီးကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားကြပြီး သူမကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြလေသည်။

"မိန်းကလေး... ဒီတောအုပ်ထဲမှာ သားရဲတွေ အများကြီး ရှိတာဆိုတော့ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်... ငါတို့နဲ့အတူ ပြန်လိုက်ခဲ့ပြီး စကားစမြည် ပြောကြတာပေါ့" ဟု တပည့်တစ်ဦးက ရမ္မက်ဇောဖြင့် ဆိုသည်။

အမျိုးသမီး၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရွံရှာသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ "နင်တို့က ဘယ်သူမို့လို့လဲ" ဟု မေးလိုက်၏။

"ဟွန်း... ငါတို့က ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းက တပည့်တွေဆိုတာ သိထားလိုက်... ငါတို့ကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်တာက ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို စိန်ခေါ်တာနဲ့ အတူတူပဲ... အကျိုးဆက်ကို တွေးထားပေတော့"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ လှောင်ရယ်မိသည်။ ဤအမျိုးသမီး၏ နောက်ခံမှာ သာမန်မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားပြီး သူမ၏ ခွန်အားမှာလည်း ထိုသူများထက် များစွာ သာလွန်ပေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန့်မှန်းချက်အရ သူမသည် ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ် သို့မဟုတ် ယင်းထက် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်တွင် ရှိတန်ရာသည်။

သူသည် ထိုကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တောအုပ်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း တပည့်များက သူ့ကို ပြေးတားကာ "ရပ်လိုက်စမ်း! ငါတို့ အာရုံလွှဲနေတုန်း တောထဲကို ခိုးဝင်မလို့လား... မရဘူး! ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေးခဲ့!" ဟု အော်ဟစ်ကြပြန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မတတ်သာသည့် အဆုံး လျှပ်စီးပမာ မြန်ဆန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ထိုတပည့်၏ ပုခုံးကို ဆွဲကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်လေတော့သတည်း။